Dlaczego kobiety boją się ciąży?

[4g63]

ten niby strach wynika niestety, z długoletniego wmawiania społeczeństwu (przez system / kościół) że prokreacja to zło, seks to zło, dzieci to zło i niszczą życie kariere itd, nie dziwcie się teraz, że nikt nie chce mieć dzieci, i że myśl o dziecku rodzi strach...

Dlaczego kobiety boją się ciąży?

[momo145]

kobiety boją zajścia w ciążę ponieważ nie chcą stracić pracy. Mimo
że chroni je prawo ale pracodawca zawsze znjdzie szanse taką osobe
zwolnić. Kobiety boją się tego równierz z powodu bólu podczas porodu
jak równierz stachu jak poradzą sobie z wychowaniem dziecka.

[ezina]

To jest strach kroczący, rozwija się z czasem.
Najpierw bałam się o pracę (to jednak szybko mi przeszło, bo pracuję w
budżetówce, więc mała strata), potem strach przed porodem trwający aż do
rozwiązania(jeśli teraz bym zaszła w ciążę, to bałabym się ze zdwojoną mocą,
wiedząc co mnie czeka). Strach o to, że nie poradzę sobie z wychowaniem? Na
razie go nie odczuwam - moje dzieco ma niecałe pół roku. Jednak nie wykluczam,
że takie obawy się pojawią w późniejszym okresie. Figura - cóż, wiem, że to
płytkie, ale też się bałam, jako że całe życie muszę uważać, bo mam skłonności
do zaokrąglania się tu i ówdzie. Jednak w tej kwestii wszystko wróciło do normy
w ciągu zaledwie 4mcy.
Moja ciąża nie była planowana i wiem, że gdyby nie ta niespodzianka, to nie
zdecydowalibyśmy się z mężem na dziecko jeszcze przez ładnych parę lat - tzn.
głownie ja bym się wzbraniała, bo mąż już wcześniej poczuł zew natury i ochotę
na "tatusiowanie"

a co z polskimi mężczyznami?

[sail_ho]

przepraszam a może postawmy pytanie dlaczego mężczyźni boją się dzieci, rodziny i odpowiedzialności? spośród kilku znanych mi par (niekoniecznie małżeństw) tylko jedna zaplanowała dziecko, reszta to były wpadki na zasadzie "łojezu co tera bedzie!", moja przyjaciółka opowiada, że jej córka na studiach jest w rozpaczy, bo coraz wiecej kolegów od razu deklaruje, że są gejami (zdecydowanie nie ze względu na jej urodę, bo bardzo ładna z niej dziewczyna) podejrzewam raczej, że wielu jest z tym modnie i wygodnie,

z pewnością wiele kobiet boi się ciąży, ale może dlatego, że ich partnerzy boją się jej jeszcze bardziej, tak sformułowany temat jest dla mnie błędnie postawioną tezą, a w każdym razie niekompletną i kulawą, przecież nie tylko matka odpowiada za dziecko, jego ojciec też, a co trafi się gdzieś artykuł o ciąży, to tylko kobiety nie chcą mieć dzieci...

prawda jest taka, że wiele chce, ale nie może znaleźć partnerów, którzy też by chcieli, a nie każda ma chęć "wrabiać" tylko, że czasami innego wyjścia przy tym poziomie dojrzałości naszych panów niestety chyba nie ma...

[pedro-ss]

rozumiem, ze wrzucasz wszystkich mezczyzn do jednego worka. Jak ktos nie chce miec dziecka to od razu jest nieodpowiedzialny i niedojrzaly. to ja mam rade do kobiet ktore zyja z 'nieodpowiedzialnymi' mezczyznami. Szukajcie poprostu odpowiedzialnych i bedzie spokoj.

[kotek.filemon]

> przepraszam a może postawmy pytanie dlaczego mężczyźni boją się dzieci, rodziny
> i odpowiedzialności?

Znaczy, jak facet nie zmajstruje na zaraz bachorka to od razu wrzucamy go do worka z etykietką "nieodpowiedzialny"? Ja tam raczej bym widział takich, co się nieodpowiedzialnie mnożą jak króliki...

> z pewnością wiele kobiet boi się ciąży, ale może dlatego, że ich partnerzy boją
> się jej jeszcze bardziej,

Bo większość facetów czuje pismo nosem, że po porodzie większość kobiet zmienia się w rozhisteryzowane mamuśki i "dawca nasienia" już będzie potrzebny tylko do robienia za bankomat. Reszta niepotrzebna, bo pańcia ma już wymarzone dzidzi i pozamiatane. Owszem, nie każda kobieta tak ma czy będzie miała. Ale po co ryzykować?

> prawda jest taka, że wiele chce, ale nie może znaleźć partnerów, którzy też by
> chcieli, a nie każda ma chęć "wrabiać" tylko, że czasami innego wyjścia przy t
> ym poziomie dojrzałości naszych panów niestety chyba nie ma...

I znowuż stereotyp... Czy naprawdę dojrzałość w tym kraju nadal mierzy się tylko i wyłącznie płodzeniem bachorków??? A rada z wrabianiem jest niezbyt dobra. Większość facetów wyczuje co się święci i wrabiająca czeka świetlana kariera samotnej matki użerającej się o trzy stówy alimentów...

[...]

[himera24]

Wiadomość została usunięta ze względu na złamanie prawa lub regulaminu.

[apsik87]

Myślę,że coś Ci się potentegowało..Gdyby któryś ksiądz powiedział,że dzieci to
zło i że niszczą karierę to zaraz by go ekskomunika objęła.Kościół namawia do
rodzicielstwa,odradzając normalną antykoncepcję a wciskając ludziom
średniowieczne bzdury.A co do pracy...Faktycznie kariera siada,z tego względu,że
jak już wspominałam na innym poście dziecko to nie zabawka.Trzeba poświęcić mu
masę czasu,uczuć,siły i zdrowia.Tak samo jak pracy.Zależnie od zawodu jedne
kobiety mają szanse pracy w domu inne nie...Poza tym myślę,że to również kwestia
emancypacji,tego,że kobiety nareszcie odkryły,że dziecko do szczęścia im
niepotrzebne-bo tak jest!To społeczeństwo nakłada na każdą kobietę obowiązek
macierzyństwa i (o zgrozo!) radości z niego.A nie każda kobieta sika w majtki na
widok dziecka-mnie np ten widok odpych ai nie bardzo dzieci lubię bo są
płaczliwe marudne pyskate i w ogóle wiecznie czegoś chcą..

[ezina]

apsik87, po nicku wnioskuję, że masz 21 lat, zatem nie dziwię Ci się, że dzieci
nie wydają Ci się niczym wspaniałym. Ale to się zmienia z czasem, zobaczysz za
parę lat też tego nie rozumiałam, ale teraz moje dziecko wydaje mi się
najwspanialszą istotą na świecie! I każdy rodzic tak myśli o swoim szkrabie.

[konopielka80]

Boja sie wywrocenia zycia do gory nogami, utraty pracy, pogorszenia sytuacji
materialnej, bolesnego porodu i dlugiego dochodzenia do formy...
Ezina- Nie kazdy musi lubic dzieci. I nie kazdy musi je miec.

[elibre]

I nie każdy powinien!!! Trochę przykładów ostatnio mieliśmy w świeci i nie tylko...

[keipax]

zgadzam sie w 100% !!
ja mam 31 lat i mi jakos nie minela niechec do dzieci

[skoma]

Wiek nie ma tu nic do tego. Ja mam prawie 30 a dzieci lubię .. znajomych, na
dwie godziny. Swojego nie chce i zapewne nie będę chciała. Dzieci to obowiązki,
brak swobody, małe zaborcze tyrany. Nie dziękuję.
Argumenty pt a kto Ci na starość szklanke wody poda nie przemawiają do mnie.
Wychowanie dzieciaka to (jak ktoś policzył) koszt całkiem sporego mieszkania w
dużym mieście). Jeśli tyle odłożysz zamiast pakować w dziecko to znajdzie się
cały tabun chętnych do podawania wody.
Proszę wszystkie mamuśki o uwzględnienie faktu ze nie każdy ma po prostu na to
ochotę.
Owszem to egoistyczne, wiem. Trudno. Wolę tak niż żeby potem mnie palcami ktoś
wytykał jaką złą matką jestem.

[falka_768]

Nie wiem, czy egoistyczne. Bardziej egoistyczne wydaje mi się hodowanie służby
(do podawania wody).

[lootek766]

dlaczego od razu zakladasz, ze ma 21 lat? ja mam ponad 30 lat. w tym tygodniu
mam termin porodu i ... nie lubie dzieci... owszem niektore dzieci (starsze) sa
ok.. ale takie male mnie po prostu nudza. moze moja wlasne mnie zafascynuje i
oczaruje.. przynajmniej na to licze, co nie znaczy ze od razu polubie zabawy i
przebywanie z cudzymi dziecmi. nie sadze.

[telia777]

> apsik87, po nicku wnioskuję, że masz 21 lat, zatem nie dziwię Ci się, że dzieci
> nie wydają Ci się niczym wspaniałym. Ale to się zmienia z czasem, zobaczysz za
> parę lat

Mając 21 lat, nie dopuszczałam myśli o dzieciach, nie chciałam, ale myślałam, że
to się zmieni z czasem. Teraz mam 31 i nic się nie zmieniło więc to nie jest
regułą.

[milana7]

ezina napisała:

> apsik87, po nicku wnioskuję, że masz 21 lat, zatem nie dziwię Ci się, że dzieci
> nie wydają Ci się niczym wspaniałym.

Nieprawda, że uważanie dzieci za coś wspaniałego tak po prostu przychodzi z
wiekiem. Nawet śmiem twierdzić, że niewiele to ma ze sobą wspólnego. Myślę, że
te poglądy kształtują się po prostu na podstawie dotychczasowych doświadczeń
(lub ich braku) i stąd się czasem "z wiekiem" zmieniają.

> Ale to się zmienia z czasem, zobaczysz za
> parę lat

Ja mam parę lat więcej, kilkunastoletnie dziecko. Kiedy mi się to zmieni? Za
parę lat to mi już potomek z gniazda pewnie wyfrunie - to ten moment masz na
myśli?

> też tego nie rozumiałam, ale teraz moje dziecko wydaje mi się
> najwspanialszą istotą na świecie! I każdy rodzic tak myśli o swoim szkrabie.

Nie każdy. Ja uważam, że mam dziecko trudne, sprawiające wiele problemów, przede
wszystkim sobie samemu. Co nie znaczy, że go nie kocham, ale moja miłość nie
polega na gloryfikowaniu swojego dziecka, ani nawet nie na radościach
macierzyństwa. Dla mnie to przede wszystkim troska o niego, obawy o jego
przyszłość, poczucie solidarności z nik, kiedy świat zagra z nim nie fair,
wysiłek wkładany w opiekę i wychowanie, walka z nieprzyjaznym rodzicom systemem
społecznym, działającym pod pretekstem troski o dobro dziecka, a czasem i jawnie
je lekceważącym. Walka o prawa dziecka do leczenia, walka ze szkołą (nie każda
jest taka sama, naprawdę są baaardzo różne), ze społecznikowcami, co to wiedzą
lepiej co dla mojego dziecka dobre i super rady dają. Oczywiście
odpowiedzialności za ich skutki już na siebie nie wezmą. Sprzeczne oczekiwania
społeczeństwa wobec mnie, matki, wzajemnie się nawzajem wykluczające. Mam być
wykształcona, aktywna zawodowo, a przy tym mieć dla swojego dziecka
nieograniczoną ilość czasu i pieniędzy. Można by jeszcze długo...

Rodzicielstwo to przede wszystkim ciężka i odpowiedzialna praca. Jeśli przy tym
sprawia radość to super, ale nie zawsze tak jest. A dzisiaj oczekiwania
społeczne wobec rodziców są tak duże, że trudno być rodzicem i nie mieć z tego
powodu poczucia winy, nie mówiąc już o satysfakcji, czy poczuciu spełniania.
Najgorszy nacisk na tym polu wywiera na rodzicach szkoła i... internauci! No i
pracodawcy, tylko oni cisną w drugą stronę.

Przy czym szkoła zupełnie nie potrafi pomagać, zwykle tylko rodzica straszy i
krytykuje. Czasem trafi się naprawdę życzliwy nauczyciel, któremu brak jest
jednak jakiejkolwiek wiedzy, żyje wróżkami i horoskopami, i na zaburzenia
rozwojowe z dobrego serca poleca hochsztaplerskie suplementy paramedyczne.
Rodzice w dzisiejszych czasach powinni być w swoim rodzicielstwie profesjonalni,
perfekcyjni i nieomylni, zaś na profesjonalną pomoc instytucji do tego
powołanych jak na przykład szkoła czy PPP liczyć nie mogą. Społeczeństwo nie
chce zwykłych rodziców, chce tylko perfekcyjnych rodziców idealnych dzieci. Więc
społeczeństwo nie dostaje ich zbyt wielu.

Ja już więcej dzieci nie będę miała. I nie chodzi o ból porodu, który jest co
prawda bardzo męczący i bolesny. Ale jednak to szybko traci na znaczeniu w
zderzeniu z ważniejszymi aspektami rodzicielstwa.

Najważniejsze jest czego chce kobieta!

[seattle92]

Taaa, pobożne życzenia mohera...
Ja mam prawie 26 lat i coraz bardziej jestem przekonana, że nie chcę mieć
dzieci. Nie odczuwam wogóle takiej potrzeby. Odrzuca mnie to, że mogłabym
stracić zdrowie podczas porodu, ból jemu towarzyszący, utrata figury. Chcę być
wolna, mieć możliwość pracowania i podróżowania, a dziecko by było tylko kulą u
nogi. Mam partnera, który akceptuje moje poglądy. Jesteśmy razem szczęśliwi i
nie potrzebujemy ślubu kościelnego i potomstwa, aby nasz związek był pełniejszy.
Nie potrzebujemy robić "dowodów" "życzliwej" rodzince i znajomym w postaci
papierka i dziecka, aby wszyscy widzieli, że jesteśmy ze sobą na poważnie i się
kochamy.

[whitetulip]

Niekoniecznie. Ja mam 30 lat i instynktu macierzyńskiego oraz miłości do dzieci jak nie było, tak nie ma... I podobnie ma część moich koleżanek.

[kotek.filemon]

> apsik87, po nicku wnioskuję, że masz 21 lat, zatem nie dziwię Ci się, że dzieci
> nie wydają Ci się niczym wspaniałym. Ale to się zmienia z czasem, zobaczysz za
> parę lat


No, proszę... A ja, gdy miałem 19-21 lat, myślałem, że kiedyś będę zapewne miał dzieci. A im jestem starszy, tym bardziej czuję, że z całego serca chcę, by to "kiedyś" nigdy nie nastąpiło. Owszem - tylko krowa nie zmienia poglądów, ale jak widać ta zmiana może zachodzić w różne strony...

[kropkacom]

> No, proszę... A ja, gdy miałem 19-21 lat, myślałem, że kiedyś będę zapewne miał
> dzieci. A im jestem starszy, tym bardziej czuję, że z całego serca chcę,

No i? Różnie bywa. Ale faktem jest że jest spora grupa ludzi którzy dopiero po
trzydziestce albo i później decydują się na potomstwo mimo iż wcześniej
kategorycznie go nie chcieli.

A w ogóle co to za odbijanie piłeczki w tym temacie? Nie chcesz, nie masz
dzieci. Chcesz być rodzicem to nim zostajesz (no chyba że z przyczyn medycznych
nie możesz). A ludzie gadać będą zawsze.

[kaes25]

a ja myślę, ze nie masz racji. wiek nie ma nic do rzeczy - ja mam 30
lat i tez nie lubię dzieci, nerwy mi puszczają jak taki gó...arz się
drze i nie wiadomo o co mu chodzi... i jeszcze te wszystkie babcie
zakochane w tych śmierdzielach małych ... nie lubię dzieci i nigdy
ich nie polubię - do szczęścia nie są mi potrzebne - i jesli
kiedykolwiek będę je miała to tylko ze względu na męża.

[mbator]

apsik87 w pełni Cię rozumiem i popieram Twoją wypowiedź. Jeśli nie
przepada się za dziećmi i myśl o ich posiadaniu jest Ci wstręta to
wiek tego nie zmieni. Nidgy nie miałam ciągot do macierzyństwa i
czas tego nie zmienił. Mam 30 lat, jestem mężatką i ani mnie ani
mężowi nie marzą się dzieci, choć oczywiście rodziny z obydwu stron
dopytują się przy każdej okazji czy przypadkiem nie jestm już w
ciąży. Ciężko żyje się w naszym społeczeństwie gdzie każdy kto
wyłamuje się z ogólnie przyjętych norm jest traktowany niepoważnie.

[kiniox]

apsik87 napisała:
nie bardzo dzieci lubię bo są
> płaczliwe marudne pyskate i w ogóle wiecznie czegoś chcą..

Zwykle irytują nas ludzie, którzy są zbyt podobni do nas

[apsik87]

płaczliwa nie jestem bo nie mogę ale marudna i pyskata owszem

[balsamina-niecierpek]

>..Gdyby któryś ksiądz powiedział,że dzieci to
> zło i że niszczą karierę to zaraz by go ekskomunika objęła.

Nie wiesz co to jest ekskomunika i co powoduje jej zaciągnięcie - to
nie pleć głupstw. Księdza najwyżej by upomnieli.

Większość kobiet w stosunku do ciąży ma uczucia mieszane. Z jednej
strony chcą mieć dzieci, czasem stają na głowie, żeby je mieć,
przechodzą kuracje i operacje przeciw bezpłodności, a jak już się im
uda, szaleją ze szczęścia - a z drugiej strony doskonale zdają sobie
sprawę, że ciąża to wymioty, bóle, strach przed poronieniem, strach
przed urodzeniem chorego dziecka, strach przed porodem, strach przed
utratą pracy - strach, strach i strach.
W większości wypadków jednak są to kobiety DOROSŁE. Z jednej strony
biorą pod uwagę ryzyko, z drugiej - chęć posiadania dziecka. Ja np.
chcę je mieć, mimo, że będą problemy. Ale wiem, że z problemami dam
sobie radę, a dziecko będzie dla mnie szczęściem. Jak się uda, to
może niejedno

Dlatego Apsik, nie generalizuj z łaski swojej. Jeżeli Ty odkryłaś,
że dziecko jest Tobie niepotrzebne do szczęścia - nie
pisz "kobiety". Znacznej większości z nas na tym forum dziecko JEST
potrzebne do szczęścia (dlatego tu jesteśmy) - i co, nie jesteśmy
kobietami? Jeszcze jak!

[memphis90]

.Kościół namawia do
> rodzicielstwa,odradzając normalną antykoncepcję a wciskając ludziom
> średniowieczne bzdury.
Zależy kiedy. Ciąża przed ślubem to zło, jeszcze nie tak dawno takich dzieci nie
chrzczono. Brak ciąży po ślubie to jeszcze większe zło, po ślubie rozmnażanie
się jest obowiązkiem (nawet npr stosowane jako antykoncepcja są złem, wolno się
nimi posługiwać tylko w sytuacji np. skrajnej biedy lub choroby matki- to nie
moje wymysły, to hasla z ulotki z kursu przedmałżeńskiego).

.A co do pracy...Faktycznie kariera siada,
Zależy, moja nie siadła. 3 tyg po porodzie zdawałam egzamin państwowy, dający mi
prawo do wykonywania zawodu. I zdałam, ciąża i dziecko w niczym mi nie
przeszkodziły.

To społeczeństwo nakłada na każdą kobietę obowiązek
> macierzyństwa i (o zgrozo!) radości z niego
Nie zauważyłam. To, że Twój facet namawia Cię na dziecko, ktorego nie chcesz
nie znaczy, ze Twój brzuch obchodzi jakoś resztę społeczeństwa. Róbta to chceta
i tyle.

[ewwwwa]

Tak. Kościół namawia do rodzicielstwa ale i do podwładności kobiety.
Kobieta musi być podwładną męża, a mąż ma szanować swoją żonę.
Szanować za to, że żona musi być jego służącą i to on ma awansować w
pracy po ożenku, nie ona. Lepiej nie brać ślubu w naszym kościele.

[kropkacom]

> pracy po ożenku, nie ona. Lepiej nie brać ślubu w naszym kościele.

Kobieto, myślisz ze wszyscy którzy mają kościelny ślub nagle wprowadzają w życie
to co było (jeśli było) na naukach przedmałżeńskich? Jak by Ci to powiedzieć?
Większość bierze taki ślub dla celebry a nie dla religii.

Może w ogóle się nie wiązać z nikim bo właściwie druga osoba przy boku zawsze
tez jakoś ogranicza.

[posraldescu]

To nie jest tylko kwescja propagandy werbalnej, ale polityki czynów, która skutecznie zniecheca do posiadania dzieci w taki czy inny sposób.

Dlaczego kobiety boją się ciąży?

[acronka]

Zbyt wiele generalizowania i w artykule i w postach. Trzeba myśleć
racjonalnie, wszystko, co się słyszy, czyta dzielić co najmniej
przez 2.
I jeszcze druga strona medalu, ale na inny artukuł i wątek zapewne:
A ile kobiet nie boi się ciąży? (i chciałoby zajść?)

Dlaczego faceci boją się ciąży?

[kasia.scibior]

Co za bzdura, znajdźcie mi FACETA który chce mieć dzieci. Ale fakt, na
kobiety najłatwiej zwalić winę: za dużo dzieci, za mało, za wcześnie,
za późno, za patologicznie - wszystko oczywiście niepokalane
poczęcia...

a w ogóle język tego artykułu... co to jest za język, bo chyba nie
polski??

[alinaw1]

Hej, 4g63 połaczyłaś 2 różne wątki w swej dziwnej wypowiedzi: od
kiedy to kościoł mówi, że dzieci są złem i ważniejsza jest kariera?
Trezba wypocząć... A wracając do meritum. Kobiety się boją bo są
naszpikowane ideą kariery i kasy za wszelką cenę- nawet jeśli się do
tego głośno nie przyznają...

[skrzydlate]

no tak, sa naszpikowane, a faceci sa naszpikowani tekstami w stylu, po co krowe
kupowac jak chce sie miec szklanke mleka... to uogólnienia

[alinaw1]

Nie, takiego powiedzonka nie słyszałam. A kto ci to powiedział? Na
pewno nie mąż...

[skrzydlate]

to nie ma znaczenia kto, bo nie chodziło o mnie, ja na takie pierdoły nie
zwracam uwagi, biore chłopa, a jak się popsuje i nie da naprawić, wywalam i
juz.. nie będe sobie zycia marnowała, najwyżej porozpaczam jakis czas, ale to
jest krócej niz gdybym miała trzymac dupka przy sobie
dzieci wychowałam sama...

[maura4]

Ja niedawno słyszałam - mamusię się ma jedną ,a zon mozna miec
wiele. Powiedział to mój kolega (do tej pory wydawal mi sie fajny )
w obecności swojej dziewczyny i nawet nie zauwazył jak ona
zesztywniała. Po rozmowie z nia wydaje mi sie ,że nie jest juz taka
pewna ,że to facet na całe życie.

[abubilla]

Myślę, że nie są naszpikowane ideą kariery ale widzą po prostu co
się dzieje na świecie. Niestety ale pieniądze bardzo się liczą, nie
wiem czy ktoś wyobraża sobie np. 3 miesiące bez pensji?? Ile tysięcy
jest się "w plecy". A z tego co widać, to życie drożeje a nie
tanieje.

[elle444]

Miałam tą samą refleksję. Jaki jest udział facetów w tym procederze?
Najpierw, żaden nie chce sie zenić przed 30-stką. Potem jak się już
takiego zaciągnie do ołtarza (ale są też tacy, którzy do końca
prawią, ze im ten papierek nie potrzebny), to długo by się
chciał "zoną cieszyć". Potem jak sie już to jedno dziecko pojawi,
to mu się reszty odechciewa, bo okazuje sie ze sie żoną trzeba
dzielic, a i obowiązków przybywa. W dodatku, która kobieta moze być
dziś pewna, ze tatuś zostanie z nią do końca na dobre i na złe?
Ograniczenie potomstwa w takiej sytuacji to instynkt
samozachowawczy, po prostu kobieta masi kalkulować ile dzieci może w
razie czego sama utrzymac...
Denerwuje mnie, ze w tego typu wywodach pisze sie wyłącznie o
kobiecych skłonnościach do rozmnażania (lub raczej ich braku), a nie
o parach ...

jestem facetem, który chce mieć (i ma) dzieci /nt

[alfalfa]

[mahadeva]

mam 29 lat, dopiero od niedawna mam faceta - wczesniej nie wyszlam
za maz, bo KAZDY chcial miec dzieci, a ja nie!

[arcus.caelestis]

"Co za bzdura, znajdźcie mi FACETA który chce mieć dzieci" - nikt ci
nie znajdzie trzeba się postarać i samej poszukać Ja mam taki
egzemplarz w domu. Ekspert od nocnego przewijania i karmienia. Wcale
się nie zniechęca, wspólnie planujemy już następne.

[a_weasley]

kasia.scibior napisała:

> znajdźcie mi FACETA który chce mieć dzieci.

Znajdę Ci od ręki tuzin, ale wszyscy zajęci...

[a.nancy]

kasia.scibior napisała:

> Co za bzdura, znajdźcie mi FACETA który chce mieć dzieci.

znam sporo takich. wybacz, ale nie podam nazwisk i numerow telefonow musisz
uwierzyc na slowo.
znam sporo przypadkow, kiedy to facet nalega na dziecko. ja jestem na swiecie
dzieki sile przekonywania mojego ojca
znalam tez kolesia, ktory majac lat 20 (i nie majac dziewczyny) zwierzyl sie
KOLEGOM, ze chcialby miec dziecko i najchetniej to juz. patrzyli na niego jak na
kosmite, owszem.

[kotek.filemon]

> Co za bzdura, znajdźcie mi FACETA który chce mieć dzieci.

Znam takich wielu... Co nie zmienia faktu, że sporo nie chce, bo nie odpowiada im życiowa rola dawcy nasienia i bankomatu...

[goblin.girl]

imho największy wpływ na to, jak się układa nasze zycie mamy sami - mniej lub
bardziej swiadomie.
jeżeli zakładasz, ze w jakimkolwiek zwiazku pisana Ci jest rola rozpłodowca i
bankomatu, to masz spore szanse, ze tak bedzie. Gdybbym ja załozyla, ze moim
przeznaczeniem jest zostać inkubatorem, nianką i sprzątaczką, też prawdopodobnie
by tak było. Ale nie jest.

Bo to meski swiat!

[godota]

Kobiety boja sie ciazy, bo rynkiem pracy rzadza meskie reguly. zamiast
wspolpracy i wsparcia - konkurencja i rywalizacja. kazdy szefuncio chce miec
potomka, ale jak pracownica "zaciazy", to sie zaczyna krecenie nosem, ze
"znowu zaciazyla". trzeba zastepstwa szukac i wielki problem.

[arcus.caelestis]

Pracowałam do 9 miesiąca bo się dobrze czułam, jakbym się źle czuła
to byłabym na lekarskim to przecież normalne. Szef sam się śmiał, że
mu urodzę w pracy Zastępstwo na spokojnie sama znalazłam,
przeszkoliłam, przygotowałam dokumenty do przejęcia. Nie mówcie mi,
że się nie da I nie było żadnego problemu. Jeszcze dostałam kupę
prezentów dla młodej od współpracowników. Nikt nie kręcił nosem. W
końcu przybył nowy obywatel żeby pracować na nasze emerytury

[keipax]

To sie ciesz ze tak akurat dobrze trafilas, bo jednak nie jest tak rozowo jak
napisalas.

[keipax]

arcus.caelestis napisała:

> Pracowałam do 9 miesiąca bo się dobrze czułam, jakbym się źle czuła
> to byłabym na lekarskim to przecież normalne. Szef sam się śmiał, że
> mu urodzę w pracy Zastępstwo na spokojnie sama znalazłam,
> przeszkoliłam, przygotowałam dokumenty do przejęcia. Nie mówcie mi,
> że się nie da I nie było żadnego problemu. Jeszcze dostałam kupę
> prezentów dla młodej od współpracowników. Nikt nie kręcił nosem. W
> końcu przybył nowy obywatel żeby pracować na nasze emerytury



To sie ciesz ze tak akurat dobrze trafilas, bo jednak nie jest tak rozowo jak
napisalas.

[arcus.caelestis]

Nie wszędzie jest też tak paskudnie, jak pisała/pisał godota. Jeśli
pracodawcy zależy na pracowniku, to nie ma znaczenia czy to jest
facet który znika na pół roku bo "połamał sobie nogę na desce" czy
kobieta bo poszła na macierzyński.

[aneczka1982]

święte słowa )

[sisigma]

Ja byłam świadkiem rozmowy szefa z kierownikiem działu. Przyszła
dziewczyna, młoda, rewelacyjne kwalifikacje, doświadczenie - wtedy u
nas w firmie nikt takich nie miał - i dwoje dzieci poniżej lat
pięciu. Woleli zatrudnić dwóch absolwentów niż ją.

Kochani, ciąża to dopiero początek problemów z pracą!

Ja mam 31 lat, zero instynktu macierzyńskiego, drażni mnie ciumkanie
i cmokanie nad wózkami i kołyskami, ale nie mówie nie. Dziecko też
stworzenie Boże, kazdy kto tu teraz pisze kiedyś srał w pieluchę.
Myślę, że to może być fajne życiowe zadanie, mieć wpływ na to jak
człowiek się kształtuje. Chociaż jestem zdecydowanie przeciwna
nagonce na macierzyństwo i rozpładzaniu w imię statystyki, dla
becikowego, albo "bo trzeba". Motywacja poprawy sytuacji
demograficznej jest słabą motywacją kiedy trzeba wstawać w nocy i
użerać się na wywiadówkach, tak samo lecą w powietrze wszelkie
ideologie - kościelne czy inne.

A artykuł jest to bani - jednak większość kobiet chce miec dzieci. A
kwestia mężczyzny jest tu nie bez znaczenia.

Dlaczego kobiety boją się ciąży?

[skrzydlate]

no dobra, urodzilam dwa .. wychowalam i są fantastyczne, naprawde to jest
fajna rzecz, bie bójta sie kobitki )

[fajnyjagodka88]

ja mam 21 lat i miesięczne dziecko w domu, na dodatek studia na które musze poświęcić dużo czasu i cierpliwości. Ale wszystko można pogodzić. Dziecko nie oznacza końca świata, ono nam tylko otwiera oczy na inny świat, o istnieniu którego nie mieliśmy pojęcia.
Jak zobaczycie na twarzy Waszego dziecka uśmiech to człowiek zapomina o zmęczeniu i nieprzespanych nocach.
Koleżanki ze studiów pozazdrościły mi i już z grupy 27 osobowej(tylko 1 facet) 2 kolejne są w ciązy, a 4 już mają dzieci i to nie były "wpadki".
a sam poród? nie taki diabeł straszny jak go malują, choć mój do lekkich nie należał, ale 3 godziny po czułam się lepiej niż mogłam to sobie wyobrazić a rodziłam bez znieczulenia

Dlaczego kobiety boją się ciąży?

[arcus.caelestis]

Po przeczytaniu tego artykułu dochodzę do wniosku, że jestem jakimś
mutantem, albo wybrykiem natury.
„Polki nie chcą zachodzić w ciążę, to powszechnie znany fakt. Chodzi
głównie o kobiety z wyższym wykształceniem, robiące karierę w dużych
miastach.”
Mam wyższe wykształcenie i mieszkam w dużym mieście i CHCĘ mieć jak
najwięcej dzieci - marzy mi się 5 ale wystarczy i 3 (z przyczyn
medycznych lekarz wprowadził ograniczenia). Na razie moje pierwsze
maleństwo ma 10 miesięcy i już planujemy z mężem następne.
Strach przed utratą pracy? Po macierzyńskim wróciłam do pracy
dostałam awans i podwyżkę. nie ma problemu jak potrzebuję wyjść
wcześniej. Jestem dobra w tym co robię i nie lekceważę swojej pracy.
Jest wykonana zawsze terminowo i z dołożeniem najwyższej
staranności. Dobra organizacja i nie zabieram pracy do domu – w domu
jestem dla męża i dziecka – w pracy jestem dla pracy.
Strach przed bólem porodowym? Ludzie! Mamy XXI wiek, zawsze można
poprosić o znieczulenie!
Przytyję i zbrzydnę? DD w czasie ciąży pięknieję i kwitnę,
przytyłam 9 kg w czasie ciąży, pół roku po niej byłam szczuplejsza o
14.

Reasumując: albo nie jestem Polką albo jestem mutantem

[skrzydlate]

ja chcialam miec 4, duże miasto, wykształcenie wyższe, tylko ze samej sie nie da
tego zrobic, no może dawca genów by sie znalazl tylko co potem

[hamerykanka]

Mam wrazenie ze nie wiesz o czym piszesz. Znieczulenie? Poczytaj
sobie forum ciaza i porod w ilu szpitalach oferuje sie znieczulenie.
Piszesz z pozycji ze twoj przyklad jest jedyny obowiazujacy. Jak ty
masz kariere i sie nie boisz zwolnienia, to inni tez nie powinni.
Wiecej zrozumienia.

[arcus.caelestis]

Artykuł pisany jest z pozycji faktu: Polki boja się ciąży. Ja
przedstawiam argumenty przeciwne. Czy dlatego, że autor/ka artykułu
uważa, że wszystkie się boimy ja mam się podporządkować i też zacząć
się bać?
Tak, piszę subiektywnie - a mam podejść do tematu na kolanach i
przyjąć odgórnie narzucone poglądy?
I wiem o czym piszę. Rodziłam 16 godzin bez znieczulenia nie
dlatego, że mi go nie dali tylko dlatego, że go nie chciałam. Gdybym
poprosiła - dostałabym.

[agatazieba]

z tym znieczuleniem to nie do konca tak. w moim duzym miescie
brakuje anestezjologow.

Dlaczego kobiety boją się ciąży?

[piojur2]

A ja mam wręcz odwrotne spostrzeżenia. Moje kolezanki wszystkie,
małżonki i nie, chcą mieć dzieci i wcale się tego nie obawiają. A Wy
zaś cyganicie, że aż wam pra z uszu qidzie a ten infantylny naród w
to wierzy... O co Wam chodzi?? Czy na prawdę myślicie, że ze
wszystkich durnia uda Wam się zrobić??? Sorry ale jest jeszcze
inteligencja w tym kraju. Niestety w mniejszości. Myśmy nie
głosowali na Tuska...

[maura4]

Kobieto ,jakby tak wszystke chciały jak twoje znajome ,to rocznie
powinno sie rodzic od 500 do 600 tys. dzieci ,a rodzi sie ledwie 400
i wszyscy krzyczą o wyżu . W okresie rozrodczym są najliczniejsze
roczniki a dzieci rodzi sie połowa tego co przed 25 laty.

[n0e2008]

jestes z Kaszub lub podkarpacia? to wszystko tlumaczy..

Dlaczego kobiety boją się ciąży?

[mahadeva]

to chyba artykul ze sredniowiecza... myslacy ludzie rodza planowane
dzieci i sa z tym szczesliwi, porod mozna odbyc przez cesarskie
ciecie i wcale nie musi bolec - zawsze mozna pogadac z lekarzem
przed zajsciem w ciaze, dostepna jest latwo antykoncepcja - gumki na
kazdym rogu - wiec w czym problem????

[zewszad_i_znikad]

Może nie powinnam się wypowiadać - nie mam dzieci, więc jestem mniej
niż osoby będące rodzicami zorientowana w temacie. Ale coś tam się
czytało i chciałabym zaprotestować przeciw robieniu ludziom wody z
mózgu.

1. "myślący ludzie rodzą planowane dzieci"
Może i prawda, ale jeżeli traktować to zdanie konsekwentnie,
niestety okaże się, że większość Polaków i Polek NIE myśli.
Niewiedza seksualna polskiego społeczeństwa jest zatrważająca. Sama
jestem w tej komfortowej sytuacji, że ciąży się nie boję, bo nie
uprawiam seksu, ale zetknęłam się m.in. z takimi przekonaniami na
temat zapłodnienia: a) nie można zajść, jeżeli chłopak jest pijany,
b) nie można zajść od 3. czy któregoś wytrysku z rzędu, c) wskutek
współżycia podczas ciązy można zajść w następną. To o czym my
mówimy? Może wykształceni ludzie planują powiększanie rodziny, ale
niestety w Polsce każdego roku rodzą się tysiące dzieci
nieszczęśliwych dziewczyn, które "wpadły". A poniekąd zwykle to
bardziej wykształconym i doświadczonym ludziom łatwiej sobie
poradzić. Wpadają najczęściej te, którym w razie utraty pracy będzie
dużo trudniej.
2. "dostępna jest łatwo antykoncepcja" - nie gwarantuję słuszności
moich uwag, bo sama nie mam tego problemu... ale trochę się słyszy o
problemach z dostępem. Choćby o lekarzach, którzy nie chcą
przepisywać pigułek np. dlatego, że nie ma ślubu. O cenie, która dla
wielu jest zaporą, bo państwo w ten sposób daje do zrozumienia, że
Polakom nie wolno uważać antykoncepcji za moralnie dobrą. Gumki?
Słyszy się też o tym, jak to mężczyźni nie cierpią ich używać, ale
wielu nie obchodzi, czy i jak ich partnerka się zabezpiecza.
3. "poród można odbyć przez cesarskie cięcie i wcale nie musi
boleć" - zlituj się, w jakim kraju żyjesz? Zarzucasz, że artykuł ze
średniowiecza, a chyba sama jakieś 600 lat nie byłaś w Polsce.
Jakie cesarskie cięcie? Toż całkowicie jawnie chce się zakazać
cesatki na życzenie, bo "kobieta to nie walizka, którą można
otwierać i zamykać". A jeżeli kobieta się boi bólu, to zdarza jej
się usłyszeć od personalu, że "było nie dawać dupy". Toż w Polsce
straszy się potwornymi konsekwencjami finansowymi kobiety, które
chciały rodzić po ludzku w Niemczech, zamiast w Polsce z godnością
odbyć pokutę za swoją płeć. Poniekąd o bezbolesny poród tzw. siłami
natury niedługo też będzie trudno, bo p. min. Ewa "Policja
Menstruacyjna" Kopacz nie chce, żeby znieczulenie przy porodzie było
dofinansowane.

W Polsce nie jest różowo, a nawet jest bardzo ponuro. Sama nie chcę
mieć dzieci - nigdy nie chciałam, tak w wieku 5, jak i 25 lat - ale
interesuję się tym, co można określić mianem "polityki położniczej",
bo wiem, że w tej sferze nieustannie trwa kontrola kobiet. A Ty
próbujesz przekonywać, że w Polsce jest istna landryna i miodzio. W
sumie gratuluję optymizmu, ale on nie sprawi, że wszystkie problemy
natychmiast znikną jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki.

[seattle92]

Masz rację zewsząd i znikąd! Może jednej na 100 kobiet uda się urodzić w miarę
bezboleśnie, w ludzkich warunkach i zaraz krzyk na forum, że w Polsce przecież
jest cacy!

[alfalfa]

"Polki nie chcą zachodzić w ciążę, to powszechnie znany fakt."

No i jak tu dyskutować z "faktem"? A, że prawie trzeba się "umawiać"
z lekarzem bo miejsca na prodówkach brakuje to olejmy, bo nie pasuje
do założenia artykułu.
A.

[quisti]

To, że nie ma gdzie rodzić, jest akurat winą NFZ-u i jego polityki w sprawie
lekarzy. Brakuje wszelkiej maści specjalistów, głównie anestezjologów.
Dzieci rodzi się coraz mniej, polki rodzą w coraz późniejszym wieku, często z
komplikacjami, stąd ten wniosek, że nie chcemy rodzić.
Zresztą wystarczy trochę wyobraźni, by zacząć się zastanawiać czy na pewno
chcemy mieć dziecko.
Kobieta może stracić pracę, albo w ogóle jej nie mieć wcześniej. Wystarczy że
mąż czy chłopak zmieni zdanie i się rozstają. Kobieta zostaje kompletnie sama,
często bez wsparcia rodziny i znajomych i alimentach (jeżeli dostąpi tego
zaszczytu ) w wysokości 200,400 zł.

[alfalfa]

quisti napisała:

> Kobieta może stracić pracę, albo w ogóle jej nie mieć wcześniej.
> Wystarczy że
> mąż czy chłopak zmieni zdanie i się rozstają. Kobieta zostaje
> kompletnie sama,

"Mąż czy chłopak"? O czym rozmawiamy? Ja miałem na myśli normalną
rodzinę a nie jakieś dziwactwa.

Gdy pierwsza córka rodziła się nie było problemu miejsca, teraz
jest, szpital ten sam więc albo więcej się rodzi albo więcej w tym
szpitalu, z tego co wiem sytuacja taka jest nie tylko w tym właśnie
szpitalu więc chyba jednak rodzi się dzieciaków więcej.
A.

Dalczego boję się ciąży?

[cantatrice_chauve]

mam 27 lat. Jestem z Wawy. odpowiadając na pytanie z artykułu- nie
chciałabym być teraz w ciąży, bo:
- moja kariera zawodowa akurat teraz świetnie się rozwija;
- mam w planach 2 kierunki studiów podyplomowych;
- jestem przekonana, że dziecko wybiłoby mnie z obiegu na długi
czas, a w branży, w której działam wszystko zmienia się b. szybko; a
nie chciałabym zaraz po urodzeniu oddać go obcej babie na całe dnie..
- nie czuję jeszcze klimatu dzieci, które na tą chwilę działają na
mnie z lekka irytująco;
- o figurę aż tak bardzo się nie martwię- patrząc na moją mamę, do
której jestem mega podobna fizycznie- po ciąży powinno wszytsko
raczej wrócić do normy (może z małym naddatkiem) no może poza
ogromnym biustem, który nosi do dziś)

Moje podejście: mam pewne założone etapy kariery zawodowej i
rozwojowej- jeżeli w ciągu 2 lat wszystko pójdzie tak jak chcę-
zrobię miejsce na dziecko w swoim życiu i nie będę miała poczucia,
że coś mi ucieka tylko ze już do pewnego etapu doszłama teraz czas
na miłą przerwę, która może potrwa dłużej niż standardowy rok... a
kariera może zejdzie w mojej głowie na dalszy plan jak juz się
wykrwawię do reszty w tej mojej korporacji)

czy ktoś ma podobnie?... mój post to zarys podejścia większości
moich koleżanek- równieśniczek, z którymi nota bene często o tym
rozmawiamy.

[kiniox]

Myślę, że wiele osób ma podobnie do Ciebie. Planowanie nie jest niczym złym,
etapy w życiu, "właściwy" czas na wszystko, to nie są złe założenia. Problem w
tym, że plany planami, a życie życiem. Nie mam na myśli wpadki, a raczej wręcz
przeciwnie. Nagle gwałtownie pogarsza Ci się sytuacja finansowa, kandydat na
ojca odchodzi, albo się nie pojawia, zdrowie nie okazuje się rewelacyjne i z
zapłodnieniem krucho itp. itd. Niczego z powyższego Ci oczywiście nie życzę i
nie znaczy to też, że zachecam Cię do zmiany planów. Zachęcam jedynie do
zrobienia "planu B" na okoliczność nieoczekiwanych wydarzeń. Plan B może polegać
chociażby na przyjęciu do wiadomości faktu, że jakiś plan B może się okazać
potrzebny.

Dlaczego kobiety boją się ciąży?

[julci3k]

co za dziecinne podejscie...

i dobrze ze nie rodza

[pedro-ss]

takiej kobiety 'nierodzacej' wlasnie szukam. a nie swietojebliwej co mi bedzie przez cale zycie o dziecku nawijala a jedyna rozrywka i atrakcja to wozic dziecko w wozku.

[vippera]

Mam 26 lat.Ponad rok temu skończyłam studia wyższe.Ciąża była zaplanowana jednak nie myślałam wtedy o kwesti ekonomicznej wcale.I to był duży błąd.Co z tego,że dobrze się czuję będąc w ciąży, że mam chęć do pracy?I tak nikt mnie nie zatrudniłby "z brzuchem".W związku z tym,że nie pracuję nie pójdę też na macierzyński, nie dostanę żadnego zasiłku (jedynie ten 1000 becikowego, który przysługuje wszystkim). Po porodzie nie póje do pracy bo nie mam z kim zostawić dziecka.Gdy zatrudnię opiekunkę to pewnie prawie całą pensję, którą zarobię będę musiała jej zostawić więc jaki jest sens?I miej tu dzieci...

[tomasso3]

ale tatuś chyba nie ma problemów z zatrudnieniem z powodu ciąży żony/partnerki?

Pogoń faceta, żeby popracował nieco więcej niż etat, w żadnym wypadku nie
rezygnuj z pójścia do pracy po porodzie (może i wydasz niemal całą pensję na
opiekunkę, ale nie stracisz kontaktu z zawodem i zyskasz doświadczenie) no i...
więcej optymizmu

[samwieszkimjestem]

Kochana, Ty nie planowałaś ciąży, tylko tak Ci się wydawało. Planowanie to coś
więcej, niż "w 2009 urodzę dziecko". To też pytanie za co je wykarmię, ubiorę i
wyposażę, kto się będzie nim zajmował, ile kosztuje żłobek i przedszkole, jaką
zamierzam przyjąć strategię wychowawczą, no i jak przygotować do ciąży i porodu
mój organizm.

To tylko ogólniki, oczywiście. Co do bardziej konkretnych rzeczy, to ja już
przeczytałam parę książek o ciąży, parę o wychowaniu, łykam suplementy i
gimnastykuję się regularnie. Teraz zaczynam zarabiać i zamierzam wyprowadzić na
prostą zęby, bo w ciąży lubią się psuć. Pomagam przy dzieciach koleżankom i
kuzynkom, żeby nabrać choćby bladego pojęcia, o co tak właściwie chodzi, zanim
wpadnę w depresję poporodową.

I dalej uważam, że wiem mało i moje zaplecze finansowe nie pozwala jeszcze na
dziecko. Planuję 2011r. Zobaczymy jak będzie.

Na pewno cześć planowanych rzeczy nie wyjdzie, ale przecież nie o to chodzi.
Chodzi o to, żeby być przygotowanym na wszystkie ewentualności. Po to się
planuje różne rzeczy, różne scenariusze.

Masz czas do porodu - dasz radę, jak się postarasz. Zawsze możesz handlować
przez internet. A koleżanka do końca pracowała w domu na zlecenie - składała
żabki do karniszy. Zawsze coś. Na przyszłość planuj także finanse, bo wszystko
kosztuje. Powodzenia.

co za dziwaczne argumenty... ze niby bac sie ciazy

[magdalene76]

Ja nie zamierzam miec dzieci nie ze wzgledu na strach przed ciaza etc tylko
dlatego ze nie cierpie dzieci to po pierwsze, nie mialabym do tego absolutnie
cierpliwosci to po drugie a po trzecie zycie bez dzieci jest przynajmniej dla
mnie o wiele latwiejsze przyjemniejsze i tak dalej i tak dalej, moge robic co
chce kiedy chce a nie ze uwiazana w chacie. Uwazam ze sa ludzie stowrzeni do
rozmanzania i stowrzenie do nie rozmnazania... ja szczesliwie dla siebie
jestem w owej drugiej grupie )) i tylko nie dawajcie dzikich argumentow z
serii kto sie mna zajmie na starosc i inne takie hehehe dzieci to nie
gwarancja na potem ... poza tym jak jade do Polski to patrze na moich
znajomych co juz dzieciaci etc i co wygladaja 10 lat starzej niz ja , wiec to
ze ciaza nie zmienia etc to chyba tyczy tylko znikomej czesci, poza tym ta
cala radosc macierzynstwa widac na tych przemeczonych twarzach i siwych
wlosach, no chyba ze sie ma duzo kasy i niania wychowuje zamiast rodzica, ale
wtedy to chyba lepiej psa miec niz dziecko , taniej by wyszlo. No nie mowiac
ze czasu na nic nie maja, a ja wychodze z pracy i wolne )) Pozdrawiam
bezdzietnych z wyboru )))

[sebwie22]

tak sobie myślę, co by było gdyby tak niechętnie o możliwości
posiadania dzieci wypowiadali się nasi rodzice . Cóż może to
szownistyczne bardzo ale faceci nie będą rodzić dzieci ps. brawa
dla dzielnych pań

[insomnia0]

I tu masz racje zazwyczaj Ci ktorzy nie chcą miec potomstwa to z pewnością nie
ze strachu przed porodem.
Poza tym jesli jestes szczesliwa bez dzieci to super Nie mozna nic robić na siłe.
ja jestem szczesliwa z dzieckiem... ba leczyłam się aby moc je miec i ciesze
się e tą walkę wygrałam
Kazdy powinien zyc jak chce z dzieckiem czy bez.
Pozdrawiam .

[premeda]

No nie wiem u mnie na pierwszym mijescu jest jednak strach przed
ciążą i porodem, a konkretnie przed naszą służbą zdrowia. Na drugim
zaś miejscu obawa przed użeraniem się ze zbuntowanym małolatem w
przyszłości (co może nastąpić ale nie musi).

[martabg]

Straciłam dwie ciąże, w tym jedną w 7 miesiącu. Boję się, że to się
powtórzy, że znowu coś, co ma przysparzac radości będzie tragiczne...

Po ostatnich komplikacjach muszę czekać rok nim wogóle zdecyduję się
ponownie zajść w ciążę. Jeśli i tym razem się nie uda, to wszystko
przesunie się czasie... I może nie starczy już sił czy zdrowia na
kolejne próby.

Można wszystko planować, układać. Ale nie jesteśmy panami własnego
życia.
Kariera, nauka, to wszystko wbrew pozorom moze poczekać, to nie
ucieknie. Na posiadanie własnych dzieci jest tylko pewien określony
czas... Który ucieka i którego może czasami zabraknąć.

Cieszę się, że się zdecydowałam na dziecko. Moje porażki uświadomiły
mi, jakie to szczęście, ze dzieje się to jak mam 27 lat a nie 37
(skoro już się dzieje). Mam jeszcze trochę czasu... I nadziei, że
się uda. Oby jak najszybciej.

[iluminacja256]

Jeśli i tym razem się nie uda, to wszystko
> przesunie się czasie... I może nie starczy już sił czy zdrowia na
> kolejne próby.


Kobieto masz 27 lat, a piszesz jakbyś miała 67...Na dodatek ten rok
oczekiwania wyolbrzymiasz jakby ci od razu dowaliło 10 lat.
Moja daleka znajoma poroniła 4 razy - co najciekawsze lekarze nei
mogli znalezc nic - wszyscy jej mówili, ze to jest kwestia psychiki -
za bardzo chce. Zaczeła mysleć o sobie od tej strony i rezulatat
ma teraz kilka miesięcy i jezdzi w wózku. Wez daj spokój, bo 27
letnia baba, a bredzi jak starucha)))

[martabg]

Na pewno nie chcę tak brzmieć, ale minęło niecałe dwa miesiące od
śmierci małej i stało się to w momencie, kiedy już wszystko zawsze
ma być dobrze.
I jak pomyślę, że taka "niespodzianka" ma mnie znowu spodkać na
końcu ciążowej drogi, to... To tego właśnie się boję.

[martabg]

Zazwyczaj piszę "spotkać"

[hermina5]

To postaraj sieo tym nei mysleć , albo raczej - mysleć inaczej.

Mówia, ze to jak myslimy jest samosprawdzająca się prognozą - skoro
myslimy, z e będzie zle to prawdopodobienstwo, ze bedzie dobrze, od
razu jest mniejsze. Pewnie to ktoś kiedyś naukowo opisze , udowodni
i stwierdzi na czym to polega, ale narazie to jestesmy na to za
głupi jako gatunek
Ale rzeczywiscie coś w tym jest - optymistom nie tyle zyje się
lepeij, co mają lepszą jakosc zycia dzięki sposobowi myslenia
Uda sie .

[quisti]

W takim razie życzę Ci powodzenia. Fajnie, że chcesz mieć dziecko. Życzę Ci tego
całym sercem.
Mama koleżanki poroniła 9 razy, zanim wreszcie na świat przyszła córka. Nie
potrafię sobie wyobrazić, ile trzeba mieć siły w sobie. Ale się udało, i to jest
najważniejsze. Uszy do góry, odpocznij sobie przez ten rok.

"PO-wszechnie znany fakt". Prasowy chyba.

[a_weasley]

Co jakiś czas czytam o jakimś "powszechnie znanym fakcie" i przecieram oczy, bo
właśnie dowiaduję się czegoś nowego, sprzecznego z moją wiedzą.
Tak i tym razem:

"Polki nie chcą zachodzić w ciążę, to powszechnie znany fakt. Chodzi głównie o
kobiety z wyższym wykształceniem, robiące karierę w dużych miastach."

Ciekawe.
Może być oczywiście prawdą w odniesieniu do kobiet zaabsorbowanych wyłącznie
karierą, bo te z definicji nie mają czasu na głupstwa.
Ogólnie jednak tak się dziwnie składa, że mam w otoczeniu sporo kobiet krótko po
studiach. I są to absolwentki poważnych uczelni, a nie jakichś Wyższych Szkół
Ekologii, Marketingu i Gotowania na Gazie. Większość z nich albo już ma dzieci,
albo niewiele im do tego brakuje.

[kotek.filemon]

> Ogólnie jednak tak się dziwnie składa, że mam w otoczeniu sporo kobiet krótko p
> o
> studiach. I są to absolwentki poważnych uczelni, a nie jakichś Wyższych Szkół
> Ekologii, Marketingu i Gotowania na Gazie. Większość z nich albo już ma dzieci,
> albo niewiele im do tego brakuje.

O proszę. A ja mam w swoim otoczeniu sporo kobiet już ładnych parę lat po studiach (i tez mówimy o renomowanych uczelniach). I żadna z nich nie ma dzieci albo bardzo wiele im do tego brakuje. Wniosek: widocznie nasze otoczenia nie przystają do siebie za bardzo...

[emigrantka34]

Artykul jest moim zdaniem pobiezny i smieszny. Powtarza w sposob
bezmyslny komunaly, ktore naprawde nic nie znacza. Nie sposob wysnuc
ogolne wnioski na podstawie czegos takiego.

o, ktos w koncu poruszyl temat tabu!

[harim]

ciąża zmienia kobietę, często nieodwracalnie.

przede wszystkim psychicznie:
- część kobiet po ciąży traci zainteresowanie seksem. niekiedy czasowo, niekiedy
"na stałe".
- już zawsze, a przynajmniej przez najbliższe 10 lat kobieta przestaje żyć "dla
siebie" tudzież dla partnera, a zaczyna żyć dla dziecka i są tego wszelakie
konsekwencje

fizycznie to nawet się nie chce pisać:
- rozstępy
- przytycie
- nietrzymanie moczu
- pęknięcia pochwy, lub nacięcia [sam nie wiem co gorsze]
- nieodwracalne zmiany w miednicy
- rozne zwyrodnienia itp (to już niekonieczne, ale możliwe)

dzieci powinni mic ludzie, ktorzy są świadomi tych zmian. same kobiety, a przede
wszystkim ich partnerowie. no ale, póki się jest konformistą, albo ma dzieci z
egoizmu lub wyrachowania... to potem różnie może być.

macierzynstwo powinno byc swiadome. lepiej dla dzieci, lepiej dla rodzicow. nie
bylo by rozczarowan, a zdrad i rozwodow o 50% mniej.

no ale: niekorzystne strony posiadania dzieci to temat tabu. tabu, bo to
niekorzystne dla społeczeństwa.

[keipax]

No właśnie o tym też się nie mówi !
A warto było by uświadomić - zwłaszcza panów.
Ale trzeba być też obiektywnym i powiedzieć, że są kobiety które bardzo łatwo
przechodzą ciąże i poród, jak i te które bardzo źle się podczas niej czują, a
poród to koszmar.
Sama jeszcze nie byłam w ciąży i raczej niechętnie o tym myślę pomimo 31 lat.
Mam koleżanki co powiedziały "nigdy więcej ciąży" jak i te które spytane nawet o
poród stwierdziły "ee to pikuś - co tydzień mogę rodzic".
No cóż ludzie są przeróżni...

[jasio.4]

A mogło być tak prosto i fajnie... W ZSRR rodzice mieli kształcić się i pracować
(kto nie pracuje, ten nie je) a związek między nimi miał być oparty wyłącznie na
uczuciu. Dzieci miały być pielęgnowane i wychowywane naukowo przez Państwo. W
tym idealnym systemie nie były potrzebne mieszkania rodzinne. Wyżywienie w
stołówkach miało dawać racjonalne, zdrowe odżywianie i pozostawiać dużo czasu na
rozrywki i kształcenie radzieckich charakterów. Niestety zabrakło wytrwałości,
pojawiły się błędy i wypaczenia... Teraz z perspektywy czasu widać, że to jest
potrzebne współczesnemu człowiekowi!

Dlaczego kobiety boją się ciąży?

[keipax]

"Polki nie chcą zachodzić w ciążę, to powszechnie znany fakt. Chodzi głównie o
kobiety z wyższym wykształceniem, robiące karierę w dużych miastach."

Z tym niestety nie można się zgodzić!
I nie wsadzajmy wszystkich do "jednego worka". Ludzie są różni, co widać z
powyższych wypowiedzi, że popadają w skrajności.
A co do wykształcenia i miejsca zamieszkania to tu nie ma z tym nic
wspólnego. Znam kobiety po studiach na stanowiskach, mają dzieci - potrafiły
pogodzić karierę z macierzyństwem, są szczęśliwe i spełnione. Jak również znam
i te które nawet nie chcą o dzieciach myśleć i według nich dziecko zrujnowało
by im życie. Analogiczne sytuacje tyczą się zarówno kobiet bez wykształcenia.
Po prostu bądźmy tolerancyjni i zaakceptujmy, że każdy człowiek jest inny i ma
inne pragnienia w życiu. Pozdrowionka

martabg

[pertha]

Powodzenia duzo sily i cierpliwosci.

[kabja]

Ciążę to jeszcze da się przeżyć,ale poród-koszmar!

[jasmineczka33]

> Ciążę to jeszcze da się przeżyć,ale poród-koszmar!

Oj koszmar, koszmar i to jaki! I niech mi nikt nie wmawia, ze
mozna "cesarke na zyczenie". Owszem, mozna, ale ile razy? Cesarka to
tez nie bajka, czesto ciezkie powiklania. A sama ciaza - dla mnie
koszmar, wymioty, opuchlizny, kocham dzieci ale najchetniej
oddalabym "embriona" komus na donoszenie i urodzenie.
Potem odbiore i wszystko bedzie dobrze, jak to zrobic?

[marrob3]

Jak widać to też kwestia indywidualna kobiety... Mam 11-miesięcznego
synka, a drugie dziecko właśnie we mnie się zradza... Dla mnie
odwrotnie... poród - da się przeżyć, a to dzięki świadomości, że
lada moment będzie po wszystkim, natomiast ciąża to dla mnie droga
przez mękę... ciągłe bóle, zawroty głowy, i najgorszy - ten
kręgosłup

[martabg]

Dziękuję serdecznie

dlaczego?

[xvart]

to bardzo proste:
1. bo realne koszty ciąży (USG, wizyty lekarskie, ciuchy ciążowe,
witaminy etc) to koszt 4-5 tys zł, których nikt nie refunduje,
2. bo dobre i niedrogie szkoły rodzenia to luksus, na który nie
wszystkich stać,
3. bo jadąc do porodu człowiek nigdy nie ma pewności czy zostanie
przsyjęty, czy odesłany z kwitkiem do innego szpitala (chyba że
wcześniej dało się w łapę lekarzowi z tegoż szpitala)
4. bo na 90 % porodówek i oddziałów położniczych jest syf jak w
średniowieczu
5. bo poród o ile się nie ma własnej (czytaj własnoręcznie opłaconej
położnej- koszt około 800 zł) to naprawdę traumatyczne przeżycie
6. bo po porodzie kobieta musi iść na macierzyński (jej mąż nie może
nawet jeżeli chce) i po powrocie z macierzyńskiego dowiaduje się, że
niestety na jej miejsce została przyjęta panienka zatrudniona
początkowo na zastępstwo
7. bo po macierzyńskim państwo ma ją gdzieś - daje becikowe,
śmieszną ulgę w podatkach i nazywa to "polityką prorodzinną",
8. bo nie ma miejsc w żłobkach
9. bo nie ma miejsc w przedszkolach
10. bo nie ma miejsc w podstawówkach
11. bo utrzymanie dziecka to co najmniej 1.000 zł miesięcznie (a ona
przecież straciła pracę i jako młodej matki nikt jej do pracy nie
przyjmie - ciągłe opieki, zwolnienia etc.),

starczy?

[kropkacom]

Dla większości pań dzieci to tylko obciążenie. A jak można żyć bez obciążenia to
wybierają opcję bez dzieci. Proste.

Dlaczego kobiety boją się ciąży?

[seidr]

Ja się boję tylko jednego: głupoty lekarskiej i nieżyczliwości personelu,
który za bycie miłym chce dostać "w łapę".