Bardzo chuda nastolatka

[lexus24]

Moja 18 letnia córka, skadinąd fajna i bardzo dobrze się ucząca dziewczyna,
zaczeła się odchudzać miesiac temu/. Nigdy nie była gruba ale teraz wygląda
trgicznie. Policzki zapadnięte, wystające kości i waga 47kg. przy wzroście
160 cm. Żywi się tylko sałtkami. Je góra 2, 3 razy dziennie i to znikome
ilości, żadnego mięsa, serów itd. Jak mam z nią rozmawiać. Każda rozmowa
wywołuje agresję z jej strony. Ona nie widzi problemu i uważa, że jest ok.
Boję się, że popadnie w anoreksję. Poradźcie coś.Proszę

[lolinka2]

nie popadnie tylko już ją ma
do psychiatry i na terapię - ale na terapię to cała rodzina
dziewczyna ma problem i wszyscy macie problem
powodzenia w rozwiązywaniu !!!!!!!!!!!!! 3mam kciuki

[soemi]

Lolinka a Ty lekarzem jesteś, że stawiasz diagnozy i wysyłasz ludzi do
lekarzy!?!?!? Zapewne nie, bo lekarz postarchu bez powodu nie sieje. Ja mam
164/50-52 kg. Były okresy że ważyłam 49kg, i jakoś stacje krwiodawstwa nie
miały zarzutów co do mnie i bez problemu oddawałam krew, na przykład. Anoreksja
he he he

[lola211]

To jest bardzo niska waga? Za wysoka nie jest, te 47 kg to wcale nie tragicznie
malo.
ez sie odchudzalam w tym wieku, przeszlo mi- nie jadlam miesa(to chyba dobrze),
głownie warzywa.I zyje i mam sie dobrze.

[aluc]

mam 163 cm, poniżej 55 kg zatrzymuje mi się okres (przynajmniej ze trzy razy w
życiu mi się zatrzymał i zawsze cezurą było 55 kilo)
jeśli odchudzanie niepokoi, to bez względu nawagę trzeba gnać do specjalisty
anoreksja może się zacząć i przy 47 i przy 87

[lola211]

Aluc, to kwestia indywidualna, moja kolezanka jest Twojego wzrostu i najlepiej
jej z waga 50 kg.
> jeśli odchudzanie niepokoi
Ale matki maja tendencje do przesadzania- ja tez wkolo slyszalam i slysze, ze
ograniczanie jedzenia zrujnuje mi organizm, o anoreksji tez bylo.Zupelnie
bezpodstawnie.Narobiono takego szumu wokol anoreksji, ze obecnie na
haslo "odchudzam sie" od razu rodzi sie niepokoj, czy to aby nie choroba.

[street_pop]

Sama waga de facto nie powinna budzic niepokojów ale powinnas być zaniepokojona gdy:
1) waga spadła gwałtownie w krótkim czasie
2) córka reaguje gwałtownie, agresywnie na wszelkie Twoje i innych komentarze
nt. jedzenia,
3) życie podporządkowane jest jedzeniu, zakupom, przyrządzaniu posiłków.
Anorektyczka paradoksalnie lubi kontakt z jedzeniem (bez samego jedzenia),
chętnie chodzi na zakupy i gotuje dla innych, co pozornie może powodować, że nie
widzi się jej problemów z jedzeniem, a jej daje argument, że "już jadła",
4) zwróć uwagę, czy często po jedzeniu wychodzi do toalety - może chodzić o
anorexię z tzw. epizodami bulimicznymi,
5) czy nie ma obsesji wysiłku fizycznego, zwłaszcza po jedzeniu (to może
występować ale nie musi).

Jeśli rzeczywiście w przypadku Twojej córki chodzi o anorexię, to musisz
najpierw sama poszukać specjalisty, bo ona sama na 99% nie będzie chciała się
leczyć, bardzo trudno jest przekonać anorektyczki do leczenia. Jeśli jest
pełnoletnia, to prawo stoi po jej stronie, będzie mogła na własne żądanie
wypisać się np. ze szpitala albo w ogóle do niego nie pójdzie. W takiej sytuacji
pozostałoby Tobie jedynie wystąpienie do sądu rodzinnego o tymczasowe
ubezwłasnowolnienie córki z powodu zagrożenia jej życia i zdrowia.

[de_la_hoya]

ja mam 178 cm wzrostu i ważę 55-56kg (i tak od 14 lat)
nie odchudzam sie, jem normalne posiłki, pizze, fast foody, słodycze, pije cole,
prowadzę raczej osiadły tryb życia (co sprzyja tyciu) ale moja waga stoi w
miejscu... w swieta, gdy mozna jesc i jesc tyje od 0,5 do 1kg a moj mąż np 8kg...
wszystko zalezy od przemiamy materii...

a co do autorki wątku to radzilabym isc do lekarza

[burza4]

też tyle mierzę i tyle ważyłam większość życia... tyle, że nigdy się nie
odchudzałam.
Ona - podobnie jak wszyscy chorzy - problemu nie zobaczy. Poszukaj stron o
anoreksji, może tam znajdziesz jakieś rady, ale bez udzialu córki trudno ci
będzie coś zdziałać. Może zamiast narzekać że nie je i że jest chuda zacząć
pytać o zasady jakimi się kieruje, czy to dieta i na czym polega - i co chce
osiągnąć i co ją do tego skłoniło... może uda się ją wciągnąć w rozmowę

[truskawka00]

ehhh ja mam 162cm i waze 45 kg;> nie odchodzam sie...jem duzo i to na co mam
ochote...cholera chce przytyc ale nie moge...bylam juz u lekarza...heh to ponoc
normalne(moja waga)...tylko z przerazeniem mysle o lecie-jak tu odslonic rece ,
nogi eh

[marghe_72]

truskawka00 napisała:

> ehhh ja mam 162cm i waze 45 kg;> nie odchodzam sie...jem duzo i to na co ma
> m
> ochote...cholera chce przytyc ale nie moge...bylam juz u lekarza...heh to
ponoc
>
> normalne(moja waga)...tylko z przerazeniem mysle o lecie-jak tu odslonic
rece ,
>
> nogi eh


Truskawko, wybacz.. ale to jest odpowiedź na pytanie zdenerwowanej matki??


Lexus, a jak wyglądają Wasze rozmowy?
Poza tym jak wyglądają posiłki w Waszym domu, jecie wspólnie? Co córka lubi
jeśc itp

Poszukaj moze pomocy u psycholofga, najpierw idź sama, niech Cię jakoś
naprowadzi, podpowie jak dotrzec do córki..

[street_pop]

Sama nie dasz sobie rady. Anorexia nervosa jest zaburzeniem dotykającym dzieci
nadmiernie kontrolujących je rodziców (matek). Dotyka zwłaszcza te
"niekłopotliwe", "niebuntujące się", "dobrze uczące się" i "nie sprawiające
problemów" dziewczęta, z tzw. "dobrym kontaktem z mamą". Jedzenie staję się dla
chorej jedyną formą WPLYWU, jaki ma w ramach swoich życiowych czynności.
Anorexię leczy się długo, jej wyleczenie możliwe jest początkowo praktycznie
wyłącznie w warunkach hospitalizacji, nieleczona anorexia prowadzi do śmierci!
Anorektyczka nie widzi problemu i nie zobaczy go bez pomocy specjalistów ani
Twojego (rodziny) udziału w terapii.

Najprawdopodobniej stąd bierze się jej agresywne reagowanie na Twoje uwagi dot.
jedzenia. Powinnaś natychmiast poszukać porady profesjonalistów zanim stanie się
coś dużo gorszego. Trzymam kciuki!

[lotos2004]

Ja wygladalam tak samo 164cm i 46-47kg i czulam sie ok.Moze po prostu
porozmawiaj z corka i zaproponuj jej diete,np.ona je mieso, ziemniaki ,warzywa w
prawidlowych proporcjach ,ale rezygnuje np,z bialegp
pieczywa,czekolady,cukru,lodow itp.Ty bedziesz miala nad tym wszystkim
kontrole,a corka bedzie zadowololna bo bedzie utrzymywala wage.Gorzej jednak jak
ona przy takiej wadze czuje sie gruba...oznacza to,ze macie problem i musisz ja
wesprzec.Powodzenia

[blessyou1]

Lexus nie napisałas jaka była wczesniej normalna waga córki. Czy schudła
gwałtownie przez miesiąc? Bo waga 47 przy tym wzroście rzeczywiście nie jest
niczym nadzwyczajnym u nastolatek, ale pozostałe objawy wskazują niestety na
anoreksję.
Przyłączam się do osób doradzających psychologa. Jeśli córka odmówi - pójdź
sama na początek.

[lexus24]

Dziękuję wam za wszystkie porady. Faktycznie mam z nią problem. Przed
odchudzaniem córka ważyła na pewno 10 kg. więcej.Odchudziła się szybko w ciągu
miesiąca. W naszej rodzinie niekt nie jest i nie był gruby ale nie ma takiego
chudego jak ona. Moja waga przy 165 cm wynosi 63 kg. a jestem po 40. W jej
wieku też byłam chuda ale JADŁAM NORMALNIE. Najgosze jest to, że nie można do
niej dotrzeć, wszystko neguje, uważa za głupoty.Chętnir porozmawiałabym z
psychologiem.
Teraz jedzie do Francji i prypuszczam, że stąd to odchudzanie. Może jak wróci
to jej przejdzie oby.
Ciężkie jest życie rodziców nastolatek

[aluc]

lexus, 10 kilo w ciągu miesiąca to bardzo dużo
wbrew temu, co tutaj się pisze gdzieniegdzie, ciągłe odchudzanie czy też
graniczące z obsesją pilnowanie diety nie jest pozytywnym i normalnym objawem
miałabym oczy szeroko otwarte

[verdana]

Wszelkie uwagi "to jeszcze zupełnie dobra waga" są w tej sytuacji idiotyczne -
nie chodzi o to, by mieć dziewczę o idealnym wyglądzie, tylko o to, ze
dziewczyna nie ma takiej naturalnej wagi, chudnie błyskawicznie i ma pewne inne
objawy wskazujące na anoreksję. Anoreksja jest chorobą potencjalnie śmiertelną.
A więc do lekarza jak najprędzej.

[mama_kotula]

Zgadzam się z Verdaną.
Lexus24, odbierz priv na gazetowym.

47 kilo przy tym wzroscie to jeszcze nie tak zle

[shady27]

moja siostra ma 170 cm i 43 kilo, to dopiero przegiecie, tyle, ze ona je jak kon, nie odchudza sie, ma taka przemiane materii i juz. Ale u Twojej corki jest juz problem, skoro odchudza sie przy takiej wadze. Wiem po sobie, ze zadne argumenty nie trafiaja(Ja mam z czego sie odchudzac), musisz tylko obserwowac corke.

[donda1]

Mam z córką ten sam problem. Napisałam do Ciebie maila na adres w Gazecie.
Pozdrawiam.

[kasiek34]

Wydaje mi się, że jest to zupełnie normalna waga dla tego wzrostu - ja mam
około 48/163 przy trzydziestce na karku i 2,5 letnim dziecku, a i tak mi się
wydaje, że gdzieniegdzie mogłoby być mniej. A ta waga, którą osiągnęła teraz,
ją satysfakcjonuje, czy nadal uważa że jest "za gruba"? Ja bym jeszcze
obserwowała uważnie ale nie zmuszała do jedzenia i nie mówiła o tym w kółko.
Może to chwilowe i niedługo minie. Powodzenia!

[lexus24]

Dziękuję za wszystkie wypowiedzi. Cały czas trzymam rękę na pulsie. Córka je
ale małokalorycznie, żadnych słodyczy fast foodów. Trudno do neij dotrzeć.
Pozdrawiam

[badarka]

Słodycze i fastfoody nie są niezbędne do przeżycia
I powinnaś ją chwalić, że się nie faszeruje świństwami, a nie krytykować.

Co innego, jeśli nie chce jeść normalnego jedzenia, obiadu w domu, śniadania,
normalnego chleba, masła...
A jeśli ugotujesz niskokaloryczny obiad (coś w rodzaju pieczonej z warzywami w
piekarniku piersi indyka) to jak reaguje? Zajada czy się wykręca?

[shamsa]

ja wazac 65 kilo wygladalam jak skóra i kosci - mam taki ciezki szkielet i do
tego jestem wysoka. przypuszczam, ze bylabym w okolicach zgonu przy wadze 50kg.
komentowanie wagi nigdy nie widzianej dziewczyny jako normalnej przez niektore
szczuple forumki jest lekko nieadekwatne. matka widzi, ze dziecko sie "zapadło",
je jak klasyczna anorektyczka (sorry, ale niskokaloryczne salatki 2-3 razy
dziennie nie maja nic wspolnego ze zdrowym odzywianiem), agreswne zachowanie prz
temacie jedzenia to wypisz wymaluj anoreksja, profil psychologiczny tez ma
podejrzany

lexus24: wszystko co napisalas znaczy, zes mądra matka i wiesz co robisz. jezeli
sprawa nie zakonczy sie po powrocie z Francji, to czas isc do doswiadczonego
psychologa.

[lexus24]

Dzięki za wsparcie Odnośnie obiadu niskokalorycznego. Jak ugotuję to zje ale
niewielkie ilości. Sama też sobie robi np. rybę na parze czy warzywka. Tylko
ona tego je mało.
Jeśli chodzi o fast foody to ja nie krytykuję, bardzo dobrze, że nie je, nigdy
nie popierałam ich jedzenia- choć lubiła . Jak z nią rozmawiam / uspokoiła się
trochę/ to mówi, że dużo ją kosztuje to niejedzenie, że jak,widzi słodycze to
ją skręca tak by chciała, ale wie że jak zje jedno ciastko to znowu wróci
ogromna chęć na słodkie. Niby super ale waga spada.

[shamsa]

w kwestii "dlugofalowej" zdrowej diety i odchudzania "na zdrowo" bardzo dobre
wskazowki (osobiscie sprawdzone - odchudzaja pieknie, witalnie i bez katuszy)
znajdziesz tu:
www.zdrowie.klips.org/dieta_zdrowie_witalnosc_uroda.htm
www.zdrowie.klips.org/zasady_laczenia.htm
i w ogole w ksiazce a. Janusa "Postawiłem na zdrowie"
www.bioslone.pl/prezentacja
mozesz pomóc córce wprowadzajac dietę opartą na zasadach przedstawionych w tych
artykułach. moze wtedy zacznie jesc naprawde zdrowo.

[shamsa]

i jeszcze tu:
www.zdrowie.klips.org/jak_pozbyc_sie_nadwagi_i_odzyskac_zdrowie.htm

[chuda34]

Mam 15lat, wzrost 164cm i wagę 46kg. Zawsze byłam chuda i chyba tak już
zostanie. Nigdy nie miałam problemów zdrowotnych, chociaż potrzebuje dużo snu
(ok. 9-10 godzin. - inaczej się nie wysypiam i niestety jest to widoczne, ale to
już chyba inny problem). Nie którzy ludzie uważają mnie za anorektyczkę a inni -
za zgrabną nastolatkę. Czasami chciałabym przytyć ale nigdy nie osiągnęłam wagi
powyżej 52kg. Trzeba poprostu zaakceptować tym kim się jest i jak się wygląda,
to tyle.

pozdrawiam.

[megan26]

witam ja mam 28 lat mam 7 lenią córke i waże 45 kg i zapewniam że nie jestem na
nic chora poprostu chciałabym przytyć ale taka mam przemiane materi i już ale z
tego co piszesz twoja córka rzeczywiście może mieć jakieś problemy waga która
ma nie jest mała waga chyba ale samo jej zachowanie jest dość dziwne ja bym
spróbowała wizyty u psychologa. Powodzenia napewno wszystko bedzie ok