Jak nie przetrącić dziecku kręgosłupa...

[iwonaw2]

Witam,

przepraszam jeśli temat był juz poruszany - podeslecie link - ale interesuje
mnie jak to zrobić, żeby nie przetrącić dziecku kręgosłupa a zarazem żeby nie
było rozpuszczonym "bachorem", nie wyrosło na egoistę, bandziora itd., itp.?
Znacie jakies sposoby? Może jakaś literatura?

Pozdrawiam

Iwona

[allija]

???????????

[lady68]

"przetrącić dziecku kręgosłupa"
może w dzieciństwie Tobie ktoś łeb przetrącił!

[kag1]

> "przetrącić dziecku kręgosłupa"
> może w dzieciństwie Tobie ktoś łeb przetrącił!

Przeglądam Forum od prawie 2 lat i zawsze wydawało mi się że rodzice tutaj
funkcjonujący są jednak na conajmniej średnim poziomie intelektualnym, ale
powyższa wypowiedź wyprowadziła mnie z błędu. Przytoczona odpowiedź jest
chamska i wykazuje całkowite niezrozumienie treści pytania i zagadnienia.
Proponuję żeby ta osoba następnym razem weszła lepiej na forum randki a nie
dzieci- wychowanie.

[lady68]

może i nie zastanowiłam sie nad odpowiedzią, ale aktorka wątku również
przesadziła. Wiemy jakie potrafia być dzieci, ale to nie znaczy żeby uzywać az
tak drastycznych sformułowań. Oczywiście tak jak pisała kichawa, często mówimy
zartobliwe że mamy ochote te nasze pociechy zamordować a przecież tego nie
robimy. W każdy razie to"przetrącenie kręgosłupa" strasznie negatywnie na
mnie podziałało do autorki wątku.
pozdr.

[ular1]

> interesuje
> mnie jak to zrobić, żeby nie przetrącić dziecku kręgosłupa a zarazem żeby nie
> było rozpuszczonym "bachorem", nie wyrosło na egoistę, bandziora itd., itp.?

A, przepraszam, co rozumiesz przez "nieprzetrącanie kręgosłupa"? Bicie? Jezu,
jeśli tak, to mnie przerażasz! Jeśli zaś to tylko przenośnia, to... Jeśli nie
chcesz mieć w domu małego (a potem dużego) egoisty i samoluba - bądź z
dzieckiem, poświęcaj mu dużo czasu; słuchaj z uwagą, co mówi; chwal i gań (w
zależności od okoliczności); nie "przeginaj" w żadną stronę; bądź konsekwentna
w tym co robisz i mówisz. Ucz dziecko, że powinno dzielić się różnymi rzeczami
z innymi. Czytaj dużo bajek i wierszyków...
My, np. planujemy dużą rodzinę (więcej niż 3 dzieci); myślę, że taki model może
sprzyjać dobrej "socjalizacji" dzieci i mam nadzieję, że żadne nie wyrośnie
na "bandziora"...

No, nie wiem, dużo tego - ale, z drugiej strony, to takie oczywiste sprawy.
Chodziło Ci o coś innego?

A w ogóle - skąd przyszło Ci do głowy takie pytanie?

Pozdrawiam,

Ula

[dagbe]

Rozumiem, co co Ci chodzi.
Polecam literaturę:
"Jak mówić, żeby dzieci słuchały..." Adele Faber (drugiej autorki nie pamiętam)
Jest tych książek cała seria.
Robert MacKenzie "Kiedy pozwolić, kiedy zabronić"

Pozdrawiam,
Dagmara

[kachwi1]

"przetrącić kręgosłup" to inaczej złamać dziecko, psychicznie. autorce wątku
nie chodziło chyba o bicie - nie oburzajcie się więc dziewczyny drogie.
przynajmniej tak mi się wydaje...
chodzi o to, żeby nie rozpuścić dzieciaka, nie pozwalać mu na wszystko, ale
żeby równocześnie "nie przetrącić mu kręgosłupa", czyli żeby nie był nieśmiałym
boidutkiem grzecznie i non stop trzymającym się spódnicy mamy.
iwonaw2 - o to ci chodziło?

[1jagienka]

myślę, że to była prznośnia i nie ma co podnosić wrzasku. Ja czasem mówię:
synku, ja Cię chyba zamorduję i nawet średnio inteligentna małpa domyśliłaby
się, że nie mam w planach zbrodni.
Ja również polecam książkę "jak mówić, żeby .....", a poza tym gorąco polecam
spokój i opanowanie. Mój syn ma 3 lata i potrafi wybitnie się uprzeć lub robić
na przekór. Najpierw próbowałąm go przekrzyczeć, ale okazało się, że to nic nie
daje. Więc zmieniłam strategię i mówię całkiem cicho i spokojnike (nawet jak
się w środku gotuje), tłumaczę aż do znudzenia. Ewentualnie wyznaczam czas:
policzę do pięciu i kończysz krzyczeć, albo... (tu nigdy nie kończę i to
wystarcza). Spokojny ton robi więcej niż wrzask i klepanie. Poza tym agresja
jak wiadomo budzi agresję.
Ja preferuję SPOKÓJ, SPOKÓJ, SPOKÓJ,
tak naprawdę wypracowałam sobie wiele metod z których jestem naprawdę dumna.
pozdrawiam i życzę cierpliwości

[iwonaw2]

Jezuuu, jasne że o to. Bravooo kachwi1!!!

Nie miała pojęcia, że powiedzenie to nie jest wszystkim znane ze sfery
wychowania dzieci.

Przepraszam za złe sformułowanie, a tak na marginesie to nie ma chyba obowiązku
przyprawiac komuś od razu "łba". Ja mam głowę. Moge podesłać zdjęcie.

Pozdrawiam

Iwona

[iwonaw2]

Jeszcze gwoli wyjaśnienia: moja córka jest dzieckiem bardzo spokojnym,
pogodnym, jak mówi moja mama "grzecznym" (wrrrr).
Nie mam z nią problemów wychowawczych, ale niestety czasem trzeba wprowadzic
jakiś zakaz, czegoś nakazać, wyznaczyć granice.
Nie chciałabym robic tego zbyt "agresywnie" - to znów przenośnia - tak, żeby
jej nie zastraszyć, i nie wychowac, własnie na "potulnego baranka, który z
wszystkim się zgadza i wszystkim przytakuje.

Dziękuję za sugestie.

Pozdrawiam

Iwona

[judytak]

ja rozumiem pytanie, owszem, ale i tak wydaje mi się ono niezbyt precyzyjne :o)

między przetrąceniem kręgosłupa, a rozwrzeszczonym egoistycznym bachorem,
jako skrajnościami,
znajduje się cała gama normalnych zachowań rodziców i ich dzieci...

czyli odpowiedz:
no, zachowywać się normalnie...
miłość i zdrowy rozsądek, elastyczność i "niefanatyczność"
i tyle...

pozdrawiam
Judyta

[justyna_dabrowska]

Szanować dziecko i szanować siebie.
Uznawac jego potrzeby i pokazywać swoje.
Dosotosowywać wymagania do wieku.
Dawać tyle wymagań ile miłośći.
Traktować je jak człowieka ktory ma takie same uczucia jak my
ale nie traktować go jako intelektualnego partnera bo to jest za trudne
dawać oparcie i dawać dużo samodzielności.
Uczyć trudnej sztuki kompromisu.
Za każdym razem kiedy mówimy NIE zastanawiać sie dlaczego to mówimy.
Nie bać sie mówienia NIE.
Starać sie być konsekwentnym ale i uważnym zarazem.
Uczyc empatii, wrażliwości na innych.
Mieć przyjaciół.
Byc dobrym człowiekiem.

[iwonaw2]

Jeszcze raz dziekuję za sugestie i pomoc.

Pozdrawiam

Iwona