ile trwa I poród?

[ainer1]

Wiem, że jest to sprawa indywidualna, ale poprzedni post "A JESLI NIE ZDAŻE"
mówił o dziewczynie, która ma 20 minut (!) do szpitala. Ile u Was trwał poród
(od poczucia pierwszego skurczu do urodzenia łożyska). Jest to moja pierwsz
ciąża i nie chce panikować, ale czy to może być aż tak szybko że nie zdaze do
szpitala?
Renia

[gota]

45 min. a u mojej siostry 19 godzin. faktycznie indywidualna sprawa.

[kassik]

Nie wiem ile trwałby u mnie poród bo miałam planowaną cesarkę ale po odejściu
wód (w domu) pojechałam do szpitala i tam czekałam 5 godzin na rozpoczęcie
jekiejkolwiek akcji żeby zrobić cesarkę przy pracującej macicy. Nie doczekałam
się, nie było ani skurczy ani rozwarcia.

[kasik8]

Dziewczyna ktora pisala wczesniej rodzi po raz drugi..wiec pojdzie jej
szybciej...zapewne..dlatego sie obawia..zwlaszcza jesli pierwszy trwal
krotko..choc zdarza sie to dosc rzadko i jest raczej powodem zazdrosci innych.
Moj pierwszy porod trwal 12 godz.. i wiem ze to wcale nie jest az tak dlugo!
Napewno zdarzysz. Kasik

[toolateforyou]

Pierwszy mój poród(liczony od poczucia pierwszych skurczów do urodzenia
dziecka )trwał 7 godzin, drugi-4,5. Nie ma żadnej reguły.Ale wydaje mi się mało
prawdopodobne nie zdążyć do szpitala;chyba że musisz brnąć przez zaspy lub stać
w kilkukilometrowym korku)Nie martw się-zdążysz!Pozdrawiam!Monika

[ainer1]

dziekuje za odpowiedzi!
Upewnilam sie, ze zdarze:>
Szczerze mowiac, nie boje sie ze nie zdarze (zakladam ze dam sobie rade) -
bardziej sie boje wrzeszczacych na mnie poloznych, braku delikatnosci w szpitalu
no i bolu. Wiem, ze to sprawa indywidualna, ale wiem, ze mam niski prog bolu...
dobrze, ze psychicznie jestem bardzo mocna :>
R

[maross]

Hej

Moj wywolywany porod trwal 9 godzin: od wprowadzenia zelu do urodzenia
lozyska. Tak wiec krotko. A lekarze ostrzegali, ze skoro nic sie jeszcze nie
dzieje to zel nic nie pomoze i potrwa to dlugo. A wcale nie!!!
Powodzenia

Aga mama Bogusi (02-07-2002)

[aronka1]

Reniu, u mnie pierwsze skurcze zaczęły się po południu w dniu, kiedy miałam
termin porodu. Dokładnie o północy (co do minuty! ) odeszły wody. 20 minut
później byliśmy w klinice. Myślałam, że to będzie tak "hop" i już! Natalia
urodziła się rano, o 9.50... Tak więc z tymi skurczami to było ok. 18 godzin.
Jak widzisz, rzeczywiście nie ma reguły. Ale nie martw się na zapas, wszystko
będzie dobrze. A jeśli chodzi o ból, to możesz mieć znieczulenie. Pewnie, że
to nie znosi całkiem bólu. Ja się mordowałam całą noc i dopiero ok. 6 rano
mogłam dostać znieczulenie. Tak więc ulga właściwie już pod koniec, ale mimo
wszystko warto. Nie będziesz czuć szycia, a to już dużo.
Powodzenia!

[aniaop]

U mnie pierwszy porod trwal- od odejscia wod- 6,5 h, a liczac od pierwzego
skurczu to tylko 4 h. Pozdrawiam

[silije.amj]

Mój 1 poród od pierwszych regularnych skurczy w domu 24 godziny, od
znalezienia się w szpitalu 11 godzin, od przebicia pęcherza 7 godzin, za to od
rozpoczęcia parcia 15 minut.

niezle...

[ainer1]

Kochane Dziewczyny!
widze ze regul brak - bede sie modlic za krotki porod, skuteczne znieczulenie i
zeby mnie nie cieli :>
Mam w rodzinie polozna (niestety teraz mi nie pomoze bo nie praktykuje) ale wg
niej mam odpowiednio szerokie biodra (chyba pierwszy raz sie bede z tego cieszyc
:> ok - ladnie wyglada wciecie przy takiej pupie :>>>) - czy to moze byc pozytyw
przy porodzie czy budowa moja jest sprawa drugorzedna?

[aniaop]

Nie wiem, czy jest sprawa drugorzedna, ale ja jestem chuda i waska w biodrach.
Moja siostra (2 cesarki) powiedziala, ze bede miec problem, zeby urodzic
naturalnie. A ja urodzilam w godzine po przyjezdzie do szpitala (w ogole jak
juz pisalam caly porod byl ekspresowy- a do szpitala dotarlam z rozwarciem na 8
cm). Aha i urodzilam bez naciecia. Mialam tylko malutkie pekniecie sluzowki.
Pozdrawiam

[ola_231]

Ja stwierdziłam, że jak bym wiedziała, że każde dziecko tak urodze to moę całą
druzyne piłkarską sobie zmontować.

O 10 rano pojechałam do szpitala w dzień terminu bo tak mi lekarz kazał. Po
dwóch godzinach czekania na izbie przyęć pojawiły się pierwsze skurcze no więc
z izby pojechałam od razu na porodówkę. Do 18 miałam skurcze co 5 min. Potem
lekarz zadecydował o przebiciu pęcherza płodowego. Troszkę wtedy zaczełam je
odczuwać ale były tak niedokuczliwe że na porodówce położne sie śmiały, że
pierwsza rodząca która krzyżówki rozwiązuje. Tak było do 22 bo potem niewiele
pamiętam (organizm kobiety chyba rzeczywiście jest tak skonstruowany aby nie
pamiętać tego bólu) o 23.30 wróciłam do świadomości bo ból znkł a pojawiło się
uczucie parcia. Po 5 minutach (dosłownie) Bartek już leżał mi na piersi.

Więc moim zdaniem mój poród trwał 1,5 godziny.

Wiem jedno, że nie ma co sie bać porodu. To wszystko wbrew pozorom zleci wam
bardzo szybko.
Mnie podtrzymywało na duchu to że z każdą minutą jestem bliska "końca", żę
niedługo zobaczę swojego synka. Wtedy naprawdę wszelkie obawy mi mijały.

Powodzenia
Ola

[kasik8]

oh! Ainer zeby to bylo takie do przewidzenia. Ja bede rodzic drugi raz i modle
sie zeby to nie bylo tak samo dlugo i tak samo bolesnie. Za pierwszym razem
mialam polozna ciotke i siedziala kolo mnie przez caly porod..czulam sie
bezpieczniejsza..bo mysle ze duza wage odgrywa komfort psychiczny i zwykla
pomocna dlon... ze kots rozumie Twoj bol..bo przeciez nikt Ci go nie
zabierze ..no chyba ze przez znieczulenie zewnatrzoponowe (choc ja szczerze
nie polecam).
Ja jestem normalnej budowy...ale porod mialam ciezki..12 godz jak juz
wczesniej pisalam ale bolesny przez caly czas..choc jestem mocno wyczulona na
bol...mialam dobrze rowiniete miesnie..przez cale zycie trenowalam gimnastyke
sportowa...i myslalam ze to mi pomoze...potem uslyszalam ze jednak moze to
nawet zaszkodzic..bo zbyt mocne miesnie nie pomagaja "luzno" rodzic..gdyz sie
automatycznie zaciskaja.
Teraz boje sie jeszcze bardziej..choc mowia ze drugi porod idze szybciej (choc
regol nie ma) ale wcale nie mniej bolesnie..moze poprostu bardziej
swiadomie...bo wiesz co za chwile bedzie.
Nie bede miala poloznej przy sobie..bede miala meza i mysle ze jakos damy rade.
Tobie rowniez zycze powodzenia i odwagi.
A! mnie jeszcze bardzo pomaga moja corcia..ma 8 lat i bardzo przejmuje sie tym
ze pojde do szpitala..boi sie o mnie .Nawet ostatnio powiedziala ze sama nigdy
nie bedzie miala dziecka bo boi sie ze to boli hihihi...Ale tlumaczy mi ze
bedzie dzielna i zajmie sie domem kiedy mnie nie bedzie. I patrze i slucham
tego mojego dzielnego dziecka i staje sie silniejsza...mysle ze przypomne
sobie jej buzke na porodowce a jej braciszek lub siostrzyczka szybciej
wyskoczy.
Ech hihiih troche sie rozmarzylam. Chcialam Ci tylko powiedziec ze powinnas
myslec pozytywnie. Bo nie ma w zyciu piekniejszej milosci (choc teraz mozesz
tego nierozumiec) jak milosc do dziecka.
Kasik

[ainer1]

Kasik,
Ja wlasnie doskonale czuje milosc do swego dziecka - od pierwszeg dnia po
zaplodnieniu (mimo, ze nie wiedzialam ze juz jest, to czulam to). Ktoregos dnia
po prostu w pracy spojrzalam w lustro i "poczulam" ze jestem w ciazy, poczulam
sie blogo i mysle, ze Wy mnie akurat zrozumiecie ze to mozliwe, ze nasza
intuicja dziala duzo wczesniej niz sie zobaczy dwie kreseczki na probce...
Zreszta strasznie chcialam byc w ciazy i udalo sie za pierszym razem.
A druga rzecz to wyrzeczenia - nigdy dla nikogo nie wyrzekalam sie tylu rzeczy :>
koniecznosc L4, lezenie, odpoczywanie, odmawianie sobie przyjemnosci poczynajac
od jedzenia poprzez brak tanca, seksu, spotkan z niektorymi znajmomymi (np
chorzy), samotnosc w domu, koniecznosc gotowania (:>>>), nadwrazliwosc, zmiana
figury, pryszcze itd :>
Jak mozna nazwac znoszenie tego w spokoju (!) jak nie miloscia bezgraniczna?
A ja jeszcze sie ciesze!
To troche takie racjonalizowanie, ale uwielbiam to robic od czasu do czasu :>
Renia
PS: moj login to ainer bo to "RENIA" pisane wspak:>>>>

[kasik8]

Pewnie ze Cie rozumiem...
Moje doswiadczenia sa troszke skrajne..juz to kiedys pisalam.
Moje pierwsze dziecko urodzilam w wieku 19 lat... i chyba nie bylo wtedy mowy
o instynkcie macierzynskim.Prosta wpadka i zero orientacji. Ale tak strasznie
pokochalam swoja coreczke..kiedy ja ujrzalam..ze nie ma swiata po za nia.
Naprawde czuje z nia wiez... i rozumiem kiedy jest smutna i o co a kiedy ma
humor.Moze nie wychowuja ja w sposob typowy dla niektorych mam...ale jakos
nigdy nie pokazywalam "kto tu rzadzi" a raczej byla to przyjaz (moze ze
wzgledu na wiek?)...
Teraz jestem drugi raz w ciazy....bardzo dlugo oczekiwanej i ...bylam
zdziwiona ze ciaze tak trudno zajsc hihihi...przeciez wtedy to wyszlo od tak
Kocham tego mojego dzidziusia w brzuszku...pomimo ze duzo dolegliwosci mi
towarzyszy: mdlosci, zawroty glowy, niechec do jedzenia, wrazliwosc na
zapachy, nerwowosc, ospalosc i straszna strata kondycji(problem z wejsciem po
schodach) no i rowniez jak ty jestem od poczatku na zwolnieniu lekarskim...
(zrezygrowalam ponoc z rewelacyjnej pracy ( w gazecie jesli to podniesie
poziom wypowiedzi hehe) nikt nie jest w stanie tego zrozumiec) mnie przyszlo
to jakos latwo..poprostu wybralam co jest dla wazniejsze..
Mysle Reniu ze tylko serce matki to zrozumie...pozdrawiam Kasik

[aluc]

2 godziny 20 minut od pierwszego skurczu...
ale w tym czasie zdążyłam się jeszcze pozastanawiać z pół godziny, czy to to,
tata mojego syna zdążył przejechać przez całą zakorkowaną Warszawę w
poniedziałkowe późne popołudnie, wziąć prysznic i zawieźć nas do szpitala - co
prawda jechaliśmy poślizgiem, a na skrzyżowaniu Solidarności i Żelaznej mało co
nie staranowaliśmy pomarańczowego malucha - ale zdążyliśmy zanim jeszcze
zaczęło się parcie

teraz wiem, że przy drugim dziecku nie mam czasu się zastanawiać ani dzwonić po
niemęża, tylko mam do razu brać taksówkę ))

[addria]

U mnie było tak.
O godzinie 7 rano zaczęły się bóle, ale byłam przekonana, że to skurcze
przepowiadające (które ostatnimi dniami miałam często), więc szczególnie się
tym nie przejęłam. Około południa nieźle już bolało, ale bóle były "średnio"
regularne więc nadal się nie przejmowałam. Około 14,30 zadzwoniłam do męża i
powiedziałam, że coś mnie tak więcej dziś boli i częściej On na to, że
trzeba jechać do szpitala, a ja na to, że jeszcze nie.
Mąż się nie posłuchał i przyjechał.
Przekonał mnie do wyjazdu i pojechaliśmy. W szpitalu, kiedy połozna zapytała
mnie, co ile minut mam skurcze, powiedziałam, że co jakieś 3-4 minuty, "ale to
chyba jeszcze nie poród" -stwierdziłam, a ona spojrzała się na mnie dziwnie
Lekarz mnie zbadał i powiedział: "proszę pani, pani rodzi!"
W szpitalu byliśmy o 15.00, a o 17.15 urodził się mój synek
Najgorzej bolało około godziny, gdzieś między 16, a 17, ale dało się
wytrzymać Poza tym kiedy zaczęły się skurcze parte lekarz mi nie wierzył,
że to już (!) bo obliczył sobie, że urodzę około 20-21 wieczorem! Mąż latał co
chwilę przekonywać położną, że żona jednak już może przeć, więc sprawdzili i
rzeczywiście, szybka akcja, lampy, fartuchy... i rodzimy!
Ech, wspominam to z rozrzewnieniem...

[ainer1]

oj addria!
tez bym tak chciala - ja sobie mysle, ze to jeszcze nie porod, a tu juz, juz :>>>
hopsasas od pasa
hm, a moze hipnoza?
zartuje...
Renia

addria napisała:

> U mnie było tak.
> O godzinie 7 rano zaczęły się bóle, ale byłam przekonana, że to skurcze
> przepowiadające (które ostatnimi dniami miałam często), więc szczególnie się
> tym nie przejęłam. Około południa nieźle już bolało, ale bóle były "średnio"
> regularne więc nadal się nie przejmowałam. Około 14,30 zadzwoniłam do męża i
> powiedziałam, że coś mnie tak więcej dziś boli i częściej On na to, że
> trzeba jechać do szpitala, a ja na to, że jeszcze nie.
> Mąż się nie posłuchał i przyjechał.
> Przekonał mnie do wyjazdu i pojechaliśmy. W szpitalu, kiedy połozna zapytała
> mnie, co ile minut mam skurcze, powiedziałam, że co jakieś 3-4 minuty, "ale to
> chyba jeszcze nie poród" -stwierdziłam, a ona spojrzała się na mnie dziwnie
> Lekarz mnie zbadał i powiedział: "proszę pani, pani rodzi!"
> W szpitalu byliśmy o 15.00, a o 17.15 urodził się mój synek
> Najgorzej bolało około godziny, gdzieś między 16, a 17, ale dało się
> wytrzymać Poza tym kiedy zaczęły się skurcze parte lekarz mi nie wierzył,
> że to już (!) bo obliczył sobie, że urodzę około 20-21 wieczorem! Mąż latał co
> chwilę przekonywać położną, że żona jednak już może przeć, więc sprawdzili i
> rzeczywiście, szybka akcja, lampy, fartuchy... i rodzimy!
> Ech, wspominam to z rozrzewnieniem...

[elmira_k]

Ja miałam wywoływany poród od godz. 12:00. Zero skurczy i rozwarcia. O godz.
16:30 rozwarcie było na 4 palce i wtedy lekarz powiedzial że znieczulimy.... i
poszedł po znieczulenie ( miałam dostać jakieś zastrzyki na znieczulenie) po 5
min poczułam bóle parte i o 16:45 moja Zuzia była na świecie !!!! )Nie
zdążyłam skorzystać ze znieczulenia ))
Powodzenia
Ewa mama Oli(12.06.1990) i Zuzy(10.08.03r.)