Czy krzyk szkodzi...???

[agatina8]

Witam serdecznie wszystkie mamy.
Mój czterolatek jest bardzo rozbrykanym dzieckiem, praktycznie
trudno go przywołać do porządku, upominanie nic nie daje…..Jedynie,
co działa na niego to krzyk, ale wtedy schyla głowę i jest bardzo
smutny,prawie płacze, albo płacze…a potem potrzebuje sie przytulic.
W przedszkolu na niego także narzekają, ze jest niegrzeczny i
nieposłuszny..
Przyznam zdarza mi się także mu dać klapsa (SREDNIEGO) i tego tez
się boi.
Oczywiście cały czas jest zapewniany, ze go kochamy, przytulamy i
mimo, ze ma młodszego braciszka to nigdy nie poczuł się odtrącony i
nie jest absolutnie zazdrosny.
Czy nie robię mu krzywdy tymi krzykami? Rozumiem, ze klapsy sa
niewskazane, ale puszczają nerwy….
Pozdrawiam
Aga

[alabama8]

Słuchaj,
najważniejsze że chcesz się zmienic. Krzyk - owszem, w sytuacjach
ekstremalnych, klapsy raczej nie - przemoc to przemoc, klaps tylko
tak ładnie się nazywa - a przecież to po prostu przemoc fizyczna.
Ciężko się postawic w twojej sytuacji osobie która nie ma podobnych
problemów, więc nie przejmuj się komentarzami.
Dzieci tak mają że kiedy zaczynają brykac i szalec to zapominają o
całym otaczającym świecie i nic nie dociera. W sytuacjach
ekstremalnych spróbuj ugryźc się w język, kucnij, złap szaleńca,
popatrz mu w oczy, nie wydawaj poleceń na odległosc. Dialog na
równym poziomie.

[agatina8]

Ja go karze, stoi w kacie itp, ale nie o to pytam karac czy nie?
Pytam czy to bardzo zle nakrzyczec na dziecko, zwlaszcza jezeli tak
reaguje.....Nie wchodzi mi na glowe i nie ulegam mu we wszyskim,
wiec nie wiem skad ten niewybredny komentarz. Na dodatek wiele matek
popelnia bledy wychowcze i nie wszyscy synowie je potem gwalca.
Polecam udac sie na posterunek policji i sprawdzic ile w ostatnich
latach bylo przypadkow gwaltu na matce. Czasami lepiej sie nie
odzywac niz gadac glupoty...

[fogito]

a czemu nie zadajesz tego pytania na forum eksperckim?

skad wiesz czy nie poczul sie odrzucony?

[krwawakornelia]

nie niepokoi cie ze nie okazuje otwarcie zazdrosci?
Moze ta emocja jest u was zle widziana?

[agatina8]

Od poczatku jak drugi synek sie urodzil okazywalismy mu duzo
zainteresowania. Czasmi nawet zostawialam placzacego malucha zeby go
na chwilke przytulic.Na samym poczatku (ok 2 tygodnie) bil go po
glowie w ramach rozrywki, potem juz bylo tylko lepiej. Wolala mnie
jak maly plakal, instrulowal zeby dac mu cyca itd.Moim zdaniem
zachowuje si jak kazdy brat, troche mu dokucza, troche go przytula,
caluje, czasami daje zabawki, czasami odbiera, tutaj nic mnie nie
niepokoi. Z tym krzykiem to jest tak, wydaje mi sie, ze jest mu
bardzo przykro i wstyd, bo potem jak chce mu wytlumaczyc to ze zle
sie zachowal to mowi, ze nie chce sluchac i zebym nic nie mowila.To
na pewno dla niego jest stress, ale chyba niemozliwe jest wychowanie
dzieci kompletnie bezstresowo, bo stresem jest takze odmowa czegos,
zakazy i nakazy,wiec...
No, nie wiem, bic go nie chce, bo to zle, ale co z tym krzykiem?
Oczywiscie nie wrzeszcze na kazdym kroku, zawsze najpierw upominam i
wiem, ze to nic milego, sama to pamietam z dziecinstwa...poprostu
balam sie krzyku.
Dziekuje za opinie i pozdrawiam

[mama303]

agatina8 napisała:

> No, nie wiem, bic go nie chce, bo to zle, ale co z tym krzykiem?

Krzyk nie jest dobry zwłaszcza w nadmiarze bo dziecko przestaje
reagowac na normalny ton. Z drugiej strony człowiek potrzebuje
czasem dac upust swojej złości na kogoś na coś i trzeba wrzasnąć.
Mnie sie to zdarza nawet w stosunku do mojego męża jak sie wkurzę
ale bardzo staram sie panowac nad tym.

[mamajulki080506]

Klapsa stosuję, czasami podniosę głos, ale staram się nie
krzyczeć...bo to tak, jakbym schodziła do poziomu dziecka, nie
potrafiła się porozumieć, powiedzieć o co mi chodzi...zazwyczaj
biorę za ramiona, kucam, jak nie patrzy, to prosze, zeby popatrzyła
na mamusię i mówię bardzo wyraźnie, co lub czego ma nie
robić..krótkie zdanie, nie za dużo, zeby zapamiętała...nie krzyczę,
bo mi starsznie działa na nerwy jak ktoś inny krzyczy...zresztą moja
mama dużo krzyczała i mało było z tego pożytku, wiedzielismy, ze
pokrzyczy i przestanie, za to tata, jak powiedział, to spokój był od
razu..mocny ton, spojrzenie...nie przerażał nas, ale odczuwalismy,
ze to, co mówi to powazna sprawa...

[fogito]

chyba jednak nie potrafisz sie porozumiec skoro bijesz dziecko...

Tak, szkodzi

[lila1974]

Jeśli zadalaś to pytanie, to podejrzewam, że sama łapiesz się na
tym, że przesadzasz z krzykiem.


Krzyk ma to do siebie, że wraz z upływem czasu staje się częstszy i
głośniejszy, a wyglaszane uwagi przybierają formę obelg. Zanim się
spostrzeżesz Twoje dzieci zaczną się Ciebie bać i kulić w sobie, gdy
się tylko na nie spojrzysz. Pewnego dnia odkryjesz, ze dzieci między
sobą również krzyczą, bo krzyk to będzie wasza codzienność.

Owszem, krzyk jest czasami nieunikniony, ale powinien być
zarezerwowany wylącznie do sytuacji ekstremalnych - bieg dziecka w
stronę ruchliwej ulicy - STÓJ!!!

Skoro krzyczysz to spróbuj zaobserwować u siebie, w jakich
okolicznościach to robisz i czy jesteś w stanie reagować wcześniej?
Bardzo często jest tak, że z powodu wląsnej wygody nie reagujemy w
zarodku problemu, kiedy on urasta do wielkiej awantury, wtedy
wrzeszczymy.

Wrzeszczałam i nagle dotarło do mnie jak olbrzymią krzywdę wyrządzam
swoim dzieciom - udałam się po pomoc do specjalisty - teraz mam
czas, by się zastanowić jaka metoda zadziała - już nie krzyczę a
moje dzieci są szczęśliwsze.

[olna]

tez krzycze za duzo,czasem mam wrazenie,ze tylko w ten sposob
opanuje sytuacje(czyt.dzieci)i nie wlaza mi na glowe.Wiem,ze to
niedobre.Jak to zmienic?

olna

[lila1974]

Będę nudna, zachęcam Cię do wizyty u psychologa lub psychiatry -
dowiesz się, czy wszystko z Tobą ok, czy może masz nerwicę, depresję
lub inne stan wymagający pomocy.

Po drugie - przeczytaj "Jak mówić, aby dzieci nas słuchały, jak
słuchać aby dzieci do nas mówiły." Na prawdę dużo się uczę z tej
lektury oraz dowiaduję, że niektóre z moich zachowań, choć wydawały
mi się słuszne i wychowawcze, wywołują odmienny skutek do
zamierzonego. Warto również sięgnąć po jakąś pozycję z zakresu
psychologii rozwoju, dzięki temu dowiesz się, że zachowania które
odbieralaś jako złośliwość ze strony dziecka, to naturalne
zachowanie na danym etapie rozwoju.

Po czwarte - bądź mamą z wyobraźnią i zanim powiesz
sakramentalne "nie wolno" zastanów się, czy ten zakaz jest
rzeczywiście konieczny. Czasami ustawiamy nasze dzieci dla zasady,
bo tak się utarło, ale po chwili zastanowienia okazuje się, że nic
się nie stanie jeśli dziecko zachowa się po swojemu.

Oczywiście warto by było, aby oboje z rodziców byli bardziej
świadomi siebie i dzieci.

Powodzenia

[marghe_72]

Pytanie brzmi : CO wykrzykujesz?
Bo ton to jedno...

[agatina8]

No kurcze, nie przesadzajmy. Nie przeklinam i nie wyzywam. Jaki swoj
obraz stwarzam...prymitywa.....To nie tak, poprostu krzycze nie
ruszaj, nie wolno tak robic itd, ew. dodam spektakularne
AAAAAAAAAAAAAAAAAAA ot co.

[marzannag21]

Witam serdecznie!
Uważam, że krzyk inaczej powiedzenie czegoś np: zostaw ten telefon!
trochę głośniej nie jest niczym złym, bo wowczas dziecko szybciej
zaczyna rozumieć, że to dla niego niebezpieczne. I właśnie
ten "krzyk" stosuje sie w celu ochrony dziecka. jeżeli dziecko tego
się nauczy że mama czy ktokolwiek krzyczy tylko wtedy kiedy trzeba,
lub w sytuacji zagrozenia, to jest to doskonałe lekarstwo. Tak
postępuję wobec mojego 2-letniego synka. Zostawia "tę" rzecz i robi
smutną minkę. Ale widze, że to działa.