mały geniusz

[mala_wronka]

W każdej gazetce dla ciężarnych i już posiadających potomstwo
znajduję się artykuł jak wychować małego geniusza. Co czytać, jak
się bawić, czym karmić, jak masować, co do niego mówić a czego
absolutnie nie robić. Tak się nieśmiało zastanawiam jak wszysyscy
będziemy rodzicami geniuszów to co się stanie z tym światemJa
chyba jestem dziwną przyszłą mamusią bo jakoś nie chce posiadać
małego einstaina. Niech po prostu będzie zdrowy; wesoły i
przeciętny. Czy to źle?

[moniqep]

Bardzo dobrze.
Tez czasem miewam mysli,ze byloby wspaniale ,zeby moja coreczka byla bardzo
madra,zeby nauka przychodzila jej z latwoscia,zeby byla zdolna i ambitna,miala
jakis talant.
Potem tak sobie mysle,ze najwazniejsze zeby byla zdrowa,miala szczescie w zyciu.
Po prostu zeby potrafila byc szczesliwa i cieszyla sie z tego co ma.
Czasem mam wyzuty sumienia ,ze nie poswiecam jej dosc czasu ,ze moze powinnam
robic wiecej ,zeby ja lepiej rozwijac i sprawic ,ze jednak bedzie tym geniuszem.
Z drugiej strony zman rodziny gdzie rodzice na glowie stawali a dzieci i tak
byly przecietne,Znam i takie rodziny gdzie totalnie olewano dzieci ktore wyrosly
na "geniuszy"

[zaga25]

Z moich obserwacji wynika, że dzieci, które uczęszczają od najmłodszych lat na wszelakie kursy dokształcające w szkole radzi sobie średnio. Dzieci najzdolniejsze (przynajmniej w szkole w której uczę) to dzieci z rodzin, w których są w pełni akceptowane.

[moniqep]

Wlasnie. Bardzo sie staram chwalic corke za osiagniecia. Widze,ze to ja motywuje
do dzialania. Czesto jej mowie,ze ja kocham,ze jestem z niej dumna,ze sobie z
czyms poradzila,ze jest madra i sliczna. Niestety czasem w zlosci wyrwie mi sie
,ze jest glupek czy gluptas,czasem zaczynam spiewke typu inne dzieci potrafia a
ty nie. Wiem ,ze nie powinnam jej zawstydzac albo porownywac. Jesli wyrwie mi
sie uwaga tupu jestes gluptas ,ona sie strasznie smuci albo reaguje zloscia.
Wtedy dopomina sie ode mnie wycofania sie z tego stwierdzenia ,ciagle
powtarzajac:nie jestem gluptas albo nie chce byc gluptasem.
Czy jesli moja 3,5 letnia coreczka nie wyraza checi do nauki (np:literek albo
nie ma ochoty sie nauczyc liczyc do 10)Widze,ze jesli na sile chce ja czegos
nauczyc ona od razu sie zlosci ,nie ma ochoty sie w to bawic i powtarzac za mna.
Czy to moze swiadczyc o jakis brakch. Ze nauka przychodzi jej z trudnosci? Ze
bedzie miala poroblemy w szkole?Albo ,ze ma niezbyt dobra pamiec?
Zaznaczam,ze zna wierszyki i piosenki.Choc jesli sa nie powtarzane to je zapomina.