Poród- relacja

[emisia21]

dopiero teraz jestem w stanie pisac o tym bez nerwów. Urodzilam na poczatku
listopada. Moja ciąża wyglądala tak: cukrzyca ciążowa, nadciśnienie, obrzęki,
podejrzenie h- gestozy. Na wizycie kontrolnej dostalam skierowanie na KTG i
sprawdzenie czystości wód plodowych ( do terminu brakowało 2 dni ). Niestety
juz mnie zostawili w szpitalu ze względu na ciśnienie wysokie i obrzeki.
Leżałam na patologii ciąży, dzień po terminie założono mi cewnik w celu
zwiększenia rozwarcia ( mialam na 1 palec), po cholernie bolesnym cewniku
tylko na 1,5 palca wiec proba nieudana. Następnego dnia zabrali mnie na
porodowke i wywolywali porod kroplowka z oksytocyna, ktora rowniez nic nie
pomogla ( zero skurczow). Następnego dnia o 18 zaczal pobolewac mnie brzuch, o
22 bole byly regularne ( co 3 min ) i coraz bardziej bolesne. O 23 zabrali
mnie na porodowke. Bole byly coraz czestrze i okropnie bolesne, po 4 godz
sprawdzono rozwarcie- 3 palce. ok 5 rano bylo na 4 i tak juz staneło, pomimo
ze polozna mowila ze po 4 pojdzie juz gladko i do 8 rano zapomne o porodzie.
Niesety tak sie nie stalo, rozwarcie na 4 palce utzymywalo sie do godz 11, o
12 przebili mi pecherz. NIe wytrzymywalam juz z bolu, krzyczalam, prosilam o
znieczulenie- powiedziano mi ze nie ma znieczulen, tylko lekarz decyduje i
jesli jest taka potrzeba to podaja, platnych tez nie ma krzyczalam coraz
glosniej, nie pomagala juz goraca woda w wannie, skakanie na pilce itd, mialam
wrazenie ze bol nigdy nie minie. O 15 podlaczona mi kroplowke z oksytocyna na
zwiekszenie skurczyi wtedy lekarz zdecydowal o podaniu znieczulenie w
kregoslup- widzial ze juz prawie mdleje z bolu. Mialo dzialac ok 1,5 godz a
dzialalo niecala godz, oksytocyna zrobila swoje i wtedy to juz mnie rozrywalo,
doszly bole z krzyza mialam wrazenie jakby lamano mi kregoslup, bolal mnie
tylek i nawet uda. Gdy o 17 polozna stwierdzila ze jest odpowiednie rozwarcie,
kazala przec i stwierdzila ze glowka jest ciagle wysoko i nie dam rady
urodzic, zbiegli sie lekarze, ktorzy potwierdzili jej wersje i wtedy juz
szybko akcja i cesarka, zabrzmialo to dla mnie jak zbawienie, bo myslalam ze
umre nie mialam sil juz nawet krzyczec. Co to bylo za znieczulenie skoro
czulam jak mi rozrywaja brzuch, mialam czucie w nogach, w koncu mnie uspili i
tyle pamietam moja meczarnia twrala 20 godz zanim zdecydowali ze zrobia
cesarke, dopiero gdy ochlonelam zaczelam myslec ze dzidzi moglo sie cos stac,
dlaczego mnie tyle meczyli skoro od kilkunastu godz nie bylo postepu porodu,
do tej pory nie moge tego zapomniec i naprawde zastanawiam sie nad 2 ciaza
chyba ze od razu zaczne odkladac na cesarke. W życiu bym sie nie spodziewala
ze czeka mnie taki koszmar, obojetnosc personelu na bol i krzyk jest
przerazajaca. Mam nadzieje ze wasze porody nie beda takie okropne, bo nie
zycze nikomu takiego cierpienia. Urodzilam synka 3950, 57 cm. Kochane
malenstwo, pokarmu nie mialam, nad czym bardzo ubolewam, pewnie wina cesarki,
dziecko przystawialam czesto ale nic nie przybieralo. Pozdrawiam goraco

[kelly90210]

Taka jaest nasza służba zdrowia zero współczucia a potem stres i
szybko cc. Gdzie Ciebie bidulko tak męczyli w którym szpitalu są
tacy bezdusznicy ?
Współczuję i życzę teraz szczęścia z pociechy.

[banca]

gratuluje synka! nie mysl o tym co bylo tylko ciesz tym, co masz
pewnie mnie tu zlinczuja zaraz, ale wlasnie zeby uniknac takich
relacji w moim wydaniu, zazyczylam sobie cesarke. porod wspominam z
sama tylko przyjemnoscia. od razu mialam pokarm, wiec to nie jest u
Ciebie kwestia cesarki, moze tego, ze nie bylas na nia
przygotowana?, a moze to wina traumy jaka przezylas? wiele kobiet
nie karmi piersia a ich dzieci wyrastaja na zdrowych madrych ludzi,
wiec i tym sie nie przejmuj. podrawiam

[magdalenadebkowska]

Mam 15 dni do terminu a jak czytam co piszesz to oczom nie wierze!!!
Mam nadzieje ze mnie to nie spotka a za razem bardzo Ci wspolczuje i
mam nadzieje ze Twoje malenstwo to wszystko Ci wynagrodzi

[kasiak37]

rodzilam 22.5 godziny w tym 2.5 godziny partych,bolesnych ze mnie rozrywalo.Od
poczatku do konca na oksytocynie.Przez 17 godzin nie bylo postepu,caly czas 4
cm.Poszlo jakos po przebiciu pecherza.Dziecko 4370 i tylko 54 cm.I NIE rodzilam
w PL,wiec nie wieszajcie psow na polskiej sluzbie zdrowia.

[emigrantka34]

nie zgodze sie co do znieczulenia - byly relacje kolezanek i na
forum tez, z ktorych wynika, ze lekarze w polskich szpitalach
dziwnym zbiegiem okolicznosci zkladaja pacjentce znieczulenie w taki
sposob, ze niewiele im to pomaga.

[kamelia04.08.2007]

współczuję. Wcale ci sie nie dziwie, ze nastepnym razem zapłacisz za
cc.
Znowu niestety, jak sie im nie posmaruje i nie im włazi w (__.__),
to traktuja człowieka jak smiecia. Moja matka tez tak miała (29
godz.), tyle, że jej nie zrobili cc, tylko sie lekarz połozył na
brzuchu i wycisnął.

Co do braku pokarmu, to nie jest to wina cc.


Napisz w którym szpitalu to było, żeby inne dziewczyny wiedziały co
maja omijac szerokim łukiem.

[pacynka27]

Hm... dziwny ten Twój poród. Byłam w podobnej sytuacji (tzn. rozwarcie zrobiło
się szybko, nie mdlałam z bólu i nie trwało to 20 godz.) tez okazało się, że
główka nie zeszła. Musiałam leżeć pod ktg na lewym boku (ponoć taka pozycja
pomaga zejść główce)i podczas skurczy powstrzymywać się od parcia, żeby
niepotrzebnie się nie męczyć. Po godzinie w końcu główka zeszła i urodziłam
naturalnie.
Współczuję, nie dość że się tyle namęczyłaś to i tak skończyło się cesarką.

GDZIE tak Cie potraktowano????????????? n/t

[bonnie75]

[emigrantka34]

Szczerze Ci wspolczuje tego, co przeszlas, na cale szczescie to juz
za Toba i gratuluje Ci. Zycze zdrowia dla Ciebie i dziecka. Swoja
droga to skandal z tym znieczuleniem. Juz nie pierwszy i nie drugi
raz slysze od jakiejs dziewczyny, ze w Polsce zbyt czesto i gesto
nie potrafi sie go wlasciwie zakladac. Zreszta opis calego porodu
wywolal u mnie drgwaki, dobrze, ze sie wszystko dobrze skonczylo.

[18_lipcowa1]

to jakas trauma jest

jezus maria

Witam w klubie

[nglka]

Choć nie mdlałam z bólu, bo jestem dość wytrzymała, to jednak 72 godziny partych
bez rozwarcia wykończyło mnie nerwowo.
3 indukcje oksytocynowe wzmogły tylko skurcze, za to usłyszałam:
- ja pani nie wierzę, że panią boli, bo gdyby bolało, to byłoby rozwarcie..
skoro rozwarcia nie ma, to boli za mało (tiaaaaaa....tylko czemu nie mogłam
siedzieć ani leżeć ani chodzić ani spać.. mówić czasem też nie mogłam)
- cóż, dziecko się urodzi kiedy będzie chciało /nawet barani nie zajrzeli do
karty, że to 10 dni po terminie/ a na pytanie, czy mam chodzić w ciąży jak słoń,
nie odpowiedzieli...
- cesarkę wymógł na lekarzach mąż, bo to nieludzkie męczyć kobietę 3 dni
skurczami, 2ma masażami na zamkniętej szyjce a na koniec powiedzieć, że skurcze
są niemożliwe i się dziecko urodzi, gdy się urodzi.
Też się mocno zastanowię nad drugim porodem i na pewno będę rodziła tym razem
prywatnie.

Pomijam batalię o pokarm (w trakcie cc miałam reakcję anafilaktyczną na ketonal
i podano mi leki, ktre hamowały laktację o czym poinformowano mnie dopiero przy
wypisie!). Namawiano mnie przez cały pobyt na butlę.
Nie dałam się.
Córka spadła z wagi o ponad 10%, dokarmiałam więc rycząc, potem długo walczyłam
o powrót do samej piersi ale udał się.
Zero wsparcia.

[emisia21]

tez podejrzewam ze podano mi jakies leki ktore mogly hamowac laktacje, do tego
ta narkoza, nie jadlam nic przez 3 dni, na poczatek kleik i rano dopiero
sniadanie, wiec jak mialam miec pokarm, stres wywolany porodem i placzem dzidzi,
ktora byla glodna, mimo ze wisiala na piersi cala noc, w szpitalu absolutnie nie
chcieli podac butelki, dziecko dostawalo glukoze strzykawka, spadlo z wagi z
3950 na 3550 kazali karmic piersia pomimo ze widzieli ze dziecko nadal jest
glodne pomimo ssania. Dopiero przy wyjsciu ze szpitala podali mleko bo dziecko
bylo tak slabe ze to nie byl placz a jeczenie, gdy tylko wrocilismy do domku
kupilismy bebilon i karmilam raz piersia raz butelka bo w piersiach nadal nic
nie przybierało, bylam zalamana, do tego najscia tesciowej i gadki ze jej to
pokarm lecial litrami i wymuszanie karmienia ze balam sie przy niej podab
butelke by mnie nie zlinczowala tak meczylam sie przeszlo 3 tyg w koncu po
licznych herbatkach, bawarkach itd odstawilam dzidzie bo bylam wykonczona i
zestresowana. Okazalo sie ze dziecko ma uczulenie na mleko krowie w tym takze na
bebilon. Lekarz wypisal bebilon pepti, stwierdzil ze dziecko nie tolerowalo
mojego pokarmu bo pilam mleko i jadlam przetwory mleczne i dziecko robilo
zeilone kupki, bolal je brzuszek i wymiotowal. O porodzie powoli zapominam ale w
najgorszych koszmarach mi sie to nie wysnilo. Tez jestem bardzo wytrzymala na
bol ale to bylo ciezko zniesc tym bardziej ze dochodzi zmeczenie i stres to
swoje poteguje. Zycze wam kochane kolezanki lekkich porodow i pozdrawiam

[monikab755]

Już się boję porodu. Tym bardziej że lekarz powiedział, ze skoro dzieci
(bliźniaki) są ułożone główkami w dół to czeka mnie poród naturalny. Jest to
moja pierwsza ciąża i nie mam juz 20 lat

[adula2]

jestem wstrzaśnieta opisem porodu,tyle sie mówi o rodzeniu po ludzku i tak silny
nacisk kładzie sie na porody naturalne, że zapomina sie co czuje kobieta ,jaki
ból i stres przezywa,po za tym tak długi i wyczerpujący poród ma sie do stanu
dziecka po porodzie
bardzo mi przykro, że trafiłas na takich debili,wszystkiego dobrego dla ciebie i
dzidziusia i obyś nigdy nie musiała przeżywać podobnej sytuacji

[emisia21]

tak wlasnie masz rację nacisk na porody naturalne mimo ze juz w ciazy byly
wskazania do cesarki biorac pod uwage wysokie cisnienie i podejrzenie gestozy,
mam nadzieje ze uda mi sie zapomniec trzymajcie sie kochane

Monika

[nglka]

Zrób wywiad po szpitalach. W niektórych ciąża bliźniacza od startu kwalifikuje
się do CC.
Ciąża bliźniacza to z góry ciąża dużego ryzyka (mutacja) i nie powinno się
męczyć kobiety sn w takim przypadku bo BARDZO RZADKO nie kończy się to cc i tak.
Bez wywiadu nie poradzisz.

[emigrantka34]

Sluchaj, ale przeciez nie musisz miec takiego porodu jak autorka
watku. Moj byl latwy i szybki (plus znieczulenie) - od pierwszego
skurczu piec godzin. Gdy rodzilam, mialam prawie 34 lata.

Emisia

[nglka]

Też byłam bliska porzucenia. Ale.. jestem alergiczą, moja mama odstawiła mnie od
piersi gdy miałam 3 miesiące i choroba rozwinęła się na tyle, że szpital był
moim drugim domem. moją motywacją do karmienia były słowa Alergolog: im dłużej
karmisz, tym większe szanse, że dziecko alergikiem nie będzie, czy - im dłużej
karmisz, tym mniejszym będzie alergikiem, jesli ma objawy.
A Mała miała objawy już po podaniu pierwszego mleka w szpitalu.
Ja jestem na restrykcyjnej diecie. To nie jest tak, że pokarm nie służy, co jak
zauważyłaś - nie służyło jej to, co jadłaś Ty. Szkoda tylko, że nikt Ci nie
pomógł w przystawianiu, nie podnosił na duchu, nie powiedział, żeby odstawić
nabiał jeśli dziecko nie przybiera albo nie chce jeść.
W mamach obu miałam ogromne wsparcie ale nie terroryzowały. Same zaproponowały,
by na wszelki wypadek kupić mleko w proszku. Gdyby nie Ich wsparcie i Pomoc
Połówka - na pewno byłabym już na butli.

Pozostaje życzyć, by złe wspomnienia jak najszybciej się zatarły.

[asiek_2]

emisia21 - możesz napisać w jakim mieście rodziłaś (w którym szpitalu)?

nie zawsze jest tak żle:):):)

[cudko1]

bardzo współczuje autorce wątku takiego porodu i takiego zespołu
lekraskiego ale dla równowagi chce opisac swój poród zeby przyszłe
mamy wiedziały ze moze być zupełnie inaczej.

Zgłosiłam się do szpitala w dniu terminu, miałam wrazenie ze
odchodza mi wody - po badaniach okazało się ze to nie wody tylko
pecherzyk, położyli mnie na patologii i powiedzieli ze moze za kilka
dni urodze - ja wiedziałam ze bedzie szybciej - ogólnie czułam sie
swietnie. w nocy miałam juz bóle - takie jak przy okresie, spałam
normalnie pomiędzy nimi - na obchodzie powiedziałam o tym lekarzowi,
który wysłał mnie na badanie (bóle były juz silniejsze, ale jeszcze
normalnie chodziłam) o 8.30 zrobiono badanie stwierdzono rozwarcie 2
cm i wysłano na porodówkę - szłam sama i jeszcze niosłam torbę
mimo ze pielęgniarka proponowała mi ze poniesie. Na porodówce po
badaniu ok. 9 stwierdzono juz 3,5 cm. Poprosiłam o sprowadzenie
anastezjologa gdyz chce znieczulenie - od razu został wezwany.
Poożne i lekarz przeprowadzili ze mną rozmowe i
zaproponowalinajpierw prysznic a dopiero potem ewentualnie
znieczulenie - gdyz miałam juz wówczas 4 cm rozwarcia a bóle były
takie sobie. Zgodziłam sie poszłam pod prysznic posiedziałąm tam z
pół godzinki wyszłąm i powiedziałam ze chce znieczulenie, zrobili mi
badanie i stwierdzili ze na znieczulenie za pozno gdzyz dzidzia
bedzie za 30 min. - miałam juz 8 cm. (do tej pory smieje sie ze mnie
przerobili na szaro ) ale tak tez było. pochodziłam jeszcze
troszkę a potem 4 skurcze parte i juz trzymałam mała na rękach.
Urodziłam o 11 45. Owszem bolało i to bardzo ale nie było tez
tragicznie - dało sie wytrzymać zresztą ból praktycznie od razu
ustał.
Personel szpitalny był po rostu super no ale i dla mnie poród
poszedł ekstrac - gdy córka była juz na swiecie ale jeszcze przed
szyciem połozna powiedziała ze dla mnie tylko dzieci rodzic hihi.
Dodam ze córcia wazyła 3.750 wiec wcale nie była mała a to był mój
pierwszy poród.

A najgorzej wspominam ból krocza i hemoroidy po porodowe -
okropnosc.

[kontrr]

Wkurzają mnie takie wątki. Poród okropny, współczuję autorce, ale
naprawdę nie rozumiem, dlaczego nie chce podać nazwy szpitala, mimo,
że kilka dziewczyn wyraźnie o to pyta. W przypadku takich opisów
publikowanych na forum, zwykła ludzka przyzwoitość tego wymaga. Bo
może któraś z nas, rodzących za miesiąc, dwa, trzy planuje rodzić
własnie tam.

A tak dostajemy wstrząsającą relację, zwiększającą lęk przed porodem
(piszę o sobie) i zero konkretu - jak zapobiec takiej sytuacji.
Oczywiście domyślam się, że autorka wątku nigdzie też skargi nie
złoży, ani do dyrekcji szpitala, ani wyżej.

[emisia21]

jesli kogos interesuje szpital moge przeslac e-meilam, skargi owszem nie zloze,
nie wiem tez czy zostaly zlamane jakies zasady, to byl moj pierwszy porod.
Jestem z Olsztyna jesli kogos interesuje to miasto, z checia napisze jaki to
szpital. Zadna tajemnica. Mowia ze to jest szpital dbajacy pezede wszystkim o
dobro dziecka, wiec porody naturalne i karmienie piersia. Na patologii opieka
super, bylam zadowolona, z porodu jak wspomnialam niekoniecznie.

[alicja0000]

Przykro mi, ze tak się męczyłaś. Dobrze, że powstał taki wątek bo kiedy byłam w
ciąży nie robiłam nic innego tylko czytałam relacje z porodu.Także myślę, że te
dziewczyny które jeszcze nie rodziły również z ciekawością czytają opowieści o
narodzinach
Faktycznie Twój poród to gehenna, tylko współczuć.
Ja opiszę swój:
Byłam już dwa dni po terminie (wiadomo chłopy się na świat nie spieszą). Wieczór
jak co dzień, nic nie zapowiadało zbliżającego się porodu. Długo nie mogłam
zasnąc jak zwykle i oglądałam tv. Mąż też nie spał. O 1.35 w nocy zabolał mnie
brzuch jak na okres. Bolał mnie już tak naprawdę od 34 tc ale ten ból był inny,
natomiast nie sądziłam, że się zaczęło. To był pojedynczy skurcz dość lekki. Za
jakiś czas znowu i znowu. Zaczęłam zerkać na zegarek z jaką częstotliwością te
skurcze się pojawiają. Co 12 minut. Mówię do męża: "chyba się zaczęło..." a on "
taaa jak co dzień"
Na wszelki wielki poszłam pod prysznic sprawdzić czy minie- nie minęło. To
umyłam głowę, ogoliłam się. Bolało już co 10 minut. Kiedy wychodziłam z łazienki
skurcze były już dość silne, ze musiałam przykucnąć. Mąż uwierzył, że faktycznie
coś się dzieje i też poleciał do łazienki się golić Dopakowałam torbę z listą
w ręku, zadzwoniłam do swojej położnej. Byłam wystraszona jak nigdy w życiu, tak
marzyłam by w końcu urodzić ale kiedy się zaczęło miałam mega stresa. Do
szpitala wyruszyliśmy o 4 nad ranem, skurcze były wtedy co 7 minut. Droga była
długa- 40 km w dodatku była na ulicy szklanka, jechaliśmy 30km /h wystraszyłam
się , ze urodzę w aucie. W samochodzie już jęczałam z bólu, wtedy wydawało mi
się, że to już maksimum bólu i mojej wytrzymałości, jaka byłam głupia nie
wiedząc co przyjdzie potem i nie wierząc w swoje możliwości.
Na IP była już moja położna i wstrętna niemiła suka, która mnie przyjmowała.
Chciałam ją ochrzanić za łaskę i nieuprzejmość z jaką mnie traktowała ale
położna poprosiła mnie bym tego nie robiła.
Przełkłam IP i na górę na porodówkę. Tam lewatywka i kibelek, prysznic, kibelek,
prysznic. Pod prysznicem siedziałam godzinę, przynosił mi niesamowitą ulgę.
Minimalnie zmniejszał ból ale jakimś cudem mnie relaksował. Polewałam sobie
brzuch i plecy i to było najpiękniejsze. W końcu musiałam się stamtąd zabrać i
położyć na fotel by zbadać ile mam rozwarcia. Cięzko mi było iść, w ogóle
wykonywać jakikolwiek ruch. Bolało tak strasznie , ze marzyłam o tamtym bólu z
auta. Rozwarcie na 4 cm. Ucieszyłam się. Dalej nie wiem jak leciało z tym
rozwarciem bo nigdzie zegarka nie było i dobrze, zresztą i tak z bólu nie mogłam
nawet oczu otworzyć. W każdym razie do szpitala przyjechałam o 5,15 a o 8,30
miałam już 10 cm rozwarcia. Tylko, że skurcze miałam bardzo krótkie i
zadecydowano podłączyć mi oksytocynę. Bałam się tego cholerstwa, naczytałam się
że po tym jeszcze bardziej boli. I tak też się stało. Nie wiem jak to możliwe,
ale skurcze nie dosć że przybrały na sile to się wydłużyły. Zastanawiało mnie w
pewnym momencie jak ja to znoszę? Skąd mam tyle siły by pokonywać skurcz za
skurczem , który nie pozwalał mi nawet porządnie oddychać.Ktg wskazywało 70
czasem 80- mąz mi mówił, ja nie chciałam patrzeć.Myślałam o tym jak będzie
bolało kiedy wskaże 100??? Ból którego nie da się nawet opisać słowami. Straszny
wysiłek. Kiedy o 8,30 stwierdzono, że rozwarcie jest pełne pojawiły się nagle
parte. Chociaż ból trochę zelżał nie była to przyjemność o jakiej czytałam na
forach. Po prostu inny rodzaj bólu. Faktycznie przypominało to mega kupę, brzuch
sam wypierał dziecko ale dziecko nie chciało wyjść. Usłyszałam, że główka
dziecka nie schodzi w dól i proponowali mi wstanie z łóżka porodowego i spacer.
To była ostatnia rzecz o jakiej marzyłam. NIe chciałam się stamtąd ruszać, było
mi najwygodniej w pozycji leżącej i z ledwością mogłam ruszyć nogą- co dopiero
wstać i chodzić! Mimo, że wiedziałam, że spacer przyspieszy schodzenie główki,
chcąc nie chcąc skazałam się na dłuższy poród. Nie byłam w stanie się ruszyć.
Ba! nie byłam w stanie nawet otworzyć oczu. Nie wiedziałam , ze za oknami już
się jasno zrobiło. Dlatego moje parte trwały godzinę czasu ale mnie się
wydawało, że prę wieczność. W końcu z boku na którym leżałam, kazali mi się
przekręcić na plecy. To było dla mnie awykonalne ale musiałam.I wtedy w tej
pozycji kiedy parłam coś się ruszyło. Mały zaczął się pchać na świat a mnie ta
wiadomość o widocznej główce bardzo zmotywowała. Parłam jak najęta. Położna
nacięła mnie ale poczułam tylko lekkie szczypanie.Inaczej by nie wyszedł, ma
dużą główkę i do małych nie należy. Urodził się o 9,25 i kiedy mi go położyli na
brzuch był taki cieplutki a ja poczułam się cudownie błogo. Nie da się opisać
słowami tego uczucia. Ulga, miłość. Zero bólu, jak ręką odjął. Wszystko było
takie cudowne w tym momencie ( do czasu szycia krocza). Krzyczał od razu jak
wyskoczył, nie napędził stracha nikomu. Był cały z krwi a rączki i nóżki mial
pomarszczone jak rodzynek ale dla mnie był i jest najpiękniejszy na świecie.
Ważył 3750 g miał 55 cm długości i dostał 10 punktów. Po jakimś czasie mąż
przyniósł go na rękach i siedział z nim koło mnie a mnie zszywali, mimo
znieczulenia bolało jak nie wiem. Ale stwierdziłam, że dopiero co urodziłam
także to szycie muszę znieść grzecznie. Pękłam sama oprócz tego mnie nacięli
także tam na dole wyglądałam jak Frankenstein. Szew na szwie. Zrobił mi się mega
siniak, pękło jakieś naczynie na pośladku. Do dziś nie mogę siedzieć, wszystko
na leżąco choć od porodu minęło już prawie dwa tygodnie. Ale to wszystko to jest
nic,najważniejszy jest ten mały skarb,który śpi w łożeczku i który wynagradza mi
swoim uśmiechem każdą porodową dolegliwość. Nie ma piękniejszego momentu na
świecie jak narodziny własnego dziecka, uczucie jego ciepła i spotkania spojrzeń
po 9 miesiącach oczekiwania. Faktycznie kobieta dostaje tyle bólu ile może
znieść, nic nie trwa wiecznie, ból mija a na zawsze pozostaje taki cud natury
jakim jest dziecko.

[emisia21]

piekna relacja, pozazdroscic postepu akcji porodowej mysle ze warto pisac o
swoich porodach abysmy wszystkie wiedzialy jak to moze wygladac

[memphis90]

Ale, Emisiu, właśnie o to chodzi, że u Ciebie nikt nie popełnił błędu
lekarskiego... Może miałaś złe wyobrażenie odnośnie porodu, że będzie rach-ciach
i po sprawie, może wyobrażałaś sobie, ze bóle będą słabsze? Nie wiem i nie jest
moją intencją krytykowanie Ciebie. Chcę tylko zwrócić uwagę, że dwie podobne
sytuacje mogą być zupełnie różnie odbierane- w zależności od sposobu, w jaki je
opiszemy. Mój poród znacznie nie odbiegał od Twojego- jak pisałam też trwał 20h,
dostałam oxy i zzo, które "puściło" (poza tym były jakieś problemy w wkłuciem i
nie wolno mi było wstawać- więc odpadła piłka, prysznic, chodzenie i masowanie
pleców), też miałam silne bóle krzyżowe. Błony pękły przy 8cm dopiero. Byłam
nacięta- bo urodziłam sn. A jednak wspomnienia mam b. dobre! No, trwało długo,
ok- bolało, ale tak właśnie wygląda poród!

[memphis90]

>moja meczarnia twrala 20 godz zanim zdecydowali ze zrobia
>cesarke,

Współczuję złych wspomnień z porodu, ale- kochana- 20h to zupełnie normalny czas
porodu! Szczególnie u pierworódki. Ja też rodziłam 20h, pierwsze 10h bez żadnego
znieczulenia, potem dostałam zzo, które- jak u Ciebie-po jakimś czasie puściło i
wróciły bóle porodowe. U mnie nie było tak źle, żałowałam tylko, że nie wolno mi
było chodzić ani skakać na piłce...

[emisia21]

bóle były tak silne bo jak twierdzila polozna wina wczesniej podanej oxy ( 1
dzien przed porodem ) pozniej rowniez w trakcie porodu. MI zzo podano po 17 h
bóli i trwał jak pisałam niecala godz, jestem raczej wytrzymala na bol, skoro
masz db wspomnienia z porodu to widocznie twoje bole byly bardziej do
wytrzymania bo ja nie wyobrazam sobie drugi raz tego samego bez wczesniejszego
znieczulenia. Pozdrawiam

[memphis90]

No, przyznaję, nie były złe. Ale ja zawsze miałam potworne miesiączkowe, więc
jestem przyzwyczajona- te były tylko trochę silniejsze Natomiast też miałam
podane oxy- i po tym rzeczywiście mocno się rozkręciło (zmusiłam męża, żeby
ukradkiem zaciskał wężyk od kroplówki...) i miałam moment kryzysu przed pełnym
rozwarciem, kiedy myślałam, że dłużej już tego nie zniosę itd. Ale i tak
wspomnienia mam dobre, chciałabym spróbować urodzić bez zzo (ale, oczywiście, z
opcją podania znieczulenia, gdybym nie dawała rady).