Trzylatek i kupa w majtkach

[agalubian]

Od dwóch miesięcy mamy problem z synkiem. Długo nie udawało się go oduczyć
od pieluszek. W końcu udało się z siusianiem i jest OK. Gorzej z kupą.
Przez pewien czas maluch ładnie robił do nocnika. Był chwalony, tatuś
zabierał go po pracy na spacery (np. wycieczka do metra...) Potem było
zatwardzenie, a zaraz potem rozwolnienie - nie można było nadążyć ze zmianą
majtek i reszty zabrudzonego ubrania. Założyłam maluchowi pieluszkę, żeby
przetrwać ten okres. I koniec! Odtąd w żaden sposób - cierpliwością, prośbą
czy groźbą - nie umiemy synka namówić na powrót do nocnika.

Dziadkowie mówią, że trzeba cierpliwie wysadzać małego na nocnik i czekać,
czekać, czekać. W praktyce wygląda to tak, że małego na siłę sadza się na
nocnik, umila mu czas bajeczkami, oglądaniem książeczek, i trzyma tam mimo
protestów pół godziny (dla trzylatka to wieczność!), a potem, gdy kupa jest
tuż-tuż, synek ze łzami w oczach zrywa się z nocnika i raczej wstrzyma kupę
przez trzy dni niż się złamie.

Mąż najpierw tłumaczył i namawiał, po paru tygodniach zaczął dawać klapy, a
teraz zrezygnował z kar, tylko nieustępliwie wypytuje winowajcę, dlaczego tak
robi. Dziecko natychmiast zmienia temat rozmowy ("Tatusiu, a czy nasza
pralka jest nowa?") albo po prostu zacina się. Inny pomysł to nie zmienianie
zabrudzonego ubrania tak długo, aż zawartość zacznie przeszkadzać. Mały jest
na to niestety bardzo odporny.

Ja uważam, że trzeba namawiać, sadzać, ale tak naprawdę synek sam musi chcieć
załatwić się do nocnika. Przymus czy awantury powodują odwrotny skutek.
Tylko że jestem bezradna. Mam już dosyć prania i sprzątania tych paskudztw.
Z drugiej strony żal mi dziecka, bo na nim w końcu to wszystko się odbija.
Nie jestem w stanie, tak jak namawiają teściowie, trzymać go na nocniku bez
końca. Tłumaczę mu, że moglibyśmy iść na spacerek, pooglądać dobranockę, itd,
a tymczasem tracę czas na pranie i po prostu nie mam siły na nic.

Czy ktoś ma pomysł, jak przerwać to błędne koło? Nam już brak nadziei i
cierpliwości, bo końca nie widać.

[julag4]

Też miałam ten problem z moją córcią tylko, że ona nie chciała ani siusiu ani
kupki na nocnik. Pomimo presji otoczenia i mojego wcześniejszego przekonania,
że 3 latka powinna już robić na nocnik zrezygnowałam. Zrezygnowałam wtedy kiedy
podobnie jak Twój synek, Julka zaczęła przeżywać stres, ewidentnie unikała
tematu nocnika, zmieniała temat i widziałam, że ją to męczy. Po przerwie ok. 1
m-ca w czasie której poprostu przestaliśmy na ten temat mówić Julka zaczęła
stopniowo załatwiać się do ubikacji a nocnika unika do dzisiaj, poprostu
ją "parzy". Jestem przekonana, że ciągłe mówienie o problemie nie przyniesie
nic dobrego. Weź na przeczekanie i spróbuj z ubikacją, możesz kupić taką małą
nakładke na muszlę klozetową (chociaż Julka nauczyła sie bez). Przepraszam, że
tak przynudzam ale wiem jaki to stres zarówno dla dziecka jak i rodziców.
Pozdrawiam serdecznie i życzę sukcesów.

[monika.zdz]

Gratuluję pomysłu "klapów" w temacie nocnikowym. Tyle grzmią ,żeby tego nie
robić bo właśnie takie zachowania są powodem nerwic i niechęci do nocnika
czasem do wypróżniania w ogóle.Mój syn ma 2,5 roku chciałabym ,żeby robił
wyłącznie do nocnika ale on jest bardzo temu niechętny, na nocniku posiedzi,nic
nie zrobi ,a nasika zaraz obok.Nie myślę aby był to powód aby dziecko karać
biciem.W końcu się nauczy,przecież z tym ,że pewnie później i z kłopotami bo
już zafundowaliście małemu dziecku duży stres.

[maak3]

dziecko jesst zwyczajnie w świecie zestresowane (jak często brudzi majteczki,
że mówisz mu, że nie możecie obejrzeć dobranocki, czy pójść na spacer -staszne
poczucie winy i krzywdy by się we mnie uruchamiało ,gdybym coś takiego
słyszała)
dajcie spokój dziecku z "gadaniem", bo to może tylko nakręcać błędne koło
Waszej złości i bezradności malucha - przecież on nie robi Wam tego na złość
jeśli byłbym na Twoim miejscu to zrobiłabym tak:
zaproponowałabym maluchowi robienie kupki do pieluchy, skoro aż tak nie lubi
nocnika i niech jak tylko poczuje, że chce kupkę niech idzie do Ciebie po
pampersa i zero komentarzy na ten temat
gdy sprawa się ustabilizuje za jakieś 2, 3 tygodnie można zupełnie neutralnie
powiedzieć maluchowi, że jeśli zdecyduje się(bo tak naprawdę to jego decyzja
jak i kiedy będzie się załatwiał) to i tu zaproponować mu coś naprawdę
atrakcyjnego - albo wyprawę do ZOO albo super samochodzić (sama wiesz
najlepiej co Twój maluch lubi) i od casu do czasu wspomnieć o tym
i nie pozwólcie, żeby ktokolwiek komentował robienie kupki do majtek czy
pampersa; i żadnego publicznego rozstrząsania...bo to bardzo krzywdzi malucha
tak naprawdę to Twój maluch ma prawo do tego , by zdarzały mu się wpadki...

[adasari]

Posłuchaj mądrych dziadków.
A tatusia odstaw od dziecka i od jego kup.Niech sobie w tym czasie metrem
pojeździ.

[agalubian]

Tak, metody siłowe nie podobają mi się. Ale z tym nocnikiem to też jest metoda
siłowa. Po pół godzinie takiego siedzenia nocnik trudno jest oderwać od
tyłeczka, i zostają po nim czerwone ślady. Dziecko jest tam trzymane na siłę;
sam fakt sadzania na nocniku budzi jego zdecydowany protest. Po paru minutach
uspokaja się, skupia się na bajeczce, zabawce czy czymkolwiek, ale jak tylko
czuje, że ta kupa naprawdę idzie, zrywa się z paniką, wyślizguje z rąk i
ucieka. Próby przytrzymania go kończą się tylko na żałosnej szarpaninie, nocnik
nieodmiennie zostaje pusty. Efekt jest choćby taki, że maluch z załatwianiem
tej potrzeby przestawił się na późny wieczór. Wcześniej robił to w ciągu dnia,
teraz zwleka do ostatka. Wczoraj do północy nie mógł zasnąć, wstawał, łaził,
nie było rady. Wreszcie sprawdziliśmy - pieluszka pełna! Na noc jeszcze go
ubieramy w pieluszkę, bo zdarzają się wpadki z siusianiem (o które nie robimy
żadnych wymówek). Rozryczał się wtedy, przytuliliśmy, przebraliśmy. No, to
skrajny przykład, że tak późno, ale siódma, ósma, dziewiąta...

Aha, i z sadzaniem na sedes też próbowaliśmy. Jest mała deska dla dziecka, albo
ktoś z nas przytrzymuje. Nic z tego.

Powiem tak: zmieniamy front. Umawiamy się z młodym, że jak będzie chciał kupę,
to poprosi o pieluszkę. Żadnych wymówek i smrodku dydaktycznego.

Niepokoi mnie jedna sprawa: synek ustawił sobie to w głowinie tak, że to jest
OK, że on zrobi kupę w majtki, a mamusia posprząta i upierze. Taki porządek
rzeczy i świata. Wtedy się trochę podłamałam i zaczęłam mu klarować, że tej
pracy bardzo nie lubię, bo nocnik posprzątać jest łatwo, a takie pranie to
hmm... Rozumiecie ten niuans, dziecko nabrudzi, mamusia sprzątnie...

[adasari]

Mimo wszystko odpuść na razie.Zamknij temat na jakiś czas.
Moje dziecko jest starsze i też się zdarza.
Trudno.Od tego jestem,żeby posprzątać.
Nie watpię,że nadejdzie dzień,kiedy się nie zdarzy.
Załatwianie się to jest tak intymna rzecz,że naprawdę trzeba dziecku oszczędzić
upokorzenia.

[agalubian]

Masz rację. Dzięki Wam wszystkim za wsparcie.

[karaluszek75]

Filip kończy we wrześniu 4 lata i juz dawno zapomniałam o takich problemach,
ale... Jeszcze w zeszłe wakacje nad morzem musieliśmy dokupywać spodnie , bo
nie nadążały schnąć. Siku do nocnika robił od bardzo dawna i od 2 latek nie
kupywaliśmy pampersów, ale kupa - zgroza. Potrafił wysiedzieć sie na nocniku
przez godzinę po czym chował się gdziekolwiek i robił swoje, nie było mocnych.
Tłumaczyłam, prosiłam....jak grochem o ścianę i poprostu odpuściłam!!!! Aż
pewnego razu (filipem podczas naszej nieobecności zajmowali sie dziadkowie)
babcia musiała pojechać na kilka dni do mojego brata, Filip miał zostać sam z
dzidkiem i mądry dziadziuś powiedział - Filip jak narobisz w spodnie to
będziesz tak chodził dopóki mamusia nie wróci, bo ja cie nie umyje!!!!!
Podziałało!Został z dziadkiem - dzwonię do domu z pracy zeby zapytać jak im
leci, a dziadek mi oznajmia, że Filip siedzi na nocniku i robi kupę - sam
zawołał!!!!!! i od tej pory jak reką odjął!!! Myślę, ze dziecko samo musi
podjąć decyzję, że właśnie tu i teraz!!!
Życzę powodzenia i pozdrawiam
Ewa mama Filipa
p.s. A mężowi powiedz, że bicie to żadna metoda i uważam, że jeszcze pogarsza
sprawę!!