dysgrafia?? dysleksja???

[woman_omen]

Poradzcie dokad pojsc z 8 latkiem, ktory ma straszne problemy z pisaniem
(lustrzane pismo, myli litery, w czytaniu czasem tez, opuszcza i w
zmiekczeniach), a nauczycielka wpisuje uwagi : pisz staranniej, bardziej sie
postaraj. Maly pisze w domu pod kontrola, widze, ze BARDZO sie stara i nic.
Czy mozna juz zdiagnozowac jakies nieprawidlowosci? Jesli tak, dokad pojsc??
Pozdr. z Krak

[margosia.kr]

Witaj.
Przede wszystkim poprosić wychowawcę o konsultację u pedagoga szkolnego.
Obowiązkiem wychowawcy jest skierowanie ucznia z takimi problemami właśnie do
szkolnego pedagoga. Po wstępnym przebadaniu ( znajomość liter, ortografii)w
uzasadnionych przypadkach pedagog szkolny kieruje dziecko do specjalistycznej
poradni ( chyba przy ul. Gertrudy ). Przyjmują tylko dzieci ze skierowaniem od
pedagoga, ale upewnij się. Tam dziecko przechodzi stosowne do wieku testy.
Dostaje do domu odpowiednie ćwiczenia i oczywiście zostaje wydane czasowe
orzeczenie o dysgrafii, dysortografii, dysleksji.
Jeszcze raz podkreślam, że jest to obowiązkiem wychowawcy i nie ma prawa Cię
zbyć.
Pozdrawiam - Małgosia

[olka444]

na dietla jest poradnie ale nie wiem gdzie dokladnie

[damina]

musisz postawić na swoim i być bezbzględna.Moje dziecko tak olewali
(zorientowałam się w przedszkolu ,że coś z nią nie jest tak).Teraz chodzi do 6
klasy i ma problemy.Musisz iść do pedagoga szkolnego i zażyczyć skierowania do
poradni dyslektycznej.Nie wiem gdzie mieszkasz ,ja wybrałam poradnię sama.Jest
dobra na moście grunwaldzkim bodajże na Krowoderskiej.Jeśli chcesz to mogę
udzielić więcej szczagułów ,bo leczędziecko już od dawna.

[woman_omen]

Dziekuje za odpowiedzi W klasie syna robili badania wszystkim dzieciom.
Pedagog szkolna nie uznala wyników mojego syna za niepokojace, mimo, ze
stwierdzone zostalo opoznienie w rozwoju sprawnosci graficznej (?),. Odrabiajac
lekcje z dzieckiem stwierdzam, ze jest coraz gorzej, mimo, ze duzo cwiczy i
bradzo sie stara. To jakby poza jego mozliwosciami Teraz wiem, ze chyba
jednak musze sama podjac starania w tej sprawie. Bo dziecko generalnie bardzo
zdolne i madre, tylko pisac nie umie <smutek>
Pozdrawiam

[margosia.kr]

***
Nie martw się

Dysleksja jest jednym z wielu rodzajów trudności w uczeniu się. Przejawia się w
niemożności opanowania przez dziecko czytania mimo co najmniej przeciętnego
poziomu rozwoju umysłowego, prawidłowego rozwoju fizycznego, właściwej
motywacji, prawidłowej metody nauczania, sprzyjających warunków
socjoekonomicznych. Dysleksji często towarzyszą:

dysgrafia - zaburzenie dotyczące techniki pisania objawiające się niskim
poziomem graficznym pisma,
dysortografia - trudności w opanowaniu poprawnej pisowni.

Choć dyslektycy mają trudności w uczeniu się czytania i pisania, to u
niektórych z nich przejawiają się wyjątkowe zdolności, np. w myśleniu wizualno-
przestrzennym, polegającym m.in. na tworzeniu dynamicznych, skomplikowanych
trójwymiarowych figur geometrycznych.

Sławni dyslektycy to np. H.Ch. Andersen, P. Picasso, Leonardo da Vinci, M.
Faraday, Agata Christie, Albert Einstein, Wilson Churchill.

Osoba dyslektyczna ma odmienne wrodzone właściwości, co oddziaływa na rozwój
jej zdolności, a w konsekwencji i umiejętności. Te zaś wpływają na taktyki,
które tworzą strategie poznawcze.

Niedopasowanie strategii uczenia się preferowanych przez ucznia i strategii
nauczania prowadzi do niepowodzeń szkolnych. Zaburzenia nerwicowe, brak
motywacji do nauki, niechęć do uczenia się w ogóle, poszukiwanie satysfakcji w
aktywności poza szkołą - oto dalsze konsekwencje dysleksji niepoddanej terapii.


DYSLEKTYK JEST INNY!


Jeśli Twoje dziecko ma problem dysleksji lub dysortografii ma prawo...

do korzystania z zajęć korekcyjno-kompensacyjnych prowadzonych przez
nauczyciela posiadającego przygotowanie w zakresie terapii pedagogicznej (na
mocy rozporządzenia MEN z 15 stycznia 2001 r. - Dziennik Ustaw nr 13, poz.
110),
przystąpić do sprawdzianu kompetencji w warunkach i formie dostosowanych do
dysfunkcji - na podstawie opinii publicznej poradni psychologiczno-
pedagogicznej wydanej nie później niż do końca września roku szkolnego, w
którym odbywa się sprawdzian (rozporządzenie MEN z 21 marca 2001 r. - Dziennik
Ustaw nr 29, poz. 323),
do wydłużonego limitu czasu na pisanie wszelkich sprawdzianów,
do bycia ocenianym z czytania i pisania wg kryteriów dostosowanych do jego
możliwości,
do dostosowania wymagań do jego możliwości,
do oceniania włożonego wysiłku, a nie uzyskanych efektów,
do indywidualizacji wymagań w związku z zadawanym materiałem do pamięciowego
nauczenia się (dodatkowy czas lub materiał w mniejszych porcjach),
być odpytywanym ze "słówek", dat, tabliczki mnożenia itp. po chwili na
zastanowienie,
na lekcji siedzieć blisko nauczyciela,
do indywidualizacji nauczania i wymagań podczas zajęć sportowych. Ocena nie
może być prostą konsekwencją odniesienia uzyskanych przez dziecko rezultatów do
norm dla danego wieku życia. Należy uwzględnić wiek rozwoju ruchowego dziecka,
który w przypadku zaburzeń dyslektycznych może być obniżony wobec wieku życia o
dwa, trzy lata,
do korzystania z "książek mówionych"- taśm magnetofonowych z nagraniami lektur,
które służą dzieciom do przyspieszenia procesu czytania. Można je wypożyczyć w
bibliotekach dla osób niepełnosprawnych (niewidomych), bibliotekach
pedagogicznych, dużych bibliotekach publicznych,
do korzystania z maszyny do pisania lub komputera,
do opisowego oceniania dyktand przez wskazanie ilości błędów. Stają się one dla
ucznia materiałem do indywidualnej pracy,
do takiego nauczania języków obcych, by miało ono charakter praktycznej nauki
ustnej komunikacji w sytuacjach codziennych,
do nauczania opartego na emocjach pozytywnych: zainteresowaniu, zaciekawieniu,
przeżyciu sukcesu, poczuciu kompetencji, siły i własnych możliwości.
Dysleksja, dysortografia i dysgrafia często współwystępują, ale niekiedy mają
charakter izolowany. W starszym wieku szkolnym kłopoty w czytaniu zmniejszają
się, natomiast trudności w pisaniu często utrzymują się przez wiele lat, bywa,
że do końca życia. Mimo skutecznej terapii ujawniają się zwłaszcza w sytuacji
stresu lub zmęczenia. Warto wobec tego bliżej przyjrzeć się dysortografii i
zastanowić się nad sposobami pomocy dzieciom, które dotknął ten rodzaj zaburzeń.


JAK POMAGAĆ DYSLEKTYKOWI?


Jeżeli Twoje dziecko ma problem dysortografii, nie traktuj je jak chore,
niezdolne lub leniwe. Nie łudź się też, że samo z tego wyrośnie. Jeżeli
pozbawisz je specjalistycznej pomocy, nie spodziewaj się, że jego kłopoty
skończą się same.

Nie ograniczaj mu zajęć pozalekcyjnych, ale i nie zwalniaj z systematycznych
ćwiczeń i pracy nad sobą. Bądź w kontakcie z poradnią, wykorzystuj wyniki badań
i zalecenia specjalistów zawarte w opinii pedagogiczno-psychologicznej.

Ustal kontrakt między Tobą a dzieckiem, który określa reguły współpracy:
dziecko uczyń odpowiedzialnym za pracę nad sobą, a siebie za pomaganie dziecku.
Pamiętaj o systematycznej pracy, gdyż każda przerwa w terapii jest
zaprzepaszczeniem włożonego wysiłku.

Bądź w stałym kontakcie z jego terapeutą. Korzystając z jego wskazań, włączaj w
zajęcia potrzebne dziecku ćwiczenia.

Zastanów się, czy opinię z poradni natychmiast przedstawić w szkole. Twoje
dziecko może zechcieć to wykorzystać jako zwolnienie z wszelkiego wysiłku
pokonania problemu. W przypadku niektórych dzieci opinię warto na jakiś czas
schować do szuflady domowego biurka i rozpocząć terapię dysfunkcji. Jeżeli
jednak problem jest zbyt duży do udźwignięcia we dwoje, skontaktuj się z
wychowawcą dziecka i innymi nauczycielami.

Pozwól dziecku pracować ołówkiem i gumką. Niech mu będzie wolno wytrzeć błędnie
napisaną literę i wpisać właściwą.

Nie należy mu dawać do nauczenia długich list wymieszanych wyrazów. Należy
raczej łączyć słowa w rodziny wyrazów, np. król, królestwo, królewna,
królewicz, królować lub wg wybranego klucza, np. mrówka, krówka, stówka,
żarówka.

Nie każ mu pisać wielokrotnie tego samego wyrazu, ponieważ w którymś momencie z
powodu zmęczenia lub wyłączenia się (a to często zdarza się dyslektykom) i tak
popełni błąd, co sprzyja utrwalaniu złych nawyków ortograficznych. Wystarczy,
jeśli dziecko przepisze uważnie wyraz 5 do 7 razy.

Pamiętaj o nagradzaniu. Nagrody powinny być częste i ważne, ale dawane jedynie
wtedy, gdy są zasłużone.

Poprawki na pracach dziecka powinny być robione w jego obecności.
Nie stosuj dyktand jako formy nauki. Lepsze z wielu względów jest pisanie z
pamięci.

Nie wystawiaj za ćwiczenia ortograficzne oceny szkolnej. Natomiast pod całością
pracy napisz ilość błędów i każ je dziecku znaleźć. Możesz mu ułatwić zadanie,
pisząc ilość błędów na marginesie każdej linijki lub stawiając kropkę przed
wyrazem z błędem.

Pamiętaj, że dziecko powinno mieć zawsze pod ręką słownik ortograficzny,
uwzględniający najnowsze orzeczenia Komisji Kultury Języka. Jeśli dziecko ma
problem z zapamiętaniem alfabetu, wyposaż je w ściągawkę.

Słowniki elektroniczne, komputery i ortograficzne programy edukacyjne (np.
Bolek i Lolek na tropie zaginionej księgi ortografii, Klik uczy ortografii,
Dyktando w praktyce) oraz magnetofony powinny wspomagać uczenie się.

Zachęcaj jak najczęściej do wielokrotnego powtarzania tego, co zrobiło. Jego
własny głos jest bardzo korzystny dla efektywności procesów pamięciowych.
Wyrazy z trudnościami niech zapisuje na małych kolorowych kartkach i umieszcza
w zasięgu wzroku. Poszczególne trudności warto przyporządkować określonym
kolorom kartek, np. "ż"- różowemu.

Stosuj mnemotechniki. Mnemotechniki polegają na tym, że uczymy dziecko
kojarzenia cech desygnatu z jego zapisem literowym. Pisownię wyrazu róża
łatwiej zapamiętać, gdy wyobrazimy sobie, że kreska nad ó i kropka nad ż to
odpowiedniki kolców róży. Źródłem pomysłów może być Ortografia na wesoło W.
Gawdzika.

Ucz wierszyków z trudnościami ortograficznymi. Im więcej w nich humoru i
emocji, tym lepiej spełniają swoją rolę, np. "Przez ó piszcie

[damina]

Ja też zrobiłam badania na własną rękę.Jezdzimy do Huty na Oś.Szkolne ,super
babka.Dziecko jesli ma zatwierdzoną dysgrafię itp.Ma dodatkowy czas na
zrobienie zadań i jest inaczej punktowane .Nie przegap tego.

[margosia.kr]

Zadzwoń tam. Zapewne uzyskasz pomoc.

31-131 Kraków
ul. Garbarska 1
tel. [phone]

Pozdrawiam - Małgosia
MOJE SKARBY


Możemy pomóc Kacperkowi!!!

[woman_omen]

Dziękuję Dziewczyny za pomoc. Pozdrawiam

[mama_dominiki]

Na ul. Gertrudy jest Poradnia Psychologiczno - Pedagogiczna Dla Dzieci
Dyslektycznych. Nie potrzebujesz żadnego skierowania od pedagoga szkolnego
(wiem , co mówię, bo sama jestem pedagogiem). Wystarczy tam tylko zadzwonic i
umówic się na termin badania (niestety nie mam przy sobie dokładnych namiarów,
ale możesz to sprawdzic w książce telefonicznej). Zawsze też możesz podejśc do
waszej rejonowej Poradni Psychologiczno - Pedagogicznej, ale z doświadczenia
wiem, że lepiej od razu udac się na Gertrudy - Twoje dziecko zostanie
potraktowane z większą uwagą