koszmarny bałagan

[jasmeen]

Panna lat 8
Od pół roku ma własny pokój.
Od pół roku wiemy, że to nie dzieci robią bałagan, tylko JEDNO Z DZIECI go
robi.
Potrafi zdemolować powierzchnię 1x1m w ciągu pięciu minut za pomocą bardzo
niewielu środków - demon zniszczenia(np. zostawiona w aucie pod sklepem na 5
minut, zapięta w pasy wybebesza swój tornister)
Swój pokój ma - z założenia - sprzątać sama. Dla spokojności własnej - bywamy
tam rzadko, w końcu to jej pokój. Ale czasem, dla przyzwoitości, zagladamy. I
jest panika.
W niedzielę było zajrzenie. Polecenie - sprzątasz do wieczora. Ona wtedy
zamyka się w pokoju i "sprząta" - z miną ucieśniaonej niewinności, bo nie ma
na nic czasu, bo musi sprzątać. W niedzielę wieczorem przychodzi do nas z
jękiem, że ona już chce spać. Dajemy jej czas do środy. W ciągu dnia sprząta
od 13.30 do 18. Non stop. Sprawdzamy ją, dzwoniąc co pół godziny z pracy z
pytaniem: co robisz? ( odp. "sprzątam"), i drugim pytaniem: jak wygląda
pokój?(odp. "już prawie gotowy"). Wczoraj weszłam do pokoju celem
sprawdzenia - trafiło mnie. Huragan to mało.
Dziś znów dzwonienie, sprawdzanie. Weszłam - miałam ochotę popełnić
dzieciobójstwo, oddać komuś, wygnać z domu, zrzec się praw rodzicielskich.
Ona nic nie rozumie. Nic do niej nie trafia. Nie czai kompletnie kwestii
SPRZĄTANIA.
100 razy pokazywaliśmy jej, jak to powinno wyglądać. Sami mamy porządek w
swoich rzeczach. Jej ojciec - nawet patologiczny porządek ( pedant). Jej
brat - prawie idealnie wszystko poukładane(jak na 11 latka). Ona - nic na
swoim miejscu: brudne majtki z klockami, lalki ze zwiniętymi spodniami,
uprane rzeczy, zdjęte tydzień temu ze sznurka wymieszane z książkami.
Macie jakieś pomysły? Jest jakiś lekarz od tego? Nie mówię o normalnym
bałaganiarstwie, bo mam dosć szeroką tolerancję na to ( w przeciwieństwie do
męża) - to co się u niej dzieje, to jakiś koszmar, totalna demolka. Ja już
nie mam siły ((((((

[roseanne]

podpisane pojemniki , pilnowanie i pomaganie

to troche jeszcze wczesny wiek na stale pilnowanie porzadku

dobrze dzialalo u moich dzieci wypisanie planu dzialania
np 1 - brudne rzeczy trafiaja do kosza na pranie
2 klocki do pudla
ksiazki na polke
itd itp

[samson.miodek]

8 lat to za wczesny wiek do pilnowania porzadku?
Roseanne corka w wieku 2 lat skladala zabawki ladnie na miejsce.Kupilismy
pojemniki i klocki do klockow, inne szpargaly do szpargalow.Syn to samo -
wszystko poukladane ma, od czasu do czasu wpadam do pokoju i ukladam to
dokladniej bo nie wymagam od 6latka teraz zeby bylo wszystko pedantycznie od
linijki poukladane.Ksiazki powklada na polki, ale ja lubie jak sa poukladane w
odpowiednim porzadku wiec raz na tydzien badz raz na dwa tygodnie zagladam i
robie porzadek.Tylko raz dziecko mi odmowilo posprzatania i mimo uprzedzenia ze
zabiore owe zabawki nie sprzatnal ich( mial chyba 4 lata) zapamietal sobie
dobrze kare , bo sie nastepnego dnia nie mogl bawic swoja ulubiona zabawka
ktorej byl uprzejmy nie sprzatnac poprzedniego dnia.
Owszem dziecku nalezy pomoc i jak jest oporne w sprzataniu - zarzadzic
sprzatamy razem i pomagac dziecku skaldac wszystkie zabawki.Ale przy jej
czynnym udziale.Jest to mozliwe do wykonania.
A brudne rzeczy?Nie zbnierac po niej - jak jej wyjda czyste majteczki i
koszulki to sama zacznie dbac o to zeby wlozyc do prania to co potrzeba.

[mama303]

Chyba musisz razem z nia sprzątać i delikatnie naprowadzać, co ma konkretnie
zrobić.
Najwyraźniej nie umie sobie z tym poradzić sama

[crusk]

Się podpiszę.
Kto pilnował porządku zanim Twoja córka zamieszkała w swoim pokoju? Może nie nabrała nawyku, bo ktoś zawsze za nią sprzątnął. Chyba rzeczywiście przez jakiś czas musisz z nią sprzątać, ale nie za nią.
Mój syn zaskoczył mnie kilka dni temu, gdy z wysoką gorączką zabrał sięga sprzątanie pokoju. Od zawsze pilnuję – przed spaniem i przed wyjściem z domu na dłużej niż 15 min. wszystko na swoim miejscu – chyba weszło w krew (oby na zawsze).

[to-wlasnie-ja]

Moze tez ma za duzo rzeczy w pokoju? Zobacz co mozna wyrzucic, oddac, schowac np. do piwnicy lub pawlacza. No i skoro sobie nie radzi z porzadkami po takim dluzszym balaganieniu , to postaraj sie zdyscyplinowac ja do biezacego porzadkowania lub ... przyzwyczaj sie do tego balaganu az jej samej zacznie przeszkadzac.

[scher]

mama303 napisała:

> Chyba musisz razem z nia sprzątać i delikatnie naprowadzać, co ma konkretnie
> zrobić.

Dziecko w tym wieku spokojnie samo potrafi dojść do tego, co ma konkretnie
zrobić. Trzeba tylko sprawić, żeby mu się chciało - i wyegzekwować.
A już sprzątać z ośmiolatką, to jakieś nieporozumienie. Proponujesz metody,
jakie z powodzeniem u nas w domu stosowaliśmy wobec 2-, 3-latków w celu
nauczenia ich sprzątania po sobie.

[wiedzma15]

a moze to bunt przed pedanterią taty? jakie są ich relacje? piszesz, że nie ma tolerancji dla bałaganu

ale myślę, że tak jak powiedzieli inni...
1.ma za dużo rzeczy ==> ostra selekcja z twoim udziałem
2.nie umie ich pogrupować ==> podpisane pojemniki będą super, mało tego, na wszystkich szufladkach i szafkach mozecie zrobić takie napisy
3.nie przeszkadza jej to bo jest twórcza i ma gdzieś porządek, są tacy ludzie
4. jest jeszcze za mała aby pojąć ideę sprzątania tak samo jak wy
5. w jaki sposób sprzątaliście zanim miała swój pokój? czy pilnowałaś, aby zawsze po zabawie, czy na koniec dnia sprzątała zabawki sama lub z bratem? czy jej odpuszczałaś bo mlodsza?

Dziecku 8-letniemu każesz sprzątać do wieczora? jakby na mnie trafiło, zrzuciłabym cię ze schodów)) nie znosze sprzątania, za to kocham prasowanie i mycie garów, może możesz z niż zrobić jakąś wymianę usług, np. ja poukładam twoje książki, a ty za mnie obierzesz ziemniaki...?

[barbaram1]

Może warto wskazać, co konkretnie ma zrobić. Pojęcie 'posprzątaj" jest być może
zbyt ogólne dla niej. Spróbuj podzielić pracę, np. najpierw posprzątaj książki
na tą konkretną półkę, jak skończy, to następne zadanie: majtki do szafki, jak
skończy: następne zadanie itd.
Szokujące być może, ale skuteczne jest przyniesienie worka na śmieci i
wrzucenie wszystkiego, co leży na podłodze, a następnie wyrzucenie tego worka
do śmieci. Być może wylanie takiego kubła zimnej wody da jej trochę do myślenia.

[intuicja77]

he , he...przypomiałas mi dzieciństwo / moje/
Zawsze byłam bałaganiarzem , cała podstawówke , całą szkołę średnią , nikt i
nic nie bylo mnie w stanie zmusic do porządku. Nakazy , zakazy , krzyki ,
szlabany , odebranie kieszonkowego.
Może był to bunt w stosunku do pedanterii mojej mamy?
W każdym razie samo przeszło...jak miałam dwadzieścia lat

Ostatnio mama pokazała mi zdjęcia mojego pokoju z tamtego okresu.
Jezu!!!!!Przez środek pokoju biegła wąska ścieżka do łóżka

Niestety chyba nie potrafie ci pomóc, pamiętam ,że to było silniesze ode mnie.

[iziaberka]

hihihi! Ja też taka byłam, ale przeszło mi dopiero jak przeprowadziłam sie do
swojego mieszkania; chociaż nadal mam kłopot z zabraniem sie za porządki (jak
już się "wezmę" to jakoś idzie ) No, ale spotkała mnie za to kara; mój syn
ma 6 lat i nie chce sprzątać za żadne skarby świata!!! Chętnie poczytam rady
innych, niektóre zaraz zacznę wprowadzać w życie

[triss_merigold6]

Odczepcie się od niej. Skoro ma własny pokój to jedyne czego należy pilnować to
tyle, żeby nie pojawiły się karaluchy. Z pedantami szału można dostać, od
porównywania do idealnego brata też szału można dostać, podobnie jak od
prezentacji pt.: "tak wygląda porządek w wykonaniu tatusia".

[ik_ecc]

Triss, podpisuje sie pod Twoja wypowiedzia.
Jej pokoj? Niech sobie w nim ma co chce.
Ja sie, osobiscie, boje ludzi, ktorzy maja wszedzie porzadek.

[majuszka77]

ja bym zrobiła jej minimalizm w pokoju wzieła worek z zgarneła wszysko co jest
niepoukładane zostawiła dwa komplety ciuchów i szkołe.....oddawała bym prywatne
skarby w miarę poprawy zachowania dziecko w tym wieku doskonale kuma o co
chodzi rodzicom ....ona to porostu olewa...sama pomyśl ty jej dajesz kilka dni
na czynnosci które powinny jej zająć maks.2 godziny....

[triss_merigold6]

Ale po co? Może ten bałagan jest jedynym mozliwym wyrazem buntu pprzeciwko
jakimś układom w rodzinie? Może dziewczynka pełni dyżurną rolę kozła ofiarnego?
Oczywiście, że można na 8-latku wymusić siłą jakieś zachowania. Tyle, że bunt
za parę lat walnie w rodziców z potrójną siłą.

[atenette]

Przypomina mi sie moja siostra i walka moich rodzicow z nia i z balaganem w jej
pokoju. Walczyli cale zycie i... nadal walcza. Siostra ma 23 lat i mieszka
jeszcze z rodzicami i do tej pory sa straszne klotnie o balagan w jej pokoju.
Niestety rodzice nie znalezli srodka na to balaganiarstwo, jedyny srodek, ktory
w miare dzialal i dziala, a jest dosyc drastyczny, to grozba mojego taty "jak
do jutra nie bedzie porzadku to ja posprzatam". A dlaczego jest to grozba? Bo
tata wyrzuci wszytkie rzeczy jakie uwaza za niepotrzbne smieci, wsrod ktorych
moga sie znalezc wazne dla siostry pamiatki czy inne potrzebne rzeczy. Co
najsmieszniejsze grozba jest tak skuteczna, ze spelnil ja tylko raz jak miala
parenascie lat. Wyrzucil wtedy jej wszytkie gazety, zdjecia ulubionych aktorow,
czy wykonawcow, wyniosl do piewnicy ulubione maskotki itd.
Oczywiscie uwazam, ze to drastyczna metoda i nie polecam, ale jedyna jaka
sprawdzila sie w przypadku mojej siostry.

[triss_merigold6]

Nadal nie uzyskałam odpowiedzi na pytanie: po diabła tak walczyć z tym
bałaganem? Groźba wyrzucenia osobistych rzeczy pełnoletniej kobiety to jeden ze
szczytów absurdu.

[jasmeen]

triss, ja nie mówię o zwykłym bałaganie - to jest stan o krok od karaluchów.
Brudne majtki z zabawkami, papierki i ogryzki w książkach. A panna jest
uczulona na wiele rzeczy, m. in. na plesń ( te ogryzki) i kurz, ale nie sposób
tam odkurzyć, bo nie ma jak - zresztą na porozwalanych rzeczach kurz osiada
bardziej, niż na powkładanych do pudeł ( pudła popodpisywane od dawna).
Dzisiaj babcia - pedantka do kwadratu, posprzątała razem z wnuczką - ciekawe na
ile wystarczy....

[wiedzma15]

pedant ojciec, "poukładany"brat, babcia pedantka do kwadratu, ty dzwoniaca do domu co pół godziny żeby skontrolować czy córka sprząta - to się załamać można!

dobrze że z wami nie mieszkam

bunt i tyle

ale jesli chodzi o uczulenie, to doradzam spokojna rozmowę i wyjaśnienie jej, ze takie postepowanie szkodzi jej zdrowiu, w tym wieku zazwyczaj się rozumie takie rzeczy

[mallard]

wiedzma15 napisała:

> pedant ojciec, "poukładany"brat, babcia pedantka do kwadratu, ty dzwoniaca do
> domu co pół godziny żeby skontrolować czy córka sprząta - to się załamać
> można!
dobrze że z wami nie mieszkam

Ech Wy wszyscy mądrale i obrońcy praw czowieka!
Za kilkanaście lat dziewczyna nie radząca sobie z bałąganem, który wtedy już
naprawdę zacznie przeszkadzać jej w życiu, powie do rodziców: No to czemu mnie
nie zmusiliście?! Nie nauczylicie mnie porządku!
To stara śpiewka.
Tak na marginesie, -czy ona nie ma np. jakichś kłopotów z koncentracją, czy
czegoś w tym rodzaju? Może tu leży przyczyna?

Pozdr.

[wieczna-gosia]

zalozenie ze rodzicie nie tlumaczyli zwiazku balaganu ze zdrowiem wydaje mi sie
cokolwiek naciagane.

Jasmeen- z tego sie nie wyrasta. jestem organicznie niezdolna do utrzymania
porzadku, przeszkadza mi to i owszem, przeszkadza w zyciu, aden tam artystyczny
nielad tylko pierdzielnik jak sie patrzy umiem zrobic. Moj maz jest swiety

nie wiem co ci radzic- ja ustawiam terminy czasowe, ustalam dokladnie
kompetencje dzieci co kto sprzata (konkretnie a nie abstarkcyjnie posprzatac
pokoj)- chyba sprzatalabym z nia- nie dalabym zamknac pokoju i niech sprzata. I
bardzo wyraznie okreslilabym kiedy wkraczam- np jesli majtki mieszjaa sie z
ogryzkami, jesli znajduje splesniale kanapki- nie ma ze to twoj pokoj- sprzatasz
go ze mna.

Moja mama wchodzac do mojego pokoju regularnie mowila "o ranyu ale tu balagan"
naweet jak sprzatnelam, tyle ze nie wg jej standardow. Wiec chyba wazne bys
umiala z masy balaganu zauwazy "o, ulozylas ksiazki na polce".

Ale na spektakularnie efekty nie licz- ja sienie nauczylam moje dzieci w
kwestiach porzadkiwych sa bardziej sprawne ode mnie.

[mama303]

triss_merigold6 napisała:

> Nadal nie uzyskałam odpowiedzi na pytanie: po diabła tak walczyć z tym
> bałaganem?

W przypadku dorosłej kobiety nie walczyłabym, to jej sprawa, w przypadku
osmiolatki bałagan może wynikac z nieumiejetnosci zrobienia porządku. Taka
umiejetnośc sie jednak w zyciu przydaje i rodzice sa od tego aby to dziecku
wpajać.

[jasmeen]

Wiedźma - ja do tej pory nie lubię kilku prac domowych wykonywać, ale jednak je
wykonuję, traktując je jako obowiązek. I tego chciałabym nauczyć dzieci - są
pewne rzeczy - może mało przyjemne - ale konieczne. Może dobrym pomysłem jest
stosowanie "handlu zamiennego" - postaram się to wprowadzić w życie. Nie
uważam, żeby jej zachowanie było buntem - ot, zwykłe lenistwo: nie chce jej się
odkładać rzeczy na miejsce, nie ma takiej potrzeby. A do tego ma milion
pomysłów na minutę: w ciągu dnia potrafi wyciągnąć kilkanaście zabawek, co pod
koniec dnia oznacza bałagan - gigant. Kilka dni nie wchodzę do niej do pokoju -
i mamy dramat.
Pedantyzm ojca przejawia się tylko na jego terenie ( albo na terenie wspolnym) -
on też stara się nie włazić do jej pokoju. Babcia przyjeżdża do nas raz na
rok. Z bratem/sąsiadką/ koleżanką/ kimkolwiek - nigdy nie porównujemy, nie
stawiamy za wzór. Problemów z koncentracją nie ma. Dzwoniłam do niej co pół
godziny, po dwóch tygodniach proszenia o posprzątanie i dwóch dniach
intensywnego sprzątania ( wg. niej), kiedy to nie miała czasu na nic "bo cały
czas sprzątałam, mamo", zakończonych moim wwejściem do jaskini lwa i prawie
natychmiastowym "zejściem". Dzwoniłam, bo myślałam, ze w ten sposób jej pomogę,
bo wiem, jak to może wyglądać: bierze się za sprzątanie klocków i tak się w to
angażuje, że powstają budowle...sprząta lalki - rozpoczyna się zabawa w dom....
Sprzątanie z babcią zajęło jej godzinę- podobno sprzątała prawie samodzielnie.
Ja tego nie potrafię: jak tam wpadam ( najczęściej już w furii), to ja
sprzątam sama - ona ma patrzeć, jak to robię.
Co do opowiadania jej, że bałagan szkodzi jej zdrowiu - ja bym nie przeceniała
jej zdolności rozumowych Ona o tym wie, ale nie przyjmuje do wiadomości.

[wieczna-gosia]

jasmeen to nie wpadaj w furii. Powiedz ze poniewaz ona nie moze sobie sama
poradzic- to nie moze tez dostac przywilejow zwiazanych z "moj pokoj moj zamek".
Codziennie wchodzisz do niej i sprzata pod twoje dyktando lub z toba.
Ewentualnie pokazuje pokoj. Wazne jest by standardy sprzatnietego pokoju ustalic
wspolnie, czyli okreslic co kazdegho dnia ma byc sprzatniete. nawet rozpisac
tydzien dzien po dniu. I odhaczac. I wszystko bez furii i na spokojnie. Bez
dyktatorstwa, ale majac pewne minimum ktopre trzeba egzekwowac.
U mnie w domu takie cos zdaje egzamin- dzieci same okreslaly co robic beda wiec
sie nie buntuja, aj jak mam czasami odbicie pedanckie to tez mam wykazywane
czarno na bialym ze "na to sie nie umawialysmy". W kazdym razie z obu stron jest
mniej wkurzenia

[kicia031]

Kilka dni nie wchodzę do niej do pokoju -
>
> i mamy dramat.
> Pedantyzm ojca przejawia się tylko na jego terenie ( albo na terenie
wspolnym)
> -
> on też stara się nie włazić do jej pokoju.

Wiesz co, szczeka mi opadla. Rozumiem, ze z 18 latkiem mozna miec uklad, ze to
jego pokoj, i do niego sie nie wchodzi bez zaproszenia. Ale kilka dni nie
wchodzic do pokoju 8latki? To kto utula ja do snu wieczoremmi daje buzki? kto
budzi ja rano caluskiem?
Sprobuj posprzatac z nia, pokazuja co i jak ma robic, i rob to codziennie.


No po prostu brak mi slow....

[jola_ep]

> Ale kilka dni nie
> wchodzic do pokoju 8latki? To kto utula ja do snu wieczoremmi daje buzki? kto
> budzi ja rano caluskiem?

Mój synek lat 7. Nie powiem - przytuli się Lubi rano przyjść pokokosić się w naszym łóżku (sobota, niedziela). Ale wieczorem po prostu idzie spać. Już jak miał 3,5 lat na propozycję przytulenia przd snem usłyszałam "mama nie przeszkadzaj, nie widzisz, że zasypiam". W jednej chwili rozmawiam, w drugiej patrzę, a mój mały już zanurkował w swoim pokoju i śpi Rano? Krzątam się cichutko w kuchni, a tu mój synek tupi wciągając po drodze strój do szkoły (to nic, że jest 6 rano, a on ma na 10-tą ).

Rzeczy absolutnie niewyobrażalne dla mnie, gdy moja starsza miała 7 lat

Pozdrawiam
Jola

[joakal]

powinniście być KONSEKWENTNI
jeśli dajesz czas do wieczora i ona go nie przestrzega, potem przesuwasz do środy to wysyłasz dziecku komunikat że nie zależy ci na tym żeby posprzątała (no bo skoro mogła nie sprzątać w niedzielę, to potem znowu przesuniesz termin)
ja bym ustaliła z nią jak ma wyglądać porządek (idź na jakiś kompromis), i jakie są konsekwencje niesprzątania, najlepiej ustalcie WSPÓLNIE jakiś plan, zapiszcie go i niech ona się pod tym podpisze
ja osobiście wyrzucałabym rzeczy które leżą na ziemi (i niech potem z kieszonkowego odkupi to co jest niezbędne do szkoły), no może pierwszy raz zabrałabym i oddała to co musi mieć (ale tylko jeden raz)

[ulka13]

Moja córka /10 lat/ też tak miała, syf do kwadratu, dokładnie tak jak piszesz
łącznie z ogryzkami pod poduszką itp. I nagle z dnia na dzień jej się
odmieniło. Teraz jej pokój jest najczystszym pomieszczeniem z naszym
mieszkaniu A zmiana nastąpiła po tym jak ja osobiście jej posprzątałam i
zapytałam "jak myślisz, nie lepiej jest teraz?". Stwierdziła że lepiej i od 4
miesięcy problem zniknął...

[crusk]

Masz rację, przesuwanie terminu to jedna z gorszych rzeczy, bo pewnie można go przesuwać w nieskończoność, czyli nie sprzątać. Mama wpadająca w furię też nie najlepiej wypada w oczach dziecka.
Masz rację też z zabieraniem rzeczy, które nie wróciły na swoje miejsce. Wyrzucanie jest dosyć radykalne, ale działa nawet na dorosłych bałaganiarzy (- Kochanie gdzie moje skarpetki? - Leżały tydzień pod łóżkiem, myślałam, że ci nie potrzebne? . Swojemu synowi raz schowałam zabawkę, jakiś rok temu i do tej pory pamięta. Teraz jak chcę mu pomóc, bo np. jest chory, to on „przydziela mi zadania”. Może warto wypróbować.

[neospasmina]

U nas zdała egzamin metoda "jeśli jest bałagan, nie wchodzę do twojego pokoju";
niby nic, a jednak odpada utulenie na dobranoc, czytanie do poduszki, pomoc w
odszukaniu/naprawieniu/zrobieniu czegoś, przyniesieniu czegoś; no i wstyd przed
kolegami przychodzącymi w odwiedziny;
ale kryteria tego, co nazywamy porządkiem sa jasno określone (a nawet spisane)
np. książki na połach ustawione grzebiatami, łóżko pościelone; ubrania
poskładane w szafach, podłoga odkurzona itp.
metoda poskutkowała po ok. 3 tygodniach i ten jedne raz musiałam pomóc dziecku
posprzatać, potem radziło sobie samo;
powowdzenia!

[zuzanna56]

U mnie podobnie.
Córka lat 6, wyjątkowa bałaganiara.
Syn lat 10, ma zawsze porządek.
Na razie mają wspólny pokój, po stronie córki syf totalny, po stronie syna
porządek. On się ciągle denerwuje że ona bałagani.
Od września będą mieć własne pokoje bo się przeprowadzamy.
Już rozmyślamy jak małej bałaganiarze urządzic pokój, by łatwo jej było
zachować porządek.

[erba]

Ja miałam trochę podobnie, tzn. specjalnego bałaganu nie robiłam, ale nie
chciało mi się wycierać kurzy, itp. A odkąd miałam własny pokój (mniej więcej
od 6 r.ż.) sprzątałam tam sama, rodzice nie wtrącali się, i tak sobie żyłam w
syfku, aż któregoś dnia... patrzę "a co to za plamka na firance?" ruszyłam, a
to było gniazdo pająków, setki, małych ruchliwych pająków, blee... trauma... od
tamtej pory regularnie wycieram kurze
Poza tym u mnie w domu zawsze była konsekwencja, oprócz tego, że sprzątałam
swój pokój miałam inne pomieszczenia do wysprzątania raz w tygodniu (od ok. 12
r.ż już po połowie z mamą, wcześniej mniej oczywiście), wiedziałam, że to
obowiązek, więc nie było zmiłuj się, najpierw musiałam posprzątać, potem
przyjemności.
Może faktycznie, niech bałagani u siebie, byle się trzymała zasady, że syf nie
wychodzi poza próg jej pokoju. Niektórzy tak mają, że lepiej orientują się w
bałaganie. Tylko problem z tą alergią... hmm a mocno uciążliwa jest? Może jak
córka poczuje, że alergia nasila się w miarę narastania brudu to będzie się
reformować )

[podyanty]

Lacze sie w bolu...
Zaznaczam, ze mam zdecydowanie gorzej - ojciec dziecka tez jest balaganiarzem ((

[kalosze2]

Zaproście koleżanki w gości.

[jakw]

kalosze2 napisała:

> Zaproście koleżanki w gości.
Ale koleżanki muszą być wyselecjonowane pod kątem utrzymywania porządku. Moja
starsza udała się kiedyś do swojej koleżanki i jej mama puściła smrodka
dydaktycznego: " No zobacz, koleżanka do ciebie przyszła, a ty masz taki
bałagan". A moja na luzie coś w tym stylu "Spokojnie, ja mam większy".

[scher]

jakw napisała:

> bałagan". A moja na luzie coś w tym stylu "Spokojnie, ja mam większy".

I nie było Ci jako matce wstyd, że córka się w gościach nie umie zachować?

[ciocia_ala]

Na mnie metoda "kolezanka" dzialala. Moja mama tez grozila zapraszaniem
kolezanek. Gorzej bylo, jak ktoras wpadala bez zapowiedzi... Goraczkowe
upychanie wszyskoego pod lozko

Niestety do dzis mi to zostalo. Oraz odkladanie wszyskiego na pozniej. Robienie
wszyskiego na ostatnia chwile itp. Mnie sama to denerwuje, ale moze kiedys to
zwalcze.

Chyba faktycznie dziecko ma za duzo rzeczy w pokoju. No i pomysl z pojemnikami
i napisami tez bardzo dobry.

[jaskolka.dymowka]

1. Faktycznie odczepcie się od niej. Tzn. jeśli Wam bardzo zależy, to
wypróbujcie kilka metod podanych wyżej i przeze mnie, ale miejcie na uwadze, że
to jej pokój. I że z upierdliwymi pedantami tak samo ciężko się żyje, jak z
bałaganiarzami. Jako skrajna bałaganiara usiłująca z dzieci zrobić umiarkowane
bałaganiary, wiem co mówię.

2. Czasochłonne - zastosujcie metodę, jak dla przedszkolaka. Tzn. stoisz nad
nią, i mówisz: książkę wytrzyj z kurzu i połóż na półce. Majtki do kosza na
brudy. Podarta kartka na makulaturę. Brudny worek do śmieci plastikowych (no
dobra, wiem, że nie wszyscy segregują śmieci)

3. Polecenie "sprzątasz do wieczora" na niesprzątającą ośmiolatkę nie podziała.
Wcale się nie dziwię, że ma minę uciśnionej niewinności. Po pierwsze, gdyby
czynność sprzątania miała już opanowaną, tzn. gdyby ta czynność składała się dla
niej z X czynności, które można sobie zaplanować, to co innego. Po drugie,
niedziela, dzień odpoczynku, a ona ma się zajmować przez kilka godzin wybitnie
nieatrakcyjnym zajęciem, które - o czym się wielokrotnie przekonała - jej nie
wychodzi i prawdopodobnie jest skazane na porażkę. Innymi słowy - nie do
wieczora, ale do skutku, i małymi partiami. Tzn. nie żądajcie od niej nagłego
nawrócenia i ciągłej pracy, bo zmuszacie ją do kłamstwa. Raczej na zasadzie:
pozbieraj wszystkie brudne ciuchy, a jak skończysz, to się możesz pobawić.

4. Zapraszajcie często w gości inne dzieci. W tym wieku już może podziałać.

5. Zacznijcie się przejmować ekologią i zagitujcie dzieci w tym samym kierunku.
Tzn. kwestia produkcji śmieci, ich selekcji itp. Z tym, że musicie zacząć od
siebie (o ile nie zaczęliście)Podobnie kwestia dbałości o zdrowie.

6. Ktoś już radził - pojemniki z napisami, komody z szufladami zamiat półek w
regałach. Jakkolwiek w tym też prawdziwy bałaganiarz robi pierdzielnik, ale
przynajmniej go nie widać

7. Rozbudźcie w młodej ambicje dekoratora wnętrz, tzn. niech to będzie jej
pokój, wyrażający jej osobowość - plakaty czy zdjęcia na ścianach, może
witrażyki na oknie itp. I na początek darujcie sobie uwagi o bałaganie psującym
efekt.

8. I liczcie się z tym, że to wszystko może nie podziałać.

[lolinka2]

Duża - lat 5
od zawsze własny pokój
od zawsze burdel w nim totalny
od jakiegoś czasu akcja sprzątanie przebiega nastęująco
weź wszystkie książki i połóż je na półkach (dalej - gdy da znać że wykonała)
podziel ubrania na brudne i czyste (po wykonaniu)
brudne wynieś do łazienki (o wykonaniu)
czyste poskładaj i schowaj do szafy (po wykonaniu)
nie chowaj majtek razem z resztą ciuchów (po korekcie chowania ubrań)
wynieś śmieci (a przy okazji pozgarniaj do wora śmieci z kuchni i wc) - po wykonaniu
resztę zabawek schowaj do szuflad (po wykonaniu)
lalki posadź na półkach

Zawsze ta sama kolejność, zawsze identyczne polecenia - działa.
Poza tym nie sprawdziło się sprzątanie do wieczora, ani ostentacyjne wywalanie
zabawek do niebieskiego wora 120 l.
Sprawdziło się za to sprzątanie tuż przed jakąś przyjemnością (wyjście na plac
zabaw, wyjazd do babci, kostka czekolady itp.), bo duża spiesząc się do czegoś
fajnego, momentalnie ogarnia to mniej fajne, jako warunek otrzymania przyjemności.

[jasmeen]

najbardziej podobał mi się punkt "liczcie się z tym, że to wszystko może nie
podziałać"
po sprzątaniu z babcią - już jest bałagan.....minęły 4 dni....

z zapraszanem koleżanek jest lekki problem, bo koleżanki się bawią zabawkami,
zostawiając po sobie balagan...i wtedy pada tekst: "ale przecież to nie ja
nabałaganiłam, to dlaczego mam sprzątać?"

hehe
no nic...może pająki się zalęgną....a ona ma fobię.....

[kalosze2]

Może rzeczywiście chować część zabawek... Od przybytku głowa niestety boli,
zwłaszcza głowa dziecka. Na ogryzki i odpadki przydałby się kosz w pokoju (komu
by się chciało iść do kuchni z jednym śmieciem), brudy wkładać podczas mycia do
kosza obowiązkowo- można przycisnąć i przypilnować. Na ciuchy warto wyznaczyć
jakieś miejsce. Moim dzieciom też się nie chce wkładać ich codziennie do szafy,
więc odkładają na krzesło, z którego sprzątam raz na kilka dni. Można też
częściej wychodzić na dwór, bo jak się spędza cały boży dzień w mieszkaniu, to
nie dziwota, że się "samo" bałagani. Reszta zabawek może może sobie leżeć? Kiedy
moje dzieci układają sobie jakieś mieszkanka dla lalek albo tory samochodowe,
żal im sprzątać je zbyt szybko, bawią się nimi przez kilka dni. Zasada jest
jedna: środek ma być wolny i przechodni, bo już niejedna zabawka została
zadeptana i zniszczona. Generalnie raz na tydzień sprzątamy (razem) pokój, żeby
poodkurzać.

[scher]

jasmeen napisała:

> z zapraszanem koleżanek jest lekki problem, bo koleżanki się bawią zabawkami,
> zostawiając po sobie balagan...i wtedy pada tekst: "ale przecież to nie ja
> nabałaganiłam, to dlaczego mam sprzątać?"

Na taki tekst to moje dziecko drygałoby z tymi zabawkami ino śmig! Każde
dziecko musi w życiu doświadczyć momentu, że żarty się skończyły, upraszania
nie będzie, a cwaniakowanie i słowne manipulowanie rodzicami kończy się źle.

Najlepsza w takich przypadkach jest technika przecięcia:
- Nie będziemy na ten temat dyskutować!!

[scher]

jasmeen napisała:

> Panna lat 8

Panna ewidentnie wciąga was w coś, co Robert MacKenzie nazywa tańcem rodzinnym.
A wam dramatycznie brakuje konsekwencji.

> Swój pokój ma - z założenia - sprzątać sama. Dla spokojności własnej - bywamy
> tam rzadko, w końcu to jej pokój.

Na etapie uczenia dziecka trzymania porządku we własnym pokoju trzeba by chyba
bywać częściej.

> W niedzielę było zajrzenie. Polecenie - sprzątasz do wieczora. Ona wtedy
> zamyka się w pokoju i "sprząta" - z miną ucieśniaonej niewinności, bo nie ma
> na nic czasu, bo musi sprzątać.

Polecenie zbyt ogólne. W poprzedzającej rozmowie z córką kazałbym JEJ SAMEJ
rozbić czynność sprzątania na czynniki pierwsze.
- Co masz zrobić dziecko? Posprzątać znaczy co? Jakie czynności będziesz
musiała wykonać? Co trzeba zrobić, żeby twój pokój był posprzątany?
- Nie wiem.
- To niedobra odpowiedź. Będziesz tu siedzieć tak długo, aż dojdziesz do tego,
aż wymyślisz i zapiszesz tyle, że uznam, że te czynności wystarczą.

> W niedzielę wieczorem przychodzi do nas z jękiem, że ona już chce spać.
> Dajemy jej czas do środy.

Katastrofalny błąd. Konsekwencje niedotrzymania terminu powinny być ustalone
już na etapie wydawania polecenia. No i zastosowane oczywiście.

> W ciągu dnia sprząta od 13.30 do 18. Non stop. Sprawdzamy ją, dzwoniąc co pół
> godziny z pracy z pytaniem: co robisz? ( odp. "sprzątam")

Też uważam błąd. Dziecko powinno być konsekwentnie rozliczone z rezultatu.
I ukarane w razie jego braku.

> Ona nic nie rozumie. Nic do niej nie trafia. Nie czai kompletnie kwestii
> SPRZĄTANIA.

Rozumie wszystko i wszystko czai. A najbardziej to, że słowo matki to jak puch
na wietrze. Po co ma sprzątać, jeżeli gdy tego nie zrobi, nie dzieje się
absolutnie NIC?

[jasmeen]

scher - chyba odkryłaś normalnie sedno sprawy: za "miętcy" jesteśmy....i
brakuje nam samozaparcia, żeby doprowadzić sprawę do końca....

scher

[neospasmina]

Dobre!
Dobre, bo mocne!
ale każdy ma jakąś niekonsekwencję wychowawczą na sumieniu....

[kspa]

Wymaga to cierpliwości i konsekwencji, ale u mnie to podziałało. jedno zadanie
na miesiąc celem wyrobienia nawyku np. od maja - przed szkołą pościelone łóżko,
w czerwcu dokładamy - posprzątane biurko, w liocu - itd. Po roku jest względny
porządek i co lepsze młody nie protestował, mógł się do pewnych rzeczy
przyzwyczaić i tylko czasem (np. po urodzinach) trzeba mu pomóc.

[danka_30]

Przyznam szczerze, że mam ten sam problem. Myślę, że tym razem spróbuję
zastosować rady "lolinki 2". Może to pomoże. Wcześniej próbowałam już wielu
rzeczy, czyli wrzucenie wszystkiego do ogromnego worka na śmieci, nie
wkraczanie na teren "prywatny", sprzątanie z córką, a nawet za nią i nic!
Oczywiście nie skutkują ani groźby, ani kary. Czasem uda sie coś osiągnąć np.
przed wyjściem lub wyjazdem nad jeziorko, tak jak to było w czasie dłuższego
weekendu, ale to i tak niezbyt wiele. Oczywiście nie tracę nadzieji, że to się
zmieni i nadal próbuję. Wydaje mi się, że rady lolinki 2 są bardzo rzeczowe
więc proponuję również z nich skorzystać. Powodzenia

[scher]

danka_30 napisała:

> Oczywiście nie skutkują ani groźby, ani kary.

A jakie stosujesz?

[danka_30]

Z pewnością nie jest to nic wyszukanego i myślę, że prawie każdy próbował tych
metod np. jak nie posprzątasz to nie obejrzysz bajki, nie wyjdziesz na dwór,
czy nie pójdziesz pojeździć na rowerze, ale to na moja młodsza córkę nie
działa. Ma 10 lat i potrafi siedzieć całe popołudnie w swoim bałaganie i
przekładać wszystko z miejsca na miejsca.

[jakw]

Wytrzymaj jeszcze trochę. Moja 10-latka zaczyna powooli łapać o co chodzi ze
sprzątaniem. I co z tego. Jak załapie sprzątanie to pewnie wejdzie już w
dojrzewanie i w ten sposób przechlapane kolejne kilka latek. I przede wszystkim
nie dręcz w stylu sprzątanie przez 5 godzin, a wy co pół godziny dzwonicie czy
sprząta. ALbo "sprzątasz do wieczora" - to jak wyrok. Święty by się wkurzył.
Jeśli bałagan jest powalający, ten 1 raz posprzątajcie razem. Skąd córa ma
wiedzieć, jak należy sprzątać taki wielki bajzel, skoro pewnie i Ty nie wiesz,
w co ręce włożyć? A jak już będzie w miarę ogarnięte, należy przypilnować, żeby
wieczorem sprzątnęła to co nabrudziła w ciągu dnia. Mniejszy bałagan sprząta
się łatwiej. Bądź konsekwentna - albo wogóle nie zaglądasz, albo jednak
zajrzysz od czasu do czasu i każesz jej sprzątnąć bałagan, póki jeszcze nie
jest taki drastyczny.
Z metod "kija i marchewki" dość skuteczne jest zgarnięcie ulubionej zabawki
albo skasowanie rozrywek typu komp czy tv - ale nie na 2 tygodnie (bo po co
dziecię ma sprzątać, jak i tak przez 2 tygodnie nie będzie tego miało) - tylko
do momentu, w którym pokój zostaje uznany za sprzątnięty.

[papryczka_ag]

Etap pierwszy : skoro nie jesteś w stanie sama zadbac o swoje rzeczy, to zadba
mama. Przenieść 90% rzeczy do innych pokojów. Ubrania wydzielać. Brudne majtki
z klockami??? Gdzie to dziecko się rozbiera do kąpieli???
Zminimalizować mozliwość robienia bałaganu i zminimalizowac POSIADANIE. Skoro
nie umie zadbać o porządek w swoich rzeczach, to nie dorosła do ich posiadania.
Etap drugi (jesli pierwszy nie zda egzaminu): nie ma własnego pokoju.
Przemęczycie się trzy tygodnie z dzieckiem na kanapie to może zacznie doceniać
własną przestrzeń.


Metoda drastyczna : nie ma porządku, nie ma przyjemności absolutnie żadnych.
Nawet obiad niech jada w swoim burdeliku. Zastosowałabym nawet chwyt: z
brudasem się nie przyjaźnimy.

To nie jest czterolatka, tylko duże dziecko. Nie ma się co pieścić.

dałabym spokój

[ella53]

Na pewno może irytować taki bałagan, ale to jej pokój i jej sprawa. Wyobraź
sobie, że Ty masz swój gabinet i ciągle ktoś Ci mówi: "posprzątaj na biurku,
poukładaj w szafkach". A przecież to Twój gabinet i Ty w nim rządzisz.
Wyobraźmy sobie inną sytuację, że Ty w gabinecie masz idealny porządek, a
regułą w waszym domu jest megabajzel i mąż mówi "masz tu za czysto, musisz
natychmiast powyrzucać wszystko na podłogę".Chyba byś się trochę zbuntowała...
Myślę, że na Twoim miejscu wprowadziłabym jedną zasadę, że wspólne dla
wszystkich części mieszkania utrzymujemy wspólnymi siłami w porządku, a we
własnym kątku każdy ma jak chce.

[scher]

ella53 napisała:

> to jej pokój i jej sprawa.

Nie jestem w stanie zaakceptować tak liberalnego podejścia. Wychowanie własnej
córki to jak najbardziej sprawa rodziców.

[dirgone]

Myślę, że i tak nikt mnie nie przebije z okresu, kiedy miałam 14-15 lat. Mój
pokój był w odosobnionym miejscu w domu, drzwi miał bardzo solidne i rzadko kto
do niego zaglądał. Rodzice początkowo z bałaganem również próbowali walczyć, ale
im bardziej walczyli, tym ja byłam bardziej uparta. Miałam świnkę morską, która
bardzo rzadko bywała zamykana w klatce, po całej podłodze walały się jej kupy.
Sprzątałam tam raz na miesiąc, a że pokój był bardzo duży, czasami próbowałam
latać nad podłogą, bo chodzić się nie dało. Tragedia - smród, syf itd, walające
się ciuchy, farby, ogryzki, kupy i siki świnki, wszystko na raz. A rzeczy miałam
tyle, że przed świętami musiałam sprzątać przez bite 3 dni, żeby to ogarnąć.
A potem mi przeszło, z powodu faceta
Teraz też jestem bałaganiarą, ale nie bardziej niż znajomi.
Więc myślę sobie - jak ma 8 lat, to trzeba przeczekać. I poczekać na odwiedziny
kolegi, który powie: "Ale u ciebie syf i śmierdzi! I brudne gacie leżą!"
Lub poczekać, aż "uczynna" koleżanka przekaże dalej, że twoja córka to
"syfiara". Wstydu się naje, to zacznie utrzymywać porządek.