błędne koło...

[we.ronika]

czuję , że juz nie mam sił na ciagle okłamywanie siebie i innych, przeraża
mnie wizja swiąt, dom ...i znów ukrywanie się, walka , i przegrana...męczy
mnie to, chciałabym życ normalnie, ale z drugiej strony bulimia to jedyne co
mam , i jedyny sposób ucieczki od rzeczywistości...i tak już trudnej

[hopeless2]

Weroniko, proszę nie mów tak. Spróbuj popatrzeć na to w ten sposób: jutro
wstanę i będzie dobrze. Żadnych ataków!!!!!! Żadnych wymiotów!!!!!!!!! Jak
będziesz miała chwilę słabości, o idź gdzieś. Nie wiem, na spacer, do
koleżanki, gdziekolwiek, gdzie będziesz mogła zapomnieć o jedzeniu. A do świąt
jeszcze prawie tydzień. Pomyśl jak fajnie by było wytrzymać do świąt bez
ataków. Ja tak myślę i chciałabym wytrzymać. Może się przyłączysz??

[we.ronika]

chcialabym, ale prawda jest taka ,ze przypuszczam jak bedzie wyglądał pobyt w
domu, ...gdybym miala jakis punkt wyjscia...ale kłopoty zwalają mi sie jeden za
drugim, i juz nie daje rady

[smutna_i_coz]

masz przede wszystkim siebie
to TY jesteś najważniejsza
nie choroba, która zżera, trawi Cie od środka, zabiera Ci siebie, niszczy

sprecyzuj swe pragnienia
chcesz wyjść z choroby - wybierz się do lekarza, powiedz rodzinie (jeżeli
myślisz że to coś pomoże...w końcu głupio jest wymiotować kiedy wszyscy wiedzą i
Cię pilnują), w czasie ataku wyjdź z domu w końcu zrobiło sie cieplej można
pochodzić po neutralnym terenie
pomyśl o czasach sprzed bulimi, zapewne było lepiej, nieokłamywałaś siebie i
innych, nie męczyłaś się...
i podejmij decyzję...

[we.ronika]

chyba nidy nie byłoJA, bo gdyby ta było to myśle, ze nie robiłabym dzis
tego ,co robie

[smutna_i_coz]

jest i było Twoje Ja
WAŻNE
Twoja choroba nie jest Twoja winą, nie wmawiaj jej sobie i nie pozwól wmówić innym
trafiło na Ciebie trudno
trzeba walczyć, podjąć decyzję, próbować
nie uda się za pierwszym razem może lepiej będzie następnym, nie poddawaj się,
gdybym zrezygnowała z walki prawdopodobnie dziś moje zrzeszotniałe kości wąchały
by kwiatki albo uboższa o 1/2 uzębienia nadal lądowała bym na
dłuższych/krótszych sesajach w kiblu...

głowa do gory, słońce świeci, w końcu się uda, ja próbowałam wyść z any
bulimicznej do skutku ze wsparciem psychologa (zaczęłam od ograniczania do
napadów 1raz dziennie, potem 1 tygodniowo,1 na 2 tygodnie i tak z czasem coraz
dłużej mogłam wytrzymać bez rzygania... teraz przynajmniej nie wymiotuję... choć
nadal czasem sobie niestety szkodzę... ale jest lepiej, przynajmniej szkliwa nie
niszczę...)

[nancy77]

hej nie jesteś jedyna którą czeka takie wyzwanie, najważniejsze jest chyba nie
zaczynać!!w tym roku miałam najlepsze boze narodzenie od kiedy pamiętam i ani
razu nie wymiotowałam to daje po jakimś czasie wewnętrzny spokuj i konfort
psychiczny- bo podobno przez święta trzeba odpocząć, ciągłe jedzenie, ukrywanie
sie i wymiotowanie nie jest chyba najlepszym sposobem na relaks!!! pewnie masz
takie same obawy jak 3/4 z nas!! trza być silnym nie mietkim!!dewiza na święta
wielkanocne których zresztą nie cierpie....pozdrawiam i duuuuzzzooo wytrwałości
tobie sobie i całej reszcie forum!!!