I co teraz?

[katrina2016]

Jeszcze do niedawna wydawalo mi sie ze mam napady bo (tu tysiac roznych
powodow). A teraz wszystkie moje klopoty sie skonczyly, te tysiac powodow
nagle po prostu zniklo, moje zycie zaczelo sie lepiej ukladac. Ale bulimia
zostala. Dlaczego? Bo nie umiem juz normalnie jesc, nie wiem kiedy jestem
glodna kiedy syta, nie potrafie zjesc nie myslac o tym ile danie ma w sobie
kalorii. Idiotyzm. Probowalam trzymac sie normalnej diety (jesc tyle ile
powinnam), ustalilam sobie godziny jedzenia by nie dopuscic do wilczego
glodu,jadlam o w miare rownych porach, wszystko oprocz slodyczy i nie
pomoglo. Ciagle myslalam ile zjem,kiedy i co. Liczylam nawet kalorie a
wczoraj pochlonelam cala paczke "niedozwolonych" ciastek. Jak przestac myslec
o jedzeniu i zaczac po prostu normalnie funkcjonowac. Wiem, jestem
nienormalna, ale ja naprawde nie wiem....

[ankaaa]

Pomimo nieistniejących realnych problemów nadal jesteś chora; a to wymaga
leczenia.

[fantasia5]

Właśnie nie wiem czy kiedys będziemy mogły normalnie zjeść posiłek!?dla innych
ludzi to jest dziwne,dla nas normalne ,ze myślimy o jedzeniu i traktujemy je tak
a nie inaczej.Idz do dietetyka<dobrego>zobaczysz pomoze:D:Dale i tak najwięcej
ZALEżY OD CIEBIE!MUSIMY BYć SILNE!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

[kassiuniek]

Przedewszystkim trzeba zacząć akceptować sama siebie ,a reszta , z małą pomocą
odpowiednich osob (odpowiednim podejściem rodziny , dietetyka czy terapeuty
itp.), przyjdzie sama . Ważne , aby dojść i ustalic w sobie te prawdziwe
wartości , bo to własnie one pozwolą okreslic samego siebie , a przez to stać
sie odporniejszym na otoczenie (złośliwych znajomych czy media )i jedzenie

[manuelle]

mam podobnie. niby w życiu jest ok,układa się,nie mam większych problemów i
powinnam naprawdę być szczęśliwa! ale bulimia mnie wciąż męczy... nawet,jak
jest w domu dobrze,ja marzę o ciastach,czekoladach,lodach... i niestety często
temu marzeniu ulegam,kończąc w wc... umysł mamy wciąż chory,a ta choroba
głównie siedzi w głowie...

[lost-in-translation]

katrina2016 napisała:

> A teraz wszystkie moje klopoty sie skonczyly, te tysiac powodow
> nagle po prostu zniklo, moje zycie zaczelo sie lepiej ukladac. Ale bulimia
> zostala. Dlaczego?


bo to metoda na organizowanie, trzymanie w ryzach, kontrolowanie życia.....
niestety:( straszna metoda......

ja mam podobnie i zresztą widzę, że sporo osób to samo deklaruje "jesteśmy
szczęśliwe, niby nam się układa, to dlaczego to cholerstwo przyczepiło się do
nas i nie chce sobie pójść w siną dal??????????".........

[manuelle]

dziwne będzie to co napisze,to taka moja osobista teoria,ale sądze,że nam jest
z tym po prostu dobrze... wiem, brzmi absurdalnie, tysiąc razy chciałybyśmy
skończyć z bulimią, ale jednak cholernie przyjemna jest świadomość
kontrolowania własnego życia (a umiejętność zwymiotowania,w pewien sposób je
kontrolujemy). I to uczucie lekkości,jak żołądek znów jest pustu po
wymiotowaniu... wiem,ze strasznie to brzmi,ale my chyba jestśmy uzależnione od
tego niezależnie od tego,czy mamy jakieś problemy,czy nie.
Próbuję przestać. Szósty dzień bez wymiotowania. Ale tylko ja sama wiem,jak
bardzo miałam dziś ochotę zwrócić cały obiad,choć wcale nie zjadłam za
dużo,choć niedziela z mężem w domu piękna i nawet słońce za oknem...

bulimia jest uzależnieniem... może na całe życie...

[manuelle]

mój wcześniejszy post był dość pesymistyczny:(
ale dziś poniedziałek,zaczyna się nowy tydzień,i oby był lepszy od
poprzedniego:) pozytywne nastawienie jest baaaaaardzo ważne, zatem
uśmiechnijcie się moje drogie Panie:)

życzę naprawdę dobrego,zdrowego tygonia wszystkim Wam...