cesarskie cięcie

[agikom]

Witam wszystkich, od dluzszego czasu próbuje dowiedziec sie czegos na temat sposobu na urodzenie przez cesarskie cięcie. nie chce rodzić naturalnie ani nawet w znieczuleniu z.o., jestem zdeterminowana i zdecydowana zaplacić kazde pieniadze za cesarskie cięcie, ale nie mam pojęcia jak to zrobić? Nie mam mozliwości urodzić w Warszawie, ani innym wielkim miescie, gdzie są kliniki,które oferują takie zabiegi bez problemu. napiszcie prosze co wiecie na ten temat? czy moge po prostu pojsc do lekarza i powiedziec ze chce zaplacić za cc? jak za droższą plombę u stomatologa lub lepsze znieczulenie? czy to jest dziś normalne i legalne? zupełnie nie wiem jak to załatwić. i kto bierze za to pieniadze?lekarz czy kasa chorych? mam nadzieje, ze napiszecie cos na ten temat, bo jak narazie to nikt nie potrafi udzielić mi odp. pozdrawiam wszystkie spanikowane przyszłe mamy.

[mama_kotula]

Czy ten sam wątek nie został przypadkiem usunięty z forum o ciąży?

[agikom]

nie wiem, jesli tak, to fatalnie...

[driadea]

Nie tylko w stolicy są prywatnie kliniki. Łapówkarstwo nie jest legalne, więc
nie polecam. Najlepiej poszukaj w swoim mieście (lub, jesli mieszkasz w małej
miejscowości, poszukaj w najbliższym dużym mieście) prywatnej kliniki, zadzwoń
i zapytaj. Miałam cesarkę, szczerze polecam
Pozdrawiam, Aga

[wszystkienikizajete]

Szczerze? Myślę, że to jakaś podpucha. Najbardziej mi wygląda na dziennikarską
prowokację (lub cos na ten kształt) ten wątek - tyle pytań ...o szczegóły,
hmmm... Poza tym mama niczego wcześniej na forum nie pisała...
Cóż, jeśli się mylę, to przepraszam i zwracam honor.
W kwestii cesarki - to jasne - wskazania - realne czy nie (czytaj - lewe - od
okulistów po psychiatrów), łapówa (:/), prywata.
Jeszcze w ciaży chciałam naturalnie - skończyło się c.c.w wyniku komplik.w
trakcie- teraz sobie nie wyobrażam inaczej.

[agikom]

kurcze, mamy XXI wiek i wkurza mnie to ze nie możemy po prostu zwyczajnie decydować o tym jak urodzić ( nawet płacąć za to tej naszej pozal sie Boze Kasie Chorych). pewnie ze mogłabym załatwic jakies lewe papierki i zwolnienia, dać łapówkę, ale wlasnie tego dotyczy moje pytanie? czy dzis nie ma normalnego sposobu zeby to przeprowadzić? LEGALNEGO!!

[agikom]

Ktoś mi ostatnio powiedział, ze dziś już jest to normalne i moge po prostu zwyczajnie płacić za to niby do kasy chorych, ale jakoś nie chce mi się w to wierzyć? dlatego piszę.
p.s. dziekuje za odp duzo kobiet poleca, dlatego dla bezpieczenstwa dziecka i swojego spokoju chcialabym urodzić przez cc.

[mary22]

koleżanka powiedziała po prostu w szpitalu (była tam kilka dni wczesniej na
zdjęciu szwu a szyjki), że chciałaby zapłacic za cesarskie cięcie. nie było
problemów, nawet połozne były milsze i "skakały" na około niej.

[agikom]

to mnie pociesza,dzieki bede musiala sie jakos odwazyc z nimi pogadac, ale mam straszne opory. chyba przez to, ze ta sprawa cały czas jest traktowana tak dziwnie, nawet tutaj przez niektórych, pozdrawiam Cie!

[anik35]

Cesarka nie jest problemem.W każdynm szpitalu Ci zrobią.Wystarczy dowiedzieć
sie kto jest ordynatorem, gdzie ma gabinet prywatny , pójść pogadać.Takie jest
życie.Za kase wszystko załatwisz.Wiem z opowiadań, bo sama miałam cesarkę bez
proszenia, bo rodziłam bliźniaki .

[renata28]

Polecam forum Cesarskie cięcie

[itka77]

Wykananie cesarskiegi cięcia na żądanie pajcentki jest legalne, ale
bezproblemowo zalatwisz to tylko w prywatnej klinice. Lekarze są zwykle
przeciwni takim praktykom. W "zwykłym" szpitalu też może uda Ci się to
załatwić, ale raczej w formie łapówki. Jest to jednak dosyć kosztowne i
szczerze mówiąc nie wiem czy warto. Ja miałam cesarskie ciecie i wiem, że
zabieg ten ma tez złe strony. Wprawdzie nie ma bólu podczas porodu, to jednak
ból pojawia się po zabiegu i znacznie wolniej wracasz do zdrowia i pełni sił.
Pamietam, jak oglądałam kobiety, ktore już kilka godzin po porodzie, nosiły
dzieci na rękach i wszystko mogły przy nich zrobić. Ja kilka godzin po porodzie
nawet głowy do góty nie mogłam podnieść. A w tydzień po zabiegu z wielkim
trudem wstawałam i chodziłam. W szpitalu leżłam na sali z kobietą, która
pierwsze dzicko urodziła naturalnie, a przy drugim miała cc. Stawierdziła, że
woli rodzić naturalnie. Co Ty na to?

[agnieszkas72]

Jestem w szoku:chcesz zapłacić każde pieniądze za wykonanie na tobie
niepotrzebnej,poważnej operacji po której nie wiesz,jak długo będziesz dochodzić
do siebie.Jeśli to twoje pierwsze dziecko,nie wiesz przeciez jak będzie
przebiegał twój poród.Przy braku komlikacji w ciaży ,gdy jestes zdrowa,oboje
jestescie przygotowani do porodu siłami natury,który jest najbezpieczniejszy dla
ciebie i dziecka.Cesarka to operacja ratujaca zycie w sytacji gdy nie ma innego
wyjścia,a nie zabieg kosmetyczny.Nie miałabym za grosz zaufania do
połoznika,który przeprowadza cesarki za pieniadze,bez wskazań.,mając w nosie
kobietę i dziecko.Może przemyśl to jeszcze,zobacz jak gruba i umieśniona jest
ścianka macicy,odpowiedz sobie na pytanie,dlaczego tak boisz się
porodu.Pozdrawiam Agnieszka

[agikom]

Dziewczyny Kochane! Dziękuje Wam bardzo za odpowiedzi, ciesze się ze nareszcie ktoś o tym ze mną normalnie rozmawia!
Ja o tym myslałam całą ciąże, czytałam o wrazeniach kobiet po porodach i po cc. Jest mnóstwo kobiet, które też opowiadały jak po cc cierpiały i twierdziły ze wolą rodzić naturalnie. Ale jest i całe mnóstwo odwrotnych sytuacji. Jestem mega panikarą, nie chciałbym zrobić krzywdy dziecku podczas porodu jakimiś omdleniami i innymi jazdami, które mam kiedy mnie boli lub gdy bardzo sie denerwuje. Miałam juz (niestety)kilka operacji, w znieczuleniu ogólnym i miejscowym, wszystkie zniosłam dobrze i szybko dochodzilam do siebie, dlatego tego sie nie boje. Poza tym (nie wiem czy jest to prawdą) dzięki cc mogę uniknąć depresji poporodowej, której sie obawiam najbardziej, a która chyba mi grozi, gdyż podatna jestem na to cholerstwo. Walczyłam z depresją latami, udało mi się jakoś i nie chce teraz, kiedy zaczyna się najpiekniejszy okres mojego życia, znów się ztym borykać. Rozumiecie mnie? Dlatego chce zapłacić każde pieniadze...
pozdr

[pannajoanna1]

Miałam cc ponieważ zagrożone było moje dziecko. Miałam całkowitą narkoze więc
nic nie bolało ale też nic nie wiem o porodzie. Za to potem było dużo gorzej.
Ból straszny , nie mogłam się ruszać 24 h po porodzie.Przy dziecku też nic nie
dawałam robić. We wszystkim musiały mi siostry w szpitalu pomagać.
W domu też nie lepiej. Facet w pracy,Wszystko boli A dzieciak płacze i trzeba
go utulić.
Teraz 20 miesięcy po cc mam zmiany na bliżnie "od środka". Jestem pod kontrolą
bo lekarz podejrzewa endometriozę. Niestety troche boli

Szczerze mówiąc NIE POLECAM!!!!!!!!!!!!!
Zastanów się
pozdrawiam Joanna

[anita_bm]

Ja również nie polecam. Podobnie, jak poprzedniczka cięcie musiałam mieć, bo
dziecko było zagrożone (tętno spadało a nie mogli wywołać porodu). A to, co
było po... Na dwór (poza wizytami u neonatologa) wyszłam dopiero koło miesiąca
po porodzie i ledwo szłam. Półtorej miesiąca bolał mnie brzuch - bardzo. Do pół
roku po porodzie, może trochę dłużej pobolewał. To co przeszłam po cesarce, to
był komar, tym bardziej, że dzidzia praktycznie do ukończenia 3 miesięcy cały
czas płakała. NIE POLECAM!

[antonina_74]

Jestem po dwóch cc, po żadnym nie było tak źle jak opisują poprzedniczki, od
drugiej doby byłam w stanie zajmować się dzieckiem a od 2 tygodnia wychodzić na
spacery. Miałam pewne komplikacje ale nie musiały wynikać z cesarki, mogły mi
się zdarzyć i po porodzie sn więc nie liczę ich jako minus. Ale podpisuję się
pod stwierdzeniem że nie ma sensu bez powodu robić poważnej brzusznej operacji.
Jeśli coś będzie nie tak w trakcie porodu to i tak lekarze przeprowadzą cc a
może jesteś w tej grupie kobiet które rodzą łatwo i szybko? Pierwsze cc w
zasadzie skazuje na kolejne, bardzo niewiele kobiet może potem rodzić
naturalnie (mówi się o 50 % ale kiedy szukałam na forum to znalazłam jedną - i
w "realu" też tylko jedną). No i ryzyko śmierci matki w trakcie cesarki/po
cesarce jest 7x wyższe niż przy naturalnym porodzie - niestety wśród znajomych
był przypadek kobiety która w 3 dobie po zmarła we śnie na zator pooperacyjny.

[ewa2000]

Pracuję 23 lata ( z przerwą na urlop wychowawczy) i widzialam bardzo niewiele
komplikacji po cięciu cesarskim. A już dane, że zgony zdarzają się 7 razy
częściej niż przy porodzie siłami natury są wzięte z Księżyca.

[antonina_74]

Danych użyła dr. Teliga-Czajkowska z Karowej tłumacząc mi w 37 tygodniu
dlaczego nie zrobią mi cesarki

[agikom]

A co miała Ci powiedzieć? Większość lekarzy odmawia. Moj też pewnie będzie ze mną dyskutował zaciekle... Ale się nie dam.

[ewa2000]

Jestem ginekologiem -połoznikiem i matka, która kilkanaście lat temu urodziła
dziecko c.c.
Nie demonizuj- prawidłowo przeprowadzone c.c nie jest w żadnym razie "poważną
operacją".
Problemy z "dojściem do siebie" mozna mieć także po porodzie siłami natury -
zwłaszcza, gdy matka z jakichkolwiek powodow boi sie i źle współpracuje (
niekoniecznie z własnej winy, może choćby z lęku).Ja sama niecałą dobę po
cięciu chodziłam po korytarzu, wstałam ( z pomocą pielegniarki a potem męża
kilka godzin po operacji).
Paniczny strach i lek jest względnym wskazaniem do przeprowadzenia c.c.
Piramidalna bzdurą jest, że wspomniana operacja jest "ratująca życie" - bywa,
ale nie musi. Na tego typu rozwiązanie można zdecydować sie choćby z powodu
krótkowzroczności matki.
Zabiegiem kosmetycznym nie jest także poród. Widziałam juz takie komplikacje
przy porodzie siłami natury, że cięcie cesarskie jest pryszczem - choćby
podduszone dziecko.
Autorka watku może bać się porodu i trzeba to uszanować. Ja w tej sytuacji
rozważyłabym cięcie cesarskie kierujac sie stanem psychicznym i emocjonalnym
rodzącej.

[asia_grzes]

przeszlam cala akcje porodowa-skurcze,rozwarcie poza ostatecznym "chlup"synka
na zewnatrz,bo mnie cieto.znieczulenie zewnatrzoponowe.potem cala doba w
bezruchu z pocietym cialem.to nie przeciecie skory tylko,ale kilka warstw twego
ciala.tydzien-dwa nauki siadania,wstawania i chodzenia,bo wszystko przy
najmniejszym ruchu bolalo.potem mialam problemy z rozczhodzacym sie szwem.jesli
wiec wszystko u ciebie przebiega normalnie to sie tylo ciesz.zaufaj
mi,skurcze,rozwarcie-to mozna wytrzymac i bol szybciej odchodzi niz po
cieciu.tu pomeczysz sie kilka -kilkanascie godzin a po cieciu kilkanascie dni

[weronikarb]

itka77 nie przesadzaj u mnie cc zaczelo sie o 8.30 a na nogach bylam o 15.00
dziecko dostalam ok 15.30-16.00 juz na stale

[blanik]

A ja polecam i to bardzo. Mialam cesarke prawie 11 miesiecy temu ze wzgledow
okulistycznych (serio, nie zadna podpucha ani lapowa). Ciecie bylo w
poniedzialem o 10.35 a nastepnego dnia rano o 5 MUSIALAM wstac. Nie ze chcialam
czy moglam, po prostu musialam. Pielegniarki mnie do tego przymusily zeby
sie "rozchodzic". Za pierwszym czy drugim razem bylo ciezko, ale potem juz
poszlo. Rzeczywiscie po operacji przychodzi bol jak mija znieczulenie i
rzeczywiscie jest on spory ale wtedy trzeba niezwlocznie domagac sie srodkow
przciwbolowych. Polowe pierwszego dnia po wstaniu chodzilam zgieta wpol i
troche trudno bylo przewijac dzidzie ale to szybko mija. Wspolczuje mamom ktore
zle wspominaja swoja cesarke i mialy problemy z powrotem do zdrowia. U mnie
wszystko bylo OK, tylko laktacja przyszla 5 dni po porodzie ale jak juz
przyszla to zostala... Bardzo polecam cesarke. Dobra decyzja. A ze nie mozna od
razu zajac sie dzieckiem? Coz, bede sie nim zajmowac jakies 18 lat albo i
dluzej, jesli opuszcze jeden czy dwa dni nic mu sie nie stanie.

[kin2]

nie polecam
miałam cc, wyszło nagle na porodówce po 18 godz. prób urodzenia sn, bardzo
chciałam urodzić naturalnie, niestety nie każdemu jest dane. Bolało bradzo ,
czasami jeszcze pobolewa!. Wstałam po 12 godz. takie są wymogi, trzeba się
ruszyć, pomagały mi położne, po kilku godzinach od wstania było już ok,
zajmowałam się Kubusiem dreptałam, rośmieszałam koleżanki( sama płacząc z bólu
i ze śmiechu) więc nie każdy leży kilka dni "odłogiem". Ale jest to operacja!
na życzenie zupełnie niepotrzebna.

depresja poporodowa

[monia72]

Wydaje mi sie, ze depresja poporodowa nie jest jako taka zwiazana z porodem ale
z nowa sytuacja: dziecko, ktos nowy, nie do konca przez nas zrozumiany (wcale),
burze hormonalne etc. Pozdrawiam. porod sam w sobie to najbardziej zaskakujace
przezycie dla mnie. A dlaczego koniecznie cesarka, mozesz poprosic o
znieczulenie do porodu (raj!), tez platne ale w miare oficjalnie.

[malwisienia]

Bez sensu są takie dyskusje co lepsze, bo to przecież zależy indywidualnie od
organizmu. Ja np. nie wyobrażałam sobie zwykłego porodu i jestem zadowolona z
cesarki, pomimo iż było to również przykre przeżycie (jak to operacja,
szczególnie pierwsza doba po). Jednakże już tydzień po byłam na wycieczce w
lesie i normalnie funkcjonowałam. Nie mam za to traumatycznych wspomnień z
porodu, z czego sie ogromnie cieszę,najgorsze zaś z tej całej szpitalno-
porodowej imprezy było dla mnie karmienie piersią.

[madziulaw]

Nie ma większego bólu (dla mnie!) niż bóle porodowe, kt są nie do zniesienia i
dla mnie i dla mojego dziecka (po ustąpieniu każdorazowo skurczu szalał w
brzuchu, dusił się, bolało go - nigdy tego się nie dowiem).

Ból po cesarce to dla mnie przysłowiowy pryszcz. Bardziej bolesne mialam
miesiączki. Jasne że boli, ale jest to ból absolutnie do zniesienia, boli
głłównie przy poruszaniu się, i wsio. Bez histerii. Tylko przez 1wszą dobę
podawano mi środki przeciwbólowe, póżniej wszystkie czopki takowe - wędrowały
do szuflady, nie potrzebowałam ich.

12 godzin po cesarce - TRZEBA się ruszać, po to, aby nie doszło właśnie do
zatoru (a propos maila Antoniny), a poza tym wszystko goi się szybciej, lepiej,
a mama wraca PIORUNEM do normalengo życia.

Może wiele osób rozczaruję, ale w 4tej dobie to ja już ŚMIGAŁAM. Natomiast moja
siostra, kt namawialam na cesarke, a urodziła ostatecznie naturalnie, przez 3
tygodnie nie mogła chodzić, stać, zajmować się dzieckiem. Rodziła w najlepszym
szpitalu w W-wie, pod okiem najlepszych specjalistów.

Wielu znanych mi pediatrów, z dużym stażem na porodówkach i w przychodniach
rejonowych (jako pediatrzy właśnie) na pytanie co lepsze dla dziecka -
odpowiadaja mi -

[agikom]

Dzięki bardzo za odpowiedzi, Tobie madziulaw i bardzo bardz Tobie ewa2000!!!! Rzeczywiście spanikowna jestem maksymalnie i nie moge nad tym zapanować. jestem w 33 tygodniu ciąży i obawiam się ze takie nerwy nie są dobre dla Naszego Malucha Chyba powinnam po prostu szczerze porozmawiać ze swoim lekarzem...? Jest naprawde bardzo miły i wyrozumiały, ale obawiam się tej rozmowy bo wg. mnie to straszny tradycjonalista. Będzie ostra walka. Jeśli chodzi o dziedziczenie, to też jest dla mnie kolejne ZA cc: babcia miała okropne trzy porody, moja mama rodziła mnie w strasznych męczarniach, siostrę urodziła przez cesarskie cięcie, za które chciałą zapłacić ale w oststniej chwili okazało się ze nie musi. Najbardziej boję się tych tygodni nerwów i strachu, które są przede mną i już mnie zjadają, a razem ze mną Malucha oraz tego, że podczas porodu, przez swoje panikarstwo zrobię dziecku krzywdę
pozdrawiam Was!

[madziulaw]

Agi - załatwiaj, nawet się nie zastanawiaj. Jeśli Twój lekarz będzie przeciwny,
spytaj się kogo może ci polecić, może sam ciebie poleci swojemu koledze...

Ja odnalazlam w szpitalu lekarza, który robił mi cesarkę, z konieczności dodam,
bo 9 godz. poród zaczynał zagrażać życiu mojemu i dziecku (wiem więc co oznacza
poród naturalny i przez cesarkę).
Jeśli kiedyś zdecyduję się na dziecko, to tylko wtedy, kiedy będę wiedziała, ze
będę mogła mieć cesarkę, a najlepiej żeby to robił ten sam lekarz co i
pierwszą. I spytam się go o to wprost zanim zajdę w ciążę.

Buziaki.

[agikom]

Dziękuję kochana za wsparcie!!!!!!!!! Mój mąż podchodzi do tego raczej obojętnie, na zasadzie: Twój wybór, jeśli nie chcesz rodzić, nie musisz. Ale nic więcej. O resztę muszę martwić się sama. Mieszkam 300 km od rodziny i jestem tu sama, znam mało ludzi, nie znam dobrze lekarzy, nie bardzo moge sie czegokolwiek dowiedzieć. Dlatego tak mi ciężko i jestem Ci wdzięczna!Pozdrawiam

[kol.3]

Miałam dwa cc z przyczyn okulistycznych. Przeszły nienajgorzej. Ale mam
powiklania jelitowe (zrosty) które nie są śmieszne. Każda operacja brzuszna
wiąże się z ryzykiem niedrożnosci jelit.

podziękowania dla EWY2000 za odważne sądy i ...

[madziulaw]

przedstawienie własnej opinii, tym bardziej cennej,że jest to opinia i kobiety i
ginekologa. Lekarze niestety ulegają ogólnej presji społeczno///// finansowej.
Wiadomo, że "kosztowo" cesarka jest kilkakrotnie droższa od porodu naturalnego,
a i lekarz musi włożyć w c/c dużo więcej wysiłku, podczas gdy podczas porodu
naturalnego to rodząca "odwala całą robotę" (za przeproszeniem).

Agi - trzymaj się, walcz o siebie, posłuchaj porad Ewy, bądź dzielna.

Mężowi nie powinno to być obojętne, bo chodzi o zdrowie/ życie żony i jego dziecka.

Pozdrowienia jeszcze raz dla wszystkich "dyskutantek"

[madzia295]

ja tez jestem po dwóch c.c.pierwsza mialam 7 lat temu,drugą 2lata temu.moim
zdaniem tak kompletnie odradzaja i wrecz strasza panie ktore sobie najprosciej w
swiecie nie radzily zbyt dobrze.przy pierwszej corce mialam 22 lata,nie mialam
absolutnie zadnego doswiadczenia z dziecmi.problemy mialam ,owszem ale z
karmieniem,bo mleko doslowie bryzgalo ze mnie na wszystko dookola w szpitalupo
samych oeracjach nie mialam zadnych problemow,te wpisy ze brzuch bolal jeszcze
3m-ce po ...dziewczyny nie przesadzajcie.nie twierdze przy tym ze nie wierze,bo
mialam"przyjemnosc"dwa lata temu ,po drugim c.c przebywac z kims takim w
pokoju...wspolczulam pielegniarkom,lekarzom i mezowi,ktory zapewne mial potem w
domu niezły kabaret.z ulga ją pożegnałam.dodam ze pierwsze dziecko bardzo
chcialam urodzic sama,niestety nie dalo sie.drugie wiedzialam ze bedzie c.c.
nie zaluje absolutnie.prawda ze troche cieżko potem wstac,ale czy to jest
najwazniejsze?najwazniejsze zeby nasze male szczęscie bylo zdrowe,obok
nas.pozdrawiam goraco./ewa2000 popieram i wielkie brawa!/

[ewa2000]

Dzięki za miłe słowa. Zawsze staram się wytłumaczyć pacjentkom, że każdy
organizm jest inny, że każdy człowiek w sposób odmienny reaguje na ból, lęk,
stres, nieznane. I dlatego dla KAŻDEGO chorego trzeba wybrać optymalną metodę
leczenia. To samo dotyczy porodu. Pani X jest wytrzymała na ból, psychicznie
nastawiła się na poród siłami natury, więc jesli nie ma lekarskich
przeciwwskazań - niech rodzi w ten sposób!
Pani Y boi się porodu, bólu - nieistotne z jakich powodów. Zmuszanie jej, żeby
rodziła pełna lęku i niepewności jest bzdurą. Urodzić - urodzi, ale trzeba
zadać sobie pytanie jakim kosztem. Czy trauma psychiczna jest bez znaczenia?
Moim zdaniem nie! Takiej pacjentce trzeba poświęcić kwadrans rozmowy na
wyjaśnienie jej istoty porodu silami natury i c.c. Rozwiać mity, które wokół
krążą. Jeśli pacjentka ma obawy - zdecydować się na rozwiązanie porodu c.c.
A po nim można ( i trzeba) chodzić, można ( najczęściej) urodzić kolejne dzieci
siłami natury, można karmić piersią ( sama karmiłam prawie 3 lata), można nosić
bikini ( u wielu moich pacjentek trzeba dobrze szukać blizny pooperacyjnej -
oczywiście nie miesiąc po zabiegu), można ( i trzeba) normalnie opiekować się
dzieckiem.
Zawsze w takich sytuacjach doradzam normalną, rzeczowa rozmowę z lekarzem. My
też jesteśmy ludźmi, też potrafimy zrozumieć racje pacjentów. Najgorszą rzeczą
jaka można robić to ukrywanie i kręcenie. Sądzę, że po szczerej rozmowie lekarz
zweryfikuje swój pogląd.

[miirabelka]

Miałam dwie cesarki i gorąco polecam. Decyzję podjęłam również ze względu na
swoje "panikarstwo" oraz bezpieczeństwo maluchów. Wystarczająco dużo się
naczytałam o problemach w czasie naturalnych porodów w szczególności
niedotlenionych maluszkach, które są w wyniku tego cieżko upośledzone. Zupełnie
nie trafia do mnie argument, że lekarze zawsze zdążą zrobic cesarkę a oto powody:
- czytałam o przypadku kiedy kobieta czując, że coś złego dzieje się z jej
dzieckiem błagała lekarzy. Niestety dwóch(!)obecnych przy porodzie zdecydowało o
tym że dziecko ma się urodzic naturalnie(efekt dzieciaczek poważnie
niedotleniony)Potem gdzieś usłyszałam, że dobrze jest gdy w czasie porodu
towarzyszy kobiecie ktoś bliski, kto odpowiednio wpłynie na lekarzy oraz będzie
świadkiem(kobieta może wszystkiego nie zapamiętac lub będzie się jej to wmawiało
- moja koleżanka która rodziła naturalnie, w czasie porodu opadła z sił(nie
wygłada na słabowitą), położne i lekarz darli się na nią używając m.inn.słynnego
argumentu:chce pani udusic własne dziecko? Opowiadała potem, że widziała strach
w oczach lekarzy kiedy zdali sobie sprawę, że na cesarkę jest już za póżno -
córeczka urodziła się na szczęście zdrowa, jednak kilka minut wcześniej przeżyła
chwile zgrozy.
Pozdrawiam i trzymam kciuki!!!
♥♥ • ♥♥ • ♥♥ .• ♥♥

[monika04]

Jeśli jesteś panikarą, rób wszystko żeby mieć cc
Ja, podobnie jak niektóre poprzedniczki przeżyłam ból cesarki z zastrzeżeniem,
że da sie szybko przeżyć i szybko wrócić do normalności, jak się ma
samozaparcie i chce, a mały skarb: zdrowy i silny dodaje siły

Cc miałam ze wzgl. medycznych i teraz sobie chwalę, myślę, że tak jak wyszło
było lepiej - nastawiałam się na sn.
Drugie, jak zajdę, też będę rodzić przez cc. Lekarka nawet ze mną nie chciała
dyskutować o sn. I dobrze. Nastawiłam sie już na to. Czuję lekki strach,
emocje, ale czy przy porodzie sn tego się nie czuje ? A najważniejsze że
maleństwo będzie bezpieczne

[asikx]

Miałam cesarkę ze wskazań medycznych (położenie miednicowe, pierwsza ciąża,
cukrzyca ciążowa) i całe szczęście!
Jak powiedział anestezjolog podejście pacjentki do tego zabiegu jest bardzo
ważne. Moje było baaaaaaardzo pozytywne. Ja cieszyłam się z tego, chciałam mieć
ta cesarkę i zapewne również dzięki temu NIE MIAŁAM ŻADNYCH nieprzyjemnych
odczuć.
Na operacyjną przyszłam o 8.00, kroplówki, znieczulenie, przygotowanie - o 9.31
urodziła się moja córeczka, od razu ją zobaczyłam, pocałowałam. Całą operację
rozmawiałam z lekarzami, żartowaliśmy i podśmiewaliśmy się. Po przewiezieniu na
salę pooperacyjną jedyne co mi dolegało to nuda.
Potem przywieziono małą, położna położyła ją przy mnie i juz miałam zajęcie.
Głodna byłam i pić mi się chciało i położna się śmiała, że i tak pić to może
wieczorem a jeść następnego dnia, więc żebym się duchowo nastawiła.
W czasie popołudniowego obchodu (ok 16.00) dopytywałam się kiedy mnie przeniosą
na salkę, dadzą jeść i pozwolą wstać bo mi nic nie jest. Dopiero lekarz spytał -
a może pani ruszać nogami? Jeszcze nie mogłam
Wieczorem położna zaproponowała coś przeciwbólowego - nic mnie nie bolało, ale
na sugestię, że może zacząć - poprosiłam.
W nocy nie mogłam spać - ale nie z bólu - naprzeciwko sali pooperacyjnej była
porodówka - i wtedy dopiero dowiedziałam się naprawdę jakie miałam szczęście!!!
Te dziewczyny tak potwornie krzyczały, że razem z koleżankami z pooperacyjnej
modliłyśmy, się żeby już było słychać krzyk dziecka - bo to znaczy, że ta matka
przestanie krzyczeć! To były okropne, potworne ryki i zawodzenia. Jakiś pech -
całą noc sypały się porody jeden po drugim.
O poranku połozna pomogła mi wstać (wysokie szpitalne łóżko a ja mam 1,55
wzrostu - nogami do ziemi nie sięgałam) i poszłam się umyć. Po obchodzie
dostałam jeść!!! Kleik ryżowy na wodzie to było najlepsze jedzenie w moim
życiu jak ja go pchałam w siebie! A potem wstałam, wzięłam wózeczek z
dzieckiem i pomaszerowałam na salkę. NIC MNIE NIE BOLAŁO!
Dzięki temu kurduplastemu wzrostowi musiałam się prostować, żeby wyjąc sobie
małą z tego szpitalnego wózeczka - tak więc już tego dnia byłam całkowicie
wyprostowana, chodziłąm, wstawałam, kładłam sie bez bólu.
Wieczorem znowu zaporoponowano mi coś przeciwbólowego - na wszelki - wzięłam
czopek i schowałam do szufladki na później - jakby bolało. Znalazłam go w tej
szufladce jak pakowałam swoje rzeczy do wyjścia. Wyszłyśmy ze szpitala po 4
dobach.
Nie mam żadnych nieprzyjemnych wspomniej związanych z cesarką! Bardziej bolały
mnie popękane brodawki od karmienia.
Jeśli kiedykolwiek przyjdzie mi do głowy mieć drugie dziecko - najpierw upewnię
się, że stać mnie na cesarkę na życzenie!

Pozdrawiam i życzę spokojnej i przyjemnej cesarki! I zdrowego dzieciaczka!
Aśka

[weronikarb]

Wiedziałam ze bede miec cc (wzgledy okulistyczne).
Rano lewatywa plus golenie.
O 8.30 bylam w sali operacyjnej. Anestezjolog podal zastrzyk w kregoslup (nic
nie bolalo tylko takie nieprzyjemne uczucie). Podlaczyli kroplowke.
Anestezjolog stal nade mna pielegniarka z cisnienieomierzem po prawej stronie,
po lewej kroplowka a przy brzuchu 3 lekarzy.
Anestezjolog spytal sie jak sie czuje i czy czuje nogi.
Powiedzialam mu ze bardzo przyjemnie i tyle pamietam, na moment swiadomosc
odzyskalam jak mi pokazywali synka.
Na sali poporodowej bylismy o 10.00
Ok 13.00 przyszla polzona aby podac srodek przeciwbolowy bo puszczalo
znieczulenie.
O 15.00 kazali mi wstac i przejsc do umywalki i z powrotem.
Zaraz tez przyniesli synka z zatrzezeniem ze mam go nei nosic a tak normalnie
sie opiekowac.
Wieczorem poszlam pod natrysk - choc cala nie weszlam ale sie obmylam.
Chodzilam caly czas wyprostowana. Na drugi dzien juz smigalam biegiem.
Dzis 2 lata po ja niemam blizny ciut ciemniejsza kreska ale ledwo zauwazalna i
to tylko przez tych co wiedza.
Wszystko zalezy od nastawienie i progu odpornosci.
Dla mnie bol to go czulam dopiero jak tracila swiadomosc albo jak niemoglam
chodzic.

przezylam 24g. porodu sn.

[sylwiksylwik]

[sylwiksylwik]

za wczesniej.
Bylo to najgorsze doswiadczenie w moim zyciu. Po tych 24 godzinach dostalam 40
stopni goraczki i mialam cc. - wybawienie.
W czasie porodu - 2 tygodnie po terminie odeszly mi zielone wody (zielonkawe)
nie zrobiono nic zeby to przyspieszyc - ani kropli oxy, lekarz czekal na lapowke?
Rozwarcie zwiekszalo sie tylko w czasie masazu szyjki, co dawalo mi nadzieje ze
w koncu urodze ale juz raz mialam 7 cm, ktore zmniejszylo sie do 5. Mialam bole
z krzyza. Przerazajace bylo to ze lekarz traktowal mnie gorzej niz zwierze, meza
wypraszal jak tylko do mnie podchodzil.
To wszystko dzialo sie w bydgoskim, nagradzanym przez rodzic po ludzku szpitalu.
Po cc. wszystko sie dobrze goilo, nie bolalo.
Chcialabym miec wiecej dzieci, ale obawiam ze cala ciaze bede zyc w strachu
przed porodem a raczej proba porodu sn.

[ewa2000]

Na Twoim miejscu znalazłabym lekarza przyjaznego kobiecie i pozostań pod jego
opieką.

Wybacz

[monia23]

N9ie czytałam całego postu bo już si;l nie mam. Jeśli powtórzę coś co ktoś juz
napisłą to sorry. Rozumiem twój strach przed porodem SN. W końcu to niewiadoma
itd itp. Ale cc tez wcale lepsze nie jest. W końcu to poważna operacja brzuszna
i powikłania mogą (ODPUKAĆ!) się zdarzyć. Niby wszystko fajnie al enie zawsze i
nie do końca. Ja tam bałam się porodu jak nie wiem co, ale to do mnie nie
docierało. I doczekałam się cc, nagłego i dramatycznego - ratowanie życia. Ale
czy to było lepsze niż sn? Nie wiem, nie mam porównania. Potem boli blizn ai to
dłużej niż sam poród, może jakaś dziwna jestem ale mnie dość długo trzymało. Z
drugiej jednak strony dziwne, że jest do tego taki trudny dostęp dla osób które
chcą dobrowolnie, na własne życzenie i chcą za to zapłacić. W końcu to wybór
konbiety jak chce urodzić - jesli ma taki wybór. Operację plastyczną bez
problemu można zrobić wystarczy zapłcić a tu takie problemy się stwarza..?

Pozdrawiam!

[nangaparbat3]

Ja bardzo sie cieszyłam na poród, ale skończyło sie cc ratujacym życie. Bywa i
tak.
Jeśli cc, to bez ogólnego znieczulenia (może teraz to już standat?)no i
powinnas mieć pomoc, jak wrócisz do domu - polecam też karmienie na leżąco,
kładziesz się wygodnie na boku, dzidziuś obok na poduszce, i wcina - bardzo
przyjemne dla obojga.

Ale, Agi, jest w Tobie tyle lęków, że powinnaś chyba pogadać z psychologiem.
Jak czytam Twoje posty, nie mogę oprzeć sie wrażeniu, ze nawet jesli załatwisz
cc i przestaniesz bać sie porodu, zaczniesz się lękać czegoś innego, i jeszcze,
i jeszcze.

[kirania]

mialam cc i osobiscie nie rozumiem jak mozna si ena to samemu decydowac.u mnie
bylo to tylko spowodowne ratowaniemmojej corci.przezylam to strasznie.nie czulam
bolu ale czulam jak mi wyrywaja dziecko z brzucha.bol ogormny potem i do tego
umnie doszla depresja (pewnie spowodowana roczarowniem porodowym).ogolni eja to
odradzam wszytkim.rozumiem ze mzona si ebac ale decyzj ao cesarce jest raczj
przesadzona.cc wykonuje sie tylko w bardzo powaznych przypadkach.pozdr

[agikom]

uważam, ze przypadek mojego panikarstwa jest BARDZO POWAŻNY!!!

[agikom]

Masz nosa do takich jak ja Jest dokłądnie tak jak Ci się zdaje, a nawet gorzej. To nie jest kwestia ciązy i zbliżającego się porodu. Tak jest zawse i co dizeń. Problemy są ze mną zawsze, jesli akurat nie mam zadnego, to bardzo szybko go sobie znajdę. VZasem zastanawiam się jak wytrzymywali ze mną kiedyś moi rodzice i jak teraz robi to mój mąż. Oni się z tego żartują, ale to musi być dla nich też męczące. Zal mi mojej dzidzi, mam nadzieję ,ze opanuję się gdy zostanę mamą. Jesli chodzi o psychologa... Mam już ich po dziurki w nosie. Ale najbardziej chodzi o to, ze dobry psycholog dużo kosztuje-bardzo duzo!!! Natomiast Ci państwowi, śa do nich straszne kolejki i wizyty odbywają się raz na miesiąc, to bez sensu zeby prowadzić jakąś terapię.
Jesli chodzi o ten lęk-tez dobrze myślisz- moje cesarskie cięcie "się załatwia" właśnie i pewnie będzie załątwione, wiec trochę mi ulżyło, ale tylko trochę. Nadal jestem strzępkiem nerwów, i marzę tylko o tym, by być już z dzieckiem w domu. Moze poprawi mi się, gdy porozmawiam już z lekarzem, poznam zespół, który będzie przy mnie podczas porodu... Mam nadzieję.
pozdrawiam Cię!

[nangaparbat3]

cześć, Agi, nie jest z Toba tak źle, skoro sama o tym wiesz.
Ale skoro tak, powiem Ci parę rzeczy na zaś.
1. Dziecko nie jest z cukru.
2. Było jakieś parenaście - paredziesiąt lat temu straszne trzęsienie ziemi w
Meksyku (w miescie Meksyk). Między innymi zawalil sie tam szpital. Po TYGODNIU
spod gruzów wyciągano żywe wcześniaki.
Kiedy sie o tym dowiedziałam, uznałam, że nawet noworodek bierze na siebie
jakąś część odpowiedzialności za swoje życie, ze są w nim siły, jest wola
przetrwania. Że nie jest zdany tylko na mnie, bo wtedy nie przeżylby pod
gruzami siedmiu dni bez zadnej opieki.
3. Ponieważ zaszlam w ciążę dobrze po 30., bałam się okropnie, że będę miała
dziecko niedorozwinięte. To był prawdziwy strach i bardzo źle na mnie wpływał.
wreszcie zadałam sobie pytanie: co zrobię, jeśli tak się stanie rzeczywiście? I
zrozumiałam, zobaczyłam, że jeśli tak, to po prostu będę to dziecko jeszcze
bardziej kochać, i zrobie wszystko, żeby było mu dobrze, takiemu jakie będzie.
Jak to zrozumiałam, przestalam się bać.
4. Zdobadź jak najprędzej książkę Sheili Kitzinger "Karmienie piersią". Dzieki
niej karmiłam mimo dwóch kroplowek na wywołanie porodu i cesarskiego cięcia,
kiedy nawet lekarze mowili, ze "karmić to pani już nie będzie". Książka jest
cudownie kojąca, kiedy teraz przypominam sobie, jak ją czytałam, czuję się,
jakby mnie ktoś wtedy głaskał po głowie.
Jakby co - pisz, proszę, na priva.
Pozdrawiam najserdeczniej N.

PS

[nangaparbat3]

I jeszcze jedno.
Hindusi wierzą, że dusza wybiera sobie rodzinę, w której chce przyjść na świat.
O tym też zawsze pamietałam, że córka nas WYBRAŁA - wiedziła, co czyni, wiec
nie musimy wpadać w rozpacz dlatego, że nie jesteśmy doskonali.
Takie myśli dobrze robią - jest sie bardziej sobą i bardziej sie można cieszyć
dzieckiem, a mniej martwić, że to czy tamto robimy nie tak

[joln]

Corke urodzilam przez cc, nie mialam akcji porodowej i po 12 godz 1 fazy
zrobili mi cesarke, i uwazam, ze byla to super decyzja, bardzo sprawnie szybko,
bez narkozy, wstalam na drugi dzien, wogloe szybko sie pozbieralam i zyczylabym
sobie takiego drugiego porodu i pologu, mam duzo kolezanek po cc i naprawde nie
slyszlam negatywnych opinii

[katka74]

Ja o cesarce dowiedziałam się na dwa dni przed zabiegiem. Cała ciąża modelowa, a
pod koniec małowodzie, wzrosło mi ciśnienie i wylądowałam na patologii. Kiedy
lekarz zaproponował mi cesarkę, byłam w szoku, szykowałam się na naturalny a
cesarka wiązała się dla mnie ze straszną operacją i unieruchomieniem na miesiąc
w łóżku (taka wizje przedstawiono w szkole rodzenia). Uznałam jednak że lekarz
wie co robi i podpisałam zgodę.
Sam zabieg: niecała godzina, sympatyczni lekarze, córa śliczna do mnie
przytulona a potem na rękach u taty.
Potem gorzej 12 godz bez ruchu, potem dzień bólu przy każdym ruchu. A potem już
tylko dobrze, blizna zagojona super szybko (szybciej mi musieli szwy zdjąć niz
przepisowe 7 dni)i dziś 1,5 roku po porodzie właściwie zero śladu blizna prawie
niewidoczna. Ból przeszedł bardzo szybko, wszystko robiłam przy dziecku, dużo
się ruszałam i myślę że to pomogło. W piatek rodziłam a w poniedziałek juz
miałam wypis. Dziecko śliczne nie wymęczone porodem.
Generalnie ja mój poród wspominam genialnie i jestem wdzięczna lakrzowi za
decyzję. Wiem że bywa róznie, bo powikłania się zdarzają, poza tym różna jest
wrażliwość na ból każdej z nas.
Ale z drugiej strony widziałam dziewczyny bo wielogodzinnych porodach, które
były w o wiele gorszej kondycji niż ja po cesarce.
Kasia

[bbb21]

zajrzyj na forum <<cesarskie cięcie>>

[abelha]

Witaj,
Ja mialam podobnie. Za nic na swiecie nie wyobrazalam sobie porodu naturalnego.
Najlepiej poradz sie w tej kwestii swojego ginekologa, a ten pewnie Ci poradzi
zaufana prywatna klinike.
Dla mnie cc to rewelacja ( w sumie nie wiem co to prawdziwy porod, a mam
blizniaczki)), z tym ze musi byc prawidlowo zrobiona. Moja cesarke zrobil
ginekolog-poloznik, ktory prowadzil moja cala ciaze, wiec przeszlam ja bez
najmniejszego stresu.
Pozdrawiam

[maadzik3]

Mialam cesarke - planowana - ze wzgledu na oczy. Zabieg byl OK (pisalam wyzej w
watku o mezu), ale PO to juz calkiem inna sprawa i naprawde zazdroscilam
dziewczynom po porodzie normalnym - one jadly, ja 3 dni nic - kroplowki i woda,
one - chodzily do kibelka, ja 3 dni cewnik (ktorego usuwanie nie jest niczym
przyjemnym), one do dzidzi sie obracaly a ja obiegalam lozko bo przed
sciagnieciem szwow obrocenie tulowia bylo abstrakcja. Wiec zastanow sie. Ale
kazdy wybiera sobie swoj los)))
Magda

[agikom]

Maadzik3,Ty pewnie mialaś znieczulenie ogólne co? Bo po tym w kręgosłup to chyba nie bylas trzy dni taka nie do życia?

[verdana]

Komplikacje zdarzaja sie i przy porodach naturalnych i przy cesarkach - ale
pediatrzy raczej radza naturalny, o ile sie da. Ginekolodzy asystujacy przy
porodzie i neonatolodzy widza dziecko przez krótki czas, tymczasem komplikacje
bywaja późniejsze - a to już ich nie interesuje.
Uwazam jednak, że osoba, która panicznie boi sie porodu rodzić nie powinna.
Moze jej sie zatrzymać akcja porodowa, moze nie być w stanie współdziałac z
lekarzami. Jednak w takim wypadku ja doradzałabym c.c. w znieczuleniu ogólnym -
przy takim nastawieniu c.c. w znieczuleniu miejscowym moze być takze ciężkim
przezyciem. Nie mowiac już o tym, że u mojej przyjaciółki nie zadziałało do
konca i efekt był okropny.
Radze znaleźć ginekologa, który zgodzi się zrobić c.c., albo uzyskać
zaswiadczenie od psychiatry, ze nie wskazane jest rodzenie siłami natury.