Wcale nie jestem pewna

[szminka252]

Właściwie to jestem pewna, że nie jestem gotowa!! Zupełnie nie planowałam
ciąży...nie jestem może załamana, ale nie cieszę się. Żadna z moich znajomych
nie ma dzieci!! W ogóle nie miałam nigdy małego dziecka na rękach!! bo nie
przepadam za dziećmi...jestem pełna obaw, niepewności...Mam 25 lat, mieszkam z
chłopakiem...ale studia dopiero kończę, zarabiać też bym mogła lepiej...boje
sie kompletnej alienacji...

[lola19844]

hej, ja też mam 25 lat, studia skończone, wspaniałego męża, i
wprost marzę o tym żeby zajść w ciążę! Poczekaj aż zobaczysz bijące
serduszko, albo poczujesz kopniaki, pokochasz to maleństwo, i
będziesz się cieszyć. A jeśli nie, to wiesz istnieją metody
antykoncepcji. Chyba wiedziałaś co robisz.

[szminka252]

No wspaniale...pierwszego kopniaka już poczułam i to od otoczenia? Co to w ogóle
za stwierdzenie, że wiem co robiłam?? No pewnie, że wiem. Nie zakładaj jednak,
że antykoncepcji nie stosowałam!! Nie jestem wariatką

[lola19844]

No sorry jak słyszę teksty że nie bardzo cieszysz się z ciąży, to
mnie krew zalewa, bo nie wiesz ile dziewczyn na tym forum oddałyby
wszystko żeby być w ciąży, wiem, że wieść o dziecku może generować
rózne emocje, i potrzeba czasu żeby się z tym oswoić, zwłaszcza że
nie była planowana, ani wyczekiwana, jak jest w większości
przypadków na tym forum, więc nie oburzaj się, takie sa moje
odczucia, ale życzę ci aby Ci się wszystko poukładało. Nie miałam
złych intencji wobec Ciebie.

[nglka]

lola19844 napisała:

> No sorry jak słyszę teksty że nie bardzo cieszysz się z ciąży, to
> mnie krew zalewa, bo nie wiesz ile dziewczyn na tym forum oddałyby
> wszystko żeby być w ciąży,

A co ma piernik do wiatraka? czasy kiedy kobiety miały obowiązek cieszyć się z
ciąży - dawno już minęły
Sytuację można zawsze odwrócić :ciesz się, że się starasz tak długo bo nawet nie
wiesz ile kobiet nie chce mieć dzieci a wpada pomimo antykoncepcji" - i co?
miło? mądre to?
Łapy mi opadają jak czytam takie "argumenty".

[gigilena]

bez nerwów
dziecko to w każdym wieku ogromna zmiana, niezależnie od sytuacji
chociaż oczywiście są lepsze i gorsze momenty.
Nie możesz się jednak już tak zadręczać alienacją.
Ja jestem po studiach, mam pracę, męża a teraz jestem w ciąży.
Uwierz mi, mimo że rozmawialiśmy o dziecku, to sytuacja mnie
przerosła.
Nie mówię o tym ale panicznie się boję że nie dam rady, zarówno
finansowo jak i uczuciowo bo też jakoś nie przepadałam za dziećmi.
Ale w dzień w którym mam usg wychodzę jak na skrzydłach od
ginekologa.
To takie niesamowite że mój brzuch rośnie a tam rączki, nóżki -
malutki człowieczek, który będzie Was potrzebował.
Życie samo pokaże kto jest przyjacielem, poczekaj.
Ciąża to nie koniec zabaw, towarzyskich spotkań to nowa
era...inaczej wiadomo że będzie ale czy gorzej...?
Strach przed nieznanym to nic złego, uwierz każdy się boi. Tylko
jedni się przyznają a drudzy dorabiają ideologię jakie to wszystko
jest piękne.
Jest, ale nie zawsze. Niewygody, złe sampoczucie czasem dyskomfort
to norma ale są "nagrody" rózwnież.
Pierwsze zdjęcie, serduszko bijące na cały gabinet...poczekaj to
samo dojrzeje w Tobie.
Nie martw się - pozytywne wibracje pomagają dziecku

[micha2428]

Jak nie planowałaś ciaży to wiadomo, że narazie nie będziesz sie
cieszyć. Może to lepiej,ze los zdecydował za ciebie (dobrze jakbyś
była pewna swego partnera i dużo też zależy czy on się cieszy). Na
pewno wszystko sie ułoży

[kaamilka]

chyba niezbyt dobre forum na takie zwierzenia wybralas... no coz... skąd się
biorą dzieci chyba wiesz, wiec musialas sie z tym liczyc, a zwiazku z tym nie
moze byc to dla Ciebie duze zaskoczenie - to raz,
a dwa - czasem dobrze, jak los zadecyduje za Ciebie, z pewnością wszystko się
ułoży, a dziecko będzie Twoim oczkiem w glowie, wiec uszy do gory! trzymam
kciuki! ktory to tydzien?

[kiecha3]

uwierz mi, że zazdroszczę ci z całego ego... nawet nie wiesz jak ja bym chciała
by to los za mnie zdecydował, gdy byłam w twoim wieku i w twojej sytuacji...
jak by się tak głęboko zastanowić, to na dziecko nigdy nie jest pora.. najpierw
edukacja, potem praca, dom, samochód, awans.. zawsze jest coś równie ważnego lub
bardziej potrzebnego od dziecka, na które możemy, a nie musimy się zdecydować...
z drugiej strony, to już nie jesteś 18-latką... i nic strasznego się nie
dzieje.. wiesz.. w moim otoczeniu wszystkie prawie dziewczyny są mężate i
dzieciate... tylko ja jakaś inna.. ani męża, ani dziecka..
i uwierz mi.. najfajniej jest być pierwszą z wielu
głupi przykład, ale zawsze - mieliśmy z partnerem już dawno wybrane imiona dla
hipotetycznych dzieci.. podzieliliśmy się naszym wyborem ze znajomymi.. hm.. ok
roku później już wykorzystali nasz pomysł.. trochę to przykre, ale cóż zrobić...

Wszystkiego dobrego życzę

[szminka252]

No właśnie specjalnie wybrałam takie forum. Kobiet, które mają tą wiarę, której
mi brak i które mnie tą wiarą zarażą... Poczułam, że tylko ja sama na całym
świecie jestem w ciąży...dziękuję za miłe słowa. Ja nie płaczę nie rozpaczam,
wiem, że ciąża to nie powód do depresji, po prostu boję się tego czego nie znam.
Mój partner jest wniebowzięty...sprawdza, które pieluszki są najlepsze Ja
pewnie będę na tym forum coraz częściej

[kiecha3]

wiesz.. udzielam się na kilku forach... i muszę przyznać, że to jest
najsympatyczniejsze.. chodzi mi o ludzi jacy tu są.. nie zaznasz tu raczej
pogardy, obrazy.. wręcz przeciwnie.. dziewczyny są bardzo pomocne, sympatyczne i
otwarte..
jeszcze raz gratuluję dziecka.. i uśmiechnij się sama do siebie
warto!

[yona75]

tak, mój facet co rano robi internetowa prasowke dotyczaca moich
objawów, po czym informuje mnie co powinnam robic, a czego
ABSOLUTNIE NIE co mi moze zaszkodzic, co moze wywolac niechciane
efekty... najchetniej to by mnie na L4 wysłał i żebym całą ciążę
leżała... zwariować można... juz mu powiedzialam dzisiaj, zeby sie
praca zajal, bo mnie zadrecza tylko...

[memphis90]

oczułam, że tylko ja sama na całym
> świecie jestem w ciąży...
He, he- jak ja się starałam to miałam wrazenie, że cały świat jest w ciąży-
tylko nie ja Syty godnego nie zrozumie... Musisz się z tą sytuacją oswoić,
masz jeszcze sporo czasu. Maleństwo wywraca zycie do góry nogami, czasem b.
gwałtownie, ale ja tej wywrotki nie żałuję. Kilka pierwszych miesięcy trzeba
poświęcić maluchowi, ale potem można już wygospodarować wieczory na wyjścia z
przyjaciółmi (jeśli instynkt pozwoli Ci zostawić malucha na kilka godzin- różnie
z tym bywa). Mam różne grupy znajomych- ci niedzieciaci wiedzą, że póki co
przychodzimy w odwiedziny z "balastem" i nie ma z tym problemów. Mamy też grupę
dzieciatych- tu już w ogóle nie ma problemów, spotykamy się wspólnie z maluchami.

[yona75]

ech, jak ja dobrze to rozumiem... i nie mam 25 lat tylko 34 przez
wiele lat na tabletkach, aż postanowiłam sobie zbadać hormony... nie
zdążyłam... ;D oczywiscie wiedzialam co robie, wiekszosc z nas
wie... i wcale sie nie zdziwiłam, jak zobaczyłam dwie krechy... ale
nie nazwałabym tego szyczytem szczęścia... partner za to wrecz
przeciwnie, w siodmym niebie jest chłopak... a mi smutno, a ja sie
nie moge oswoic z myślą, że coś we mnie rośnie, zwyczajnie sie
boję... z góry przepraszam te, które nie mogą zajść w ciążę, ale to
nie fair, żeby te 'myślące inaczej' nie miały prawa dzielić sie
swoimi emocjami!!!

[szminka252]

Yona I'm with You

[kiecha3]

widzisz yona.. tu nie chodzi o zabranianie komukolwiek myślenia w inny sposób...
tylko.... zrozum.. większość dziewczyn tutaj przezywa istne piekło z zajściem w
ciążę... a właściwie to z próba zajścia..
wyobraź sobie ciągłe obserwowanie swojego organizmu, badania, sex nie tylko z
przyjemności, ale wręcz z obowiązku..
wiesz.. to straszne, gdy każdą minutę, sekundę wręcz przepełnia cię myśl o
jednym.. już przegapiłam owulację, czy jeszcze nie.. a potem te dni dłużące się
w nieskończoność... nadzieja pomieszana z obawa, że i tym razem się nie udało..
przecież to można jakiejś paranoi dostać.. zwariować... od własnych pragnień,
marzeń...
a i tak często zdarza się okres..
a wy wpadacie tu.. i od wejścia.. jestem w ciąży ale wcale mi się to nie podoba..
oszaleć z wami kobitami można.. jedna chce- nie może... druga nawet nie bierze
takiej opcji pod uwagę i masz babo placek.. jest w ciąży (tak bardzo upragnionej
przez inną)...
staram się ci powiedzieć, że takim podejściem, na tym forum możesz wzbudzić nie
tyle złość.. co przykrość...
nie wiem, czy opisałam to co myślę dość logicznie i składnie.. ale starałam się
jak mogłam..

Mimo wszystko.. uciechy z ciąży i maluszka.. życie za ciebie zdecydowało.. może
to lepiej?

[yona75]

wiesz kiecha3, ja tak naprawde rozumiem, w końcu jestem kobietą, ale
też bym chciała, żeby mnie ktoś zrozumiał, bo jak mi dziewczyna
mowi, ze jestem potworem, bo dziecko to sama radosc, a ja tego nie
widze, to sobie mysle, halo! cos tu jest nie tak... ale to jest
prawda co mowisz, ze te co chca, nie zawsze moga, te co nie chca,
czesto zachodza... od zawsze obserwowalam ten fenomen wsrod
znajomych... wogole tego nie moge zrozumiec... ale to widocznie
jakas lekcja dla kazdego...

[seytan_a_22]

Po co zarzucacie ja stwierdzeniami, ze ''wiedziala co robi'' albo ''skad sie
biora dzieci''. Nie znacie jej, moze akurat jest ta dziewczyna, ktora
zabezpieczala sie i jest w tym 1% ktory wpada mimo antykoncepcji (dot.pigulek).
Do autorki watku, jestem mlodsza niz Ty, dzidzius tez nie byl do konca
planowany, ale teraz nie wyobrazamy sobie zycia bez niego, jest naszym
najwiekszym szczesciem mimo wczesniejszych obaw. Znajomi, no coz, w wiekszosci
odeszli, bo sami sa kawalerami, pannami bezdzietnymi(nie znalismy nikogo z
dziecmi). Nieliczni zostali i mimo swej wczesniejszej postawy na temat
posiadania potomstwa, obecnie chetnie, by sie z nami zamienili. Doszli nowi
znajomi z kursu, wiec nie jest zle, nie czuje sie obco. Na imprezy chodzilam do
6miesiaca ciazy, potem zrezygnowalam, ale wcale nie jest mi przez to gorzej.
Tearz to juz 36tc i czekamy z moim M na porod. Kochana masz cale 9miesiecy, by
ewoluowac do roli mamy, a Twoj partner do roli taty. Tylko w zupelnie
zaplanowanych i wyczekiwanych ciazach od poczatku jest super sielankowo, ale i
to nie zawsze, bo ciaza przynosi duzo radosci, ale tez duzo zwatpienia, wiec
nawet mamy co sie dlugo staraly, maja chwile slabosci. Bedzie dobrze wazne, by
ciaza przebiegala bez komplikacji i urodzil sie zdrowy maluch, a wszystko inne
przyjdzie z czasem. pozdrawiam

[gigilena]

dokładnie tak! trzeba się oswoić ale najważniejsza sprawa to teraz
dzidziuś żeby był zdrowy

[masumi100]

yona75 napisała:

> ech, jak ja dobrze to rozumiem... i nie mam 25 lat tylko 34 przez
> wiele lat na tabletkach, aż postanowiłam sobie zbadać hormony... nie
> zdążyłam... ;D oczywiscie wiedzialam co robie, wiekszosc z nas
> wie... i wcale sie nie zdziwiłam, jak zobaczyłam dwie krechy... ale
> nie nazwałabym tego szyczytem szczęścia... partner za to wrecz
> przeciwnie, w siodmym niebie jest chłopak... a mi smutno, a ja sie
> nie moge oswoic z myślą, że coś we mnie rośnie, zwyczajnie sie
> boję... z góry przepraszam te, które nie mogą zajść w ciążę, ale to
> nie fair, żeby te 'myślące inaczej' nie miały prawa dzielić sie
> swoimi emocjami!!!
Oj,jak ja Cię rozumiem. Z tą tylko różnicą, że ja nie jestem jeszcze w ciąży a
nie jestem bo się boję właśnie tego uczucia strachu, tego że będzie się ze mną
działo coś czego nie rozumiem, czego nie ogarniam i nad czym nie mam kontroli. A
podkreślić muszę ,że dzidziusia bardzo chciałabym mieć

[iga.77]

Ja ciebie, moja droga rozumiem w 100% chociaz sama staram sie juz od
dwoch lat o potomka, na razie bez skutku... Wiadomo, kazdy z nas ma
rozne etapy w zyciu i do wielu sytuacji musimy dojrzec, przyzwyczaic
sie. To troche jak przechodzenie kolejnych levelow w grze
komputerowej Roznica jest taka, ze te "levele" nie sa standardowe
i nie kazdy przechodzi je w takiej samej kolejnosci.
Jak bylam w twoim wieku to jeszcze nawet nie znalam mojego
terazniejszego partnera, tez nie przepadam za dziecmi i tez boje sie
tego stanu, kiedy taki maly "alien" rosnie w brzuchu. Troche to mi
sie zawsze obrzydliwe wydawalo. I znam tez uczucie wpadki, bo jak
mialam 16 lat wpadlam mimo tego, ze bralam tabletki antykoncepcyjne.
Czasem wydaje mi sie, ze te problemy z zajsciem w ciaze jakie mam
teraz to kara za usuniecie ciazy, ale ja wtedy nie bylam gotowa, i
10 lat pozniej tez nie bylam. W zasadzie teraz tez nie jestem, bo
finasowo u nas nie najlepiej (tylko ja pracuje), mieszkania wlasnego
nie mamy (wynajmujemy), slubu tez nie. O tyle dobrze, ze zdarzylam
sie wyksztacic i mam prace Nie jestem do konca przekonana, ze to
dobry moment na macierzynstwo, bo tak do konca to chyba nigdy nie
bedzie, zawsze chcesz cos jeszcze osiagnac, cos zalatwic, cos
ustabilizowac....ale jestem przekonana, ze chce dac dziecko mojemu
facetowi. Od kiedy go poznalam zaczelam dojrzewac do tej mysli, bo z
nim czuje sie bezpiecznie. Wiem jak bardzo mnie kocha i nic zlego
sie nie stanie jsli tylko bedziemy razem.........dlatego powiem Ci,
ze najwazniejsza tak na prawde jest milosc miedzy Wami. Jesli sie
kochacie, wspieracie, jesli z latwoscia jestes sobie w stanie
wyobrazic twojego faceta jako ojca twoich dzieci to reszta tez
przyjdzie latwo Glowa do gory! Zycze ci spokojnych,
niezapomnianych 9 miesiecy (akurat w sam raz tyle czasu, zeby oswoic
sie z mysla, ze bedziecie rodzicami) i zdrowego bobaska, ktore
przyniesie Wam wiele radosci!

[seytan_a_22]

iga.77 a ja zycze Tobie szybkiego zajscia w ciaze i nie mysl, ze ten brak ciazy
jest kara za aborcje, gdyby tak bylo to bardzo duzo kobiet nie mialoby dzieci, a
maja. Mialas prawo wyboru i wybralas, nie ma co o tym myslec, teraz
najwazniejsze jest, by takiego malego ''aliena'' miec ja juz mam i powiem ci
szczerze, ze moim pierwszym skojarzeniem gdy zaczal sie poruszac pod skora
brzucha , a ona uwypuklac to to, ze ''alien'' atakuje dziwne uczucie a widok
jak z filmu; ale jest wspaniale, i zycze ci tego samego. A co do autorki watku,
tak jak pisalam wczesniej, daj sobie czas.

[iga.77]

seytan_a_22, dzieki za slowa otuchy, staram sie o tym nie myslec I
wiesz, im wiecej czasu spedzam wyobrazajac sobie takiego "aliena"
ruszajacego sie w brzuchu, takie malej istotki rosnacej w srodku to
tym bardziej pragne odczuc na sobie jakie to dziwne a zarazem
wspaniale uczucie Autorce watku tez zycze, zeby juz niedlugo tez
widziala wiecej pozytywow niz negatywow (ktore niewatpliuwie
istnieja i nie da sie temu zaprzeczyc)

[yona75]

masumi100 ja już nie miałam czasu się bać ryzyko rośnie z każdym
rokiem, a przy pierwszej ciąży wydawało mi się to ważne... no i chce
mieć jeszcze dwójkę... taaaa... więc zamkęłam oczy i skoczyłam...
a teraz leeeeeeeeeecę, cały czas mam nadzieję, że to będzie jednak
miekkie lądowanie, pozdrawiam

[masumi100]

yona75 napisała:

> masumi100 ja już nie miałam czasu się bać ryzyko rośnie z każdym
> rokiem, a przy pierwszej ciąży wydawało mi się to ważne... no i chce
> mieć jeszcze dwójkę... taaaa... więc zamkęłam oczy i skoczyłam...
> a teraz leeeeeeeeeecę, cały czas mam nadzieję, że to będzie jednak
> miekkie lądowanie, pozdrawiam

To niesamowite ja tez myśląc o ciąży porównałam ją u swojego psychologa do
skoku w przepaść .Niby wszyscy mówią że mam spadochron i żebym sie nie
martwiła ale ja tego spadochronu nie widzę i muszę zaufać im i naturze że ten
spadochron się rozłoży . A też bym chciała mieć trójke dzieciaczków więc chyba
muszę zamknąć oczy i .... skoczyć

[yona75]

powiem Ci masumi100 co mnie zdopingowało, oprócz partnera
oczywiście, który ma totalnego hopla na punkcie dziecka, ale
oczywiście to nie on rodzi, i nie on przerywa prace itd.itp, otóż
uwierzyłam tym, którzy mówili, że nigdy nie pożałuję, że urodziłam,
natomiast bardzo niewykluczone, że pewnego dnia pożałuję, jeżeli
tego nie zrobię... trzymaj się spadochroniarko

[anulajc]

Masz jeszcze dużo czasu na to zeby się oswoić z ta sytuacją. Ja nie
wpadlam lecz się leczyłam przez rok żeby móc zajść w ciąże. I jak
już zobaczyłam te II upragnione keski też miałam doła. Jakoś z
dystansem patrzyłam na to dziecko, jeszcze takie nierealne na
dodatek ja nie miałam pracy. A po pordzie wszystko sie zmieniło,
zwariowałamna jego punkcie. Jak juz troszke podrosło znalazłam super
prace i wszystko zaczeło sie układać.