jak mam sie zachowac

[kaja317]

W Lipsu owego roku postanowiłam się odchudzac, raz kiedy byłam sama w domu
zjkadłam płatki owsiane i z nudów chciałam je zwrócić, potem to stało sie
nawykiem niedojżc ze ograniczałam swoje dziennie zapotrzebowanie na zywnosc
to jeszcze po kazdym posiłku je zwracałam,potem mi przeszło i jadlam
normalnie poten zaczełam sie glodzic nie jadłam nic przez wiele dni az robilo
mi sie slabo,wtedy wpychałam w siebie mnostwo jedzenia i zwracalam je , teraz
jestem na etapie ze jem mało i na dodatek znowu to zwracam , mysle ze po
wypiciu kubka mleke bede gruba , nie wiem czy to gra psychiki ale moje gardło
poprostu umiera z bolu, nie wiem jak sie zachowac chcę schudnąc ale nie chcę
być chora....sama nie wiem czy moje zachowanie mozna nazwac anoreksja czy
bulimią....moze ktos mnie uswiadomi...ma 15 lat:(

[czekoladka82]

jak masz sie zachowac? przede wszystkim idz do psychologa, bo im szybciej tym
lepiej, a zycie ucieka... szkoda go marnowac na umieranie na wlasne zyczenie.
pozdrawiam

[tananek]

witam
mysle ze nie ma wiekszego znaczenia teraz jak sie nazywa zaburzenie, w tym momencie najwazniejsze jest abys jak najszybciej powiedziala o swoim problemie rodzicom i poprosila zeby poszli razem z toba do psychiatry lub psychologa, objawy o ktorych piszesz niosa bardzo negatywne skuti dla tewego organizmu i moga doprowadzic do smierci.
zdrowia zycze

[paulina_1979]

kaja na miłóść Boską... nie rob tego. Nie pakuj sie w to bagno. Siedze w tym
juz 10 lat. Zaczynalam od tego samego co Ty i mniej wiecej tez w tym wieku co
Ty. Uwierz mi, gdybym mogla cofnelabym czas. To jest powolna smierc. Zdaje
sobie sprawe ze jestes bardzo mloda i nie myslisz w ten sposob co ja. Ale
posluchaj starszej kolezanki. Bulimia i anoreksja zniszczyly mi moje zycie. Na
poczatku bylam dumna ze jestem taka chuda. Wszyscy sie pytali co robie ze
jestem taka chuda a ja sie tym szczycilam. Potem niestety juz nie moglam sie z
tego uwolnic. Stalo sie to moim przeklenstem. Tyle ile sie nachodzilam po
lekarzach to tylko ja wiem. Dopiero rok temu wzielam sie na powaznie za
leczenie po nieudanej probie samobojstwa. Słonko jak chcesz pogadac pisz do
mnie na priva [e-mail]
Prosze Cie rob wszystko zeby nie wchodzic w to glebiej. Zapisz sie moze na
jakies cwiczenia albo tance. Zajmij sie czyms co lubisz... taaa... wiem ze to
łatwo mowic.
Wydaje mi sie ze powinnas udac sie do psychologa. Podstawy takiej choroby leza
w dziecinstwie i tego jak Cie traktuja rodzice. Jaka jest atmosfera w domu itp,
itd...
Błagam Cie trzymaj sie
Jak cos pisz. Postaram Ci sie pomoc. Wiem ze niewiele moge zrobic ale czasami
wystarcza chociaz slowa wparcia.
Trzymaj sie
Paula.

[zbrodnia]

Nie daj się.

[angel182]

mam tyle samo lat co Ty. zaczynalam tak samo jak Ty tyle ze 1,5 roku temu.
dobrze znam ten strach przed przytyciem, glodowki, pozniej obzeranie i kibel.
tak,tak moim zdaniem to chorujesz tak jak ja na anoreksje bulimiczna i powinnas
isc do psychologa, powiedziec rodzicom. przesten sie odchudzac, na prawde nie
warto. jestesmy mlode, mamy przed soba cale zycie i nie marnujmy go dla "niej".
w dodatku wcale nie jestesmy przez to piekne, tylko wedlug siebie ciagle
niezbyt idealne. jeszcze jeden dzien i kolejny kilogram i jestem lepsza, to
moze jeszcze jeden cholerny ckilogramitd. to jest chore i ja to zrozumialam to
lecze sie, walcze. to nasze zycie. walczmy o nie jak tylko mozemy. musisz wziac
sie w garsc. pozdrawiam i trzymam kciuki

[to_ona]

przede wszystkim nie szukaj pomocy tna takich forach - dlatego, że możesz się
wciągnąć jeszcze bardziej. Wiem, coo mówię. Idz do lekarza. nie odkładaj tego,
nie zwlekaj z tym, natychmiast, od razu - idż do lekarza. Uwierz mi , z każdym
dniem będzie ci jeszcz etrudniej, jeszcz etrudniej i jeszcze trudniej.... Z
każdym dniem będzie gorzej, az pewnego dnia obudzisz się zupełmnie nie nwiedząc
= zytjesz jeszcze czy już nie. Jestes młoda, jesteś też na początku drogi -
większość bulimiczek/anorektyczek zaczyna mniej więcej tak. Tylko, że na
początku można to wszystko jeszcze odkręcić, później wszystko się gmatwa i jest
ciężko porozsupływać pętelki.
Ratuj się dziewczyno!