Czy dobrze zrobilam :(

[gochamasl]

Hej!
Mam 1,5 rocznego synka. Ostatnio tak mnie zezloscil ze dalam mu porzadnego
klapsa . Zaczal plakac. bylo mu przykro, i chcial sie przytulic. Mialam
straszne wyrzuty sumienia. Serce bolalo. I przytulilam Go. Ale staralam sie
Go nie zalowac.
Czy dobrze zrobilam . Jak powinnam zareagowac waszym zdaniem?

Pozdrawiam
PA

[nanai]

Odsylam Cie do watku: "Mam wyrzuty straszne sumienia... " na tej stronie tylko
nizej.Tam byla dluga dyskusja na ten temat,warta przeczytania i refleksji.

nanai

[kasia977]

Zrobiłaś bardzo dobrze. To, ze ukarałaś dziecko za złe zachowanie, nie oznacza,
ze przestałaś je kochac, prawda? A ono właśnie zapewne tak myśli. Dlatego, gdy
po karze (nie można karać dziecka za to jakim jest, ale tylko i wyłacznie za
ZACHOWANIE)nastapi okazanie miłosci, dziecko będzie wiedziało, ze to nie ono
jest złe, ale złe jest to co robi. Ma to ogromny wpływ na jego samoocene i
poczucie własnej wartości. Jesli przy przytuleniu wytłumaczysz mu za co
dokładnie zostało ukarane, będzie mu dużo lżej i nie zranisz przy tym jego
poczucia własnej wartości, co jest ogromnie wazne i będzie miało olbrzymi
skutek w przyszłości Twego dziecka.
Pozdrawiam
Kasia Ż

[nanai]

Dziecko juz zostalo zranione Nie potrzeba mu nic wiecej zeby odczuwac swoja
niska wartosc jesli bicie bedzie powtarzac sie czesciej jako sposob "karania"
(??!).I nic tego nie naprawi,zadne przytulenie.Jesli to zdarzylo sie raz,mozna
wybaczyc,kazdy popelnia bledy.Ale nie radze nastepnego razu,bo dziecko wypaczy
sobie pojecie milosci,bedzie kojarzyc je w przyszlosci z bolem.

I jesli mam odpowiedziec na Twoje pytanie doslownie,to odpowiem.Nie,nie
zrobilas dobrze.

[kasia977]

Wydaje mi sie,ze zrobiła dobrze przytulajac dziecko, gdy je nabiła. Nie zrobiła
dobrze bijąc je. Nie powinna tego robić nigdy. Ale jesli już tak sie stało to
szczesciem w nieszczesciu jest przytulenie małego.

[ella.w]

No cóż zawiodły Cie nerwy i twoja wytrzymałość. Ja moją niespełna 2 letnią
Martynkę klepnęłam leciutko po łapkach gdy po raz setny wyrzucała zawartość
kuchennej szuflady.Też kosztowało mnie to wiele i miałam okropne wyrzuty
sumienia bo moje dziecko kompletnie nie rozumiało dlaczego w ten sposób je
ukarałam; przecież do tej pory mówiłam podniesionym głosem, tłumaczyłam itd., a
do tego jeszcze swiadomość, że taki odruch to efekt mojej bezradności a może
póścia na łatwiznę? Następnym razem gdy maluch cię zdeneruje powiedz mu o tym i
idz do innego pokoju, pobądz chwilę sama aż emocje opadną, wtedy potrafisz
spojrzeć na sprawę trzeźwo i oczywiście przytulisz brzdąca już bez wyrzutów
sumienia.

Pozdrawiam,
Ela

[nanai]

Pewnie,ze szczesciem w nieszczesciu bylo przytulenie malego.Nie mowilam o
przytulaniu w kontekscie tego jednego razu tylko w kontekscie bicia i
przytulania,ktore powtarza sie co jakis czas.

pozdrawiam

nanai

[kasia977]

Teraz w zupełności się z Tobą zgadzam.
Pozdrawiam
Kasia Ż

[mamusiek]

Nie mam pojęcia czy dobrze zrobiłaś, bo nie napisałaś czym dzieciak doprowadził
cię do tak wielkiej złości. Jak widać bicie dzieci nie przynosi relaksu
zniecierpliwionym rodzicom, radzę w przyszłości głęboko zastanowić się nad
swoim zachowaniem. Bo jeśli twój klaps był tak bardzo wychowawczy i tak bardzo
niezbędny - to odpowiedz mi kochana - dlaczego masz teraz wyrzuty sumienia? Nie
pocieszyłam Cię? I o to właśnie mi chodziło!

[eiza]

"jak Cie maluch wkurzy to idz do drugiego pokuju.." - niestety nie zawsze można
sobie wyjść i nie zawsze tłumaczenie wystarcza. Jak moje dziecko grzebie w
kuchennej szufladzie z nożami, albo włazi na stół (wysoki) to trudno zebym go
samego w pokoju zostawiła, prawda? Raz tak było - mały grzebał w szufladzie,
chciał noż i kroić jak mama, nie pomagało tłumaczenie, cofanie rączki,
zamykanie szuflady, więc dałam porządnego klapsa w łapki, powiedziałam, że do
szuflady nie wolno i skończyło się grzebanie w nożach. Podobnie w szafce z
kompotami i sokami (niestety nie mam piwnicy).
I nie mam wyrzutów sumienia, choć przyznaje nie zawsze jest to porządana metoda.
U nas nie skutkuje w przypadku szczypania - mały szczypie i kopie nas jak jest
zły, bo czegoś zabraniamy; wtedy nie wolno go bić bo efekt jest odwrotny -
oddaje z jeszcze większą siła.
Tak więc trzeba wyważyć wszystko, nie ma cudownej recepty na okiełznanie
dziecka.
Moje zdanie jest takie, jeśli dziecko breszy w sposób zagrażający zdrowiu lub
czasem nawet życiu wtedy każda metoda jest dobra na powstrzymanie, nawet lanie.
I nie trzeba mieć wyrzutów sumienia, co innego błahostki..trzeba szukać innych
rozwiązań.

[nanai]

zaraz,zaraz czegos tu nie rozumiem.a zabiezpieczyc szuflad to nie mozna?
trzeba od razy po lapach lac?

"Tak więc trzeba wyważyć wszystko, nie ma cudownej recepty na okielznanie
dziecka"- no nie z tym sie nie zgodze.Dlugo i regularnie lane dziecko zostanie
w koncu okielznane a nawet zlamane jak dobrze pojdzie.

Wychowywanie jest czasem mozolne i wymaga cierpliowsci ale tak czasem objawia
sie milosc.Tlumaczyc,szukac rozwiazan,poznawac dziecko,docierac do niego w
dobry i troskliwy sposob.W dobry i troskliwy sposob z szacunkiem dla jego
ciala i duszy.

Jesli dziecko czegos nie wie,nie umie,nie rozumie,nie kontroluje i
wytlumaczysz mu to biciem,to nie jest to dla niego bezpieczne,dla jego
psychiki,ksztaltujacej sie swiadomosci,poczucia wlasnej wartosci.Ten
argumen "to dla jego bezpieczenstwa dostaje czasem lanie" jest iluzoryczny i
na dluzsza mete poprowadzi do odwrotnych efektow.Dziecko przestanie sie
lubic,szanowac,obudzi w sobie mechanizmy samodestrukcyjne albo powola je do
zycia.Jesli chcesz dla swojego dziecka jak najlepiej szukaj innych metod
komunikacji z nim,takich w ktorych szacunek dla jego malego cialka nauczy
go,ze cialo jest swiete tak jak swieta jest dusza.bedziesz miala przynajmniej
taka swiadomosc,ze pozwolilas swojemu dziecku wejsc w swiat ze zdrowymi
wartosciami.Zabezpiecz te szuflady.Zabezpiecz inne rzeczy albo je pochowaj
jesli stwarzaja zagrozenie dla twojego dziecka ale nie ucz go przemocy,jesli
chcesz,zeby mialo w przyszlosci mozliwosc stworzenia sobie bezpiecznego swiata
opartego na szacunku i wartosciach.

nanai

[ankad2]

Może i jestem wyjątkiem w tej dyskusji, ale mimo że bardzo kocham moje dzieci,
uważam że nie można pozwalać na wszystko. Czasami wytłumaczenie nie skutkuje,
nie twierdzę że lanie dzieci ma być na porządku dziennym, ale jeśli 3 latek
dostanie lekkiego klapsa gdy po tłumaczeniach jest nadal nieposłuszny, to nic
sie nie stanie. Nie mówię tu o klapsach dawanych za byle co. A druga sprawa to
ja nie zamierzam chować wszystkiego i usuwać z drogi. Dziecko musi się
nauczyć żę niektórych rzeczy ruszać nie wolno. A dzieci,nawet roczne są bardzo
mądre, już po kilku razch od powtarzania że szuflad ruszać nie wolno, same
podchodąc do nich robią paluszkiem oj, oj.

[nanai]

ankad2 napisala: "Dziecko musi się nauczyć żę niektórych rzeczy ruszać
nie wolno" Tak i zgadzam sie z tym w pelni.Tylko,ze dziecko do 3 lat (a czasem
nawet troche starsze ) moze zapomniec na chwile,ze pewnych rzeczy ruszac nie
wolno i moze byc tragedia.Dlatego radzilabym nie zostawiac nozy tam gdzie sa
dostepne dla dzieci,bo czasem sila poznania i doswiadczania jest silniejsza
niz pamietanie o niektorych rzeczach.Takie wlasnie sa dzieci a klaps raczej
pamieci nie poprawi,przynajmniej o niczym takim nie slyszalam

nanai

[eiza]

nanai napisała:

> ankad2 napisala: "Dziecko musi się nauczyć żę niektórych rzeczy ruszać
> nie wolno" Tak i zgadzam sie z tym w pelni.Tylko,ze dziecko do 3 lat (a
czasem
> nawet troche starsze ) moze zapomniec na chwile,ze pewnych rzeczy ruszac nie
> wolno i moze byc tragedia.Dlatego radzilabym nie zostawiac nozy tam gdzie sa
> dostepne dla dzieci,bo czasem sila poznania i doswiadczania jest silniejsza
> niz pamietanie o niektorych rzeczach.Takie wlasnie sa dzieci a klaps raczej
> pamieci nie poprawi,przynajmniej o niczym takim nie slyszalam

No i tu się mylisz, bo moje niespełna dwuletnie dziecko od momentu owego klapsa
w rączki niegdy nie tknęło noża ani nawet widelca. Owszem łyżeczki, łyżki,
którymi mały po swojemu gotuje - tak, a są w tej samej szufladzie. Poza tym ja
również uważam że nie należy wszystkiego usuwać z drogi dziecku, bo co to za
metoda wychowawcza? Co z tego, że teraz usunę mu z oczu wideo, kiedyś i tak
muszę je wyjąć. A co ze stołem - też usunąć? Dla jasności sytuacji moje dziecko
było na tyle silne, że potrafiło samodzielnie przytaszczyć z kuchni stołem i po
nim wleź na stół. I o ile mojemu synkowi udało się wytłumaczyć w łagodny
sposób, że na stół nie wolno i na parapet nie wolno, to z nożami nie dał się
udobruchać. A szuflady - no cóż jasne, że można zabezpieczyć tak jak kontakty
(ja akurat mam) ale jeśli ja akurat przyrządzam obiad i sięgam do tej szuflady
co chwilę to raczej nie będę sobie jej blokować.
A odpowiadając na wsześniejszy Twój post Nanai - ja nie napisałam, że "leje"
swoje dziecko, a już na pewno nie długo i regularnie. Mam zdrową psychikę, i
gdybyś uważnie przeczytała mój post to dostrzegłabyś, że w dalszej części
napisałam że na złośc swojego dziecka (ma do niej prawo, rozumiem to i szanuję)
nie reaguje złością i agresją, wręcz odwrotnie - staram sie łagodzić złość i
pomóc dziecku w poradzeniu sobie ze swoimi emocjami. Ale to zupełnie co innego
niż nieposłuszeństwo.

Pozdrawiam

[nanai]

eiza napisala:
"
No i tu się mylisz, bo moje niespełna dwuletnie dziecko od momentu owego
klapsa
w rączki niegdy nie tknęło noża ani nawet widelca. Owszem łyżeczki, łyżki,
którymi mały po swojemu gotuje - tak, a są w tej samej szufladzie. Poza tym ja
również uważam że nie należy wszystkiego usuwać z drogi dziecku, bo co to za
metoda wychowawcza?"

eiza czy to znaczy,ze uwazasz ze bez tego klapsa w raczki twoje dziecko nie
zrozumialoby,ze ruszac nozy czy widelcy nie wolno? bo ja ucze tego mojej 17
miesiecznej niuni z powodzeniem bez klapsow.i nie mowie zeby usuwac wszystko z
drogi,mowie tylko zeby noze nie lezaly gdzie popadnie i nie byly dostepne dla
dziecka do mniej wiecej 3 roku zycia,bo do tego czasu dziecko nie ma
pamieci,ktora uswiadamia mu przyczynowosc rzeczy np. tego ze noz jest dla
niego zagrozeniem,dziecko moze "na chwile o tym zapomniec" jesli dziecko nie
siega po noz to prawdopodobnie dlatego,ze dostalo klapa a nie ze zrozumialo o
co w tym naprawde chodzi.i dla mnie klap nie jest zadna metoda wychowawcza i
nigdy nie bedzie.w kraju w ktorym mieszkam,w szwecji,karanie dzieci klapsem
jest ustawowo zakazane,jest po prostu karalne.

nanai

[bea-chiara]

Zgadzam sie z Toba NANAI calkowicie.Dodam tylko-rece malego dziecka sa
delikatne.Nawet bardzo...Bea.

[mamasita]

Brak mi słów co do dawania klapsow 1,5 rocznemu dziecku. Jego pozimo
zrozumienia oraz pojecia konsekwencji nie funkcjonuja do 3,5 roku. Niech ktos
na boga poczyta troche o rozwoju neurologicznym Eliot" Co tam sie dzieje"
dostepna w Empiku. Nowa ksiązka o rozwoju mózgu dizecka i rozwoju jego
pamięci, pojmowaniu konsekwencji, poczuciu rzeczywistosci, pojmowaniu
intencji. Przeciez tak male dziecko nie ma pojecia o twoich intencjach jak mu
dajesz klapa. Co mu z przytulania. Tylko myli mu sie odbior emocjonalny. Nie
wiem naprawde jak słabe nerwy musza miec niektore mamy,zeby cos takie zrobic.
Mysle ze po to jestesmy dorosli zeby pomyslec a potem cos zrobic. W nurkowaniu
jest to podstawa: zatrzymaj sie, pomysl, wez oddech i wykonaj - polecam do
wychowywania dzieci. Zresztą przy takim maluchu to jescze nie mozna mówić o
wychowywaniu raczej o miłosći zachecaniu do poznawiania świata, pilnowaniu
żeby krzywdy sobie nie zrobił i pokazywaniu swoim postepowaniem i zachowaniem
jak nalezy postepować, bo na razie on jest na etapie kopiowania. Mam bardoz
aktywnego synka, ktory sam juz schodzi po schodach na czworakach, wszystko
sciaga i jakos do głowy mi nie przyszlo zeby mu dac klapsa.
Niby kobiety ktore tu pisza sa wyksztalcone i zyja na sorednim chociaz
poziomie a tymczasem sytuacja tu wyglada jak z tym biciem kobiet we Francji
przez męzczyzn. Okazuje sie są oni wykształceni i dobrze sytuowani i to 50 z
nich tłucze sowje zony i kochanki. LAe niby skąd u nas miałoby byc lepiej
Proponuję akcje Wyborczej Poczytaj rodzicu!

[eiza]

Nanai - nie uważam, że bez klapsa nie nauczy się dziecka tego czy tamtego - ja
również z powodzeniem nauczyłam synka, że na stół nie wolno, na parapet też, że
video to nie magazyn rzeczy zbędnych - bez jakichkolwiek krzyków, awantur i
oczywiście bez klapsów. A noże nigdy u mnie nie leżały gdzie popadnie, nigdy
nie są nawet zostawiane na stole z obawy przed małym, są w szufladzie z której
ja też czasem (często) korzystam. A ponieważ, tak jak napisałaś, dzieci nie
uświadamiają sobie przyczynowości i skutków, więc lepiej jeśli nie sięga po
noże z powodu klapsa niż żeby miało sobie zrobić krzywdę. I nie będę czekać aż
mały zrozumie, bo do lat 3 jeszcze daleko a ja do szuflady siegam kilkanaście
razy dziennie i pracuje w kuchni w asyście synka.
I nie czuję się złą matką z tego powodu, zresztą dla mnie klaps jest
ostatecznością, niezmiernie rzadko stosowaną.

Pozdrawiam

[edyta774]

Od pewnego czasu interesuje mnie ten temat i pomimo, iż dopiero oczekuję na
swoją pierwszą dzidzię mam swoje zdanie (jak pewnie każdy). Niekaranie- super
sprawa tylko, że czasem się tak nie da. Uważam, że wszystko zależy od dziecka.
Jako przykład podam siebie i mojego brata (2 lata młodszy). Wychowywali nas ci
sami rodzice a jednak musieli stwosować inne metody. Mi wystarczyło w
większości przypadków tłumaczenie. Drugi raz nie robiłam źle tylko wymyślałam
coś innego. Natomiast brat z uporem niemalże maniaka powtarzał w kółko to samo
aż... nie dostał klapsa. Oboje nie pamiętamy tych kar jakość szczególnie.
Wiemy, że po prostu zdażało się. I nie mamy z tego powodu do rodziców żal. Po
prostu wychowali nas na normalnych ludzi.
Na pewno bicie oraz dawanie owych klapsów bez powodu na dłuższą metę nie da
rezultatów. Jednakże znam wiele przypadków z otoczenia w których tzw.
bezstresowe wychowywanie przyniosło opłakane skutki. Oczywiście nie wszystkie.
Podsumowując uważam, iż nie mależy nadużywać tego środka ale w pewnych
sytuacjach jednynie to może przynieść efekty. Wszystko zależy od konkretnego
dziecka i sytuacji. Jak zawsze wszelkie uogólnienia i "prawdy absolutne" nie
mają zastosowania w życiu. Wyjątek potwierdza regułę.

[karolina_g_k]

Witam!
Edytko! Wydaje mi się że mylisz pojęcia. Bo wychowanie bezstresowe a
wychowanie bez bicia to zupełnie różne rzeczy.
Pierwsze polega na tym że niczego się dziecku nie zabrania ani niczego od
niego nie wymaga. Dziecko samo decyduje kiedy idzie spac czy chce się kąpac i
myć zęby kiedy i co będzie jadło.W takim wychowaniu nie ma reguł i
zasad.Owszem tu tez nie ma kar cielesnych ale ten sposób opiera sie zupełnie
na czym innym. Założenie jest takie że każde sprzeciwienie się dziecku
wywołuje u niego stres i tego należy unikać.
Drugie to normalne wychowanie.Gdzie wytycza sie reguły i zasady. Jeśli czegoś
nie wolno to nie wolno i już. Takie dziecko też stresuje się jak każde inne
ale uczy się też z tym stresem walczyć. I to nie siłą...
Ja tez mam 1,5 rocznego synka i pomimo tego że jest on bardzo pomysłowym i
absorbujący łobuziakiem to nigdy nie przyszło mi do głowy żeby go uderzyć. A
co do noży to mały chciał tylko robic to co jego mama. Mama która jest wzorem,
która jest najlepsza. W takich wypadkach biorę niebezpiecznie narzędzie i
pokazuje je synkowi tłumacząc czemu nie może się nim bawić.Bo kuku będzie i
sii.I on naprawde rozumie.A w zamian dostaje do zabawy cos co także go
zainteresuje.
A co do samych klapsów to sądzę że nawet te "konieczne" są karygodne i nie
dziwcie sie drogie mamy jesli w przedszkolu wasza pociecha w ten własnie
sposób będzie rozwiązywało problemy.I co wtedy tez wytłumaczycie mu że bic
mozna ale tylko jak trzeba?
I jeszcze jedno czy jesli nie podoba sie wam cos co robi Wasz mąż, szef,
sąsiadka czy pani w sklepie to przychodzi Wam do głowy żeby spuścic im lanie?
Klaps uczy dziecko tylko tego że wygrywa silniejszy. I działa zazwyczaj do
momentu kiedy dziecko sie go boi. Więc mozliwe że jesli mamy akurat nie bedzie
w domu to synek który będzie miał w zasiegu raczek noże bardzo chetnie z nich
skorzysta.
A chodzi chyba o to zeby dzieci wiedziały co wolno a co nie nawet kiedy nas
nie ma.
Pozdrawiam
Karolina i Kacper

[gabi_99]

ja często stosowałam zwroty typu aksjomatu "nożami się nie bawimy" "do buzi
tylko jedzenie" "jedzeniem nie jest do zabawy" itp
potem dla starszego od wydania polecenia do zastosowania się zaczynałam liczyć
do 3/5/10 teraz jak ma 3,5 za to świetnie liczy sam do 20 i dalej też jak mu
się chce, czasami tak 1,2,3,4 i ostatnie moje słowo...

[edytek1]

No dobra a co zrobić z 17 miesieczną panienką która próbuje gryżć kable????????
Tłumaczenie nie kskutkuje , nie wolno & zostaw też....!!!!! Dostała kpańca w
łapkę i się skończyło!!!!!!!!Ona zagraża swojemu bezpieczeństwu i co wy na
to?????????????????

[karolina_g_k]

Ja zabezpieczyłabym kable. Napewno można to zrobic zwłaszcza jesli zagrożone
jest życie dziecka. Są np specjalne rynienki z tworzywa sztucznego.
Karolina