depresja w ciąży

[tarja30]

jestem w 12 tyg.i od samego poczatku ciazy mam depresje
jak dowiedzialam sie o ciazy musialam odstawic leki i jest tylko
gorzej
ciaza mnie nie cieszy
nie daje radosci
jestem naprawde w kiepskiej formie
chetnie nawiaze kontakt z mamami w podobnej sytuacji

[bakoma1]

odradzam ci kontakt z mamami depresyjjnymi, naprawde polecam udac sie do
lekarza. jelsi brałas leki to masz jakiegos psychiatrę, są specjalni terapeuci,
ktorzy zajmują sie kobietami w ciąży (namiary ma fundacja rodzic po ludzku). w
stanie wyższej koniecznosci lekarze zezwalają na stosowanie antydepresantow w II
trymestrze, więc nikt nie będzie ci kazał w tej czarnej dziurze siedziec. wiem
przez co przechodzisz. nastwa sie ze po porodzie to cholerstwo wroci ze zdwojoną
siłą, ja musiałam odstawic synka od piersi i wziąz grzecznie swoje leki na swira
bo myślałam juz o wsykoczeniu przez okno. generalnie w II trymestrze hormony
regulują głowę tak, ze depresja się zmniejsza albo zanika (u mnie tak było).
jednak uwazaj na siebie. twoje zdrowie jest najwazniejsze. chora nie urodzisz
zdrowego dziecka, pamiętaj o sobie. jelsi chcesz pisz na priva. trzymam kciuki
marianna

[tarja30]

Moj lekarz psychiatra oraz ginekolog sa przeciwni braniu lekow
wiec nie biore
Jestem w trudnej sytuacji
rozwod,przeprowadzka
ehh fatalnie jest

[gata19]

...ale psychoterapia nie jest zabroniona w ciąży
tzn tak nawet u osób bez ciąży - samo branie leków to połowa sukcesu
jeśli nie jest podparte psychoterapią. Ja myślę, że przydałby się
dobry psycholog/psychiatra/terapeuta, który cyklicznie by się z Tobą
spotykał i "towarzyszył" Ci w przechodzeniu kolejnych etapów. Tp
bardzo ważne. I też bardzo pomoże. To opinia mojego wykładowcy-
psychologa. To, ze nie możesz brać leków nie musi znaczyć, że jesteś
skazana jak napisano wyżej na siedzenie w czarnej dziurze Zacznij
terapie. Wszystkiego dobrego

[tarja30]

Zaczelam terapie ktora zalatwil mi moj lekarz
niestety ten rodzaj terapii nie jest moim zdaniem odpowiedni dla
kobiety w ciazy
ja czulam sie gorzej,terapeutka mi nie pomagala a raczej dobijala
mnie

[tarja30]

acha byla to terapia poznawczo-behawioralna
czyli jak dla mnie ostre pranie mozgu ktore akurat teraz nie jest
mi potrzebne

[gata19]

To nie znaczy, że terapia jest zła tylko terapeuta kiepski... jak
sama mówisz jeśli Cię "dobijała" to zmień terapeutę.
Może nie potrzeba Ci prania mózgu teraz, tylko
właśnie "towarzyszenia psychologicznego" wsparcia, pocieszenia,
wysłuchania, wytłumaczenia pewnych rzeczy, ale bez ostrych
nacisków...
Poszukaj może kogoś innego.
Albo jakaś grupa wsparcia może?

[ewuncia.a]

Moja koleżanka też brała leki antydepresyjne. Kiedy dowiedziała się o ciąży
odstawiła je, no i było gorzej ... Wiem, że chyba do jakiś leków wróciła jeszcze
na długo przed porodem, bo nie dawała rady, a dziecko urodziło się zdrowiutkie
Skonsultuj się z lekarzem - być może są leki dopuszczone dla kobiet w ciąży
(bo rozumiem, że depresję miałaś już przed ciążą, a nie ciąża jest jej przyczyną).

[tarja30]

ewuncia.a napisała:

> Moja koleżanka też brała leki antydepresyjne. Kiedy dowiedziała
się o ciąży
> odstawiła je, no i było gorzej ... Wiem, że chyba do jakiś leków
wróciła jeszcz
> e
> na długo przed porodem, bo nie dawała rady, a dziecko urodziło
się zdrowiutkie
> Skonsultuj się z lekarzem - być może są leki dopuszczone dla
kobiet w ciąży
> (bo rozumiem, że depresję miałaś już przed ciążą, a nie ciąża
jest jej przyczyn
> ą).

Tak depresje+lęk napadowy mam juz od wielu lat.
Niestety moi lekarze sa przeciwni temu zebym brala leki wiec jakos
trwam z dnia na dzien

[khandi9]

Witam. Niestety znam ten ból. Walczę z depresją i nerwicą od 10 lat.
Terapie podobnie jak Ciebie dołują mnie bardziej, a tylko leki
pomagają. Też jestem po rozwodzie i obecnie jestem w koszmarnym
związku. Ponad rok temu byłam w ciąży z obecnym partnerem (był wtedy
cudownym człowiekiem), ale nie było nam pisane dziecko. Kubuś
urodził się w 24 tc i żył 10 dni. To mnie całkiem dobiło. Chodziłam
na terapie, do psychologów i psychiatrów. Tylko leki mi pomagały.
Jednak gdy minął rok od śmierci Kubusia (miałam cc i dlatego
musiałam czekać rok), postanowiłam, że muszę mieć dziecko, bo
oszaleję. Zaszłam w ciążę. Jestem obecnie w 13 tc. Mam głęboką
depresję. Nie mam nawet chęci wychodzić z domu. Czuję się brzydka i
niepotrzebna. Nie radzę sobie kompletnie, a mój partner jeszcze
dodatkowo mnie dołuje. Do tego moja ciąża jest zagrożona i tak
bardzo boję się, że znów się nie uda, że mam ochotę przespać te pół
roku. Chciałabym móc już brać leki, bo tylko one ratuja mi życie,
choć z drugiej strony przez to, że bez leków nie umiem normalnie
funkcjonować czuję się wyalienowana. Więc i tak źle i tak niedobrze.
Pewnie Ci nie pomogłam, ale powiem szczerze, że mi pomagają rozmowy
z osobami z podobnymi problemami, bo tylko one mnie rozumieją.
Pozdrawiam i trzymaj się.

khandi9

[tarja30]

Moj pierwszy synuś tez umarl.Urodzil sie o czasie,żyl tylko 3
dni.Podobnie jak ty lecze sie juz ponad 10 lat oprocz depresji mam
lęk napadowy.
Bardzo sie boje o tego dzieciaczka
ogolnie czuje sie strasznie i nie wiem jak zniose jeszcze te 6
miesiecy

[violet_ivy]

Dziewczyny, trzymam za was mocno kciuki.

tarja30

[khandi9]

Witam ponownie!
Ja po stracie Kubusia postanowiłam poradzić sobie sama, jednak było
coraz gorzej, aż w końcu nie wychodziłam już z łóżka. Poszłam do
psychiatry i dostałam asertin. Zaczęło się poprawiać. Jednak
planowałam w styczniu zajść w ciążę, więc od początku grudnia
zaczęłam odstawiać leki. Najpierw było oki, ale zaczynało się robić
coraz gorzej. Zaszłam w ciążę i miałam nadzieję, że teraz będzie już
lepiej. Myliłam się. Mam stany naprzemienne. Kilka dni dobrze potem
kilka źle. To męczy już mnie samą, ale boję się brać nawet tych
bezpiecznych leków, bo pragnienie posiadania dziecka jest ogromne i
strach przed jego stratą jeszcze większy. Mam nadzieję, że mimo to
jakoś sobie poradzimy, choć łatwo nie będzie. Akurat dzis mam
pozytywny nastrój, więc i mój post jest pozytywny. Ściskam Cię
mocno.

[vetka24]

dziewczyny, nie poddawajcie się! dla Waszych dzieci! trzymam kciuki
z całej siły! BĘDZIE DOBRZE tylko trzeba przeczekać! a będzie dobrze

[betahcg]

Ja tez cierpię na depresje - zdiagnozowaną 8 lat temu. gdy zaszłam w ciąże
początkowo probowałam odstawić leki, ale w trzecim miesiącu zostawił mnie
"tatuś" dziecka i wpadłam w koszmarną depresję. Psychiatra przepisała
fluoksetynę, mówi że od 20 lat istnienia tego leku urodziło się już mnóstwo
zdrowych dzieci, których matki zmuszone były kontynuować leczenie. jestem w
końcówce 8-ego miesiąca i z badan wynika że dziecko rozwija się prawidłowo. Mój
ginekolog nie był zaskoczony ani zgorszony faktem że biorę leki, gdy byłam na
badaniu w klinice - też nikt mnie nie zganił. Depresja minęła, czuję się
normalnie i cieszę się ciążą choć jestem w niewesołej sytuacji.
W niektórych sytuacjach kontynuacja leczenia jest konieczna, żeby przeżyć mogła
mama i w konsekwencji również dziecko.

[ellana1]

Ja jestem dopiero na samym początku .
Brałam leki przez niecałe 2mce a moje życie bardzo się zmieniło .
Uspokoiłam się , przestałam myślec . Zyłam fajnym , normalnym
życiem .
Było mi bardzo dobrze .
Odstawiłam leki natychmiast jak tylko zorientowałam się ze mogę być
w ciąży . Ciąza jeszcze nie jest potwierdzona przez lekarza ale
czekam na wizytę . Jeśli wszystko ok i nic się złego nie wydarzy
planuję nie brać leków przez całą ciąże .
Nie wiem jak to przezyję . Jest mi bardzo ciężko .
Mój mąż nie jest niestety najlepszy we wspieraniu mnie i dlatego
boję się jak to będzie .
Planuję zaraz po porodzie znowu brać leki . Chciałabym karmić
piersią więc jesli będzie dobrze leków brać nie będę .
Ale teraz jestem na takim etapie ze chcę tylko urodzić i znowu
wrócić do leków po których pierwszy raz od dłuższego czasu czułam
się dobrze .

Może warto jednak podtrzymać ten wątek .
Mi pomaga jak mogę ``pogadć`` z kimś w podobnej sytuacji .
Powiedziałam tylko kilku osobom o depresji ale nie bardzo mnie
rozumieją . Jestem z tym prawie sama .

ellana1

[khandi9]

Powiem szczerze, że nie sądziłam, że tyle osób ma podobny problem.
Rozumiem Cię całkowicie. Najgorzej denerwuje mnie otoczenie, które
zamiast wspierać, dołuje mnie. Mój facet, gdy mu powiem, że mam zły
dzień, że dopadła mnie depresja to śmieje się i mówi, że sobie
wmawiam i się usprawiedliwiam. Wtedy jeszcze bardziej pogrążam sie w
depresji. Chodziłam na psychoterapie, ale nie pomogła. Leki mnie
wyciszały z nerwicy, ale dawały też radość życia i chęć działania,
no i nie miałam tyle natrętnych myśli. Każdy zdrowy mówi, że chory
nie powinien kontaktować się z innym chorym, bo się nakręca w tej
swojej chorobie. To nie prawda. Osobiście mi bardzo pomaga rozmowa z
kimś z podobnymi problemami, bo wtedy nie czuję się z nimi taka
osamotniona. Pozdrawiam gorąco.

[korrra]

Jestem z Wami i czuję to samo co Wy dziewczyny. Mam nadzieję, ze
zaraz ten wątek nie będzie usunięty, bo czytając posty dziewczyn
podobnie czujących naprawdę robi się lepiej, ze nie jestem sama.
Trzymajcie się Dziwczyny

Jak wasze samopoczucie?

[tarja30]

u mnie kolejne stresy i znowu mi źle

[ellana1]

Ja od 2dni czuję się wyjątkowo dobrze .
Nie wiem co będzie dalej ale cieszę się tym co jest .
Jak brałam leki poukładałam sobie wiele spraw , teraz nie mam
żadnych większych stresów i może stad dobre samopoczucie .
Czas pokaze czy tak już zostanie ...

[ammazuko]

Dziewczyny, bardzo Wam współczuję.
Ja co prawda nie cierpiałam na depresję, ale znam kilka dziewczyn mających takie
problemy...
Może macie ochotę pomóc w rozkręceniu forum poświęconego mamom z depresją i
innymi lękami?
Forum jest zamknięte (można bez obaw pisać o swoich odczuciach i problemach a
czyta je grono dziewczyn należących do grona), wystarczy wysłać swoje zgłoszenie.

forum.gazeta.pl/forum/71,1.html?f=33179

Znów źle :(

[khandi9]

Czasem zastanawiam sie czy mój pratner nie jest chodzącym pechem. W
sobotę sprzedaliśmy auto, a w niedzielę pojechał po nowe do Wawy
czyli 250km. 70km przed naszym miastem rozleciało się coś. Jestem
wściekła i mam totalnego doła. Nie mamy już kasy na naprawę, a
ten ... się wcale nie przejmuje tylko z uśmiechem mówi, że się jakoś
naprawi. Chyba za wszy. Normalnie ciągle coś. A było już tak dobrze,
chociaż kilka dni. Znów się zaszyłam w domu sama i nie chcę z nikim
sie widzieć. Jejku jak ja mam go dość.

[gawliki]

[tarja30]

Cu u was depresyjne mamy?
U mnie znowu doły
Tydzien temu duze stresy a teraz depracha
ehh
ehh

[marzena19_75]

mi bardzo fajnie minął długi weekend, działka, w miare pogoda i
świeże powietrze. Wczoraj wróciłam i już mam dość. Normalnie
katastrofa. W srodę ide do mojej Pani psychiatry u której się leczę
od kilku lat na nerwice lękową. Chyba bez leków nie dam rady dalej.
Trzymajcie sie

[tarja30]

ja tez jestem bez lekow
bywa ciężko ale daje rade