CZYTAĆ-OD KIEDY???

[certuska]

TYLE SIĘ MÓWI O CZYTANIU OD OKRESU NIEMWLĘCTWA!
JA PRÓBOWAŁAM, JEDNAK MOJA DISIAJ JUŻ SZESANSTOMIESIĘCZNA MAŁGOSIA NIE MOŻE
SKUPIĆ UWAGI DŁUŻEJ NIŻ ZE TRZY MINUTKI, WIERCI SIĘ, CHCE PISAĆ ETC.
JAKIE SĄ WASZE DOŚWIADCZENIA, CO ZROBIĆ, ŻEBY WYROBIĆ U DZIECKA NAWYK
CZYTANIA (NAJPIERW SŁYCHANIA).
KASIA

[adzia_a]

Kasiu, to jej odpuść.

Na edziecku niedawno był wątek nt. metody Domana - jak chcesz, to poszukaj, ale
to jest o ile wiem, coś, czego w żadnym przypadku nie można kojarzyć z
przymusem.
W sumie to ja nie jestem przeciwna, żeby ludzie uczyli swoje dzieci literek -
tak zresztą pisałam w tym wątku (pod warunkiem, że dziecko jest chętne) - ale
samej by mi się nie chciało...a już zamartwianie się, że 16-miesięczne dziecko
nie potrafi skupić uwagi na literkach to - wybacz - gruba przesada.

PS. Nie wiem czy wiesz - pisanie w Internecie wyłącznie dużymi literkami
traktowane jest jak krzyk - staraj się więc tego unikać - mam nadzieję, że się
nie pogniewasz, to życzliwa uwaga

[pelik]

Tak z ciekawości - co to z tym Siłaczem, co wali pięścia w stół?

[pelik]

Moje doświadczenia z czytaniem córeczce są podobne. Nie rezygnuj, dłuższe
skupienie dziecka na lekturze pojawi się za kilka miesięcy, może nawet
wcześniej. Moja dziś dwuipółletnia Zuzia od niedawna - ale za to z dużym
zainteresowaniem słucha WYBRANYCH PRZEZ SIEBIE - NIE PRZEZE MNIE opowiadań i
wierszyków. Na wcześniejszym etapie dobry skutek odnosiło oglądanie książeczek
połączone z moim opowiadaniem, a nie czytanym tekstem.

[grzalka]

Do Adzi-Z całym szacunkiem, ale przecież autorka wątku nie wspomniała ani
słowem o tym, że chce uczyć córeczkę czytać.
Wracając do tematu- ja miałam podobny problem, Ania też nie chciała słuchać,
wchodziła na książkę, zajmowała się czym innym iTd.
Ale powoli się wciągnęła, najpierw zaczeliśmy od pokazywania obrazków i
tłumaczenia co się dzieje, teksty czytamy dopiero teraz, ale książeczki Ania
wybiera sama i czytamy tylko dopóki widać, że ją to interesuje.
Badź cierpliwa i nie rób nic na siłę, a myślę, że mała się z czasem
zainteresuje. Może zacznijcie też od pokazywania co na obrazku?

[adzia_a]

Hehe, masz rację - zmylił mnie ten "nawyk czytania" myślałam, że chodzi właśnie
o to - przepraszam za zamieszanie.

I dalej jestem za tym, żeby odpuścić - mój kumpel jak usłyszał o akcji "Cała
Polska czyta dzieciom" , bardzo się zafrasował i stwierdził, że za swoim synem
musiałby chyba chodzić na czworakach po całym domu z książką Po paru
miesiącach już było lepiej. Takie małe dziecko ma ciągle tyle wrażeń, że trudno
mu się skupić na jednej rzeczy.

Możesz zacząć od książeczek z obrazkami, takich rozkładanych w harmonijkę - a
jak będzie chciała je zjeść zamiast oglądać , to poczekaj - na pewno
dorośnie.

PS. A moja córeczka zawsze była wrażliwa na zdjęcia dzieci - często razem
oglądamy np. stare numery "Dziecka".

[libra.alicja]

Moja Basia już mając 6-7 miesięcy uwielbiała oglądać książeczki, wiele z nich
przerobiła na wszystkie strony, że nic z nich nie zostało. Dzieki nim poznała
wszystkie zwierzątka i potrafi pokazać na obrazku wszystkie przedmioty.

Teraz ma 18 miesięcy i niestety mimo uwielbienia dla książek nadal nie chce
słuchać, więc opowiadam jej własnymi słowami historyjkę lub skracam tekst.
Basia tak szybko przewraca kartki, ze zdarza się, ze ja mówię wiersz z pamięci.
Ważne jest, ze lubi "czytać" chocby i w takiej niedoskonałej formie.
Natomiast do snu nie lubi słuchać bajek, woli piosenki i kołysanki.

Najlepiej kupuj książeczki z krótkimi wierszykami, tak by na stronie były tylko
2-4 wersy (zdążysz przeczytać, zanim obrazek się znudzi), a dziecko z czasem
się osłucha z rytmem czytania.

[aniask_mama]

Ja myślę, że wiele dzieci w tym wieku ma problemy z większym skupieniem uwagi,
w każdym razie tak było z moim małym. Nie ma sensu zmuszać i stawiać sobie za
cel przeczytanie codziennie książeczki, bo dziecko naprawdę może nabrać
awersji. Podobnie jak poprzedniczka polecam ksiązki z bardzo małą ilością
tekstu (1 zdanie na stronie) i ładnymi rysunkami ( mój mały uwielbiał serię
Kamyczka, opowiadanie, co się dzieje, z pokazywaniem obrazków) i odpuszczenie,
jeśli dziecko najwyraźniej nie chce. Kiedy mój mały skończył 2 latka stał się
wieeeelkim fanem książeczek - do dziś czytamy po kilka dziennie, czego i Wam
życzę.

[mkatarynka.edziecko]

My "czytamy" zwykle do poduszki. Patryka (12,5 miesiąca) bardzo dobrze
usypiają wierszyki. Ja już je znam na pamięć i zwykle mu recytuję a on sobie w
tym czasie ogląda obrazki. Czasem zabiera mi książeczkę z ręki i sam sobie ją
ogląda. Zresztą, bardzo lubi się bawić książeczkami - rzuca nimi, obgryza ale
często też ogląda obrazki (czasem do góry nogami

Ostatnio kupiłam w TESCO cztery książeczki z wierszykami - kołysankami. Są
świetne, bardzo ładnie ilustrowane i na każdej stronie są krótkie wierszyki.
Część z nich to te, które były zaśpiewane na płycie "Mamine kołysanki" i
czasem nie czytam ich Patrykowi, tylko śpiewam.

Czasami do snu recytuję mu wierszyki bez pokazywania obrazków. Ot tak, jakbym
śpiewała kołysankę zmieniając modulację głosu. Zwykle wybieram wierszyki
bardzo rytmiczne. Młody najlepiej usypia przy Lokomotywie Tuwima. Czasami
ostatnią, najbardziej rytmiczną częśc powtarzam kilka razy, coraz ciszej i
coraz bardziej monotonnie - sukces murowany.

Myślę, że w czytaniu książeczek nie chodzi o to, żeby rzeczywiście były to
książeczki (szczegółnie w przypadku takich małych dzieci) tylko o to, żeby
mówić do dziecka używając różnych słów. Bo w literaturze, zarówno prozie jak i
poezji jest bardzo dużo słów, których nie używamy na codzień. A im więcej
dziecko nowych słów słyszy tym lepiej się rozwija (w sensie mowy i
rozumienia).

Dlatego jeżeli maluch nie lubi czytania to możesz mu na przykład w czasie
zabawy puszczać płyty z bajkami muzycznymi albo z wierszykami. Polecam płyty
nagrane przez Żebrowskiego "Poczytaj mi tato", są rewelacyjne. Patryk bardzo
je lubi.

Pozdrawiam

[certuska]

Do Adzi: duże litery dla wygody (gdy piszę na forum turystycznym tez tylko
Capslockiem.

CZY Z LISTU MOŻNA WYCZYTAĆ AŻ TAKIE STRASZNE PRZEJĘCIE-CÓŻ CHYBA Z PRZELANIEM
MYŚLI NA PAPIER MAM PROBLEM.
W KAŻDYM RAZIE BYŁAM CIEKAWA, JAK JEST U INNYCH DZIECI.
MAŁGOSIA TEŻ PREFERUJE WYSPIEWANE HISTORIE LUB P0KAZYWANE (TO JEST DOPIERO
ZABAWA DLA MOJEGO MĘŻA). MOJA GOSIA UWIELBIA KOŁYSANKI STECZKOWSKIEJ.

DZIĘKI DZIEWCZYNY ZA RADY. POZDRAWIAM
KASIA

[kzzk1]

Mojej Idusi już jak miała miesiac czytałam Lokomotywę. Teraz ma rok i często
czytamy kilka książeczek pod rząd, sama mnie goni i rząda czytania. Cieszę
się bo oprócz tego jest bardzo żywym dzieckiem.
Ania

[mkatarynka.edziecko]

certuska napisała:

> Do Adzi: duże litery dla wygody (gdy piszę na forum turystycznym tez tylko
> Capslockiem.

A można wiedzieć dla czyjej wygody? bo chyba nie dla wygody czytających bo
kapitaliki czyta sie o wiele gorzej niż małe literki...
Poza tym mam wrażenie, że argument o pisaniu na forum turystycznym dużymi
literami jest nietrafiony. Taka zasada, o której pisze Adzia obowiązuje w
całym internecie a nie tylko na tym forum. Jeżeli ktoś się do niej nie stosuje
to oznacza to, że albo jej nie zna bo jest początkujący albo brakuje mu
kultury. Na niektórych forach posty pisane dużymi literami są po prostu
kasowane i już.

certuska napisała:

> CZY Z LISTU MOŻNA WYCZYTAĆ AŻ TAKIE STRASZNE PRZEJĘCIE-CÓŻ CHYBA Z
PRZELANIEM
> MYŚLI NA PAPIER MAM PROBLEM.

Jak ktoś prosi o radę a potem się dziwi, ze ją otrzymał to rzeczywiście chyba
powinien się zastanowić nad sobą. Ja w każdym razie poczułam się urażona
reprymendą za to, ze odpowiedziałam na twój post. Bądź pewna, że na następny
już nie odpowiem...

[certuska]

nie pozostaje nic innego:



Kasia

[certuska]

Hey,
Wiesz, ja naprawdę nie miałam zamiaru nikogo urażać.
Podziękowałam za Wasze rady (całkiem wprost) i nie wiem, o co Ci chodzi.

Myślę, że to Forum po to m.in. jest, żeby się dzielić swoimi doświadczeniami.
Za Twoje również Ci dziękuję.

To fajne usłyszeć, że wile nas łączy i możemy sobie pomagać.
Mam nadzieję, że tez mozez się do mnie uśmiechnąć.

(co do sposobu pisania: poprawiłam się, prawda?
Wiesz-pisze posty w dużym pośpiechu w czasie przerw w pracy i po prostu nie mam
czasu).

Pozdrawiam
Kasia

[ekanka]

Ja jestem za tym żeby czytać od początku. Mojej iskiereczce zaczęłam czytać
gdy miała kilka dni, czasem nawet ją w ten sposób uspokajałam, bo zaczynała
wsłuchiwać się w mój głos i przestawała płakać.
Teraz ma prawie 1,5 roczku i uwielbia książeczki. Odkąd zaczęła chodzić i
zajmować różnymi bardzo interesującymi rzeczami sesje czytaniowe uległy
skróceniu.
Bardzo często oglądamy po prostu obrazki, ona pokazuje ja mówię co to za
zwierzątko, potem ja pokazuję, a ona naśladuje jego głos. To świetna zabawa.
Wybór lektury pozostawiam jej. Zdarza się, że na raz czytamy 5-6 książeczek.
Jej ulubione to teraz "Szczeniak tropek" i pozostałe z tej serii, jest tam
dużo zwierzątek i fajny tekst, którego ostatnio zaczęła słuchać z uwagą.
A najfajniejsze jest to że maleńka zaczyna czytać książeczki swoim lalkom i
misiom. Sadza przed sobą lalkę, otwiera książeczkę i czyta w swoim języku.
Niesamowite wrażenie.
Nigdy nie zmuszam jej do czytania jeśli ma ciekawsze zajęcia to po prostu nie
czytamy. Są takie dni, że nie ma na to ochoty i już. Ale są też takie, że to
ja mam dość czytania, a ona przynosi kolejne książeczki.

[joannab-o]

A może problem właśnie w tym "wyrabianiu nawyku czytania". Może ten nieczysty
cel ujawnia się w intonacji, może Mała wyłapuje napiecie zwiazane z tą
zadaniowością?
Żartuję tylko trochę - czytanie JEST przyjemne i ciekawe, dziecko na pewno to
kiedys odkryje, a zachecanie na siłę może spowodować, że stanie się przedmiotem
przekornych reakcji.
joanna

[kermitta]

Pozdrowienia wszystkim, które i którzy chcą zachęcić dzieci do czytania.
Kiedy maluch wreszcie (?) "chwyci haczyk", gorąco polecam bibliotekę.
Poznaniankom szczególnie dziecięce filie Biblioteki Raczyńskich. Przy okazji -
dowiedziałam się tamże, ku mojemu wielkiemu zdziwieniu, że filie dla dorosłych
cieszą się o wiele większym "wzięciem" niż dziecięce.
Dla naszego Tadzia (zapisałam go, gdy miał dwa lata) buszowanie po bibliotece,
samodzielne wybory lektur to wielka frajda (na wiosnę przegrywa tylko z
piaskownicą!)
Kermitta

[marghe_72]

Czytałam Gabie tzw. 'mimochodem" - ona zajmowała sie swoimi niemowlęcymi
sprawami - typu ogladanie sobie nózek, czy też ssanie pięty, a ja czytałam jej
bajeczki. NIe protestowała Nie czytałam, rzecz jasna całego Pana Tadeusza,
tylko krótkie wierszyki i historyjki.. potem zaczęłyśmy wspolnie do ksiązek
zaglądac - zaczęłyśmy od tych najprostszych - z rysuneczkami (takie rózne
harmonijkowe itp).., żeby przejśc do bardziej skomplikowanych. Efekt? Gaba
kocha ksiązki, najwiekszą karą jest: "dziś nie będzie czytania"... Genialne
dziecko, nieprawdaz , hihihi?!
Zarty żartami, dzieci potrzebują czasu, zeby sie oswoic z ksiązką,
skoncentrowanie sie na bajce wymaga od nich wiele wysilku.. zatem cierpliwości
i nie zniechęcaj sie, czytaj po troszeczku. Aha, i sama dużo czytaj
(niekoniecznie Brzechwę )) )- bedziesz najlepszym wzorem dla swego dziecka.
Pozdrawiam,
Marghe

PS. W naszym przypadku przez jakiś czas egzamin zdawały bajki nagrane na
kasetach (polecam Kubusia Puchatka w wykonaiu Ireny Kwiatkowskiej!!). Po
prostu właczalam i sobie lecialy gdzies w tle, podejrzewam, że Gaba coś tam z
nich wyłapywała