koszmar pod balkonem

[gwiezdna_rzeka]

Mój problem nie dotyczy własnych dzieci. Poradzić sobie z nim nie potrafię, bo
rozmowa z rodzicami nic nie daje. Wprowadziłam się kilka lat temu do spokojnej
dzielnicy, niski blok, czyściutka klatka schodowa. Marzenie. Rok po mnie
wprowadziły się dwa małżeństwa z dziećmi. W miarę upływu czasu dobytek rodziny
rósł, mieszkanie niestety nie. Na 25 metrach kwadratowych jest czwórka
dzieci, u drugiej rodziny dwójka. Dzieci rano są wypuszczane na dwór i tak
bytują cały dzień. Młodsze kilkuletnie pilnowane są przez starsze. Cały dzień
pod moimi oknami słychać wrzaski, jazgoty i krzyki. Dzieci nie potrafią ze
sobą normalnie rozmawiać tylko krzyczą. Nie ma tam placu zabaw, tylko parking
i śmietnik. W tym śmietniku spędzają większość czasu. Dołącza do tego
towarzystwa jeszcze pół osiedla i w domu nie można wytrzymać. Zdarzyło mi się
odsypiać trzecią zmianę u koleżanki w mieszkaniu. Zamknięcie szczelne okien
niewiele daje, tak samo jak spanie w stoperach. Tego już nie można wytrzymać.
Czysta klatka zamieniła się w chlew. Papiery, butelki, zabawki wszystko to
porozwalane leży po całej klatce. Wejście zastawione jest rowerami, wózkami,
hulajnogami, rolkami i gratami przytarganymi ze śmietnika. Wiele razy
widziałam, jak sąsiedzi próbowali rozmowy z rodzicami. Nic to nie dało.
Poprawcie mnie, ale dzieci się wychowuje a nie hoduje na dworze! Obie mamy
siedzą cały dzień w domu i są szczęśliwe, gdy dzieci nie przebywają w
mieszkaniu. Zimą towarzystwo przenosi się na klatkę. Uwierzcie mi, wypoczynek
we własnym mieszkaniu jest niemożliwy

[d.o.s.i.a]

A co te dzieci maja robic innego? Najwidoczniej nudza sie bo rodzice nie
potrafia/nie chca znalezc im rozrywki. Moze trzebaby sie skrzyknac z sasiadami i
uradzic jakis plac zabaw? Zaproponowac jakies gry?
Swoja droga, ja tez cale dziecinstwo spedzialam pod blokiem...

[tymozeja]

"zaproponować jakieś gry" Pewnie, kobieta wraca zmęczona do domu i ma zabawiać
cudze dzieci, ekstra pomysł!

[d.o.s.i.a]

Proponuje wiec sie przeprowadzic...

[ibulka]

to nie autorka jest problemem, tylko jej sąsiedzi i ich dzieci, a raczej
sąsiedzi i ich brak umiejętności i chęci do wychowania potomstwa.

faktycznie, pomysł zbudowania placu zabaw brzmi fajnie. trzeba tylko zrobić
zebranie wszystkich sąsiadów i zobaczyć, jak się sprawy mają. może nie tylko
autorce przeszkadza wieczny wrzask?

[czekola]

A jakiś list do administracji wspólnie z sąsiadami napisać?

[gwiezdna_rzeka]

park jest obok, więc organizowanie placu zabaw jest bez sensu. Do tego parku z
dziećmi trzeba się udać. Co mają dzieci robić ? Wybacz, ale znudzone dzieci są
puszczone na łaskę pobytu całodziennego. Do śmietnika przychodzą zbieracze
złomu, kręcą się poszukiwacze "skarbów" Jestem rodzicem i nie przypominam sobie,
aby mój syn bawił się w ten sposób. Kilka metrów dalej jest ogródek jordanowski
z zorganizowanymi półkoloniami. Jednak wygodniej jest wypuścić towarzystwo i
róbta co chceta. Z tego co mi wiadomo wg prawa dzieci do 7 roku życia nie
powinny przebywać bez opieki.
Wczorajsza zabawa z rozmoczonym wapnem gaszonym w kałuży i pryskaniem nim na
lewo i prawo jakoś nie wzruszyła żadnej mamy.

[lila1974]

Skoro dzieci są ewidentnie zaniedbane, a rozmowa z rodzicami nie
odnosi skutku, to daj znać dzielnicowemu i niech on z nimi pogada.
Na razie tyle.

[etruska]

Mieliśmy kiedyś podobny koszmar. Blok przerobiony z koszarów
wojskowych, długie i szerokie korytarze, a na nich dzieci grające w
piłkę, jeżdżące na rolkach i drące się do późnych godzin nocnych.
(My wstawaliśmy wcześnie rano do pracy, poza tym ciężko było uśpić
nasze dziecko). Wszystkie mamuśki zadowolone, że towarzystwo nie
siedzi u nich w mieszkaniach. Na zwróconą uwagę reagowały (matki,
nie dzieci): "Nie podoba się, to się wyprowadźcie". Nie pocieszę
cię - my się wyprowadziliśmy, sąsiadka - starsza pani - rozchorowała
się na nerwicę czy depresję.

[czekola]

Z ciekawości zapytałam się dzielnicowego (mam komendę pod nosem )i - tak jak
mówi autorka wątku dzieci poniżej 7 roku nie mogą chodzić sobie samopas, bez
opieki. Masz tylko jedno wyjście - "umilać" życie mamusiom ciągłymi wizytami
"służb specjalnych, po godzinach nocnych (bo rozumiem, że i wówczas dzieci
hałasuję? )wzywać policję, skrzyknąć się z sąsiadami i napisać pismo do
administracji. I ostateczna rzecz - wyprowadzić się i nie tracić nerwów Może
rób zdjęcia z ukrycia jak dzieci niszczą, brudzą, potem do administracji - i...
(oczywiście to tylko żart )

[jacksparrow1]

Moze to troche uciazliwe rozwiazanie ale moze Ci sie
spodoba.Skrzyknac sie z sasiadami i byc upierdliwym.Owe rowerki i
wwozeczki przyuwazyc do kogo naleza i notorycznie wtaszczac na
wycieraczke danej rodziny.Dziecko samo nie zniesie a mamusia moze w
koncu zaskoczy.To samo z innymi sprzetami.Papierzyska to samo zebrac
i zdeponowac na wycieraczce.Jezeli dzieciarnia sie wydziera po
godzinach kiedy jest cisza nocna masz prawo zadzwonic na policje.JAk
masz troche sily to o 11 w nocy kilka dni pod rzad zacznij gotowac
kapuste.Uprzedz pozostalych sasiadow, malo tego namow ich zeby tez w
poznych godzinach wieczornych tez sie za gotowanie smierdziaszczych
potraw zabrali.Z pewnoscia mamuski sie beda skarzyc.Wtedy mozecie
powiedziec ze smrodzenie wieczorne sie skonczy jak porzadek na
klatce zapanuje i troche spokoju na podworku tez zapanuje.
Czasami rozmowy nie dzialaja i nalezy dowalic tym samym kalibrem.

[gopio1]

Kurcze, no ale postaw się w sytaucji tej rodziny - sama piszesz: 4 dzieci na 25
m. To przeciez dramat. A każde dziecko potrzebuje jakiejś wolności, swobody.
Pewnie, że rozwrzeszczana hałastra pod oknem to nic przyjemnego, ale pomysl - to
tylko dzieci - muszą się wybiegać, wykrzyczeć, wyszaleć. Jasne, że matka powinna
pójść z nimi do parku, ale może w tym czasie gotuje im obiad, pierze stosy
ubrań, albo pracuje chałupniczo.

Staram się być obiektywna - moje samopas nie latają

A na pociesznie (choc pewnie marne) napiszę Ci, że w poprzednim naszym
mieszakniu mieliśmy sąsiadów żulików. Sikali pod oknami, rozbijali na schodach
butelki z tanim winem, okropnie się awanturowali i przeklinali, że strach. A, i
jeszcze włamali się nam do piwnicy 2 razy kradnąc cenne rzeczy (raz rowery, raz
opony zimowe). I nie było na nich żadnego sposobu. Policja bywała u nich
przynajmniej raz w tygodniu. Ileż ja bym wtedy dała, żeby żulików zamienić na
rozwrzeszczane dzieci...

[gwiezdna_rzeka]

dziewczyny dziękuję za odpowiedzi. Oprócz dosi widzę, że rozumiecie sytuację.
Postawię się w sytuację rodziny, ale proszę o zrozumienie ich wielodzietność to
nie jest problem zbiorowy całej klatki. Poszłam za radą, jutro jestem umówiona z
dzielnicowym. Z rodzicami nie ma sensu rozmawiać. Próbowało już kilka osób, zero
rezultatu. Wyprowadzać się nie mam zamiaru. Uciekać nie będę, nie mam gwarancji,
że nie trafię na lepsze cudo. Zobaczę co jutro odpowie dzielnicowy. Zdjęcia już
widziałam robił sąsiad z balkonu dzieci w kałuży z wapnem.

[czekola]

Ekstra! A ja to jako żart napisałam ))

[gwiezdna_rzeka]

a mnie już się w tym przynajmniej wypadku deficyt na żary wykończył

[gandzia75]

Jeszcze możesz opiekę zawiadomić, przyjdzie jakaś pani na kontrolę
(myślę, że w przypadku takiego zawiadomienia - musi) i będzie im
choć trochę wstyd. Bo w policję nie wierzę, tak naprawdę wg KK
żadnego przestępstwa nie ma. Natomiast ja tu widzę zaniedbanie. I tu
już rola MOPS, czy innej instytucji.
Pzdr (i współczuję, zwłaszcza tych nocnych zmian)

[srebrnarybka]

A możecie mi wyjaśnić, na czym polega problem, bo, kurcze, nie
widzę. Że dzieci głośno krzyczą biegając po podwórku - ich prawo.
Trudno, trzeba było zamieszkać w środku lasu. Na mój gust dzieci
zachowują się zupełnie normalnie i rodzice też.

[czekola]

Puszczanie dzieci samopas to normalne?! Wspólny korytarz lokatorów, to nie jest
miejsce do zabaw dla dzieci!

[srebrnarybka]

Co to znaczy puszczanie samopas? W grupie na podwórko przed blokiem,
gdzie matka w każdej chwili może zobaczyć z okna? Przecież to
normalne.
Gwiezdna skarży się nie na to, że dzieci niby bez opieki, tylko na
to, że hałasują. Przyznam, że znacznie bardziej męczy mnie hałas
dzieci sąsiadów, którzy wypuszczają 2 czy 3 latki na korytarz, żeby
się wyskakały i wywrzeszczały i sami stoją obok i "pilnują, niż
dzieci wczesnopodstawówkowe biegające "samopas" po pobliskim
skwerze. Jeżeli matka, wie, gdzie jest dziecko, dzieci są w grupie,
więc się nie zgubią, bo bawią się razem, i bawią się dobrze, nie
widzę problemu.

[czekola]

Ale gwiezdna pisze też o korytarzu - a to jest nie OK.

[srebrnarybka]

Na moim korytarzy wyją dzieci wyprowadzane przez rodziców, żeby
sobie tam powyły, a nie w mieszkaniu (Żelazna Brama, małe
mieszkania), uwagi nie zwrócisz, bo przecież dziecko, a nie
są "samopas". Natomiast wypuszczanie dziecka 6, 7, 8 letniego, 5
letniego ze starszym bratem na podwórko za wiedzą rodziców, żeby
bawiły się same, nie jest dla mnie puszczaniem "samopas", skoro
rodzice wiedzą, gdzie są dzieci i na taką zabawę pozwalają. A dzieci
uczą się samodzielnej zabawy. Że krzyczą i hałasuja - taki wiek.
Trudno, użyję wyświechtanego argumentu - te dzieci bedą kiedyś
zarabiały na emeryturę gwiezdnej.

???

[czekola]

Gwiezdna chyba sama zarabia na emeryturę. A dzieci biegające samopas po
korytarzach dla lokatorów - to nie jest normalne - to patologia.
Tak samo dzieci opiekujące się dziećmi!

[srebrnarybka]

A dzieci wyprowadzane POD OPIEKĄ RODZICÓW na korytarze, żeby tam
sobie powyły, a nie w małym mieszkaniu, nie są patologią?
Oczywiście, jak się zwróci uwagę, zaraz usłyszysz: przecież to
dziecko etc., przez mamusię zachwycona faktem istnienia swego
potomka, włącznie z jego wyciem, i wymagającą teog od innych. Ja
mówię o dzieciach na tyle dużych, mniej więcej od 5 lat wzwyż,
zwłaszcza, gdy jest przewaga starszych, by bawiły się same w grupie
na podwórku. Z opieką nie przesadzajmy: jeśli rodzice są w pobliżu,
wiedzą, gdzie są dzieci i na jakie zabawy im pozwalają, i co jakiś
czas spojrzą, nie widzę problemu. A jak dzieci są w grupie, to są
bezpieczniejsze, niż pojedyncze bawiące się samotnie na podwórku: 1.
mniej narażone na nudę i wynikające stąd głupie pomysły, 2. mniej
podatne na zaczepki poedoila, który też nie podejdzie do grupy, 3.
jak jednemu coś się stanie, inne przyjdzie do domu zawiadomić. A
dzieci w tym wieku powinny umieć bawić się same. Gwiezdną denerwują
ich krzyki: czy gdyby stała nad nimi stale matka, to nie krzyczałyby

[czekola]

Dzieci bawiące się same - w wieku do 7 lat NIE mogą bawić się same! Z tego
właśnie biorą się wypadki. U mnie dzwoni się na policje, gdy dzieci łażą same!

[srebrnarybka]

dorosłym wypadki się nie zdarzają? Nie mówie o wypuszczaniu dzieci
nie wiadomo gdzie, tylko na znane rodzicom podwórko, ze znanymi i
omowionymi zagrożeniami (jeśli takowe są, a najlepiej, gdy
minimalne) i wtedy, kiedy rodzice są w pobliżu i co jakiś czas
kontrolują sprawę. A jeżeli policja zajmuje się 7latkami np.
grającymi w piłkę na własnym podwórku, to nie ma co się, dziwić, że
nie ma kiedy łapać np. pedofilów.

zagrożenie nawet na znajomym podwórku!

[czekola]

A jak pedofil przyjdzie na znajome podwórko, rodzice akurat nie zobaczą i
nieszczęście gotowe!

[gwiezdna_rzeka]

wytłumaczę. Jeżeli uważasz, że opieka 7,8, 10 latka jest wystarczająca to
gratuluję. Ostatni wypadek utopienia w szambie niemowlaka to tez opieka drugiego
dziecka. Dzieci w wieku szkolnym nie są opiekunami dla młodszych. Druga sprawa,
rodzice w/w gromady mają okna po przeciwnej stronie, poza tym jak długo to trwa
nie zauważyłam zainteresowania, czy wszystkie są na dworze. Kolejna rzecz, mama
zostawia dzieciaki i udaje się na zakupy, lub ogólnie wychodzi mówić dzieciom,
że nie może ich zabrać. Wiele razy płakały pod drzwiami. Prawem dzieci jest
wrzeszczeć pod oknami?? Sorry, wydaje mi się, że takie podejście wychowuje
samolubów na całego. Nie zauważyłam takiego problemu będąc za granicą. Nie
chodzi tu o jedno państwo, ale kilka. Na osiedlu nie mieszka sie samemu, mój
pies nie szczeka, nie wyje, mój syn nie hałasuje. W zeszłym roku w czasie
generalnego remontu zawiadamiałam sąsiadów w których godzinach będzie głośniej,
mając na uwadze noworodka piętro niżej. Wszystko zależy od chęci i empatii.
Pisząc, że prawem dzieci jest robienie bydła i chlewu wszędzie gdzie się bawią
jest delikatnie mówiąc brakiem taktu.
Być może dla wielu to normalna sytuacja, dla mnie nie. Oglądając kilka odcinków
z Dorotą Zawadzką wyłapałam akurat te wątki. Nie obarczajmy wychowaniem
starszego rodzeństwa i nie pozostawiajmy dzieci bez opieki.

[czekola]

Srebrnarybka najwyraźniej wychowała się na takim korytarzu, czy podwórku i
dlatego tak pisze )) Kobieta nie wie co czyni

[gwiezdna_rzeka]

też tak sobie pomyślałam. Nawet, jeśli tak było nie powinna powielać takiego
zachowania

[gwiezdna_rzeka]

poza tym tłumaczenie bezkarności " bo to dzieci" raczej uczy czego innego.
Dzieci są bardzo mądre i szybko wykorzystają swoje bonusy dzieciństwa przeciwko.
Trzeba dzieciom tłumaczyć, a nie tłumaczyć dzieci.

[czekola]

Nie wyobrażam sobie, aby dziecko puszczone samopas skorzystało na tym - jedynie
rodzice korzystają ze spokoju, jaki mają. Złudnego...

[gwiezdna_rzeka]

tia...dokładnie.

[srebrnarybka]

srebrnarybka była chowana pod kluczem i bardzo tego żałuje. Jedyne
fajne wspomnienia srebrnejrybki z dzieciństwa to te, kiedy
odwiedzając znajomych lub kuzynów była wypuszczana na podwórko z
gromadą dzieciaków. Nic się tam nigdy nie stało i stać nie moglo.
Jaki pedofil przyjdzie i zaatakuje dziecko bawiące się w grupie 15 7-
10 latków na podwórku, po którym na dodatek kręcą się jeszcze
dorośli, także rodzice owych dzieci? Jeżeli będzie siłą wyciągał
dziecko z rozbawionej gromady, to przecież nie da rady 15
dzieciakom, a nie uwiedzie odciągając na bok i proponując kupienie
lodów, bo dzieciak bawiący się z 15 innymi ma ciekawsze zajęcia niż
iść na lody z nieznajomym. Zresztą dzieciak powinien mieć wbitą do
glowy żelazną zasadę, że z nieznajomymi się nie rozmawia. Znajome
podwórko, takie, na które się wypuszcza dzieci, powinno być
bezpieczne, a więc bez szamba i innych podobnych zagrożen. Jeśli
jest tam coś takiego, to rodzice powinni się dopomnieć, zeby to
zabepieczyć.
Raportuję też, że jednym z przyjemniejszych wspomnień z dzieciństwa
srebrnejrybki było wysłanie jej, jako 9 latki, do pobliskiego parku,
z 3 i 4 letnimi córeczkami przyjaciół rodziców. Panienki bawiły się
w piaskownicy, a srebrnarybka usiadła na ławce i udawała całkiem
dorosłą osobę, a dumna była pod sufit. Melduję, że po drodze do
parku nie bylo niebezpiecznych przejść, dzieci bawiły się w piasku,
a nie na drabinkach, było ustalone, na której alejce etc. Gdybyście
były moimi rodzicami, pozbawiłybyście mnie tej odrobiny radości,
którą mam z dziecińswa.
Co do niezwracania uwagi dziecku, bo dziecko: to nie dotyczy dzieci
puszczonych "samopas", ale specjalnie wyprowadzanych przez rodziców
na korytarz, żeby tam się wyryczały POD ICH OPIEKA. I to rodzice nie
pozwalają swoim skarbom zwrócić uwagi. Dotyczyło to zresztą
mniejszych dzieci, 2-3 latków, których naturalnie na żadne podworko
ani nigdzie indziej wysłać samych nie można.

[mgla_jedwabna]

"a nie uwiedzie odciągając na bok i proponując kupienie
> lodów, bo dzieciak bawiący się z 15 innymi ma ciekawsze zajęcia niż
> iść na lody z nieznajomym."

Nawet ogladajac filmy przyrodnicze mozna zauwazyc, ze drapieznik zawsze upatrzy sobie na ofiare jednostke, ktora odlacza sie od stada. Wsrod dzieci moze to byc jakies nieakceptowane przez grupe, indywidualista lub moze sie to stac np. w trakcie zabawy w chowanego, gdy grupa sie rozprasza. a pedofile umieja manipulowac.

"Zresztą dzieciak powinien mieć wbitą do
> glowy żelazną zasadę, że z nieznajomymi się nie rozmawia."

A taka zasade mozna wbic do glowy starszemu dziecku, pieciolatkowi duzo trudniej.

Co do wychowania przez starsze rodzenstwo, to jednorazowe pozostawienie, tak jak w twoim przypadku, moze i sprawilo ci radosc, ale sa dzieci ktore nie maja kiedy pobawic sie z rowiesnikami, bo maja pod opieka o kilka lat mlodsze petaki. Wspolczuje takim dzieciom bardzo, bo takie8-10 lat to nie jest wiek do pracy, a opieka nad kilkulatkiem JEST takowa.

Poza tym jest pewna roznica miedzy dziecmi,, ktore grzecznie (choc czasem zywiolowo a wiec i halasliwie) bawia sie na dworze przez okolo 2 godziny dziennie (obserwowane przez okno), a takimi, ktore sa puszczone samopas (nie obserwowane w ogole) i zamiast bawic sie w normalne dzieciece gry (w berka, chowanego, skakanie w gumie albo na skakance, jakas pilka, badmington itd.) wrzeszcza jak opetane biegajac po klatkach schodowych i smietnikach, babrzac sie w substancjach toksycznych (wapno) itp.

[srebrnarybka]

srebrnarybka była chowana pod kluczem i bardzo tego żałuje. Jedyne
fajne wspomnienia srebrnejrybki z dzieciństwa to te, kiedy
odwiedzając znajomych lub kuzynów była wypuszczana na podwórko z
gromadą dzieciaków. Nic się tam nigdy nie stało i stać nie moglo.
Jaki pedofil przyjdzie i zaatakuje dziecko bawiące się w grupie 15 7-
10 latków na podwórku, po którym na dodatek kręcą się jeszcze
dorośli, także rodzice owych dzieci? Jeżeli będzie siłą wyciągał
dziecko z rozbawionej gromady, to przecież nie da rady 15
dzieciakom, a nie uwiedzie odciągając na bok i proponując kupienie
lodów, bo dzieciak bawiący się z 15 innymi ma ciekawsze zajęcia niż
iść na lody z nieznajomym. Zresztą dzieciak powinien mieć wbitą do
glowy żelazną zasadę, że z nieznajomymi się nie rozmawia. Znajome
podwórko, takie, na które się wypuszcza dzieci, powinno być
bezpieczne, a więc bez szamba i innych podobnych zagrożen. Jeśli
jest tam coś takiego, to rodzice powinni się dopomnieć, zeby to
zabepieczyć.

[czekola]

Bardzo to smutne co piszesz Naprawdę.
OK, dzieciom potrzebna jest wolność, ale taka, żeby nie przeszkadzał innym. Ja
miałam dużą swobodę - inna sprawa, że nie szalałam na korytarzach do tego nie
przeznaczonych

[srebrnarybka]

Dzieci powinny być uczone, że nie wolno przeszkadzać innym, ale są
ludzie, którym wszystko przeszkadza. Nie uważam, żeby krzyczenie
dzieci bawiących się w dzień na podwórku było zbytnią uciążliwością.
Jak się te dzieci mają bawić: milcząc i czy milczałyby, gdyby obok
siedziały matki?
Co do opieki starszego rodzenstwa nad młodszym: nie mówię o opiece
(chociaż byłam dumna, jak raz mi ja powierzono), ale o zabawie w
grupie zrożnicowanej wiekowo. Rodzeńtwo to nie klasa ani zastęp
harcerski, żeby wszyscy byli w jednym wieku i jest to układ bardziej
naturalny, niż sztucny układ rowieśniczy. Ocyzwiście, że 8latek nie
będzie bawił się z niemowlęciem, a 18 latek z 5 latkiem, ale 8 latek
z 5 latkiem - nie widzę problemu. W ten sposób uczy się kontatków w
grupie zróżnicowanej wiekowo, takie kontakty będą i później, np. w
pracy.

[mama303]

srebrnarybka napisała:

> Nie uważam, żeby krzyczenie
> dzieci bawiących się w dzień na podwórku było zbytnią
uciążliwością.


Dla mnie jest, chociaz mam własne dziecko. Do szaleńst są place
zabaw /i to tez bez przesady/.
Autorka wątku chyba nie zakupiła mieszkania przy placu zabaw?

Nikt nie ma prawa non stop zakłucać mi spokoju w moim domu i
wrzeszczeć pod moimi oknami, nawet dzieci. Za dzieci odpowiadają
rodzice.

[srebrnarybka]

Pod moimi drzwiami stale wrzeszczą dzieci POD OPIEKĄ rodziców i to
przeszkadza mi dużo bardziej, niż jak nastoletni sąsiad wywołuje
przez okno drugiego na piłkę. Poza tym cisza nocna obowązuje od 22
do 6 rano, jeżeli dzieci krzyczą w tych godzinach - można
interweniować.

[czekola]

No właśnie krzyczą i po godzinach nocnych!

[srebrnarybka]

Z postu wynika, że dzieci biegają w dzień po podwórku, co
uniemożliwia gwiezdnej odespanie trzeciej zmiany. Trzecia zmiana to
praca w nocy, więc odsypia się ją przed południem. Nie ma mowy o
wrzasu w nocy, wtedy są już w domu, bo i po co miałyby nocą biegać
po podwórku.
Moi sąsiedzi odprowadzali regularnie 2, 3, 4 letnią wnuczkę do jej
rodziców ok. 22. Dziecko szło przez wąski korytarz wzdłuż bloku
tańcząc, śpiewając, krzycząc głośno, skacząc etc. tak głośno, że gdy
ja rozmawiałam przez telefon w głębi mieszkania, oddzielonego
drzwiami dźwiękoszczelnymu, słyszeli to moi rozmówcy. Dziadkowie
dziewczynki byli w nią wpatrzeni jak w obraz i zachwyceni wszelkimi
objawami jej aktywności, więc oczywiście zwrócić uwagi nie było
można. A dziecko nie biegało "samopas", tylko jak najbardziej POD
OPIEKĄ troskliwych dziadków.

[czekola]

Zgłosić dziadków do dzielnicowego - za zakłócanie ciszy nocnej.

[srebrnarybka]

Kobieto, to moi sąsiedzi, więc podałabym ich na policję, gdyby mi
podpalili drzwi albo próbowali mnie zastrzelić. W innym wypadku wolę
sobie dać siana - zgłoszę do dzielnicowego, dzielnicowy ich ochrzani
i sobie pójdzie, oni zostaną, a ja będę miała u nich przechlapane.
Wole znosić tego dzieciaka, nie jestem z cukru, a o 22 i tak jeszcze
nie śpię. Chodziło mi o to, że nie zawsze prowadzenie dziecka za
rączkę przez opiekunów = cisza, a samodzielne wypuszczenie dziecka =
hałas. To znacznie bardziej skomplikowane.

[mama303]

srebrnarybka napisała:

> Chodziło mi o to, że nie zawsze prowadzenie dziecka za
> rączkę przez opiekunów = cisza, a samodzielne wypuszczenie dziecka
=
> hałas. To znacznie bardziej skomplikowane.

Nie ważne czy samopas czy pod opieką - ważne że dzieciarnia non stop
hałasuje komus pod oknem.

[srebrnarybka]

W ciągu dnia ma święte prawo, tak samo, jak ja mam prawo włączać
wiertarkę. Od 22 do 6 rano ma być cisza, jak wstaję o 5.30 do pracy,
nie włączam nawet radia.

[mama303]

srebrnarybka napisała:

> W ciągu dnia ma święte prawo, tak samo, jak ja mam prawo włączać
> wiertarkę. Od 22 do 6 rano ma być cisza, jak wstaję o 5.30 do
pracy,
> nie włączam nawet radia.

Mylisz się. Nie maja prawa. Włączenie wiertarki na godzinę /dobrze
jest uprzedzić sąsiada/ to nie to samo co warsztat stolarski za
ścianą.

[srebrnarybka]

dziecko to nie warsztat stolarski. Moi przyjaciele mieli sąsiadkę z
dołu, która robiła im awantury o to, że oddychają we własnym
mieszkaniu, bo jej to przeszkadzało. Są ludzie, którym wszystko
przeszkadza i tacy ludzie powinni mieskać w donkach jednorodzinnych,
bo to ich problem.

[mama303]

srebrnarybka napisała:

> dziecko to nie warsztat stolarski.

Pod względem natężenia hałasu /szczególnie w przypadku gromadki/ -
to samo, a poza tym to Ty zaczęłas o wiertarce

[gwiezdna_rzeka]

żeby sprostować po raz któryś. Przy placu zabaw nie mieszkam, nie jestem starszą
panią, której przeszkadza wszystko.
Biegające samopas dzieciaki po osiedlach to jakiś zwyczaj propagowany w Polsce.
Na całym świecie poza biedniejszymi dzielnicami nie widziałam takiego obrazka.
Nie chciałabym wpisywać kolejnych serii zabaw wymyślonych przez podwórkowe
dzieci. Dziś był piknik w śmietniku, tzn leżenie na kocyku ze śmietnika pod
kontenerami. Zabawa w dom. Dziś też przyszedł nieznany nikomu pan z pieskiem na
smyczy i dziewczynki wdały się z nim w dyskusje. Podejrzany człowiek zagaduje
małolaty, ale to pewnie norma tak???

[srebrnarybka]

Dzieci pod właściwą opieką powinny oczywiście wiedzieć, że z
nieznajomymi się nie rozmawia i że to żelazna zasada. Chociaż
oczywiście, jeśli dziewczynek bylo kilka, to raczej ich nie
skrzywdzi, musiałby zwabić jedną gdzieś w ustronne miejsce, a to
jednak mało prawdopodobne, by jedna się odłączyła.
A poza tym zasadnicze pytanie: o co Tobie właściwie chodzi?
Czy o to, że dzieci hałasują i Ci to przeszkadza, a wtedy co Cię
obchodzi pan z pieskiem, to zmartwienie ich rodziców czy o to, że
Twoim zdaniem biegają "samopas" (to takie słowo-wytrych, które ma
wbudzić oburzenie) i są zaniedbane, co mogłoby być nawet wtedy,
gdyby biegały w idealnej ciszy? I przypomnę jeszcze przykład wnuczki
moich sąsiadów, która bynajmniej nie biega "samopas", tylko jest
prowadzana przez troskliwych dziadków, a hałasuje na pół bloku?

[zefiryna.czarna]

O sytuacje chodzi... Ktorej Ty albo nie potrafisz zrozumiec albo nie chcesz
Jak zacieta plyta powtarzasz, ze Ty masz gorzej, bo po korytarzu przez kilka
minut dziennie (codziennie?) maszeruje glosne dziecko. Tak glosnie az sie ciezko
przez telefon rozmawia... To sprobuj sobie wyobrazic taki halas przez kilka
godzin dziennie, a przy tym zdystansuj sie do tych cudownych chwil ze swojego
dziecinstwa.


> Dzieci pod właściwą opieką powinny oczywiście wiedzieć, że z
> nieznajomymi się nie rozmawia i że to żelazna zasada.(te dzieci takowej nie maja)

Chociaż
> oczywiście, jeśli dziewczynek bylo kilka, to raczej ich nie
> skrzywdzi, musiałby zwabić jedną gdzieś w ustronne miejsce, a to
> jednak mało prawdopodobne, by jedna się odłączyła.
Tu pokazalas brak wyobrazni (i doswiadczenie chyba dalej "zyjesz pod kluczem")
i chyba ten brak nie pozwala Ci zrozumiec zalozycielki watku.

I przypomnę jeszcze przykład wnuczki
> moich sąsiadów, która bynajmniej nie biega "samopas", tylko jest
> prowadzana przez troskliwych dziadków, a hałasuje na pół bloku?
Twoja sytuacja jest chyba bez wyjscia, ale trzymasz sie dzielnie, narzekasz
tylko na forum, co by sie sasiadom nie narazic...

> A poza tym zasadnicze pytanie: o co Tobie właściwie chodzi?
wlasnie... a Tobie? Przyznaj sie, chcesz medal z kartofla za swoja postawe
Sasiadki Cierpiacej Katusze Nieslychane
no i troche oklaskow

[srebrnarybka]

Dobrowolnie zgodziłam się na mieszkanie w bloku, a więc i na
słuchanie podobnych rzeczy i nie uważam, że jest to powód
jakiegokolwiek cierpienia. Ja po prostu lubię ludzi i źle czułabym
się w cichej willi na uboczu, nie słysząc sąsiadów.
Natomiast Gwiezdna, także mieszkająca w bloku, nie jest w stanie
znieść hałasu nie w bloku, ale NA DWORZE i dorabia do tego ideologię
o zaniedbaniu dzieci. Gdyby te dzieci jej nie przeszkadzały, nie
zainteresowałaby się, czy mają opiekę.
W całej dyskusji chodzi mi o logikę: dziecko hałaśliwe niekoniecznie
równa się dziecko zaniedbane.
Nie widzę powodu, dlaczego mam dystansować się od cudownych chwil z
dzieciństwa. Jest to jakaś część mojego kapitału na życie. Na czym
mam opierać swoje wspomnienia na nudnych spacerach z mamusią po
parku? Obrzydliwość.

[gwiezdna_rzeka]

chyba masz problemy ze zrozumieniem wątku. Przeszkadza mi hałas pod blokiem i na
klatce schodowej. Powtórzę po raz kolejny dzieciaki biegają po klatce , bo są
nota bene moimi sąsiadami. To w razie niepogody. Wychodzę z domu i potykam się o
zabawki walające się pod moimi drzwiami. Plac zabaw również jest na parterze,
powiększony o rolki, rowerki hulajnogi. Twoje rozumienie ciszy nocnej od 6 do 22
jest błędne. Wydaje Ci się, że poza porą ciszy nocnej można rozbić wszystko,
łącznie z bydłem pod oknem??? Sprawa bezpieczeństwa dzieci wyszła w trakcie
rozwoju wątku. Ideologii nie dorabiam, to raczej mój "podziw " dla rodziców,
którzy wychowanie dzieci obwarowali hasłem "tumiwisizm" Jeśli nie możesz
zrozumieć , że przy otwartym oknie na trzecim piętrze wrzasków nie da się
wytrzymać, jeśli przyjęłaś rolę osoby bardzo akceptującej takie zachowanie to
już Twój problem.Nie pisz jednak proszę, że to norma i tak musi być.

[harrypotter]

Jedni ludzie maj cichsze dzieci inni glosniejsze bo sami sa glosniejsi np.
dzieci wyjace to nie jest normlana sprawa
Muszisz gwiazda jakos sie z tego szyumu wydostac nie ma innego wyjscia
Ja wiem jaki halas jest meczacy ty masz mniejszy prog halasu i tyle

[alessia27]

Balagan na klatce mozna zglosic do spoldzielni.
A jezeli dzieci nie maja placu zabaw tylko jak
piszesz parkink i smietnik to co one maja robic
skoro nie ma sie gdzie bawic.Mozesz do skargi
dolaczyc prosbe do spoldzielni o to aby spoldzielnia
stworzyla plac zabaw dla dzieci.
A co do halasu no coz wszyscy bylismy kiedys dziecmi
mnie tez dzieci caly dzien stercza i krzycza pod oknami
ale to sa tylko dzieci.Biorac mieszkanie w bloku trzeba
A jak chcesz miec spokoj to nic niepozostalo jak
wlasny domek z ogrodkiem na jakims cichym uboczu...

[gwiezdna_rzeka]

mieszkanie w bloku nie wiążę się ze znoszeniem złego zachowanie innych ludzi.
Pewnie miałaś okazję przebywać za granicą, w różnych rejonach. Mieszkałam w
bloku u przyjaciół w Niemczech, Anglii i czegoś takiego nie zauważyłam.
Obowiązują sjesty i poszanowanie dla sąsiadów. Tego się uczy od młodości i
wyrabia wiele lat. Fakt faktem słychać niejednokrotnie jak mama mów ( krzyczy )
do dzieci. Niech wychowuje je zgodnie ze swoim sumieniem, tylko niech nie
uczestniczy w tym pół osiedla.
Ja swoją sprawę pociągnęłam dalej. Dzielnicowy mnie poinformował, że
wielodzietna rodzina ( jedna ) wyprowadza się wkrótce.

[gwiezdna_rzeka]

na koniec chciałam dodać tak z własnej beczki. Była propozycja zawiadomienia
spółdzielni o zbudowaniu placu zabaw. Raczej nierealne. Plac zabaw jest tuż
obok, ale tak małe dzieci same tam nie mogą chodzić. ( zabronione przez rodziców )
Gdy mój syn był w wieku biegającej dzieciarni i nie pracowałam umawiałam się z
babkami na placu zabaw w parku. Rano nastawiłam obiad, pakowałam torbę. Trochę
słodyczy, jakieś kanapki, coś do picia. Książeczkę dla dzieci, kolorowa kreda.
Każda z mam coś przyniosła. Jak zabawa w wiosce zbudowanej w parku się znudziła
organizowałyśmy konkurs rysowania kredą. Czytanie bajek, lub kolorowanie
książeczek. Bywały sytuacje, że umawiałam się z koleżankami ( w sytuacjach
podbramkowych ) że dziś ona zaopiekuj się moim synem na placu zabaw, jeśli w tym
czasie ja będę miała coś ważnego do załatwienia. System działał bardzo dobrze.
Do parku można było zabrać książkę, krzyżówkę i spokojnie poczytać.
Może o takiej rozrywce warto pomyśleć, a nie o kolejnych przygodach Horhe i
Luizy czy czegoś tam z brazyliany.

[cygarietka]

Nie odpuszczaj Gwiezdna bo Ci ta dzieciarnia na głowę wejdzie, też
nie przepadam za rozwrzeszczanymi dzieciakami, mimo, że sama
posiadam potomstwo. Ty umiałaś zająć się swoimi dziećmi a owa
sąsiadka ma wszystko i wszystkich gdzieś i woli wypuścić dzieci na
dwór i niech tam wrzeszczą niż miałyby to robić w domu. Ona w tym
czasie może i zdązy serial obejrzeć

[srebrnarybka]

Gdyby na placu zabaw pod moim oknem była ta wnuczka moich sąsiadów
pod ich opieką, zapewne darłaby się tak, jak robi to stale. Tak samo
sądzę, że wyprowadzane przez Ciebie Twoje dzieci też na placu zabaw
hałasowały, tylko Tobie to nie przeszkadzało, bo były Twoje. Sama
napisałaś, że dzieci zainteresowały Cię, bo Ci przeszkadzają, a
sprawa bezpieczeństwa wyszła później. To przecież widać. Ja nie
twierdzę, że te dzieci nie są zaniedbane (chociaż sam fakt biegania
w grupie w pobliżu bloku, za wiedzą rodziców, jeszcze tego nie
dowodzi), ale bardzo zadbane dzieci też mogą hałasować i
przeszkadzać. Więc zaniedbanie nie ma tu nic do rzeczy. Zresztą,
jeśli rodzice nie pozwalają im chodzić samym na zbyt odległy plac
zabaw, to znaczy, że mają jakieś rozeznanie i czymś się kierują, a
nie pozbywają się kłopotu. Gdyby matki siedziały tam z dziećmi,
mogłabyś mieć jeszcze głośniej, bo plotki i śmiech matek + dzieci.

[cygarietka]

A ja myślę, że gdyby matka była z dziećmi na dworze to nie
siedziałaby na parkingu przy śmietniku tylko na placu zabaw w
pobliskim parku (jak pisze Gwiezdna) A tam raczej krzyki i zabawy
dzieci nikomu nie przeszkadzają.

[gwiezdna_rzeka]

widzę, że cokolwiek napisze będzie kontra. Plac zabaw, na który chodziłam z
synem , który znajduje się w dalszym ciągu niedaleko mojego miejsca zamieszkania
nie jest w pobliżu bloków mieszkalnych.
Do tego placu jednak trzeba przejść przez ulicę. Nie bardzo mogę sobie wyobrazić
kontrolę skoro dzieci bawią się po drugiej stronie bloku, nie tej co rodzina
może mieć na nie wgląd. Rybo cokolwiek napisze, jakichkolwiek argumentów użyję i
tak dla Ciebie będzie źle. To takie usilne pchanie do przodu "moja racja jest
najświętsza" Ja tu mieszkam i mam najlepszy pogląd na sytuacje.Plac zabaw został
wybudowany w miejscu właśnie takim, by hałas nikomu nie przeszkadzał. Dla Ciebie
jednak parking i śmietnik jest priorytetem, bo taką sobie rolę na forum
wybrałaś.Mam nadzieję, że nie masz okazji odsypiać w domu pracy na trzecią
zmianę. Taki mam zawód i taką sobie pracę wybrałam. Zaraz napiszesz zmień pracę,
zmień miejsce zamieszkania. Utarło się, że skoro mam własne dzieci, to musi mnie
oblewać wszechobecna miłość do wrzeszczącej gromady, ma mi się instynkt
macierzyński wylewać bokami, bo to tylko dzieci. Posiadanie dzieci wiążę się z
odpowiedzialnością. Posiadasz zwierzęta, więc zabrudzone klatki i śmierdzące
piwnice pewnie nie przeszkadzają. Skąd takie myślenie?? Bierz odpowiedzialność
za swoje dzieci, swoje zwierzęta skoro one nie biorą odpowiedzialności za siebie.

[luccio1]

W ten sam sposób, jak dzieci Gwiezdnej Rzeki, bawiłem się u schyłku
lat 50. (już ubiegłego wieku) na Plantach krakowskich, w kółku pod
pomnikiem Grażyny - wówczas była tam piaskownica.
Pora dnia była nieco inna: wychodziliśmy po wczesnym
obiedzie, "zagospodarowywaliśmy" się na miejscu koło 14,
i siedzieliśmy aż nie zaczęło się ściemniać (powrót do domu już przy
zapalonych lampach).
Oczywiście Mama brała cały kosz z podwieczorkiem - w tym i słoikz
kompotem, i termos z herbatą, i książeczki - i robótkę drucianą lub
szydełkową dla siebie. Rysowało się po asfalcie kawałkiem cegły.
W razie potrzeby siusiu (albo i więcej) za krzaczkami - Mama ramię w
ramię ze mną...
Po prostu: Mama nie miała z własnego dzieciństwa tradycji, aby
dzieci ganiały same.
Swoją drogą, eksplorację świata bez asysty dorosłych rozpocząłem w
wieku mniej więcej 10 lat - ale wysyłany po konkretną rzecz do
konkretnego sklepu.

[123redomino]

Czasem wydaje się własnie, że te dzieci pod opieką otrzymują prawo
do różnych wyczynów bo są chronione zaś "bezpańskich" dzieciaków nie
chroni nikt i bardzo łatwo je każdemu ochrzanić. Z tym, że one już
do tego przywyczajone nawet nie okażą,że się tym przejęły.

[jakw]

czekola napisała:

> Gwiezdna chyba sama zarabia na emeryturę.
Taa, w tych OFE co w już mnóstwo kasy umoczyły?

Na jaką *** emeryturę?!

[vharia]

By zastosować ten sam język: narazie to autorka wątku zarabia na ich
opiekę medyczną, edukację, infrastrukturę z której korzysta cała
rodzina i wszelkie przejawy dóbr wspólnych w kraju. I jeszcze długo
będzie. Wczesniej zarabiała najprawdopodobniej na urlop wychowawczy
ich matki. Biorąc pod uwagę horyzont czasowy, to gdyby kwotę
podatków zainwestowanych w ten sposób w czyjeś dzieci każdy
bezczelny podatnik mający tych dzieci mniej ODŁOŻYŁ sobie i
potrzymał do własnej emerytury- gwarantuję, ze lepiej by na tym
wyszedł niż na późniejszym tych dzieci "zarabianiu".
Pożegnajmy się wreszcie raz na zawsze z tymi bredniami o zarabianiu
na czyjąś emeryturę.

[d.o.s.i.a]

A mnie dziwi, ze nikt z doroslych nie zwrocil uwagi na dzieci
bawiace sie wapnem gaszonym. Skad je wziely? Dlaczego nikt im w tym
nie przeszkodzil? Znieczulica?
I czego tak naprawde oczekujesz? Ze matka zamknie gromadze dzieci w
25m mieszkaniu? Sytuacja trudna, ale wez pod uwage takze druga
strone medalu...

[lenna69]

Jestem przerażona mentalnością Rybki. Niestety nie jest ona obca wielu polskim rodzicom, którzy uważają że "dziecko musi się wykrzyczeć", "to przecież tylko dziecko" "to prawo dziecko" etc. Znaczy to mniej więcej tyle co- dziecku wolno robić wszystko i żadne reguły je nie obowiązują.
TYm sposobem hoduje się armię dzieci które robią co chcą jak są dziećmi i potem jak dorosną- nie zważając na poszanowanie innych - gadają i jedzą w teatrze (na początek lalkowym, potem "dorosłym"), głośno gadają przez komórki w środkach transportu, urządzają hałaśliwe imprezy w domu zgodnie z dewizą "wolnoć Tomku...", nie sprzątają po swoich psach w parkach i nie widzą nic złego w tym, że NIE Są SAMI, że obok mieszkają inni ludzie.
Niestety jest już za późno- tacy ludzie potem tak samo chowają swoje dzieci i kółko się zamyka...

[srebrnarybka]

Czytaj ze zrozumieniem. Rybce przeszkadza dziecko prowadzane przez
dziadków, które ich zdaniem MUSI się wykrzyczeć o 22 akurat pod
drzwiami Rybki. Natomiast Rybce nie przeszkadzają dzieci krzyczące
NA DWORZE i nie wierzę, żeby dziecy mogły krzyczeć tak, żeby nie
można było spać w dzień na trzecim piętrze, zwłąszcza, żę w dzień są
i tak inne hałasy.

[lenna69]

Słuchaj TY chcesz koniecznie coś tu komuś udowodnić. Pytanie-komu i co?
Bo ani mnie ani innych tu nie przekonujesz. To nie jest tak, że jak mieszkasz w bloku (najczęściej dlatego, że nie stać Cię po prostu na dom z ogrodem)to AUTOMATYCZNIE musisz godzić się na zachowania pozbawione szacunku dla innych . W bloku tak samo jak w eleganckiej willi obowiązują te same kanony zachowań, a jedną z podstawowych zasad jest- RODZICE BIORą ODPOWIEDZIALNOść ZA ZACHOWANIE SWOICH DZIECI. To Rodzice wychowują dzieci a nie podwórko.Tylko tyle.I proszę skończ już ze swoimi filozofiami bo podejrzewam, że nie jestem jedyną którą męczy tłumaczenie Ci rzeczy oczywistych.Widzę że
autorka wątku już spasowała, ja też nie będę wchodziła z Tobą w dalsze polemiki. Szkoda czasu.

[gwiezdna_rzeka]

spasowałam z dyskusją z osoba mającą z góry ustalony monopol na rację.
Wypowiedzi już nie będę komentować, Ryba wie nawet lepiej jak mi się śpi w
dzień, jakie mam natężenie hałasu. Wie lepiej ode mnie. I niech tak zostanie.

[srebrnarybka]

nie wiem, jakie masz natężenie hałasu, ale to nie ma znaczenia.
Sąsiedzi w ciągu dnia mają prawo zachowywać się normalnie, a głośnie
rozmawianie na dworze w ciągu dnia jest normą. Sąsiadka moich
znajomych robiła im awantury o to, że oddychają we własnym
mieszkaniu, bo jej to przeszkadzało. Może miała takie natężenie
hałasu, że jej to rzeczywiście przeszkadzało, ale to nie oznaczało,
że sąsiedzi mieli zaprzestać oddychania we własnym mieszkaniu.
To, że nie stać mnie na dom z ogrodem dlatego, że jestem
pracownikiem naukowym, a nie buisnesswomen, nie oznacza, że jestem
gorsza od tych, których stać. Zresztą, nawet gdyby było mnie stać,
nie chciałabym mieć takiego domu z wielu powodów. Między innymi
dlatego, że źle się czuję nie słysząć sąsiadów za ścianą ...

[srebrnarybka]

nie wiem, jakie masz natężenie hałasu, ale to nie ma znaczenia.
Sąsiedzi w ciągu dnia mają prawo zachowywać się normalnie, a głośnie
rozmawianie na dworze w ciągu dnia jest normą. Sąsiadka moich
znajomych robiła im awantury o to, że oddychają we własnym
mieszkaniu, bo jej to przeszkadzało. Może miała takie natężenie
hałasu, że jej to rzeczywiście przeszkadzało, ale to nie oznaczało,
że sąsiedzi mieli zaprzestać oddychania we własnym mieszkaniu.
To, że nie stać mnie na dom z ogrodem dlatego, że jestem
pracownikiem naukowym, a nie buisnesswomen, nie oznacza, że jestem
gorsza od tych, których stać. Zresztą, nawet gdyby było mnie stać,
nie chciałabym mieć takiego domu z wielu powodów. Między innymi
dlatego, że źle się czuję nie słysząć sąsiadów za ścianą ...

[lenna69]

Więc wszystkie tu jak jeden mąż życzymy Ci, abyś słyszała ich jak najczęściej i jak najwyraźniej. Acha, i o różnych porach dnia i nocy.
Amen.

[mamaperelek]

Ej Rybka, zaraz Cię tu zjedzą. A ja może nie w 100%, ale co do
zasady się z Tobą zgadzam. Dzieci to dzieci. Większość z ludzi już
nie pamięta, jak to było za czasów ich dzieciństwa. Ja goniłam po
osiedlu pod opieką starszego o 3 lata brata, co było normalne w
latach 80-tych. Chodziliśmy "na grandę", obżerając się cudzymi
owocami, pewnie i wydzieraliśmy sie czasami w niebogłosy (choć
szczerze mówiąc tak tego nie pamiętam). Wszystkie dzieci sąsiadów
tak robiły, mimo że na osiedlu naprawdę nie było rodzin
patologicznych. I raczej nikomu to nie przeszkadzało, a sąsiedzi
rodziców do dziś mnie lubią. Teraz wszyscy idziemy "z duchem czasu".
Nawet ja, bo strach mnie ogarnia, jak sobie pomyślę, że za parę lat
będę miała puścić moje dzieci gdzieś same.

Autorce wątku współczuję, ale mimo wszystko myślę, że ma bardzo mały
próg wytrzymałości na hałas, co niestety nie ułatwia mieszkania w
bloku (ja np. usnę w każdych warunkach, niestety...). A ponieważ
trwa to od dosyć dawna i poziom frustracji się zwiększa, to i pewne
rzeczy wyolbrzymiasz.

Swoją drogą, chyba nie chcemy, żeby u nas był aż taki "Ordnung" jak
u Niemców. Mieszkając tam kiedyś widziałam, jak Niemka łapie za
telefon chcąc dzwonić na Policję, bo sąsiad z domu obok gilla
rozpalił, i ona dym poczuła (może ciut większy, bo przy rozpalaniu,
ale zaraz się mniejszył do "normalnych" rozmiarów).

Straż Miejska

[kanna]

Wydaje mi się, że nie było o tym wspominane - jeżeli dzieci robia
cos niebezpiecznego (dla siebie), lub łamia przepisy porządkowe
(hałasowanie po 22, smiecenie itp.) można wezwac straz miejską. Oni
maja wejścia do rozmaitych słóżb i często nadaja dalszy bieg sprawie.

pozd. Ania

[e-ftalo]

gwiezdna_rzeka,mam dla Ciebie świetną radę.Wyjdź do tych dzieci,zaobserwuj ich
zachowanie,spróbuj sie czegoś dowiedzieć,porozmawiać,zrozumieć.
Od razu minie złość,jak tylko uświadomisz sobie dlaczego one się tak
zachowują(czyli normalnie,bo nic dziwnego nie widzę w takim zachowaniu).

Przykro mi ale osiedla mieszkaniowe nie są dostosowane do sobó nienawidzących
dzieci,bo wieszkośc chce mieć i je widzieć.
Na tym forum raczej uznania nie znajdziesz,bo są tu w 99% które mają właśne lub
wychowują/uczą dzieci i nie wdizą nic złego ani dziwnego w dzieciach.

Acha mproponuję tez wizytę u psychologa,on też powienie pomóc zrozumieć.

[denaturat.mi.sie.rozlal]

"Przykro mi ale osiedla mieszkaniowe nie są dostosowane do sobó
nienawidzących > dzieci,bo wieszkośc chce mieć i je widzieć. Na tym
forum raczej uznania nie znajdziesz,bo są tu w 99% które mają właśne
lub wychowują/uczą dzieci i nie wdizą nic złego ani dziwnego w
dzieciach. Acha mproponuję tez wizytę u psychologa,on też powienie
pomóc zrozumieć."

Ręce opadają, jak coś takiego się czyta. Ja proponuję zapisanie się
na kurs czytania ze zrozumieniem.

[lubie.gazete]

Raz miałem taką sytuację (dodam,że na tym samym osiedlu znajduje się plac
zabaw,obok park,więc miejsc do wypoczynku nie brakuje) ,otwarłem okno i używając
wyrazów mocno niecenzuralnych zakazałem darcia gęby.
Pomogło,choć potem jedna mamunia nie odpowiadała na moje "dzień dobry".
To,że mieszka się w bloku nie oznacza,że mieszka się w slumsach,gdzie wszystko
wolno.
Czy autorka tylko żali się na forum i czy poczyniła jakiekolwiek
kroki:np.przywołanie do porządku choćby krzycząc w tym celu przez okno?

[gwiezdna_rzeka]

oj..bo to nie jeden raz. Raczej niecenzuralnych słów nie używam, ale posypał się
wiele od sąsiadów. Nic to jednak nie dało. Wiele razy słyszałam jak sąsiadka
próbowała i na spokojnie i już w sporych nerwach. Ma umierającego męża w domu i
czasem ze łzami w oczach próbowała uspokoić dzieciaki. Cóż jednak poradzić,
jeśli mamusia mówi nie słuchajcie tych starych bab tylko bawcie się dalej.

[tendencia]

rozumiem to doskonale, mieszkałam kiedyś w ładnych blokach,
czystych, ale z podcieniami, które ulubiły sobie dzieciaki ze
starych osiedli. Siadały mi pod balonem, paliły, piwko
a "k*rwa..pierd*le..za*ebie.." to były przecinki. Koszmar.
Nawalczyłam się z tym, z czasem byłam bardziej bojowa niż mój mąż.
Albo małe dzieciaki strzelające z pistoletów kulkami /IDIOTYZM
kupować to dziecku/, wrzeszczące "tatataata! trafiłem cię!
tatatatata!" i wszystko odbijało się od bloków spotęgowane
rezonansem. Kiedyś strzelili dla zabawy w mój otwarty balkon, akurat
podchodziłam do dziecka w pokoju, mogłam stracić oko, na szczęście
trafiło w szybę. Nienawidzę rozwrzeszczanych dzieciaków pod oknami,
nienawidzę osiedlowych wrzasków, bo wiem, jak bardzo to słychać, jak
bardzo to utrudnia życie - usypianie dziecka- można sobie darować,
odpoczynek w ciszy - no comment, praca w domu w skupieniu - zerowa,
nawet tv się nie dało oglądać. Koszmar. Tak, jakbym mieszkała z
bandą dzieciaków we własnym mieszkaniu, za które płaciłam niemało.
Teraz mieszkam we własnym domu, i oby los pozwolił żeby tak zostało
na zawsze.Tam byłam bliska depresji, nie miałam własnej
codzienności, to była codzienność tych wrzaskowyjców...
Nienawidziłam wiosny, nienawidziłam lata.
A teraz jeżdżę z dzieckiem rowerem po spokojnej okolicy, pełnej
dzieci ale nie w moim domu, chyba że córka sobie ich zaprosi. To
moje pierwsze lato którym się naprawdę cieszę, od kilku lat. Wszyscy
tu, ja, mój mąż i moja córka - wreszcie odpoczywamy. A srebrnarybka
niech się tylko cieszy, że nie wie dokładnie, o czym pisze. Gdyby
wiedziała jaki to rzeczywiście może być CODZIENNY koszmar, nie
pisałaby na pewno w ten sposób.

[lubie.gazete]

Srebrnarybka z tego co pisze sama hałasowała dorosłym pod balkonami jak była
mała,więc co się dziwić,że teraz broni rozwydrzonych bachorów.
Co mnie obchodzi,że dziecakom nie chce się przejść siedem minut na nogach do
parku albo na plac zabaw?
Może ja zacznę pić piwo z kolegami zamiast w pubie to ludziom przed oknami?Skoro
bachorom można wydzierać się pod oknami w większości ciężko pracujących ludzi,a
mają place zabaw i parki,to czemu ja nie mogę z kolegami przysiąść na piwku
przed blokiem mimo barów w okolicy?
A może jakby się na nich wydarł jakiś mężczzyna to by inaczej reagowały? U mnie
od razu zadziałało.

[nihiru]

Hehe - zabawny wątek: wszystkie strony sporu mocno zaprzerzone,
okopane w swoich poglądach, nikt nikogo nie słucha i nie usiłuje
zrozumieć)).

Jako osoba, która tego problemu nigdy nie doświadczyła osobiście,
pozwolę sobie jedynie na marginesie zauważyć, że na e-mamie była
ostatnio dyskusja o tym, że obecnie dzieci są dużo mniej samodzielne
niż 20-30 lat temu. I wyjątkowo zgodnie, prawie wszystkie mamy się z
tą tezą zgodziły, dodając jedynie, że jest to cena jaką płacimy za
większe bezpieczeństwo naszych dzieci.
Dyskusja opierała się m.in. właśnie na przykładzie podwórka - że
kiedyś dzieci bawiły się same, a teraz puścić 7-latka bez opieki to
już patologia.

Od siebie dodam tylko, że IMHO 6-7 letnie dzieci mogłyby się już
bawić bez czujnego oka mamusi wiszącej im nad karkiem, a
jednocześnie powinny być już nauczone, że nalezy mieć wzgląd na
innych. Jednakże oczekiwanie, że będą się bawić CICHO jest z
pewnością przesadzone).
------------------------------------
Koniec i bomba, a kto czytał, ten trąba!

[maksimum]

Ja bym zadzwonil na policje kilka razy,ze dzieciaki lataja bez opieki rodzicow i
niech policja daje sobie z nimi rade.

radykalnie

[maxxt]

1. spokojnym tonem poinformowac rodziców dzieci że jesli jeszcze raz: beda
robiły ci sajgon pod oknem, bedą hałasowac ci pod drzwiami, beda śmiecić
itp/etc- dzwonisz RÓWNOCZESNIE na policje i do opieki społecznej w celu
zgłoszenia ewidentnego zaniedbania dzieci ewentualnie świadomego stwarzania
(przez owych rodziców) zagrożenia dla zdrowia i życia ich dzieci (takimi
zagrożeniami moze skutkowac puszczanie samopas).
2. grubszy kaliber- nie uprzedzasz rodziców i dzwonisz "na pniu". z tym ze
musisz byc swiadoma ze dla rodziny to moze skonczyc sie rozmaicie.
p.s. sposob z drugiej wersji jest autentyczny.