płacze i płacze

[buzka777]

Moja coreczka ma skonczone 3 latka, o byle co placze. Niewiem co mam
robic, czasami mam dosc i krzycze na nia, nieraz naprawde jest mi
jej zal, a wtedy placze jeszcze bardziej. Macie jakis sposob????

[mearuless]

wyjsc do drugiego pokoju i 10 razy gleboko pooddychac.
teraz jest supper pooda moze wiecej czasu spedzajcie na powietrzu, moze twoja
corka placze bo sie nudzi???
a moze ma za duzo zakazow?? moze chce sie z toba pobawic??
czemu ona placze podaj konkretna powod, sytuacje??

[kiraout]

Taki wiek i czasem własnie takie reakcje, często nawet w ogóle niezależne od
dziecka, więc ciężko je winić za coś, za co nie jest w pełni odpowiedzialne
(winiłaś się za swoje humory w ciąży?)
Przeczekaj. Poczytaj coś mądrego na temat wychowywania dziecka w tym okresie. Ja
byłam bardzo zdziwiona po lekturze.

[deodyma]

moj 16 miesieczniak tez czasem tak ma.
np dzis ma taki dzien, ze placze o byle co, marudzi...
przed chwila bylam w kuchni, za chwile biore sie za obiad a on chodzi za mna po
calym domu i sie wydziera.
a tylko spusc go na moment z oka, to zaraz cos zdemoluje. jak zabronisz mu
podchodzic non stop do kosza na smieci, wtedy ryk na calego.
o! teraz tez cos demiluje i musze biec w te pedy

Ignorowac?

[gacusia1]

Oczywiscie najpierw sie upewnic,ze powodem placzu sa fochy a nie
goraczka,bol brzuszka itp.To tak,jak z otartym kolanem-im bardziej
sie nad dzieckiem litujesz i "ciackasz" tym bardziej "boli" i ryk
glosniejszy,jak powiesz -o,nic sie nie stalo,to tylko malutka ranka
idziemy sie bawic dalej,to dziecko zapomina o calej "tragedii".

[asia_i_p]

Z fizycznymi urazami moja ma na odwrót. Jeżeli próbuję mówić, że nic
się nie stało, tym bardziej mi udowadnia, że się stało, jeżeli
powspółczuję, zazwyczaj sama mówi "Już mnie nie boli" i leci dalej.
Może rzeczywiście mężczyźni są z Marsa, a kobiety z Wenus?

[ankak0]

A może dla niej to nie jest byle co? Ja tak własnie myślałam nad
losem mojego dziecka. O wszystko(powiedzmy, żę o większość) musi
pytać, jak się nie zgadzam to musi to zaakceptować, jak nie mam
czasu też musi się z tym pogodzić. A jak czegoś bardzo potrzebuje, a
ja akurat jestem zajęta to musi poczekać, aż skończę. I jeszcze nie
zawsze daję jej prawo do okazywania niezadowolenia.
Wcale nie tak fajnie być dzieckiem...

[karolcia86]

Mój prawie 3-latek nie płacze, on non stop wyje o wszystko. Z
miłego, pogodnego dziecka zrobił się mały wyjec, który jakby się
cofnął w rozwoju. Ale to minie, taki wiek. Nie zwracam szczególnej
uwagi, traktuję to jak chwilową niedogodność. Choć czasem wstyd jak
idę z takim wyjcem ulicą. Ze starszym było podobnie - wyrósł, ale
potem były cyklicznie inne "fajne" zachowania. Taka jest specyfika
dorastania dzieci.

[asia_i_p]

Ciężko zaproponować jeden sposób, zależy od dziecka, przyczyny
płaczu, biometu, itd. Na moją najbardziej działa okazanie
współczucia albo raczej zrozumienia, pod warunkiem, że jest szczere,
a w podtekście nie ma: "Bardzo mi przykro, a teraz weź ty się
zamknij". Jeżeli mam akurat takie podejście - a niestety mi się
zdarza - żadna technika nie pomaga i rozpętuje się piekło. Jeżeli na
wybuch rozpaczy pt. "To ja chciałam zgasić światło" zareaguję
szczerym "Przepraszam, nie zauważyłam, że chciałaś" przeważnie
załatwia to sprawę. Ona chce, żebym ja się przyznała, że została
pokrzywdzona i okazała, że to ważne (obawiam się, że ma to po mnie).

Jeżeli córeczka jest bardzo zmęczona albo/i ja niecierpliwa i piekło
się już rozpęta, wyjścia są dwa - wyjście z pokoju albo przytulenie
na kolanach. W obu przypadkach powyje, powyje (zostawiona w pokoju
jednak krócej, ale nie wiem, czy to zdrowo), potem się przytuli i
wyciszy, ale wygląda to strasznie.