panika :(

[bach28]

własnie zaczełam starania o kolejnego maluszka .. mam za soba dwie obumarłe
ciąże no i własnie problem w tym że choć jeszcze nie wiadomo czy jestem w
ciązy juz przezywam niezłego stresa na którego niestety nic nie działa...
tłumacze sobie że tak naprawde nic jeszcze nie wiadomo ale to wszystko na
nic nie jestem w stanie normalnie funkcjonowac a co to bedzie jak się okaże
że jestem w ciązy pomózcie co robić żeby opanować nerwy?

[ania_czarna]

Kochanie, nie martw się tak.. Ja jestem mamą jednego Aniołka, teraz jestem w
37tc!!Jak tylko zaszłam w ciążę wmawiałam sobie, do dnia dzisiejszego, że tym
razem bedzie wszystko dobrze-musi byc dobrze!!Mam za sobą juz 4 pobyty w
szpitalu, leżenie calutka ciąże w domu w łózku i leki od poczatku, ale ide do
przodu..Walczę o moją córeczke!!
Wiem,ze to ciężko być dobrej mysli po takiej stracie, takim zawodzie i bólu, ale
inaczej nie mozesz!!!TYM RAZEM SIE UDA!!!!!!!!!!!!!
Jestem z Tobą!

[bach28]

dzieki kochana oczywiście próbuje się nastawić optymistycznie ale nie zawsze mi
sie to udaje

[atena2006]

Jestem po raz trzeci przy nadzieji. Dwie poprzednie ciąże zakończyły się
poronieniem w 20 tygodniu. zachodząc w tzrecią ciąę nie znałam jeszcze
przyczyny poprzednich niepowodzeń, bo nie wszystkie badania zdążyłam zrobić,
więc strasznie się martwiłam. Wiem jednak, że zamartwianie się i stres na pewno
w niczym nie pomogą, a mogą bardzo źle wpłynąć na przebieg ciąży. Dzidziuś musi
mieć komfortowe warunki rozwoju. Około czwartego miesiąca udało mi się znależć
prawdopodobną przyczynę poprzednich poronień (zespół antyfosfolipidowy), od
tego momentu intensywnie się leczę i nadzieja, że tym razem się uda znacznie we
mnie wzrosła. staram się myśleć pozytywnie i niecierpliwie czekam na sierpień i
narodziny.
pozdrawiam

[zaisa]

Wiesz, sprobuj sobie powiedziec, ze masz prawo sie bac. No bo chyba ktos calkiem
bezmyslny moglby w ogole nie odczuwac strachu w Twojej sytuacji. A wlasciwie w
naszej - tyle, ze ja juz jestem w tej trzeciej ciazy.
Kojarzysz jakos Monike - wuchowa - jedna z, a wlasciwie chyba glowna
organizatorke strony o poronieniu? Kiedys mi mowila, ze wlasnie jak byla w ciazy
z Julka, pomagalo jej, jak mogla powiedziec, ze sie boi i czy to lekarz, czy
ktos inny, mowil jej, ze ma prawo sie bac. I mimo jej strachow i nerwow,
dotrwaly z Julka do szczesliwego konca. Sama ja (czy tez je) widzialam podczas
prezentacji w szpitalu na Karowej, chyba w 8 mies. ciazy. Siedzialam na widownii
i slyszalam komentarze niektorych "medykow". "Ona teraz ma mowic o
poronieniach? Wariatka/idiotka. Zaraz zacznie rodzic." Na szczescie sa juz
lekarze troche od nich madrzejsi.
Po swoich poronieniach, powiedzialam sobie, ze w kolejnej ciazy musze sie
cieszyc kazdym jej dniem, pomimo strachu. Takze dlatego, ze nie wiem jak dlugo
bedzie trwala. Owszem, sa godziny, w ktorych glowna mysla jest - czy jeszcze
zyje? Ale sa tez te spokojne, cieple i dobre. I sa te "bezmyslne", przynajmniej
na tematy ciazowe
I nie daj sie zagodzinic w taka petle - boje sie, denerwuje - zaszkodze tym
dziecku - jak tak moge? - boje sie jeszcze bardziej.
Tyle rzeczy sie dzieje w zyciu. kobiety w ciazy przezywaja nieraz wielkie
tragedie. I pomimo tego rodza zdrowe dzieci. Ta funkcja (zaleznosc strachu i
reszty) nie jest taka prosta.
Trzymaj sie jakos. A jak pozniej nawet sobie poplaczesz, to nie bedzie nic az
tak strasznego. U kobiety placz to sposob odreagowania. I nie sadze, zeby
fizycznie gorzej wplywal na dziecko, niz odruch wymiotny, gdy nie ma czym
wymiotowac. A za to ostatnie nikt juz nie probuje mnie winic
Powodzenia. Trzymam za to mocno kciuki.

[ania_czarna]

Oj tak, zgadzam się całkowicie!!Ja w tej ciązy boje się, bałam i bedę sie bała
co sekundę..Tak to juz jest i nie wyobrazam sobie po tym co przeszłam, aby było
inaczej..Mam prawo się bać, bo zło jest dla mnie realniejsze niż dla innych,
szczęsliwych matek bez komplikacji i uczucia zawodu, bólu i cierpienia...
Na szczęscie moja gin jest ze mną, rozumi mnie i wie, ze mam prawo do nawet
czasami przesady, histerii itp.
Ja co chwilę modlę się delikatnie dotykając brzuszka...Od poczatku..Jestem w
37tc i nadal sie boje..Mam nadzieje,ze juz nic złego mnie nie spotka.
Tak stasznie chciałabym zapomnieć o tym własnie strachu i cieszyć się ciążą, tak
zupełnie, beztrosko jak robią to inne kobiety..Niestety, nie jest nam to dane
Ale nie pozostaje nam nic innego jak miec nadzieje, radzić sobie z napadami
paniki i lęku...mieć wsparcie najbliższych, którzy nas zrozumieją..
Trzymam kciuki za NAS
Trzymam kciuki za NASZE SKARBY..

[bach28]

problem w tym że oprócz męża który no wspiera raz lepiej raz gorzej nie mam
nikogo innego bo tez nikt nie wie o naszych staraniach jakoś nie mam ochoty na
to żeby kogokolwiek o tym informować ale wam serdeczne dzięki za dobre słowo

[bach28]

własnie jestem w 5tc odebrałam bete ładnie rosnie i choć paniki nie ma to starch
jest i to czasem spory

[kostka25]

to podobnie jak ja
jeszcze tydzień temu kiedy dostałam @ wiedziałam że chcę tego skarbu i będę się
starała, a gdy teraz jest to bliskie , niestety ale nie potrafię normalnie
myśleć. Przez cały czas chodzą mi po głowie dziwne myśli. Z natury jestem
pesymistką ale wierzę że nam się uda. Zobacz ile dziewczyn jest tutaj na formum
szczęśliwe ze swoimi skarbami. Będzie dobrze. Zobaczysz!!

[gogo2]

Mam wrażenie, że słyszę siebie. Niedawno to ty mnie uspakajałaś, teraz ja muszę
uspokoić Ciebie. Każda z nas ma takie momenty, że bardzo się boi, szczególnie
po takich przeżyciach. Ale musimy wierzyć, że będzie dobrze, że się uda, że
dotrwamy do końca. Wiem z doświadczenia,że taki stres jest niepotrzebny, ale
rozumiem cię doskonale.Sama to przeżyłam. Po prostu uwuerzyłam i zadziałało.
Syn ma 1,5 roku i teraz jestem w 13tc. W tej ciąży też się boję, ale pocieszam
się tym,że mam już synka i gdyby coś się stało mam jego.
Musisz uwierzyć, że jak teraz zajdziesz w ciąże będzie dobrze.Tym razem napewno
się uda. WIARA CZYNI CUDA.

[kamcia23]

hejka! ja też mam już poronienie za sobą.teraz jestem w drugiej ciąży 5
tydzien. od początku jestem niespokojna ale od wczoraj to po ścianach mam
ochotę łazić. do poniedziałku było wszystko pięknie bielutki śluz i sie nie
denerwowałam tak bardzo. ale wczoraj zauważyłam ze śluz zmienił kolor na
śmieszny taki żółty jest ciemniejszy chwilami aż brązowy, tylko na papierze bo
na majtkach czyściutko. i od wczoraj ciągle ryczę. bo tak było z pierwszą ciąża
plamiłam (tylko mocniej) i później poroniłam. i jak ja mam zachować spokój.
powróciły złe wspomnienia i te uczucie bólu. i ogromny strach. głupie uczucie
że zaczyna się dziaćto samo co pół roku temu. robiłam dziś test ciążowy(kolejny
raz) i wyszedł mocniejszy niż ostatnio co oznacza że hormon ciążowy rośnie.
śluzu też nie przybywa więc jest nadzieja. ale to ani o drobinkę nie zmniejsza
mojego strachu. mogę jedynie czekać na to co się wydarzy dalej a to chyba
najgorsze co może być czekanie...
już nie daje rady , nie wiem ja sobie z tym radzić. dlatego nie potrafię
napisać nic pocieszającego dla autorki tego postu bo wiem zbyt dobrze jak
ciężko zachować spokój. bardzo mi przykro, ale tego nie zmienimy. zostaje tylko
wiara i nadzieja w to ze będzie dobrze, ale w chwilach kiedy zaczyna się coś
dziać to niestety wogóle nie pomaga. sorki że zasmuciłam ale to właśnie czuję.
strasznie się boję już po raz drugi w swoim zyciu a od lekarzy tylko
słyszę "trzeba czekać, natura wie co robi" oni tak naprawdę mało się tym
przejmują, bo dla nich jesteśmy tylko kolejną pacjętką a nam właśnie wali się
na głowę cały świat...

Macie jeszcze nas:):)

[ania_czarna]

Kochane, jesteśmy z Wami
Kiedyś ktoś pocieszał, pomagał mi, teraz ja jestem dla Was
Nie poddawajcie się, wierzcie- wmawiajcie sobie co sekundę, ze bedzie
dobrze!!!Ja robie tak juz prawei 37tc i prę na przód!!
Kiedyś musi być przeciez dobrze!!!
Jestem z Wami!Nosy do góry!

[kamcia23]

aniu dziękuję za słowa otuchy - tak bardzo są mi teraz potrzebne. życzę ci
szczęśliwego rozwiązania i zdrowego maluszka. żeby twoje dzieciątko zamieniło
twój dotychczasowy świat pełen lęku i bólu w świat pełen radości. trzymaj się

[ania_czarna]

Kamciu, dziękuje..Az mi się lezka pokazała...
Mam nadzieje,ze tym razem mi sie powiedzie i za niecałe 3 tygodnie uściskam moje
upragnione dziecko..
Wam życze z całego serca tego samego..już wkrótce
Dawajcie znac na bieżąco, proszę..
Buziaczki mocne!

[bach28]

Ania napewno to juz tak niedługo teraz tylko dobre mysli i nic wiecej )))
A ja mam dziś lepszy nastrój poczytałam przemyslałam wbiłam do głowy że co ma
być to bedzie i spokojnie (przynajmniej dziś) sobie czekam jeszcze raz dzięki
wam serdeczne B

[kamcia23]

dziewczyny głowy do góry. będzie dobrze i napewno każdej z nas się uda. a ania
to wogóle nie powinna się już stresować tylko pakować wyprawkę do szpitala i
mobilizować siły do porodu. przecież już jesteś tak blisko finału, twoje
maleństwo jest już bezpieczne.będzie dobrze.
moje plamy zniknęły także znowu zaczynam wierzyć że się uda i choć ten cholerny
lęk powraca z każdą chwilą to skutecznie go eliminuję. po prostu musi się udać.
za każdym razem ze strachem idę do łazienki i sprawdzam czy nic nie leci - no i
za każdym razem się uspokajam bo jest czyściutko. dlatego wierzę że będzie
dobrze. a moje maleństwo już daje o sobie znać poprzez częste siusianie, głód i
bardzo bolące piersi. wczoraj o 22 w nocy gotowałam zupę ogórkową za którą
nigdy tak nie przepadałam no i odrazu zjadłam dwie miseczki taaka była
pyszna. no i jak nie wierzyć w to że mały KTOSIK tam rośnie i jak widać jest mu
dobrze skoro się o swoje upomina.
za wszystkie przyszłe mamuśki i te które wkrótce do nas dołączą trzymam kciuki
i odzywajcie się na bierząco co u was słychać.
aniu zaklepuję sobie prawo do zdjęcia twojego maluszka, jak tylko szczęśliwie
wrócicie do domku. powodzenia

[ania_czarna]

Tak jest!I tylko w taki sposób wolno nam mysleć!!!!
Ja też tak miałam przez całe II trymestry ciązy- sprawdzanie majtek, ppaieru
toaletowego i ...ulga przy bezbarwnym sluzie...To męczące, ale tak juz bedzie z
kobietami po przejsciach!
Jedyne co to pozytywne myślenie- juz tym razem musi być dobrze!
NO

[ania_czarna]

Zapomniałam- wyprawka juz czeka, torba do szpitala spakowana
Początek ciązy byłam na Duphastonie, potem na Fenoterolu, który odstawiam
własnie we wtorek i kto wie..ponoć wszystko może się zdarzyć
Zdrowych i Wesołych dziewczyny!!!Nosy do góry!

[bach28]

Aniu ja w pierwszej ciązy z ktorej mam ślicznego zdrowego 4 letniego już synka
urodziłam tydzień po odstawienieu Fenoterolu )))))))
dzięki i nawzajem Wesołych świąt kochane

[chmurek78]

Witam cieplutko.Ja mam za soba dwa poronienia, ktore mialy miejsce w tamtym roku. Nie planowalismy dziecka narazie,chcialam zrobic badania,znalezc dobrego lekarza,planowalam pojechac do kliniki, podobno tam są dobrzy lekarze tez od poronień.No i tak sobie planowalam. Od dwóch dni nie mam okresu.Zawsze byl o porze lub pare dni wczesniej. Mam pare objawow ciazowych. Boje sie,boje sie zrobic test, boje sie zapisac na wizyte do lekarza,mniejsza z tym ze nie wiem do którego iść.Boje sie a jednoczesnie wierzę,że to co ma byc,to co jest pisane bedzie. Pozdrawiam serdecznie.Iza

[bach28]

no kochana ja tyż jestem w 5tc jak narazie ok beta ładnie przyrasta ale nerw
jest i ciezko się go pozbyć pozdrawiam i życze powodzenia

[gogo2]

Gratulacje!!!!!!

[bach28]

nię bede dziekować ano dlatego że zbyt często pojawiaja się jednak paralizujący
strach próbuje jak moge ale ciązko go czasem przezwycięzyć

[chmurek78]

Wiem,że ciężko mam to samo.Trzy tyg. temu byłam na pierwszej wizycie gin widział pusty pęcherzyk o tydzień mniejszy niz powinien być i wielką torbiel na jajniku prawym.Przepisał mi duphaston i kazał zgłosić się za tydzień. Poszłam z duszą na ramieniu, z wielkim strachem, praktycznie bez nadzieji.Okazało się, że pęcherzyk ma zarodek z bijącym serduchem a torbiel sie zmniejszyla i dzięki temu mozna bylo zobaczyć też drugą, mniejszą torbiel,ha.Ulga. Dalej biorę lek, wizytę mam za tydzień.I myslę,że ten strach będzie zawsze mi juz towarzyszył.Pozdrawiam

[bach28]

sciskam chmurek
a w którym tc widziałaś serduszko??

[chmurek78]

Witaj.Serduszko wg usg to 6tc4dzien. Teraz wizyte mam w sobotę i niestety jestem pełna obaw. pozdrawiam

dołączam....

[sizi1]

Tak jak Wy, jestem w połowie 8tygodnia i jest to ciąża zagrożona. Zarodek z
całym swoim królestwem źle zagnieździł się w ścianie macicy...jak to mówi
obrazowo mój Pan doktor "przykleił się tylko połową". łykam Duphaston, dostaję
zastrzyki Kaprogest i umieram ze strachu, bo mam za sobą poronienie i wiem, że
to co złe nie spotyka tylko innych. Jutro idę do lekarza, zobaczyć, czy się coś
zmieniło na plus - ostanio podobno przetrzeń nieprzylepiona zmniejszyla sie ale
już sama nie wiem, czy to nie byly tylko pocieszanki Pan Doktora. No i zbliża
sie ten koszmarny czas 8-9tygodnia, w którym odszedł od nas nasz mały Aniołek.
Boję się tak samo jak Wy i tak samo jak Wy walczę z głupimi, czarnymi myślami i
tak samo jak Wy jestem pełna złych przeczyć... Wspierajmy się, bo chyba razem
mamy termin na styczeń i po prostu musimy się wtedy cieszyć!

[bach28]

sory że was nie pociesze (ja jeszcze nie widziałam serduszka jak byłam
ostatnio na usg jeszcze bylo za wczesnie w międzyczasie przeszłam zapalenie
gardła a usg mam za 1,5 tygodnia dopiero cały czas mysle czy to choróbsko nie
zaprzepasciło moich marzeń
sciskam was mocno

Bach, trzymam kciuki

[zaisa]

za Ciebie i wszystkie dziewczyny

zaisa

[bach28]

wiesz na razie nie dziekuje aktualnie jestem w 7tc to mój najcięzszy tydzień mam
nadzieje że jakoś szybko minie a jak ty się czujesz?

[patimati1]

ja także żyję w strachu, prawie 6 lat temu urodziłam 5 kg synka. Całą ciąże(
oprócz 1 trymestru- gdy ciągle wymiotowałam)czułam sie rewelacyjnie, byłam
pełna sił, energi. Nie korzystałam z żadnych zwolnień z pracy- pracowałam
prawie do końca ciąży, chodząc do pracy piechotą ponad 0,5h. Było cudownie!
Marzyłam o kolejnym przeżyciu tych pięknych 9 miesięcy, ale dane mi było
przeżyć tylko 9 tygodni- miesiąc temu straciłam moja kruszynkę...Teraz mam
mnóstwo obaw... Chce spróbować, ale wiem , że strach mnie obezwładni, gdy
dowiem się , że jestem znów w ciąży. Dlaczego los odbiera Nam radość cieszenia
się tymi niepowtarzalnymi chwilami!? to takie niesprawiedliwe...

[ania_czarna]

Zadawałam sobie to pytanie milion razy..Niestety,na kogoś musi trafić..Ogląda
się takie tragedie w filmach, słyszy w opowiesciach, ale nigdy nie
przypuszczamy, ze to może spotkac własnie nas..To okrutne, ale nic na to nie
poradzimy
Trzeba iść do przodu i mówić sobie, co ma być to będzie..nie mam na wszystko
wpływu..
Ja teraz jestem w 39tc i mam nadzieje,ze zakonczy sie juz wszystko
szczęsliwie..Tylko o tym marzę.
Nasze Aniołki czuwają nad nami i bedą do końca...
Głowy do góry!Wszystko jest możliwe...nie tylko to złe

:))))))))))))))

[bach28]

dziś właśnie zaliczyłam usg i w stanie prawie przedzawałowym dowiedziałam się ze
moja mała mycha ma 9mm i pięknie bijące serducho ))))))))))

[shalu]

Pamietam Cie z forum poronien i bardzo trzymam kciuki za Twoja Mala Myche ))
Duzo zdrowia dla Ciebie i Maleństwa!!!

[zaisa]

Hurrra)))
Tak dalej trzymajcie i starajcie się nadmiernie nie popadać w panikę Dużo
zdrowia, spokoju (nie wiem skąd), radości i jak najmniej negatywnych pomysłów

[ania_czarna]

Nawet nie wiesz jak sie ciesze..
Trzymaj sie!

[dosh]

Cudownie bach!!! Po cichu Ci kibicuję!!!

[bach28]

dzięki dziewczyny

do bach28

[minnie77]

Przede wszystkim serdeczne gratulacje. Śledzę pilnie Twoją historię i mam
nadzieję, że tym razem wszystko będzie w najlepszym porządku. Postanowiłam
napisać bo pamiętam Cię z forum "poronienie" i moja sytuacja jest bardzzo
podobna do Twojej. Mam 4-letnią córeczkę i 2 poronienia za sobą. Zrobiłam sobie
sporo badań ale one, poza jednorazowym skokiem prolaktyny niczego nie wykazały.
Na tej podstawie gin dał mi zielone światło i nie zalecił żadnych leków.
Przeczytałam w innym wątku, że w obecnej ciąży bierzesz profilaktycznie Acard i
chciałabym zapytać czy to gin Ci zaproponował zażywanie tego leku czy sama
nalegałaś ? Napisz także proszę jaką zażywasz dawkę i od którego momentu
zaczęłaś (jeszcze przed poczęciem czy już po stwierdzeniu ciąży) ? Z góry
dziękuję za odpowiedź.

[bach28]

hej minnie77
dzięki za dobre słowa co do acardu ja sama podpytałam gina czy w moim
przypadku byłby on wskazany jakie są efekty uboczne itp i wspólnie doszlismy do
wniosku że powinnam brać. Gin zalecił raz dziennie od momentu kiedy zobacze II
kreski ale ja zaczęłam brać zaraz po owulacji...dawka 75mg i jesli się nie mysle
to acard tylko w tej dawce wystepuje.
sciskam i życze powodzenia

do bach28

[minnie77]

Hej, bardzo dziękuję za szybką odpowiedź. Muszę przyznać, że mi ten Acard
chodzi po głowie od dłuższego czasu ale oczywiście nie chciałabym podejmować
decycji na własną rękę. Mam w przyszłym tygodniu jeszcze konsultację u
immunologa więc tam ewentualnie podpytam. Mam jeszcze jedno pytanie : jakie są
ewntualne skutki uboczne brania Acardu w ciąży ?
Serdecznie pozdrawiam.

[bach28]

z tego co móiwł gin to moga wystąpić problemy z serduszkiem u dziecka ale
stwierdził że przy tak malej dawce te skutki uboczne są znikome
pozdrawiam