co mam zrobic??

[kalina191]

moja mała za 2 miesiace bedzie miała 3 latka jest bardzo
niesmiala,tylko mama i mama czasem nawet jak jaka obca osoba
przyjdzie do nas to płacz a jak przestanie to tylko kolo mnie siedzi
i teraz niewiem co mam robic od wrzesnia ma isc do przedszkola in
jak ma wygladac jej pierwszy dzien czy zostawic ja i wrzucic na
głeboka wode czy pierwsze dni przesiedziec z nia, bo napewno płakac
bedzie jest przyzwyczajona do mnie i niestety wiem jak reaguje na
obce osoby a moze powinnam narzazie odpuscic przedszkole?? prosze
doradzcie

[piama2]

Możesz spróbować. We wrześniu, w grupie maluchów płacze duzo
dzieciaków, może nie wszystkie, ale wiekszość. Niektóre po tym
poczatkowym okresie szybko się adaptują, inne potrzebują wiecej
czasu. Trudno powiedzieć jak bedzie z twoją córką. Czasem dobrze
jest od razu zostawić dziecko płaczace i wyjść, a czasem panie
pozwalają zostawać trochę z dzieckiem. Moze dobrze byłoby, żeby ktoś
inny zaprowadzał dziecko w poczatkowym okresie, rosztanie z mamą
jest wyjątkowo dla dziecka stresujące (u mnie tak było).

[261m]

Mój Kuba poszedł do przedszkola też jak skończył 3 latka. Ja wpadłam
na pomysł, aby codziennie na godzinę - dwie przez tydzień zostawać z
nim w przedszkolu. Pokazywałam mu zabawki, troszkę się razem
bawiliśmy. I tak oswoił się z przedszkolem. Wprawdzie pani z
przedszkola krzywo na mnie patrzyła, być może jej przeszkadzałam,
ale dla mnie syn był najważniejszy. Kubuś ładnie przyzwyczaił się do
przedszkola, oczywiście na początku było trochę płaczu i odmowa
jedzenia w przedszkolu, ale po tygodniu wszystko się uregulowało. Ja
bym nigdy dziecka nie oddała szczególnie nieśmiałego na głęboką
wodę, to poprostu byłoby dla mnie okrutne. I koniecznie musi być
przytulanka ze sobą, to daje dziecku poczucie bezpieczeństwa.
Pozdrawiam. Marta.

[kalina191]

dzieki wam za odpowiedzi, ostatnio rozmawiałam z mała o
przedszkolu, ze bedzie musiała zostac sama itd od tamtej pory mowi,z
e nie chcce isc tylko z mamusia, tez bym chciała z nia jakis czas
zostac w przedszkolu, ale niewiem jak to bedzie wygladac jak juz
bede musiała isc, a wrzesien juz tuz tuż...

[vatum]

Moja też była przylepka, poszła do przedszkola zanim skończyła 3 lata, od razu na głeboka wodę (tzn. do 14 a po kilku miesiacach do 16).
Znane mi mamy, które odbierały dziecko o 12 miały potem koszmar bo dzieci w ogóle nie chciały dłużej zostawać.
Nie martw się, wśród innych dzieci doskonale się odnajdzie, da sobie radę i baaardzo się zmieni oby na lepsze.
pozdrawiam.

[mloda0242]

już teraz przygotowuj córkę na to że od września pójdzie do p-la, opowiadaj jej
jak tam będzie, że nie będzie mamy ale będzie pani, inne dzieci, zabawki i
mnóstwo świetnej zabawy; będzie protestować i twierdzić że nie chce iść i woli
zostać z mamą ale myślę że powinnaś być nieugięta - Twoja stanowczość to jej
poczucie bezpieczeństwa;
myślę, że możesz zostać z nią na chwilkę kilka pierwszych dni, ale radziłabym
jak najszybciej wycofywać się z grupy i zostawiać ją samą - w mojej grupie,
jeśli dziecko bardzo mocno płakało mama zostawiała je dosłownie na 20 minut, ale
jednak zostawiała a potem przychodziła po nie, żegnali się z dziećmi i oboje
razem wychodzili - wyznaję zasadę, że nie należy dziecka przyzwyczajać do tego,
że w przedszkolu jest z nim cały czas mama, wprost przeciwnie, należy
przyzwyczajać je do rozstania; ważne, żeby zasady pierwszych dni w p-lu były
jasno przez Ciebie ustalone, czytelne i konsekwentne - jeżeli powiesz córce, że
zostaniesz z nią chwilkę a potem na troszkę wyjdziesz - zrób tak jak mówiłaś,
nie zmieniaj zdania w trakcie pobytu w p-lu i nie pozwalaj córce decydować za
Was obie;
kolejna bardzo ważna sprawa to Wasze rozstanie... hm, nie oszukujmy się, kiedy
będziesz zostawiała córkę przez kilka pierwszych dni ona będzie
najprawdopodobniej płakała i kurczowo się Ciebie trzymała - bardzo ważne jest,
abyś w momencie rozstania i oddawania córeczki nauczycielce zrobiła to szybko i
sprawnie; nie tłumacz jej już wtedy niczego bo to tylko przeciąga sprawę, mocno
na chwilkę ją przytul, powiedz że ją kochasz, powiedz kiedy po nią przyjdziesz
(bardziej "po zupie" czy "przed podwieczorkiem" niż "o trzynastej"), daj
porządnego cmoka, oddaj córeczkę nauczycielce, odwróć się i po prostu wyjdź;
wiem że to brzmi bardzo sucho i okrutnie ale wierz mi, to działa;

adaptacja to trudny okres dla wszystkich - zarówno dla dziecka jak i dla Ciebie
i to jest w pełni zrozumiałe , u mnie często zdarzało się, że przerażone i
krzyczące dzieciątko zostawione w grupie samo uspokajało się już po kilku
minutach, natomiast mama stała pod p-lem i płakała całe 3 godziny wierz mi,
dzieci naprawdę świetnie adaptują się w przedszkolu i naprawdę je kochają,
baaardzo rzadko zdarza się że adaptacja się nie udaje (na około setkę dzieci w
ciągu kilku lat mojej pracy które 'adaptowałam' taki przypadek zdarzył mi się
raz, choć i tak uważam że to mama wtedy nie wytrzymała a nie dziecko

do 261m: pewnie nie przeszkadzałaś nauczycielce, tylko ona ma pod swoją opieką
kilkanaścioro/kilkadziesiąt takich maluszków i trudno jej odpowiadać na pytania
dlaczego jeden chłopczyk może być tutaj z mamą a one nie mogą... niemniej cieszę
się że wszystko się udało

pozdrawiam i trzymam kciuki

[adudi]

widze ze pracujesz w przedszkolu. moze jeszcze doradzisz....
moja corka 2,9 idzie od wrzesnia.
- czy lepiej, zeby szedl z nia tata a odbeirala mama?
- czy lepiej odbeirac wczesniej przez 1 tydzien? tzn. godzine, dwie?
- czy pierwszego dnia w ogole odebrac wczesniej?
- pierwszego dnia pojde z mezem raczej. nie ma wczesniej spotkania
rzadnego, wiec chce przekazac nauczycielece pare rzeczy. rozstanie
wiec chyba bedzie koszmarne. w ogole nei wiem jak to rozwiazac.
- ktos mi poradzil,zeby dac corke poznej, w polowie wrzesnia lub w
pazdzierniku. ze wtedy dzieci sie wyplacza, Pani bedzie miec wiecej
czasu, ze sie szybciej zaaklimatyzuje.
- z ciekwosc: co robi nauczycielka, jak wszytkie dzieci zaczynaja
plakac podczas pierwszych dni? jak moze zajac sie 25 dziecmi?

[mloda0242]

myślę, że warto przez pierwszy tydzień (mniej więcej) odbierać córę wcześniej
jeżeli macie taką możliwość - zawsze to trochę łagodniej przebiega, kiedy można
dziecku (i sobie) stopniować emocje u mnie ustalamy czasem tak z rodzicami -
na przykład pierwszy tydzień zabierają pociechę przed leżakowaniem albo jeszcze
przed obiadem - najważniejsze, żeby dziecko miało jasną informację (bo najgorsze
co można zrobić to wymykać się po kryjomu kiedy dziecko się na moment odwróci
albo obiecywać że "zostanie tu tylko na chwileczkę" a potem przyjść po nie po
paru godzinach);
co do odprowadzania/odbierania przez mamę/tatę to rzeczywiście, najczęściej jest
tak, że łagodniej przebiega rozstanie z tatą, więc może warto ustalić taką
regułę, przynajmniej na początku (myślę, że to wynika z tego, że ojcowie są z
reguły bardziej, hm, opanowani a wiadomo, że emocje rodziców w prostej drodze
przekładają się na dzieci);
trochę dziwne że nie mieliście wcześniej żadnego spotkania, hm... to w takim
razie proponuję tak: wchodzicie razem do p-la, tata z małą rozbierają się w
szatni a Ty w tym czasie idziesz do nauczycielki i ustalasz wszystkie szczegóły,
potem wracasz do rodzinki, w szatni dajesz małej cmoka i zostajesz a do sali
zaprowadza ją już sam tata; myślę że to dobry pomysł, bo skoro mała będzie
płakać (a pewnie będzie) to nie będziecie się przecież przekrzykiwać, poza tym
sama nauczycielka będzie mogła szybko i sprawnie odebrać córę z rąk taty;
co do posyłania później, w połowie miesiąca: można, choć nie widzę takiej
potrzeby; trudno mi tak tutaj jednoznacznie odpowiedzieć na pytanie co robię
żeby uspokoić dwudziestkę płaczących dzieci bo to nie są żadne konkretne
czynności - myślę, że wszystko tkwi w osobowości nauczycielki i klimacie w
sali/grupie; naprawdę najczęściej jest tak, że już po kilku minutach większośś
dzieci się uspokaja i zaczynają się bawić, wtedy te jeszcze płaczące, widząc to,
same dołączają do zabawy i "zapominają" o płaczu na pocieszenie dodam, że
naprawdę rzadko zdarza się, żeby płakały wszystkie, a kiedy płacze kilkoro
zjawia się pomoc do przytulania - w każdym razie na pewno nie jest tak, że w
pierwszych dniach września nauczycielka zostaje sama z dwudziestką płaczących
dzieciątek

wiem że łatwo mi się mówi ale musisz starać się przejść przez te dni jak
najspokojniej, żeby Twoja córeczka czuła, że pomimo tego że ją "zostawiasz" jest
wszystko w porządku;
mocno trzymam kciuki, pytaj jeśli coś Ci jeszcze przyjdzie do głowy a postaram
się pomóc


--
blog

[adudi]

no coz... prawde mowiac to jestem przerazona
chcialam powiedziec nauczycielce, ze corka spi z przytulanka-
pielucha, ze musi ja wysadzac przed spaniem i po spaniu, choc
ostatnio zaczela mi sikac i zaczelam zakladac pampersa do spania
nie wiem czy do przedszkola tez dac. co bedzie jak sie zsika? jak to
wyglada w przedszklu jak dziecko chce siku? corka nigdy nie byla
wsrod obcych ludzi i nie wiem jak sie zachowa. mowie jej, ze jak
pojdzie i bedzie sie jej chcialo siku, to ma isc do Pani i jej
powiedziec, ale nie wiem jak bedzie.... sama pamietam jak poszlam do
zerowki (juz w szkole) i bylo tak, ze do toalety o okrelonej
godzinie byla kolejka, dzieci po koleji szly, mi sie strasznei
chcialo, ale balam sie powiedziec i zrobilam w majtki na srodku
sali. Jak mama mnie odbierala, to wszsytkie dzieci jej mowily, ze
sie zsikalam....
corka nie umie za bardzo pic z kubka. pije sprawnie rurka i niestety
z butelki. nie wiem czy dawac butelke i rurki do przedszkola. nei
wiem co oni tam pija. ona lubi Leona, ale najbardziej chyba herbatke
koperkowa-rumiankowa. Nie wiem, czy to tez dac.
w ogole przeraza mnie moment rozstania. jesli zlapie i powie, ze nie
chce isc, zacznie plakac, czy krzyczec zeby jej nie zostawiac, to
chyba nie dam rady i jej nie zostawie.... nie umiem jej swiadomie
narazic na taki stres. tylko,ze musi isc do przedszkola. przez
pierwszy tydzien moge rozlozyc tak urop, zeby ja godzinke wczesniej
odbierac. ale inaczej to chyba nie bardzo..... przeraza mnie to i
jest mi zle z tym, ze narazam ja na taki stres.
ale z drugiej strony wiem, ze babcia nie daje rady, ze raczej sie
juz nie zgodzi, no i corka chce ciagle do dzieci. do tego w
przedszkolu lepiej sie rozwija....
moze przez to, ze poszlam z nia w czerwcu na godzinke do tego
przedszkola, to tak to odbieram.... czulam sie tam zle.
niechciana.... dziecko bylo najpierw wystraszone, neismiale, potem
zaczelo sie bawic. dziec wychodzily akurat na dwor. na dworze tak
sobie, jakos Panie nic nie robily..... niektore nawet chyba nie
widzialy wszytkich dzieci. corke ktos tam popchnal niechcacy, szla
do mnie ze lzami w oczach.... Panie jakos ani mnie ani corki nie
zachecaly, nie zwracaly w ogole uwagi... czulam sie tam niechciana i
wyszlysmy.
wiem, ze to dobre przedszkole. kolezanki dwojka dzieci tam chodzila
niedawno. plakaly dlugo, ale przedszkole podobno ok.
jednak zle to wszytko odbieram. no i powinno kurcze byc jakies
spotkanie wczesniej chyba... czy mzona isc tak pod koniec miesiaca
samemu, sa jakies dyzury w przedszkolu w wakacje? bo dzieci teraz
tam nie przyjmuja...... dyzur mieli w lipcu.

[mloda0242]

adudi,
jeśli chodzi o spanie z przytulanką/pieluszką to nie powinno być żadnego
problemu, ja sama często sugeruję rodzicom żeby przynosili do p-la ukochane
pluszaki, pieluszki czy swoje własne poduszki - to bardzo pomaga i daje poczucie
bezpieczeństwa jeśli dziecko może przytulić się do czegoś co zna, co pachnie
domem i co kocha; po prostu daj to nauczycielce pierwszego dnia;

miałam dzieci które potrzebowały do spania pampersa i nie robiłam z tego żadnego
problemu, po prostu zakładałam go dziecku; nie zamartwiaj się tym, że na
początku córka może wstydzić się
powiedzieć, że chce jej się siku - myślę że każda nauczycielka/pomoc nauczyciela
pilnuje tego, szczególnie na początku i sama zagaduje dziecko co jakiś czas czy
chce siku, idzie z dzieckiem do łazienki, pomaga mu... czasy kiedy ustawiano
dzieci w kolejce do ubikacji o
określonej porze (mam nadzieję) odeszły w niepamięć już dawno, jasne że są
sytuacje kiedy staram się "wysiusiać" wszystkie dzieci po kolei (przed i po
spaniu, przed wyjściem na spacer) ale w międzyczasie toaleta jest, że tak
powiem, "dostępna" bez ograniczeń

co się stanie jeśli córka jednak się posiusia? - ABSOLUTNIE NIC SIĘ NIE STANIE!
to są małe dzieci, takie "wypadki" zdarzają się każdemu z nich i naprawdę nie
musisz się martwić że Twoja córa będzie wyśmiewana czy wytykana palcami; w takim
wieku dzieci przyjmują się
wzajemnie takimi jakimi są, nie śmieją się z siebie, naprawdę pamiętaj tylko
o tym, żeby w worku w szatni albo w szafeczce zawsze były przynajmniej dwie
zmiany ubranka dla Twojej córki (zestaw od majtek i skarpetek przez rajstopy,
spodenki, podkoszulkę, koszulkę, bluzę/sweterek itp);

kubeczek/butelka... hm, powiem Ci tak: zdarzały się dzieci u mnie w grupie,
które nie potrafiły jeszcze sprawnie pić z kubeczka; co prawda pozwalałam
rodzicom przynosić swoje butelki czy kubki-niekapki ale od samego początku
starałam się uczyć dziecko pić z kubeczka i
traktowałam jego naczynia domowe jako awaryjne; pewnie sama będziesz zdziwiona
jak szybko córeczka nauczy się pić z kubeczka i sama zapomni o rurce; to jest
magia przebywania wśród innych dzieci - widząc je wszystkie pijące z kubków
córka sama zapragnie robić to samo co one i z pomocą nauczycielki szybko się
tego nauczy; co do ulubionych napojów to niestety, może na samym początku
nauczycielka zgodzi się podawać jej napoje które jej przyniesiesz, ale raczej
będzie dawała jej to co innym dzieciom - zrozum, to jest cała grupa dzieci i
decydując się na p-le musisz pogodzić się z myślą, że tym samym w pewnym sensie
powierzasz swoją córkę zwyczajom panującym w p-lu i obowiązującym wszystkie
dzieci bez wyjątku (pomijam oczywiście
dzieci z alergiami ale to inna historia); widzisz, tak naprawdę wszystko zależy
od konkretnego przedszkola i od konkretnej nauczycielki, ja generalnie zawsze
staram się iść rodzicom na rękę i szczególnie w dniach adaptacji spełniam różne
prośby, przyznaję jednak uczciwie, że zdarzają się rodzice i wymagania
niemożliwe do spełnienia...

moment rozstania... adudi, musisz zachować zimną krew i nie ma innego wyjścia;
sama przecież piszesz, że mała musi pójść do przedszkola, zrób więc wszystko,
żeby jej to jak najbardziej ułatwić; ja wiem że to co piszę brzmi dla Ciebie
pewnie okrutnie i sucho, ale musisz być
nieugięta; to Ty jesteś mamą, Ty jesteś "szefem", Ty ustalasz reguły i to co
córce wolno a czego nie; jeżeli złamiesz się pierwszego dnia i ulegniesz, każde
następne podejście będzie tylko trudniejsze, bo dasz córce przekonanie, że to
ona może ustalać reguły, a tak przecież
nie jest;
nie oszukujmy się, pierwszego dnia będzie płacz, będzie krzyk i będą prośby...
ale jesteś dorosłą poważną osobą i wiesz, że to co robisz jest dobre dla Twojego
dziecka;

rozumiem że masz złe wspomnienia z wizyty w przedszkolu w czerwcu i nie staram
się bronić tamtych nauczycielek bo po prostu ich nie znam, myślę jednak, że to
wcale nie było tak, że byłyście tam z córką niechciane; po prostu nauczycielki
mają pod swoją opieką wiele dzieci, za które są w 100% odpowiedzialne i po
prostu nie mogą poświęcać całego swojego czasu dziecku, które jest pod opieką
swojej mamy... sama mam z tym często problem, mam wrażenie że za mało uwagi
poświęcam dziecku i mamie które nas odwiedzają, ale z drugiej strony mam
obowiązek dopilnować reszty dzieci;

a co do spotkania - myślę, że możesz spokojnie przejść się do przedszkola
ostatniego tygodnia sierpnia, my zawsze wracamy do pracy kilka dni przed 1
września i jesteśmy w przedszkolu "dostępne"; ja bym poszła

nie wiem czy dałam radę Cię choć w małym stopniu uspokoić ale mam nadzieję, że
tak; nie daj się strachowi, pomyśl, że wszystko co odczuwasz i sposób w jaki to
przeżywasz spływa na Twoją córkę; ja myślę, że wszystko będzie ok, naprawdę;
czekam na wieści i ściskam

[agamamajana]

Mój syn wprawdzie jest śmiałym dzieckiem, łatwo nawiązuje kontakty, ale i tak
obawiam się jak sobie poradzi. Przede wszystkim nie używam zwrotów "zostaniesz
sam w przedszkolu"-takie wyrażenie ma bardzo negatywny wydźwięk. Mówię mu:
będziesz w przedszkolu z paniami i dziećmi! Będzie zabawa i będzie bardzo
ciekawie. Kiedy pyta gdzie będę ja: odpowiadam zgodnie z prawdą, że w pracy, i
wrócę po niego gdy skończę pracować.
Na początku, przez pierwsze dwa tygodnie, może m-c nie będę go zostawiała na
drzemkę (mimo iż w dzień ładnie i chętnie śpi, a i wieczorem punkt 21-sza
"odlatuje"), ponieważ w maju na spotkaniu organizacyjnym panie bardzo o to
prosiły. Jak i o to, aby dziecko już przed wakacjami przyprowadzać na plac
zabaw lub do przedszkola na troszkę. Nasza niania z nim chodziła kilka razy na
godzinkę, więc miejsce nie jest mu obce i mały wracał zadowolony. I z dziećmi
się ładnie bawił, więc jestem pełna wiary, że jakoś to będzie.
Nie wiem jak to jest z siedzeniem z dzieckiem na początku w przedszkolu, panie
mówiły mi, że prowadziły badania dla jakiegoś instytutu, testując różne techniki
i, że właśnie zostawanie z dzieckiem niestety przynosiło najgorsze rezultaty w
procesie adaptacji.

[kalina191]

bardzo ci dziekuje młoda za cenne rady, ja mojej małej duzo
opowiadam o przeedszkolu, ale gdy tylko wejde na temat, ze potem
bede musiała wyjsc i pani bedzie to ona juz nie chce mowi, ze nie
pojdzie do przedszkola, ja wiem ,ze moze robie sobie problemy, ale
jest naprawde bardzo niesmiała i dlatego bardzo sie martwie, jeszcze
raz dzieki!!

[mloda0242]

wcale nie robisz sobie problemów, to oczywiste że to przeżywasz; założę się że
nie minie miesiąc a obie będziecie kochać przedszkole
powodzenia

Do mloda0242

[mamawiktorynki]

To może i ja się przyłączę z zapytaniem
Nasza czteroletnia córeczka idzie od września do przedszkola. Cieszy się jak nie
wiem co Jesteśmy ze sobą bardzo zżyte, a ponieważ ja sama mam dość przykre
wspomnienia zwiazane w przedszkolem własnym, bardzo się denerwuję, ale wolałabym
umrzeć niż okazać to córceW związku z tym, postanowiliśmy, że do p-la pójdzie
z tatusiem, ja ją będę odbierać po obiedzie. W ogóle tatuś doskonale się u nas
sprawdza w sytuacjach, kiedy trzeba być twardym. Własnie tatuś nauczył dzieci
zasypiać bez mamusi, chodzą spać bez szemrania.
Moje pytanie dotyczy pierwszego dnia w p-lu. Czy ta zasada odprowadzania powinna
być zastsowana już pierwszego dnia? Czy w tak waznym dniu moze pójśc bez
mamy???? Jakoś nie mogę spokojnie wyobrazić sobie, ze moze mnie zabraknąć
Sama zwykle jestem spokojniejsza, kiedy sprawdzę sama Z drugiej jednak
strony nie chciałabym stwarzać czegoś super szczególnego, żeby nie wprowadzać
niepokoju u dziecka . Sama nie wiem.... Wyluzować się i puścic ich samych?
pozdrawiam serdecznie Ola.

[mloda0242]

myślę, że spokojnie tego pierwszego dnia możecie pójść we dwójkę, przygotujcie
córkę na to, opowiadajcie jej że pierwszy dzień to takie trochę święto dla całej
rodziny dlatego pójdziecie wszyscy razem, ale potem odprowadzał będzie już tylko
tata a mama będzie odbierała; najważniejsze to wszystko jasno i czytelnie
dziecku wytłumaczyć no i starać się zachować nerwy na wodzy
skoro córka idzie pierwszy raz do p-la to może przy rozstaniu pojawić się trochę
łez, wtedy ważne jest sprawne i szybkie pożegnanie, tak jak pisałam wyżej;
a co do wspomnień... ech, my wszyscy chyba mamy niezbyt przyjemne, takie czasy
były, niestety teraz jest już zupełnie inaczej więc nie ma się co martwić;
trzymam kciuki i pozdrawiam

[mamawiktorynki]

Wielkie dzięki za tak szybką odpowiedź! Tak właśnie zrobimy ach, pewnie
bardziej to przezywamy niż nasze dzieci.... pozdrawiam serdecznie i jeszcze
raz dziekuję. Ola.

[only-hania6]

Przeżywałam to samo co ty rok temu.My na szczęście adaptacje mamay
za sobą.Mój też niespełna trzyletni synek w tamtym roku zaczął
przygodę
z przedszkolem.Jest dzieckiem bardzo wrażliwym, też był takim
przylepką, mało tego on poprostu bał się obcych osób a w
szczególności dzieci.Na placu zabaw chciał żebym była cały czas przy
nim, a kiedy zbliżało się do niego jakieś dziecko wyciągał ręce i
oddawał swoje zabawki. Kiedy przyszedł ten pierwszy dzień bardzo się
bałam czy nie
robie mu krzywdy, czy to nie jest rzut na głęgoką wode.Wyobrażałam
sobie najgorsze, że jak sobie nie poradzi to zostanie w nim jakiś
uraz na całe życie.Też myślałam o tym żeby z nim zostać na chwilę,
pozwolić mu oswoić się z nową sytuacją.Rozmawiałam wcześniej o tym z
jego wychowawczynią, powiedzała że kiedyś pozwalały zostawać
rodzicom a dzieci i tak płakały przy rozstaniu(a najgłośniej płakały
dzieci których rodzice nie mogli zostać co udzielało się całej
grupie)więc może od razy przyzwyczaić ją do tego że w przedszkolu
zostaje się bez mamy.Dowiedz się jak to jest u was.Nasz mały płakał
pierwszego dnia ale dopiero po
wejściu do sali,uspokoił się po kilku minutach(oczywiście stałam pod
drzwiami i słuchałam).Po powrocie do domu nie chciał mówić o p-lu,
wieczorem trochę popłakiwał że już tam więcej nie pójdzie.Następnego
dnia było gorzej, pani musiała go ode mnie odrywać, ale właściwie
zaraz po wejściu uspokoił się.Popłakiwał rano przez kilka dni, ale
szybko się uspokajał.Przez kilka dni odbierałam go przed
leżekowaniem.A po trzech dniach został do 14.Na początku był
obserwatorem, tak relacjonowała mi pani,nie chciał uczestniczyć w
zespolowych zabawach.Na szczęście nie był do niczego zmuszany,panie
pozwalały mu na to aby się aklimatyzowal we własnym rytmie.Wszystkie
koleżanki które mają teraz debiuty przedszkolne pocieszam i mówie
że jak mojemu strachajle udało się polubić przedszkole to chyba
wszystkim dzieciom się uda.Musisz się przygotować na to że mała może
protestować (a może cię zaskoczy i spodoba się jej już pierwszego
dnia)ale nie rezygnuj, daj jej szanse.Przed wakacjami po występie z
okazji dnia mamy i taty zaczepiła nas pani wychowawczyni i mówi jaką
ona sama czuje satysfakcje ze swojej pracy kiedy patrzy na Miłosza
który z takiego bojażliwego na początku zmienia się w odważnego
przedszkolaka.Myślę że przedszkole to było najlepsze co mogliśmy
dla niego zrobić.Trzymam za was kciuki,będę oserwować ten
wątek,wierzę że wam się uda.

[kalina191]

dzieki only-hania6 podniosłas mnie troche na duchu, ale boje sie
wiesz tym bardziej, ze mała jest naprawde wrazliwa , niesmiała
dlatego tak sie przejmuje chciałabym zeby zmieniła sie jak twoj
maluch no coz zobaczymy, dzieki

[only-hania6]

Naprawdę przeżywałam to samo co ty teraz.Nie powiem że mały gra
pierwsze skrzypce w grupie ale najwazniejsze że się
zaadoptował.Dalej jest wrażliwy, ale to przecież nie wada tylko
zaleta.Miałuście mozliwość oglądnięcia przedszkola ,sali wcześniej?

[only-hania6]

Rozumiem co przeżywasz bo sama jestem mamą małego wrażliwca.My
adaptacje mamy już za sobą.Rozpoczęliśmy przygodę z przedszkolem w
tamtym roku mały miał wtedy niespełna 3 latka.Synek też był taką
przylepką, bał sie obcych osób,wszystkich nowych sytuacji,a przede
wszystkim bał się dzieci.Na placu zabaw chciał abym była cały czas
przy nim, a jak zbliżało się do niego jakieś dziecko wyciągał ręce i
sam oddawał swoje zabawki.Kiedy nadeszła godzina zero byłam
przerażona, bałam się czy to nie jest rzut na głęboką wodę, czy jak
mu się nie uda to nie zostanie w nim uraz na całe życie.Też chcialam
zostać z nim na chwilkę aby dać mu czas na oswojenie się z nową
sytuacją, rozmawiałam o tym w cześniej z wychowawczynią powiedziała
że kiedyś pozwalały rodzicom zostawać a dzieci i tak płakały przy
rozstaniu i to wcale nie mniej kiedy żegnali się w szatni.A
najbardziej płakały dzieci których rodzice nie mogli zostać co
udzielało się oczywiście całej grupie, więc pozostaliśmy przy
buziaku w szatni.Zorientuj się jak to jest u ciebie w p-lu.Nie
rezygnuj,nie poddawaj się nawet kiedy mała będzie protestować.Dajcie
sobie trochę czasu, a przede wszystkim daj jej szanse może cię
zaskoczy i spodoba się jej już po pierwszym dniu.Wszystkim moim
koleżankom mówię że jak mojemu strachajle udało się polubić
przedszkole to chyba uda się wszystkim dzieciom.Przed wakacjami po
występie z okazji dnia mamy i taty zaczepiła nas pani wychowawczyni
powiedzała jaką ona sama czuje satysfakcje ze swojej pracy kiedy
patrzy na Miłosza który z bojażliwego na początku zmienia się w
odważnego przedszkolaka.Trzymam za was kciuki,będę obserwować ten
wątek, wierzę że wam się uda.

[only-hania6]

Powtarzm się ale dostałam komunikat że mój post nie został wysłany
więc przysiadłam drugi raz do klawiatury a tu proszę.

[kalina191]

wiesz w maju był taki "dzien otwrty" tzn nowe przedszkolaki mogły
sobie zobaczyc jak wyglada sala itd, niestety w sierpniu przed samym
pojsciem do predszkola nie ma takiego dnia a szkoda

[only-hania6]

Przepraszam że tak długo się nie odzywałam.My Właściwie nie byliśmy
na takich dniach otwartych bo zostaliśmy przyjęci z listy
rezerwowych.Byliśmy na koniec sierpnia podpisać umowę u pani
dyrektor. Ale kilka razy zabrałam go na plac zabaw przy p-lu i
bardzo dużo rozmawialiśmy czego tam się może spodziewać.Bądż dobrej
myśli!!!

[kalina191]

only-hania6 czy mogłabys mi podac swoj nr gg chetnie bym pogadała o
przedszkolu i starcie twojego malucha, ja swoj napisze ci na
gazetowy wiec odezwij sie jesli mozesz lub podaj swoj a ja sie
odezwe, z gory dziekuje

only-hania6

[kalina191]

napisałam na gazetowy, odezwij sie jesli mozesz