moja krótka historia:-)

[jolak24]

Czesc Dziewczyny!
Chcę sie podzielić z Wami moją historią,którą bardzo bym chciała dodać otuchy
wszystkim starającym się zajść w ciążę.Moje pierwsze dziecko było oczekiwane
i wyglądane przez 3 dłuuuugie lata.Mam problemy hormonalne-miesiączka tylko
po "wywołaniu".Trochę czasu zajęło mi znalezienie lekarza-naprawde
Fachowca.To jest chyba najważniejsze-Dobry Lekarz a nie weterynarz jakich
teraz pełno.Pomimo tego,z szanse miałam bardzo nikłe-Udało się. Urodziłam
zdrową córeczkę,która teraz ma już 6 lat.
Po dwóch latach zaczęliśmy z mężem starania o drugie maleństwo,ale okazało
się że nie jest to proste.Leczenie nie dawało rezultatów i pogodziłam się z
tym,że moja córeczka będzie jedynaczką.Poszłam do pracy,zajęłam się inymi
sprawami.Ale skrycie marzyłam o dzidziusiu choć wiedziałam,z tylko cud mógłby
coś zmienić.
No i CUD się stał.W styczniu po raz ierwszy od kilkunastu lat dostałam
samoistnie okres,a po miesiącu zobaczyliśmy dwie kreski na teście
Jednak przez lekarzy o mało nie zakończyłam ciązy w 6 tyg.Mój lekarz miał
urlop i musiałam pójść do innego-a tam..ech, nie mam słów zeby opisać.Koniec
końców naprawde w ostatniej chwili dostałam się do mojej kliniki-od razu
zastrzyki,leki,leżenie.Ale póki co trwa 18 t.c i jak na razie jest ok.Oby tak
dalej.
Dziewczyny Dobry Lekarz to PODSTAWA.Chociaż to kosztuje ale naprawde się
opłaca.POZDRAWIAM

[aga-75]

Bardzo Ci dziękuję Jolu, za Twoją piękną historię!! Masz rację takie piękne
doświadczenia dodają nam wszystkim nadziei, że i my doczekamy takiego cudu. Ja
też co miesiąc ciągle tracę nadzieję po kolejnych niepowodzeniach, staramy się
już 10 cykl i nic, zrobilismy część badań i na razie wiemy, że mój mąz ma słabe
wyniki nasienia... więc zobaczymy co dalej. Trochę przeraża mnie myśl o
dalszych długotrwałych leczeniach, wyjazdach do kliniki (bo niestety w moim
mieście nie robią nic więcej oprócz podstawowych badań ;o(. Przeraża mnie
uruchomienie całej tej machiny jeżdżenia po lekarzach, brania leków itd. tak
bym chciała normalnie, bez problemów tak jak większość dziewczyn, które znam.
No ale nie ma co tak myśleć, zobaczymy co będzie to będzie. Jeszcze raz wielkie
dzięki Jolu!! Życze Tobie i Twoim dzieciaczkom dużo zdrówka i szczęścia!!
Pozdrowionka Aga.

[jolak24]

Aga!
Wierzę,że znajdziesz w sobie siłę,to co nam-osobom nie mogącym zajść w ciążę
się przytrafia jest naprawdę trudnym doświadczeniem,kosztującym wiele
łez.Pamiętam co ja przeżywałam przed pierwszą ciążą-każda miesiączka była dla
mnie dramatem,kiedy widziałam kobietę w ciąży to miałam ochotę walić głową w
ścianę,a każda wiadomość o tym,że któraś z moich koleżanek jest w ciąży
powodowała łzy zamiast radości.I ciągle zastanawiałam się dlaczego ja?
Gdy już miałam córeczkę to było mi łatwiej bo tłumaczyłam to sobie tym,że mam
jedno dziecko i byłam za to wdzięczna bo wiedziałam że mogłoby jej nie byc.
Kiedy teraz zaszłam w ciążę i to bez leczenia było mi tak ciężko uwierzyć i
byłam w takim szoku że aż bałam się komuś powiedzieć żeby nie wyjść na idiotkę.
Wierzę że ci się uda i że będziesz szcęśliwa.Pozdrawiam

[aga-75]

Dziękuję Jolu, ja też mam nadzieje że w końcu mi też sie uda. To co pisałaś -
jakbyś mówiła o mnie, dokładnie tak się czuję, co miesiąc płacz, deprecha, co
miesiąc nadzieja, moje przyjaciółki w ciąży, w pracy ciągle ktos nowy w ciąży..
i to ciagłe "a ty kiedy?" No ale sama wiesz, nie będę juz o tym pisać bo szkoda
słów. Ostatnio nawet zauwazyłam, że po tych wszystkich doświadczeniach po
prostu nie lubie ludzi, którym tak wszystko łatwo przychodzi - praca, mąż lub
żona, dziecko najpierw jedno, potem drugie dokładnie tak jak było zaplanowane
itd. Mam takich znajomych, wiem że to nie ich wina, ale oni myślą, że to
wszystko takie proste i wszystko dzieje się tak po prostu. Naprawde teraz
myślę, że osoby doświadczone w jakiś sposób przez życie sa dużo bardziej
ciekawe, wartościowe i warte znajomości. Jeszcze raz życzę Ci dużo, dużo
zdrówka i radości z dzieciaczków!! Papa Aga.

[jolak24]

Aga!
Mam nadzieję że Cię nie zdenerwuję,bo wiem że czasami takie dobre rady mogą być
denerwujące.Napiszę Ci jak ja w ciągu tych kilku lat zaczęłam postrzegać te
sprawy,po porostu żeby było mi lżej. Myślę sobie,że rzeczywiście jeśli coś
komuś tak łatwo przychodzi to ten człowiek nie potrafi tego docenić.I na
wszystko jest odpowiedni czas.Ja zaczęłam starania o dziecko mając 19
lat.wydawało mi się wtedy że jestem już gotowa.Potem kiedy urodziła się Ola-
było mi rzeczywiście bardzo ciężko i pomyślałam sobie że gdybym
wtedy,natychmiast zaszła w ciążę byłoby mi jeszcze trudniej się
pozbierać.Doszłam do wniosku,że Bóg jednak wie co dla nas najlepsze-chociaż nam
może wydawać się inaczej.Kiedy zsyła nam takie próby to też po to abyśmy mogli
dowiedzieć się jak najwięcej o sobie.Bo tak naprawde to My nie mamy wpływu na
pewne rzeczy.Musimy po prostu wierzyć że będzie dobrze.Przepraszam jeśli Ci
truję,ale wiem co czujesz i chciałabym Cię wesprzeć.I zobaczysz jak mocno
docenisz to wszystko gdy już będziesz trzymać dzieciątko.Jestem żywym
przykładem na to ze cuda się zdarzają-kiedyś myślałam że tylko innym.Ale i tak
odetchnę dopiero jak maleństwo będzie na świecie
Trzymaj się cieplutko.

[anitawalc]

piekna historia, a moze bys podala innym dziewczynom namiary na tego
wspanialego lekarza?

[alexia3]

Dziewczyny ja tez o dzidziusia staralam sie 2 lata. Nawet nie zdajecie sprawy
przez co z mezem przeszlismy!!! Jola ma racje. Grunt to dobra opieka lekarska.
Oczywiscie z mezem chodzilismy najpierw do prywatnych lekarzy i nawet sie nie
spodziewalismy ze im moze chodzic tylko o wyciagniecie kasy. Szok! Najpierw
przez pol roku dostawalam leki po ktorych jak sie pozniej dowiedzialam nie bylo
szans zajsc w ciaze, przynajmnie w moim przypadku. Nawet moj lekarz tego nie
skontrolowal a wystarczylo zwykle usg w trakcie trwania cyklu. Owszem
dojrzewaly mi piekne komorki jajowe ale zaplodnione nie mialy sie gdzie
zaczepic bo te leki niszczyly mi sluzowke, tak wiec nieswiadoma tego bralam je
i liczylam na cud, ktory niestety nie nadszedl. Kolejna rzecz to nasienie
mojego meza i cudowny pan androlog ktory spojrzawszy na wyniki mojego meza
stwierdzil ze lepiej sie narazie nie starac bo jak zajde w ciaze z takimi
plemnikami to mi sie dziecko nienormalne urodzi. Oczywiscie nasienie mojego
meza bylo w normie, o tym tez dowiedzilismy sie duzo pozniej. I tak mijaly te
miesiace i kolejna rozczorowania. Doszlo do tego ze juz na meza nie moglam
patrzec i nawet sie wyprowadzilam z domu. Na szczescie byl to chwilowy kryzys.
Dopiero po 1,5 roku polecona nam kliniki Novum w warszawie i tak trafilismy do
pana doktora Zamore, ktoremu do konca swoich dni bede wdzieczna co dla nas
zrobil. Po paru miesiacach w klinice, gdzie sie mna i mezem odpowiednio zajeli
(niestety za duze pieniadze, no ale co sie nie robi, kiedy tak bardzo chce sie
miec dziecko) zaszlam w ciaze, a dokladnie po dwoch cyklach staran i na dodatek
nasz ukochany pan doktor zafundowal nam blizniaki. Obecnie koncze 12 tc i
powiem wam ze warto bylo ))) Tak wiec dziewczyny jesli macie jakies problemy
i juz od dluzszego czasu czekacie na swoje upragnione malenstwo, nie wachajnie
sie i smialo idzcie do jakies porzadnej kliniki. Ja osobiscie polecam kliniki
Novum i nawet mojego ukochanego pana doktora Zamore. Dziewczyny WARTO!!!!

[jolak24]

Oczywiście że podam namiary.
Jest to Prywatna Klinika Endokrynologii Ginekologicznej i Ogólnej.
Dr.Dubrawski
Ul.Górczewska 137
Naprawdę ten człowiek jest fachowcem i wie co robi.POLECAM