HELP - porażka wychowawcza

[azille]

Pisałam juz o tym jakiś czas temu ale problem się
nasila. Gerard dostaje ataków furii kilkanaście razy
w ciągu dnia, wydziera się, kładzie się na ziemi/chodniku/podłodze.
Ale to nic. Zaczał nas bić, dzieci już bił wcześniej ale zwykle
z jakiegoś powodu- bo zabawke mu ktos zabrał itd. Nas zaczał bić
bez powodu. Np podchodzi do mnie i chlast mnie z otwartej w twarz.
Probowałam łapać go za rece i mowic "nie wolno" gosc mysli ze to
zabawa i probuje mnie uderzyc jeszcze raz. Stawiania do kąta nie
rozumie, jak go "olewam" lazi za mna i ryczy, czepia się u nogi...
Ostatnio nie wytrzymalam nerwowo i przylalam mu w tylek i... śmiał
się w niebogłosy, pomyślał że to jakaś nowa zabawa.
Nie mam siły dziewczyny...
Nie mam pomysłu na dziecko...
W pn idzie do przedszkola i wiecie co ja się najbardziej boje tego
ze oni do mnie zadzwonią 1szego dnia i powiedzą zeby go zabrac.

Help

aha zapomniałabym dodać

[azille]

ze Gerard dostaje furii o byle caco, najczesciej jak mu czegos
zabronie albo jak cos nie jest tak jak on chce.
Obowiązkowo dostaje furri jak musi byc np w sklepie.
Doszło do tego sluchajcie ze ja sie wstydze z nim wychodzic
gdziekolwiek typu zakupy zrobic bo wiem ze zrobi o cos awanture bede
sie musiala szarpac zeby nie rozrabial itd. itd.
Nie wiem moze ja cos zle robie..?

Wszystkie proby zaprowadzenia ladu w przypadku etgo dziecka koncza
sie niepowodzeniem.

Sciskam

[ula_kanada]

A moze porozmawiac z jakim specjalista? Moze lekarz rodzinny by kogos polecil?
Zanim przedszkole bedzie dzwonic....Przypuszczam ze dziecku tez trudno z takim
zachowaniem...Powodzenia...

Ja nie mam pomyslu

[eyes69]

Moze to jest ten bunt dwulatka, ktory u Gerarda sie pospieszyl?

Nie wiem jak pocieszyc.

Azille

[ula_kanada]

A ile maly ma lat? A czy zdaza mu sie poprawnie bawic z dziecmi i dzielic sie
zabawkami? Bo wtedy by mozna go glosno chwalic by zrozumial na czym to polega.
Czesto rodzice sie koncentruja na zlym zachowaniu i nie zwracaja uwagi na
poprawne zachowanie bo po prostu nie maja sily...

[gimel4]

nie wiem, co poradzić, nigdy nie miałam takiego problemu. Moje wszystkie trzy
dzieci (bo Młody jeszcze nie dorósł do tego wieku) dostały raz ataku furii na
środku ulicy, ja je na sygnale zatargałam do domu, gdzie środkami perswazji nie
nalezącymi do cichych dałam znak, że ze mną takie sztuki nie przejdą. I że
potrafię lepiej. Ale nie miałam tak, że furia po ileś razy w ciągu dnia. Więc
myślę, że pomysł z jakimś dobrym pedagogiem nie jest zły. A w przedszkolu od
razu uprzedź, że są takie hocki, że potrzebujesz wsparcia i jesteś gotowa do
współpracy - to od razu ułatwi kontakt na linii nauczycielki - Ty.

[fajnyrobal]

To jest bunt dwulatka. Moja też zaczęła dawać w pierze jak skończyła
18 miechów. Nie było i nie jest jednak tak to nasilone jak u
Gerarda. Pomaga odwracanie uwagi, ignorowanie jej gdy się źle
zachowuje i nagradzanie gdy dobrze. Czasami, gdy już przegnie,
izoluję ją w pokoju na 2 min. No i niestety klapsy. Pedagog to
niezła myśl... Pytanie jeszcze jak mówisz mu to ,,nie wolno". Twoja
twarz musi być na poziomie jego, musisz mieć groźną minę i stanowczy
głos (ryk też czasami wskazany). Omdlewające myszy skazane są na
porażkę. A, moja też bije, ale tylko tatę, bo ja stanowczo dałam po
łapach za pierwszym razem i głosem syreny portowej ryknęłam ,,mamy
bić nie wolno!!!!!!!!!!". Trzymaj się, ponoć to mija w okolicach
trzecich urodzin...

[gimel4]

Fajyrobal, umarłam z głosu syreny portowejDD
Ale wiem, o czym mówisz, te małe potwory czasem inaczej nie
zrozumieją, kto tu rządzi

[ciaraciara]

powiem szczerze, ze nie pomogę ale jak czytam co piszesz
to jakby o moim złośniku - może jeszcze nie w takiej skali - póki co
ma 15 miechów - ale gryzienie, tąpanie, krzyki nawet wymioty w
ramach złośliwości stały sie normą i też mi pomysłów brak...
aż boje się pomyśleć co bedzie za kilka miesięcy...

[draugdur]

Jen ma podobnie,choc w mniejszym stopniu.Tez zaczal bic,poki co tylko moja
mame,mnie raczej nie. Moja mama jak mlody cos zaczyna sie rzucac to mu mowi ze
"bozia bedzie sie gniewac"-wedlug mnie niesamowicie trafiona uwaga do
2latkaOdkad to powiedziala mlody zawsze czeka i patrzy jak to bedzie jak ta
bozia(=obrazek)bedzie gniewal i co zrobi Jak mu hukne zeby sie lepiej przejal
tym za ja sie wkurze a blizej jestem to sie uspokaja. Nie raz juz po dupie
dostal,tez nie mam pomyslu na niego
Ale uwazam ze to niekoniecznie jest "bunt 2latka",moze byc soc innego,moze
jakies bledy kieeedys tam i teraz wychodza..nie wiem co u Ciebie,ale u mnie to
to,ze moja mama robi kompletnie co innego niz ja,nie egzekwuje swoich grozb,jest
niekoneskwentna itd,przy tym jak ona jest to moje zdanie sie nie liczy"te
nowoczesne srodki wychowawcze",wiec efekt jaki jest kazdy widzi
Pedagog powinien byc dobrym pomyslem,moze jakies centrum wczesnej interwencji? I
uprzedz w przedszkolu ze sa takie akcje.
powodzenia!

[azille]

Sluchajcie odpowiem na pytania. Jestem stanowcza, robie grozne miny
i w ogole, zdarza mi sie podnosic glos (chyba za czesto..)
Może mam jakies dziwnie trudne dziecko?
Gerard od samego poczatku nie tolerował sprzeciwów, jego "decyzje"
sa zawsze sluszne i ostateczne jak nie to wiecie co robi.
Ma też bardzo dominujący charakter
To widac bylo duzo wczesniej jak zaczynal chodzic i odpychal mnie
kiedy chcialam podac mu reke. Do dnia dzisiejszego nie chodzi za
reke, chodzi tam gdzie chce dlatego wyjscie na spacer (piechotą) to
jest juz dramat, uzeranie sie zeby szedl w ta sama strone co ja.
Jednak wczesniej nie byl az tak agresywny.
Mysle ze porzejde sie gdzies poradzic.
Troche mi glupio ze mlody ma 18 m-cy a ja juz musze sie kogos
radzic, szukac pomocy. Ale zarowno ja, jak i moj maz a takze babcia
nie maja na gerarda sposobu.

Azille

[ula_kanada]

> Troche mi glupio ze mlody ma 18 m-cy a ja juz musze sie kogos
> radzic, szukac pomocy. Ale zarowno ja, jak i moj maz a takze babcia
> nie maja na gerarda sposobu.

Nie ma powodu by sie czuc glupio. Jak by maly mial klopot ze zdrowiem to bys od
razu poleciala do lekarza bez wyrzutow sumienia. Sprobuj jedna konsultacje i
zobacz czy specjalista jest pomocny. Dawania klapsow i po lapach nie radze bo
tym sposobem uczy sie dziecka jak reagowac na frustracje. (na marginesie to ja
jestem z tej branzy i mam cholerne klopoty z histeria podczas posilkow - corki,
nie moja .

stanowczy głos to mało

[jerzy_nka]

syrena portowa to dobry pomysł, ale też cała Twoja postawa (twarz) musi wyrażać
gniew, wrogość , złość itp. (nie wiem czy to psycholog by zaakceptował). ja tak
robie z jerzem i działa, ale on trochę łagodniejszy ma charakter. jak się drze i
rzuca to wsadzasz do wózka przypinasz pasami siadasz na przeciwko i kompletnie
nie reagujesz. Zero emocji i słów. Niech widzi, że histeria nie robi na Tobie
wrażenia. obojętność całkowita. Niech to widzi. Powinien być wyrażny efekt już
za trzecim razem, kiedy to zauważysz znaczne skrócenie histerii. (obojętne gdzie
jesteś, nawet w domu, zawsze do wózka z pasami dla bezpieczeństwa)

[fajnyrobal]

Tylko czy wózek nie zacznie się wtedy kojarzyć z karą, a nie ze
spacerem- przyjemnością? Ale nie zwracanie uwagi na histerię to
dobry sposób. I konsekwencja! Wszystkich - taty, ciebie, babć
(przede wszystkim, bo nikt jak one nie potrafi rozpuścić wnusia) i
nie odpuszczanie, bo jestem zmęczona, bo ma zły dzień, bo ma taką
ładną minkę. Dzieć musi znać granice, nawet jeżeli jest to dla niego
bolesne, inaczej nie będzie umiał potem funkcjonować w
społeczeństwie. Nawet z takim zadziornym charakterkiem jak twój
Gerard. U niego ustawianie do pionu będzie trochę trudniejsze i
dłużej trwało, ale też zadziała. A proszenie o pomoc to żaden wstyd.
Wstyd będzie dopiero wtedy, jak nic nie zrobisz i dziecko okaleczy
kogoś. Trzymam kuciuki