porażka... proszę pomóżcie....

[amba4]

Jestem koszmarnie załamana...co ja mam robić...mój 12 latek przyniósł
świadectwo... zachowanie nieodpowiednie, trzy dopuszczające...chodzi do
szkóly pąnstwowej zmieniłam mu szkołe żeby było bliżej... jest chłopcem z
poważnymi deficytami: dysgrafia, dyslekcja, dysortografia, z zaburzeniami si,
które na szczęscie się wyrównały po rocznych ćwiczeniach. Oprócz tego ma
nerwicę, jest wrażliwcem u którego problemy przejawiają się wymiotami. Iloraz
inteligencji miał badany 116, przy czym inteligencja werbalna 129. Wydawało
mi się że mam dobry kontakt z wychowawcą?! chodziłam regularnie na
wywiadówki, ostatnio byłam u niej w połowie maja, ostatnio umowa była taka,
że wszelkie uwagi będą zgłaszane telefonicznie, po czym okazała się że
dostałam uwagę w zeszycie do polskiego, Andrzej zachorował, był chory przez
tydzień i bał się o tej uwadze mi powiedzieć, po tygodniu dowiedziałam się
przez przypadek że jest ta uwaga... co ja mam robić? jestem taką beznadziejną
matką?... mam z nim odrabiać lekcje...? pomóżcie proszę... wiem musimy razem
ustalić program naprawczy... on jest dzieckiem nadpobudliwym, cięzko mu się
skoncentrować na lekcji... ale te oceny są koszmarne... jak mu pomóc?

[ejka.pe]

Cięzko mi coś mądrego Ci doradzic, ale rozumiem Twoje rozgoryczenie... Wydaje
mi się, że najlepsze, co możesz zrobic, to okazac synowi swoje zrozumienie, nie
potępiac, nie krzyczec, zacząc współdziałac. Postanówcie może razem, że od
przyszłego roku zaczniecie pracowac we dwoje - jeśli będzie widział, że może na
Ciebie liczyc, na pewno będzie mu łatwiej i ... lżej. Ja pewnie tak bym
postąpiła.

[verdana]

Powinien być pod opieka psychologa - to raz.
Dwa - dziecko z takimi deficytami, w dodatku pechowo - inteligentne, nie miesci
się w stysstemie szkolnym i szkolnych standartach.
Trzy. O ile masz możlwosci fianansowe, sprobowalabym przenisść dziecko do
szkoly prywatnej. Nie jestem szalona zwolenniczka szkół prywatnych, ale tam
klasy są mniejsze, komunikacja z rodzicami lepsza, dziecko lepiej dopilnowane.
Na pociechę. Mój syn z bardzo podobnymi problemami, tyle że na szczęscie bez
dysleksji, nie miał duzo lepszych ocen. Z trzema dwójami i nieodpowiednim z
zachowania (cholera wie za co? Za brak zeszytów?) odebrałam go po pierwszym
semestrze z LO i przeniosłam do prywatnego liceum zawodowego.
We wrześniu broni pracy magisterskiej. Na b. dobrej uczelni. W planie doktorat.

[amba4]

Dzięki..
Sęk w tym że na szkołe prywatną mnie nie stać, oprócz niego mam jeszcze dwójkę
dzieci, jest pod opieką psychologa, wybieram sie po 2 lipca na rozmowę, ale
zastanawiam się jak uzbroić se w przyszłym roku? Przecież nie będę latać co
tydzień do szkoły? Może wybrać się do pedagog? może kroki skierować do
dyrekcji?

[verdana]

Mogę Cię zmartwić?
Nic nie pomoze. Odpuść sobie, sprawdzaj co umie, a nie jakie ma stopnie.

[lolinka2]

A dlaczego nie będziesz latać co tydzień do szkoły?? To twoje dziecko i jaki pan
taki kram, jeśli jest ci tam pod górę, to nie dziw się efektom. Mając TAKIE
(wiem, co piszę, bo mam pieciolatkę z ChAD) lata się codziennie nawet. Dla dobra
dziecka i wykazania personelowi tego, co ty już dobrze wiesz - że twoje dziecko
jest chore a nie nieziemsko rozpuszczone, co generalnie na pierwszy rzut oka
czasem ciężko rozróżnić.

[sally30]

mam pytanie do lolinka2 jak stwierdzono ze twoja corka ma adhd i czy stosujecie
jakas terapie moj syn ma 6 lat i podobny problem na wizyte u psychologa
jestesmy umowieniu ale za miesiac i od razu mi pani psycholog powiedziala ze
ona nie bedzie mogla nic stwierdzic tylko mi poradzic jak postepowac z
dzieckiem a orzeka psychiatra odpowiesz?

wypowiem sie w imieniu lolinki2

[zara11]

czerwcowej kolezanki
jej 5ciolatka ma zdiagnozowany ChAD, a nie ADHD.

lolinko, mam nadzieje, ze nie masz mi za zle

3xmama 22.06.07, 16:15

[mika_p]

Chyba nic nie możesz na razie zrobić. Też mam w domu dzieci z ADHAD (12 i 9
lat). Kontroluj sama zeszyty, skoro mały nic Ci nie pokazuje. Mój tez ma
nieodpowiednie zachowanie na świadectwie, poza tym średnia 4,2. Marzył o
czerwonym pasku, ale oczywiście ciągle się wplątuje w jakis dziwne historie.
Nie załamuj sie tylko odpocznij w czasie wakacji od szkoły, wyciągnij wnioski z
tego co napisałaś a od września być może będzie lepiej. I chyba żaden program
naprawczy nie wejdzie w grę, bo wyskoczy jakas niespodzianka i program szlag
trafi. Ja sama ręce załamuje nad świadectwem syna, a Tobie doradzam A może
daj mu wiecej swobody? Nie znaczy, że ma brykac jak mu sie podoba, ale żeby
poczuł, że mu ufasz i traktujesz powaznie. Na mojego Pawła to działa, mysli, że
bez jego pomocy nie dam sobie rady. Czuje sie wtedy bardzo dowartościowany.
Głupoty i tak robi, ale to chyba każdy chłopak w tym wieku ma pstro w głowie.

magdajeden 22.06.07, 17:36

[mika_p]

te oceny nie są koszmarne. myslę, ze histeryzujesz. przede wszystkim niech ci
nie przyjdzie do głowy karać syna za świadectwo - to najgłupsza rzecz jaką mozna
zrobić.
bo drugie może przyłóż sie bardziej do kontroli i ewentualnej pomocy w przyszłym
roku. i na koniec - spokojnie, to taki wiek, moja 12letnia córka tez ma dwie
oceny dopuszczające. i co z tego? ja wiem, ze jest inteligentna a te oceny są
wynikiem jej kompletnego, totalnego, absolutnego olewania przez cały rok
niektórych przedmiotów. myślę, ze w nastepnym roku bedzie duzo lepiej. i mysle,
ze z twoim synem jest podobnie - 12 lat to trudny wiek, szczególnie do nauki.
bedzie lepiej, tylko bez takiej histerii

_____________________________________________________________

Ambo - od siebie dodam - nie dubluj wątków na kilku forach, to sprzeczne z
regulaminem. Niniejszym usuwam twój post ze STarszego Dziecka, odpowiedzi
wkleiłam tutaj.

Mika_P, mnoderator Starszego dziecka

[aleka33]

Jejku oceny to nie wszystko.

[nangaparbat3]

Nie bardzo rozumiem, na czym polega porażka. Pare dopuszczajacych na
swiadectwie dwunastoletniego chłopca to nie jest problem, chyba ze sie to
rozdmucha, tak by problemem sie stało.
Bardziej martwiłyby mnie wymioty - uwazam, ze tu potrzebny psycholog, jakas
stala wspolpraca.
Skoro jest bardzo wrażliwy, nie naciskaj na oceny, nie dawaj poznac, że to dla
Ciebie takie ważne (a najlepiej zmień sobie troche system wartości - naprawdę
OCENY o niczym nie swiadczą - jestem nauczycielka ze sporym stazem, wiem co
mowie).
Skoro ma dysfunkcje, powinien byc pod stałą opieka poradni pedagogiczno-
psychologicznej i szkolnego pedagoga/psychologa. To oni powinni zadbac o to, by
nauczyciele pomagali mu radzic sobie z dysfunkcjami i wrazliwościa. Sprobuj
przyjrzeć sie tym ludziom - w kazdej szkole/poradni znajdzie sie ktos w miarę
przytomny, empatyczny i gotowy - a takze umiejacy - pomóc. Zwróć sie do niego.

[kalendarzowa_wiosna]

Też myślę, że takie swiadectwo to żadna porażka. Zdał? Zdał Olej oceny, nie
są najważniejsze.
Skup się na tym, żeby go dowartościować. Wrażliwiec widząc Twoje rozczarowanie
będzie czuł się jeszcze większym nieudacznikiem. Zadbaj by nie stracił
motywacji do nauki, żeby nie zanikły chęci poznawcze. W czym jest dobry? Który
przedmiot lubi? Czym się interesuje? Bazuj na tych przedmiotach gdzie możliwy
jest dobry wynik. Doceniaj każdy, nawet najmniejszy postęp, każdy wysiłek
choćby nie miał wymiernych korzyści w postaci ocen. Sukces rodzi sukces. Reszta
przedmiotów - aby zdać. Tłumacz, że nie musi być ze wszystkiego dobry, że dla
Ciebie ważne jest, że się stara i pracuje. Szkoła może tego nie docenić ale
chłopak musi widzieć, że doceniasz Ty.
I oczywiście, jak już wcześniej napisano opieka psychologa i pedagoga.

Tak sobie jeszcze myślę, może jakiś korepetytor by mu się przydał, pomoc przy
odrabianiu lekcji?

[kalendarzowa_wiosna]

I jeszcze mnie zastanowiło: widać, że świadectwo Cię zaskoczyło. Nie wiedziałaś
jakie oceny na koniec roku zamierzają wystawić nauczyciele Twojemu synowi? Nie
dostałaś takiej informacji?

[czarodziejka76]

Witaj!
Nie piszesz nic o roli ojca w życiu chłopca. Odnosze wrazenie, ze borykasz sie
z problemem sama. Na początek powinnaś odpowiedziec sobie na pytanie czy
akceptujesz syna takim jaki jest, czy w relacjach z nim kierujesz sie
negatywami, czy pozytywami. Pisząc o synu nie wspomniałaś o żadnej pozytywnej
rzeczy pod jego adresem. Moze chłopiec przyjął postawe "do niczego sie nie
nadaję", "mama i tak nie będzie ze mnie dumna". Czy syn jest Twoja życiowa
porażką??? Nie wpadaj w poczucie winy. Wybierz sie do psychologa. Dowiesz sie
jak pomóc sobie i synowi.
Powodzenia i pozdrawiam

[jola66]

Zajrzyj tu:
portal.adhd.org.pl/phpbb/

[amba4]

Dzięki za wszystkie odpowiedzi... mam z synem dobry kontakt, mąż też na tyle na
ile mu pozwala praca...z psychologiem jestem w stałym kontakcie, A. ma silną
nerwicę przejawiającą się wymiotami w trakcie nasilenia stresu... on nie jest
moją porażką, to wspaniały chłopiec, wrażliwy, chętny do pomocy, pięknie
zajmuje się swoim młodszym bratem, otwarty, mający poczucie humoru oj mogłabym
tak wymieniać i wymieniać... no ale:
Byłam dzisiaj w szkole... rozmawiałam dość burzliwie z dyrktorką, wygląda na to
że jest otwarta na problem, obiecała spotkanie u siebie w gabinecie pedagog,
wychowawczyni dyrekcja i ja na początku roku w celu opracowania strategii... a
i jeszcze jedno czytałam uzasadnienie oceny nieodpowiedniej... żenująca...

[amba4]

a i jeszcze jedno A nie ma ADHD, badaliśmy go w CBT w Warszawie

[aglod2]

Moim zdaniem chyba coś zawiodło w relacjach szkoła-dom. Z postu wynika, że byłaś zaskoczona jego ocenami z przedmiotów i zachowania. Jeżeli sumiennie kontaktujesz się ze szkoła to nauczyciel ma obowiązek przekazać Ci wszystkie oceny i problemy jakie ma Twoje dziecko. Jeżeli idziesz do dyr na rozmowę to teraz raczej rzeczowo zastanówce się co możecie zrobić by syn miał szanse zebrać lepsze oceny w przyszłym roku. Jeżeli ma opinię z poradni o stwierdzonej dysleksji i kłopotach emocjonalnych to trzeba na to zwrócić uwagę wychowawcy i nauczycieli innych przedmiotów.
Skup się teraz na jego psychice i nie pokazuj,że tak strasznie przejełaś się jego ocenami, to go pewnie jescze bardziej zdołowało, że Was zawiódł. Pomoc psychologa jak najbardziej wskazana, tak jak radziły dziewczyny. Wiem, że z dziećmi z kłopotami jest ciężko i czasmi szukamy winy w sobie za to,że są takie a nie inne. Nie ma się jednak co oskarżać. Pojawiaj się częściej w szkole, a może załużcie zeszyt w którym wych będzie zapisywał raz w tyg czy ma jakieś zastrzeżenia i oceny jakie syn uzyskał. Dla takiego szczególnego ucznia chyba będzie mógł to zrobić.
Trzymaj się!!! I nie pokazuj synowi, że to takie dla Ciebie ważne, wspieraj go i podtrzymuj dobrym słowem.
Pozdrawiam

amba

[nangaparbat3]

Są wakacje. Odpuść. Odpocznij od szkoły i daj Twojemu synkowi odpocząć.
Niech te parę tygodni słuzy zabawie, kontaktowi, wyluzowaniu na maksa. Zamiast
zamartwiac sie ocenami - powygłupiaj sie z synem. Co go cieszy? Czym sie
interesuje? To jest wazne, a nie stopnie w szkole.
Co do oceny z zachowania - naprawdę z reguły są one niesprawiedliwe, bo nie
wiadomo, co tak naprawde podlega ocenie. Pilność? Zdyscyplinowanie? Kultura
osobista? Empatia i zyczliwość dla innych? Podporządkowanie? Lizusostwo?
Zazwyczaj wszystkiego po troche i własciwie nic.

[cyborgus]

nangaparbat3 - masz madra sygnaturke, bardzo mi sie podoba.