14 tc skracająca się szyjka - co robić...?

[103malinki]

Mam problem,
w czasie badania okazało się że moja szyjka skróciła się z 31 mm do
27,5 mm. Doktor zalecił bezwzględne leżenie, wstawać tylko do
łazienki, brać leki i za tydizień kontrola.
Jestem załamana i przerażona. To moja pierwsza ciąża, dopiero 14
tydzień, wcześniej wszystko było dobrze. Strasznie się boję
najgorszego... Czuję się też bezużyteczna i bezwartościowa, trzeba
przy mnie chodzić... nie wiem co dalej robić...

[titerlitury]

Lekarz trochę dmucha na zimne. Skrócenie niewielkie. Bierz leki, ale
nie leż tak znowu plackiem. Spacer z pewnością nie zaszkodzi - masz
się nie wysilac, ale przejśc kilkanaście minut powolnym krokiem na
pewno dobrze ci zrobi, choćby ze względu na krążenie krwi. No i po
co się marzesz, że wszysyc wokół musza ci usługiwać??? Całe życie
będziesz wokół kogoś chodzic, więć skwapliwie korzystaj z tych paru
miesięcy bycia udzielna księzną. Z pewnościa masz lektury do
nadrobienia: kup sobie sagę Stiega Larssona Millenium i pogrąż się w
lekturze. Śpij jak najwięcej, bo już za parę miesięcy będziesz mogła
tylko pomarzyć o drzemce w ciągu dnia, czy ciurkirm przespanej nocy.
Będzie dobrze!
Mnie też się tak działo, w prawdze jakieś parę tygodni później niż
tobie, a urodziłam 8 dni po termin ie wielgachną dziewuchę, która
jest okazem zdrowia i diabłem wcielonym, więc głowa do góry!

[bezak25]

a szwu czy pessara nie zaproponował??

[titerlitury]

Odchodzi się od tej metody, gdyż może powodować liczne powikłania, z
poronieniem włącznie. Obecnie stosuje się leki zmiejszające ciśnien
ie i zaleca ograniczenie wysiłku fizycznego.

"Spacer z pewnością nie zaszkodzi"

[martabg]

No tak, lekarz o bezwzględnym leżeniu, forum zezwala na spacery. Kto
przejmie jak coś odpowiedzialność?...

Skrócenie może i niewielkie, ale bardzo szybko. Ta szyjka ma jeszcze
kilka miesięcy wytrzymać więc trzeba ją oszczędzać. Ale znam to
uczucie bezsilności, i tą złość. Cóż. Jest jak jest i trzeba wydobyć
najlepsze z tej sytuacji. Czyli nadrobić zaległości w filmach,
książkach (Millenium jest tak wciągające, że trzy tomy w tydzień
zrobisz ) i innej leżącej rozrywce.

[titerlitury]

Nie forum zaleca, tylko matka z doświadczeniem. Takie niewielkie
skrócenie może być skutkiem np wcześniej przebytej aborcji lub
zabiegu łyżeczkowania. Lekarze zalecają spoczynek i ograniczenie
wysiłku w takich sytuacjach, ale żaden nie powie ci, że 5 minut
spokojnego marszu na świeżym powietrzu dziennie może zaszkodzić.
Wręcz przeciwnie. Czy np lekarz będzie przychodził na wizyty domowe?
Wątpię. A zatem czy wizyta w poradni będzie musiała się odbywać za
pośrednictem transportu medycznego? Czasem trzeba się dokładnie
dopytać o zalecenia.
A propos odpowiedzialności, to prześledź moje posty, zawsze zalecam
przede wszystkim konsultacje z lekarzem prowadzącym.

[loca201]

titerlitury napisała:

> Takie niewielkie
> skrócenie może być skutkiem np wcześniej przebytej aborcji lub
> zabiegu łyżeczkowania.

Jest też coś takiego jak niewydolność szyjki macicy i wtedy zupełnie nie wiadomo
dlaczego szyjka się skraca, skraca się i już. Mnie też się skracała po parę
milimetrów i było naprawdę nieciekawie (dokładniej o tym w mojej wypowiedzi
poniżej). Także szyjka może się czasem skracać "bez przyczyny" i nikt w takiej
sytuacji nie powie dlaczego. Nie musi to być wynik aborcji czy łyżeczkowania. Ja
nie miałam żadnego z tych zabiegów, a jednak było fatalnie.

titerlitury napisała:

Lekarze zalecają spoczynek i ograniczenie
> wysiłku w takich sytuacjach, ale żaden nie powie ci, że 5 minut
> spokojnego marszu na świeżym powietrzu dziennie może zaszkodzić.
> Wręcz przeciwnie. Czy np lekarz będzie przychodził na wizyty domowe?
> Wątpię. A zatem czy wizyta w poradni będzie musiała się odbywać za
> pośrednictem transportu medycznego? Czasem trzeba się dokładnie
> dopytać o zalecenia.

Nie porównuj spaceru "bo chcę pospacerować to wyjdę na 5 minut" z koniecznością
wstania, bo "muszę pojechać na wizytę kontrolną". To dwie różne sprawy. Owszem,
wysiłek ten sam, ale jak idziesz na wizytę to MUSISZ na nią pójść i ten wysiłek
jest uzasadniony. A nieuzasadnione spacery "bo tak chcę" są w takim wypadku
lekkomyślnością i nieodpowiedzialnością. Mówię to przechodząc patologicznie już
drugą ciążę i uwierz mi, że kobieta, która ma zalecenie nieustannego leżenia i
ma naprawdę skracającą się szyjkę, a przy tym czasem rozwierającą się to boi się
wstać nawet do toalety, a o spacerze to ja nawet nie marzyłam. Życie dziecka
jest ważniejsze niż 5-cio minutowy spacer. A o zalecenia lekarza autorka
dostała: leki i leżenie ze wstawaniem tylko do toalety.

titerlitury napisała:

> A propos odpowiedzialności, to prześledź moje posty, zawsze zalecam
> przede wszystkim konsultacje z lekarzem prowadzącym.

Tu się zgodzę, faktycznie zauważyłam, że Twoje rady są praktyczne, jednak
niestety nie w tej sytuacji. Nie odbierz tego tak, że jakoś na Ciebie naskakuję,
bo absolutnie tak nie jest, ale naprawdę po tym co przeszłam w pierwszej ciąży i
co przechodzę teraz to taka sytuacja jak ma autorka jest mi baaardzo znana,
NIESTETY, stąd mogę się do tego ustosunkować nie tylko z wiedzy, ale i nie
małego doświadczenia. Być może autorka nie będzie musiała leżeć do końca ciąży,
może za miesiąc będzie mogła powoli się poruszać, ale pierwsze 3 miesiące są dla
Niej teraz najważniejsze, a co będzie później to się okaże. Trzeba być dobrej
myśli, ale nie można tego lekceważyć.

[kotkowa]

spokojnie, dobrze, ze lekarz to wykryl. jak bedzie trzeba to moze zaloza pessar
czy cos. wiele kobiet w ciazy musi lezec z roznych powodow, ja tez lezalam i
wiem jakie to uczucie byc zaleznym od kogos, czulam sie jak kaleka. ale to dla
dobra maluszka i potem sie tego nie pamieta. badz dobrej mysli, na pewno
wszystko sie dobrze skonczy.

[mania805]

Koleżanki dobrze prawią. Słuchaj się lekarza i bądź dobrej myśli.
Dobrze, że nie bagatelizuje sprawy. Książki, filmy może jakieś
robórki ręczne, może nauka języka obcego no i net pozwolą Ci jakoś
przetrwać te pare miesięcy.
Sama byłam w szpitalu na patologii ciąży z powodu przedwczesnych
skurczy i skróconej szyjki, ale nie czułam się jak niepełnosprawna.
Najważniejsze, że urodziłam zdrową córeczkę. Widziałam za to rozpacz
dziewczyny, która straciła dziecko w 20 tygodniu i nie chcilabym
tego nigdy doświadczyć. Powodzenia. Na pewno wszystko będzie dobrze.

[loca201]

103malinki! Nie słuchaj rad typu: spacer nie zaszkodzi! Właśnie, że może
zaszkodzić i to bardzo! Skoro lekarz nakazał bezwzględne leżenie to LEŻ i
naprawdę wstawaj TYLKO do toalety! Jeśli jest ktoś kto może Ci podawać jedzenie
czy rzeczy, których w danej chwili potrzebujesz to niech Ci podaje! Rozumiem, co
znaczy takie leżenie i rozumiem jak niezręcznie się czujesz, że kogoś
"wykorzystujesz" do usługiwania Tobie, ale taki niestety jest teraz Twój czas.
Skąd Cię rozumiem? A stąd, że jestem w 2 ciąży i zarówno w pierwszej jak i
obecnej muszę leżeć plackiem całe 9 mies ze względu na skracającą się szyjkę.
Wiem, jakie to uciążliwe, zwłaszcza przy pierwszej ciąży, bo po pierwsze,
najważniejsze, boisz się o to czy donosisz swoje Maleństwo, a po drugie nie
jesteś przyzwyczajona żeby ktoś Cię obsługiwał. Są dwie strony medalu: może być,
i pewnie będzie, gorzej, bo od leżenia będziesz po jakimś czasie odczuwać ból
mięśni i kości, bo organizm nie jest przyzwyczajony do takiego ciągłego leżenie,
ale co ważniejsze, będzie lepiej, a nawet wspaniale, bo dzięki temu, że teraz
się przemęczysz urodzisz zdrowe dziecko, którego uśmiech wynagrodzi Ci wszystkie
męki i strachy, które teraz przechodzisz. Uwierz mi, naprawdę warto się
przemęczyć! W pierwszej ciąży połowę przepłakałam, użalałam się nad sobą,
dlaczego ja, dlaczego muszę tak leżeć, że nawet jedzenia nie mogę sobie zrobić,
ba, nie mogę nawet zjeść na siedząco tylko wszystko leżąc. Też szyjka mi się
skracała od początku ciąży i ostatnie 4 miesiące miała TYLKO 0,5 cm i byłą
rozwarta na 1-2 cm. To był dla mnie mega szok i ogromny strach o dziecko! Ale
udało się i to TYLKO dzięki leżeniu. Ale naprawdę leżałam! Jeśli nie było w domu
nikogo od rana do 16 (bo rodzina pracowała) to zostawiali mi jedzenie na krześle
koło łóżka i tak udało się przetrwać. To naprawdę bardzo ważne, jeśli lekarz
widzi konieczność leżenia to nie lekceważ tego. I nie słuchaj rad w stylu: oj
mało się skróciło. Jestem przykładem tego, że może się skracać mało a cały czas.
Mnie też nie skróciło się od razu o 3 cm, tylko też szło milimetrami, a jednak
było jak było. Wiem, że jest Ci naprawdę ciężko. Jeśli chcesz lub potrzebujesz
pogadać to napisz do mnie na maila [e-mail] W obecnej ciąży przechodzę
znowu to samo, może to nie jest dla Ciebie pocieszające, ale rozmowa z kimś
znajdującym się w podobnej sytuacji czasem jednak pomaga. Można się chociaż
wyżalić komuś kto to naprawdę zrozumie. Głowa do góry! Wszystko będzie dobrze,
tylko stosuj się do zaleceń, bierz leki i leż, leż i jeszcze raz leż! Ja
donosiłam do 38 tyg. Teraz też mam taki zamiar Boli, ale naprawdę WARTO!
Pozdrawiam!

[aphoper1]

Podpisuję się pod tym, co pisze loca201. Leżałam od 19tc, znaczną część czasu w
szpitalu i wstawałam tylko do toalety albo na badania. To okropne, ale nie
będzie trwać wiecznie.
Wspieram mocno!

[bolsz]

Pomyśl sobie,że nie jesteś sama jedna w takiej sytuacji.Leżę od samego początku
ciąży.Startowałam z szyjką 27mm.(po zabiegach skrócenia).Całą ciążę wolno mi
tylko leżeć i oddychać.Da się,uwierz!Trzymam kciuki!

[103malinki]

Nie miałam ani aborcji ani wcześniej poronień. W mojej rodzinie nie
było przypadków trudnych ciąż, dlatego też nie mam z kim
porozmawiać, poradzić się, dobrze, że jes takie forum. Temat
skracania się szyjki macicy jest mi zupełnie nieznany. Lekarz
powiedział, że musimy tę szyjkę obserwować i mam przyjść za tydzień.
Boję się, że stracę upragniona ciąże. Boję się wstawać do łazienki,
nie wiem czy mogę też wstać aby przenieść się do innego pokoju, żeby
tam dalej leżeć. Jeśli trzeba będzie leżeć to będę leżeć do końca,
ale czy jest gwarancja że utrzymam ciążę???

[loca201]

Niestety gwarancji nikt Ci nie da. Dobrze, że lekarz przejął się Twoją sytuacją
i kazał przyjść za tydzień na kontrolę. Skracającą się szyjkę trzeba obserwować
aby w razie czego w odpowiednim momencie podać jakieś inne leki albo coś innego
próbować zaradzić. Póki nie masz bóli brzucha, krwawień czy skurczy to leżenie
może przynieść naprawdę ogromne rezultaty i jest to naprawdę najlepszy lek na
skracanie szyjki. Co do wstawania aby przejść do innego pokoju to ja np.
przenoszę się między pokojami przy okazji wstania do toalety. Zawsze to już
jedno wstanie z łóżka mniej U mnie w rodzinie i wśród znajomych też nie było
podobnych sytuacji stąd też było mi bardzo ciężko. Do tego są "życzliwi" ludzie,
którzy twierdzą, że (cytuję) "teraz to sobie poleniuchujesz" albo (kolejny
cytat) "oj nie wygłupiaj się, wstawaj, co tak leżysz. Nie udawaj, przecież ciąża
to nie choroba". Mam ochotę po prostu gołymi rękami udusić, bo ludzie, którzy
nigdy nie spotkali się z takim przypadkiem ciąży po prostu nie rozumieją, że
takie leżenie to wcale nie forma odpoczynku czy leniuchowania tylko jedyna
możliwa forma utrzymania ciąży. I w momencie kiedy ja walczę o życie mojego
dziecka i słyszę takie teksty to nie dość, że mam ochotę coś komuś zrobić to
jeszcze robi mi się naprawdę przykro na taką znieczulicę. Także tak jak pisała
Koleżanka wyżej: nie jesteś sama. Może w rodzinie nie było takich przypadków,
ale tu na forum jest nas kilka, takich co leżą od początku do końca i czasem
poczytanie czy pogadanie o takim problemie jest jakimś wsparciem, chociaż
psychicznym. Najważniejsze to staraj się nie denerwować i nie zamartwiać. Wiem,
że jest strasznie ciężko i łatwo powiedzieć, ale dodatkowe zmartwienia i stresy
naprawdę w niczym nie pomogą.

[aphoper1]

Spokojnie. Bdb, że trafiłaś na lekarza, który dmucha na zimne. Mi ok. 20tc
mówili, że mam 50% szans. I starałam się wierzyć, że to AŻ 50%. A teraz mam
Cudowną Donoszoną Córeczkę, urodzoną w 38tc! Bałam się jak nie wiem co, jak
dziś wspominam zeszły rok to mi się gęsia skórka robi. Ale dałam radę i wiem, że
leżenie czyni cuda

[aphoper1]

PS Jakby coś, to możesz też do mnie pisać [e-mail]
A skąd jesteś?

[103malinki]

Dziękuję Wam bardzo za słowa otuchy
Aphoper - czy miałaś zakładany szew i czy z tym szwem dawali takie
szanse? jestem spod Warszawy.

I jeszcze mam pytania o ten szew. Jakie są szanse na donoszenie ze
szwem? U mnie niema roewarcia, ale szyjka się skraca, czy szew
hamuje skracanie?

Szew

[aphoper1]

Oj, o szwie to Ci mogę naopowiadać
WIęc... w 19tc trafiłam do szpitala, stwierdzili, że szyjka ma 18mm, położyli,
zrobili wymaz z pochwy i po wyniku miałam mieć założony szew. Parę dni później
szyjka 15mm i niestety bakterie w wymazie, antybiotyk i za tydz powtórny wymaz -
jeszcze inne bakterie. No i to był 20tc dali mi 50% bez szwu. Wysłali do domu,
żebym odpoczęła od bakterii szpitalnych, po paru dniach z powrotem, antybiotyk
tym razem dożylnie (wcześniej globulki), wymaz bez bakterii i szew. Zakładał mi
stażysta i spiep...ł robotę. Szyjka 10-11mm w 24tc, sterydy na wypadek, gdybym
miała rodzić, wymaz - znów bakterie i to takie, co grożą sepsą. Kolejny
antybiotyk i szew ostatecznie w 28tc przy szyjce 7mm. Po drugim szwie dalej
leżałam, ale szyjka już się nie skróciła. Doleżałam do 35tc, wtedy pozwolili mi
siadać do obiadu i chodzić po domu, w ten sposób dociągnęłam do 38, wtedy zdjęli
mi szew i 2 dni póżniej - bez jakichkolwiek odczuwalnych skurczów miałam 3,5cm
rozwarcia! No to urodziłam

[aphoper1]

W każdym razie 2 lekarzy powiedziało mi, że szew szwem, ale sukces zawdzięczam
przede wszystkim rygorystycznemu leżeniu.
3maj się!!!

[aphoper1]

PS Odpowiadając wprost na Twoje pytanie (sorki że tak piszę w kawałkach, ale
zabiegana jestem): szew przeciwdziała skracaniu, jeśli jest prawidłowo założony.

[103malinki]

Jeszcze mam jedno pytanie, jakie szanse dsją lekarze na donoszenie
ciąży po załoźeniu takiego szwu?

[aphoper1]

Nie wiem.
Ale nie nakręcaj się statystykami, bo każda indywidualna sprawa jest inna.
Będzie dobrze!

[martabg]

www.mp.pl/artykuly/index.php?aid=997&_tc=278D6C051EF9494B9F2EC305CB665660

Najważniejszy jest wniosek:
Zakładanie szwu okrężnego metodą McDonalda w przypadku
przedwczesnego rozwierania się szyjki macicy, rozpoznanego w II
trymestrze ciąży za pomocą badania ultrasonograficznego, nie
przynosi poprawy wskaźników perinatalnych
Mieszkam w Niemczech, miałam skracającą się szyjkę (pół cm), nikt
nie zaproponował szwu. Tu się od tego odchodzi.

[jus-tynka]

O dużo się nie skróciło na pewno jak pujdziesz za tydzień do
kontorli to będzie okey musi być Myśl pozytywanie...a na pewno
jest jakieś wyjście z tej sytuacji.Słyszałam że rozwarcia idzie
zaszyć dużo kobiet na forum o tym pisało..więc głowa do góry

[wanioliowa]

Ja tylko dopiszę, że z tego co słyszałam od innych leżących - lekarze zalecali
leżenie z nogami w górze (kładły je na kilku poduchach), żeby ucisk macicy na
szyjkę był jak najmniejszy.

Trzymam kciuki. Na pewno będzie dobrze!

[fka_kp]

Ponieważ mam założony szew i zalecony oszczędny tryb życia, pozwalam sobie
dołączyć do tego wątku.

Moja szyjka skróciła się w porównaniu z Tobą dopiero w 22 tygodniu i to tak
mniej więcej jak u Ciebie: do 26/28 mm (badanie usg).

Moja gin od razu wysłała mnie na L-4 (do końca ciąży) i nakazała półleżący tryb
życia z zakazem spacerów, nawet krótkich po własnym podwórku (pytałam o to, bo
mam 3,5 córkę. O szwie na tym etapie jeszcze nie było mowy.

W 26 tyg. zaczęłam plamić, więc szpital, podobne badania jak u aphoper na
obecność bakterii, antybiotyk, założenie szwu, a w domu głównie leżenie. W
badaniu fizykalnym w szpitalu rozwarcie na 1, szyjka bardzo miękka, stwierdzone
cechy niewydolności cieśniowo-szyjkowej.

Dzisiaj jestem szczęśliwie w 35 tc+3, głównie leżę, ale przecież mam dziecko,
więc nie cały czas, zero spacerów, ograniczone siedzenie, szybkie prysznice, itd.

Jestem pewna, że Twój gin będzie kontrolował dodatkowo Twoją szyjkę. Jeśli
pojawi się potrzeba założenia szwu, to jest to zabieg pod narkozą, ok 30 min.
Mój był akurat b. udany: szew pięknie trzyma, bezpośrednio po zabiegu nic nie
bolało, czułam tylko lekkie ciągnięcie.

Natomiast doskonale rozumiem Twoje emocje. Ja jestem już prawie na finiszu, a od
czasu do czasu niestety zdarza mi się poryczeć w poduszkę: bo ludzi nie oglądam,
dzieckiem nie mogę się zająć jakbym chciała, itd. A potem mi przechodzi

Trzymam kciuki, żeby Twoja szyjka wytrzymała razem z Tobą )))

[loca201]

fka_kp, no to u Ciebie już bezpiecznie, na pewno dotrwasz chociaż do 38
tyg U mnie niestety w pierwszej ciąży nie było mowy o szwie, bo żaden lekarz
nie chciał się podjąć, twierdząc, że szyjka już za krótka i grozi przebicie
pęcherza podczas zakładania szwu. Także musiałam z obciążeniem psychicznym jakoś
wytrzymać. Gorzej jest teraz, bo teraz dziecko 1,5 roczne, a ja MUSZĘ cały czas
leżeć. Na początku było gorzej, bo nie mieliśmy opieki, ale od 2 tyg mężowi
udało się wziąć wychowawczy także do końca ciąży oboje z synkiem mamy już
całodobową opiekę Teraz też szew ani pessar nie wchodzi w grę, bo najpierw
miałam wielkiego krwiaka, a teraz dostałam jakiegoś zakażenia pochwy. Masakra.
Te problemy chyba się nie kończą, chyba, że po porodzie Mam tylko nadzieję,
że wszystkie szczęśliwie wytrzymamy chociaż do 38 tyg w dwupakach

[fka_kp]

loca201 napisała:

> fka_kp, no to u Ciebie już bezpiecznie, na pewno dotrwasz chociaż do 38
> tyg U mnie niestety w pierwszej ciąży nie było mowy o szwie, bo żaden lekarz
> nie chciał się podjąć, twierdząc, że szyjka już za krótka i grozi przebicie
> pęcherza podczas zakładania szwu. Także musiałam z obciążeniem psychicznym jako
> ś
> wytrzymać. Gorzej jest teraz, bo teraz dziecko 1,5 roczne, a ja MUSZĘ cały czas
> leżeć. Na początku było gorzej, bo nie mieliśmy opieki, ale od 2 tyg mężowi
> udało się wziąć wychowawczy także do końca ciąży oboje z synkiem mamy już
> całodobową opiekę Teraz też szew ani pessar nie wchodzi w grę, bo najpierw
> miałam wielkiego krwiaka, a teraz dostałam jakiegoś zakażenia pochwy. Masakra.
> Te problemy chyba się nie kończą, chyba, że po porodzie Mam tylko nadzieję,
> że wszystkie szczęśliwie wytrzymamy chociaż do 38 tyg w dwupakach

O matko, to ja mam w porównaniu z Tobą jak w niebie: prawie, samodzielne
dziecko, opiekę teściów i moich rodziców gdy mąż w pracy ....

Od dziś nie ryczę w poduszkę ))

Ja nadal leczę paciorkowca, ale marne szanse, żebym do porodu pozbyła się tego
cholerstwa.

Trzymam kciuki loca, żebyś doleżała do końca, szczególnie, że to dopiero tuż po
półmetku. dzielna kobieto.

Mężowi skończy się urlop i co dalej z opieką nad Tobą ?

A te teksty o "leniuchowaniu", które cytowałaś, to szkoda gadać ...

[aphoper1]

A co do paciorkowca, to w moim szpitalu mówili, że nie ma po co leczyć w ciąży,
lepiej podać antybiotyk przy porodzie. Ja akurat tego nie miałam, ale słyszałam.

[loca201]

fka_kp, termin mam na koniec października, ale na bank do terminu nie
dotrzymam. Mam nadzieję, że uda się tak jak z synkiem do 38 tc, to będzie połowa
października, a mąż ma wychowawczy do końca września, więc 2 ostatnie tyg już
bym dała radę, bo wtedy już będę mogła powoli wstawać. Z resztą mąż jeszcze ma 9
dni opiekuńczego, więc w razie czego weźmie wtedy. A co do płaczów to każdej
ciężarówce się należy odrobina łez Taki ten nasz czas, że czasem trzeba się
troszkę poużalać

[103malinki]

Jeszcze jedno pytanie mam o skurcze.
Po czym poznać te skurcze, żeby w miarę szybko interweniowac?
I jak rozpoznać że "brzuch twardnieje"? Lekarz mnie o to pytał, nic
mu nie powiedziałam, bo nic takiego nie zauważyłam.
Pobolewa mnie brzuch, i w krzyżu.

[aphoper1]

Mnie też to frapowało. Zdaje się, że jak twardnieje i się ma skurcze, to się
wie. Mi nie twardniał. Więc nie zastanawiaj się za wiele, bo jakby co, to
zauważysz. Aha, i nie macaj się po bruchu raczej, bo to czasem prowokuje skurcze.
Aha, a dostałaś jakąś luteinę albo magnez Ci kazał brać? Ponoć przeciwdziałają
skurczom, możesz zapytać lekarza.
Trzymaj się!

[myszz-1]

wiem co czujesz, sama przechodziłam to w pierwszej ciąży. Prawie całą
przeleżałam (rozrywką było wyjście do toalety, pod prysznic i wizyty u gina)
U mnie skracanie szyjki było prawdopodobnie spowodowane bardzo dużymi skurczami
towarzyszącymi od 19 tc do końca czyli 36 tc. Leki w moim przypadku okazały się
nie działać, nawet po nich napięcie brzucha nie ustępowało. W 7 miesiącu doszło
rozwarcie na 1 cm. Mnie powiedzieli lekarze, że MUSZĘ leżeć bo to jedyna szansa
dla dziecka. Nie jest łatwo, jest strach, bezsilność, obawa, ale też nadzieja,
która z każdym dniem jest coraz większa. Robisz to dla Twojego maleństwa, po to
by za kilka miesięcy tulić je w ramionach i cieszyć się, że jest już z Tobą.
Warto ten wysiłek poczynić. Trzymam kciuki. Powodzenia.

[loca201]

103malinki, twardnienie brzucha rozpoznasz po tym, że brzuch dosłownie
staje się twardy i napięty. Ale nie przejmuj się jeśli stanie się tak tylko w
jakiejś części brzucha. Wtedy to nie twardnienie i nie skurcz tylko dziecko się
wypina. Twardnienie brzucha spowodowane najczęściej skurczem jest na całym
brzucha. Jest wtedy uczucie napinania się brzucha i przy ewentualnym dotyku ręką
poczujesz naprawdę twardość. Skurcz odczuwa się podobnie jak każdy inny skurcz,
np. skurcz w łydce, przypuszczam, że Ci się kiedyś zdarzył. Skurczy nie da się z
niczym pomylić, więc gdybyś je miała (oczywiście nie życzę) to na pewno się
zorientujesz, że to to. Nie muszą one być bolesne, ale mogą. W każdym razie przy
skurczach lepiej zgłosić się do lekarza albo na izbę przyjęć to podadzą leki
przeciwskurczowe.

[103malinki]

aphoper1 napisała:

> Mnie też to frapowało. Zdaje się, że jak twardnieje i się ma
skurcze, to się
> wie. Mi nie twardniał. Więc nie zastanawiaj się za wiele, bo jakby
co, to
> zauważysz. Aha, i nie macaj się po bruchu raczej, bo to czasem
prowokuje skurcz
> e.
> Aha, a dostałaś jakąś luteinę albo magnez Ci kazał brać? Ponoć
przeciwdziałają
> skurczom, możesz zapytać lekarza.
> Trzymaj się!
Nie, biorę Duphaston i No-spę.
Nie mogę się doczekać wtorkowej wizyty, mam tyle pytań do lekarza, a
samopoczucie psychiczne straszne.

[aphoper1]

Duphaston prawie że się pokrywa z luteiną, a no-spa z magnezem, w sensie
działania w podobny sposób, więc nieźle. Myślę, że spokojnie możesz ufać swojemu
lekarzowi, naprawdę profesjonalnie do wszystkiego podszedł, zwłaszcza zalecając
leżenie.
Co do psychiki, wierzę... Dla mnie zeszłoroczne leżenie, szpital, stres etc to
był koszmar. Ale dałam radę i jestem przeszczęśliwa. Wierzę, że i Ty będziesz!
Pamiętaj, że robisz naprawdę wielką rzecz

szyjka może skracać się bez skurczy ...

[fka_kp]

103 malinki... ja też tak mam. Od początku tej ciąży nie zaliczyłam
jeszcze żadnego skurczu, który bym poczuła. Brzuch też mi nie twardnieje.
Wszystko co odczuwałam przed założeniem szwu i teraz, to bóle ala miesiączkowe w
podbrzuszu i w krzyżu.

I tak jak dziewczyny piszą, skurczu nie da się pomylić z niczym innym. Od razu
będziesz wiedzieć, że to był skurcz. Twardnienia brzucha też nie pomylisz - loca
Ci to dobrze opisała.

Mimo braku wyraźnych skurczy, cały czas biorę magnez 4x2 oraz luteinę dopochwowo
2x2.

aphoper co do paciorkowca to rzeczywiście na całkowite wyleczenie w ciąży
są marne szanse, ale przynajmniej globulki które biorę nie pozwolą mu na obfitą
kolonizację, że się tak wyrażę. Tak jak piszesz dostanę osłonowo antybiotyk
tylko nikt nie przewidzi jak długo będę rodzić i czy antybiotyk zdąży zadziałać.
Najlepsze wyniki osiąga się przy podaniu antybiotyku na 4h przed urodzeniem
dziecka, o ile dobrze pamiętam

myszs1, a jak Ci się później rodziło z tak wcześnie odczuwanymi skurczami
i wczesnym rozwarciem ?

loca pozdr!

[loca201]

fka_kp, pozdrawiam również i miłego weekendu życzę! Żeby słonko dało
dziś trochę odpocząć, co byśmy się w tych łóżkach nie rozpłynęły

[madzialenakata]

Właśnie, a propos pogody... przykro tak byc przykutym do łóżka w takie lato Ja juz prognoz nawet nie oglądam, okna otwarte na oścież i półnaga leżę, ale najgorzej mi żal że z synkiem nie mogę się nigdzie wybrać. Ale trzeba to przetrwać, byle do września, a w następne lato sobie odbiję

[aphoper1]

Ja miałam termin na 21.09 i mocne postanowienie: w upały nie rodzę! Dałam radę
dociągnąć do 10.09!

[malgosiek2]

Macierzyństwo a szew na szyjce we wczesnej ciąży.
103malinki 04.07.10, 15:34 Odpowiedz

Witam, potrzebuję nadzieii...
czy są tu mamy które miały problem we wczesnej ciąży (14-17 tc) ze
skracającą sie szyjk ą, miały zakładany szew a mimo to udało się
ciąże donosić i wszystko jest dobrze?

Re: Macierzyństwo a szew na szyjce we wczesnej ci
kub-ma 04.07.10, 15:57 Odpowiedz

Ja miałam założony pessar. Mały urodził się w 39 tygodniu.
Będzie dobrze.

[103malinki]

Dziękuję, szukałam tego wątku )))

[belgirka]

przyszedł wrzesień i czas powrócić do tematu A tak naprawdę to poprostu dołączam do szanownego grona leżących. Ja jestem w 24 tyg ciąży i jem luteinę i magnez. Od jakiegoś czasu nie mam już skurczów brzucha, więc poczułam się pewniej i nie leżę już w łóżku cały czas. W zasadzie to co chiwlę znajduję wymówki typu: herbatka, siku, szybko zetrę kurz....itd. Nie mogę w łóżku wyleżeć! Powinnam, bo ponoć mam krótką i szeroką szyjkę (dokłanie nie wiem ile mm - muszę spytać na następnej wizycie). Ale nie daje poprostu rady. I mam do tego wyrzuty sumienia, że nie leżę. Już się zastanawiałam, czy to nie jest jakieś rozchwianie emocjonalne...
Jak leżę to czuję się tak, jakbym "specjalnie" się obijała Wiem, że to bez sensu i strasznie mi zależy na donoszeniu ciąży bo już się nie mogę naszego malucha doczekać. Więc z jednej strony bardzo się martwię a z drugiej zachowuję się tak, jakby wcale nie było źle...a idealnej ciąży nie mam. Muszę się jakoś ogarnąć bo to igranie z losem.
Nie mam zakazu wstawania, ale mam duuuuuuużo odpoczywać i leżeć w ciagu dnia.
Ech.....generalnie jestem na siebie poprostu zła za moje stany emocjonalne i chyba zbyt lekkie podejście do problemu.

[i_ja_tez]

Cześć, był tutaj taki wątek - Pytanie do leżących ze skracającą się szyjką - ale administratorzy doszli do wniosku że lepiej się ten wątek nadaje na forum "W oczekiwaniu".
Zajrzyj tam

[kokosara]

ja też leżałam i fatalnie się czuła, wszyscy na początku byli mili, ale potem już nie chciało im się podać mi czegoś albo zrobić coś do jedzenia,,
wspólczuje ci ze to dopiero 14 tc, mi się to zrobiło w 20
zalóż sobie lepiej pessara,z tym można chodzic