bulimia a ciąża

[mezatka00]

jestem bezsilna moja buli trwa juz 5 lat skrzetnie ukrywana przed
wszystkimi.a teraz jestem w ciąży i co dalej nie umiem przestac.mąż mysli ze
w ciązy tak bywa a ja mam jeszcze wiekszą ochotę na wszystko a finał każdy
zna.tylko ze tak patrzac na swoje odbicie w ... malenki przeblysk przeciez
teraz jest nas dwoje!!!

[idamarcowa]

jeju... ja właśnie strasznie się martwię. bo chcę mieć dzieci, ale nie wiem jak
to będzie w ciąży. przecież trzeba wtedy dbać o siebie, bo szkodzenie sobie to
szkodzenie też komuś innemu... ale co, jeeśli to jest silniejsze ode mnie?
trzymajcie się, Ty i Twoje maleństwo. na Twoim miejscu chyba poszłabym do
lekarza i powiedziała prawdę.

[hromatyka]

a moze to malenstwo pojawilo sie po to abys przestala...aby Cie uratowac od tego...moze ma ono nadzieje ze dla niego znajdziesz sile na to aby przeciwstawic sie bulimi i zaprzestac?

[amelka201]

Cześć.... jestem w takiej samej sytuacji co Ty... Chce jak najlepiej choć
czasem nie potrafie.Zdarza mi sie potknąć.....porazki sa dla mnie straszne choć
wiem ze poczucie winy mnie nie wzmocni.W tym stanie szczegolnie.Pre dalej do
przodu.Napisz cos o sobie ,w ktorym jestes miesiącu? Życze Ci powodzenia z
calego serca.Ja chce być jak najlepsza matka dla swojego dziecka, chce być
zdrowa dlatego walcze cały czas.Buźka

[tuuska1]

drogie kobietki ja tez miałam kiedys bulimie . Dokładnie wiem co to znaczy .
Pamietam wczasy gdy po kazdym posiłku leciałam do kibla i nic mnie nie
cieszyło. meżowi mówiłam że tak ma byc no bo mój żoładek jest chory. mam dwoje
dzieci . pierwsza ciąża - objadałam sie no bo u ciężarnych to normalne - ale
tez żygałam - no bo u ciężarnych to tez normalne. w tedy było nawet łatwiej bo
moich wymiotów ( prowokowanych) nie musiałam tak ukrywac - no bo ciężarne tak
mają , więc byłam rozgrzeszona , sama sie rozgrzeszałam ,choc wiedziałam że to
nieprawda - sama te wymioty przeciez prowokowałam. Oczywiście starałam sie .
Skutek był różny, Urodziłam zdrowe dzieci . Chłopiec wazył 4 kg , ja całą
ciążę przytyłam 9 kg. Córke urodziłam po dziewięciu latach . Troche juz
bardziej panowałam nad wymiotami. Drogie przyszłe mamy , starajcie sie nie
żygac ,ale tez nic sie nie podzieje jak nie bedzie wam to wychodzic - DZIECKO I
TAK WEŻMIE CO SWOJE. Po urodzeniu syna praWIE WYŁYSIAŁAM ( z czasem włosy
odrosły).To chyba jedyny skutek mojej uwczesnej choroby.trzymajcie sie będzie
dobrze- wasze żyganie odbije się na was a nie na dziecku . to wam najwyżej
wypadną włosy i popsuja sie zęby.

[dormeuse_infante]

Każdy ma prawo do własnego zdania. Ja jestem zszokowana
po przeczytaniu twojego posta!!!

Drogie przyszłe mamy , starajcie sie nie
żygac ,ale tez nic sie nie podzieje jak nie bedzie wam to wychodzic -
ALBO
trzymajcie sie będzie
dobrze- wasze żyganie odbije się na was a nie na dziecku . to wam najwyżej
wypadną włosy i popsuja sie zęby.

Jesteś lekarzem? To, że w twoim przypadku żyganie nie wyrządziło
większej szkody tobie nie znaczy, że w pozostałych też tak będzie.
I jaką masz pewność, że twojemu dziecku to nie szkodziło w czasie
ciąży, skutki uwiez mi mogą być widoczne dużo póżniej.

Jednym słowem USPRAWIEDLIWIASZ SIĘ tak jak zresztą sama zauważyłaś,
a co najgorsze mówisz niejako innym ciężarnym z tym problemem:
"nie martwcie się, jak musicie to zygajcie".
SZOK, takie sąmoje odczucia.

Sama walcze z bulimią, w przyszłości będe chciała mieć dziecko i
poczułam się strasznie jak to przeczytałam, bo przez chwile pomyslałam,
że rzeczywiście może to nic strasznego jak bym miała ataki w ciązy.
Nic bardziej mylnego!!! Nie mogę do tego dopuścić!!!

[idamarcowa]

zgadzam się z Tobą.
jest udowodnione medyczne/statystycznie, że matki cierpiące na zaburzenia
jedzenia częściej tracą dziecko :( lub rodzą je chore.
to nieprawda, że dziecko zawsze weźmie, co mu potrzeba. cieszę się, zw w
przypadku przed-przedmówczyni akurat tak się stało, ale ni ma co się łudzić, że
tak będzie i u innych.
ciąża matki z ED wymaga wzmożonego nadzoru medycznego i absolutnego zerwania z
objawami.

[tuuska1]

drogie panie , wiecie doskonale ,że bulimi ciężko sie pozbyc i niech wam sie
nie wydaje ,że ciąża cos tu zmieni . Nie zmieni nic. Teraz nie umiecie sie
pozbyć bulimi a myslicie że w czasie ciąży wam sie to sie to uda.
Możecie odwlekać bycie mama, tylko ten czas może trwac aż do czterdziestki, a
potem będą inne powody aby nie zajść w ciążę.
Moim dzieciom nie zaszkodziła moja bulimia . skąd o tym wiem ? Jedno ma 20 lat
drugie 15. Zaszokowoło was to co piszę , no cóz zapomniałam ,że większość
młodych kobiet lubi byc głaskana i nie lubi prawdy.

[dormeuse_infante]

drogie panie , wiecie doskonale ,że bulimi ciężko sie pozbyc i niech wam sie
nie wydaje ,że ciąża cos tu zmieni - chyba pani tak myślała!!!
Nie zmieni nic. Teraz nie umiecie sie
pozbyć bulimi a myslicie że w czasie ciąży wam sie to sie to uda- TO SIĘ AKURAT
PANI NIE UDAŁO!!!
Mam dopiero 22lata, nie jestem jeszcze gotowa do macierzyństwa. Ale kiedyś
będe chciała mieć dziecko!!
Poza tym nie rozumiem na jakiej podstawie wysnuła pani wniosek, że myśl o ciąży
traktuje jako "okazje, lepszy moment" do zerwania z bulimią???
Świadczyłoby to o dużej nieodpowiedzialności, nie sądzi pani??
Nie wiem skąd takie wnioski.
Tak się składa, że w walce z bulimią radze sobie bardzo dobrze od dłuższego
czasu. Mam motywacje. Cóż, pani nie zmotywowały nawet własne dzieci...
I NIGDY NIE ZROBIE SWOJEMU DZIECKU TAKIEJ KRZYWDY!!! Chce byc odpowiedzialną
matką.

[magda.matraszek]

witam,
mam bulimię od ponad 10lat. czasami mija na długo,na kilka miesięcy... czasami
powraca,jak teraz... od pewnego czasu rozmawiamy z mężem o dziecku i pragnę
tego bardzo,ale nie potrafię się zdecydować. boję się,że wymiotami zaszkodze
dziecku. Jestem pewna, że źle by to na nie wpłynęlo. Ale myslę też
egoistycznie,bo łudzę się,że w ciąży będe mieć więcej motywacji,by nie
wymiotować. Trochę jak zbawienie to traktuję,bo naprawdę sama nie potrafię
przestać. teraz jest masakrycznie...

a za kobietę,która rozpoczęła ten wątek,trzymam mocno kciuki - ona już jest w
ciąży i musi byc silna, by wygrać z bulimią dla siebie i dla swego przeszłgo
dziecka. powodzenia! m:)

[tuuska1]

pani dormeuse, nie będe sie z pania przekomarzac ( bo to nie ta kategoria),
opisałam własne nie ubarwione doswiadczenia a że wzięła je pani do siebie no to
cóż uderz w stól......Każdy ma prawo do własnej opini, jak już pisałam moje
dzieci są zdrowe i wyjątkowo uzdolnione, nie wiadomo jakie będa pani dzieci, bo
to zależy nie tylko od bulimi ale od tysiaca innych czynników, więc życze
normalnych potomków.

[dormeuse_infante]

Ja również nie chcę się przekamażać :)))
Chce tylko wyraźnie ZAZNACZYĆ (tak jak już zresztą pisałam wcześniej)
w pozostałych przypadkach nie musi być tak jak w pani.
Pytam jeszcze raz- skąd pewność, że inne ciężarne również urodzą zdrowe
dzieci mimo, że (sory za wyr.)żygały w ciązy???
Pisze pani, że nic się nie stanie jak im nie będzie wychodzić, że
jak będą miały ataki to nic się takiego nie stanie....
Chce pani wziąć na siebie odpowiedzialność za ich(potencjalne) dzieci???

[kinggaaa]

a u mnie dziecko zmieniło wszystko
postanowiłam sobie że dla dziecka muszę sie zmienić
no way out, nie ma wyboru
przestałam sie przejmować ile przytyje
przestałam sie zadręczac
zaakceptowałam siebie, byłam przekonana że pomimo tego ze bede jesc kiedy bede
glodna i do syta to nie przytyje za duzo
tylko ze w ciązy czasami sie tyje nawet z powietrza ;) bo dzidzi rośnie

moja wiara że mój organizm wszystko ureguluje nie zawiodła mnie i jestem
szczupła bez wyrzeczen i bez obsesji na pkt diet

ale powiedcie czy to nie jet logiczne, ze swoje ciało powinnyśmy traktować dobrze
dobrze czyli;
-dawać mu jeść kiedy jest głodne żeby mogło wydajnie dla nas pracować
-chronić od zimna, leczyć i wiele innych

pozdrawiam

ps bulimia niszczy nie tylko nas, ona może zabić nasze dziecko

[amelka201]

a ja zgadzam sie z panią ktora zaczeła ten wątek....uwazam ze to nie sa
usprawiedliwenia.Dziewczyny mi tez sie wydawało ze ciaza wszystko zmieni,ze
zniknie jakby nigdy nic.A to nie prawda,n ie jest tak pieknie jakby sie
wydawalo.Dziecko jest ogromna motywacja,jest najwazniejsze ale jestem dalej ta
sama dziewczynka ktora boryka sie z bulimia.Nie potrafie byc ciagle
silna,czasami po prostu nie mam siły.Wtedy sie poddaje i ulegam.A najgorsze sa
wyrzuty sumienia, ktore potrafia doprowadzic do obledu w takim stanie.To taki
bol wew ze trudno sobie wyobrazic.Dlatego podniosl mnie na duchu ten post bo
jeszcze nic nie jest stracone.Nie jestem najgorsza matka na swiecie.Nie tylko
mi sie to zdarza.Musze zyc dalej mimo jednego czy kolejnego napadu.Musze zyc i
byc opaciem dla swojego dziecka mimo swojej slabosci.Nikt ie jest idelany.Radze
wam dziewczyny nie krytykujcie tego bo zanim nie staniecie w tej sytuacji nie
dowiecie sie jakie to jest trudne

[manuelle]

zgadzam się. ciąża nie spowoduje,że zaniku bulimii niestety. sama bardzo prage
miec dzicko,ale nie potrafię zrezynować z bulimii:( i to mnie przeraża, ż
ejestem taka słaba, że swoją chorobą skrzywdze dziecko...

więcej o mnie na: www.bulima.blox.pl

[tuuska1]

drogie panie oczywiście nie powinnyście prowokować wymiotów w czasie ciąży i
musicie walczyć z bulimią. Tylko ...no właśnie . Ja to przechodziłam ,inne
panie znają to tylko z teorii . W ciąży większość kobiet ma wilczy apetyt i
trudno się przed tym obronić zwłaszcz chorym na bulimie , większość kobiet na
począku ciąży też wymiotuje choć nie ma to nic wspólnego z bulimią, później
zresztą też po niekyórych produktach .
Bulimiczki mają gorzej, pojawiają się okropne wyrzuty sumienia .One są chyba
najgorsze. Stąd było moje wcześniejsze pisanie. bo skoro kobieta jest już w
ciąży i nie potrafi zapanować nad wymiotami - to niech przynajmniej nie obwinia
się cały czas. Bo mnóstwo kobiet które nie sa "bulimiczkami " wymiotuje całą
ciąże, bo taki akurat ma ona przebieg ,a na dzidziusia nie ma to żadnego wpływu.
to oczywiście jest tylko moje zdanie wynikłe z doświadczenia i obserwacji
problemu.

[manuelle]

a te wyrzuty sumienia są cholernie depresyjne... chcę mieć dziecko. I nawet
fakt,że przytyję w ciąży znoszę dobrze. Ale tego,że wymiotami zaszkodzę dziecku
nie zniosłabym,ani własnych wyrzutów sumienia. Boję się ,że popadnę w depresję.
no a ciąża+depresja,to nie wróży nic dobrego...