jak mówić żeby dziecko słuchało?

[mama-zuza]

Mam 3 letnia corke-jest bardzo energiczna osobka i wiecznie
gadającą....w sumie to krzyczącą(jak ja prosze zeby mówiła ciszej to
jedno zdanie wypowie szeptem a potem znowu krzyczy),czasem wyglada
tak jakby zyla w swoim swiecie:ja mówie do niej na co ona nie zwraca
uwagi,probuje ja "zmusic" do skupienia sie na tym co ja do niej mowie
(np w co ma sie ubrac) ale sie nie da!!Stwierdzilam ze bede
ja "zatrzymywać"(nie potrafi usiedziec w miejscu nawet 15 sekund-
caly czas sie kreci,wywija itp) i prosic zeby spojrzala mi w oczy i
wtedy bede do niej mowic,oczywiscie z moja corka jest to
niewykonalne...Nie wiem juz jak mam do niej dotrzeć.Boje sie ze z
tym swoim roztrzepaniem nie poradzi sobie potem w szkole(bo jak sie
ma skupic na lekcji??)Czy takie zachowania u 3latkow jest normalne??
I jej wieczne histerie.....i stwierdzanie ze mama ja bije...Wczoraj
w drodze z przedszkola siedzac w aucie zaczela wymachiwac nogami a
ze miala strasznie ublocone buty to zaczela brudzic wszystko wokół
siebie,prosze ja zeby trzymala nogi spokojnie i pokazuje jej ze
wszystko brudzi,mala spojrzala na mnie(wiec chyba slyszala co do
niej mowie) i dalej robila swoje az sie wkurzylam wiec przytrzymalam
jej te nogi i krzyknelam(nie mialam juz sily) zeby tak nie robila to
ta w placz ze ja ja bije....Prosze o jakies porady jak postepowac(i
nie zwariowac) z takim dzieckiem....czasem juz nie mam sil i chce mi
sie plakac....

[tyssia]

Niestety znam to.. moja tez ma to gdzies co do niej mowie tylko
moja trochę młodsza

[tyssia]

I tez nie wiem co zrobić zeby dziecko słuchalo

[karambol45]

a stosujesz jakies kary za takie zachowanie?
może to b y podziałało 3 latek skojarzy już przyczynę i skutek

[mama-zuza]

stawianie do kata....ale co mi to da skoro rano sie spieszymy a ta
np.nie chce sie ubrac!przeciez mi zalezy na czasie.Nie mam sily jej
caly czas karac i wysluchiwac jej placzu(dostaje juz czasem
szalu).Moze jest to zwiazane z tym ze nie mieszkam z jej ojcem?
mieszkam z nowym facetem(od roku) i obydwoje bardzo sie lubia ale
wiem ze jak mala chodzi do ojca swojego to jej tam wszystko wolno
(byly mieszka z rodzicami ktorzy maja bzika na punkcie malej i
bratem wiec tam caly czas sie nia ktos zajmuje i wyrecza we
wszystkim)ale ja na to nic nie poradze.....CO ROBIC ZEBY ŻYCIE W
MOIM DOMU NIE PRZYPOMINALO KOSZMARU?Chyba zadzwonie po super
nianie

[kraina.marzen]

Po pierwsze : Twoj spokoj i Twoja stanowczosc może byc metoda na
mala rozbojnice....
Mowisz spokojnie, nawiazujac kontakt wzrokowy z dzieckiem- do
skutku, pytasz czy zrozumiala i spokojnie prosisz,aby cos tam
wykonala...moze troche potrwac w czasie,az mala zalapie....ale
naprawde warto. Gdy wpada w histerie-pozwol sie jej wyplakac, nie
spelniaj na tychmiast jej oczekiwan. Wypracuj metode: dgy chcesz
plakac idz do swojego pokoju i przyjdz jak sie
uspokoisz...dopilnuj,aby wyszla z niego bez placzu- wtedy na
spokojnie niech Ci powie co chciala,co ja rozloscilo....przytualaj
ja, mow ze kochasz....na slowa o biciu- reaguj:mama cie nie bije!!!
powiedz to stanowczo.
Postaraj sie ustalic z ojcem dziecka te same metody-porozmawiaj z
nim: to co panuje w domu gdzie mala spedza wiecej czasu, powinno tez
panowac w tym drugim domu...

Podejrzewam,ze mala jest rozkojarzona- dla tak malego dziecka taka
sytuacja: tato mieszkajacy w innym domu, tato-wujek z mama i z nia:
moze wywolywac uzasadniony lek i niepewnosc- to moze byc podlozem do
takiego zachowania, chcec zwrocenia uwagi na siebie.....

Krzyk w domu? Powiedz,ze u nas w domu sie nie krzyczy a mowi-
chyba,ze mala powiela relacje: ty z partnerem mowicie w ten sposob-
nawet nie swiadomie dajac jej wzor do nasladowania..albo: krzyk
dziecka= checia zrozumienia nowej sytuacji,zwrocenia uwagi,
wykrzyczenie zlosci i prenetsji

PAMIETAJ: ZE 3 LATEK TEZ CZUJE ZAL, ZLOSC GNIEW TAK SAMO MOCNO JAK
DOROSLY CZLOWIEK

powodzenia bedzie dobrze

[mama-zuza]

juz nie potrafie zachowac spokoju chociaz sie
staram.......naprawde.Z bylym nie ma co ustalac bo oni i tak zawsze
robia swoje a mi rece opadaja a nie chce sie z nimi klocic bo po co?
ciesze sie ze uwolnilam sie od tego zwiazku a mala uwielbia
tate,chociaz zdaje mi sie ze ona nie jezdzi do taty tylko glownie do
dziadkow(a oni naprawde maja bzika na jej punkcie-powinnam sie
cieszyc ale mnie to denerwuje,po wakacjach 3 tygodniowych wrocila
tak rozpieszczona ze myslalam ze sie zalamie)
Staram sie zachowac spokoj ale nie daje rady powoli,irytuje mnie jej
zachowanie,krzykne na nia ta zanosi sie zaraz placze a ja sie glupio
czuje i mam wyrzuty sumienia ze jestem zla matka...ech...

[kraina.marzen]

tak jak podejrzewalam
naprawde postaraj sie SAMA wyciszyc....

mama-zuza

[lila1974]

Uwierz, że chyba nie ma małych dzieci, które po powrocie od dziadków
nie są "rozpieszczone" i "rozpuszczone". To jest absolutnie normalna
kolej rzeczy. Dziadkowie są cali dla malucha, poświęcają mu sporo
uwagi, bawią się, często ulegają jego zachciankom, nic wiec
dziwnego, że dzieciaczek w domu jeszcze siłą rozpędu zachowuje się
jak u dziadków. Twoją rolą jest po prostu robić swoje i nie czepiać
się ani dzieci ani dziadków bez wyraźnego powodu.

Nie miej żalu, o to co napiszę, bo nie mam kompletnie zamiaru Cię
urazić.

Myślę, że kłania Ci się wizyta u psychiatry. Przeszłaś wiele, nadal
przechodzisz, zadbaj o swój spokój psychiczny. Sama jestem
przykładem osoby, której taka wizyta na prawdę dużo dała. Jestem
obecnie na leku (nie, nie uspokajającym), który dba, by mój organizm
prawidłowo funkcjonował. Uwierz, że można zapanowac w ten sposób nad
nerwami i nie wydzierać się na dziecko, ani nie być w stosunku do
neigo wymagającym ponad miarę.

[jowita771]

cicho

[sylwiawkk]

ja też mam to samo ale z 5-ciolatką czasem tez sie zastanawiam jak
ona sie skupia na lekcjach w szkole
i pare dni temu pojechały obydwie babcie [gosciły 3 tygodnie]
tez sie zastanawiam kiedy ja odzyskam moja kochana słuchajaca sie
córcie
głowa do góry kazdy ci powie wyrosnie z tego
zawsze mnie to smieszy jak to słysze

[demarta]

a co twoje 5-cioletnie dziecko robi w szkole?

[izabelski]

moze mieszka w wielkiej Brytani
tutaj dzieci ida do szkoly w wieku 5 lat lub nawet 4

[ma_dre]

mama-zuza, mnie to co opisujesz bardzo niepokoi i uwazam ze powinnas udac sie z
tym do specjalisty, neurologa, psychiatry ? Takie "roztrzepanie" kojarzy mi sie
z autyzmem, nie krzycz na mnie, ze to niemozliwe, bo autyzm ma wiele "postaci".
Wg mnie twoje dziecko potrzebuje pomocy, ta energia, ktora ja rozpiera jest
niezupelnie zdrowa, mnie to wyglada na hiperaktywnosc, ktora moze isc w parze z
autyzmem. Nie chce cie tu spanikowac, bo dzis wiele juz mozna zrobic aby pomoc
dzieciom, ktore cierpia na tego typu zaburzenia, trzeba tylko przyjac do
wiadomosci, ze to moze byc wlasnie to...

[asia06]

No cóż. Z Twojego postu wynika, że nieco dziwnie postępujesz.
Trzylatka to dziecko, ma prawo szaleć, wymachiwać nogami... W
samochodzie np. należy dziecko rozebrać, a nie sadzać w butach.
Wtedy nie pobrudzi. Trzylatek rozumie, co mówisz, ale pewne rzeczy
są poza zasięgiem jego myślenia. Trzylatek ma się bawić, a nie byc
musztrowanym.

[sylwiawkk]

w Anglii dzieci idą do przedszkola od 3 lat
a od 5 do szkoły -to taki odpowiednik naszej zerówki

[gryzelda71]

Serio piszesz o zdejmowaniu butów przed wejściem do samochodu?
I tym,że trzylatek nic nie rozumie?

[asia06]

A gdzie napisałam, że nie rozumie? Napisałam, że rozumie, ale że
pewne dorosłe polecenia są poza granicami jego myślenia. Rozumie, że
mama chce, żeby nie kopała w krzesło, ale nie rozumie, dlaczego mama
tak chce, nie rozumie, czemu to takie złe, jak się coś pobrudzi. dla
niej to po prostu zabawa. Więc mama zamiast krzyczeć powinna po
prostu umożliwić dziecku tę zabawę - zdjąć buty i niech kopie po
siedzeniu, ile chce. Założę się, ze szybko skończy zabawę, bo ileż
można się bawić tym samym.
A może mała chce po prostu zwrócić na siebie uwagę mamy. Może chce
powiedzieć "Mamo, zobacz, ja jestem".
A o zdejmowaniu dziecku butów w samochodze to ja zupełnie serio. N
ie rozumiem, czemu ma się w nich kisić przez całą jazdę samochodem.
Tak samo, jak i nie rozumiem, czemu dziecko ma wkładane obłocone
buty. Znieść w skarpetkach albo jakichś cienkich butach na rękach,
wsadzić do samochodu, a na miejscu przenieś również na rękach te 200
metrów. Jak schodzi z jakiegoś zabłoconego parku, zdjąć te buty i
już. Moje dziecko jeździ samochodzie zawsze tylko w skrpetkach, w
cienkich spodenkach i koszulce z krótkim rękawem. A jak mama ma
problem z rozbieraaniem dziecka, kupić ochraniacz na siedzenia
samochodowe.
Nie piszę tego tak sobie. Mam prawie 3-letnią córkę i nigdzy nie
podniosłam na nią głosu. Małej wystarczy ton wypowiedzi, żeby
zrobiła tak, jak ją proszę. poza tym własnie - ja ją proszę, nie
nakazuję. i od samego urodzenia zakazuję tylko rzeczy, które są
niebezpieczne.

[gryzelda71]

A prośbę nie machaj nogami,bo budzisz siedzenie dziecko rozumie?
Moje nigdy nie jeżdzi tylko w skarpetkach,tak sam ja ja nie zdejmuje butów wsiadając do samochodu

[asia06]

Prośbę pewnie by zrozumiało, ale autorka wątku raczej nie prosi, a
nakazuje, podnosząc po trochę ton swej wypowiedzi skierowanej do
dziecka.

No widzisz, a ja często zdejmuję buty, chyba że prowadzę, to wtedy
odpada A w wypadku autorki postu naprawdę zdjęłabym buty i mmiała
gdzieś, co mała robi, a nie wrzeszczała na nią, dodatkowo się
nakręcając. Kwestia wyboru i traktowania dzecka jak człowieka, a nie
jak podwładnego.

[gryzelda71]

Nie wiesz,czy autorka watku prośbę tłumaczy,czy nie.
Zainteresowało mnie zdejmowanie butów w aucieMasz na zmianę,stoją obok,w bagażniku?
Chyba jednak nie chodzi tylko o swiąty spokój,ale żeby dziecko wiedział,ze jakieś jego zachowania powoduja nieporządane skutki.

[asia06]

> Nie wiesz,czy autorka watku prośbę tłumaczy,czy nie.

Z postu wnioskuję, że nie za bardzo.

> Zainteresowało mnie zdejmowanie butów w aucieMasz na
zmianę,stoją obok,w baga
> żniku?

Nie zrozumiałam pytania. Na jaką zmianę i po co?

> Chyba jednak nie chodzi tylko o swiąty spokój,ale żeby dziecko
wiedział,ze jaki
> eś jego zachowania powoduja nieporządane skutki.

Ale to daje się zrobić z każdym dzieckiem, ale na pewno nie
krzykiem. Oczywiście, że nie znam sytuacji, że nie wiem, jak matka
sie zachowywała, ale też nie wiem, dlaczego dziecko nie słuchało.
Może właśnie sprawdzało granice matczynej cierpliwości, a może było
czyms zdenerwowane i dlatego tak odreagowywało. Zdążyłam się już
przekonać, ze małe dzieci niczego nie robią bez powodu. Takk samo,
jak nie robią tego na zlość

[gryzelda71]

Napisałas ,że często zdejmujesz buty wsiadając do auta,więc siedzisz na bosaka?A co robisz z butami?Serio pytam

[asia06]

Zwykle chowam do schowka - bagażnika, takiego pod podłogą. To taka
dziura w podłodze, w którą można też schować siedzenie. Zresztą
chowam tam wszystkie rzeczy i nic mi się nie plącze po samochodzie.
A czy problemem byłoby rzeczywiście postawienie butów obok nóg na
przykład?

[asia06]

> więc siedzisz na bosaka?
Tak, w domu też siedzę na bosaka. A jaka jest różnica między moim
autem a moim domem w kwestii chodzenia na bosaka?

[gryzelda71]

Pierwszy raz spotykam sie z taka sytuacją.Nie wyobrazam sobie czegos takiego.Jednak potrafi mnie jeszcze cos zadziwic.
Zapewne jak podwozisz kogos to też wymagasz zdjęcia butów.

A jaka jest różnica między moim
> autem a moim domem w kwestii chodzenia na bosaka?
Nie wiem ja u ciebie,ale ja po aucie nie chodze.

[asia06]

> Pierwszy raz spotykam sie z taka sytuacją.Nie wyobrazam sobie
czegos takiego.Je
> dnak potrafi mnie jeszcze cos zadziwic.

A co w tym dziwnego, że nie lubię kisić się w butach, jak nie muszę.
To ja nie wyobrażam sobie z kolei jeździć w butach np. przez dwie -
trzy godziny. Dla mnie masakra dla nóg, szczególnie w zimie.

> Zapewne jak podwozisz kogos to też wymagasz zdjęcia butów.

Nie wymagam. To, co inni robią, jest ich sprawą. Podobnie, jak nie
każę nikomu zdejmować butów, jak wchodzi do mojego mieszkania.
Zresztą sama uważam za nieeleganckie zdejmowanie u kogoś butów

> Nie wiem ja u ciebie,ale ja po aucie nie chodze.
No więc jaka jest różnica między moim autem a moim samochodem w
kwestii siedzenia w butach. Ja akurat w samochodzie i siedzę, i
chodzę.

[gryzelda71]

Cóz ja po samochodzie nie chodze,mam za mało miejsca.I po prostu dziwne,ze wsiadam i zdejmuje np kozaki,Robiesz tak na krótkich trasach tez?

[asia06]

> I po prostu dziwne,ze wsia
> dam i zdejmuje np kozaki.

A niby czemu dziwne? Dla mnie dziwne byłoby, gdybym sie w nich ileś
tam godzin kisiła. Kwestia tego, co dla kogo jest wygodne. Na
krótkich trasach raczej nie ściągam, bo nogi nie zdążą mi sie
zagotować. A co rozumiesz przez krótką trasę?

[gryzelda71]

Jak zaśnieżone chodniki tez zdejmujesz?I tak siedzisz w skarpetkach czy czym tam a buty stoja obok?Po kazdej przyjazdźce czyścisz chodniczki?A krótka trasa to np godz.

[mama303]

asia06 napisała:

A co rozumiesz przez krótką trasę?

Autorka wątku jedzie 5 minut.

[asia06]

Ale pytanie było już spoza wątku.

[gryzelda71]

O rany,nagle sobie przypomniałaś o czym wątek?

[asia06]

To ty zaczęłaś zadawać pytania nie na temat. W sumie masz rację -
nie powinnam była odpowiadać, bo to nie na temat. Przepraszam
założycielkę postu za śmiecenie.

[gryzelda71]

Mozesz na priva zawsze napisać.

[izabelski]

mow do niej cicho
stawiaj ja przed soba, zniz sie do jej poziomu - patrz jej prosto w
oczy i krotkim zdaniem wydaj jej polecenie

sluchac dziecka?

[krwawakornelia]

[mama303]

Chyba niewielu trzylatków na prośbe mamy aby nie machac nogami
przestaje to robić. Spokojnie to tylko trzylatek, nie bardzo ją
obchodzi że samochód będzie brudny. Przytrzymałas jej nogi no i
dobrze, krzywda jej sie nie stała. O co Ci chodzi? że sobie
popłakała? trudno.
Powtarzaj sobie ciagle że to tylko trzylatek z małym rozumkiem, to
pomaga nabrac dystansu.

[mama-zuza]

Znizam sie do jej poziomu,staram sie patrzec jej w oczy(mala np patrzy wtedy na sciane albo na kotA W KAZDYM BADZ RAZIE WSZEDZIE TYLKO NIE NA MNIE,PROBOWALAM JUZ JEJ NAWET ta glowe przytrzymywac) i mowie krotko ze np. ma sie ubrac na co ona odpowiada np.kotek przyszedl albo a ja lubie kotka......tzn daje odpowiedz na zupelnie inny temat.Mala jest wg mnie bardzo inteligentna,duzo rozumie i bardzo ladnie mowi ale nie wiem czemu w ogole nie slucha??Nie daje jej nakazow typu zrob to i to tylko prosze ja o to np.Prosze sie ubrac.Uwazam ze 3 latke moge juz uczyc utrzymywania czystosci wokol siebie i ze jak ma brudne buty bo szla po blocie to zeby nie brudzila potem samochodu a nie bede jej zdejmowac buty na 5 min(tyle trwa przejazd z przedszkola do domu) bo uwazam ze to nie ma sensu.

[lila1974]

Takie podejście do rozmowy jest absolutnie normalne u trzylatka.

Przyznam, że jeszcze nie przeczytałam całego wątku, więc nie wiem,
czy to Twoje jedyne dziecko, ale podejrzewam, że tak. Chciałabym Ci
napisać coś o moim podejściu do trzylatków.

Kiedy moja Konstancja miała 3 lata byłam przekonana, że to jest już
duża i mądra dziewczynka, która dużo rozumie i powinna wykazywac się
rozumem w wielu sprawach.

Dziś, kiedy znów mam w domu trzylatkę, Kornelię, a starsza jest
szesciolatką, widzę, jaka byłam wymagająca dla tej pierwszej. Teraz
dopiero dostrzegam, że 3 letnie dziecko to JESZCZE MALUSZEK. Jesli
rodzicowi się wydaje, ze to dziecko nad wyraz i nteligentne i mądre,
to wierz mi, tylko mu się WYDAJE.

Odpuść swojej córci i nie irytuj się, gdy powtarzasz coś po raz
setny.

I proponuję zakup książki "Jak mówić aby dziecko słuchało", ja
własnie czytam "Rodzeństwo bez rywalizacji" i jestem w szoku, jak
cenne i proste rady są w niej zawarte i widzę, jakie błędy
popełniałam dotychczas, choć byłam święcie przekonana, że postępuję
dobrze.

najpierw Ty zacznij jej sluchac.

[krwawakornelia]

W druga strone sie nie da.

[anecia4311]

Mam podobny problem z corka,i dokladnie tak samo sie zachowuje,tylko
ze moja corka jest w wieku przedszkolnym.Czasem juz niewiem co mam
zrobic i jak sie zachowac.Jednak sa takie dni kiedy ona mnie slucha
i obiecuje poprawe kiedy staram sie z nia siasc i pogadac,ale ta
poprawa nietrwa dlugo 2 dni i znow wraca do swego nieznosnego
zachowania.Pozdrawiam

mi sie wydaje, ze zawsze najpierw

[krwawakornelia]

trzeba sluchac dziecka bo jak inaczej nauczyc dziecka sluchania innych
niz przez wlasny przyklad?

[mama303]

Przestan z tym słuchaniem dziecka. Nikt tej oczywistej oczywistosci
nie kwestionuje. Czy Twoim zdaniem to wystarczajaca metoda na
problemy jakie przytoczyła autorka? Śmiem wątpić.

[nangaparbat3]

Ja sie zgadzam z Konewką.
Od wielu lat jestem przekonana, ze kluczem do sensownego wychowania, i w ogole
do sensownych relacji z ludźmi, jest umiejetność słuchania ich.
I jesli nawet teoretycznie jest to oczywistość, w praktyce naprawdę niewiele
osób to potrafi - słuchać.

[mama303]

nangaparbat3 napisała:

> Od wielu lat jestem przekonana, ze kluczem do sensownego
wychowania, i w ogole
> do sensownych relacji z ludźmi, jest umiejetność słuchania ich.

Od wielu lat tez jestem do tego przekonana i nie mama problemów z
wsłuchiwaniem sie w moja córkę.
Myśle że autorka wątku tez nie ma problemu ze słuchem, ani jej
dziecko. Problemem jest wykonania przez dziecko tego o co mama prosi.

No widzisz?

[krwawakornelia]

Bo dziecko nie jest wysluchane, i nie rozumie dlaczego ma robic to o
co mama je prosi. Dlaczego ma mamy sluchac. dlaczego to jest dobre i
dlaczego warto.

[3edyta]

Ja zawsze staram się mówić swojemu dziecku dlaczego ma czegoś nie
robić,nie zachowywać się w taki a inny sposób itp.Tłumaczę nie tylko
zakazuję.Ale problem właśnie jest w tym że on nie słucha.Pytam się
rozumiesz on odpowiada tak poczym za jakąś chwilę robi to samo.Więc
zazdroszczę mamom które tylko potrafią zrobić odpowiednią minę
(któraś mama o tym pisała)i dziecko już rozumie.Ja mówię ,tłumaczę
ale to na nic.Więc to chyba nie dokońca tak że trzeba mówić do
dziecka i mówić ... ile można...

[mama303]

krwawakornelia napisał:

> Bo dziecko nie jest wysluchane, i nie rozumie dlaczego ma robic to
o
> co mama je prosi. Dlaczego ma mamy sluchac. dlaczego to jest dobre
i
> dlaczego warto.

Truizmy piszesz Kochana. Trzylatek nie do końca wszystko zrozumie i
nie do końca da sie mu wszystko wytłumaczyc a i tak w pewnych
sytuacjach powinien zrobic o co mama prosi. Jakis sposób trzeba na
to znaleźć. U mnie np sprawdza sie moja NAPRAWDĘ groźna mina.

[asia06]

> Trzylatek nie do końca wszystko zrozumie i
> nie do końca da sie mu wszystko wytłumaczyc a i tak w pewnych
> sytuacjach powinien zrobic o co mama prosi.

Może wszystkiego nie rozumieć, ale rozumie, że mama mu tłumaczy,
dlaczego. Rozumie, że ktoś jest zainteresowany naprawdę nim, a nie
egzekwowaniem poleceń.

Tak

[krwawakornelia]

na 90% "problemow" napewno pomoze.

[mama303]

krwawakornelia napisał:

> na 90% "problemow" napewno pomoze.

a na te pozostałe 10% ?

kornelia krwawa ma..

[mamamamba]

.. absolutna racje!!!nikt nie kwestionuje, ale chyba tez nikt nie slucha dzieci.
bo jesli mala zmienia temat, to mozna pociagnac go "tak, jest kotek? a co on
robi?chyba chce zebys sie ubrala". troche zartem ja wziac pod wlos, ale przede
wszystkim ona chce wiedziec ,ze jest dla Ciebie wazna! jesli tylko krzykiem
zwraca Twa uwage, to to robi. zazwyczaj nikt nie zauwaza dzieci, tylko gdy staja
sie niegrzeczne. a przeciez z jakiegos powodu to robia. brak ojca dziecka jest
tu moim zdaniem takze waznym czynnikiem. ona musi znalezc sowje miesjsce w tej
sytuacji. na bank jest rozdarta przez to.
duzo duzo cierpliwosci zycze..

[mama303]

mamamamba napisała:

> .. absolutna racje!!!nikt nie kwestionuje, ale chyba tez nikt nie
slucha dzieci.

Absolutnie nikt oprócz Krwawej.

> bo jesli mala zmienia temat, to mozna pociagnac go "tak, jest
kotek? a co on
> robi?chyba chce zebys sie ubrala". troche zartem ja wziac pod
wlos, ale przede
> wszystkim ona chce wiedziec ,ze jest dla Ciebie wazna!

Szczerze mówiąc jak mi córka wyskakuje np. z kotkiem czy pieskiem
kiedy czegos od niej chcę albo próbuje zwrócic uwage czy cos
wyegzekwować to mówie spokojnie teraz rozmawiamy o.... a nie o
kotku, o kotku porozmawiamy później, córeczko.
Czy to znaczy że jej nie słucham? bo nie wydaje mi się. Do
ewentualnego kotka zawsze wrócę.Natomiast nie uważam że całe zycie
to zabawa - nawet z trzylatkiem trzeba czasem porozmawiac na
poważnie.

zazwyczaj nikt nie zauwaza dzieci, tylko gdy staj
> a
> sie niegrzeczne. a przeciez z jakiegos powodu to robia.

Z rozmaitych powodów, z nudy, z przekory, z ciekawosci jak mama
zareaguje i co sie stanie jak zapsocę....nie zawsze nalezy
doszukiwac sie w psocącym dzieciaku jakichś zaniedbań wychowawczych
czy uczuciowych.

zara zara!

[tropicieltrolli]

Kto tu ma ochote sluchac takiego np. dwuletniego zeby nie powiedziec
malucha.

mama303 jasne ze nikt oprocz mnie.

[krwawakornelia]

Bo ja to w ogole super i naj... jestem.

Tylko na takie glupawe teksty cie stac?

[mama303]

krwawakornelia napisał:

> Bo ja to w ogole super i naj... jestem.

Nie przeceniaj się.

ja mam zdrowe poczucie wlasnej wartosci ;)

[krwawakornelia]

i duze poczucie humoru.

[mama303]

Juz przestań sie tak soba zachwycać, wątek nie o tym

a co ci to tak przeszkadza?

[krwawakornelia]

To Ty ciagniesz temat. Nie masz sie czym zachwycac?

[asia06]

>nie zawsze nalezy
>doszukiwac sie w psocącym dzieciaku jakichś zaniedbań wychowawczych
>czy uczuciowych.

Oczywiście, że nie zawsze, ale często niestety tak jest.

> Natomiast nie uważam że całe zycie
> to zabawa - nawet z trzylatkiem trzeba czasem porozmawiac na
> poważnie.

Całe życie nie jest zabawą, ale życie dziecka niech zabawą będzie.
Trzylatek jeszcze nie musi być bardzo poważny w czasie ubierania
się, czy na siedzeniu samochodu. Naprawdę nie można zrobić z
ubierania zabawy? Jakiś uszczerbek na zdrowiu mama poniesie? Sąsiad?
Tatuś? Komuś się krzywda stanie? Itd.

A jak nastąpi sytuacja rzeczywiście poważna dziecko bardzo dobrze i
natychmiast się do tego dostosuje. Pod warunkiem, że wcześniej nie
będzie słyszało tysiąca bezsensownych zakazów, nakazów, poleceń.

[mama303]

asia06 napisała:

> Całe życie nie jest zabawą, ale życie dziecka niech zabawą będzie.
> Trzylatek jeszcze nie musi być bardzo poważny w czasie ubierania
> się, czy na siedzeniu samochodu. Naprawdę nie można zrobić z
> ubierania zabawy? Jakiś uszczerbek na zdrowiu mama poniesie?
Sąsiad?
> Tatuś? Komuś się krzywda stanie? Itd.


A czy mama musi miec zawsze ochote na zabawę i pryskac dobrym
humorem? - nawet jak malec kopie ubłoconymi butami w samochodzie.
Może dobrze jak dziecko nauczy sie że pewne jego zachowania nie
wzbudzaja zachwytu i entuzjazmu mamy. Uwazam że to prawidłowe
relacje pomiedzy blizkimi sobie ludźmi.

[asia06]

> A czy mama musi miec zawsze ochote na zabawę i pryskac dobrym
> humorem?

Ależ nie musi. Tyle tylko, że mama jest od trzylatka mądrzejsza. I
jak trzylatek kombinuje, mama umie znaleźć rozwiązanie niekoniecznie
konfliktowo - opierniczające. Dziecko bowiem wtedy się nakręca i
awantura gotowa. A jak malec kopie ubłoconymi butami, to mama musi
znaleźć rozwiązanie, bo jak widać nakazywanie nie skutkuje.

> Może dobrze jak dziecko nauczy sie że pewne jego zachowania nie
> wzbudzaja zachwytu i entuzjazmu mamy.

Dobrze, że się nauczy, byle mama inaczej komunikowała dziecku brak
zachwytu.

[mama303]

asia06 napisała:

> Ależ nie musi. Tyle tylko, że mama jest od trzylatka mądrzejsza. I
> jak trzylatek kombinuje, mama umie znaleźć rozwiązanie
niekoniecznie
> konfliktowo - opierniczające. Dziecko bowiem wtedy się nakręca i
> awantura gotowa. A jak malec kopie ubłoconymi butami, to mama musi
> znaleźć rozwiązanie, bo jak widać nakazywanie nie skutkuje.

A no musi znaleźć. A czy jak rozwiązanie nie jest radosno-
zabawowe /kotek/ to odrazu znaczy że jest konfliktowo-opierniczające.
U mnie np zawsze sprawdza się spokojna ale stanowcza rozmowa ale
wtedy /jak dziecko źle postępuje/ absolutnie nie ma miejsca na
zabawę bo to sprzeczny komunikat dla dziecka.

> Dobrze, że się nauczy, byle mama inaczej komunikowała dziecku brak
> zachwytu.

A niby jak wg Ciebie ma okazać swoje niezadowolenie? poprzez zabawę
w kotka?

[mamamamba]

A czy jak rozwiązanie nie jest radosno-
> zabawowe /kotek/ to odrazu znaczy że jest konfliktowo-opierniczające.

>
> A niby jak wg Ciebie ma okazać swoje niezadowolenie? poprzez zabawę
> w kotka?

PROSZE SIE NIE SMIAC z kotka, bo bede sie musiala obrazic to byl przyklad
tylko , a teraz widze wszyscy ujezdzaja po nieszczesnym czworonogu. widze,ze
masz problemy ze sluchaniem (czytaniem), bo pisalam ,ze do dzieci potrzeba duzo
duzo cierpliwosci.....najwyrazniej brak Ci jej kochana mamo. troche luzu! ja tez
mam lobuza w domu i musze z nim zyc! ale zyje glownie przez..zabawe.. smiechy..
wtedy jest latwiej.

[krwawakornelia]

> A czy mama musi miec zawsze ochote na zabawę i pryskac dobrym
> humorem? - nawet jak malec kopie ubłoconymi butami w samochodzie.

Tak dla zdrowia psychicznego matki i dziecka, lepiej by bylo gdyby
mama zawsze byla w dobrym humorze. Jasne ze to nie wykonalne, kazdy
moze miec zly dzien, ale nie zwalajmy odpowiedzialnosci za to na
dziecko.

> Może dobrze jak dziecko nauczy sie że pewne jego zachowania nie
> wzbudzaja zachwytu i entuzjazmu mamy. Uwazam że to prawidłowe
> relacje pomiedzy blizkimi sobie ludźmi.

Prawidlowe relacje mozna budowac tylko na wzajemnosci. I dlatego tak
wazne jest wsluchiwanie sie w potrzeby dziecka.

[mama303]

krwawakornelia napisał:

>
> Tak dla zdrowia psychicznego matki i dziecka, lepiej by bylo gdyby
> mama zawsze byla w dobrym humorze.

A no pewnie że byłoby super.

> Jasne ze to nie wykonalne, kazdy
> moze miec zly dzien, ale nie zwalajmy odpowiedzialnosci za to na
> dziecko.

A kto proponuje zawalac odpowiedzialnosc na dziecko z powodu złego
dnia mamy? Nie o to przeciez chodzi, tylko o to żeby umieć pokazac
dziecku że jego postepowanie nie budzi zachwytu mamy. To nie jest
szkodliwe - to zdrowe i szczere zachowanie rodzica.

> Prawidlowe relacje mozna budowac tylko na wzajemnosci. I dlatego
tak
> wazne jest wsluchiwanie sie w potrzeby dziecka.

A Ty znowu swoje.
Czy okazywanie dziecku niezadowolenia z jego zachowania w jakis
sposób neguje wsłuchiwanie sie w potrzeby tego dziecka? Co to ma w
ogóle do rzeczy?

mamo303

[vera-0]

a ja twoja wypowiedz zrozumialam w ten sposob.
Jestes w samochodzie z dzieckiem, ono ma zablocone buty i kopie nimi
w tapicerke. Tobie sie to nie podoba i zwaracasz mu uwage.
Dziecko nie slucha , ty po jakims czasie sie zloscisz i stanowczo
wyrazasz swoja dezaprobate.

Nie bardziej pedagigiczne jest w stosunku do 3 latka poprostu
zdjecie mu bucikow. Bo ty tak naprawde to zloscisz sie o 2 rzeczy :

a. bloto w aucie (da sie uniknac przez zdjecie dziecku trzewikow)

b. to ze dziecko cie nie slucha (a jak ma sluchac skoro mialo
swietna zabawe, ktora mama przerywa zrzedzeniem nie proponujac
niczego rownie atrakcyjnego?)

I wydaje mi sie ze krwawakornelia odbiera to jako zwalanie
odpowiedzialnosci na dziecko.
A ja mysle ze jest to poprostu troche patowa sytuacja w ktora sie
wpedzilas, bo zeby ratowac autorytet pozostaje Ci juz tylko
bezwzgledne wyegzekowanie swojego nakazu.

I mysle ze na takim postawieniu sprawy tracicie obydwoje, bo nie
jest to konstruktywne a tylko taka przepychanka silowa.

[mama303]

vera-0 napisała:

> a ja twoja wypowiedz zrozumialam w ten sposob.
> Jestes w samochodzie z dzieckiem, ono ma zablocone buty i kopie
nimi
> w tapicerke. Tobie sie to nie podoba i zwaracasz mu uwage.
> Dziecko nie slucha , ty po jakims czasie sie zloscisz i stanowczo
> wyrazasz swoja dezaprobate.
>
> Nie bardziej pedagigiczne jest w stosunku do 3 latka poprostu
> zdjecie mu bucikow. Bo ty tak naprawde to zloscisz sie o 2 rzeczy :
>
> a. bloto w aucie (da sie uniknac przez zdjecie dziecku trzewikow)
>
> b. to ze dziecko cie nie slucha (a jak ma sluchac skoro mialo
> swietna zabawe, ktora mama przerywa zrzedzeniem nie proponujac
> niczego rownie atrakcyjnego?)

Nie wydaje mi sie to pedagogiczne gdyz ja dziecko chce nauczyć takze
na przyszłośc że zabłoconymi bucikami nie kopie sie w tapicerkę.
Dobra okazja do nauczenia dziecka że tak sie nie robi i
wyegzekwowanie tego.
Jesli podróz jest długa to owszem zdjecie butów sie sprawdzi ale
jeśli to krótka podróz to zdejmowanie butów zimowych i potem ich
wkładanie zajmie mi tyle czasu co cała podróż

[krwawakornelia]

mama303 napisała:

> Nie wydaje mi sie to pedagogiczne gdyz ja dziecko chce nauczyć
takze
> na przyszłośc że zabłoconymi bucikami nie kopie sie w tapicerkę.

Ale dlaczego? To naucz je lepiej wycierac buciki zanim wejdzie do
auta.

No chyba ze szkoda Ci na to czasu?


> Dobra okazja do nauczenia dziecka że tak sie nie robi i
> wyegzekwowanie tego.

Ale dlaczego tak sie nie robi?
No?
Bo mamusia nie lubi balaganu w aucie, bo mamusia musi potem
sprzatac. Itd. Ale trzylatek nie jest w stanie po sobie posprzatac,
wiec moze taki rodzaj pedagogiki zostawic na rok pozniej i jak
dziecko nie wyczysci bucikow zawczasu, to niech czysci potem
tapicerke.

> Jesli podróz jest długa to owszem zdjecie butów sie sprawdzi ale
> jeśli to krótka podróz to zdejmowanie butów zimowych i potem ich
> wkładanie zajmie mi tyle czasu co cała podróż

No zakladajac w ten sposob, to wogole lepiej nie miec dzieci bo one
tyle czasu kosztuja.
>

[mama303]

krwawakornelia napisał:

>
> Ale dlaczego? To naucz je lepiej wycierac buciki zanim wejdzie do
> auta.
Jakby buty dałoby sie wyczyscic to chyba nie byłoby problemu
No ale jak Ty sama nie jestes pewna dlaczego to i od dziecka nie
wyegzekwujesz dlaczego nie nalezy niszczyć a zreszta moze wg Ciebie
mozna niszczyc skoro to gwarantuje dobre samopoczucie i zabawę
dziecka.

> > Dobra okazja do nauczenia dziecka że tak sie nie robi i
> > wyegzekwowanie tego.
>
> Ale dlaczego tak sie nie robi?
> No?

A u Ciebie wolno? Tylko dziecku? czy i Ty kopiesz ubłoconymi butami
po tapicerce? - dziecko bedzie przecież szczesliwe i ubawione.

> Bo mamusia nie lubi balaganu w aucie

Owszem mamusia bardzo nie lubi ubłoconej tapicerki w samochodzie,
ubłoconej podłogi i sciany tez mamusia nie lubi.

> No zakladajac w ten sposob, to wogole lepiej nie miec dzieci bo
one
> tyle czasu kosztuja.

A po co marnować czas beznadziejnym zdejmowaniem a zaraz potem
zakładaniem butów. Jak sie ma dzieci to warto mieć lepsze pomysły na
jego wspólne spędzanie.

Cos Ty taka agresywna?

[krwawakornelia]

Tak, nie lubie niszczenia bezsensownego przedmiotow. Lubie miec w
miare czyste auto i dlatego albo czyszcze dziecku buty przed
wejsciem do niego, albo je zdejmuje sobie sam. Jest jeszcze za maly
zeby po sobie ewentualnie posprzatac, i za maly zeby wiedzial ile
takie sprzatanie to ewentualnie roboty. Jest za to wystarczajaco
duzy zeby przyzwyczajal sie do wzglednego porzadku jako stanu
rzeczy.
Jezdzenie autem zapietego z tylu w foteliku jest dla dziecka
wystarczajaco nudne, mozna tez poprostu od razu zadbac o odpowiednie
rozrywki albo zaproponowac jakas w zamian.

Mozna tez zabezpieczyc czyms tapicerke dopoki dziecko jest male.

Zdjecie i zalozenie malemu dziecku kozakow nie zajmuje nawet 30
sekund a jak masz z tym problem kupuj na rzepy.

Ja mysle ze Ty szukasz pretekstu do budowania autorytetu, tylko nie
wydaje mi sie zeby tedy droga prowadzila, ale ostatecznie kazda
matka ma swoje priorytety i zalozenia wychowawcze.

[mama303]

krwawakornelia napisał:

> Tak, nie lubie niszczenia bezsensownego przedmiotow. Lubie miec w
> miare czyste auto i dlatego albo czyszcze dziecku buty przed
> wejsciem do niego, albo je zdejmuje sobie sam. Jest jeszcze za
maly
> zeby po sobie ewentualnie posprzatac, i za maly zeby wiedzial ile
> takie sprzatanie to ewentualnie roboty. Jest za to wystarczajaco
> duzy zeby przyzwyczajal sie do wzglednego porzadku jako stanu
> rzeczy.
> Jezdzenie autem zapietego z tylu w foteliku jest dla dziecka
> wystarczajaco nudne, mozna tez poprostu od razu zadbac o
odpowiednie
> rozrywki albo zaproponowac jakas w zamian.

Oczywiscie wszystko można - mozna nawet dziecku dla jego komfortu
zainstalowac telewizor na tylnym siedzeniu żeby sie nie nudziło albo
zabrac farby i pozwolic malować jak to matce nie przeszkadza.
Nie w tym rzecz - rzecz w tym że zawsze może pojawic sie taka
sytuacja /pomimo telewizora i farb i Twoich usilnych starań żeby
przewidzieć wszystko co ewentualnie zagrozi dobremu samopoczuciu
dziecka/ w której musisz nakazac lub zakazać czegoś dziecku i
jeszcze to wyegzekwować. No i co Ty wtedy zrobisz? Rozumiem że wtedy
wsłuchasz sie głeboko w swoje dziecko....i sprawa rozwiązana.

> Ja mysle ze Ty szukasz pretekstu do budowania autorytetu, tylko
nie
> wydaje mi sie zeby tedy droga prowadzila, ale ostatecznie kazda
> matka ma swoje priorytety i zalozenia wychowawcze.

jak to pretekstu do budowania autorytetu? Nie brudze przecież
dziecku specjalnie tych butów

tak ja slucham o co dziecku chodzi,

[krwawakornelia]

i nie potrzebuje uzywac mojej wladzy.

Staram sie poprostu zrozumiec dziecko, a za duzo bezsensownych
zakazow poprostu powoduje ze dziecko jeszcze mniej slucha co sie do
niego mowi i zabija jego naturalna chec uczenia sie i poznawania
swiata.

Dla wlasnego uzytku staram sie nigdy nie uzywac zwrotu "nie wolno".
Rozne rzeczy mozna przedstawic pozytywnie. I moim zdaniem np. 3
zakazy to juz absolutna granica jaka moim zdaniem mozna dziennie
postawic dziecku, jezeli chcemy zeby jeszcze dziecko nas potem
sluchalo. A przynajmniej jest to granica w tej chwili dla mojego
syna.

Staram sie tez nigdy nie zabraniac, chyba ze naprawde nie ma innego
wyjscia i tylko w sprawach naprawde waznych.

[mama303]

krwawakornelia napisał:

> i nie potrzebuje uzywac mojej wladzy.

Jakiej władzy? Wystarczy użyć zdrowego rozsadku i rozumu i szczerze
i otwarcie komunikować to co sie ma do przekazania dziecku.

> Staram sie poprostu zrozumiec dziecko

I słuchac swoje dziecko - to juz wiem i tez sie staram jak nie
wiem co i mało tego - ja w zasadzie nie mam problemów ze
zrozumieniem swojego dziecka - ono mnie tez rozumie

> a za duzo bezsensownych
> zakazow poprostu powoduje ze dziecko jeszcze mniej slucha co sie
do
> niego mowi i zabija jego naturalna chec uczenia sie i poznawania
> swiata.

Nie sądze żeby ktos dawał zakazy, które wydaja mu sie bezsensowne

> I moim zdaniem np. 3
> zakazy to juz absolutna granica jaka moim zdaniem mozna dziennie
> postawic dziecku, jezeli chcemy zeby jeszcze dziecko nas potem
> sluchalo. A przynajmniej jest to granica w tej chwili dla mojego
> syna.

No czyli jakieś zakazy jednak u Was są

> Staram sie tez nigdy nie zabraniac, chyba ze naprawde nie ma
innego
> wyjscia i tylko w sprawach naprawde waznych.

Ważne / nieważne to oczywiscie sprawa względna więc może dałoby sie
jeszcze mniej zabraniać Spróbuj - może da się jeszcze bardziej
zrozumiec i sie wsłuchać - to przeciez taka doskonała niezawodna
metoda.

Co w tobie tyle agresji,

[krwawakornelia]

jezeli cuebie dziecko slucha i Ty nie masz problemu ze zrozumienie
swoich pociech to po co sie tak podniecasz.

Tak co do odruchowych zakazow, staram sie ograniczac.
I jest ich malo, naprawde malo.

HOLA HOLA!

[mamamamba]

HALO PAANI MAMA!
wydaje mi sie,ze :
-niezbyt jestes zainteresowana naszymi radami, w ogole ich nie przyjmujesz tylko
starasz sie przeciagnac na swoje, ze dziecko MUSI sluchac Cie teraz i K...
KONIEC! nie obraz sie, ale tak wynika z postow
-reagujesz bardzo agresywnie na wypowiedzi tutaj,chyba potrafie sobie wyobrazic
jak sie odnosisz do dziecka..znieciepliwiony ton, podniesiony ton glosu,
bezsensowne nakazy i narastajaca agresja..chyba na miejscu Twego dziecka tez bym
pokopala w ten fotel!
-czujesz sie troche winna w tej sytuacji (nie mieszkanie z ojcem dziecka), nie
potrafisz sobie z tym do konca poradzic (czuc to bylo w pierwszych postach),
przez co-> agresja
-radze (naprawde dobrze Ci zycze! bys z dzieckiem sie dogadala) przeczytac
ksiazke "jak mowic zeby dzieci nnas sluchaly jak sluchac zeby dzieci do nas
mowily". goraco polecam!!

brawo:)

[mamamamba]

asiu, rozumiemy sie bez slow

[asia06]

Świetna wypowiedź, mamamamba. Wydaje mi się, że trafiłaś w sedno!

[asia06]

> Przestan z tym słuchaniem dziecka. Nikt tej oczywistej
oczywistosci
> nie kwestionuje. Czy Twoim zdaniem to wystarczajaca metoda na
> problemy jakie przytoczyła autorka? Śmiem wątpić.

Wystarczająca. I najlepsza! Bez niepotrzebnego stresu dla rodzica i
dla dziecka. Dziecko komunikuje rodzicowi, czego potrzebuje, mówi
też, że coś jest nie tak. Jeśli dziecko krzyczy, czy nie reaguje na
prośbę matki to znaczy, że chce na siebie zwrócić jej uwagę.
Dleczego? Na to pytanie już musi odpowiedzieć sobie sama matka.

[mama303]

asia06 napisała:

> Wystarczająca. I najlepsza!

Może opatentować te metodę jak taka genialna.

[asia06]

A kto jest jej autorem? A tak serio, to rzeczywiście uważam ją za
genialną, bo się sprawdza.

juz dawno opatentowana

[krwawakornelia]

i przez wielu skutecznie stosowana.

[nangaparbat3]

Mało masz cierpliwosci do tego dziecka.
Ale tez chyba inne sprawy przesloniły Ci corkę - kiedy miała dwa lata zamieszkałaś z innym mezczyzna niz jej ojciec - wiec własciwie przez całe jej zycie jestes zaabsorbowana facetami - rozstanie z jednym, zamieszkanie z innym, takie rzeczy wymagaja zaangazowania, podobnie jak wymaga go małe dziecko.
Mnie sie zdaje, ze ma rację Konewka (Krwawa) - posłuchaj, co corka ma Ci do powiedzenia. spróbuj sie teraz skoncentrować na niej - poznac ją, jaka jest, co jest dla niej ważne, jak odbiera swiat. Jeśli Ty bedziesz jej słuchac z uwagą, ona nauczy sie słuchać Ciebie - przemocą do niczego dobrego nie doprowadzisz.
Nie czuj sie winna, ale tez nie miej do niej pretensji - to nie jest jej wina, ze takie zakręcone ma zycie od samego początku, a na pewno jej to utrudnia dorastanie. Spróbuj sie troche bardziej skupic na niej i na jej potrzebach.

[mama-zuza]

niestety ale moje zycie nie jest spokojne.....rozstanie z ojcem
malej,kazdy inaczej ja wychowuje u siebie(i nie da sie dogadac,bo u
ojca to glowniue dziadkowie sie nia zajmuja a wiadomo ze oni zawsze
rozpieszczaja dziecko),moj nowy facet(mala zaakceptowal w pelni,mala
go lubi np.czasem jak jestesmy na spacerze to z nim sie bawi i z nim
chce chodzic za reke a nie z mama),chetnie z nim rozmawia itp.
Ja jeszcze studiuje i pracuje ale staram sie naprawde poswiecac
najwiecej jak sie da czasu malej chociaz tez czasem potrzebuje
odpoczynku.
I wlasnie sie zastanawiam czy jej zachowanie jest spowodowane
sytuacja rodzinna(czyli bez ojca i nowy facet) czy jest to jej
roztrzepanie(a jezeli tak to czy to jej przejdzie i poradzi sobie w
przyszlosci w szkole) czy jest to zachowanie "normalne" dla 3 latki??

[mmala6]

moim zdaniem jest to normalne zachowanie trzylatka spotęgowane
sytuacją rodzinną. Skoro piszesz, że Twoje życie nie jest spokojne,
to wyobraź sobie jak to odbiera maluch, który nie rozumie o co w tym
wszystkim chodzi....
Ja do najspokojniejszych nie należę i czasem też mnie nerw bierze
ale widzę że mój spokój to spokój dziecka, więc się staram ciężko
ale da radę. .

[3edyta]

Mój syn za to ma 5 lat skończone i też mnie nie słucha.Jest czasem
nie do opanowania.Już ani prośby ani grożby nie działają.Jak wpadnie
w trans to też by szalał i szalał ma ,zawsze miał w sobie ogrom
energii którą nie może nigdy wyładować.Dlatego w przedszkolu ciężko
z nim jest trocę wiem bo widzę jak w domu potrafi się zachowywać.Też
zastanawiam się jakich metod używać by mnie słuchał typu żeby
przestał,nie robił tak czy inaczej nie zachowywał się w ten sposób
itp.Nic nie dociera....

[mama-zuza]

Nie bylabym taka pewna czy mala przezywa to ze nie mieszka z nami
jej tata bo po jej zachowaniu stwierdzam ze jest to dla
niej "normalne".Kiedys nawet jak byly odprowadzal ja do mnie to
powiedziala tacie ze musi juz isc do siebie,do babci....opowiada
duzo o dziadkach(rodzicach bylego),czasem nawet az robie sie
zazdrosna(w myslach,nic nie mowie),o tacie opowiada....albo czesto
mowi poprostu ze ma tate i pyta sie mnie czy ja tez mam tate i
mojemu facetowi to samo pytanie zadaje.Ale tak samo mowi o babci:ze
ma babcie Marysie i to jest jej Marysia.....

re:

[mamamamba]

oj kochana, nie bylabym taka pewna, ze nie przezywa! a raczej na 100 przezywa i
wlasnie tym niegrzecznym zachowaniem to okzauje. wiem po przykladzie kolezanki,
ktora byla w ident syt. ok.4roku zycia jej synek stal sie diablem wcielonym i
wlasnie z tego powodu, mimo ze wczesniej bylo ok. potem zaczal miec pomysly
:moze wszyscy w 4 zamieszkamy razem?? itd...nie chce byc zlym prorokiem, ale
staraj sie okazywac duzo zrozumienia corce, ktora w malenkiej glowce nie
wszystko moze pomiescic!

[nangaparbat3]

To świetnie, ze ma dobry kontakt z dziadkami, im więcej kochajacych ludzi wokoł
dziecka, tym lepiej dla niego.

[nangaparbat3]

Z tego co pamietam, trzyletnie dziewczynki są dość spokojne, w kazdym razie w
porównaniu z dwuletnimi.
Widzisz, ja wiem co to znaczy mieć male dziecko, pracować i studiować
jednocześnie, wiem też, co znaczy rozstawać się z mężem - to wszystko pochlania
bardzo duzo energii, uwagi - myslę, ze tej Twojej uwagi dziecku brakowalo przed
rokiem, dwoma, że jedyny "sposób" na nią to więcej uwagi i cierpliwości z Twojej
strony, nie chodzi tu tylko o czas. Sama zawsze radzę młodym matkom powrót do
pracy, ale na ćwierć, poł etatu na początek. Ty jestes bardzo obciążona,
pamiętam ze sama przerwałam na roku studia zaoczne kiedy córka miała 3 czy 4
lata, ponieważ nie radzilam sobie ze wszystkim - zrobiłam sie nerwowa i
drażliwa, to działało xle i na malą, i na męża.
Przyszło mi do glowy, ze jeśli Was stać, moze wzięlabyś kogos do pomocy - kogos
kto by ogarnąl dom przed Twoim powrotem z pracy, odebrał dziecko z przedszkola i
trochę sie z nim pobawił, najlepiej jakaś starszą panią mieszkajacą w poblizu,
tak żeby była na telefon gdyby dziecko nagle zachorowało. U nas tak bylo przez
parę lat (dzięki temu nie musialam się zwalniac z pracy ani posyłać chorej córki
do przedszkola) i uważam, ze to idealny model.

[mama-zuza]

Niestety nie stac mnie na opiekunke ;/ i babc brak....moja mama w innym miescie,tata pracuje,moja babcia 70lat i zajmuje sie dzieciakiem ciotki(ta to juz kompletnie sobie nie radzi) i staram sie nadazyc ze wszystkim sama.oczywiscie rodzice bylego zawsze chca "pomoc" tylko to wyglada tak ze oni wynajma opiekunke u siebie i beda miec mala w tygodniu a ja na weekendy!!!!Czujecie to?taka pomoc sugeruje mi odkad jej synus odszedl ode mnie bo przeciez ja sobie sama nie dam rady......wiec czuje awersje do swojej "tesciowej" a mala zawsze rozpuszczona wraca od niej(co jeszcze rozumiem bo w koncu rola dziadkow jest rozpieszczanie)....

[nangaparbat3]

No nie, to oczywiscie brednia oddawac ja do dziadkow na tydzień.
Ale przemyśl to jeszcze, siądź z ołówkiem w ręku, to jest kwetia np. 3 godzin
dziennie, niewiele to kosztuje, a juz "poczujesz róznicę". Mysmy wtedy naprawdę
niewiele zarabiali, a jakos sie dało.