Co jest przyczyna malej ilosci wód płodowych?

[gosia2122]

Bardzo meczy mnie to pytanie.Mialam tak w ciazy i do tej pory nie wiem co
było przyczyna. Stalo sie to w 35 tc.Synek zdrowy i ładnie sie
rozwija.Pamietam ze lekarz spytal czy mam probemy z tarczyca a bralam leki w
ciazy na tarczyce.Moze ta tarczyca byla przyczyna?

[gogo2]

U mnie przyczyną było nadciśnienie (gestoza) w ciąży

A może tu coś znajdziesz???

[klaudyna1985]

Dzięki wodom płodowym dziecko ćwiczy umiejętności, które przydadzą mu się po
przybyciu na świat – połykanie i ruchy oddechowe. Służą również m.in. do
transportowania substancji odżywczych i produktów przemiany materii.

Wody płodowe (przez ginekologów nazywane bardziej fachowo płynem owodniowym)
chronią maleństwo przed wstrząsami i urazami, a także utrzymują w jego
tymczasowym "mieszkaniu" stałą temperaturę. Zapewniają rosnącemu w brzuchu
dziecku swobodę ruchu – rozpychają mięsień macicy niczym ścianki basenu
rozporowego.Wygląd i ilość wód płodowych mówi wiele o kondycji i zdrowiu dziecka.

Życiodajny koktajl
Płyn owodniowy nie jest zwykłą wodą. Oprócz drobinek mazi płodowej, złuszczonych
komórek i produktów przemiany materii zawiera również substancje odżywcze:
glukozę, białka i tłuszcze. Dzięki tym ostatnim powstaje surfaktant – substancja
niezbędna do rozwoju i prawidłowego funkcjonowania pęcherzyków płucnych malucha.
Wody płodowe są zawsze świeże – podlegają nieustannej wymianie. Ich wytwarzaniem
i wchłanianiem zajmuje się nabłonek owodni (błony płodowej otaczającej
maleństwo). Płynu przybywa i ubywa również dlatego, że dziecko połyka wody
płodowe, a także robi siusiu.
Objętość płynu owodniowego zmienia się w trakcie ciąży. Na początku jest go
bardzo niewiele – w sam raz tyle, by powstała minipływalnia dla Tomcia Palucha.
Na początku trzeciego miesiąca wystarcza 5-10 ml. Z czasem wód przybywa. Malec
może w nich swobodnie fikać koziołki niemal do samego końca ciąży. Dopiero około
37. tygodnia wytwarzanie płynu się zmniejsza, a w macicy robi się coraz ciaśniej.

Za dużo, za mało
Zdarza się (mniej więcej u jednej kobiety na sto), że płynu owodniowego jest za
mało lub za dużo. W pierwszym przypadku mówi się o małowodziu (poniżej 100
mililitrów), w drugim o wielowodziu (powyżej dwóch litrów). W obu sytuacjach
trzeba ustalić, dlaczego tak się dzieje. W przypadku wielowodzia w grę może
wchodzić m.in. cukrzyca u przyszłej mamy lub kłopoty z połykaniem u maleństwa.
Przyczyną zbyt małej ilości wód może być np. fakt, że ciąża jest przenoszona.
Bywa i tak, że nieprawidłowa ilość wód nie wiąże się z żadnymi problemami –
każda ciąża jest inna i nie wszystko można zmieścić w ogólnych normach. Ilość
płynu owodniowego można ocenić podczas badania USG.
A co ze skórą malca?
Skóra malucha bez problemu znosi ciągły kontakt z cieczą. Zabezpiecza ją tłusta,
biaława maź płodowa, która niczym wodoodporny krem nie dopuszcza do niej
wilgoci. Z czasem ochrona przestaje działać i urodzony po terminie porodu malec
może mieć tzw. rączki praczki, tzn. pomarszczoną skórę – taką samą jak Ty, gdy
zbyt długo się kąpiesz. Jeśli zaś przyjdzie na świat zbyt szybko, warstwa mazi
będzie nieco grubsza.

Gdy wody odpływają
To znak, że zaczyna się poród (choć do chwili, kiedy przytulisz swoje maleństwo,
może minąć jeszcze nawet kilkanaście godzin). Wody płodowe powinny być
przejrzyste. Jeśli mają inny kolor, przyszła mama musi natychmiast trafić do
lekarza. Np. kolor zielony może świadczyć o tym, że są zanieczyszczone smółką
(pierwszą kupką niemowlęcia), co niekiedy może się wiązać z zatruciem dziecka.
Jeśli odejdą wody, trzeba jechać do szpitala nawet wówczas, gdy nie mają
niepokojącej barwy albo gdy ciężarna nie odczuwa skurczów. Wypływanie płynu
owodniowego świadczy o tym, że pękł pęcherz płodowy. A skoro nie jest już
szczelny, przestał chronić niemowlę. Bakterie z pochwy mają wówczas zielone
światło: mogą zawędrować do macicy i zainfekować maleństwo. Jeśli wody odpływają
w terminie okołoporodowym, w obawie przed zagrażającą infekcją trzeba czasami
ciążę zakończyć poprzez wywołanie akcji porodowej. Gdy odpływają przedwcześnie,
przez pewien okres podaje się ciężarnej antybiotyk, który chroni nienarodzone
dziecko przed bakteriami. Mama i maleństwo zyskują w ten sposób trochę czasu,
który można wykorzystać, podając preparat przyśpieszający dojrzewanie płuc dziecka.

I coś tutaj...

[klaudyna1985]

Płyn owodniowy – jak ważna jest jego rola w życiu płodowym.

Artykuł omawia znaczenie płynu owodniowego w czasie trwania ciąży oraz
najczęściej spotykane patologie płynu wskazujące na zagrożenie prawidłowego
rozwoju i życia płodu.


Mało która kobieta ciężarna zastanawia się nad tym, jak niezmiernie istotną i
ważną rolę w czasie ciąży odgrywa płyn owodniowy. Cała jej uwaga poświęcona jest
rozwijającemu się maleństwu, często nie zwracając uwagi na inne toczące się w
jej organizmie procesy. Jednakże z pewnością nie raz zastanawiała się, dlaczego
dziecko podczas ciąży przebywa w wodach płodowych, skąd się one biorą i jaki
jest cel ich istnienia.

Cały płód otoczony jest pęcherzem płodowym stanowiącym szczelnie zamknięty worek
wypełniony płynem. Płyn ten nazywany jest płynem owodniowym (wody płodowe) i
tworzy on środowisko życia wewnątrzmacicznego. Umożliwia płodowi nie tylko
swobodne poruszanie się w łonie matki, ale również stanowi pewnego rodzaju
amortyzator chroniąc płód przed urazami mechaniczymi. Poza tym zabezpiecza płód
przed wysychaniem, wahaniami temperatury jak również izoluje dziecko przed
silnymi bodźcami docierającymi ze świata zewnętrznego np. głośnymi dźwiękami.
Owodnia stanowi również barierę dla drobnoustrojów znajdujących się w pochwie.

Płyn owodniowy bierze udział w przemianie materii płodu umożliwiając transport i
wymianę substancji odżywczych, co warunkuje jego prawidłowy rozwój i życie.
Powstaje z płynów ustrojowych matki i płodu przetwarzanych przez jego narządy,
jak również przez popłód. Podlega on ciągłym złożonym procesom, podczas których
dochodzi do produkcji oraz resorbcji płynu, a całkowita jego wymiana między
matką a płodem następuje w ciągu około trzech godzin. Dziecko przebywa przez
cały okres ciąży w wodach płodowych i czuje się w nich wspaniale. Nic dziwnego,
że po urodzeniu ma świetnie wykształcony odruch „pływania”, który utrzymuje się
średnio do 6-8 miesiąca życia, niestety potem zanika. Niektórzy uważają, iż
okres ten jest najlepszym czasem na rozpoczęcie u dziecka nauki pływania.

Ściany pęcherza płodowego (owodni) zbudowane są z tkanek tworzących błony
płodowe, wyścielając wnętrze macicy podczas ciąży. Jednym z elementów
strukturalnych owodni jest tkanka łączna zapewniająca jej dużą rozciągliwość co
umożliwia swobodne zwiększanie powierzchni pęcherza płodowego w miarę rozwoju
ciąży, jak również w przypadku wzmożonego napięcia (np. wielowodzie) nie
powodując przerwania ciągłości błon. W skład płynu owodniowego wchodzą: elementy
komórkowe z owodni i płodu, elektrolity (sód, magnez, potas), białka, z których
największe znaczenie ma α-fetoproteina ze względu na swoje znaczenie
diagnostyczne, tłuszcze, hormony (uzależnione od płci dziecka), liczne aktywne
enzymy oraz witaminy. Skład chemiczny płynu owodniowego zmienia się w zależności
od czasu trwania ciąży oraz od dobrostanu płodu. Pod koniec ciąży płyn owodniowy
zawiera fragmenty meszku płodowego, mazi płodowej jak również nabłonka skóry płodu.

Miejscami biorącymi udział w produkcji i resorbcji wód płodowych są popłód
(owodnia, pępowina) oraz narządy płodu (skóra, nerki, płuca i przewód
pokarmowy). W zależności od czasu trwania ciąży zmienia się znaczenie
poszczególnych elementów w procesie wymiany. W pierwszym trymestrze ciąży
najintensywniej bierze w nim udział owodnia. Regulacja ilości płynu owodniowego
po 20 tygodniu ciąży zachowana jest przede wszystkim poprzez połykanie płynu
przez płód, jego resorbcję w przewodzie pokarmowym jak również poprzez wydalanie
moczu oraz wymianę wody w płucach płodu. Zaburzenie tej równowagi stanowi sygnał
alarmowy o istnieniu jakiś nieprawidłowości wymagających szybkiej i dokładnej
diagnostyki. Odruch połykania płynu owodniowego przez płód udaje się czasem
uwidocznić w badaniu usg wykonywanym około 4 m-ca ciąży. Istnieją
przypuszczenia, iż dziecko potrafi odczuć smak wód, który uzależniony jest od
rodzaju spożywanych przez matkę pokarmów. Około 20 tygodnia ciąży płód wypija
około 500 ml płynu na dobę. Część zużywa na odnowę tkankową, część wydalana jest
z moczem, a część resorbowana przez łożysko przechodząc do krążenia matczynego.
Taki mechanizm wymiany płynu tłumaczy obecność wielowodzia w przypadku wad
rozwojowych płodu tj. zarośnięcie przełyku lub upośledzenie odruchu połykania.

W prawidłowym przebiegu ciąży wód płodowych przybywa systematycznie, a ich ilość
w trzecim trymestrze ciąży nie powinna przekraczać dwóch litrów. Jeżeli ilość
płynu owodniowego przekracza 2000 ml, wówczas mamy do czynienia z tzw.
wielowodziem, natomiast stan, gdy objętość nie przekracza 100 ml określa się
mianem małowodzia. Ilość płynu owodniowego określa się na podstawie badania
ultrasonograficznego poprzez określenie tzw. indeksu płynu owodniowego (AFI -
amniotic fluid index), który powinien wynosić od 5 – 20. Ilość wód płodowych
wzrasta do 36 tygodnia ciąży, następnie zaczyna stopniowo zanikać. W 40 tygodniu
jego objętość wynosi około 800 ml, a po 42 hbd gwałtownie maleje. Zarówno zbyt
mała (małowodzie) jak i nadmierna (wielowodzie) ilość płynu owodniowego w
stosunku do wieku ciążowego może świadczyć o występowaniu wad rozwojowych u
płodu. W wyniku niedostatecznego wytwarzania lub też przedwczesnego odpłynięcia
płynu owodniowego następuje niedobór lub też całkowity brak wód płodowych
(bezwodzie) co stanowi duże zagrożenie dla dalszego rozwoju i życia płodu.
Przedwczesne odpłynięcie płynu owodniowego najczęściej prowadzi do wystąpienia
porodu przedwczesnego, a tym samym wcześniactwa noworodka. Małowodzie
najczęściej współistnieje z wadami nerek u płodu oraz nieprawidłowościami
czynności owodni lub też łożyska. Częściej występuje u ciężarnych z ciężką
gestozą, chorobą naczyń lub nerek. W przypadku małowodzia płody są zazwyczaj
dystroficzne czyli o niższej masie urodzeniowej aniżeli wynika to z wieku
ciążowego. Całkowity brak wód stanowi złe rokowanie dla płodu i zagraża jego
wewnątrzmacicznym obumarciem.

Wielowodzie częściej zdarza się w ciążach bliźniaczych, u kobiet chorych na
cukrzycę, z ciężką postacią konfliktu serologicznego, z chorobami nerek. Ze
względu na dużą ilość wód może dojść do wielu powikłań w trakcie porodu np.
nieprawidłowego wstawiania się główki płodu, wypadnięcia pępowiny i in.
Nadmierne rozciągnięcie mięśnia macicy w czasie ciąży powikłanej wielowodziem,
może być przyczyną osłabionej czynności skurczowej macicy, powodując
przedłużający się pierwszy okres porodu, jak również zwiększa ryzyko
nieprawidłowego kurczenia się macicy po porodzie, co stanowi zagrożenie
wystąpieniem silnych, groźnych dla życia krwotoków. Wśród najczęściej
spotykanych wad płodu stwierdzanych wraz z wielowodziem znajdują się wady
ośrodkowego układu nerwowego, przewodu pokarmowego i nerek.

Istotne znaczenie ma nie tylko ilość, ale również barwa płynu owodniowego.
Prawidłowy płyn owodniowy ma zabarwienie jasne, przejrzyste, jednakże w miarę
upływu czasu trwania ciąży staje się on opalizujący, natomiast tuż przed porodem
jego barwa zmienia się na mętno-białą. W przypadku, gdy dojdzie do
niedotlenienia płodu, wydala on smółkę wewnątrzmacicznie powodując
zanieczyszczenie wód, co w rezultacie daje ich zielonkawe zabarwienie. W
zależności od ilości wydalonej smółki wody mogą być mniej lub bardziej
zagęszczone. Zielone wody płodowe często występują w ciążach przenoszonych i u
kobiet palących papierosy, w przypadku konfliktu serologicznego wody mogą mieć
kolor bursztynowy natomiast brunatne, brudne, podbarwione krwią (o wyglądzie
popłuczyn mięsnych) wody płodowe stwierdzić można w przypadku wewnątrzmacicznego
obumarcia płodu.

Płyn owodniowy dostarcza wielu niezbędnych informacji o prawidłowości rozwoju i
stanu płodu. Zmiany jakie zachodzą w przebiegu procesów patologicznych mających
swoje odzwierciedlenie w składzie, ilości i wyglądzie płynu owodniowego
stwarzają możliwości wykorzystania badań płynu owodniowego w c