kłopoty z 8-latkiem

[mmi-mmi]

Zerknełam na podobny wpis na temat czortowatego 8-latka.Ja ze swoim
mam też problemy.Kłopoty w nauce,lenistwo,niechęć do wszystkiego co
nie jest TV,komputerem lub pleyem.Oraz agresja słowna w stosunku do
mnie żadziej do taty.Odwiedziłam Poradnię Szkolną ze względu na
naukę.Chciałam zapisać syna na zajęcia tzw.wyrównawcze,więc
potrzebna opinia psychologa,wychowawcy i pedagoga(Gdzie te czasy
co nikt nie chciał chodzić>?)Rada pani psycholog:dużo stanowczości i
spokoju,nie dawać się sprowokować na zaczepki!!!Cholera syna 8
letniego!!!Normalnie ja od matki dostałabym w pysk za takie
rzeczy.Ale nie,ja chcę aby było dobrze.Wprowadziliśmy system nagród
i kar.Porada pani:3 razy więcej pochwał niż nagan,więc chwalę łepka
za świetnie zrobione zadanie tekstowe,zachwalam mega inteligentny
opis Mikołaja....Rozmawiam,tłumaczę,daję krótkie polecenia,proszę
dwa razy(to też rada)a następnie np.sama wyłączam tv.Nie pozwalam na
zbytnie rozleniwienie po przyjściu ze szkoły,max.40min,na odpoczynek
i lekcje.A mój syn...Po 10min,zaczyna się pokładać na biurko,potem
bredzi że to nie jest zadanę,odpowiada i pisze bzdury.Kompletnie
rozkojarzony,nie uczestniczy w zadaniach,zaczyna jęczeć,krzyczeć a
na koniec płakać.A MY(w zasadzie wcześniej to powinnam pisać)dajemy
mu 10min.przerwy(rada)na zebranie myśli,oddech,itp.bzdury!!!!On po
tym czasie łaskawie zasiada do zadań i czasami uda sie odrobić
wszystko a czasem nie.I ja i mąż poświęcamy tym cholernym lekcjom
jakieś 2godz.A gdzie czas na odpoczynek,sprzątanie i inne rzeczy.Nie
mamy już sił na tą nierówną walkękto wygra tym razem.Syn przynosi
czasami wpisane uwagi o nie odrobionych zadaniach,(rozmawiałam z
wychowawcą)może to zadziała?NIE!Zostaje na koniec tyg,nagrodzony(nie
materialnie),lublekko ukarany za swoje zachowanie.W ciagu tyg,nie
gra na komputerze,ogląda bajki okoł30-40min.po odrobionych
lekcjach.........Na dodatek jest słodkim synusiem co się przytula i
całuje swoich rodziców.Okazujemy mu,czułośc,mówimy o
miłości,szacunku do innych.A on ostatnio powiedział do mnie:Wolałbym
abyś nie mieszkała ze mną,bo jesteś okropna!Odpadłam...płakałam pół
dnia.Mąż przeprowadzł męską rozmowę i miał sam wyciągnąć
wnioski.Przepraszał i obiecywał że nigdy i że nie wie dlaczego tak
powiedział.A dzisiaj po akcji pod Arsenałem(4 zadania odrobione 2
nie)na móją spokojną ale stanowczą prośbę o podniesienie podręcznika
z podłogi,usłyszałampo wyjściu z pokoju)ale się kurw..dowala!!!!!
Wyszłam do łazienki bo bym mogła zrobić krzywdę własnemu dziecku!!!
Po czasie wróciłam i powiedzałam że słyszałam co powiedział i że po
przyjściu taty porozmawiam z nim o jego zachowaniu i wspólnie
podejmiemy decyzję odnośnie ukarania go za takie
zachowanie......BŁAGAM PORADŻCIE CO ROBIĆ Z DZIECKIEM,JAK
POSTĘPOWAĆ??????NIE MAMY JUŻ ŻADNEJ SRAWDZONEJ RADY.Pozdrawiam
Wszystkich

[lolinka2]

portal.adhd.org.pl/phpbb/index.php

[tukata]

jakie adhd? Normalny uparty ośmiolatek, najważniejsze to być
konsekwentnym i nie dać się sprowokować. Cierpilwości, choć
przyznam , że i mi czasem jej brakuje. Mój potrafi jeszcze
odpowiadać na wszystko "nie"(jak dwulatek). Całe takie uparte
zachowanie minie, a potem będzie miał 13 -14 i od nowa, ale to już
na inny temat. Mój potrafi na szczęście po takim zachowaniu przyjść
przytulić się i przeprosić - po godzinie,dwóch, czasami szybciej.

[lolinka2]

nie napisałam, że syn autorki ma ADHD. zalinkowałam tamto forum,
ponieważ odnoszę wrażenie, że autorka nie do końca pojęła teorię
psychologa odnośnie pewnych metod wychowawczych, a są one na tym
portalu objaśnione po mistrzowsku.

[alabama8]

Młody może odrabiać lekcje w ... kuchni.
Ty się krzątasz przy garach, opowiadasz, razem konsultujecie
zadania, niby odrabia sam a jednak pod kontrolą. Potem chwailsz,
chwalisz, chwalisz. W międzyczasie gadka szmatka - pytanie o radę
czy do rsołu to liść laurowy czy raczej ziele angielskie. Luz,
przyjemność, bez przymusu i pośpiechu.
Mi w młodości też się nie chciało siedzieć samej w pokoju i odrabiać
lekcje kiedy tam za ścianą życie się toczy.

Na agresję wtypu "ku..." powinnaś reagować natychmiast, a nie
straszyć tatą. Z czasem będzie sobie pozwalał na coraz więcej.

[marzeka1]

",niechęć do wszystkiego co
nie jest TV,komputerem lub pleyem"- a ma w ogóle jakieś limity? czy też ogląda jak leci i ile chce, bo to tez może mieć wpływ.Moi synowie maja wznaczony czas w ciągu tygodnia, kiedy mogą grać i oglądać TV (warunek- czysta sytuacja w szkole i z lekacjami), więcej oglaają czy grają w weekend.

[mmi-mmi]

Nie obejrzy tv w tygodniu jeśli wyskoczy z czymś przy lekcjach,a w
tygodniu nie gra w zasadzie wcale na komputerze.Tak naprawdę to
brakuje czasu na to.Jest w domu około 16.30,tak mniej więcej po17
lekcje,i mozna by spędzić max 1 godzinę przy nich,ale po co?Kiedy
lepiej robić cyrk przez 2,5 godziny.Po tem to już tylko
kolacja,mycie,pakowanie na następny dzień i koniec doby.Jak czasami
się łaskawie przyłoży i jest spokój,to ma czas na zabawę,czytanie
książki na pół ze mną lub tatą.Grę w warcaby,a i sprzątanie swojego
pokoju.

[jakw]

No dobra, ale jakby szybko i dobrze odrobił lekcje to co? Ty się
rzucisz do robienia czegoś w kuchni, jemu zostanie,hm,w nagrodę
sprzątanie pokoju? Bo kompa i tak nie dostanie, jak rozumiem.
Jakaś nagroda na koniec tygodnia to pewnie jest za mało motywująca.
Być może musi mieć jakieś realne korzyści typu więcej czasu danego
dnia na "zajęcia własne" - choćby to było pogranie sobie na kompie.

[mmi-mmi]

Wiesz alabama8,może to i by miało sens gdyby nie fakt że on w tym
pokoju nie jest sam...zawsze z nami,pomagamy,nie wyręczamy,siedzimy
z boku,wychodzimy gdy sam wykonuje proste zadanie(o ile raczy je
zrobić)Więc nie słyszy tego życia za ścianąA jak popuścisz
minimalnie to od razu jest olewka zadań.
Co do wpisu o ADHD TO WYKLUCZONObo aż tak nie gna przez życie.Tak
uparty jest strasznie,i przepraszanie nie idzie mu łatwo,ale tak jak
pisałam jest uczuciowy.Przetrwać,przeczekać cierpliwie.To juz jest
bardzo trudne,a na tą agresję słowną przysięgam nie wiem jak
zareagować.Mówię ostro,że nie ma prawa się tak zwracać do mnie i że
kategorycznie tego sobie nie życzę.Forma>powiem tacie< nie była
straszeniem,a raczej taką "naradą"rodziców jak ukarać syna za takie
coś.....I cholera nie wiemy,co tu wymyślić.Jakikolwiek zakaz czy
TV,czy w weekend komputera nie robi na nim aż takiego wrażenia,i
obchodzi się bez tego,zabranie kieszonkowego też nie
problem,myślałam o zabraniu zabawek z jego pokoju????pomoże?ma to
sens?A może coś jeszcze innego?Porady pani psycholog nie specjalnie
dają radę ze wszystkim.Może macie jeszcze jakieś podpowiedzi
odnośnie mojego synka.AAA i pisałam chwalę,chwalę,wychwalam pod
niebiosy i co?Po 10 minutach leży znudzony na biurku i stęka.Zadna
motywacja

[verdana]

A moze odpuscić? Może dziecko ma po prostu dosyc ciaglgo nadzoru?
To, co opisujesz, to dziecko, ktore juz nie potrzebuje samo się
kontrolowac, bo kontroluja go stale inni.
Nie odrobi lekcji? To jego lekcje, nie Twoje. Dostanie jedynkę - to
jego jedynka, niech się martwi. Teraz nie musi, bo wie, ze czym
bardziej marudzi, tym bardziej jest w centrum uwagi.
Ja zostawiłabym go sam na sam z lekcjami, a uwage (spacer, wspolne
obejrzenie filmu, czytanie książki, grę) - zostawiła na czas po
odrobieniu lekcji. Bo teraz naprawde dziecku nie oplaca się samemu
nic zrobić...
No i nie podoba mi się ten stały system nagrod i kar. Dziecko ma być
w domu - w domu- a nie w zakładzie, gdzie wszystko co robi jest
kontrolowane i nagradzane lub karane. To nie jest normalne,
codzienne zycie. Tego dziecku moze po prostu brakować - beztroski
(ma 8 lat, nie 18), a nie bezustannej oceny. Za częste pochwały sa
rownie irytujace, co kary, bo czlowiek we własnym domu nie chce być
oceniany, chce po prostu spokojnie sobie pożyć.
Za agresje słowną, z urzyciem brzydkich wyrazów karałabym - za
forme, nie treść . Ale przede wszystkim zastnowiłabym się nad tym,
dlaczego dziecko jest agresywne - moze jednak nie najlepiej się
czuje w domu?
Zastanawiam sie też, czy - wbrew opinii uczonych psychologów -
racjonalne jest ogladanie i granie dopiero PO odrobionych lekcjach.
Ja tez przychodzac z pracy najpierw odpoczywam przed kolejna pracą
umyslowa - i to czesto wlasnie grajac, a nie po krociótkim
odpoczynku zabieram się do kolejnej pracy. Nie wykluczone, ze 40
minut to po prostu o wiele za malo dla Twojego dziecka, by
odpoczęło, odstresowało się - dlatego tak wolno pracuje.

[verdana]

Posiadanie trojga dzieci z dysortografia najwyrażniej żle na mnie
wpływa...

[kurczak1]

No coś Ty? Przecież oni z nim siedzą nad tymi lekcjami, więc nie
jest sam. Znów ten sam temat. To jego szkoła i jego lekcje. Ja tam
nie wiem co mój syn ma zadane. Zaglądam do ksiażek raz na tydzień
jak mam wolną sobotę.Natomiast brak szacunku do matki jest tu
ewidentny. Ja tam wychowuję syna bez ojca i nie miałabym się do kogo
odwoływać. To mnie ma słuchać. Po co odwoływać się do ojca? Odnoszę
wrazenie że ta riodzina tak się skupiła na problemach syna, ze szjag
ich trafia że nie mają czasu dla siebie. A czas dla siebie rodziców
to nie widzimisię tylko koniecznosć

[kurczak1]

Trochę sie źle wkomponowałm ztym postem, to było do alabamy

[zawilec1]

Postępujesz własciwie, potrzebny jest tylko czas, dalsza
konsekwencja i cierpliwość. Mimo wszystko znajdź czas dla siebie,
zrelaksowana i wybawiona mama to dla dziecka skarb. Jego
postepowanie to typowe testowanie i zwracanie na siebie uwagi. Moim
zdaniem jak odpuscisz, bedzie gorzej, bo będzie eskalował
zachowania, aby zmusić cie do reakcji. Modelowanie zachowania
poprzez nagrody i konsekwencje okazały sie
najskuteczniejsze,psychologia i pedagogika nic lepszego nie
wymysliły /co nie znaczy, ze w kazdej sytuacji, potrzebna jest
elastyczność/. Badanie w poradnii pokaze czy jest w stanie podołać
obecnym obowiazkom szkolnym, jezeli tak, to wymagać. Warto sprawdzic
ogólny stan zdrowia, przebadać neurologicznie, okulista i
laryngolog, aby wykluczyć medyczne podłoże trudności. Efekty mozesz
zobaczyć dopiero za dwa, trzy lata, a może za kilka miesięcy, reguły
stałej nie ma.

[mmi-mmi]

Bardzo dziękuję za wszystkie odpowiedzi i podpowiedzi,mam nadzieję
że dam radę bo tak jak napisała zawilec1 nie wymyślono innej drogi
do osiągnięcia celu,tylko nagrody i konsekwencja./jestem za.Ale to
nie areszt,tylko dom,i tu przyjżę się bardziej naszym zachowaniom.A
link o ADHD,ciekawy,dziękujęPozdrawiam Wszystkich i dziękuję za
każdą opinię.

[mmi-mmi]

Aaa laryngolog już był ok wszystko,okulista na styczeń

[katarzyna-m22]

Podstawowa sprawa to ustalenie zasad zarówno dotyczących odrabiania lekcji, jak i ogólnych zasad panuących w domu z uwzględnieniem praw i obowiązków każdego członka rodziny. Najlepiej usiąść razem i spisać wszystko,poprzedzając to dyskusją. 8latek powinien mieć już obowiązki w domu-poza-oczywiście odrabianiem lekcji,może to być np.wynoszenie śmieci, uzupełnianie wody w Filtrze, gaszenie światła, nakrywanie do stołu-muszą być to prace wykonane dla całej rodziny,aby pokazać dziecku że od niego też coś może zależeć, uczymy go systematyczności i odpowiedzialności. Sprawa odrabiania lekcji - ustalamy czas wolny po powrocie ze szkoły (nie wliczamy tu czasu na obiad-to czas dziecka), zakładamy zeszyt prac domowych (w przypadku 8latka pomoc nauczyciela wskazana, chodzi o to by sprawdził czy dziecko wszystko zapisało), miejsce pracy (oczywiście biurko, uporządkowane by nic nie rozpraszało uwagi dziecka, nie kuchnia czy salon-chyba że nie mamy warunków-zawsze jednak miejsce ,,oczyszczone,, z tzw,,rozpraszaczy,,.Cisza to podstawa -wyłączony telewizor, radio -co to znaczy, że w końcu sama wyłaczasz telewizor?W czasie wolnym, po obiedzie dziecko nie ogląda telewizji, nie gra na komputerze-on nie ma ,,przełącznika na koncentrację,, nie skupi się na lekcjach, skoro w głowie będzie miał nadal strategię gry komputerowej.Czas wolny to zabawa, spacer, ogólny relaks.
Kolejna sprawa-nie siedź przy dziecku, bądź w pobliżu, niech czuje że może się zwrócić do Ciebie o pomoc a nie, że jest kontrolowany. To ostatni dzwonek by nauczył się (na początku z Twoją pomocą, pod Twoim kierunkiem) planowania, podejmowania działań tzw.przedsiębiorczości, inaczej w przyszłości zrodzi się w nim poczucie bezwartościowości i zagubienia-niczego nie rozpocznie bez czyjejś pomocy, bez bodźca z zewnątrz. Pozwól mu na samodzielność ale na początku sprawdzaj, tyle że zamiast wytykać, wskazywać błędy-pochwal to co zrobił dobrze, chwal wysiłek (to go umocni, zmotywuje), jego pracę a nie efekt, nagradzaj za każdą, nawet najmniejszą ale SKOŃCZONĄ PRACĘ.Nie przesadzaj z nagrodami, z ich jakością (nie nowa gra, zabawka tylko wspólne wyjście do kina, basen, lody, wizyta kogoś lub u kogoś).
Sprawdź, czy Twoje dziecko potrafi się koncentrować na jednej czynności-przykładem zabawy na koncentrację uwagi może być konkretna budowla z klocków lego. Wiemy już,że Twoje dziecko nie ma cierpliwości, naucz go jej-doskonałym przykładem może być kieszonkowe(jako umowa a nie zapłata za wykonanie zadania-daj mu pomysł, jeśli sam go nie ma na co może je przeznaczyć). Jeżeli znajdzie cel, niech na niego cierpliwie zbiera swoje pieniądze, w ten sposób nauczy się zrezygnować z czegoś mniejszego na rzecz czegoś wymarzonego, nauczy go to cierpliwości i wytrwałości w dążeniu. Dzieci cierpliwości uczą się też od dorosłych, Twój syn widzi jak reagujesz na jego opieszałość, widzi jak wyprowadza Cię z równowagi to, że nie możesz posprzątać, widzi jak reagujesz na jego słowa-w ten sposób okazujesz swoją słabość-dlatego to do Ciebie kieruje ostre słowa, nie do ojca. Wybrał słabsze ogniwo, bo widzi Twoją reakcję, poza tym ojciec jest bardziej stanowczy i jego kary są dotkliwsze.Dla niego to walka, skoro jest karany, niewiele ma do stracenia. Może zamiast karać, zabieraj nagrody.

Nie uciekaj do łazienki gdy rani Cię słowami, powiedz mu, że takie słowa Cię ranią, że jest Ci przykro, że w waszym domu wszyscy są życzliwi i szanują się nawzajem, że go bardzo kochasz.
Polecam Ci ,,Psychologię" (redaktor naukowy-prof.Jan Strelau, twórca m.in.reguralnej teorii temperamentu) tom3,rozdział 45, opisujący relacje interpersonalne. Od strony147 do 164, autor-prof.Bogdan Wojciszke-psycholog społeczny-opisuje agresję, przyczyny jej powstawania( najczęściej frustracja, czyli emocje powstałe wskutek niemożliwości realizacji swojej potrzeby), pisze o przemieszczeniu agresji (Twój przypadek-syn kieruje ją wobec Ciebie, bo jesteś obiektem, który wymierza słabsze kary-w rozumieniu Twojego dziecka), o tym, że uczymy się agresji obserwując reakcje innych, wymienia czynniki nasilające, wreszcie mówi jak ją rozładować, zahamować, karać.
Warto też zajrzeć do ,,Psycholigii rozwoju człowieka"-pod red.naukową prof.Janusza Trempały(prof. dr hab, dyrektor Instytutu Psychologii UKW w Bydgoszczy)gdzie w rozdziale 9, str235-258 dr Anna Kołodziejczyk(bada m.in.konsekwencje kontaktu dzieci z mediami) w bardzo przystępny sposób przedstawia charakterystykę dziecka w młodszym wieku szkolnym, opisując rozwój fizyczny, motoryczny, poznawczy, emocjonalny, społeczny, moralny itd- Tobie w szczególności polecem str249-rozwój moralny(dowiesz się jak świat postrzega ośmiolatek, jak rozumie ,,kłamstwo",str251-osobowość (jak ważna jest duma z samodzielności, przedstawia kompetencje jako wyznaczniki samooceny) oraz str253-formy aktywności(jakie gry i zabawy odgrywają szczególną rolę i jaką funkcję w życiu dziecka mogą spełniać media-tv, radio, internet).

[katarzyna-m22]

W poprzednim wpisie, pominęłam sprawę niezwykle ważną, a mającą ogromny wpływ na życie i rozwój każdego dziecka. Pisałam o Tobie i o Twoim mężu w kontekście spraw związanych z Waszym synem, a przecież Wasza trójka tworzy Rodzinę. Wy jako Rodzice stwarzacie warunki rozwoju swojemu dziecku, stwarzacie mu poczucie bezpieczeństwa, dajecie mu miłość, jesteście jego przewodnikami ale przede wszystkim jesteście odpowiedzialni, zarówno za swoje dziecko, jak i jego wychowanie. Polecam książkę Haliny Filipczuk ,,Rodzina a rozwój psychiczny dziecka'' od strony pierwszej do ostatniej. Autorka opisuje rolę rodziny, rówieśników, rolę matki (pracującej zawodowo), rolę ojca, babci, przedstawia problemy w rodzinach wielodzietnych, w rodzinach 1+1, omawia potrzebę aktywności dzieci, wpływ mediów na życie dzieci - cudowna lektura dla każdego rodzica.

[kanna]

Stosujcie się do rad psychologa z poradni. Mają sens.

Tyle, ze na zmianę potrzeba czasu - miesiąc najmarniej.

[morekac]

No, tu już 8 lat minęło.