NIE CHCĘ ŻYĆ!!!!

[biedroneczka23]

Jest ze mną coraz gorzej! Już nie wiem co robić, nie mogę ze sobą wytrzymać!
Mam wrażenie, że wymioty to mój najmniejszy problem. Coś ciągle siedzi w
mojej głowie i rośnie i rośnie, aż czuję że niedługo wybuchnie. Boję się,
żebym tylko nie zaczęła się drzeć w najmniej pożądanym momencie. Ostatnio
coraz częściej myślę o samobójstwie. Szukam pomocy, ale boję się o nią
zwrócić. Powiedzieć, że coś jest nie tak. Do psychologa zapisuję się od roku.
Jestem nienormalna. Nie mam siły!

[martyna2525]

skąd jesteś?

[biedroneczka23]

z Warszawy

[ewelinaw7]

Nie masz wyjścia - musisz poprosić o pmoc kogoś. Musisz zwrócić się do
psychologa, przecież czujesz, że sama nie dsz rady. Z tego naprawdę można
wyjść. Ale musisz dać sobie szansę, wziąć się chociaż na chwilę w garść i iść
do psychologa. W życiu są sytuacje, kiedy trzeba poprosić o pomocną dłoń. Nie
pozwól sobie zmarnować życia. Ty jesteś jego panią. Uwierz, ja też kiedyś nie
wiedziałam, jak przezwyciężyć bezczynność. A dziś swobodnie mówię - udało się.
Ale i tak twierzdę, że zwlekałam zbyt długo. Pozdrawiam.

[biedroneczka23]

Dzięki za słowa otuchy. W końcu się odważyłam, zadzwoniłam i umówiłam na
wizytę. Zobaczymy co będzie dalej.

[iwo_ona]

zajrzyj na gazetowa poczte.pozdrawiam

[angel182]

nie Ty jedna:(

[biedroneczka23]

W końcu nie poszłam...
...stchórzyłam...
..wstyd mi...
*tyję
*wariuję
*pogrążam się

[azylek82]

Witaj. Ja też bałam się wizyty u psychologa. Bałam to złe słowo, wstydziłam
się. Myślałam, że wszyscy będą wytykać mnie palcami jak już wyjdę. Mieszkam w
nie za dużej miejscowości, więc z tego wynikały te obawy. W końcu zdecydowałam
się i pod lekką presją mojej mamy, zgłosiłam się do lekarza. Ty też powinnaś
się zgłosić. Wizyta naprawdę mi pomogła ( ryczałam jak bóbr jak wyrzucałam z
siebie to wszystko co leżało mi na duszy). Od kiedy spotykam się z psychologiem
jestem bardziej pewna siebie i bardziej zdeterminowana do walki. To siedzi w
twojej głowie i ciężko sobie z tym poradzić w samotności. Pozdrawiam i nie
poddawaj się:)

[hogatk]

nie rób tego... ja też myśle niekiedy tak jak ty le musimy pokazać chorobie że
jesteśmy siolniejsze. wiem że to trudne. ale damy rade. Trzymaj się.

[kara63]

MAM TO SAMO. BOJE SIE SMIERCI.MOZE JESZCZE POCZEKAC...MOZE PO PROSTU PO-CZE-
KAC, KIEDY NIC INNEGO NIE MOZNA ZROBIC...ZASNAC NA PARE GODZIN, POTEM STARAC
SIE ZAPOMNIEC O WCZORAJ I ZACZAC WSZYSTKO OD POCZATKU...TYLE RAZY SIE TAK
ROBILO....MOZE KOLEJNY WYDLUZY SIE CHOC DO TYGODNIA...BEDZIE DOL, OK, ALE MOZE
POTEM ZNOW SIE UDA ZYC...MOZE LEPIEJ ZYC TAK BYLE JAK NIZ UMIERAC....?????ALE
NIE, JA WIEM, BULIMICZKI MUSZA BYC WYJATKOWE, DOSKONALE, MUSZA BYC NAJLEPSZE,
MUSZA SIE WYROZNIAC...!!!WIEM, BO TEZ TAKA JESTEM...PRZEPRASZAM WSZYSTKICH.