siódmy dzień PRZEDSZKOLAKA

[vanila12]

Mój synek dzisiaj był taki smutny i załamany (zapłakany też oczywiście), że
zaczynam mieć poważne wątpliwości czy się nie poddać. Odrywanie na siłę rano,
płacz w ciągu dnia i witanie "Cześc ty niedobra mamusiu" jest dobijające i
rodzi wątpliwości. Dzisiaj chyba podejmiemy decyzję, mam zamiar porozmawiać z
Panią i rozważyć wszystkie za i przeciw. Karol dotychczas chowany przez dwie
babcie i dziadka nie obyty jest ze stosowaniem zasad i życiem w grupie, bo i
skąd. Nie chciałabym wrócić do wychowywania przez Dziadków, wolę ich nie w
roli wychowawczej ale "rekreacyjnej". Tym bardziej że Karol robi z Nimi co
tylko zechce, a słowo -nie- w stosunku do wnuka nie istnieje. Dlatego
cieszyłam się, że zaczyna Przedszkole (ku rozpaczy Dziadków), myślałam że to
dla jego dobra i nadal tak myślę. Tylko żeby bezbłędnie móc
rozpoznać "rozpacz histeryczną" od "rozpaczy chorobowej". Żeby własne teorie
nie spowodowały krzywdy dziecku. Gdzie jest ta granica? Może macie własne
doświadczenia, przemyślenia na ten temat. Kiedy odpuścić? Czy może nie
odpuszczać? Mam burzę w mózgu.

[danutau]

Mam podobną sytuację. Przez pierwsze trzy dni było super, Ula wbiegała do
przedszkola nie żegnając się ze mną, natomiast dzisiaj to juz trzeci dzień
koszmarnych rozstań. Wychowawczyni mówi proszę zostawić ona się zaraz uspokoi.
tak robię ale mam duże wątpliwości. Dziecko się uspakaja ale tylko dlatego,że
nie ma mamy, która mogła by wpłynać na zmianę jej sytuacji, czyli zabrać ją z
miejsca, które najwidoczniej nie przypadło jej do gustu.Rozglądam się za
przedszkolem w którym grupa maluchów nie będzie większa jak 10- cioro.

[adaska1]

Dziewczyny..nie dawajcie się zmanipulować.Będzie dobrze.Mój Miłek ( 3 latka)
rozpieszczony na maxa przez nas( rodziców) i babcie(2), dziadka..i kto tam się
jeszcze z rodziny nawinął od tygodnia jest w przedszkolu.Z tego tygodnia było 4
przepłakane dni,drugi i trzeci -strasznie odbierałam go z zapuchnietymi
oczkami.Wczoraj dzień czwarty i nastąpiła moim zdaniem katastrofa bo nie
domówiłam kto odbierze go z przdszkola wszak opiekunów ma mnóstwo i
ja "zarządzam".zamiast odebrać go o 12.00 odebrałam o 14.00.Myślałam no to
koniec już nigdy nie zostanie w przedszkolu.A on co?A on ze spokojem takie same
wyrzuty jak we wcześniejsze dni ( dlaczego taaak długo mnie nie było)przytulił
się popłakał, pożegnał z Panią obiecal ,że następnego dnia też przyjdzie.I
poszliśmy do domku.Dzis już obiad zjadł w przdszkolu...dotąd nie chciał jeśc i
nie płakał.Słowem..było naprawdę strasznie płacz jęki ryki ...ale
minęło.Jeszcze trwa tak dla "trzymania fasonu" bunt ale widzę nadziję.BĘDZIE
PRZEDSZKOLAKIEM.A ja dawałam sobie i Miłkowi czas do konca miesiąca.Myślę,że to
rozsądny termin.Oczywiście cała rodzina po pierwszym dniu jego wrzasków gotowa
była mnie poćwiartować..ale cieszę się że wytrwałam.No i że mam takiego
dzielnego synka.To jego sukces.

[malpig]

Hm, mój synek próbował wyegzekwowac płaczem, ale sie nie udało. Być może a dla
wielu zapewne, jestem wyrodną matką, gdyż w sytuacjach kiedy on płakał ja
przytuliłam , pocałowałam, powiedziałam, ze bardzo kocham swojego
przedszkolaka, a teraz mama idzie do pracy a Ty zostaniesz z panią i nie
bedziesz płakał i wychodziłam zostawiając go ryczącego.
Mija 2 tydzień: awanturki się skończyły, przynosimy z przedszkola rynunki i
jesteśmy wszyscy zadowoleni.
Mnie osobiście bardziej od płaczu zirytowałoby powitanie w stylu "cześc
niedobra mamo". W takiej chwili nie miałabym wyrzutów.

[judytak]

vanila12 napisała:

> Żeby własne teorie
> nie spowodowały krzywdy dziecku. Gdzie jest ta granica? Może macie własne
> doświadczenia, przemyślenia na ten temat. Kiedy odpuścić? Czy może nie
> odpuszczać?

na pewno trzeba rozwiązanie dostosować do dziecka, danego, konkretnego

ja dla mojego Małego, który właśnie poszedł do przedszkola, stosuję takie
kryteria:
uznałabym, że jest źle, jeśli
dziecko byłoby płaczliwe, smutne w trakcie dnia w przedszkolu
płaczliwe, smutne lub krzykliwe, agresywne po południu
spałoby źle w nocy (akurat u niego to najpewniejszy sygnał)

a że tylko opowiada w drodze, że wolałby iść do szkoły (!), i rozryczy się na
moment przekazania go na kolana przedszkolanki,
to uznaję, że jak na pierwszy tydzień, jest to dopuszczalne
w drugim tygodniu też będzie dopuszczalne
później już raczej nie powinien tak ryczeć...

pozdrawiam
Judyta

[agnieszkaijulia]

No właśnie
a co gdy rano oddaję dziecko z lekkim lub trochę większym płaczem, w
przedszkolu jest z reguły ok (czasami gdy usłyszy dzwonek to leci zobaczyć czy
to mamusia, albo sobie chlipnie troszkę)po obiedzie przychodzę jest
uśmiechnięta i nie chce wyjść z budynku czy ogrodu. Do wieczora opowiada jak to
fajnie, śpiewa piosenki itd, a rano znowu płacz?
Czy ktoś zna na tyle psychike dziecka zeby to wytłumaczyć?
Aha i raczej nie bierze udziału w zabawach grupowych, woli zabawy w 2 , 3 osoby.
?????

[judytak]

czyli że zupełnie normalne dziecko, takie "podręcznikowe" :o)

rano płacze, bo przeżywa rozstanie
przypomnij sobie, jak się żegnałaś np. z narzeczonym który wyjeżdzał na dwa
tygodnie - może nawet się popłakałaś? a przecież byłaś dorosła, a przecież
wiedziałaś, że wróci...

pozdrawiam
Judyta

[agnieszkaijulia]

Judyta jesteś BOSKA
ale mnie rozbawiłaś
ty masz rację
narzeczony (obecnie mąż) rzeczywiście przyjeżdżał na weekendy a jak odjeżdżał
ryczałam jak bóbr
i tak tydzień w tydzień
Ze ja wcześniej na to nie wpadłlam