poród w domu

[ulaa4]

co myślicie o porodzie w domu?
chcę rodzić w domu. pewnie nie ma znieczulenia... czy da się bez niego
urodzić?

[pikolakszpak]

dgybym nie była zdecydowana na 100% na znieczulenie, to bardzo możliwe że
zdecydowałabym się na poród w domu. Nienawidzę szpitali, wydaje mi się że poród
w domu ma bardzo dużo zalet.
Ale jako że chcę znieczulenie, to urodzę w szpitalu...

[panda2000]

nie zdecydowałabym sie na poród w domu, w szpitalu bedę miała chociaż 3 doby
odpocząć a w domu: córka, maż i zawsze coś do zrobienia. Pozatym bałabym sieczy
z dzieckiem oby napewno wszystko ok

[pikolakszpak]

a ja właśnie myślę, że w domu szybciej dochodzi się do siebie: jest się na swoim
własnym terytorium, w znanym i bezpiecznym otoczeniu, a w szpitalu: obco, jesteś
zdana na opiekę obcych ludzi (nawet jeśli są życzliwi), hałasy, płacz dzieci,
osoby odwiedzające (Ciebie i współlokatorki). Jednym słowem nie powiedziałabym
że w szpitalu można 3 doby odpocząć, ja się nastawiam na to, że dopiero jak
wrócę do domu to naprawdę odpocznę, mimo tego że będziemy w opiece nad
maleńswtem zdani z mężem na siebie.

ale to nie tak hehe

[elza78]

po porodzie w domu matka i dziecko jada do szpitala )

[agnieszkas72]

Bzdura,nie po zaplanowanym porodzie z połozną.

[lidia.d]

A ja jestem przeciwna porodom w domu, o czym juz pisałam. Moje pierwsze dziecko rodziło się w szpitalu. Ciąża przebiegała super. Pierwsza faza porodu też raczej ok (Wody odeszły mi jeszcze w domu. Potem był bardzo mały postęp w rozwieraniu szyjki i podano mi oksytocynę. Nie jestem pewna, czy było to konieczne). Całkiem dobrze zrobiło się, gdy w końcu dostałam znieczulenie. Potem zaczęło się parcie i nagle Młodemu zaczęło gwałtownie spadać tentno (widać to było na KTG). Nagle cały pokój zapełnił się ludźmi i wyciągnięto ze mnie mojego synka przy pomocy próżnociągu (na cesarkę nie było czasu). Cała akcja trwała dosłownie parę minut, a i tak synek urodził się w zamartwicy. Dostał tylko 4 pkt. Na szczęscie wszystko skończyło się OK i teraz jest zdrowym wesołym trzyletnim rozbójnikiem. Gdybym zdecydowała się rodzić w domu, pewnie by go ze mną nie było (podkreślam: cała ciąża i początek porodu był super. Pogorszenie stanu dziecka nastąpiło momentalnie. Nie wiem, co by było, gdyby pod ręką nie było sprzętu i lekarzy).
Drugie dziecko też będę rodzić w szpitalu. Co z tego, że większość porodów nie wymaga lekarskich interwencji, skoro akurat w tym jednym przypadku interwencja może się okazać potrzebna...

A tak z ciekawości pytam: Czy podczas porodu w domu robione jest KTG?

Pozdrowienia

Lidka

[nuit4]

Nie,nie ma KTG-tętno sprawdza się inaczej-ale nie ma też zbędnych
interwencji(np.oxytocyny,która w niektorych szpitalach pojade sie tak po prostu
zeby szybciej było..),nie lezy sie na plecach bo tak personelowi
wygodniej(dziecko uciska na duze naczynie krwionosne,jest przez to mniej
dotlenione zwlaszcze podczas parcia).Kobieta ma wybór.Może rodzic w szpitalu,w
domu,w domu porodowym.Powinna wybrac miejsce w ktorym czuje sie najbardziej
bezpiecznie-biorac tez pod uwage medyczne przeciwskazania jesli takie sa.Porod w
szpitalu tez wbrew pozorom wiaze sie z pewnym ryzykiem(np. zakazen)

[ulaa4]

kurcze najgorsze jest to ze jak maleństwu cos sie stanie to zawsze bede
obwiniać siebie ze chciałam rodzić w domu....
no i kwestia znieczulenia. jak rodząca nie wytrzymuje bóli to co wtedy? jak
wiadomo szpital tego tez nie gwarantuje!! i jechanie do szpitala bo dostanę
znieczulenie to moze być pomyłka...

a co to ten dom porodowy? chyba w szczecinie tego nie ma...

[nuit4]

W Szczecine masz fajną położną od porodu w domu,info prześlę na priv,ona wszysko
Ci wytłumaczy i zdecydujesz czy dom czy szpital.Dom Narodzin działa jak na razie
w Warszawie

[ulaa4]

dziękuję!!!

[agnieszkas72]

Brak jakichkolwiek interwencji medycznych i oparcie w instynkcie rodzącej to
podstawowa zasada gwarantująca bezpieczenstwo porodu domowego.Oczywiscie nie ma
mowy o oksytocynie,znieczuleniu czy KTG(wymaga unieruchomienia rodzacej na
pewien czas, co uniemozliwia jej reagowanie na sygnały wysyłane przez ciało, a
tym samym może zaburzyc tętno dziecka).Połozna sprawdza tętno za pomocą aparatu
Dopplera-krótko i tak,zeby nie przeszkadzac rodzącej w momencie skurczu.Baaardzo
wazną sprawą oprócz prawidłowego przebiegu ciązy jest nastawienie.Strach,ze nie
poradzisz sobie z bólem jest sygnałem,zeby decydowac się na szpital.Powiem
więcej:takim sygnałem jest samo nastawienie się na ból.Z perspektywy moich
porodów mogę powiedzieć,że tego bólu nie ma-czekałam na skurcze i były
skurcze,niesamowicie silne ale spokojnie mozna było sobie z nimi poradzić.Nigdy
nie rodziłam w szpitalu.

[olamad]

Właśnie o tym chciałam napisac: że jest bardzo prawdopodobne, że podczas porodu
w domu, takie komplikacje mogłyby wogóle nie wystąpic. W szpitalu nikt sie za
bardzo nie opiera na instynkcie rodzącej, a raczej na wygodzie personelu. Co
prawda szpital nie dom, ale podejrzewam, ze jesli lekarze byli by w stanie
troche bardziej kobietom zaufać, to nawet tam byłoby o wiele mniej interwencji
podczas porodu.

agnieszka

[laluu]

Czy przy porodzie korzystałaś z jakiś metod naturalnych np. homeopatii? A
przed? Cos oprócz nastawienia?

[agnieszkas72]

Nie uznaję homeopatii-uwazam że to oszustwo.Nie korzystałam z żadnego wsparcia
farmakologicznego.Otuchy dodawały mi przed urodzeniem dzieci ksiązki Sheili
Kitzinger,które czytałam w każdej ciązy.W czasie porodu kojąco działała obecnośc
wspaniałej połoznej i męża.

[kropelkaa3]

A co to za książki? Można je kupić?
nastawiam się na poród naturalny, więc szukam wszystkiego co może pomóc
w "powrocie do natury"

[agnieszkas72]

S.Kitzinger"Poród w domu","Szkoła rodzenia"+jeszcze Janet Balazskas"Poród
aktywny".Kupowałam niestety w 1 ciązy, ponad 9 lat temu.

[nuit4]

To też warto przeczytać nawet jeśli nie bnędziesz rodzić w domu
www.republika.pl/magdartur/porody.html

w domu nie mam odwagi, ale...

[kania_kania]

Zdecydowalam sie na porod w Domu Narodzin.

Dwa poprzednie porody byly praktycznie bezbolesne... nie wiem, co to znaczy bol
podczas porodu - moze dlatego podchodze tak optymnistycznie i nie wyobrazam
sobie znieczulenia.

Nienawidze szpitali... rutyny, wladzy lekarzy itp... Wybralam Dom Narodzin, bo
tam polozna jest DLA MNIE, mojego meza i rodzacego sie dziecka, bo tam mam
zapewniona intymnosc - oraz karetke na wypadek powiklan

Kania

[mamamada]

Ulaa4 - to, jak będziesz odczuwała ból rodząc dziecko, będzie zależało od wielu
czynników - są kobiety, dla których jest to ból nie do zniesienia, są takie,
które mówią, że długotrwały ból zęba jest gorszy. Mysle, że Ty wiesz najlepiej,
jak radzisz sobie ze znoszeniem bólu. Rodzenie dziecka (faza rozwierania) jest,
niestety, bolesne - ale bardzo wiele zależy od Twojego nastawienia, od tego,
czy rodzisz w komfortowych ze swojego punktu widzenia warunkach, czy masz
możliwość decydowania o tym, jak chcesz rodzic, słuchania tego, co podpowiada
Ci ciało. Ja pierwsze dziecko rodziłam w domu, to był świadomy wybór i nigdy go
nie żałowałam. Ból pamiętam, to było trudne. Ale rodziłam tak jak chciałam, w
swoim własnym tempie, w otoczeniu, w którym czułam się bezpiecznie i u siebie,
z doświadczoną położną, zwolenniczką porodów domowych, daleką jednak od
jakiegokolwiek fanatyzmu. I miałam umówioną drugą położną (znajomą tej "mojej")
w szpitalu 5 min. drogi od domu, na wszelki wypadek.

Drugiego malucha rodziłam w szpitalu (św. Zofia w W-wie, jeden z
najbardziej "pronaturalnych" szpitali w kraju), po pobycie na patologii ciąży
(ciśnienie mi mocno skoczyło w górę) i wspominam to doświadczenie
traumatycznie. Nigdy nie będę wiedziała na pewno, czy fakt, że wywołano mi
poród i kazano leżeć pod KTG całą końcówkę I fazy (a rodząc pierwszego synka
odkryłam, że nie jestem w stanie przeleżeć skurczu, nic tak nie bolało jak
skurcz łapiący w pozycji leżącej - na szczęscie wtedy nie musiałam) miało wpływ
na to, że maluchowi coraz bardziej słabło tętno. Mam poczucie, że tak. Ale na
pewno nie będę wiedzieć tego nigdy. Lekarze mówią: i całe szczęście, że pani
leżała pod ktg, bo widzielismy co się dzieje i dziecku nic sie nie stało. A to
chyba najważniejsze, prawda? I oczywiście to jest najważniejsze. Ale kiedy
słyszę takie teksty, myślę: nigdy nie będziecie wiedzieć, czy gdybyście
pozwolili mi rodzić inaczej, w zgodzie z własnym ciałem, potrzebami,
instynktem, doszło by do jakichkolwiek komplikacji, ze słabnięciem tętna
malucha włącznie. Znacie tylko ten jeden scenariusz, bo nie jesteście gotowi
sprawdzić innego. A dla mnie ten ból był tak dojmujący, że odlatywałam, nie
miałam wtedy siły walczyć z personelem o prawo do porodu w wybranej pozycji.
Pierwszy poród pozostał w mojej pamięci trudnym, ale bardzo pięknym
doswiadczeniem, dał mi niesamowite poczucie bycia świadomą swojego ciała, silną
kobietą, poczucie sprawczości i zaufania do swoich poglądów, wyborów, a także -
do naturalnych odruchów i instynktów.

Drugi - przez długi czas był najkoszmarniejszym wspomnieniem, jakie miałam.
Nigdy nie doświadczyłam takiego bólu, poczucia bezradności, braku poszanowania
intymności i godności, której elementem jest przecież prawo do samostanowienia,
decydowania o tym, co dla mnie jest dobre i ważne. Choć - chcę to wyraźnie
podkreślić - nie spotkało mnie szpitalu nic nadzwyczajnego, po prostu
zastosowano do mnie standardowe procedury, które jednak w moim osobistym
odbiorze były gwałtem na moim ciele. O psychice nie wspomnę.

A teraz spodziewam się trzeciego dziecka, za kilka dni mam termin porodu. I tym
razem urodzę w szpitalu, z nadzieją, że tam też się jednak da rodzić "po
ludzku" - choć nie ukrywam, że boję się to sprawdzać. Powód jest prosty -
opieka medyczna w Polsce nie jest na poziome Holandii, ratownictwo medyczne
kuleje - o ile wiem to w całej stolicy jeździ kilka karetek neonatologicznych,
a w ciągu tych pięciu lat, od kiedy jestem mamą, kilka razy miałam okazję sie
przekonać, jak kruche potrafi być życie dziecka. I ile może znaczyć każda
dodatkowa minuta, w której trzeba czekac na pomoc. Nie jestem gotowa ryzykować,
choć statystyki porodów domowych wskazują, że ryzyko jest niewielkie.
Gdyby było u nas jak w Holandii - poród w domu, ale powiadomiony szpital i
zespół ratownictwa medycznego w pełnej gotowości, by błyskawicznie
interweniować w razie komplikacji, nie wahałabym się ani chwili.
A tak pozostaje mi szpital, bo na Dom Narodzin mnie niestety nie stać.

Niezależnie od tego, jaka decyzje podejmiesz, życzę Ci, by poród był dla Ciebie
ważnym i pozytywnym doświadczeniem.
I trzymam kciuki za Ciebie i za Twoje Dziecko

do mamamada

[ulaa4]

dziękuję za ciepłe słowa!!!
to wazne co napisałaś o KTG.
połozna z którą się kontaktowałam ma dekektor tętna płodu.
tez mam szpital o pare minut drogi od domu! chociaż w szczycie dłużej...
również życzę szczęśliwego rozwiązania i zdrówka!!!

[estel7]

Właśnie to ze niepotrzebane madyczne procedury są powodem wielu komplikacji
powoduje ze planuję poród domowy - ale moja położna wozi ze sobą dla maluszka
tlen i respirator gdyby urodził osie w złym stanie itp rzeczy - ale mówi zę
nigdy jeszcze nie musiała ich uzywać - ostra selekcja i dobre przygotowanie oraz
wsłuchiwanie sie w kobietę daje wiele większe bezpieczeństwo niz w szpitalu
gdzie panuje rutyna często sprzeczna z naturą.
Zresztą statystyki są wiele mówiące - wspólczynnik śmiertelności noworodków przy
PSN bez zagrozenia jest wyższy w szpitalach niż w domu. - To na podstawie dabań
w Anglii i Holandii...

do estel7

[ulaa4]

kiedy rodzisz? ja w kwietniu.
jak wygląda ta selekcja?
chciałabym dotrzeć do tych statystyk.
zamierzam zapytac dzis mojego lekarza o poród w domu ale nie spodziewam się
zachwytów!!

dziękuję!

[ulaa4]

dziękuję ze odpowiedziałyście na moje pytanie tak wyczerpująco i na
serio.przeczytałam Wasze odpowiedzi z biciem serca. ja mam termin na kwiecień
więc zdaję sobie sprawę ze decyzja zapadnie w ostatnim miesiącu - chyba
ułożenie dziecka jest tez ważne.
umówię sie tez na rozmowę z położną i tez teraz wiem o co pytać - np. ten
respirator.
ból przeżywam bardzo ruchliwo i to lezenie nieruchomo pod KTG mnie
przeraziło!!!! czy ktoś tak może leżeć w ogóle?? przecież to tortury! ruch u
mnie podczac bólu jest niemal instynktowny!!

w sumie to od początku ciąży wiedziałam czego tak naprawde się boje - władzy
nade mną personelu szpitala, ich rutyny, krzyków, odarcia z intymności...
z tego co wiem nie kazdy w szpitalu ma znieczulenie podane...
pozdrawiam
ps. pozostaje jeszcze kwestia finansowa... to jednak luksus w polsce

[pytia74]

Witaj, kiedy czytam, o tym, czego sie tak boisz to widze siebie sprzed paru
miesiecy. Tez bardzo sie balam unieruchomienia i przywiazania do lozka pod ktg.
Chociaz znalazlam szpital, ktory mnie przekonal swoim podejsciem i urodzilam w
miare naturalnie (dostalam zel prepidil) to i tak tego unieruchomienia nie udalo
mi sie uniknac. U mnie tak sie akurat zlozylo, ze pojechalam do szpitala, kiedy
zaczely odchodzic wody, ale poniewaz regularnych skurczy nie bylo to wyslali
mnie z mezem do mojego pokoju i kazali czekac az sie akcja rozkreci. Jak tylko
zostalam sama z mezem, i z przyjaciolka, w ciagu 20 min. pojawily sie regularne
skurcze. Do 5 cm bylam w tym pokoju i bylo super choc plakalam z bolu ale moglam
brac prysznic, chodzilam, kucalam i takie tam. Nikt do mnie nie zagladal bo
polozne stwierdzily, ze pierworodka to na pewno tak szybko nie pojdzie a poza
tym byl srodek nocy. Potem sami zglosilismy poloznej, ze chyba sie zaczelo no i
to byl koniec mojego aktywnego porodu. Przypieli mnie do ktg na 1/2 h i wtedy
bole zrobily sie tak nieznosne, ze calkowicie odjezdzalam. Chociaz lezalam na
lewym boku i staralam sie oddychac prawidlowo, to po prostu tracilam swiadomosc
i pod koniec zapisu zaczely sie problemy z tetnem. (Nie moge miec tej pewnosci
ale przypuszczam, ze bylo to wlasnie na skutek unieruchomienia i dlugiego
lezenia tym bardziej, ze jeszcze w ciazy zdarzalo mi sie zaslabnac z
niedotlenienia w pozycji lezacej nawet na badaniu USG). Przelezalam tak 5h az do
pelnego rozwarcia i bardzo niewiele z tego czasu pamietam, tylko bol i to jak
mnie polozna wyrywala z nieprzytomnosci, zebym nie zapominala oddychac. Od ktg
odpieli mnie dopiero na samo rodzenie. Wszystko w koncu zakonczylo sie dobrze,
nawet krocze ocalalo))) Poza tym personel byl dla mnie przemily, wszystko mi
tlumaczono, choc ja bylam prawie nieprzytomna, wiec o jakimkolwiek zalu do
poloznych mowy nie ma.
Tobie zycze, zeby udalo ci sie urodzic bez komplikacji, w taki sposob w jaki ty
chcesz i unikajac tych wszystkich rzeczy, ktorych sie boisz.

do pytia74

[ulaa4]

hmmm... no to rzeczywiście wygląda jakby to unieruchomienie mogło zaszkodzić...
duze ryzyko to lezenie plackiem jezeli chodzi o życie i zdrowie dziecka!! jeśli
natura dyktuje co innego a lekarze co innego to juz mamy konflikt w tak ważnym
momencie!! i wykłucaj się tam z nimi!!! szok...
a dlaczego właściwie od razu kazali położyć się po KTG? był jakiś powód?
(zawsze tak robią?) czy jedynym powodem była akcja porodowa?
no o prepidil tez słyszałam na forum, ze oszczędza sławnego masażu szyjki.

Dziękuję Ci za słowa pocieszenia!może mi się uda urodzić naturalnie!

[pytia74]

Do ktg przypieto mnie po tym jak polozna stwierdzila, ze zaczal sie porod. Jest
to standardowa procedura, przynajmniej tam, gdzie ja rodzilam. Ktg ma trwac
1/2h, a potem mozna sobie robic, co sie chce. Jednak u mnie pod koniec polozna
zaczela miec watpliwosci co do tetna i zeby sie upewnic kazala polezec jeszcze
kolejne 1/2h. To ktg mnie wykonczylo bo czujniki trzymaly sie na brzuchu za
pomoca bardzo ciasnych pasow, ktore okropnie potegowaly bol. Kiedy w koncu
polozna powiedziala, ze nie moze mnie odpiac to wiedzialam, ze nie bede sobie
mogla ulzyc w zaden sposob (a przyjechalam do szpitala nastawiona na porod w
wodzie) i niestety poddalam sie calkowicie bolowi. Wiem, ze moj porod nie byl
zly i w sumie jestem zadowolona, ale szkoda mi troche, ze nie moglam miec
zadnego wplywu na to, co sie dzieje i bylam tak przytloczona bolem, ze nie
przezylam tego wydarzenia calkowicie swiadomie.

[sara2103]

bez znieczulienia to się da. Tylko czy masz 100% pewności, że wszystko pójdzie
ok? Ja tam wolę mieć lekarzy jakieś kilkadziesiąt metrów od siebie (tak na
wszeki wypadek)

[agnieszkas72]

Oczywiście.Tylko wiesz...pracowałam z dziecmi uposledzonymi.Wiele z nich miało
cięzkie uszkodzenia okołoporodowe powstałe w wyniku niedotlenienia.Żadne z tych
uszkodzeń nie powstało w wyniku porodu domowego.Zainteresuj sie statystykami
szpitalnymi.Chociaz jesli jestes w ciązy odradzam zainteresowanie tym tematem.Po
prostu:nic nie jest pewne na tym swiecie ,a obecnosc lekarza i szpitalnego
sprzętu nie jest 100% gwarancja zdrowia dziecka.

[sophie2202]

Prawdopodobnie będę rodzić w domu na przełomie kwiecień/maj. Na moją decyzje
miało wpływ przede wszystkim przykre doswiadczenie ze szpitala z pierwszego
porodu. Połozna wtedy stwierdziła że prawdopodobnie urodze za 12 godzin i
zostawiła mnie samą w sali z męzem, ja tymczasem urodziłam za nie całą godzine.
Siedziałam na toalecie bo myslałam ze to siku mi się chce, a to główka
wychodziła, gdyby nie maz który poleciał szukac tą głupią połozną to dziecko
wylądowało by w toalecie, ledwo zdazyli mnie na łóżko rzucic. W domu połozna
mnie nie zostawi, i bede się czuła bezpieczniej, porody nie zawsze są długie i
ciezkie, czasami rodzi sie szybko i trzeba byc na to tez przygotowanym. Aha w
planie porodu miałam napisane że chcę rodzić w wodzie, nawet nie zdazyłam o to
poprosic, nie mówiąc już o znieczuleniu.

[aurelkax]

Mam prośbę do wszystkich kobietek, które rodziły w domu:
bardzo proszę napiszcie w jaki sposob znalazlyscie polozna do takiego porodu.
Byc moze moglybyscie kogos polecic w Warszawie?
Jak przebiega mniej wiecej porod w domu? I co po porodzie jesli idzie o
formalności, czy mialyscie jakiekolwiek trudnosci zwiazane z tym, ze rodzilyscie
w domu?
Pozdrawiam

[irka15]

Nareszcie jakis pozytywny watek o porodach w domu... A nie stado odpowiedzi
rozhisteryzowanych ciezarowek, ktore nigdy nie mialy do czynienia z zadna
rodzaca w domu, ani do konca nie wiedza o co chodzi...

Osobiscie znam kilka osob, ktore rodzily w domu. Wszystkie bez wyjatku twierdza,
ze bylo to najpiekniejsze przezycie w ich zyciu.
Ja sama chcialabym rodzic w domu, ale maz sie nie zgodzil. Poza tym dziecko
siedzi na pupie, a to juz 37tc.

Pozdrawiam

[agamama123]

Moja kolezanka rodziła w domu. Poród wspomina super, twierdzi, że to byl
najpiekniejszy poród jaki przezyła (3 kolejny). Ale nie obyło sie bez powikłań -
tuż przed koncem maluchowi spadło tętno, urodził sie siny. A mama miała duże
problemy z urodzeniem łozyska - musieli szybko jechac do szpitala. A wiecie jak
to wyglada w Warszawie w godzinach szczytu... na szczeście wszystko skończyło
sie oki.
Mysle, ze poród w domu jest czyms niesamowicie intymnym Czasem żałuje, że nie
rodziłam w domu ale w moim przypadku to nie wchodziło w grę - mam pierwsze
dziecko z wieloma problemami - kazdy kolejny poród musi byc dobrze kontrolowany.
Choc rodzę rewelacyjnie

[aurelkax]

Mój mąż tez na początku mówil, że mu sie pomysl rodzenia w domu nie podoba, ale
sam doszedl do wniosku, ze nie ma prawa mi narzucac swego zdania. Poza tym
zażartował, ze jesliby nawet sie nie zgodzil, to przeciez mnie nie zmusi to
porodu poza domem
Rodzimy w domciu

[willyfog]

Położna przyjmująca porody w Warszawie to Irena Chołuj, mieszka pod Warszawą.

[evcik06]

witaj! ja rowniez zamierzam urodzic w domu, a raczej decyzja juz zapadla .Termin
mam na 27 styczen ,bedzie to moj drugi porod za pierwszym razem rodzilam w
szpitalu i nie moglam zniesc tych 3 dni w szpitalu to byla meka i choc byly to 3
dni byla to dla mnie wiecznosc .Rodzilam bez znieczulenia i teraz tez go nie
potrzebuje bol jest do wytrzymania ciesze sie bardzo, ze moge urodzic w domu
marzylam o tym i wcale po porodzie domowym nie jedzie sie do szpitala no chyba
ze bedzie cos nie tak .Zaznacze tylko jedno ze ze szpitala moja coreczka wrocila
z ropna krosta na policzku ,wiec nie uwazam ze szpital jest bezpieczny mam
calkiem inne zdanie na ten temat .Osobiscie bezpiecznie to czuje sie u siebie w
domku .a wracajac do znieczulenia to moja znajoma pomimo ze to byl jej 4 porod
znieczulenie wziela i lezala w szpitalu zamiast 3 dni tydzien ,poniewaz pozniej
bardzo zle sie po nim czula pozdrawiam

[aurelkax]

Evcik, w jakim miescie rodzisz? I z którą polozna? Napisz mi co nieco, moze byc
na priv. Bede ogromnie wdzieczna.
Ja tez sie bolu nie obawiam, bardziej obawiam sie braku kontroli nad cialem po
znieczuleniu.
O porodach domowych wiem troche ale w realiach Berlina i ze znajomą, ktora tak
rodziła nie jestem w zażyłości wystarczającej by ją pytac o szczegóły. A na
forum to zawsze łatwiej mówić
Pozdrawiam

[evcik06]

Aurelkax witam ja rowniez nie bede rodzila w polsce wiec z polozna niestety nie
pomoge ale jesli chcesz to odezwij sie to moj nr gg 4800251 bede mogla wymienic
sie juz wkrotce doswiadczeniem porodu w domu a termin tuz tuz wiec do uslyszenia
pozdrawiam papa

[aurelkax]

O p. Irenie wiem, ale wiem już takze, że porody w domu są coraz popularniejsze i
wolałabym umówić sie z kims, kto nie jest tak rozchwytywany. Czy znasz jakies
miejsce w ktorym mozna sie dowiedziec o położne?

[lidek0]

Rodziłam w szpitalu z indywidualna położną i mężem i nigdy nie zamienię tego
porodu na domowy czy Dom Narodzin. W drugiej fazie okazało się, że maluszek
przekręcił główke i konieczne było cc. Po chyba 10 minutach byłam już
znieczulona na stole operacyjnym, dookoła lekarze i poczucie bezpieczeństwa.
Nie wiem czy podczas porodu w domu byłabym tak szybko na sali operacyjnej, a
czasmi potrzeba jeszcze szybciej reagować. Poza tym wszystkich komplikacji nie
zwalałbym na personel szpitala. Ja rodziałm w przytulnym pokoiku, położna cały
czas przy nas, w pewnym sensie dowolna pozycja bo ona stwierdziła, że na lewym
boku poród postępuje szybciej, ale próbowałam różnych metod, do niczego mnie
nie zmuszano. Owszem kosztowało to trochę, ale od poczatku bałam sie, że nie
zniose bólu i tak się stało, poprosiłam o zzo. Poza tym ktg w dowolnym momencie
i oczywiście aparat usg do dyspozycji. Ja w szpitalu czułam się bezpieczniej,
ja i moje dziecko. A rodziłam na Żelaznej w Warszawie. Kolejny poród tylko tam,
w każdym razie w szpitalu. nie wiem czy w Domu Narodzin można robić cc, ale z
tego co czytałam chyba nie i nie wiem czy na stałe jest tam lekarz bo w
szpitalu tak, a do cc potrzebny jeszcze anestezjolog.

[judyta1100]

JA nie urodziłabym swoich synów bez znieczulenia. To chyba zależy od twojej
wytrzymałości na ból. Ja niestety nie jestem wytrzymała ani nie próbuje
ambicjonalnie siebie i innych przekonać, że tak jest. Druga sprawa to jednak
istnienie ryzyka, w przypadku szybkiego cięcia każda chwila się liczy. Tak było
u mnie problemy z tętnem dziecka - szybka interwencja i po 30 min. mały już był
z nami. Tak więc ja nigdy bym się nie zdecydowała na poród w innym miejscu niż
szpital.

[budzik11]

Ja bardzo chciałabym urodzić w domu. Pierwsze dziecko urodziłam w szpitalu, nie
mam żadnej traumy, ale większość bólu spowodowana była rutyniarskimi,
niepotrzebnymi, jak się potem okazało, zabiegami. Niepotrzebnie podano mi
oksytocynę (po prostu nie chceli zajmować długo łóżka porodowego, bo szpital
dysponuje tylko dwoma), miałam masaż szyjki macicy (który był najgorszym bólem
w całym moim życiu), niepotrzebnie zostałam nacięta (co przy mnie powiedział
położnej lekarz zszywający po porodzie). Gdyby pozwolono mi rodzić w moim
tempie, zgodnie z naturą, pewnie nic z ww. nie byłoby konieczne. Cała ciąża
przebiegała książkowo, poród w sumie też - tzn. zgodnie z procedurami, bez
komplikacji. Ale mieszkam w małej miejscowości 50km od W-wy i nie sądzę, żeby
jakaś połozna zdecydowała się przyjechąc do mnie do domu żeby mi pomóc. A ile w
ogóle taka przyjemność kosztuje? I co z formalnościami? Kto bada bada dziecko?
Czy trzeba jechać z dzieckiem do szpitala potem? Bo przecież ktoś wydaje
książeczkę zdrowia, ktoś przeprowadza test Apgar - czy połozna ma do tego
uprawnienia? Kto wypisuje "Zaświadczenie o urodzenia dziecka" z którym
potemidzie się do USC?

[aurelkax]

Przyłączam sie do pytań Budzik11. To wszystko to bardzo istotne rzeczy.
Budzik, wiem, ze są połozne pomagające w domowych porodach, które jeżdżą poza
warszawę. Ale jakie są ceny to pojęcia nie mam...
To co napisałaś o swoim pierwszym porodzie w szpitalu to są te rzeczy, których
ja sama też chcę uniknąć.
Pozdrawiam.

[budzik11]

budzik11 napisała:

A ile w
> ogóle taka przyjemność kosztuje? I co z formalnościami? Kto bada dziecko?
> Czy trzeba jechać z dzieckiem do szpitala potem? Bo przecież ktoś wydaje
> książeczkę zdrowia, ktoś przeprowadza test Apgar - czy połozna ma do tego
> uprawnienia? Kto wypisuje "Zaświadczenie o urodzenia dziecka" z którym
> potem idzie się do USC?


Podbijam moje pytanie - czy ktoś zna odpowiedzi??

do Anielki

[willyfog]

koszt pomiędzy 1200 a 2500 zł. Dziecko ogląda położna przyjmująca dziecko, waży
na specjalnej wadze, nie robi żadnych testów, nie odsysa nic z nosa, nie myje
jak nie ma potrzeby i w ogóle nic specjalnego z nim nie robi. Do dziecka możesz
zamówić pediatrę, ja nie zamawiałam, z dzieckiem udałąm się na szczepienie
gruźlicze do przychodni 4 dni po porodzie, po tygodniu położna z piętki pobrałą
krew na mukowiscydozę. Wszystkie zaświadczenia wystawia położna i daje
książeczkę.
Pozdrawiam

[fancy1]

Skoro już został poruszony ten wątek, to ja ponowię swoje pytanie stawiane juz
kilkakrotnie na innych forach: czy ktos ma namiary do połoznej z POZNANIA lub
okolic odbierającej porody w domu???

[agnieszkas72]

Moje porody(Gdansk) kosztowały 1200 pierwszy,6oo następne.Dodatkowe koszty to
wizyty neonatolog,która badała dzieci i przy pierwszym porodzie
ginekologa.Połozna ocenia dziecko w skali Apgar,waży i mierzy.Wystawia
zaswiadczenie o urodzeniu do USC.Potem trzeba zadzwonić do szpitala i do
przychodni(przy dwójce starszych dzieci wszystko załatwialismy w szpitalu,bez
przychodni).Na pobranie krwi i szczepienie jechaliśmy jakis tydzień po urodzeniu
dziecka.Słyszałam,ze teraz najlepiej szukac położnej odbierajacej domowe porody
na stronach Fundacji"Rodzić po ludzku".Nasza położna prowadziła szkołę
rodzenia,do której chodziliśmy.

do budzik11 - położna z okolic Warszawy

[mamamada]

Pani Irena, położna, z którą 5 lat temu rodziłam w domu mieszka w Górze
Kalwarii. Jeśli jesteś zainteresowana kontaktem, odezwij się na gazetowy - od
kiedy urodziłam trzeciego malucha rzadko zaglądam na forum.
Pozdrawiam
Magda

Rodziłam w domu i w szpitalu

[mamamada]

A przy okazji - to już do wszystkich rozważających "rodzić w domu czy w
szpitalu" - rodziłam trzy razy: w domu (5 lat temu, bez komplikacji), w
szpitalu (3 lata temu, z kompikacjami, więcej o tym we wcześniejszym poście w
tym wątku) i jeszcze raz w szpitalu, w końcówce 2006 r., tym razem już bez
komplikacji, bez zabiegów medycznych (poza dożylnym podaniem antybiotyku, co
było konieczne i oszczędziło tej wątpliwej przyjemności maluchowi) a za to w
wodzie.

I nadal uważam, że poród w domu był najbardziej "ludzki". Ale w sprawie ryzyka
(tzn. ryzyka, że w razie złego stanu dziecka karetka nie zdąży dojechać albo
nie będzie mieć potrzebnego wyposażenia) nie zmieniłam zdania - kolejny raz bym
się jednak nie zdecydowała

Gdyby ktoś chciał mnie o coś związanego z rodzeniem podpytać, piszcie na
gazetowego. Ekspertem się nie czuję, ale - jeśli komuś mogło by się to okazać
pomocne - mogę podzielić się swoimi doświadczeniami, odpowiedzieć na pytania.
Odpiszę na pewno, choć możliwe, że nie od razu. Moja trójka nieźle absorbuje
Pozdrawiam ciepło wszystkie zdecydowane i zastanawiające się przyszłe Mamy -
Powodzenia!
Magda

[reynevan_a]

Bez znieczulenia, jak najbardziej da się urodzić . Ja rodziłam w szpitalu bez
znieczulenia. Nie wiem jak teraz jest, ale 9 lat temu, kiedy rodziłam córkę
znieczulenie było na specjalne życzenie. Ja zażyczyłam je sobie za późno,
położna stwierdziła, że zaraz urodzę. Tak się stało. Jakoś przeżyłam

W domu bałabym się rodzić z innych względów. Obawiałabym się przede wszystkim o
dziecko. A gdyby "odpukać" coś było nie tak - przewiezienie do dobrego szpitala
zabiera cenny czas. A jak sama źle się poczujesz ? w szpitalu masz fachową
pomoc całą dobę. Wielu lekarzy, pielęgniarki. Ja byłabym za szpitalem, przede
wszystkim bezpieczeństwo.

Pozdrawiam