DIETA W CIĄŻY A POKARM.

[anula_s]

Jestem w pierwszym dniu drugiego trymestru i ciągle zastanawiam się, czy
dobierając odpowiednią dietę mogę zwiększyć szanse na to, że po porodzie będę
miała pokarm. Bardzo chciałabym karmić piersią. Od czego to w ogóle zależy,
że niektóre kobiety mimo, że też tego bardzo chcą, mają z tym spore problemy?

[kapoosta]

Dieta w ciąży nie ma wpływu na pokarm. Pod koniec ciąży pojawia się siara i za
to odpowiedzialne są hormony, więc nie mamy na to wpływu. Po porodzie jak
zaczniesz karmić, to pojawi się pokarm. Tutaj wszystko jest tak, jak chciała
matka natura i tak jest najlepiej. Jeżeli chcesz się nauczyć jak prawidłowo
przystawiać dziecko, to poczytaj na ten temat, albo dowiesz się w szkole
rodzenia. Są też poradnie laktacyjne.

[kocianna]

Są herbatki laktacyjne - ale to dopiero po porodzie Trzeba bardzo dużo pić -
i bardzo chce się pić, przez kilka pierwszych tygodni mąż nie nadążał kupować mi
wody - schodziła zgrzewka półtoralitrowych butelek wody i zgrzewka soku
jabłkowego na tydzień, nie licząć niezliczonych herbat No i w szpitalu byłam
48h i jakieś 6 litrów wody wypiłam, mimo, że mleko pojawiło się tak naprawdę
dopiero po wyjściu ze szpitala - wcześniej była siara.
Pić, przystawiać dziecko, pić i przystawiać dziecko, mimo iz to na początku
zawsze boli (a czasem nie tylko na początku). A w razie problemów do poradni
laktacyjnej.
A zależy to... chyba głównie od psychiki. I podejrzewam, że jak się będziesz
stresować, że masz za mało mleczka, to będziesz miała za mało mleczka
Samospełniająca się przepowiednia... Lepiej myslec, że jest OK i co najwyżej
częściej dawać cycusia. Na pewno się naje!

[gukinga]

Polecam herbatkę laktacyjna firmy HIPP

[czarrrna]

Karmienia po porodzie zależy głównie od nastawienia kobiety do samego karmienia
piersią. Wszystkie myślimy,że to żaden problem, trzeba przystawić i już.
Tymczasem sama nauka karmienia po porodzie to ciężka praca, wymagająca od mamy i
dziecka wiele cierpliwości i nauki, to nie jest kwestia dwóch, trzech dni.
Nastawiamy się,że od razu będziemy to potrafiły-to czasem tygodnie wzajemnej
nauki.Dopiero potem to przyjemność.Nie da sie tego nauczyć przed porodem.Jaka
jest moja rada-męczcie do bólu pielęgniarki laktacyjne jeszcze w szpitalu, nie
słuchajcie dobrych rad mam czy teściowych typu "karm co 3 godziny, dookarm bo
pewnie jest głodne, inaczej przystaw itd...". Bardzo potrzebne jest wsparcie
męża. Dziecko je na żądanie a to żądanie czasem jest co 2h i pierwsze tygodnie
to właściwie pojedynek cycuś kontra dziecko.I nie złąmać się podaniem butelki-to
początek końca karmienia-nawet z najlepszej butelki mleko znacznie łatwiej
płynie niż z cycusia,dziecko używa innego mechanizmu do ssania niż przy ssaniu
piersi a po za tym mały cwaniak b.szybko nauczy się,że jak trochę popłacze mama
da mu butelkę i nie bedzie musiał się męczyć ze ssaniem. sztuczne mleko jest też
słodsze, ale niestety nie zawiera tego co najcennniejsze-immunoglobulin, które
zapobiegają alergii, chorobom.
Po za tym warto do szpitala zaopatrzyć się w maść na popękane brodawki-ma taką
np. Medela, Avent, może być zwykły krem Bepanthen lub Alantan.Ja przez 6 tyg.
karmiłam mlekiem z krwią (brodawki popękały mi jeszcze w szpitalu), co 2h Mała
otwierała mi ranę-to był koszmar-łzy,ciągłe zapalenia piersi z 39 st gorączką,
nerwy, ale zacisnęłam zeby. Warto było, bo potem z przyjemnością karmiłam do 11
miesiąca a moja córeczka dziś już czteroletnia nie ma alergii, jest zdrowa,
pogodna i bardzo mądra (np. już czyta!).
Zachecam wszystkie mamy do karmienia piersią! I nastawcie się,że w końcu się
uda-nie od razu Kraków zbudowano.

[isia_50]

Dieta w ciąży nie wpływa na ilość pokarmu po porodzie. Ważne jest i nastawienie
i pomoc w nauce przystawiania piersią, a przede wszystkim puszczanie bokiem
ucha "dobrych rad" teściowych, mam, cioć, że masz za mało pokarmu, że masz za
chudy pokarm, że powinnaś dokarmić itd. To stresuje, a m.in. stres wpływa na
trudności w laktacji. Też miałam problemy na początku, jak chyba większość
młodych mam. Córa jadła co 15 minut, byłam pod opieką poradni laktacyjnej gdzie
mogłam zadzwonić i skonsultować każdy problem. Gdy pojawił się kryzys
laktacyjny zalecenie było jedno: żona do łóżka i karmić ile dziecko chce i
kiedy chce, a do męża: a pan pilnuje, żeby żona się nie stresowała.
Karmiłam córę 3,5 roku (ostatnie 1,5 roku raz dziennie) i mogę powiedzieć, że
jest to dla mnie jedna z najpiękniejszych chwil macierzyństwa.
Iza
22 tc