red Marek Kasz

[mister1]

Piec lat temu zmarl Marek Kasz,felietonista,satyryk,pisarz a przede wszystkim
jeden z najsympatyczniejszych ludzi.Pochodzil z Chelma,mieszkal w Warszawie.
Pisal co najmniej w kilkunastu czasopismach - byl tez autorem wielu dowcipow
ktore do tej pory kraza po Polsce.
Na internecie znalazlem tylko Kasza na site festiwalu country w Mragowie
(pasjonowal sie ta muzyka).

[don2]

mister1 napisał(a):

> Piec lat temu zmarl Marek Kasz,felietonista,satyryk,pisarz a przede wszystkim
> jeden z najsympatyczniejszych ludzi.Pochodzil z Chelma,mieszkal w Warszawie.
> Pisal co najmniej w kilkunastu czasopismach - byl tez autorem wielu dowcipow
> ktore do tej pory kraza po Polsce.
> Na internecie znalazlem tylko Kasza na site festiwalu country w Mragowie
> (pasjonowal sie ta muzyka).


5 lat -kupa czasu.Jak byl z chelma i mieszkal w warszawie ,to sie nie dziwie,ze
mial ostry dowcip.

[Gość: mister1]

glupstaw gadasz - Kasz byl przez wiele lat njpopularniejszym czlowiekiem
w srodowisku dziennikarskim (i nie tylko) Warszawy ,czyms w rodzaju Franciszka
Fiszera drugiej polowy XX wieku...

[don2]

Gość portalu: mister1 napisał(a):

> glupstaw gadasz - Kasz byl przez wiele lat njpopularniejszym czlowiekiem
> w srodowisku dziennikarskim (i nie tylko) Warszawy ,czyms w rodzaju Franciszka
> Fiszera drugiej polowy XX wieku...


oj jak sie mylisz !jak nie wiesz o czym pisalem.to ty jestes glupi.

[Gość: mister]

inteligencja to od ciebie nie powialo...

[piotrwojcicki]

Właśnie kataloguję książki i trafiłem na Marka "Paszport na Europę" z dedykacją z okazji moich imienin w 1989 r. Sprawdziłem sieć, w Wikipedii nic o nim nie ma, trochę jest jeszcze w Lubimy Czytać.pl. Smutne to, ale wymówki muszę zacząć od siebie, mineło juz tyle lat, mamy rok 2017 i nie zabrałem się do napisania niczego na jego temat...

[eliza-redakcja]

Lat minęło 21. Trudno uwierzyć, a jednak. Niewiele więcej miałam, gdy Marek umierał. Trzeba po ludziach zostawiać ślad. Nie ma szczególnej okazji, ale znalazłam przygotowany chyba z 10 lat temu przeze mnie biogram do Encyklopedii Ziemi Chełmskiej (czy czegoś takiego). Nawet nie wiem czy to się ukazało. Sporo informacji jest już nieaktualnych lub nie mam ich jak zweryfikować (choćby tych dot. rodziny), ale wierzę w sieć i weryfikację zorientowanych
Gotowy formularz był specyficzny. Narzucał nacisk na informacje związane z Chełmem i jego mieszkańcami. Kompletnie niewłaściwy do charakteryzowania kogoś takiego jak Marek. W najmniejszym stopniu nie odzwierciedla jego wyjątkowości, donkiszoterii, dowcipu, kindersztuby i całej reszty cudownych, nikomu już dziś niepotrzebnych cech. Jest w tym jednak coś urokliwego, zaskakującego nawet dla mnie już wtedy (informacje zbierałam od rodziny i przyjaciół z dzieciństwa) i dziś, gdy w pamięci zatarły się konkrety i bzdety, a zostały zapachy, chwile, smaki i wzruszenia.

Kasz Marek Krzysztof (1949-1996)
felietonista, dziennikarz, satyryk, pisarz, scenarzysta, prekursor polskiego public relations

Urodził się 15 września 1949 roku w Chełmie.
Matka, Anna Kasz, z domu Łuchtaj, była nauczycielką języka polskiego, ojciec, Franciszek Kasz, z wykształcenia
prawnik, dyrektorem handlowym Miejskiego Handlu Detalicznego (MHD).
Siostra Magdalena (ur. 1947) studiowała architekturę, do dzisiaj mieszka w Chełmie.
Brat Jacek (ur. 1956), doktor nauk technicznych, pracował jako nauczyciel akademicki, obecnie jest członkiem zarządu R.R. Donnelly Europe w Krakowie.

Dwukrotnie żonaty: w latach 1972-78 z Jadwigą Banaszek (specjalistką z zakresu bankowości), w latach 1978-1996 z Marią Lejman (absolwentką KUL, socjolog). Córka Patrycja (ur. 1973) i syn Jakub (ur. 1979) mieszkają w Warszawie,
najmłodsza, Zuzanna (1987) w Nowym Jorku.
Jesienią 1996 roku planował ślub z dziennikarką Elizą Skrok (obecnie Dolecka).

Edukację rozpoczął w 1956 roku, w Szkole Podstawowej w Chełmie (przy I Liceum Ogólnokształcącym im. Stefana Czernieckiego), kontynuował w tymże liceum
(lata 1963-67). Wspomnienia z czasów szkolnych opublikował w 1995 roku w jubileuszowym wydawnictwie: Księga Pamiątkowa Czarniecczyków. Cz. I. Fundacja Rozwoju I Liceum Ogólnokształcącego im Stefana Czrnieckiego w Chełmie. Chełm
1995. W tym samym roku rozpoczął też współpracę ze szkolnym kółkiem dziennikarskim. Nie zdążył jej
rozwinąć z powodu ciężkiej choroby i rychłej śmierci.

Od 1967 roku studiował na Wydziale Handlu Zagranicznego, następnie Ekonomiki Produkcji w Szkole Głównej Planowania i Statystyki w Warszawie (obecnie SGH). Należał do AZS, uprawiał biegu sztafetowe.
Po uzyskaniu absolutorium przez 6 lat podejmował się różnych zajęć związanych z wyuczonym zawodem, w charakterze handlowca, urzędnika, dyrektora czy planisty. Pracę zmieniał kilkanaście razy. Pracował w Wydziale Zatrudnienia
Urzędu Wojewódzkiego w Chełmie, w Zakładzie Badawczym Przemysłu Piekarskiego w Bydgoszczy, Fabryce Samochodów Osobowych w Warszawie.

W 1977 roku debiutował jako dziennikarz w "ITD". W 1977 roku zatrudnił się na etacie w "Tygodniku Załogi FSO - FAKTY".

W 1980 roku ujawnił swój talent felietonisty w "Tygodniku Chełmskim". Te publikacje trafiły do Polskiej Bibliografii
Literackiej Instytutu Badań Literackich PAN w Warszawie.

Tydzień przed stanem wojennym dostał mieszkanie w Warszawie, gdzie długo pozostawał bez pracy. W połowie 1982 roku zaczął pisywać felietony, a potem uprawiać inne formy dziennikarskie w "Przeglądzie Tygodniowym". W 1985 roku
przeniósł się do redakcji "Kultury"; pisywał także do "Szpilek", "Pana", "Pasma", itd.
W 1988 roku w ankiecie "Polityki" znalazł się w pierwszej dziesiątce dziennikarzy polskich cieszących się największym zaufaniem wśród innych dziennikarzy.
Wydał trzy książki satyryczne: Paszport na Europę (1989r.), Jak zdradzać żonę (1991r.), Nonsensy i używki: współczesne anegdoty ze sfer artystycznych(1992r.)
(ostatnia wraz z poetą Zbigniewem Jerzyną). Monodram "Paszport na Europę" (na
podstawie książki) był wykonywany ponad 100 razy przez szczecińskiego aktora Mieczysława Franaszka na estradach całej Polski.

Przygotował kilkadziesiąt humoresek, skeczy i monologów dla III Programu Polskiego Radia, granych przez
wybitnych aktorów, np. Wiesława Drzewicza, Wiktora Zborowskiego. Przygotował kilkaset tekstów satyrycznych, wykonywanych na estradach, publikowanych w prasie i
emitowanych w telewizji, w tym widowisko Telegram (reż. Feridun Erol) i serial Nałogi polskie (zagrał w nim jedną z głównych ról).

W latach dziewięćdziesiątych ubiegłego wieku publikował felietony
(najczęściej cyklicznie), dotyczące przede wszystkim obyczajów i funkcjonowania show-biznesu, w "Super Expressie (Optymistyczny Przegląd Tygodnia), "Nowej
Europie" (Kapitalizm uliczny), "Przeglądzie Tygodniowym" (Promocje i premiery), wModzie Top (Moda na...), w "Polityce", "Gazecie Bankowej", w "Filipince" (Kasz-
Mazur). Stały cykl felietonów pt. "Wszystko wolno" ukazywał się przez kilka lat, co tydzień, równocześnie w: "Gazecie Krakowskiej", "Dzienniku Wschodnim", "Wieczorze Wrocławia", "Głosie Koszalińskim" i kilku innych dziennikach
regionalnych.

Utwory swoje podpisywał pseudonimami: Franciszek Kaszak, Prawdziwek.
Na przełomie lat 80. i 90. prowadził zajęcia dla uzdolnionej młodzieży z całej Polski na dorocznych warsztatach dziennikarskich "Sztandaru Młodych", początkowo
w Broku, później w Zegrzu. W latach 1993-95 wykładał praktyczne public relations na Uniwersytecie Poznańskim, w prywatnej Szkole Kupieckiej w Poznaniu i w Wyższej
Szkole Zarządzania w Warszawie. Chętnie uczestniczył w jednorazowych spotkaniach o charakterze edukacyjnym w małych miejscowościach, np. w Turku (ziemia
sieradzka).

W 1988 roku skorzystał z zaproszenia zachodnioniemieckiego
Ministerstwa Spraw Zagranicznych i przez kilka miesięcy był słuchaczem kursu języka niemieckiego dla zaawansowanych, w Instytucie Goethego w Monachium.

Zafascynowany literaturą iberoamerykańską, za podróż życia uznał wyprawę do Brazylii w 1993 roku. Kochał literaturę rosyjską, ale jako główne hobby zawsze podawał: marzycielstwo.

Uwielbiał muzykę wszelką i imprezy masowe, dlatego był rzecznikiem prasowym i jurorem wielu festiwali, w tym: "Jarocin 89"; "Piknik Country" w Mrągowie, "OSPA" (Ogólnopolskie Spotkania z Piosenką Kabaretową), Międzynarodowego Festiwalu Piosenki "Shanties" w Krakowie, festiwalu rozrywki
telewizyjnej "Róże Montreux" w Szwajcarii czy FAMY (Festiwalu Artystycznego Młodzieży Akademickiej).
Od 1997 roku wyróżnienie jego imienia przyznawane jest najzdolniejszemu i najaktywniejszemu dziennikarzowi przebywającemu na tym festiwalu.

W latach 1991-1995 był rzecznikiem prasowym konkursu "Miss Polonia", często zapraszano go także jako jurora wyborów "Twarzy Roku", "Miss Lata", itp.
W 1992 roku założył własną firmę "Kasz Creative Publicity", która zajmowała się kreowaniem wizerunku m. in. firm: Elbrewery Company (piwo EB), Procter&Gamble (Blend-a-Med, Ace), Intel Corporations (mikroprocesory), C. Olsen Foods (Masmix). Mimo zaufania i uznania ogromnych koncernów, działalność public
relations nie przynosiła oczekiwanych zysków.

Z ciężkimi problemami zdrowotnymi zmagał się przez wiele lat. W 1995 roku przeszedł poważną operację . Zmarł 16 kwietnia 1996 roku w Warszawie na zawał serca. 22 kwietnia 1996 r. został pochowany na Cmentarzu Komunalnym przy ul. Mościckiego w Chełmie.

Bibliografia:
„Kto jest kim w Polsce” Informator biograficzny, edycja 3. Wyd. Interpress, Warszawa 1993
Oficjalna strona konkursu „Miss Polonia”; www.misspolonia.com.pl ,data dostępu: 15.09.2010
(b.a.)
„Country realizm...”,Country Express, 26 lipca 1996 (materiał pożegnalny Marka Kasza w oficjalnym wydawnictwie Pikniku Country w Mrągowie)

Opracowała: Eliza Skrok