Wszystko od nowa...

[elenarka_21]

witam lece do uk we wrzesniu do meza z duletnim dzieckiem.Jak bylo u
Was jak zaczynalyscie tam zycie z dzieckiem?? wiadomo wszystko od
poczatku tu zostawiacie wszystko co dotychczas mialyscie... i co
dalej wiadomo lecac samolotem tak naprawde zabieracie niewiele.Tam
kupicie nowe rzeczy.... no ale jak bylo na poczatku pozdrawiam

[velvet35]

4 lata temu przelecielismy tu z 3 walizkami. dzisiaj mamy wlasne
mieszkanie, psa i powiekszylismy rodzine o jedno dziecko. Czeka was
wielka przygoda i wielkie wyzwanie. Wielu sie udalo. Powodzenia!

[elenarka_21]

dziekuje bardzo za odpowiedz ja mam stracha duzego ale jestem
dobrej mysli pozdrawiam

[bebe52]

Na początku będzie na pewno ciężko jak wszystkim innym ale z czasem widząc
postępy będzie co raz lepiej i lepiej aż ułoży sie wszystko tak jak to
zaplanowaliście.Nam też trochę czasu zajęło dojście do tego co teraz
mamy,mieszkanie,dobra praca,oszczędności i nam również powiększyła się rodzina o
jedno dzieciątko .Więc bądz dobrej myśli a wszystko się dobrze ułoży.Trzymam
kciuki

[aula27]

Ja dla odmiany po półtorej roku pobytu myślę tylko o tym, żeby wrócic do mojej
kochanej, obrzydliwej Warszawy i strasznie brakuje mi wielu rzeczy w Londynie.
Szczerze mówiąc żałuję wyjzadu do Londynu i jestem nim bardzo rozczarowana. Ale
ja zawsze marudzę i jestem urodzoną malkontentką - może dlatego.

Pozdrawiam

[mama-123]

PO takim czasie ja tez wciaz tesknilam. Pozniej juz mniej. nadal
esknie, ale da sie zyc.
BEdzie dobrze.

[elenarka_21]

(((( a ja wiem ze jeszce tam nie jestem a bede chciała wacac (
tylko szkoda ze nie bedzie szybko to mozliwe(Qurcze ;/

[grzes-24]

Ja też mam już dosyć... mojej "kochanej" Polski.
W październiku ma się nam urodzić dzidziuś. Po narodzinach chę
wyjechać do UK lub Irlandii a za jakieś pół roku ściągnąć do siebie
żonę z dzidziusiem. Nie wiem od czego zacząć, gdzie szukać pracy,
gdzie mieszkania itp? Czy to prawda że tam są duże zasiłki na dzieci?

[adaspy]

Ja jestem swiezo po takiej przeprowadzce,dokladnie 16tego czerwca
przylecialam do Edynburga do meza razem z 4 letnim dzieckiem.Jest
strasznie ciezko.Mialam prace w polsce-dobra,dziecko chodzilo do
dobrego przedszkola i bardzo je kochalo,do tego zostawilismy cala
rodzine i przyjaciol,dziadkow z ktorymi syn byl bardzo zzyty.Na
dodatek nie znam dobrze jezyka.Jest bardzo ciezko,nie mamy tu prawie
nic.Na szczescie mieszka z nami siostra meza z mezem ale niedlugo
sie wyprowadzaja z naszego domu i zostaniemy tu sami.Jak maz jest w
pracy to wychodze tylko na zakupy bo narazie sie boje ruszyc
gdziekolwiek,syn teskni za dziecmi za ich towarzystwem,mamy nie duzo
pieniedzy-ale wiesz co jest najwazniejsze-to ze jestesmy razem i
dziecko ma ojca bo przez rok maz tu byl sam.Zrezygnowalam z wielu
rzezcy dla milosci,dla meza i to jest najwazniejsze,jestesmy razem i
razem poradzimy sobie z wszystkimi problemami,tylko niech maz cie
wspiera bo to wazne.Moj mi codziennie powtarza,kochanie bedzie
dobrze ,damy rade bo jestesmy RAZEM i to jest wazne,musimy byc silne
a z czasem wszystko sie pouklada i bedzie dobrze-musi
byc,napewno,tylko trzeba czasu i wiary-Powodzenia

[yoggi87]

Moj maz przylecial do Anglii w styczniu. Mam tu brata, ktory we wszystkim mu
pomogl, wynajeli szybko mieszkanie, byle jakie ale jest dach nad glowa, dostal
prace przez agencje i po 2 miesiacach, w marcu dolecialam ja z roczna coreczka.
Przez pierwszy miesiac bylam zafascynowana zmianami, nowym swiatem, bo tu jest
wszystko inaczej niz w Polsce.
Po tym czasie zaczelam tesknic do rodziny, do znajomych, sms'y i skype przestaly
wystarczac, zauwazylam, ze corka juz prawie nie rozpoznaje dziadkow przez
monitor komputera i zrobila mi sie zal, zaczelam zalowac. Z dnia na dzien
zdawalam sobie sprawe, ze przyjazd tu byl bledem. Minely 4 miesiace,
polecielismy na wakacje do Polski. Corka wcale o dziadkach nie zapomniala, od
pierwszej chwili wchodzila im na rece. Pojechalismy do jednych i drugich
znajomych i okazalo sie, ze brakuje tematow, zazdrosc? Zdalam sobie sprawe, ze
chyba nie mamy w Polsce przyjaciol. Ceny w Polsce masakra, drozej niz w UK a
zarobki wciaz tragedia. Zycie od wyplaty do wyplaty, wegetacja. W UK to na
basen, to na pizze, jakies lody, bluzka mi sie podoba-kupuje... w Polsce bym
tego nie miala. I bedac w Polsce zatesknilam za Anglia... nie za pieniedzmi,
tylko tu jest taki spokoj... wszystko poukladane...
Wakacje minely, wspominane z lezka w oku, zaczynam dostrzegac plusy wyjazdu.
Wlasny samochod, ktory zaraz wymienimy na nowy, wymarzony meza W przyszlym
roku kupno domu, w planach powiekszenie rodziny. Maz za tydzien dostanie kontrakt.
W Polsce nie mielismy planow, byl strach o prace... Tu tego nie ma. Praca jest.
Mecza mnie tylko dwie rzeczy: bariera jezykowa, bo slabo z angielskim u mnie,
ale to akurat do przeskoczenia z czasem. A naprawde zal, ze corcia wychowuje sie
z dala od dziadkow, serce boli mnie jako matke, bo wiem ze oni tam za malutka
tesknia a i jej czegos bedzie w zyciu brakowac. Pocieszam sie tym, ze kiedys
bedzie miala frajde lecac samolotem do dziadkow za granice.
Dzis wiem, ze mozna tu zyc, mozna byc szczesliwym nie mniej niz w Polsce, jednak
jakas pustka i smutek zawsze temu szczesciu beda towarzyszyc. No coz, zycie...
Zawsze trzeba pojsc w jakims kierunku, lepiej nie ogladac sie za siebie.

[mamagosia24]

hej.ja jestem od prawie dwoch lat w Londynie przylecialam do meza z
7m-c synem na poczatku bylo strasznie ciezko tesknota za
krajem,znajomymi,przyjaciolmi i rodzina.nie potrafilam sie
odnalesc.maz pracowal a ja sama z dzieckiem codziennie zastanawialam
sie "co ja tutaj wogole robie"??!teraz juz jest lepiej czesto latam
z synkiem do Polski jednak ta tesknota pozostala ale najwazniejsze w
tym wszystkim jest chyba wsparcie meza i poczucie ze mojemu dziecku
nic nie brakuje!z czasem poznalam nowych ludzi choc musze przyznac
ze ciezko jest poznac kogos fajnego bo wiekszosc polek to wielkie
damy ktore poczuly smak kasy i uwazaja sie za niewiadomo kogo!na
poczatku napewno bedzie Ci trudno ale z czasem sie
przyzwyczaisz.zycze zatem powodzonka i abys szybko odnalazla sie w
tym nowym swiecie))
p.s gdzie bedziesz mieszkac??!

[elenarka_21]

dzieki dziewczyny za podzielenie sie swoimi doswiadczeniami
mamagosia24 mieszkac bede w newarku.A ja mam nadzieje i wiem ze
wroce do Polski to jest moj kraj i tak zostanie szkoda tylko ze nie
mozna w PL uczciwie zarobic najgorszy bedzie synek ojj mam
nadzieje ze bedzie ok dzieki za gg jak cos to bede pisac pozdrawiam

[urbanchild]

yoggi87 napisała:

> Moj maz przylecial do Anglii w styczniu. Mam tu brata, ktory we
wszystkim mu
> pomogl, wynajeli szybko mieszkanie, byle jakie ale jest dach nad
glowa, dostal
> prace przez agencje i po 2 miesiacach, w marcu dolecialam ja z
roczna coreczka.
> Przez pierwszy miesiac bylam zafascynowana zmianami, nowym
swiatem, bo tu jest
> wszystko inaczej niz w Polsce.
> Po tym czasie zaczelam tesknic do rodziny, do znajomych, sms'y i
skype przestal
> y
> wystarczac, zauwazylam, ze corka juz prawie nie rozpoznaje
dziadkow przez
> monitor komputera i zrobila mi sie zal, zaczelam zalowac. Z dnia
na dzien
> zdawalam sobie sprawe, ze przyjazd tu byl bledem. Minely 4
miesiace,
> polecielismy na wakacje do Polski. Corka wcale o dziadkach nie
zapomniala, od
> pierwszej chwili wchodzila im na rece. Pojechalismy do jednych i
drugich
> znajomych i okazalo sie, ze brakuje tematow, zazdrosc? Zdalam
sobie sprawe, ze
> chyba nie mamy w Polsce przyjaciol. Ceny w Polsce masakra, drozej
niz w UK a
> zarobki wciaz tragedia. Zycie od wyplaty do wyplaty, wegetacja. W
UK to na
> basen, to na pizze, jakies lody, bluzka mi sie podoba-kupuje... w
Polsce bym
> tego nie miala. I bedac w Polsce zatesknilam za Anglia... nie za
pieniedzmi,
> tylko tu jest taki spokoj... wszystko poukladane...
> Wakacje minely, wspominane z lezka w oku, zaczynam dostrzegac
plusy wyjazdu.
> Wlasny samochod, ktory zaraz wymienimy na nowy, wymarzony meza
W przyszlym
> roku kupno domu, w planach powiekszenie rodziny. Maz za tydzien
dostanie kontra
> kt.
> W Polsce nie mielismy planow, byl strach o prace... Tu tego nie
ma. Praca jest.
> Mecza mnie tylko dwie rzeczy: bariera jezykowa, bo slabo z
angielskim u mnie,
> ale to akurat do przeskoczenia z czasem. A naprawde zal, ze corcia
wychowuje si
> e
> z dala od dziadkow, serce boli mnie jako matke, bo wiem ze oni tam
za malutka
> tesknia a i jej czegos bedzie w zyciu brakowac. Pocieszam sie tym,
ze kiedys
> bedzie miala frajde lecac samolotem do dziadkow za granice.
> Dzis wiem, ze mozna tu zyc, mozna byc szczesliwym nie mniej niz w
Polsce, jedna
> k
> jakas pustka i smutek zawsze temu szczesciu beda towarzyszyc. No
coz, zycie...
> Zawsze trzeba pojsc w jakims kierunku, lepiej nie ogladac sie za
siebie.



no wlasnie, tak naprawde jest.
Tylko za ja teraz chce byc w Europe a nie za oceanem, .

zawsze na poczatku jest ciezko, ale to mija

[urbanchild]

ja jestem w Kandzie 19 lat i powiem wam ze najciezszy jest 1 rok,
potem pierwsze 2 lata, a po 3 juz czlowiek sie zzywa z nowym krajem,
ma swoje kolka znajomych, i wybiera to Latweijsze zycie niz to
bardziej rodzinne w Polsce. Nie kazdy. ale tak przewaznie jest. ja
tera mysle o przeprowadzce do Europy, ale np, nei do Polski, chociaz
chcialo by sie, ale jestesmy przyswyczajenie do troche innego trybu
zycia niz w Polsce wiec wybieramy kraje bardziej zblizone do Kanady.

ale, nie martwcie sie, po 1 roku, idzie naprawde jak z gorki, a po 3
latach przewaznie juz sie siedzi na "swoich smieciach", .

[mamagosia24]

jesli bedziesz chciala dowiedziec sie czegos wiecej czy pogadac to
pisz podaje Ci moj nr.GG 6723278

HEJ,mam identyczną sytuację...

[patssi]

Młoda ma 2 latka,bywałyśmy tu wcześniej..ale teraz przyjechałyśmy już na
stałe...3 lipca skoczyłam studia...10 byłam już tu, u męża..dam radę..gg
5531467..czuję się tu nawet dobrze..ważne, że jesteśmy w końcu razem...

[elenarka_21]

a gdzie miszkacie?? opiekujesz sie dzieckiem czy do żłobka dajesz??
dzieki pozdro

[patssi]

narazie siedzę w domku...tzn.chodzimy na basen,plac zabaw,park,mamy
ogródek...B.poznaje koleżanki...mieszkamy w Le'ster..

[yoggi87]

Mieszkasz w Lecicester?

Jesli tak to blisko mnie.

tak :P

[patssi]

[yoggi87]

Mieszkam w Corby ;P