chłopcy 4-5 letni

[dagadiug]

Ciekawa jestem jak wasze dzieci przezywały wiek ok 4,5.lat
Wydawało mi się zawsze,że "najtrudniejszy" czas u dziecka to 2,3 lata.Tyle
przecież mówi się o buncie dwulatka...
Mój pierwszy syn w wieku ok pięciu lat zrobił się nieznośny,strasznie
głośny,zachowywał się jak dziecko nadpobudliwe.Do tego przychodził z
przedszkola ,kładł się na podłodze i ryczał bez powodu.Załamka.Normalnie jest
grzecznym,wrażliwym dzieckiem.Trwało to ok 2 miesiące...i minęło.
Teraz drugi syn jest w tym wieku-(ma <4 lata 8 m-cy)- z nim nigdy nie było
problemów-typ spokojnego,uśmiechniętego Misia.Przechodzi też jakiś trudny
czas-chwilami ręce opadają.Jęczy bez powodu,grymasi,wszystko mu śmierdzi.
Nie wiem czy to moje dzieci jakoś nietypowo wzrastają czy u WAS było podobnie?
Mam jeszcze milutkiego dwulatka-więc trzecia seria przede mną)Pozdrawiam
mamy i tatusiów

[liberata]

Nie tylko chłopcy. Ja mam czterolatkę i mam to samo - nagły płacz z byle
powodu, kiedy jest zmęczona, upór itp.
Wydaje mi się, że bunt czterolatka jest trudniejszy dla rodziców, bo
czterolatek potrafi już odpyskować, jest na tyle ciężki, że nie można go po
prostu wziąć pod pachę i targać przez pół miasta, gdy nie chce iść, zły humor
nie przechodzi mu łatwo i bez śladu jak dwulatkowi, który już po chwili nie
pamięta o co ten raban.

[fasolka99]

Ano, ano... U mnie to samo, mam trojeczke, odstepy trzyletnie, najstarsza ma
teraz 7.5 roku. Jako 4-5 latke wspominam ja najgorzej (o ile wogole zle mozna
wspominac dziecko ), moze nie tyle ja co ten jej wiek. Awantury, histerie
polgodzinne, same fajnosci. Przeszlo zupelnie, oczywiscie potrafi stroic fochy,
ale jest rozsadna, kochana, pomocna dziewczynka, potrafiaca wiele zrozumiec,
nawet wybaczyc i ustapic mlodszym braciom. Jest bardzo oki. Mlodszy byl
przeslodki od poczatku, zadnego buntu dwulatka, wszystko z nim dalo sie
zalatwic rozmowa i tlumaczeniem, bardzo samodzielny, no wogole super. Az
skonczyl magiczne 4 lata Wakacje mieslismy pod znakiem "ja chce zabawke!!!"
+ polgodzinny ryk. Tak codziennnie przez pare tygodni, czasem obiekt pozadania
sie zmienial. A ze nie ulegamy takim presjom, to sie darl. Teraz ma 4.5 i
awanturuje sie z rzadka, ale jeszcze pozostalosci sa. Ale juz przechodzi.
Najmlodszy ma 17 m-cy i jest superasny , strasznie kochany, tez samodzielny,
da sie z nim "dogadac" No i zobaczymy, co bedzie dalej. Nauczona
doswiadczeniem wiem, ze taki okresik trzeba przeczekac, nie dac sie zwariowac i
bedzie dobrze. Czekam na to z tzw. stoickim spokojem Pozdrawiam wszystkie
mamuski czterolatkow-czupurkow!

[aluc]

tak otóż jest i kropka ) dwa lata temu też nie byłam w stanie w to uwierzyć,
teraz przerabiam w praktyce
w dodatku poziom jego wrażliwości w pewnych kwestiach zdecydowanie przerasta
moją wrażliwość, empatię, a nawet intelektualne możliwości wyobrażenia sobie
różnych rzeczy

ciężko jest, prawdę mówiąc

[chalsia]

to klasyczne "zachwianie" rozwojowe. Mija
Bunt kole-pęciolatka jest gorszy niż dwulatka z podanych już wyżej powodów, ale
jakoś mniej się o tym mówi/pisze - może dlatego, że bunt dwulatka jest po
prostu pierwszy dla rodziców, którzy do tego momentu mieli cacuśnego maluszka.
No i szok
A potem jednak dziecko rosnąc co jakiś czas potrafi pokazać różki. Aż dochodzi
do około 5 lat i z co jakiś czas robi się co najmniej często.

Polecam książkę "rozwój psychiczny (albo emocjonalny?) dzieci do 10 roku
życia" - tam opisane są te "zachwiania" równowagi dla poszczególnych lat życia.
DO 10 roku życia od pięciolatka (o ile pamietam) to jeszcze ze dwa są.
Warto przeczytać, bo się można przygotować i podejść do tego na jakim takim
luzie
Chalsia

[iwpal]

"Najtrudniejszy okres" pojawia sie u dziecka cyklicznie co ok. pół roku - gdy
wydaje nam sie,ze mamy aniołka "do rany przyłóz" nagle zaczyna zachowywać
sie "strasznie". Przechodzi to zwykle tak szybko jak sie pojawiło i to
fizjologia związana z dojzrewaniem ukłądu nerwowego oraz prztstosowywaniem sie
do nowych warunków wychowawczych (rosnące wymagania ze strony rodziców,
przedszkola itp.)

[steffa]

Och, prawda to.
Mój 4 latek jest 'nie do życia'! NIE to standardowa odpowiedź na wszystko i na
wszelki wypadek, 'nadpobudliwy', nieznośny, kłótliwy. Ech, kolejny bunt po prostu.

[grzalka]

dziewczynki też tak mają, to tzw. norma rozwojowa, niestety.....

[asia889]

Mój syn w wieku 2,5 tak mi dał w kość, że teraz siwieję na myśl, że w wieku 4 lat ma być gorzej. Już widzę, że wchodzi w ten okres, bo zrobił się pewny siebie i "nie do opanowania".

3,5 też wielki bunt ;(

[abnet]

Odkąd poszedł do przedszkola zmienił sie na niekorzyść. Wszystko próbuje wymusić
rykiem, prowokuje wymioty (narazie bezskutecznie) i strasznie mnie tłucze. Nie
mam już siły ale trzymam się twadro i nie ulegam mu. Ale jak długo to jeszcze
potrwa

[barbamama3]

Uff odetchnęłam,od 4-tych urodzin jakby diabeł w niego
wstąpił,wrzeszczy,krzyczy,pyskuje,przedrzeżnia,wygania z pokoju,macha rękami.No
i te odzywki(to już przedszkolni koledzy go wyedukowaliNo ale tak jak
wspomniałam na poczatku odsapnęłam,że nie jest wyjątkiem,i jest szansa że to
minie

[grzalka]

nie minie, tylko ucichnie na moment, zeby przejść w kolejną fazę

[mamamadzia761]

U nas to samo...
Teraz mamy fazę względnego (...)spokoju (26.X skończył 4 lata)i
czekam co będzie...
Spokój czy NIE!

[weronikarb]

ja mam bunt chyba non stop u mojego synka od dnia jego narodzin

Mam wrazenie ze wiecznie sie buntuje, jednak jest to polaczone z chwilami
odpoczynku dla mnei i regeneracji sil

Jeszcze niedawno byl bunt 2 latka teraz jestem na etapie 3 latka, ktory am taki
zasob slow, ze najczesciej jest to proba negocjacji ustnej - jak ta nie daje
pozytku nastepuje fizyczna (rzucanie sie ryk, wrzaski i marudzenie) jednak tak
ejst slabsza jak jestem z nim sama - bo wie ze nastepuje u mnie opadanie bielma
na oczy i zatyczek na uszy i nie widze i nie slysze mojego dziecka dopoki nei
przestanie i nei przyjdzie przeprosic

I jakos tak juz funkcjoujemy przez 3 lata

[noregrets1]

Kiedyś była świadkiem takiej sceny w przedszkolu.
Tatuś przyprowadził córcię 4 latkę do przedszkola:
T - Zdejmij butki córciu (tatuś spokojnie)
C - nie (bardzo spokojnie)
T - zdejmij butki (tatuś podenerwowany)
C - nie ( bardzo spokojnie)
T - zdejmij buty !
C - nie
T - Dawaj te buty, zdejme Ci !
C - nie (spokojnie)
Wszyscy dorośli w tej szatni ryknęliśmy takim śmiechem. Wiem, że to
niewychowawczo i okropnie ale nie mogliśmy się powstrzymać. Scena była
przekomiczna. Nawet Tata się roześmiał. Nie wiem jak to się skończyło bo
musiałam wyjść ale taki bunt to chyba normalka . Wszystko jest do przeżycia.
Trzymam za was kciuki. Nasze maleństwa potrafią dopiec ale i tak je kochamy
ponad życie )

[zofia40]

A ja już sama nie wiem co sądzić o swoim czterolatku.. czy to wyjątkowo
ciężki bunt tego wieku czy coś poważniejszego?? Miałam ostatnio rozmowę z Panią
Dyrektor przedszkola, do którego chodzi mój syncio i wyszłam załamana... Pani
Dyrektor twierdzi, że mój syn jest najgorszy z całego przedszkola, zarzuty:
1. nie reaguje na polecenia
2. często buntuje się i nie uczestniczy w zajęciach, zabawach
3. jest niecierpliwy, nie potrafi się na dłużej skupić na jednej czynności
4. zdarza mu się bić, popychać inne dzieci
5. ogólnie jest głośny
6. robi "głupie" miny
7. jego zabawy polegają na uderzaniu o siebie samochodami, przez co niszczy je
8. na leżakowaniu kiedy nie śpi, przeszkadza, jest "głośny"
Ponieważ nie mieszkamy w rejonie tego przedszkola zostałam poinformowana, że
jeśli zachowanie mojego syna nie zmieni się, będziemy musieli się
pożegnać...Owszem, Mały nigdy nie należał do tych spokojnych dzieci,
rzeczywiście ostatnio jest nie do wytrzymania, ale żeby od razu tak radykalnie?
Bez ostrzeżenia? Bez zaoferowania jekiejkolwiek pomocy? Powiedzcie co o tym
sądzicie?

[chalsia]

jeśli w przedszkolu jest psycholog na etacie - poprosić by się przyjrzał
dziecku fachowym okiem (między innymi po to by np. wykluczyć/potwierdzić ADHD).
Faktem jest, że sposób podejścia dyrektorki przedszkola jest poniżej poziomu.
Chalsia

[grzanka23]

Czytam Was i mam sie czym cieszyc.
Otoz moja 4,3 latka nie wrzeszczy,nie buntuje sie,nie ryczy,
Jest spokojna,wesola,towarzyska,lubi sobie zartowac.
Nie lubi sama zasypiac wieczorem-jedynie tu sa placze i od czasu do czasu
wrzask z jej strony.

[syrena2005]

wlasnie sie wczytalam w te wszytskie posty i stwierdzam, ze moj 4,3 latek jest
znacznie grzeczniejszy niz byl, biorac pod uwage fakt, ze bunt wczesniejszy
zostawil chyba pietno na mojej psychice . co pradwa przynosil paskudne teksty
z przedszkola ale jest tempiony skutecznie i dajemy rade,jakos. w listopadzie
dostalam do przecytania ankiete, na podstawie ktorej, pani wychowawczyni
oceniala swoich podopiecznych. myslalam ze zawalu dostane ja zaczelam czytac...
- nie reaguje na polecenia
- niegrzecznym zachowaniem proboje imponowac innym
- glosno sie zachowuje
- nie potrafli skleic sam zdania !!!( myslalam ze padne )
....i takie rozne
zabolalo mnie to dlatego, ze nie bylo zaznaczone: ze pieknie spiewa, ma dobra
pamiec do wierszykow i piosenek, rysuje, maluje, bierze udzial we wszystkich
zajeciach grupowych
widac panie oceniala niegatywne cechy dzieciakow, a nie wziela pod uwage tych
dobrych.
pewenie, 4 latek nie moze byc idealny. spiecia w domu tez sa, zlosc, neryw i
marudzenie. jednak kazdy z nas ma czasem lepszy i gorszy dzien...
stwierdzam jednak, ze moj niespelna 4,5 latek jest znacznie grzeczniejszy niz
byl.pomaga w zajeciach domowych,sprzata po sobie i przedewszystkiem mozna sie
z nim dogadac i isc na rozsadny kompromis bez klotni... chyba, ze wkroczy tata.
tata nie posiadl zdolnosci, ktora zwa cierpliwoscia...
mam nadzieje, ze teraz to juz bedzie tylko lepiej.
pozdrawiam