która poszła na L4 bo się źle czuła??

[dobra.babka]

Chociaż ciąża jako taka nie była zagrożona? Co was do tego skłoniło - jakie
samopoczucie??

Ja chociaż zawsze byłam przeciwna - jestem coraz bliższa tej decyzji
zaczynam 25tc i po prostu nie wyrabiam. Pierwszy trymestr ze łzami w oczach
wytrzymałam przed kompem. Później mdłości minęły, ale zaczęły się nowe
dolegliwości typu: okropne bóle głowy, pleców (mam skoliozę, a muszę siedzieć
8h przed kompem), do tego co chwilę zawroty głowy i ból brzucha + wzdęcia. To
wszystko jest niegroźne dla płodu - lekarz mnie przebadał na prawo i lewo - od
standardowy pakiet gratis przy ciąży.

Te dolegliwości występujące zazwyczaj wszystkie na raz skutecznie
uniemożliwiają mi normalną pracę. Wracam do domu i ryczę do wieczora. Nie mam
siły i zajmować się pierworodnym synkiem. Wszystko na około niego robi mąż, a
ja leżę i nie mogę zmienić pozycji (skolioza). Do tego wszystkiego zauważyłam,
że robią mi się żylaki, a mam 25 lat!!!

A może wiecie jak to przetrwać?? L4 to ostateczna ostateczność dla mnie (

[rufcio]

Cześć, spokojnie nie załamuj się. Ja poszłam na zwolnienie w 30
tygodniu, urodziłam w 39 tc. Nie mozliwe już było siedzenie przy
komputerze, w ciąży nie miałam ani mdłości ani żadnych szczególnych
dolegliwości poza tym, że mogłabym spać 24 na dobę nawet na
stojąco . Mam Rh- więc też na początku brałam lekarstwa na
podtrzymanie ciąży i dość wcześnie bo jakoś w 10-15 tc zaczęły mi
się skurcze. Chciałam pracować jak najdłużej, ale kiedy lekarz
powiedział proszę leżeć i to z pupą do góry to poprostu osiadłam w
domu. Siedzenie przy biurku było prawdziwą męczarnią dla kręgosłupa
i brzuszka. Też pracuję 8h przy komputerze, oczywiście robiłam
częste przerwy. Nie załamuj się to wszystko minie, organizm kobiety
szybko się regeneruje po porodzie, a to że masz 25 lat to akurat na
korzyść, bo masz dzięki temu siłę żeby to jakoś pokonać. Kochający
mąż zrozumie, a ty nie miej wyrzutów sumienia, że nie robisz nic
przy dziecku, bo akurat teraz odwalasz naprawdę niezłą robotę będąc
w ciąży. Odpoczywaj i zachowaj spokój a wszystko się ułoży, zostało
już naprawdę tylko kilka tygodni... DASZ RADĘ
Pozdrawiam

[marcowa_mama]

Ja poszłam w 30 t.c.
Jeżeli czujesz, że musisz odpocząć, po prostu idź na zwolnienie!
Zobaczysz - praca nie zając nie ucieknie, a bez Ciebie równie dobrze
sobie poradzą! Najważniejszy jest teraz odpoczynek!
Pozdrawiam!

[czarnainez76]

ja podobnie - l4 w 30 tygodniu i pogodziłam się z faktem, że beze mnie też sobie dadzą radę w pracy, a ja ma teraz zbierać siły na kwiecień. I zbieram siły, i jest mi cudnie

[magda77122]

hej!!!!Spokojnie usiądz i odpowiedz sobie na pytanie co teraz jest najważniejsze!!!!
ja poszłam w 12 tygodniu ciązy na zwolnienie i mam czas zeby dbac o siebie i o swojejgo pierwszego synia i o moje maleństwo w brzuchu!
nie możesz być w ciągłym, stresie bo urodzisz nerwusa!płakac też nie powinnaś!!!
Nie zadręczaj sie tylko idz na zwolnienie to Ci sie należy!
pozdrawiam i trzymam kciuki

[kartoffeln_salat]

Bosze, i tak długo wyrobiłaś w tej pracy.

Wiem coś o całych dniach przy kompie. Teraz nie umiem dłużej niż 2h
usiedzieć, a kiedyś człowiek siedział po 12 .

Napewno ci zależy na pracy, ale w którymś momencie to juz lepiej
odpuścić.
Ja poszłam od początku na L4 bo miałam wymioty i senność mnie
zwalała z nóg. Myslałam że potem wrócę, ale że mamy nerwową
atmosferę to mi wszyscy odradzali i prawdę mówiąc było to słuszne,
bo czasami z nienacka miałam bardzo słabe dni.

Jedna osoba czuje sie świetnie, a inna gorzej. Nie mogę narzekać na
swoją ciąże, bo nie mam powikłań itd. ale moja forma w porównaniu ze
stanem normalnym pozostawia wiele do życzenia.
Takze nie szczyp sie, odpocznij.

[aniasa1]

Oszlałaś dziewczyno? pRACUJESZ 8 GODZ PRZY KOMPIE? Tego zabrania prawo pracy
ciężarnym! Zasranym obowiązkiem Twojego szefa jest albo dac Ci prace zastępczą
ale nie gorszą niz tą którą wykonujesz na 8 godz, lu przy kompie max 4 godz
dzienie.
Ja pracowałam od 6 tyg tylko 6 godzin bo czulam sie swietnie i tak sie umówiłam
w pracy, i chciałam pracowac do 32 tyg ale pozniej juz tylko te 4 godz, a od 30
tyg mialam isc na L4, ale los chciał inaczej i musiałm lezec od 28 tyg.
Wiem ze to jest problem tych kobiet ktore zawsze sa aktywne i obowiazkowe, mnie
tez przerazała mysl o siedzeniu w domu, czułam sie gorsza, ale teraz stukam sie
w czoło. Zajebiscie jest byc w domku! Na prawde mozna sobie super zorganizowac
czas...........

[ayak]

aniasa1 napisała:

> Zasranym obowiązkiem Twojego szefa jest

jak czytam takie wypowiedzi, to się cieszę, ze nie jestem
pracodawcą, który musi wysluchiwać jakie to ma zasrane obowiązki....



> Zajebiscie jest byc w domku! Na prawde mozna sobie super
zorganizowac
> czas...........

No to PO CO w ogóle pracujesz, skoro tak świetnie siedzieć w domu?
Ja bym zrezygnowała z pracy, gdyby siedzenie w domu sprawiało mi
większą przyjemność niż chodzenie do pracy.

[aniasa1]

tez sie ciesze ze nie jestes pracodawca. Fakt ze slowo zasrane jest bardzo
brzydkie ale to, ze jest to obowiązek pracodawcy nie ja wymysliłam. Tak jest i
juz. Czy Tobie sie to podoba czy nie. Pracodawca musi tego przestrzegac i
koniec. Moze jestes bardzo mądra ale dzięki Bogu Twoje zdanie sie w tej kwestii
nie liczy.


Zajebiscie jest byc w domku jak sie jest w ciazy. Gdybys byla bardziej
rozgarnieta wiedziałabys ze własnie o tym mowa.

A na marginesie, bardzo Ci współczuje jesli Ty chodzisz do pracy bo to sprawia
Ci wieksza przyjemnosc niz np. przebywanie z rodziną, rozmowy z przyjaciółmi,
czytanie ciekawej ksiązki, pogłębianie swojej wiedzy, długi spacer itp itd......
Jestes w ciązy? Pewnie tak, skoro jestes na tym forum, mam nadzieje ze po
urodzeniu dziecka wieksza przyjemnosc sprawi Ci przebywanie z nim.
Ja dalej do pracy bede chodziła po to zeby zarobić na utrzymanie, a dla
przyjemności pójdę z synkiem i męzem na spacer lub cokolwiek innego ale właśnie
z nimi a nie z ludzmi z pracy!

[ayak]

aniasa1 napisała:

> . Gdybys byla bardziej
> rozgarnieta

Zważ, że ja nigdzie personalnie cię nie obrażam, więc łaskawie
również pohamuj swój jęzorek w gestii oceniania mnie.


> Fakt ze slowo zasrane jest bardzo
> brzydkie ale to, ze jest to obowiązek pracodawcy nie ja
wymysliłam. Tak jest i
> juz. Czy Tobie sie to podoba czy nie.

Wynika mi z powyższego, że nie zrozumiałaś...?
Napisałam przeciez potem, że przepis jest i NALEŻY go przestrzegać,
ale...itd.

> Pracodawca musi tego przestrzegac

nawet wbrew woli pracownika? Ktory woli posiedzieć przy kompie niż
iść na nieuzadnione L4?



Moze jestes bardzo mądra ale dzięki Bogu Twoje zdanie sie w tej
kwestii
> nie liczy.

Twoje też nie nie liczy, nie łudź się, po prostu akurat zgadzasz się
z danym przepisem

>
>

>
> A na marginesie, bardzo Ci współczuje jesli Ty chodzisz do pracy
bo to sprawia
> Ci wieksza przyjemnosc niz np. przebywanie z rodziną,

E??
Teraz to już naprawdę nie rozumiem, chyba jednak nie jestem taka
mądra jak sądziłam )))))
Hahaha, tak, CHODZĘ DO PRACY, BO TO SPRAWIA MI WIĘKSZĄ PRZYJEMNOŚĆ
NIŻ POWYŻSZE
A dlaczego mam nie chodzić do pracy, bo nie rozumiem?

[aniasa1]

Chyba masz zly dzien...... i jestes troszke upierdliwa. Wyrywasz zdania z
kontekstu i intrepretujesz je na swoj wlasny sposob.
Zalozycielka postu ma watpliwosci czy isc na L4 bo zle sie czuje..... ja
napisalam co o tym mysle a TY konczysz ze nikt nikogo zmusic do zwolnienia nie
moze......

Faktem jest tez ze ani moje ani Twoje zdanie sie nie liczy tylko przepisy ktore
pracodawca musi honorowac. Wiec niech zalozycialka postu nie mysli ze robi cos
niestosownego. Jesli czuje sie zle, moze spokojnie ograniczyc godziny pracy lub
isc na zwolnienie. Po prostu ma do tego prawo.

Jesli chodzi o sprawianie sobie przyjemnosci, no coz, o gustach sie nie
dyskutuje. Jedni lubia buraczki inni marchewke. Ja takim jak Ty wspolczuje, ale
Ty masz prawo przezyc swoja ciaze jak chcesz. Jak dla mnie mozesz nawet urodzic
w tej pracy - bedzie odjazd i niesamowiyte przezycie. To tez tylko Twoja sprawa!
Dla 100% wyjasnienia: nie wnikam w to. I nie obchodzi mnie jak Ty wiedziesz
sowje zycie i co sprawia Ci przyjemnosc

[seattelite]

aniasa1 napisała:

> Oszlałaś dziewczyno? pRACUJESZ 8 GODZ PRZY KOMPIE? Tego zabrania
prawo pracy
> ciężarnym! Zasranym obowiązkiem Twojego szefa jest albo dac Ci
prace zastępczą
> ale nie gorszą niz tą którą wykonujesz na 8 godz, lu przy kompie
max 4 godz
> dzienie.
> Ja pracowałam od 6 tyg tylko 6 godzin bo czulam sie swietnie i tak
sie umówiłam
> w pracy, i chciałam pracowac do 32 tyg ale pozniej juz tylko te 4
godz, a od 30
> tyg mialam isc na L4, ale los chciał inaczej i musiałm lezec od 28
tyg.
> Wiem ze to jest problem tych kobiet ktore zawsze sa aktywne i
obowiazkowe, mnie
> tez przerazała mysl o siedzeniu w domu, czułam sie gorsza, ale
teraz stukam sie
> w czoło. Zajebiscie jest byc w domku! Na prawde mozna sobie super
zorganizowac
> czas...........

Hmm... sadzac po aktywnosci tej Pani na forum spedza ona na
komputerze wiecej niz przepisowe 4 godziny dziennie... a ze juz nie
w pracy to znaczy ze nie szkodzi...

[emigrantka34]

Bylam na zwolnienia od konca siodmego miesiaca ze wzgledu na
schorzenie kregoslupa i prawde mowiac powinnam byla isc znacznie
wczesniej. Skutki odczuwam do dzis - zreszta za kilkanascie tygodni
czeka mnie operacja kregoslupa.
A z tego co napisalas wynika, ze masz wielkie dolegliwosci bolowe -
nie zastanawialabym sie nad zwolnieniem w takiej sytuacji.

[tonika11]

Pracowalam dzielnie w zabojczym tempie, robilam nadgodziny i w 29
tygodniu pewnego dnia z pracy pojechalam a izbe przyjec z bolem.
Jestem na L4 juz tydzien, leze, do lazienki zwijaąc sie z bólu
chodze z 5 razy na dobe i tylko do lazienki. Gdybym wczesniej sie
oszczedzala, to bym mogla nawet na zwolnieniu wyjsc na spacer, pojsc
do sklepu i normalnie w miare funkcjonowac. Teraz bede lezec do
konca.
Lubie swoja prace, ale tempo dla ciezarnej bylo nieodpowiednie i
mnie calkowicie wykonczylo. Trzeba umiec wyczuc odpowiedni moment.
Gdybym mogla w kazdej chwili wrocilabym do pracy - bo ksiazki i
filmy lubie czytać wieczorem, po pracy.
Jesli czujesz sie zle, a nie chcesz isc na zwolnienie (zglos
pracodawcy zeby troche cie odciazyli, bo za chwile calkowicie
padniesz i cie nie bedzie). Ja niestety tego nie zrobilam i teraz
cierpie podwojnie - z bolu i psychicznie z uwiezienia w domu.
Pracodawca zwykle sam sie nie zorientuje, gdy mu sama nie powiesz -
potem mozesz miec pretensje tylko do siebie.

P.S. odnosnie niektorych wypowiedzi - tez jestem cięta na
wykorzystywaczki zwolnieniowe (a nie brakuje takich w polsce), ktore
juz od 3 miesiaca bez zagrozenia, bez zasadnych uciazliwosci
ciazowych, mając w miare spokojną pracę idą sobie na wczasy ciązowe -
bo im sie to nalezy - daja za darmo to szkoda nie wziąść.

[ayak]

Wydaje mi się, że przede wszystkim nalezy wyważyć.
Porozmawiaj z szefem, niech cię odciąży, masz prawo prosić o
łagodniejsze traktowanie i lepsze warunki. Nie masz obowiązku się
męczyć, nawet jeżeli ciąża nie jest zagrożona jako taka.
Dla mnie L4 z powodu zmęczenia, to ostatecznośc, ale jak nie ma
wspólpracy ze strony pracodawcy, a warunki są rzeczywiscie
niesprzyjające, to może...? Chociaż ja bym nie chciała siedziec w
domu, ale to juz indywidualne podejście.
Ja się dogadałam, sporą część pracy mogę wykonywac w domu i nikt nie
patrzy wymownie na zegarek, gdy przyjdę później, czy wyjdę wczesniej.
A przy kompie siedze znacznie dłużej niż 4h (w tym w celach
prywatnych w domu) i nie sadzę, aby mi to szkodziło. Jak zaczyna być
mi niewygodnie, idę na spacerek po domu lub po biurowym korytarzu.

[emigrantka34]

Tylko,ze nie kazdy pracodawca zgodzi sie na takie rozwiazanie.
Ja np proponowalam mojemu system teleworkingu. Biurokracja zwyciezyla - rok
wczesniej pracodawca zawiesil mozliwosc pracy w domu;

[zmyrena]

Ja chciałam być twardielką i pracować, dokąd się da. W 14 tc załapałam zapalenie
zatok - ciągnęło się miesiąc. I potem, ze względu na charakter pracy - ciągły
kontakt z dziećmi i ryzyko ponownego załapania infekcji - lekarz sam namówił
mnie na L-4. W 22 tc zaczęła mi się skracać szyjka i musiałam większość dnia
leżeć, więc praca prędzej czy później odpadła.
Jak się źle czujesz to na nic się nie oglądaj, tylko idź na zwolnienie. Spokój
najważniejszy dla dziecka! Nikt ci nie przyzna medalu za twe poświęcenie, a
przemęczenie i stres odbija się negatywnie na maluchu.

[ophelia78]

Ja. I wcale nie czułam się źle. Po prostu w 30 tc już mi się nie chciało
pracować. I teraz mam czas na uporządkowanie mieszkania, przygotowanie
wszystkiego dla Młodego, poczytanie, poleżenie, wyspanie się na zapas

[maroco1977]

A czy pracodawca to jasnowidz? skad on sie zna na skoliozach i innych
przypadlosciach, ani on lekarzem, ani tym bardziej lekarzem ginekologiem. Ona mu
nie placze w biurze, ze nie moze, tylko robi to w domu. Jesli pracownik sam
powie, ze chce skrocenia czasu pracy ze wzgledu np na ciaze to ok, ale sami
pracownicy czasem nie chca. To co, maja ich szefowie wysylac bez ich woli i
zgody do innego zajecia? sami mamy firme i jest u nas kobieta w ciazy,
sekretarka meza, i ona powiedziala, ze absolutnie sie nie zgadza na zmiane
zajecia i chce siedziec przy komputerze w pelnym wymiarze czasu pracy, a jak sie
bedzie zle czula to powie i wtedy ustala co i jak. Po co od razu wiec
roszczeniowa postawa?

Szczerze irytuje mnie takie podejscie, i gdyby kobieta zamiast normalnie
porozmawiac od razu wyjechala z tekstem pana/pani jako szefa zasranym
obowiazkiem jest to czy tamto, to od razu poinformowalabym ja, ze po okresie
ochronnym ma sobie poszukac innej pracy.

Moj M sam przyznal, ze gdyby nie to, ze ma w domu ciezarna to by sekretarki w
zyciu na rozmowe o zmianie obowiazkow nie wzial i czekalby az sama go
''oswieci'', bo nie mial zielonego pojecia jak to jest byc w ciazy. I to nie
dotyczy tylko panow, kobiety, ktore nie maja dzieci, a sa szefami tez moga nie
wiedziec co i jak, maja prawo.

Wniosek jest jeden, droga autorko, przemysl jaka opcja bylaby dla ciebie
najlepsza, zmiana zajecia, a moze wlasnie tylko 4godziny przy komputerze z
przerwami i porozmawiaj ze swoim szefem na spokojnie co i jak, na pewno zrozumie.

[dobra.babka]

przyznam, ze mimo uplywu czasu jeszcze sie nie odwazylam na pogadanie z szefem..
A teraz doszły jeszcze gorsze dolegliwości..

Postanowiłam pracować tak jak do tej pory tak długo aż padnę.. Nie chcę robić z
siebie sieroty. W domu w poduszkę płaczę. ciąża zawsze ejst cieżka i bolesna,
ale mija. miliony przezyly, przezyje i tja

[olamortel]

ciąze może przezyjesz
ale za 10-20 lat możesz nie moc ruszyć ni ręką ni nogą i możesz czekac na
operacje kręgosłupa

[dobra.babka]

no chyba nie moze byc az tak zle..

[ayak]

dobra.babka napisała:

> przyznam, ze mimo uplywu czasu jeszcze sie nie odwazylam na
pogadanie z szefem.
> .
> A teraz doszły jeszcze gorsze dolegliwości..
>

a ja przyznam, że nie rozumiem twojej postawy. Jestem przeciwniczką
lewych (powtarzam LEWYCH) zwolnień, ale bez przesady. Owszem, ciąża
to nie choroba, ale tez nie okres męczeństwa... Co to znaczy, że nie
odważyłaś się porozmawiac z szefem? Pożre cię?

[dobra.babka]

moje dolegliwości nie zagrażają ciąży, tylko mojemu samopoczuciu... Dlatego będę
się czuła, że zwolnienie będzie lewe.

[ayak]

Toteż pogadaj z szefem. Niech się zgodzi, abyś pracowała krocej?
albo weź kilka dni urlopu i odpocznij.

[pestka14]

Ciąży może takie dolegliwości nie zagrażają, może nie grozi
przedwczesny poród, ale nie da się ukryć, że samopoczucie matki w
ciąży ma wpływ na dziecko. Rozważyłabym, co jest dla Ciebie
ważniejsze: zdrowie dziecka, czy praca. Jak ktoś tu napisał, medalu
za poświęcenie nikt Ci potem nie da. Co lepsze, prawdopodobnie nikt
tego poświęcenia w ogóle nie zauważy, bo skrupulatnie się w pracy
ukrywasz z dolegliwościami - a jak wrócisz po macierzyńskim, to i
tak będziesz tą, co to jej tyle nie było i nie uczestniczyła w tym,
tamtym i owym (to akurat z mojego doświadczenia, chociaż pracowałam
do końca 8 miesiąca ciąży i wróciłam tuż po 16 tygodniach
macierzyńskiego).
A jeśli dziecko będzie np. nerwowe, płaczliwe, czy co tam innego -
to będzie to potem tylko Twój problem i pracodawca bynajmniej nie
będzie się tym przejmował. Wybierz to, co lepsze dla Ciebie i
dziecka.

[pestka14]

I jeszcze jedno! Kto tu mówi, że trzeba iść na zwolnienie do końca
ciąży? Można przecież odpocząć przez tydzień w domu. Nabrać sił.
Skończy się akurat I trymestr i może będzie łatwiej? Po prostu: nic
na siłę .

[maiwlys]

Ja poszłam już od 6 tygodnia (wiek z USG), wymioty, mdłości, zawroty
głowy, senność skutecznie uniemozliwiały mi prace, chociaż nie jest
ciężka. Nie wydawało mi się również nierozsądne wymiotowanie w
towarzystkie klientów Stwierdziałam, że nie będe sie męczyć bo i
tak nikt tego nie doceni, jak poczuję się lepiej, i jak dolegliwości
miną to wrócę do pracy. Na szczescie w pracy zupelnie to akceptuja.

Poprawka

[maiwlys]

"Nie wydawało mi się również rozsądne wymiotowanie w
> towarzystkie klientów "

[dobra.babka]

no to poważny powód.. ja się z klientami nie spotykam. Siedze spokojnie na tyłku
w pokoju przed kompem. nawet jakbym wymiotowała - nikomu by to nie przeszkadzało...

tak jak pisałam - nie mogę iść na L4.. nie ma poważnego powodu

[magda1237]

W pierwszej ciąży pracowałam do 32 tyg. na 1,5 etatu z dojazdami do
pracy po 30 km w jedną stronę a pracę zaczynałam o 6.30. Te pół
etatu robiłam w domu w weekendy albo popołudniami. Nie wiem jak
dałam radę bo też samopoczucie fatalne, nudności, senność, praca
cały dzień przed komputerem i do tego duża skolioza. Też ryczałam i
pracowałam. Do tego duży stres miałam w pracy. W oklicach 10
tygodnia chcieli mnie zwolnić ale akurat prezes się zmieniał i nowy
poprosił mnie żebym została. Dał podwyżkę i liczył że będę pracowała
do końca ciąży. Jaka ja byłam głupia wtedy, że się na to wszystko
godziłam, powinnam wtedy dać l4 i odpoczywać a nie stresować się. A
tak w 32 tygodniu wylądowałam z krwawieniem w szpitalu i zagrożeniem
porodu przedwczesnego. Wszystko skonczyło się na szczęście ok.
Teraz będę jak mi zdrowie pozwoli pracować do porodu, co prawda
pracę zmieniałam ale lekko też nie jest.
Wkurza mnie to że nie ma żadnej taryfy ulgowej, nikt ci się nie
zapyta czy czujesz się dobrze, czy dasz radę zrobić to czy tamto,
rozumiem że ciąża to nie choroba ale przecież czasem nie wiemy że
zaczyna dziać się coś złego więc lepiej byłoby dmuchać na zimne. Z
chęcią poszłabym na l4

[embeel]

poszłam na tygodnie, w sierpniu ubiegłego roku, po tym, jak prawie się
przekręciłam w tramwaju przy 30-stopniowym upale. Byłam wtedy w 6 mcu. Potem
dotrwałam do połowy 7-go aż lekarz zatrzymał mnie z dnia na dzień, ze względu na
skracającą się szyjkę. Ale ja mieszkam w kraju, gdzie L4 nie daje się tak łatwo
jak w Polsce, no a poza tym jest płatne 50% i to jakoś bardziej motywuje wiele
kobiet, aby dłużej pociągnąć .. , oczywiście bez szaleństw i realnego
zagrożenia dla malucha.

--
Zdobyliśmy Południe

[kanaapka]

poszłam na początku 6 miesiąca. do tego czasu pracowałam bez żadnej
taryfy ulgowej{ praca w stresie ( bo z rodzaju wezwań do trudnych
klientów), przy komputerze, zmianowa, odpowiedzialna} pewnego razu
trafiłam na takich klientów, że przepłakałam po tym całą noc a rano
wiedziałam, że czas odpuścić. wyleczyłam się z przekonania, że
jestem tam potrzebna, niestety moja szefowa nie widziała powodu by
coś zmienić w moich obowiązkach.
powiem tak: ja potrzebowałam odpoczynku przede wszystkim
psychicznego, fizycznie z ciążą było wszystko ok. nie wróciłamdo
pracy choć zamierzałam bo... na zwolnieniu moja wypłata jest wyższa
o 200-300 zł, do tego odpadają koszty dojazdu do pracy i takie tam.
wniosek w moim przypadku był oczywisty.

[nemesis5]

ja jestem na L4 od 13tc moj pracodawca stwierdzil bowiem ze jak chce pracowac to musze mu podpisac oswiadczenie ze jesli cos sie stanie to na moja odpowiedzialnosc. A powiedzialam od razu jak sie dowiedzialamz tego wzgledu ze raz juz poronilam i balam sie ze od nadmiernego wysilku bedzie cos nie tak. I tak szczesliwie siedze sobie w domku i czekam Uwazam ze jesli masz miec takie samopoczucie musisz isc na zwolnienie stress i nerwy nie sa dobre dla dziecka, chyba ze chcesz zeby urodzil sie maly nerwusek

[gacenty_em]

Pewnie, że nie warto bez potrzeby ryzykować. Ja mam w tej chwili
podobny dylemat - jestem w 16 tc, a zatanawiam się, czy juz od
początku 5 miesiąca nie darować sobie jeżdżenia do pracy. Nie z
lenistwa bynajmniej, bo lubię to co robię. Koleżanki idą mi bardzo
na rękę, nie jestem zmuszana do wysiłku, ani do siedzenia murem 8 h
przed komputerem. Tyle tylko, że te dojazdy... Mieszkam od
niedawna pod Warszawą, do pracy miałam kiedyś 30 minut jednym pustym
autobusem. Teraz zrobiło się z tego nagle 2 h w jedna stronę
(dojście 3 km do stacji kolejowej, przesiadka z kolei w metro, z
metra w autobus, albo do wyboru - 1,5 km do pekaesu i godzina w jego
roztrzęsionych wnętrznościach, a potem ok. 40 minut autobusem). Nie
zawsze jest gwarancja, że będzie miejsce siedzące, chociaz jesli
zdarza mi się źle poczuć, to nauczyłam sie po prostu o nie prosić.
Sama widzę, że tak intensywny tryb życia, który kiedys mi nie
przeszkadzał, teraz po prostu mi nie służy. Zdarza mi się ostatnio
coraz częściej, że mniej więcej w połowie tygodnia pracującego,
muszę iść na dzień zwolnienia, albo urlopu, bo po prostu nie
wyrabiam kondycyjnie. W pracy kazali mi się zastanowić, czy chcę to
dalej ciągnąć, bo w zaistniałej sytuacji trochę się o mnie boją.
Chyba zwariuję z nudów w domu, ale przeciez trzeba pamiętac co jest
najważniejsze. Nie darowałabym sobie, gdyby przez źle pojęte
poczucie obowiązku wobec pracy i współpracowników, coś sie stało
mojemu dziecku.