obserwator

[fugitive]

tak okresliła moja 3,5 letnia córeczkę w przedszkolu Pani, mała bardzo sie
wstydzi, nie chce uczestniczyc w zabawach dzieci, ogląda je z boku, obserwuje
dzieci, a bawi sie głownie sama, do przedszkola chodzi od wrzesnia,
przedszkolanki twierdza że należy jej dac czas, że to minie, a ja sie
zastanwiam czy rzeczywiście ? czy może należy jakoś nad nią "pracować" żeby
jej pomóc być z dziećmi, i miec łatwiejszy kontakt z ludxmi? jak postepowac
z "obserwatorem" moze ktos poradzi?

[maja45]

Myślę,że panie przedszkolanki mają rację-nalezy dać córeczce więcej czasu
na "rozkręcenie" się.Niektóre dzieci dłużej adaptują się do nowych warunków niż
inne.Drugą sprawą są indywidualne cechy osobowości-nie kaze dziecko musi być
duszą towarzystwa
Jeśli jednak masz taką mozliwość, możesz prowokować spotkania dziecka w małej
grupie(2,3 dzieci)by było jej łatwiej nawiązać relację-może duża grupą ją
onieśmiela?
Pzdr.
M.

[judytak]

nie daj dziecku odczuć, że uważasz, że to "obserwowanie" to coś złego, że
oczekujesz od niej więcej aktywności, jakich konkretnych zachowań, inicjatywy,
itp.
bo wtedy do końca ją zablokujesz...

a niech sobie obserwuje, zwłaszcza jeśli sama dobrze się z tym czuje
rozkręci się w swoim czasie

pozdrawiam
Judyta

[slawek73]

To, ze trzyma sie na uboczu - jest w tym wieku absolutnie normalne - po prostu
nie ma jeszcze potrzeby nawiązywania kontaktów. Przejdzie jej to, nawet nie
zauwazysz kiedy. Pozdr.

[cynta]

Duzo zalezy tez od zachowania pan nauczycielek. Czy zostawiaja ja niech sobie
obserwuje czy moze delikatnie probuja jakos tam wciagnac ja do zabawy chociaz
troszke, np. moga tylko podsunac jej kszeslo troche blizej jednej z grup czy
zaproponowac jej taka sama zabawe co inni, plasteline czy wycinanki i niech to
robi sama ale mozna potem omowic osiagniecia tej zabawy razem. Moja mala poszla
do przedszkola w wieku 3 lat, z domu gdzie byla caly czas z tatusiem i bylo
wszystko tak jak ona chciala lub nie chciala. W przedszkolu wszyscy mowili po
angielsku (mieszkamy w Stanach) i co najgorsze nie bylo tatusia. Dzieki
naprawde wspanialym nauczycielkom ktore wiedza co robia i maja wysmienite
przygotowanie pedagogiczne mala mowi teraz (od sierpnia) b. dobrze po angielsku
i jest dusza towarzystwa. Pogadaj z nauczycielkami, moze mala lubi jedna z nich
bardziej niz inne, ta wlasnie ma najwieksze szanse wejscia w jej krag. Ja tez
ciagle podpowiadalam tym nauczycielkom co moja mala lubi, co juz umie
powiedziec, jak sie objawia u niej to czy tamto (glownie musialam im jak mala
wola jak chce do ubikacji). A one z koleji mi powiedzialy zeby omawiac z nia co
robila i z kim sie bawila w przedszkolu, przez pewien czas dzwonilam codziennie
aby sie dowiedziec i miec temat do rozmowy z nia wieczorem, to tez pomoglo.
Powodzenia

[nangaparbat3]

Byłabym ostrozna z wciąganiem, omawianiem, aranzowaniem wspolnych zabaw etc.,
sama mam w domu dziecko bardzo niesmiałe - właściwie teraz juz nie nieśmiałe,
ale trzeba było nauczyć się akceptować jej zachowania, wycofywanie się,
odmawianie udziału etc., żeby nieśmiałą byc przestała. Najgorszy był właśnie
okres 3,5-4,5, a zaczęło się wszystko zmieniać kiedy zaczęliśmy postępować
dokładnie tak, jak proponuje Judyta.

[sweet.joan]

Mój 3,5latek cały ubiegły rok spędził na obserwacji dzieci w żłobku.
Uczestniczył (też nie od razu) tylko w rytmice i zajęciach "programowych", typu
malowanie. Dopiero w tym roku, w przedszkolu, właśnie "rozkręca się" - dokładnie
tak powiedziała nauczycielka. Widocznie "ten typ tak ma".

[karolcia801]

oj u mnie identycznie jak u Ciebie sweet.joan...cały rok córka w żłobku była
obserwatorem, bała się dosłownie dużej grupy dzieci a raczej wstydziła.Na
rytmice w złobku ani razu nie uczestniczyła, bal noworoczny przesiedziała pod
scianą w pieknej sukni balowej..ale za to miała najpiekniejsze zdjecia teraz
w przedszkolu rozkrexca sie, od poczatku bierze udział na rytmice, mówi głosno
dzień dobry i do widzenia.Widze postepy.I jestem z niej dumna

[ardzuna]

fugitive - moze corka sie rozkreci, a moze i nie. Sa dzieci, ktore przez cale
zycie ustawiaja sie z boku, niestety sa za to raczej karane pzrez
spoleczenstwo, o ile nie okaza sie byc geniuszami. Robiono kiedys eksperymenty
(nie w Polsce) i okazalo sie, ze znakomicie zmienia zachowanie takich dzieci
obejrzenie filmu (w tym eksperymencie dzieci ogladaly film w grupie, w
przedszkolu), w ktorym grupa sie bawi, jedno dziecko stoi z boku, a po jakims
czasie stopniowo wlacza sie do zabawy. Dzieci samotnicze po obejrzeniu tego
filmu znacznie czesciej wlaczaly sie w zabawe grupy.
Niestety nie potrafie ci podac zadnego odnosnika, bo uczono mnie o tym na
studiach, a to juz bylo ladnych pare lat temu. Jednak na warunki polskie jest
to rozwiazanie nieco abstrakcyjne, a szkoda, bo jesli dziala, chetnie bym to
wprowadzila systemowo. Jesli jednak znajdziesz jakis film o dziecku -samotniku,
ktore sie zintegrowalao z grupa, pamietaj o nim koniecznie.

Mysle, ze na teraz moze najlepiej byloby zakumplowac sie z jakas mama i jej
dzieckiem, jesli sie da, to z grupy przedszkolnej, zeby chodzic do siebie
nawzajem w odwiedziny (albo wysylac dzieci). Jedno dziecko to nie
oniesmielajaca grupa, a wspolna zabawa uczy nawiazywania kontaktow z
rowiesnikami.