Ciągły stres, nie wytrzymam...

[dikande]

Witam, niedawno dowiedziałam się, że jestem w ciąży)) 8 tydzień Raduję sie
niesamowicie ale...
Właśnie, jest owo "ale"
Jednego dnia czuję się rewelacyjnie, spokojnie, innego jestem zestresowana,
zmartwiona. To drugie wiąże się z czarnymi myślami dotyczącymi różnych wad i
chorób dziecka. Pzrede mną podstawowe badania, na jakie skierował mnie lekarz
i usg. Nie wiem czy to normalne, ale dobija mnie i męczy takie myślenie;
zespół downa, rozszczepienie kręgosłupa... serce mi wali i boli ze stresu
brzuch. Poradźcie jak mam się zrelaksować, bo dłużej nie wytrzymam!!!
Odżywiam się prawidłowo, od niedawna zaczęło mnie mulić, piersi ładnie rosną,
czuję się zmęczona... tylko te cholerne myśli!!
Zróbcież coś, co mnie od tego uwolni!

Pozdrawiam!

[anhes]

"Zróbcież coś, co mnie od tego uwolni! "

nie masz zbyt dużych wymagań???

[lailala]

trzeba sobie z tym radzić jak z każdym stresem. Ćwiczenia relaksacyjne, no i
dyscyplina myślenia. Myśli sa ale to Ty nad nimi panujesz a nie na odwrót. nie
podążaj za nimi. Jezeli Ci się to nie udaje to staraj się zaraz czymś innym
zajmować, nie poddawaj się nim. Poczytaj w necie coś o technikach relaksacji
itp. niestety sama musisz sobie z tym poradzić

[budzik11]

Nie wiem, co możemy zrobić, nie wiem, skąd u ciebie takie myśli - mnie nawet
przez głowę coś podobnego nie przeszło, a to moja druga ciąża, mam juz w domu
zdrową jak rzepa dziewuszkę i nigdy nie myślałam przed jej urodzeniem że może
być z nią coś "nie tak". Tzn. czasem pomyślałam, każdy pewnie ma takie myśli,
ale nie zamęczałam się takim czarnowidztwem. Czekałam na śliczne, zdrowe
dziecko i takie mam

[azza4]

Nie wysiaduj na forum za duzo a najlepiej wcale

[edit38]

Nie wiem czy Cię to pocieszy, ale nie jesteś sama. Ja jestem na półmetku i cały
czas mam to samo, chociaż doskonale zdaję sobie sprawę z tego, że takie
nastawienie może tylko zaszkodzić. Do czasu, kiedy chodziłam do pracy to było
jeszcze znośnie, bo zajęłam się i nie miałam czasu, aby o tym rozmyślać i
wymyślać sobie jakieś chore problemy. Teraz (a trwa już to dwa miesiące) siedzę
w domu i mam stanowczo za dużo czasu na rozmyślania tym bardziej że okazało się,
że ciąża jest zagrożona. Już kilkakrotnie zastanawiałam się nad tym czy nie
zgłosić się do psychologa, bo takie życie jest nie do zniesienia. Staram się jak
mogę myśleć pozytywnie ale nie zawsze wychodzi.

[dikande]

Nie, nie wymagam zbyt wiele Na końcu był uśmieszek
Po prostu zastanawiałam się, czy to normalne, ale racja w tym, aby nie czytać
forum i innych podobnych stron. Potrafię się nastawić pozytywnie, tylko kurcze
czasem dopadna takie myśli, że normalnie zęby w ścianę
Siedze w domu i może brakuje mi czasem kogoś do pogadania, mąż w pracy a ja
"szukam sobie problemów". Może coś w tym jest.
Dzięki za odzew...
a mojej pzredmówczyni życze pozytywnych myśli, takich jakich życzę i sobie)

[anhes]

oh tak jakoś mi nie przyszło do głowy by też wstawić usmieszek.

Moja odpowiedż nie miała ani cienia złośliwości i była żartobliwa w zamyśle.

[doral2]

odczynić ci uroki czy jak????

[astronia]

ha............. miałam to samo jak czytałam to wszystko ...........
forum........ nie forum ............ jakieś gazety ............ potem
nasłuchałam się bzdur.......... i chodziłam i myślałam ......... i tak rada dla
przyszłych mam .....NIE CZYTAJCIE I NIE SŁUCHAJCIE to najlepsza metoda

[meganka.b]

Witaj! Mam podobne napady "czarnych myśli" jak Ty. Mimo iż to moja druga ciąża,
a z pierwszą nie bylo najmniejszych problemów to jednak nachodzą mnie
wątpliwości co do zdrowia dziecka, komplikacji przy porodzie itp. Ale wtedy
staram sie porozmawiac o moich watpliwosciach z męzem, który umie mnie
uspokoić, a i podcczas wizyty u ginekologa dużo pytam i staram sie jak
najwiecej dowiedziec. Po wyjsciu z gabinetu jestem pozytywnie naładowana i moge
jakis czas przetrwac bez smutnej minki i strachu.
Mam tez domowe sposoby na złe myśli: biorę aromatyczną kapiel i czytam kolorowe
gazetki dla rodziców pełne ślicznych i uśmiechnietych bobasków. Do tego coś
słodkiego na przekąskę i robi się lepiej na duszy
A gdy moje maleństwo porusza całym moim brzuszkiem to juz nie ma dla mnie
większej radości!
Trzymaj się!

[wytuli]

jakby nie bylo i nawet jesli cos mialoby pojsc zle, to przeciez nie mamy na to
wplywu. Dbamy o siebie, chcemy zdrowego dziecka i to wszystko, co mozemy zrobic.
Wiec cieszmy sie ciaza, bo to malenstwo przezywa stres razem z Toba, tylko nie
wie dlaczego mama sie tak denerwuje i nie zrozumie. A im bedzie spokojniejsze,
tym zdrowsze. Wszystko bedzie ok! Obojetnie jak bedzie i co bedzie! Moze troche
zaufania do zycia?

[martusia_25]

Ja od początku ciąży myślę sobie, że większość dzieci rodzi się zdrowych, więc
dlaczego akurat mojemu miałoby się przytrafić coś strasznego? Po za tym
przecież moje dziecko może zachorować lub ulec wypadkowi już po urodzeniu ale
to jeszcze nie powód, żeby już teraz się tym zamartwaić, prawda?
Nie zamartwiasz się przecież całymi dniami tym, czy Twój mąż kiedyś być może
nie zachoruje, więc czemu chcesz o tym myśleć w przypadku dziecka?

Pozdrawiam Cię i nie martw się, powtarzaj sobie każdego ranka po obudzeniu:
WSZYSTKO BĘDZIE DOBRZE )

[imzd]

No to teraz już tak będzie do końca życia
zawsze będziesz się martwiła
japierw żeby donosić, później żeby urodzić, poxniej żeby się dobrze chowało,
czy w przedszkolu da sobie radę, czy dostanie się na studia, czy partner bądzie
odpowiedni itd, itd
taka to już rola matki
zeby się właściwie ustosunkować musisz to sobie sama wytłumaczyć
ja tłumaczę sobie że nie mogą martwić się o coś na co nie mam wpływu,
i pamiętaj że stres bardzo źle wpływa na dziecko
pozdrawiam
głowa do góry

[mynia0]

ech, chyba wiekszość przyszłych mam dopadają podobne schizy - i ja tez niestety
do nich należę, choć tę druga ciążę znoszę zdecydowanie łatwiej pod wzgledem
psychicznym.

jak sobie radzę? tłumaczę sobie, że robię co mogę - badam się, chodze do
lekarza regularnie, jem zdrowo, wódy nie piję i to wszystko, co mogę - na
więcej wpływu nie mam.

i rzeczywiscie - nie czytaj za dużo.

:)

[dikande]

Wszystkie macie rację Popieram pomysł przeglądania kolorowych gazetek dla
rodziców Wczoraj wpadłam na taki pomysł))
Również tłumacze sobie, że odżywiam się dobrze, nie paliłąm, nie piję, nie piłam..
Ale tak to już jest, któraś napisała, że taka to rola matki - zamartwianie się.
Od dziś myślę pozytywnie
Wczoraj miałam jakieś dziwne huśtawki nastrojów, płacz, stres, śmiech... to
normalne? Jazda na maksa. Kiedyś myślałam, że ciąża to taki błogi stan, a tym
czasem nieźle pozakręcany
Życzę po raz kolejny Wam i sobie dobrych myśli, dziękuję za miłe słowa otuchy

[mynia0]

ależ oczywiście, że normalne ja czasm śmieję się i płaczę na przemian

tak, zdecydowanie ciaża to przynajmniej dla mnie - jazda na maxa. i to bez
trzymanki...

[dikande]

yhy)))

[ivoral]

Tez tak na poczatku moiałam. Nakręcał mnie lekarz - cały czas słyszałam o
ryzyku, o tym, że cokolwiek on i ja byśmy nie zrobili, to i tak jesli tak ma
być to niczemu sie nie da zapobiec. Miałam taką wizytę, po której tak sie
trzęsłam, że nie byłam w stanie prowadzić samochodu, a potem całą noc nie
spałam. Mąż zaproponował zmianę lekarza. Zmienilismy i teraz jest spokojnie. -
Obecnie chodzę do poleconego, spokojnego profesora - nie opowiada 3/4 wizyty o
ryzyku i różnych ciężkich przypadkach z którymi ostatnio spotkał się w
szpitalu. Mówi o pozytywach - o tym, co jest w porządku, a na moje pytania o
ryzyko odpowiada, że nic na to nie wskazuje. Teraz jest naprawdę spokojnie.

[tramtatara]

to jeszcze słówek kilka ode mnie....
Na początku ciąży (wyczekanej, lekarze straszyli niepłodnością - bez badań,
zapłodnieniem in vitro bez podstaw...) bałam się bardzo, bardzo: o pracę, o
życiu we troje, wyrzeczeniach, totalnej zmianie aż do końca życia, o zdrowie
maluszka, poród, a jak badanie będą złe, a jak będą planienia to gdzie do
szpitala.... GLUPOTA!
Dużo przeszliśmy, dużo łez w rękaw Męża, moich awantur poprzez presje złych
myśli i jego coraz mocniejsze przytulanie rozryczanej mnie
Teraz, w 16 tc leżę na kanapie, telewizor wyciszony, uśmiechnięta, próbuję
rozszyfrować czy te "buble" w brzuchu to już On... wschłuchuję się w nowe życie
we mnie, które tak bardzo chciałabym ucałować.
To wielkie szczęście Nie potrafię tego opisać....

[dikande]

Ciesze się Życze zdrówka!!

ja sie bałam tak bardzo

[jasna_olera]

że teraz jak patrzę na śliczną córkę to nie mogę uwierzyc że się jednak udało,
co ciekawe zwalam winę za ten stan rzeczy właśnie na czytanie forum, gazet i
słuchanie opowieści życzliwych "ciotek". Teraz mam nowego jobla, otóż szukam u
dziecka objawów: autyzmu, zrośniecia szwów czaszkowych, zapalenia płuc,
wzmozonego napięcia mięśnowego, osłabionego napięcia mięśniowego, spowolnienia
rozwoju psychomotorycznego, zeza, alergii, skazy białkowej, kolki, rozwolnienia,
zaparć, powikłań poszczepiennych, sapki,odparzenia tyłka, peśniawek, atopowego
zapalenia skóry, ciemieniuchy...
Cholera nie wiedziałam przed tem, że takie rzeczy w ogóle istnieją, chyba
skończę z forum...

[dikande]

Ciesz się potomstwem i kochaj Nie wyszukuj sobie problemów, których nie ma
No i nie czytaj wszystkiego na forum, mnie to polepszyło samopoczucie Poza tym
znalazłam sobie zajecie, które daje mi radość. Pomogło. Skup sie na zabawie z
maluchem, spędzaniu z nim czasu Pozdrawiam!