Naciecie krocza nie boli

[irka_1000]

Nie wdając sie w dyskusję załączam artykul o tym, czy nacięcie krocza
rzeczywiście zapobiega urazom krocza. Zeby nie było-to artykul z prasy fachowej
(Ginekologia i połoznictwo 2000/06).
Może jednak poza tym czy boli czy nie zastanowić sie po co?
PS Jestem neutralna bo będę miała cesarkę ))

[le_lutki]

Ja wyszlam z zalozenia (ale to moze dlatego, ze mam super lekarza i zaufanie do
niego) ze to nie ja mam decydowac PO CO tylko on, bo ja sie na tym znam jak wol
na barometrze i nie mnie oceniac czy juz i czy w ogole. Jesli on zdecydowal, ze
trzeba bylo i w dodatku zrobil to dobrze, to widocznie tak mialo byc i
oszczedzil mi tym samym cierpienia i nieprzyjemnosci. Wiem tez, ze gdyby nie
bylo takiej potrzeby to by mnie nie kroil.
Pozdrawiam

[irka_1000]

No niby racja, zwłaszcza gdy tak jak piszesz masz fajnego lekarza. Ale tak
ogólnie lekarz to nie tylko Pan i Wladca ale także partner w sprawach
dotyczących jakby nie było Twojego zdrowia i organizmu. Myslę, ze zdziwiłabyś
sie ile takich cięć robi sie tak na wszelki słuczaj, bez konkretnej
potrzeby.Artykuł pokazuje, ze nacięcie rzadko zapobiega urazom a często je
poglebia. Broń Boże nie pomysl, ze sie tu chce wykłócac (nawiasem mówiąc ta
dyskusja powyżej jest momentami żenująca), tak mi się napisało bo zawsze gdy
miałam pacjentów, którzy nie chcieli rozmawiac i wspólpracowac w swoich
schorzeniach tylko wszystko zostawiali personelowi to wiedziałam, ze w 9
przypadkach na 10 bedą z nimi kłopoty. Jestem za wspólnymi decyzjami i obopólnym
szacunkiem. A nacinanie krocza bez wczesniejszego poinformowania pacjentki nie
jest ani jednym ani drugim. Nie?
Pozdrawiam

le_lutki napisała:

> Ja wyszlam z zalozenia (ale to moze dlatego, ze mam super lekarza i zaufanie do
>
> niego) ze to nie ja mam decydowac PO CO tylko on, bo ja sie na tym znam jak wol
>
> na barometrze i nie mnie oceniac czy juz i czy w ogole. Jesli on zdecydowal, ze
>
> trzeba bylo i w dodatku zrobil to dobrze, to widocznie tak mialo byc i
> oszczedzil mi tym samym cierpienia i nieprzyjemnosci. Wiem tez, ze gdyby nie
> bylo takiej potrzeby to by mnie nie kroil.
> Pozdrawiam

[watermelon01]

www.mp.pl/artykuly/?aid=1001

[lilithh]

Nooo, jaka piękna pyskóweczka
Pozwolicie drogie koleżanki że też dodam 3 grosze od siebie - głownie do
autorki wątku. Przede wszystkim jednak zaznaczę, ze nie mam do tematu aż tak
bardzo emocjonalnego stosunku jak wy, bo, czy mi się to podoba czy nie, ze
wskazań lekarskich bedę miała cc - a ze wskazaniami lekarskimi polemizować nie
zamierzam.
A więc jako (z grubsza) neutralna czytelniczka watku chciałabym się lizaxo
podzielić z tobą moimi wrazeniami z lektury.
Po pierwsze: z lekka zdumiewa mnie Twoje totalne nieprzyjmowanie do wiadomości
opowieści dziewczyn które miały zgoła inne doświadczenia niż Ty (podkreślam:
prawdziwe, przeżyte doświadczenia, a nie opinie, bo to nie to samo). Czyżbyś
zakładała że kłamią??? Nawet jeśli te kilka, kilkanaście opowieści uznamy za
przykre wyjątki, to wybacz, ale nie możesz twierdzić że, cytuję: "gwarantuje
wam nie w stu a w 1000% iz kompletnie tego naciecia nie poczujecie.Nie ma
takiej mozliwosci..." Bo to - w świetle opowieści innych - po prostu
nieprawda!!!!!!!!
Po drugie: twierdzisz, że piszesz tak bo nie chcesz straszyć pierworódek. Idea
niby szczytna, ale tu to mnie dopiero zirytowałaś!
Sama jestem pierworódką, ale przy tym już całkiem dużą dziewczynką i po prostu
bardzo agresywnie reaguję jesli ktoś próbuje mnie traktować jak przedszkolaka
na zasadzie "a niech nie zna całej prawdy, po co się ma bidulka zawczasu
stresować". Ja w każdej dziedzinie, a już szczególnie jeśli chodzi o zdrowie
moje i mojego dziecka życze sobie być w pełni poinformowana o wszystkich
możliwych plusach, minusach i ewentualnych zagrożeniach - nawet jeśli ryzyko
ich wystapienia jest minimalne. Bo w miarę pełna wiedza pozwala mi podjąc
decyzję, jakie ryzyko jestem w stanie/chcę podjąć, a jakiego nie. I co
ewentualnie mnie może spotkać. Dlatego jako przyszła cesarzowa jestem bardzo
wdzięczna wszystkim dziewczynom (tobie też)które opisują swoje lub zasłyszane
przypadki cc - nawet jeśli mnie "straszą".
Więc w imieniu wszystkich tych pierworódek które "wolą wiedzieć"i znać
zagadnienie z kazdego punktu widzenia, apeluję o niekneblowanie innych i nie
bagatelizowanie ich doświadczeń.

a wogóle to wszystkim przyszłym ciętym, naciętym i nieciętym życzę zero
komplikacji i 100% szcześcia.
lilithh

[bczerwin1]

Ja również muszę dołączyć do mam, dla których nacięcie krocza było bolesne. W
trakcie pierwszego porodu nic tak mnie nie bolało jak właśnie nacięcie. To był
tak potworny ból, że w tym momencie pierwszy i jedyny raz w trakcie porodu
krzyknęłam. Być może lekarz nie wcelował w skurcz, ale ja przeżyłam to
okropnie. Równie bolesne było dla mnie ściąganie szwów. Wszystko miałam
spuchnięte, położna nie mogła sobie poradzić, a ja z bólu płakałam.
Pozdrawiam
Beata

[irka_1000]

Dziewczyny,

Z postów i dyskusji powyżej (z nielicznymi wyjatkami) można wysnuć rzucajacy na
kolana wniosek że epizjotomia albo boli albo nie boli. Głębia intelektualna
rzeczonego powala, nie? Jestem oazą spokoju czekająca na cc ale przyznam, ze
mnie poruszył ten wątek. czy Wy już naprawdę nie macie się o co kłocić? Jak ktoś
chce to niech go tną, jak nie chce to nie mogą ciąć. Wszystko na ten temat.
Autorka watku zwyczajnie się zapytała, trzeba się tak nawzajem napadać? Na temat
artykułu napisanego przez ginekologów o rzeczywistej wartości cięcia jakoś nie
było komentarzy. Tylko tam są gdzie można komuś nawrzucać bez wysiłku.
Skąd się w Was taka niechęć do siebie nawzajem bierze?