pomocy! nawrót nerwicy

[dramek1]

Jestem w 37 tygodniu ciąży i nastąpił u mnie nawrót nerwicy.
zaleczyłam to na początku ciązy i jakoś wytrwałam przez te 9
miesięcy. przez cała noc nie spałam, czese sie jak galareta, mam
ataki leku. co moge wziąść doraźnie, np bez recepty. mam jeszcze w
domu hydroksyzyne. mó lekarz na urlopie. poradzcie coś, bo nawet
nogi mi się trzesą.

[adula2]

nie bierz tego, jeżeli meliska ci nie pomoże to idź do apteki ,niech
farmaceuta ci coś doradzi,może cos ziołowego,teraz jest naprawdę duzy wybór
pomyśl tez co mogło spowodować atak lęku,skoro tyle czasu wytrzymałaś to
spróbuj jeszcze te 3 tygodnie- nie bedzie łatwo, ale za chwile będziesz mieć
słodziutkiego dzidziusia,który będzie pochłaniał ci wiele czasu , pamietaj nie
jestes sama,trzymaj się

[korlewna]

hydroksyzynę mialam zabronioną.
Piłam 3 razy dziennie neospazminę, troszkę melisę i w koncu udało mi
się to cholerstwo wyciszyć na tyle, ze mogłam funkcjonowac. A
tydzien pozniej znowu problem zniknął (sam)

[tarja30]

witaj
ja biore neospasmine i validol i jakos trwam chociaz bywa naprawde
ciezko
pisz na biezaco co u ciebie

[kontrr]

Leki ziołowe w takim stanie pewnie niewiele dają. Polecam natomiast
wizytę u psychologa. W nocy nachodzą cię wszystkie te lęki i
niepokoje, które w ciągu dnia udaje ci się jakoś odsunąc ze
świadomości. To są jednak konkretne uczucia, które wyraźnie są dla
ciebie trudne. Nerwica i ataki lęku nie biorą się z nikąd (choć
często tak się wydaje, tzn. człowiek nie umie sobie odpowiedzieć na
pytanie czego się boi, dlaczego się trzęsie). Może to zblizający się
poród? Może coś innego wydarzyło się w ciagu dnia?

Psycholog, czy psychoterapeuta nauczy cię, że żadnych uczuć nie
nalezy się bać, że można o nich swobodnie mówić, że nikomu się od
tego krzywda nie dzieje. Że lepiej jest się zastanowić nad
najbardziej nawet przerażającym lękiem, niż go zagłuszać lekami.
Są takie chwile kiedy np. nienawidzi się swoich najblizszych i to są
takie własnie trudne uczucia, które mam na myśli, choć oczywiście w
twoim przypadku może chodzić o coś innego.

[tarja30]

w poprzedniej ciazy i tej tez zaliczylam pare wizyt u psychologa
na mnie nie dzialalo
no ale kazdy jest inny

[dramek1]

dzieki za rady. juz sobie kupiłam neospazminke. mam nadzieje ze mnie
troche wyciszy, bo mam straszn palpitacje. a rano było była biegunka
na tle nerwowym . jest mi na zmiane to zimno to znowu goraco. czy
komus neospazminka pomogła.....

[blueberry_beauty]

Ja na twoim miejscu nie brałabym niczego bez konsultacji. Jak
dziewczyny napiszą że pomogło to weźmiesz?. Jeśli leczyłaś się z
nerwicy to wiesz że to poważny stan i trzeba go leczyć u lekarza
psychiatry i psychologa. Jeśli twój lekarz jest na urlopie popros o
konsultacje u innego lub chociaż u lek pierwszego kontaktu. Kazda z
nas jest inna i jej ciąża także, to co wolno jednej nie będzie dobre
dla drugiej, niektóre leki dozwolone w I trym są niedopuszczalne w
III i odwrotnie. Nie lecz się na podstawie porad forumowiczek, no
chyba że któraś jest lekarzem i zna ciebie.

[tarja30]

bez przesady...neospasminka to syrop tez dla dzieci na bazie
ziol.Moj gin.jak najbardziej pozwali mi pic to smierdzace cudo od
ktorego nawet moj kot ucieka
nikt tu nie doradza by brala relanium itp

[tarja30]

chociaz na takie ataki to nawet relanium bym radzila bo wiem co
znaczy taki atak

[dramek1]

Tarja wiesz dobrze co to atak lęku! więc mozemy we dwie podyskutowac
znając sie na rzeczy.Ja mam 2 tygodnie do porodu,psycholog mi teraz
nie pomoze. Ja po prostu chce uspokoic organizm trochę. Tarja co
Tobie najbardziej pomogło- Validol czy Neo. Spałaś po tym? Minęły
trochę palpitacje?Cholera a tak już dobrze było....

[fresh022]

Witam . moze valerin mite, jest ziołowy z magnezem, bo w ciąży moze
magnezu ci brakować i na pewno tak jest poniewaz sie stresujesz i
masz lęki, valerin mite ci na pewno pomoże ja brałam i wiem
doskonale co to ataki lęku, mam nerwice.... pozdrawiam i zycze
powrotu do "normalności"

Terapeuta.

[timme]

Zastanawiam się nad tym terapeuta, który ma nauczyć kogoś , ze nie należny się
bać żadnego uczucia.
Nie jestem w ciąży, ale miewam lęki i to silne, min. związane ze śmiercią, bo
byłam obecna przy śmierci ( kilkudniowej) mojej mamy chorej na raka i nikt chyba
nie jest w stanie mnie oduczyć strachu przed tym, ze ktoś z moich bliskich albo
ja nagle umrze na skutek wypadku bądź czegoś innego. Ja nie boję się
irracjolanie, tylko po tym co widziałam ja wiem, że każdy musi odejść i że to
się wydarzy.Problem tylko kiedy.
Niby każdy wie, ze śmierć czeka wszystkich, ale póki ktoś się z nią nie spotka
twarzą w twarz, to mu się wydaje, ze to będzie za kilkadziesiąt lat i ten temat
go nie dotyczy.A ja wiem, ze temat dotyczy dosłownie każdego i w każdym wieku,
bo sama tego tematu dotknęłam osobiście i widziałam śmierć na własne oczy.

Ciąża wydaje mi się stanem, w którym śmierć mogłaby spotkać mnie lub dziecko
dużo szybciej, choćby z tytułu braku kompetencji lekarzy czy jakiś innych
losowych wydarzeń.Niby wiem, że to się zdarza rzadko, ale boję się, ze to
właśnie spotka mnie.Obawiam się, ze się wykończę z tego strachu nie śpiąc przez
9 miesięcy.

[kontrr]

Timme, tylko, że to co opisujesz nie świadczy o nerwicy.
Zależy, na ile silny jest ten lęk przed śmiercią i czy wpływa on na
twoje życie. Czy np. odmawiasz wyjazdu na wakacje z obawy przed
wypadkiem, czy obsesyjnie dbasz o zdrowe odzywianie w obawie przed
rakiem. Jeśli mimo tego lęku jesteś w stanie cieszyć się życiem i
zyjesz normalnie to nie jest to - moim zadniem - żadne zaburzenie.
Oczywiście śmierć mamy jest strasznym przeżyciem i nic dziwnego, że
wywołuje lęk, zwłaszcza, jesli stało się to stosunkowo niedawno.

Mnie nikt bliski nie umarł, a śmierci bliskich też się boję. Nie
obsesyjnie, nie myślę o tym cały czas, ale czasem mnie to nachodzi i
nie jest to przyjemne uczucie - delikatnie mówiąc.

A psycholog sprawdza się w przypadku ludzi, którzy nie pozwalają
sobie na naturalne uczucia w takim momencie, mają silny przymus
wzięcia się w garść, zabraniają sobie płaczu i rozpaczy w chwilach,
kiedy dzieje się coś strasznego.
Inny przypadek to ci, którzy sobie tych uczuć nie uświadamiają. Nie
chcą dostrzec lęku przed śmiercią, ale np. popadają w obsesję
kontroli nad otoczeniem, wpadają w panikę bo maż się pół godziny
spóźnił. W tym sensie psycholog może ich nauczyć, że lepiej
uświadomić sobie lek przed śmiercią i się z nim pogodzić, niż go
wypierać i rozładowywać napięcie poprzez obsesyjne kontrolowanie
otoczenia.

Do Kontrr

[timme]

Dziękuje za odpowiedz.
Sprawa jest dosyć skomplikowana.
Owszem boje się jechać na wycieczkę, bo się boje ze nie wrócę i nie zobaczę
swoich najbliższych już więcej, ale jeszcze bardziej się boje jak oni gdzieś
jada.Wtedy potrafię nie spać nawet kilka nocy ze strachu dopóki ta osoba nie wróci.
Boję się strasznie o starsze osoby w rodzinie, bo wiem, ze na nie przyjdzie
kolej szybciej. Nie potrafię się z tym pogodzić.
Do tego dochodzą sny, że ktoś umarł.W snach wykańczają mi się wszyscy kolejno, a
obrazy są makabryczne.Myślę, ze to jest lęk połączony z zespołem pourazowym. W
dzień jakoś chodzę i czymś się zajmuję, ale w nocy nie panuję nad swoim
umysłem.Ciągle wszystko wraca, a minęły już ponad dwa lata od śmierci mamy.
Do tego byłam molestowana seksualnie, więc dochodzi czasem depresja, strach
przed gwałtem w czasie porodu sn.Dlatego takowy na dzień dobry wykluczam.Mimo
to, też się tego molestowania w szpitalu boje.
Boje się, że ktoś potraktuje mnie tak, że będę czuła ten gwałt na sobie i to
mnie doprowadzi do depresji kompletnej, a nawet śmierci.
Leczyłam się na depresje jakiś czas, z tego się łatwo nie wychodzi i na dodatek
często się do tego wraca jak się nie umie odpowiednio czuwać.

[anja0123]

Dramek, skoro masz doswiadczenie 'w tych sprawach', to chyba sama
wiesz, ze 'neospazminka' niewiele pomaga, ani rowniez zadne inne
srodki, ktore mozesz kupic bez recepty. Radzilam pilna wizyte u
psychiatry, niech sie zastanowi, czy mozna Ci podac cos
mocniejszego. Ja w ciazy lekow nie bralam, ale bardzo pomagaly mi
cwiczenia relaksacyjne, mialam nagrane na mp3 i trzymalam przy
lozku, w razie, gdyby mnie leki w nocy dopadaly. a jesli nic innego
ci nie pomoze, prawda jest taka, ze nawet jesli bedziesz w stanie
ciagego leku, to i tak jakos wytrzymasz te dwa tygodnie. bo nie masz
innego wyjscia. Ja prawie 9 miesiecy cierpialam bez przerwy na
napady lekowe.

[tarja30]

dramek1 napisała:

> Tarja wiesz dobrze co to atak lęku! więc mozemy we dwie
podyskutowac
> znając sie na rzeczy.Ja mam 2 tygodnie do porodu,psycholog mi
teraz
> nie pomoze. Ja po prostu chce uspokoic organizm trochę. Tarja co
> Tobie najbardziej pomogło- Validol czy Neo. Spałaś po tym? Minęły
> trochę palpitacje?Cholera a tak już dobrze było....

Zdecydowanie lepiej dziala na mnie neospasmina tzn.szybciej mnie
uspokaja i lagodzi te trzesawki.Koncowka ciazy to dla mnie tez
nerwowy okres i gorzej sie czuje.Placze na zawolanie:/Chce juz do
szpitala i urodzic

[kratka5]

ja choruje na nerwice juz 15 lat w tym raz mialam taki atak ze
wyladwalam w psychiatryku bo mialam mysli samobojcze.
Teraz jestem w 33 tygodniu i tez cholera zaczyna mnie trzasc od
czasu do czasu.
Ale ja poszlam do psychiatry mojej i tak:
Poki idzie wytrzymac-same wiemy ze czasami jakos tak jest ze sie da
to brac magnez-regularnie-ja mam 6 tabletek magne b6
jezeli czujemy ze koniec znami-a jak juz masz biegunke i bezsennsc
to ja to doskonale znam-nie idzie zyc z tym zadna melisa nie pomoze
to mam bezwzgledny nakaz brania relanium-pol tabletki.
I pomaga-niestety ja wiem ze to syf ze szkodliwe ze
uzalezniajace..ale moj gin i psychiatra oboje twierdza ze brac i
koniec.Bo gorszy ten atak lęku niż to pół tabletki.(do tej pory
wzelam 3 połowki)
Zakazane jest relanium w 1 trymestrze.potem podaja je w duzych
dawkach na zatrzymanie skurczy nawet.A realnium wycisza lęki
idealnie jak kazde benzo.Pewnie ze wolalabym nie brac i zaraz bedzie
larum na forum ze ja cos dradzam zlego.
Ja doradzam lekarza i wiecej zrozumienia.Ale lękow nie zrozumie nikt
kto ich nie miewa.Niestety.
Mam nadzieje ze jaos przejdziesz przez to g!dasz rade
POzdrawiam

Jestem po 3 latach terapii-jest duzo lepiej ale czasami ratuje sie
lekami.

[tarja30]

taa zaraz sie znajda takie co g... o tym wiedza a gadaja ile wlezie
albo taki jeden co to ci powie ze psychiczni nie powinni miec
dzieci

[kratka5]

A mi to nawet raz pani doktor pierwszego kontaktu w sytuacji paniki
doradzila podwojna melise zaparzyc tylko zeby do samochodu nie
wsiadac bo moge miec spowolonione reakcje))))))))))))))))
hehehe swietniejest tak z tym zyc posrod ludzi ktorzy nie maja o tym
pojecia

[lubie_gazete]

Oj,jak jesteście takie nerwowe,depresyjne i macie myśli samobójcze to po co się
rozmnażacie? swemu dziecku chcecie zafundować jazdę?

[kratka5]

hehehe
tak tak bo my z lękami jestesmy tymi gorszymi-powinno sie nas
kastrowac

[tarja30]

teksty pana lubie_gazete ignorowac
to facet ktory zyje napawajac sie tekstami o nadzerkach i zylakach
pochwy

[fresh022]

co on pierdzieli, chyba sam sie musi leczyć ....

[dramek1]

Hej, ja wczoraj byłam u mojej Pani doktor prowadzącej- psychiatry. I
niestety powrót do leków antydepresyjnych aby nie było gorzej.
Zaczęłam brac od wczoraj, mam przez tydzień wysycic organizm
serotoniną a później schodzic z leku. A mam do porodu 3 tygodnie.
Niestety ziołowe leki mi nie pomagają, choruje na depresje
endogenną.Naprawde bardzo bym chciała sobie pomóc bez leków ale to
jest tak jakby ktoś przy anginie chciał sobie pomóc bez
antybiotyku.Myślałam że dotrwam do konca ciąży......ech co za życie.

[kratka5]

Kochana no i super zeposzas i ze masz leki-wysycaj ile wlezie-
prznajmniej dzecko bedzie mialo usmiechnieta mameSerotoninka
zadziala -powoli ale zadziala.Dasz rade!Deprecha to choroba
wymagajaca leczenia i koniec.Ja tez biore prochy na tarczyce-mam
wycieta,insuline na cukrzyce,i mega dawki magnezu bo moj organizm
nie przsywaja jak trzeba.I czasami relanium -jak mam juz mega
ataki.acha i isoptin na hamowanie skurczyI dzidzia rozwija sie
dobrze
czasami trzeba brac leki-dokladnie jak na angine
Nic sie nie martw-dzidzia bedzie zdrowa.

A jakie leki dostalas?

[nupik]

dramek, ja tylko z doswiadczenia chciałabym ci poradzić coś. rowniez choruję na
nerwicę z napadami paniki, leczę sie z przerwami na ciąże (obecnie druga) od 6
lat. jestem na cipramilu, ale w ciąży nie miewam napadów więc nie biorę leków.
jednak po ciąży prawie zawsze następuje u nas zjazd, to jest związane ze
zmianami hormonalnymi, które w depresji endogennej odgrywaja ogromną rolę.
porozmawiaj o tym ze swoim psychiatrą. ja 3 miesiące po porodzie byłam w czarnej
dziurze bo zmuszałam się bez sensu do kamrienia piersią. przestałam jeść, pić,
spać, podchodzic do dziecka, schudłam potwornie. dopiero wtedy poszłam do
psychiatry mojego (mąż mnie siłą zawiózł), natychmiast kazał odstawic od piersi
i wrocic na leki. dzis myślę ze uratował mi zycie. teraz nie będę już tak długo
czekać, jak tylko poczuję ze zbliza się nawrót (wiesz ze to się wyczuwa
wczesniej), odstawiam od piersi i biorę leki, mam opakowanie na 3 miesiące, lezy
i czeka. nie doprowadzaj się do ostatecznosci, pamiętaj. a zewsząd będziesz
słyszała ze MUSISZ karmić więc leków brac nie możesz. nie daj się wkręcic, ratuj
się zanim cos się stanie. pozdrawiuam, trzymam kciuki
siostra w nerwicy

[dramek1]

dostałam lexapro-lek antydepresyjny.czuje ze po porodzie to bede
miała zjazd, az sie tego boje. nie wiem co teraz bedzie bo lek
zaczyna działac po dwóch tygodniach wiec nie wiem czy w tydzień sie
uda z ta serotonina.jestem w 37 tygodniu ciazy i 4 dniu. jak mój
stan sie bedzie bardzo pogarszał to pójde do szpitala z prosba o
cesarke. ciekawa jestem jak sie beda na to zapatrywac.