Mamy Rudzelcow

[a22a]

Jak pomagacie swoim dzieciom , gdy te wyzywane sa przez inne dzieci z powodu
koloru swoich wlosow. U mnie problem pojawil sie dopiero teraz , gdy syn ma
jedenascie lat i jakis smarkacz go zwyzywal, a nastepnie kilku innych sie
dolaczylo. Jak ochronic swoje dziecko , jak mu pomoc , jak reagowac na tak
durne zaczepki?

[monia145]

Agresja słowna, dokuczanie i wyszydzanie to dość częsta reakcja u ludzi kiedy
spotykaja się z odmiennością. Wszystko to dzieje się na bazie strachu przed
czymś innym, nieznanym. Wiem, że Twojemu synowi może być przykro- sama mam
naturalne rude włosy i znam z autopsji jak okrutne potrafią być dzieci. Dla
dziecka w wieku Twojego syna bardzo ważna jest akceptacja grupy, przynaleznośc
do niej a niestety wszelka odmienność( rude włosy, okulary, otyłość)
najczęściej w jakimś stopniu izolują. Ważne jest, aby syn nie dał sobie wmówić,
że przez kolor włosów jest gorszy od rówieśników, musisz go wspierać, wzmacniać
poczucie własnej wartości, aby ta sytuacja nie stała się powodem jego
kompleksów, które zaważą na dalszym życiu. Jeżeli takie sytuacje dzieja się w
szzkole myślę, że dobrzeby było porozmawiać z wychowawczynią, aby na lekcji
wychowawczej spróbowała popracować z dziećmi pod kątem uprzedzeń, stereotypów
itp. Często ci szydercy nie zdaja sobie sprawy jak mocno ranią innych, często
sami nie potrafią radzić sobie z własnymi emocjami, są skrzywdzeni i szukaja
kogoś na kim można wyładować własne frustracje.
Pozdrawiam.

[dorka.3]

mnie być może w przyszłości czeka coś takiego (choc mam cichą nadzieję, że nie).
Mój synek ma narazie 4 lata, więc dzieci w jego wieku narazie kompletnie nic nie
mówią na temat jego koloru włosów, ale mówią i to dość często dorośli. Więc nie
ma co się dziwić, że póxniej dzieci słyszące teksty dorosłych też chcą się
wypowiedziec na temat odmienności. Znajomi bliści i dalsi dośc często rozmawiają
na temat rudych włosów mojego dziecka. Przyznam, że nie zawsze jest to
przyjemne, staram się nie przejmować, ale czasami robi mi się przykro, zwłaszcza
jak ostatnio taka dalsza znajoma powiedziała, że ona jak była w ciązy to się
tylko bała, żeby dziecko nie było rude. Aż mnie zatkało. Ale cóż rózni sa
ludzie. Pozdraiwam Was serdecznie

[monia145]

Chyba zahaczyłaś o najważniejszy aspekt takich historii- nie ma co sie dziwić
dzieciom, kiedy rodzice sa na takim poziomie. Wystarczy kilka podobnych "
myśli" wypoiedzianych w domu i dzieciak już wie, co ma myslec o rudym,
okularniku czy grubasie. No bo przeciez mamusia i tatuś mówią.... Szkoda słów.
Niestety jak dziecko z domu nie wyniesie tolerancji dla odmienności to z czasem
Młodziez Wszechpolska zasili)))))))))))))
A znajoma to rzeczywiście idiotka- ja w ciąży to myślałam, żeby dziecko zdrowe
było, a nie o tym, czy odziedziczy po mnie kolor włosów, który teraz jest
atrakcyjnie kasztanowopodobny)))))))

[k_j_z]

ja do swoich (mam trzy sztuki rude w tym jedną ryżą) mówiłam od małego
per "wiewiór" albo ryżotka uprzedzając w ten sposób ewentualnych obcych i ucząc
dzieci, ze takie nazwanie niczego złego za sobą nie niesie.
pomoigło

[femian]

Witajcie mamy rudzielców Ja też do Was dołączę Mój rudzielec ma 4 latka,
i owszem, budzi zainteresowanie, komentarze, ale bardzo pozytywne. Jeszcze nie
było osoby, która by skrytykowała, raczej wszyscy się zachwycają kolorem włosów
mojego synka i mam nadzieję, że nigdy nie trafi na "buraków", którym będzie ten
kolor przeszkadzać. Ma taki ciekawy kolor miedzi, i to z pasemkami ciemnymi i
jasnymi, że komentarze jakie słyszę to np: "czy pani oszalała, farbować dziecku
włosy???", "co to za piękna farba?", "o! to dziecko ma taki kolor na jaki chcę
się ufarbować!", "jeszcze nigdy w życiu nie widziałam tak ślicznego
dziecka!", "to dziecko wygląda jak anioł". Tak więc ja mogę być jedynie dumna,
że mój syn ma takie włosy. Długi czas zresztą nosił je dość długie, prawie do
ramion, bo mu się tak pięknie układały w fale, że żal było ścinać. Taki juz
jest urok rudych włosów - przeważnie są piękne, mocne i gęste i często się
kręcą. Dla mnie to włosy jak marzenie i sama zazdroszczę dziecku tych włosów,
bo to dodatkowo ewenement w naszej rodzinie, nikt takich nie ma (ja mam blond,
mąż szatyn).
Ja myślę, że najlepszy sposób na nauczenie dziecka akceptacji samego siebie i
uniknięcie rozwoju kompleksów na punkcie koloru włosów to bedzie uwypuklenie,
podkreślenie tych włosów jako ATUTU!!! BO TAKIE WŁOSY TO ATUT! Ja np pozwolę
mojemu synowi zapuścić te włosy, sam zresztą lubi nosić długie włosy. Z takimi
włosami wygląda ekscentrycznie i uroczo. Uważam, że może takie włosy nosić jako
dziecko, jako młodzian i jako dorosły. Myślę, że warto, aby rudzielce
podkreślali to, jakie mają zdrowe, piękne, gęste, często falujące czy kręcone
włosy, mogą je nosić długie, w kitke lub półdługie. Dziecku dodadzą uroku a
dorosłemu ekscentryzmu i seksapilu. Myślę, że będąc pewnym siebie i swoich
atutów nie da się "burakom".

[danusiaole]

witaj, dolaczyłam sie do wątku , ponieważ mam również synka o włosach w kolorze
kasztanka, marchewki czy jak tam to zwał ; )) na razie ma 4 miesiące ale już
mogę się podzielić kilkoma uwagami z jakimi się spotkałam, przede wszystkim na
początku po porodzie mały szok , bo nikt się takiego kolory nie spodziewał, ja
brunetka mąż blondym , pierwszy syn szatym i 0 rudych w rodzinie, moja teściowa
powiedziała że to dlatego że się farbowałam w ciąży, przykkro mi też było kiedy
mój mąż jak dzwonili znajomi i pytali o synka mówił że jest rudy po
charaktzerze mamusi czyli mnie , i tak mi jakoś było bardzo przykro przez
pierwsze 2 miesiące. Ale synek jest najukochańszy na świecie i jeśli
ktokolowiek zrobi mu jakąś przykrość z powodu jego koloru włosów to osobiście
go uduszę własnymi rękami . Martwie się o niego że będzie miał nieprzyjemności
w szkole, że koledzy go będą przezywac , ale jak go nauczyć żeby się tym nie
przejmował , martwię się na zapas

[monia145]

Wiesz, poczucie własnej wartości trzeba wzmacniać w dziecku bez względu na
kolor włosów czy inną charaktreystyczną cechę wygladu. Zawsze w zyciu sie
przyda.
Ja też byłam takim odmieńcem- mama czarnowłosa, ojciec szatyn i nie wiadomo
skad moje rude włosy? Ale w myśl teorii znajomych to ja po ojcowskim charkterku
taka jestem....
A dedukcja teściowej......dla mnie bomba)))))))))))))))

[bea.075]

Witajcie Ja też jestem mamą dwóch rudzielców, 5 i 3latków (choć jeden
przechodzi powoli w ciemny blond) i jak femian spotykam się głównie z uwagami
kobiet w stylu: "jaki piękny kolor", "chciałabym się tak ufarbować" - fakt sama
bym się chętnie ufarbowała na kolor złocistorudy - ja ma mój starszy synek
(niestety jestem ciemną szatynką, a nie mam odwagi rozjaśnić włosów do blondu,
żeby uzyskać akurat taki odcień)
Jednak najbardziej zabolały mnie uwagi starszych pań (w naszym przypadku
spotkanych na wiejskim bazarze) w stylu "jaki bidulek z tymi włosami" - raz nie
wytrzymałam i powiedziałam kobiecie do słuchu
więc też jak poprzedniczki utwierdzam dziecko w przekonaniu że jest kochane,
najpiękniejsze i najmądrzejsze
na razie chodzi do przedszkola i pod tym względem nie było jeszcze problemu -
ale zacznę go przygotować do szkoły pod tym kątem - bo tam akurat złośliwcy
najbardziej potrafią dokuczyc dziecku, które nie ma wtedy w nikim oparcia.
pozdrawiam, Bea

[pacynka27]

Moja siostra cioteczna (dziś już 24 letnia kobieta) ma naturalnie rude włosy. Nie byłam z nią blisko więc nie wiem czy dzieciaki jej dokuczały ale raczej tak. Ona chyba nigdy swoich włosów nie zaakceptowała bo jeszcze zanim skończyła podstawówkę zaczęłą je farbować.

Mój synek kiedy się urodził miał czarne włoski, które szybciutko zaczęły jaśnieć aż do blądu. Na pewnym etapie tego jaśnięcia nabrały lekko rudego odcienia. Siostra mojego męża raz powiedziała dla żartu: "Może będzie rudy", na co teściowa "No co ty, tfu, tfu" i zaczęłą odpukiwać w niemalowane. No i dziwimy się okucieństwu dzieci, które wyśmiewają swoich kolegów. A z kąd one to mają jak nie od rodziców i babć...

[dorka.3]

ja mojego synkowi mówię, że ma złote włoski, i tak jest nauczony i sam już
odpowiada, że on ma te włosy złote. czasami mówimy na niego marcheweczka. jest
uroczym dzieckiem, ale często znajdą się "buraki" które coś tam palną.
pozdrawiam wszystkich rudzielców, ja mam też rudą siostre, a ona ma dwie rude
córki.

[titta]

Zaczepki ignorowac - wszak idiotow roznej masci na tym swiecie sporo i zawsze
sie takowych spotka.
A najlepszym lekarstwem jest takie wlosy lubic samemu i wpoic to dziecku. (No
bo jak soie ma podejscie typu "To co, ze rudy jak zdrowy" to jak dziecko ma
sieiebie samego akceptowac? Dla mnie bylo by "Nie tylko zdrowy ale jeszzce i
rudy".
Moj mlodszy brat byl malym rudzielcem (teraz to raczej kasztan). Ja bylam
wsciekle zazdrosna i chyba to bylo najlepsza "terapia". Pisze "terapia" bo
takowa nie byla potrzebna, nigdy nam nie przyszlo do glowy, ze mozna sie
przejmowac (jak 3/4 kobiet bylo zafarbowane na ten kolor). Czy ktos sie
przejmuje ze jest blodynaka/blondynem (wiedomo, tez beda dowcipy opowiadac),
czy brunetem (pewnie sie jakis cygan zapatrzyl ? Tak tez nalezy tarktowac
rude wlosy. Nieprzejmowac sie i zachwycac jakie sa piekne, bo sa!

[jacha5]

Nie mam rudego dziecka ale się wypowiem! Znam rodzinę, w której chłopiec jest
rudy, to bardzo mądre, przebojowe dziecko. Od początku wszyscy bliscy mówili,
że jest rudy, ryżawy itp. W szkole nie miał więc problemów kiedy słyszał takie
uwagi. Wydaje mi się, że ma to sens!

[dorka.3]

też mi sie wydaje, że masz rację. Ja nie ukrywam włosów mojego dziecka pod
czapkami (oczywiście poza zimą), mówimy mu jaki ma kolor, także dziecko wie, że
ma włosy złote czy ryżawe. Mojej koleżanki synek z kolei ma odstające uszy, i
ona to ukrywa, zapuszcza mu włosy, przykrywa te uszy czym sie da. nic nie mówi
otych jego uszkach, przypuszczalnie jak mu ktoś póxniej coś powie, to się
dzieciak może bardzo przejmować.

[orinoko82]

hmm problem z rudymi włosami czy z otyłością trydno rozwiązac...
najważniejsze by dziecko akceptowało siebie, nie przejmowało się komentarzami,
chociaz to jest dla dziecka bardzo trudne. Dobrze by było, gdyby poznał jakąs
dorosłą osobę o podobnym kolorze włosów, niech z nią porozmawia, niech tamta go
utwierdzi w przekonaniu, ze to piękny kolor, ze tylko wybrańcy taki mają itp..

Nieważne co inni mówią, najważniejsze, by dziecko siebie akceptowało..

jak mówiłam, z włosami czy z otyłością jest duzo trudniej niz np. z okularami.
Pamiętam jak 2 lata temu bylam na praktykach pedagogicznych w szkole
podstawowej, prowadziłam zajęcia między innymi w zerówce, gdzie jedna
dziewczynka nosiła okulary.

W pewnym momecnie jakis chłopiec się na nią zdenerwował i zaczął ją przezywac
od okularników i takie tam różne... Zapytałam dlaczego tak do niej mówi itp, a
następnie.... sięgnęłam do torebki, wyjęłam swoje okulary (jestem krótkowidzem,
czasem noszę) i je założyłam... Następnie spytaląm chłopca czy chce mnie
poprzezywac... Zdumiał się strasznie, chyba się zawstydził..

ale cóż.. z okularami łatwiej, a z włosami trudno..
zapewne jako przyszły nauczyciel nie raz spotkam się z różnego rodzaju
przezywaniem ,obrażaniem..jakos to trzeba będzie rozwiązać..

ps. jesli się nie mylę, Twój syn jest w 5 klasie, niedłogo będzie omawiał Anię
Zielonego Wzgórza... moze się przkonana, ze niewarto nic robic z włosami, bo
moze byc jeszcze gorzej..

[mynicolas]

A moze przy okazji pokazac, ze sa rowniez inne fizyczne atrybuty, ktore roznia
ludzi np. kolor skory, ksztalt oczu, a takze ludzie, ktorzy maja jakies
ulomosci, ale kazde z nich jest na swoj sposob piekne i tego piekna mozna sie w
kazdym dopatrzec. Dzieci sa okrutne, ale rodzice czasami jeszcze gorsi. Ja bym
porozmawiala z wychowawczynia i zwrocila uwage, niech przyklad idzie z gory.

Swoja droga bylam kiedys przewodnikiem pewnego czarnoskorego Amerykanina, i
zdarzylo sie mi kilka razy uslyszec jak babcia/mama pokazywaly go dzieciom i
wykrzykiwaly "o popatrz Murzynek" i bylo to w ..... Warszawie. Bogu
dziekowalam, ze nie rozumie polskiego.

[a22a]

Wiem , ze trzeba wzmacniac w nim poczucie wlasnej wartosci , ale dziecko w
pewnym momencie samo widzi , ze jest inne od innych i jesli ktos do tego dorzuci
swoje trzy grosze , to zamiast zrobic krok do przodu zrobi trzy do tylu... Walka
z wiatrakami . Tlumacze mu , ze ma piekny kolor wlosow , a on mi na to , ze w
szkole nie ma takich dzieci jak on.

Zawsze staralam sie okazywac mojemu synowi uczucie i poparcie, a jednak rozwija
w sobie poczucie odmiennosci od innych z powodu swojej czupryny.

Ma za wrazliwa dusze ... nie jest wojownikiem , raczej jednym ze sprawiedliwych
, nie lubi jak komus sie dzieje krzywda, moze dlatego tak przezywa chamstwo innych?
Dziecko nie na dzisiejsze czasy...uwazajacy , niekonfliktowy i zawsze usmiechniety.
No ale coz...widac musi sobie wyrobic krokodyla skore...

[femian]

A mój 4-latek też już widzę zauważa swoją odmienność. Często się pyta jaki ma
kolor włosów i dlaczego nie ma takiego jak mama, bo chce miec taki sam. W tej
chwili jest na etapie, że wszystko chce mieć i robić tak jak ja albo inne osoby
z rodziny, które ubóstwia naśladować. W związku z tym że niemożliwe jest aby on
miał taki kolor jak ja czy tata, obiecałam mu, że sama się ufarbuję. Tak
nawiasem mówiąc, nie mogę się nadziwić, że tak małe dziecko już zauważa swoją
odmienność (na razie tylko w rodzinie) i martwi sie tym, ze ma np jasne brwi a
nie takie jak mama. Jest śliczny, oczy ma tak błękitne jak niebo, ale widzę, że
pewnie wolałby być brunetem z ciemnymi oczami. Sama już też nie wiem, co
zrobić, aby był zadowolony z siebie a nie wyszukiwał sobie kompleksów nawet
jeśli jeszcze sam nigdy sie z krytycznymi uwagami nie spotkał. Mam nadzieję, że
to przejściowe. On również jest typem wrażliwca, bardzo przywiązany do mnie,
nie lubi niegrzecznych dzieci, bijatyki i brojenie z chłopakami to coś czego
nie znosi, wprawdzie jest jak na swoje latka bystry, wygadany, stanowczy ale na
ten moment trudno mi ocenić jak odnajdzie się w grupie rówieśników i w szkole.

[iwonesik]

JA mam 10 letniego synka, ucznia IV klasy. Co prawda nie ma typowych rudych
włosów, tył głowy jest blond, a przód jakby balejaż blond z rudym. Na szczęście
jest usmiechniętym wesolym chłopcem i dzieci nie przezywaja go w szkole. Jest
bardzo lubiany przez uczniów i nauczycieli, ale był 2 lata temu na kolonii i
trafił się jeden chłopiec, który nazywal go rudym. Moje dziecko broniło sie i
mówił na niego czarny, niestety zraził sie do kolonii i od tej pory nie da sie
namówić. Mam ruda kolezankę, kiedys opowiadała mi,że siedziala w parku, a dwie
kobiety przechodzące obok splunęły przez ramie i glosno poiwedziały, abysmy nie
maiły rudych dzieci-okropność.

[a22a]

jutro pojde porozmawiac z dyrektorka szkoly.
Moje dziecie sie przyznalo , ze wyzwiska dalej maja miejsce.
Ilez mozna nad kims pastwic sie ?
Czy w szkole tego nikt nie widzi?
W moim dziecku zbiera sie agresja... Jeszcze zrobi jakies glupstwo.

[monia145]

A rozmawiałaś z wychowawczynią syna? Co ona na to?

[gyokuro]

Rozmowa z nauczycielami to jedno, ale ważne jest tez podejście syna - bo
agresorzy nie odczepią się choćby nie wiem co, jeśli dokucanie Twojemu synowi
będzie miało pożadany dla nich efekt. Jesli sie rozpłacze, albo wrzaśnie, albo
będzie startował z pięściami, ich będzie to nakręcać.

[a22a]

tez mu tak tlumacze... moze z czasem zrozumie.
Dla niego jest to nowe zjawisko, zawsze byl lubiany i nie bardzo rozumie, ze
nie wszyscy ludzie musza sie lubiec.

[a22a]

nie , bo problem dotyczy uczniow z innych klas .
Pojawil sie w szkole "nowy" , ktory wprowadzil taka mode...

[femian]

Ale bym dała popalić tym co dokuczają. Życzę powodzenia w rozmowie z
dyrektorką. Ale wiesz co, ja może tylko opowiem na przykładzie moejgo brata jak
sobie poradził i moja mama mu pomogła, kiedy mu koledzy dokuczali (szczególnie
takich dwóch) za to, że był gruby. Otóż mój brat był dość otyły, ale przy tym
bardzo duży i silny. Jak go taki jeden chłopak zaczepiał to mu tak przyłożył,
że dosłownie znokautował. Nauczycielka wtedy moja mamę wzywała do szkoły,
uznając mojego brata za winnego bijatyki. Moja mama wtedy nie przebierając w
słowach jej wygarnęła co myśli o tej nauczycielce i jej podejściu do sprawy, że
nie pozwoli aby robiono z jej syna kozła ofiarnego i że syn ma prawo sie
bronić przed atakami. Uważam, że dzieci powinny miec możliwość obrony i choć
mój brat też zawsze należał do tych "sprawiedliwych" to jednak zadziałanie
pięścią odniosło najlepszy skutek. Moja mama go nigdy nie starała się odwodzić
od tego sposobu obrony, wręcz zachęcała, zwłaszcza, że koledzy bardzo się go
czepiali. Jego pieść pomogła mu jednak uzyskać pewien szacunek wśród kolegów,
którą cieszył się do końca edukacji.

[a22a]

no i wlasnie tego sie boje , ze moj syn zareaguje sila , a ze nigdy tak sie nie
zachowywal , to moze zrobic cos glupiego.
Dyrektorki dzisiaj nie bylo, sprobuje jutro...

[mynia_pynia]

Uwielbiam rude dzieci, bardzo mi się podobają.
Może bardziej rude, piegowate dziewczynki niż chłopcy
Ale jakoś mam doczynienia więcej z rudymi chłopakami
Mam nadzieje że jak będę miała córcie to będzie ruda.

[femian]

mynia_pynia napisała:

> Uwielbiam rude dzieci, bardzo mi się podobają.
> Może bardziej rude, piegowate dziewczynki niż chłopcy
> Ale jakoś mam doczynienia więcej z rudymi chłopakami
> Mam nadzieje że jak będę miała córcie to będzie ruda.


Też chciałam aby córcia była ruda, ale chyba nie będzie. Tylko synka mam rudego
na 100% ((( Te krótkie włoski córci wyglądają mi na ciemny blond (ma 2
miesiące) ((