zaręczyny

[z_meetropolii]

dziewczyny jak macie ochotę podzielcie się swoimi wspomnieniami o zaręczynach,
czy były dla was niespodzianką ?
na początek ja ,aby nie być gołosłowną

zaręczyliśmy się w pierwszy dzień naszego urlopu nad morzem, trochę
przeczuwałam ,ze właśnie w te wakacje to się wydarzy. Od dłuższego czasu
rozmawialiśmy już o ślubie, ale bez żadnych konkretnych dat. W pierwszy dzień
pobytu nad morzem wybraliśmy się na plażę na zachód słońca,siedliśmy na kocu
,mój M. nalał wino ,mocno mnie przytulił i powiedział słowa które zapamiętam
do końca życia ( nie standardowe czy zostanę jego żoną ) a ja byłam naprawdę w
wielkim szoku ,że to się stało ehhh Piękniejszych zaręczyn nie mogłam sobie
wymarzyć a jak było u was?

[dorothy_mills]

U mnie też na plaży Ale byl jeden z ostatnich dni na wakacjach
(przypuszczam,ze moj N. sie stresowaldlatego nie był to pierwszy
dzień ) było pieknie, gorąco. Jak wracaliśmy do hotelu to do
autobusu wsiedli mariachi, a ja przepłakałam ze szczęscia i
wzruszenia całą droge

[alajna85]

I u mnie na plaży Tyle, że o wschodzie słońca Nieoczekiwanie, chociaż ślub
planowaliśmy

[greeneyes86]

A ja się wyłamię Nasze zaręczyny odbyły się w domu w Mikołajki wieczorem
Siedzieliśmy sobie na łóżku i gadaliśmy, był już konkretny wieczór a mój
przyszły nagle wstał i oznajmił, że idzie po coś na dół do samochodu. Wrócił
zdenerwowany, uklękł przede mną otwierając pudełeczko i wtedy padły te magiczne
słowa... Byłam tyle samo zaskoczona (mimo, że rozmawialiśmy o tym wiele razy),
co szczęśliwa A najbardziej zdziwił mnie sam pierścionek, taki jaki sobie
wymarzyłam, a do tego pasował idealnie No a później oczywiście szampan,
długie i piękne rozmowy o przyszłości i nie tylko prawie do rana

[zia86]

Zaręczyny na plaży. Super sprawa.
My mieliśmy zaręczyny takie jak nasz związek, nietypowe i
nieplanowane. Zaręczyliśmy się w galerii handlowej, pod fontanną.
W sumie od stycznia tego roku wiedziałam, że to się stanie,
nieoficjalne rozmowy cały czas trwały, poza tym razem wybieraliśmy
pierścionek. Mimo wszystko zaręczyny były dla mnie lekkim
zaskoczeniem. Wieczorem zadzwonił mój jeszcze wtedy chłopak i
powiedział, czy mogłabym przyjechać do galerii(w sumie nie pamiętam
czemu ja byłam w domu a on w galerii), więc przeczuwając co się
stanie, ubrałam się ładnie, wskoczyłam w taksówkę i popędziłam.
Spotkaliśmy się w środku i jak gdyby nigdy nic poszliśmy się przejść
po sklepach, w pewnym momencie narzeczony wziął mnie za rękę i
poprowadził schodami w dół, na dole jest bardzo ładne fontanna,
usadził mnie na skraju, uklęknął i zapytał się czy uczynię mu ten
zaszczyt i zostanę jego żoną. Oczywiście rzuciłam się na niego i
powiedziałam tak. Jacyś ludzie zaczęli bić brawo. Ogólnie bardzo miłe
i w sumie spontaniczne zaręczyny to były. A potem do 4 rano
rozmawialiśmy o torcie.

[ana-lucia123]

Zia, nie nazwalabym zareczyn, na temat ktorych rozmowy trwaly wczesniej
nieoficjalnie caly czas i do ktorych razem wybieraliscie pierscionek (brrr...)
NIEPLANOWANYMI i SPONTANICZNYMI. Zero w tym logiki. O miejscu juz nie wspomne...

[ann.k]

ana-lucia123 napisała:

> . O miejscu juz nie wspomne..

Osobiście uważam, że dla kogoś, kto ma tak konsumpcyjne i infantylne
podejście do życia jak Zia86, zaręczyny w galerii handlowej koło
fontanny są najlepszym miejscem jakie można sobie wyobrazić

Ale co do reszty masz rację

[zia86]

One były spontaniczne, bo tak jak mówiłam, wiedziałam, że to się kiedyś
stanie, bo rozmowy trwały. Pierścionek wybrałam w styczniu, ale
zaręczyny mogły się odbyć zarówno w lutym, jak i maju albo wrześniu,
czy jakimkolwiek innym miesiącu roku 2009. A miejsce nasze, myślę,
że dobrze do nas pasuje.

[lili-2008]

Byliśmy akurat na wyjeździe w górach. Wybraliśmy się pewnego, słonecznego dnia na Giewont. Wsponaliśmy się i wspinaliśmy (szliśmy inną trasą, od Doliny Małej Łąki), było ślisko, mokro (akurat tam słońce nie świeciło) i momentami strasznie. Do tego stopnia strasznie, że gdy wdrapaliśmy się na Przełęcz Kondracką mój luby stwierdził, że ma lęk wysokości i nie da rady wejść na Giewont. Ja lęku wysokości nie mam i już chciałam go zostawić na chwilę w tym miejscu i wejść na Giewont (już tak mało brakowało), gdy wtedy mój już mąż wyjął z plecaka czerwone pudełeczko i poprosił mnie o rękę
Heh, oczywiście Giewont sobie odpuściłam i cała w skowronkach wróciłam z nim do Zakopanego Rzecz miała miejsce w czerwcu 2007.
Ehh, piękne to były czasy

[jogny]

my zareczylismy sie tez podczas wakacji - pojechalismy do Nowego
Yorku i pewnego pieknego dnia przechadzajac sie po Central Park moj
narzeczony wyjal pudeleczko, ukleknal przede mna i tez wypowiedzial
te magiczne slowa, poczatkowo nie wierzylam ze jest w nim
pierscionek - moj N lubi mi robic kawaly i nie spieszylo mu sie do
zareczyn, rozmawialismy kilka razem wczesniej o tym a raczej ja mu
mowilam ze moglibysmy sie zareczyc a on srednio na to reagowal, wiec
sobie zazartowalam jak zobaczylam to pudeleczko ze pewnie sa tam
jakies czekoladki a nie pierscionek oczywiscie bylam wniebowzieta
jak zobaczylam moj pierscionek choc nie moglam go nosic od razu bo
byl za duzy oczywiscie zmniejszylismy go, teraz jest cudny i
perfecto

[ronalilly]

U nas było tak:
Późny wieczór, Luby dopiero wrócił do domu, ja już zasypiałam. Wziął prysznic, przyszedł do łóżka, buzi i dobranoc. Po chwili się pyta, czy byłby dobrym mężem. Ja mu odpowiedziałam (trochę na odczepnego, bo zmęczona byłam, ale oczywiście zgodnie z prawdą), że najlepszym i żeby już spał. To on złapał mnie za rękę i zapytał czy zostanę jego żoną. Ja już praktycznie "na śpiocha" mówię, że oczywiście ale żeby w końcu zasnął (wiem, straszna jestem). Wtedy on mi założył pierścionek na palec i powiedział, że mnie kocha. Byłam w ogromnym szoku, bo wcześniej nie toczyliśmy dyskusji nad małżeństwem, znaliśmy się dość krótko.
Może i zaręczyny zwyczajne, ale jak dla mnie najpiękniejsze

[ana-lucia123]

ronalilly napisała:

> Może i zaręczyny zwyczajne, ale jak dla mnie najpiękniejsze

moim skromnym zdaniem piekne - naprawde niespodziewane i prawdziwie
spontaniczne! pzdrwm

[martina.15]

wcale nie zwyczajne

moja przyjaciolka byla w Egipcie ze swoim lubym i on jej w wieczor nowego roku
cos mowil po egipsku, mowi i mowi a ona juz w lozku lezy i sie irytuje. on nie
wytrzymal i- ja sie ciebie pytam czy wyjdziesz za mnie ;P tak mi sie z tymi
zareczynami na spiocha skojarzylo

[lili-2008]

Wcale nie zwyczajne I naprawdę piękne

[freciczka]

I to się nazywa spontan
My się zaręczyliśmy w Wigilię. Przy całej rodzinie
To były nasze pierwsze święta razem. Pierścionek był zapakowany w wielkie pudło,
które w środku miało mnóstwo mniejszych pudełek.
Rozpakowanie prezentu od Narzeczonego zostawiłam sobie na koniec...ale jak go
otwierałam to Łukasz był już u mojego boku is pytał się czy zostanę jego żoną...
Byłam w totalnym szoku, bo to była ostatnia rzecz jakiej się spodziewałam- tzn.
ja już od jakiegoś czasu napomykałam że chciałabym się pobrać, ale Ł. jakoś
niespecjalnie się do tego palił, ogólnie uważał że dobrze nam tak jak jest. W
pewnym momencie uznałam nawet że ma racje...Tym większe było moje zaskoczenie i
radość
Oczywiście poryczałam się jak bóbr

[freciczka]

freciczka napisała:

> I to się nazywa spontan

ta wypowiedź do historii ronalilly

[linka.k]

Mamy takie swoje ulubione miejsce, w które chodziliśmy jeszcze nawet zanim
zaczęliśmy być razem (jako para) a że ja jestem dość sentymentalna (i zagorzała
domatorka), to właśnie je wybrał na miejsce oświadczyn (!). Tyle, że nie użył
słów "czy wyjdziesz za mnie" ani nic w tym stylu.

A zaręczyny dopiero będą.

[z_meetropolii]

ale się miło zrobiło i sentymentalnie Ci nasi faceci to naprawdę potrafią być
romantyczni

[aureolkaa]

W Szkocji, gdzie spędziliśmy ostatnie kilka lat, w naszym mieszkanku, podczas
kolacji przy świecach, dzień jak każdy inny, a zakończenie którego nigdy bym się
nie spodziewała. Banalnie, oklepanie, ale zaskoczona totalnie..z szoku trzęsłam
się kolejną godzinę. Za oknem pewno padało.Dzień jak każdy inny

[z_meetropolii]

jaka była reakcja waszych rodziców na tą wiadomość My czekaliśmy cały urlop
aby powiedzieć im to osobiście ... moi byli w wielkim szoku ( nie mam pojęcia
dlaczego ) mama mojego N. powiedziała tylko " no nareszcie ale się cieszę " heh
a potem to już się szybko rozeszło po rodzinie i znajomych

[freciczka]

z_meetropolii napisała:

> jaka była reakcja waszych rodziców na tą wiadomość

Mama Narzeczonego się poryczała (zawsze robi sceny), moi rodzice jak zwykle
robili dziwne miny (zawsze narzekali na moich chłopaków- po zerwaniu stawali się
ich fanami:/).
Teraz po prawie roku od zaręczyn już jakoś przełknęli tę "gorzką pigułkę" ale
nie powiem żeby ich wcześniejsze nastawienie nastrajało mnie pozytywnie...ale
cóż rodziców się nie wybiera...dobrze że Męża można

[aureolkaa]

rodzice mojego N byli bardzo zadowoleni-od dawna kibicowali, abyśmy w końcu
poszli "dalej", moi natomiast zdziwili się, pewno tak jak ja nie spodziewali się
że to nastąpi już teraz (już-tzn po 5 latach związku;p)
Cieszą się jednak wszyscy bo moi rodzice uwielbiają mojego N, a przyszli teście
uwielbiają mnie
Sielanka jak u Lubiczów na Sadybie

[freciczka]

Tylko pozazdrościć U mnie po prawie trzech latach związku unormowały się
stosunki z moimi rodzicami, ale za to zaczęły się problemy z teściową (tzn.
zaczęły się po ok roku kiedy "ukradłam" jedynego synka i nie pozwalam mu się z
mamą spotykać)


aureolkaa napisała:

> rodzice mojego N byli bardzo zadowoleni-od dawna kibicowali, abyśmy w końcu
> poszli "dalej", moi natomiast zdziwili się, pewno tak jak ja nie spodziewali si
> ę
> że to nastąpi już teraz (już-tzn po 5 latach związku;p)
> Cieszą się jednak wszyscy bo moi rodzice uwielbiają mojego N, a przyszli teście
> uwielbiają mnie
> Sielanka jak u Lubiczów na Sadybie

[aureolkaa]

ahh..znam te historie z synusiami mamusi, ale jestem zdania że trzeba od
początku reagować bo potem te "chore stosunki" będzie ciężko przerwać.
Powodzenia zatem życzę, a najważniejsze aby Twój mężczyzna widział, że
faktycznie masz powód aby walczyć o swoje

[zoselin1987]

Zaręczyny. Jak ja lubię wracać myślami do tej chwili.
Mój N oświadczył mi się na plaży, nad naszym polskim morzem < widzę,że nie tylko mój luby wpadł na taki pomysł> Byliśmy na wakacjach. N wiedział,że uwielbiam morze. Coś niby przeczuwałam,bo wcześniej rozmawialiśmy o ślubie itp. Ale i tak zaskoczył mnie, bo zrobił to w najmniej oczekiwanym momencie...wypowiedział magiczne słowa, a ja się poryczałam < nie mogłam wydusić słowa> Po chwili odpowiedziałam 'z przyjemnością' i ze łzami zapytałam : ' Ale Ty chcesz naprawdę,żebym to ja była Twoją żoną?'. Narzeczony do dziś się z tego śmieje. Mówi,że go tak rozczuliłam wtedy,bo wypowiedziałam to takim zapłakanym głosikiem malutkiej dziewczynki. Było dosyć ciemno,więc jak N założył mi pierścionek na palec to nawet nie widziałam jak wygląda < zaświecił mi latarką od tel komórkowego,żebym mogła zobaczyć > Trafił idealnie w gust i rozmiar! Także mogłam dumnie prezentować swoją prawą rączkę, przyozdobioną już pierścionkiem zaręczynowym

[diamond-beauty]

U nas było trochę inaczej, bo mieliśmy wyznaczoną datę ślubu po jakiś 4
miesiącach znajomości , ale nie wiedzieliśmy, czy do tego ślubu dojdzie [wiem,
wiem, mało romantycznie] czy też nie.
Jakieś 5 tygodni przed wyznaczoną datą ślubu ja się zapytałam co robimy, czy
będzie ten ślub czy też mam sobie zamawiać bilet do domu. Wtedy mój N
powiedział, że oczywiście, ślub będzie. Zaczęliśmy wtedy planować co i jak, o
pierścionku nawet nie było mowy.

W środę przed samym ślubem wróciłam do domu z pracy. Mój N zazwyczaj o tej porze
był jeszcze w pracy, ale tego dnia wziął sobie urlop.
Wchodzę do domu, a tam wszędzie ciemno, dziesiątki świec na dywanie i na
meblach. I ścieżka usypana z płatków róż, która prowadziła do sypialni.
W sypialni stał on, w tle leciała moja ulubiona piosenka ukochanego zespołu
[którego on niecierpi], było pełno róż w wazonach, płatki róż na podłodze i na
łóżku. I wtedy zaczął mi mówić co we mnie kocha i jak zmieniłam jego życie,
później uklęknął i zapytał czy dam mu ten zaszczyt i zostanę jego żoną.
Oczywiście się zgodziłam, założył mi pierścionek na palec, pasował idealnie.
Po chwili poszliśmy do kuchni, gdzie N wyjął najprawdziwszy szampan z lodówki i
truskawki w czekoladzie, a ja w tym czasie oglądałam pierścionek pod okapem
kuchennym :d
Po wzniesionym toaście poszliśmy do mojej ulubionej restauracji, w miejscu,
gdzie pierwszy raz się zobaczyliśmy, gdzie podeszłam do niego, żeby dać mu swój
numer telefonu. Po kolacji poszliśmy na kilka drinków w miejsce, gdzie była
nasza pierwsza randka, a na koniec nad zatokę, gdzie pierwszy raz się pocałowaliśmy.

Mimo, że było to dwa dni przed ślubem to byłam baaaardzo mile zaskoczona, bo
myślałam, że oficjalne zaręczyny będą dłuuuugo później.

[zoselin1987]

diamond-beauty napisała:

> Wchodzę do domu, a tam wszędzie ciemno, dziesiątki świec na dywanie i na
> meblach. I ścieżka usypana z płatków róż, która prowadziła do sypialni.
> W sypialni stał on, w tle leciała moja ulubiona piosenka ukochanego zespołu
> [którego on niecierpi], było pełno róż w wazonach, płatki róż na podłodze i na
> łóżku. I wtedy zaczął mi mówić co we mnie kocha i jak zmieniłam jego życie,
> później uklęknął i zapytał czy dam mu ten zaszczyt i zostanę jego żoną.

Jak z filmu

[freciczka]

diamond-beauty napisała:

> Mimo, że było to dwa dni przed ślubem to byłam baaaardzo mile zaskoczona, bo
> myślałam, że oficjalne zaręczyny będą dłuuuugo później.

Same zaręczyny rzeczywiście filmowe, ale nie za bardzo rozumiem całą
historię...Oficjalne zaręczyny miały być po ślubie??i wyznaczyliście datę ślubu
nie wiedząc czy do niego dojdzie?? Napisz coś więcej bo nas zaintrygowałaś

[ni24]

ja tez sie pogubilam...i kompletnie nic nie zrozumialam...

[diamond-beauty]

Już tłumaczę

Mój N. pochodzi z innego kraju, którego nie chciał i nie bardzo miał możliwość
opuścić dla Polski.
Poznaliśmy się jakieś 10 tygodni przed moim wylotem do kraju. Wróciłam do
Polski, ale już po 6ciu tygodniach siedziałam w samolocie do Niego na wizie
turystycznej ;]
Niestety nie odpowiadało mi życie "na garnuszku" a chcieliśmy być razem,
spróbować czy nam wyjdzie, bo tak fajnie nam było razem i jedyną możliwością,
żebym miała pozwolenie na pracę była wiza narzeczeńska. A żeby taką wizę dostać
data ślubu musia łabyć zarezerwowana w Urzędzie Stanu Cywilnego.
I nadszedł ten moment. Że albo zostajemy na zawsze razem, albo nigdy już się nie
zobaczymy... Wiedzieliśmy, że tak czy tak chcemy być razem, ale mój N. nie
chciał, żeby było tak "klinicznie i biznesowo", bo powiedzieliśmy sobie, że tak
będzie. Pójdziemy podpisać papiery, a prawdziwe wesele będzie w Polsce.
Dlatego nie spodziewałam się zaręczyn, pierścionka.
Ale my już po ślubie, nie kościelnym, nie zarejestrowanym w Polsce, ja nie
zmieniłam jeszcze nazwiska bo czekamy na ten ważniejszy z rodziną, tańcami i
polską tradycją.

[misself]

Mnie się chyba należy główna nagroda w kategorii "najgłupszy tekst w chwili
zaręczyn"

Umówiliśmy się, że siedmiolecie naszej znajomości będziemy świętować na drugim
śniadaniu w jednej z naszych ulubionych krakowskich knajpek. To był środek
tygodnia i akurat mieliśmy przerwę w zajęciach o tej samej porze, a wieczór
oboje zajęty. Przyszłam do knajpki zmarznięta jak sto pięćdziesiąt, zgrabiałymi
palcami odebrałam półmetrową różę, a na propozycję spaceru prychnęłam
niechętnie: "w taki ziąb, zwariowałeś?!".

Ale poszliśmy na spacer, a kiedy byliśmy na Małym Rynku, wyszło słońce. On wyjął
pudełeczko, zadał Pytanie - sformułowane dość... osobliwie - a ja rozpłakałam
się jak dziecko, po czym spytałam Go, czy nie jest całkiem zdrowy na umyśle.

Jak o tym teraz myślę, to dochodzę do wniosku, że coś musi być nie tak z
facetem, który chce się ożenić z dziewczyną z takim językiem...

[martina.15]

a ja jestem ciekawa jakie to slowa on dobral ze tak zareagowalas

[misself]

Moja reakcja miała raczej źródło w fakcie, że przez lata na każdą moją wzmiankę
o oficjalnej deklaracji swoich uczuć reagował tekstem typu "oj, chyba nie jesteś
taka głupia, żeby bez pierścionka myśleć, że cię nie kocham".

Kiedy zadzwoniłam do Mamy i powiedziałam jej "Mamo, dziś się zaręczyłam", ona
spytała groźnym tonem: "CO?! Czego ZNOWU nie zaliczyłaś?". Myślę, że te głupie
teksty mam po niej...

[martina.15]

ale sie usmialam, widac nasze mamy maja podobna wiare w swoje corki

[madziaq]

My pojechaliśmy na weekend do Krakowa świętować naszą szóstą rocznicę. Wcześniej
rozmawialiśmy o zaręczynach i ślubie, nawet dość burzliwie Tzn. co do tego,
że ślub będzie, nie mieliśmy wątpiwości, natomiast ja chciałam możliwie szybko,
a mój wtedy jeszcze chłopak uważał, że lepiej poczekać, aż oboje będziemy mieli
stabilną pracę, będziemy mogli być zupełnie niezależni od rodziców itd. W końcu
przekonał mnie i uznaliśmy, że poczekamy jeszcze z zaręczynami, tyle że on
niedługo potem zmienił zdanie, o czym ja oczywiście wtedy jeszcze nie wiedziałam

Oświadczył się w eleganckiej restauracji, czyli niby klasyka, ale oczywiście z
moją zdolnością do puscia romantycznych okoliczności wyszło nietypowo

Mieliśmy iść tam na kolację, przyszliśmy na obiad i to dość wczesny, bo pogoda
była tak paskudna (koniec listopada) że jakiekolwiek zwiedzanie czegokolwiek nie
wchodziło w grę. Przed wyjściem M. trochę mnie zafrasował, bo zaczął się ubierać
w marynarkę, podczas gdy ja zabrałam ze sobą sweter i dżinsy na zmianę w razie
gdyby te co miałam na sobie przemiękły Pytam go więc, po co się w tę
marynarkę wbija, przecież idziemy tylko coś zjeść i może na spacer. On mi na to
odpowiedział, że może do teatru pójdziemy, więc ja na to, że chyba sam do tego
teatru będzie szedł, bo ja w dżinsach i bluzie to raczej się nie wybiorę. Coś
tam posmęcił w odpowiedzi i poszliśmy

Znaleźliśmy fajną knjapkę przy rynku, weszliśmy i jak przyszło do zamawiania to
K. zaproponował, że może szampana. Ja na to: no co Ty, szampana do obiadu,
zwariowałeś? No więc zamówiliśmy wino. No i obiad przyszedł, bardzo dobry z
resztą, siedzimy, gadamy o pierdółkach, on coś tam zagaja, że chciał o coś
zapytać, a w tym momencie przyszedł SMS do mnie od mamy z pytaniem o coś. No
więc mówię "mów, mów, ja Cię słucham, tylko szybko odpiszę" Oczywiście
wstrzymał się chwilę, ja odpisałam, no i znów gadamy o bzdurach i pijemy winko.
Minął jakiś czas i K. mówi, że chciał o coś zapytać. Na to ja romantyczny tekst
roku "No jak musisz, to pytaj" No więc wyjął pierścionek i spytał, czy nie
zmieniłam zdania co do tego ślubu Nie płakałam, tylko śmiałam się jak głupia,
głównie z siebie, że mu tak "ułatwiałam" te oświadczyny W ramach świętowania
pojechaliśmy do kina obejrzeć Harrego Pottera, a że wypiliśmy wcześniej butelkę
wina i jakąś kawę z wkładką, to bardzo nam się film podobał

Następnego dnia pojechaliśmy powiedzieć jego rodzicom, a potem moim. Nie
wiedzieć czemu, wszyscy byli w szoku (choć się cieszyli) a przecież po 6 latach
związku to w sumie należało się "tego" spodziewać

[tomelanka]

ustalilismy kiedy beda zareczyny-w swieta wielkanocne po poludniu, co by zarla
specjalnie nie szykowac-kupilismy pierscionek, w sumie mielismy tylko poogladac,
mialam podpowiedziec co mniej wiecej mi sie podoba, jako ze pierscionkow nie
nosilam w ogole, ale ze byl dobry akurat i wpadl mi w oko to kupilismy,
przyjechal z rodzicami i siostra i szwagrem, bo bardzo chcieli byc, byla tez
moja babcia z dziadkiem, dzieki którym sie poznalismy "wiemy wszyscy po co tu
przyjechalismy...", tesciu: "ja nie wiem" , "wiemy, wiemy"; "pani M., panie M.
chcialbym panstwa prosic o reke panstwa corki"; mama: "zabieraj ja jak
najszybciej" ; dal wodke, dal kwiaty, padl na oba kolana, "Kasiu, wiesz ze Cie
kocham i chce spedzic z Toba reszte zycia, czy zostaniesz moja zona?", ja cicho
powiedzialam "tak", na co tesc stwierdzil, ze nie bylo slychac odpowiedzi, a
tesciowa, ze teraz zadowolona musze byc

wygralam w kategorii najbanalniejsze i najmniej romantyczne i spontaniczne
zareczyny?
jeszcze dodam ze mamy poltoraminutowy film, który nakrecil szwagier na wieczna
pamiatke

[najta]

Hehe Tomelanka, super Zwłaszcza teksty rodziców i teściów

A my zaręczyliśmy się tam, gdzie się poznaliśmy - czyli w Niedzicy na zaporze, z
widokiem na zamek. Otóż w trzecią rocznicę naszego poznania się mój chłop porwał
mnie do samochodu i powiedział, że zabiera mnie na wycieczkę niespodziankę z tej
okazji. No to fajnie, myślę, lubię niespodzianki Ale po drodze (jeszcze w
Krakowie) zajechaliśmy pod jeden sklepik i poszłam kupić bułki na nasza podróż
(Bo mała być ponoć całodzienna). W tym czasie chłop gdzieś znikł, ale jak
wyszłam ze sklepu to już czekał pod samochodem. Ok. Ruszyliśmy, ale znów się
zatrzymaliśmy, tym razem pod Tesco (wciąż w Krakowie) bo chłop znowu coś sobie
przypomniał, że chce kupić. Kupiliśmy linkę do samochodu, na wszelki wypadek. No
i chłop poprosił mnie, żebym poszła do auta zaniosła tę linkę, a on coś jeszcze
w sklepie zobaczy. No to poszłam. Pomyślałam sobie, że linkę wsadzę do
bagażnika. No i otwieram ten bagażnik, a gdzieś tam w odległości słyszę
rozpaczliwe: Nieeeeeee!!!!! Zdążyłam zobaczyć że w bagażniku schowane są kwiaty
Chciałam dobrotliwie udawać, że ich nie widziałam, ale chłopisko wszystko
zobaczyło.
No i ruszyliśmy w drogę. Ja się zaśmiewam do rozpuku, bo domyślam się już o co
chodzi w tej całej wycieczce, a chłop klnie na siebie i swoją głupotę
Domyśliłam się gdzie jedziemy. Ale było wspaniale. W Niedzicy mój kochany
zaprowadził mnie na zaporę, pokazał murek przy którym się poznaliśmy (nie
wierzę, że zapamiętał jaki to był murek ) przytulił, a potem poprosił mnie o
rękę
Potem zjedliśmy kanapki z kotletami
Pogoda była cudowna, mało ludzi w Niedzicy, byliśmy sami na tej zaporze Potem
zwiedziliśmy zamek i wieczorem wróciliśmy do domu.

[dorothy_mills]

najta jak blismy na Sylwku w Szczawnicy to zamek w Niedzicy mnie
zachwycił. Pięknie tam,scenerie mieliscie super

[zoselin1987]

najta napisała:

Pomyślałam sobie, że linkę wsadzę do
> bagażnika. No i otwieram ten bagażnik, a gdzieś tam w odległości słyszę
> rozpaczliwe: Nieeeeeee!!!!!

Najta,
wyobraziłam sobie to rozpaczliwe NIEEEE

[odsrodkowa]

U nas w ogóle było specyficznie. Ja wcześniej byłam dość sceptycznie nastawiona
do ślubów i on o tym wiedział. Dzień wcześniej kupiłam sobie mały pierścionek z
cyrkonią i zostawiłam go w samochodzie na noc. Następnego dnia o coś się
pokłóciliśmy i stwierdziłam, że ma sobie jechać do matki na noc, bo mnie wkurza.
Wyszedł, a ja się poryczałam z wściekłości na niego i siebie. Po chwili wrócił z
tym pudełkiem z samochodu i kwiatami i oświadczył mi się w naszym mieszkaniu.
Powiedział, że musi w końcu zaryzykować
--
Siła odśrodkowa jest siłą bezwładności. Oznacza to, że pojawia się ona tylko w
układach nieinercjalnych i jest właściwie siłą pozorną - czyli nie jest
powodowana konkretnym oddziaływaniem, ale wynika z ruchu samego układu odniesienia.

[zabciap]

My zaręczyliśmy się na stoku narciarskim na Słowacji. Nigdy nie
zapomnę tego dnia. Mój N był strasznie zestresowany i w sumie choć
pomysł miał bardzo romantyczny to samo wykonanie wyszło dość
zabawnie Ja akurat zjeżdzałam ze stoku a on czekał na mnie w
połowie drogi z pierscionkiem w rękach. Nie uklęknął twierdząć, że w
butach narciarskich ciężko się to robiAle ja i tak byłam mega
szczęśliwa bo wiem, że mój N nie należy do romantyków. Ogólnie byłam
zaskoczona ponieważ mój N nie spieszył się za bardzo do małżeństwa.

[misself]

Mój też nie ukląkł i też nie spieszył się do małżeństwa. Zresztą nadal się nie
spieszy Ale na stoku narciarskim... Bajka!

[katesaw79]

Bedac na wakacjach w Londynie postanowilismy jeden dzien spedzic w Dover, nad
ichniejszym morzem, aby zobaczyc klify.

Najpierw byla 2godzinna, poranna zabawa z 3 autobusami, a potem bieg na przelaj
przez centrum Londynu, zeby zlokalizowac nasz autokar (zdazylismy zdyszani na
minute przed odjazdem i zarowno kierowca jak i pasazerowie dziwnie sie na nas
patrzyli).
W ramach atrakcji dodam, ze jakis dzieciak za nami pol drogi zarl chipsy, a
potem puscil pawia, uhh...
A ja tymczasem przez cala droge nad morze mialam przeczucie, ze cos jest na
rzeczy (nie umiem wyjasnic czemu, po prostu mialam), ale tak na 100% pewna nie
bylam - ostatecznie pod koniec trasy doszlam do wniosku, ze pewnie sobie cos w
tym calym chaosie uroilam

Dotarlszy do centrum nadmorskiego miasteczka Dover, kombinowalismy jak dostac
sie juz konkretniej na te cale klify. Z rozeznaniem w terenie lekko nie bylo,
wiec lazilismy i lazilismy, az zaczelam marudzic, ze plecy mnie bola i ze buty
mnie pewnie zaraz poobcieraja, na co uslyszalam, ze "do wesela sie zagoi" (moj
N nigdy wczesniej nie uzywal w podobnych sytuacjach tego sformulowania i to
wlasnie upewnilo mnie w moich przeczuciach)

Nastepnie dorwalismy autobus, ktory zawiozl nad do miejscowosci o nazwie... DEAL
(sic!) i wreszcie dostalismy sie do tych naszych wymarzonych klifow (btw robia
niesamowite wrazenie, polecam )

Rzecz miala miejsce pod jednym z nich, na sliskim dywanie glonow, wsrod krabow
(akurat byl odplyw) - zostalam wycalowana, mocno przytulona i zapytana czy cos
dlan zrobie*
No i oczywiscie zrobie - juz w najblizsza sobote 31X

* pierscionek byl o 4 rozmiary za duzy, ale dla mnie w tym wlasnie caly urok!

Pozniej wdrapalismy sie na szczyt klifu (do krawedzi w ramach bezpieczenstwa
polecam sie raczej doczolgac), a nastepnie spoznilismy sie na autobus do Dover
(mial nas dostarczyc do naszego autokaru powrotnego - ostatecznie zobaczylismy
tylko jak ten odjezdza). Nastepnie zlitowal sie nad nami kierowca kolejnego -
ostatniego juz autokaru (a byl z tym problem, bo naszych biletow nie dalo sie
przebukowac...). Do Londnu dotarlismy w nocy - padnieci ale przeszczesliwi
Po drodze do hotelu nabylismy przepysznego kebaba 100% z baraniny i
skonsumowalismy go w lozeczku z butelka wina

Mam nadzieje, ze na wlasny slub uda nam sie nie spoznic

[kr_ka_11]

moj narzeczony, w piatek, w dniu kiedy mielismy jechac na weekend w gory, gdzie
oboje mamy domki, gdzie poznalismy sie 12 lat temu i zaczelismy byc para w
styczniu zeszlego roku, zawiozl mnie do pracy rano jakby nigdy nic. niczego sie
nie spodziewalam, on wzial na ten dzien urlop, napisal smsa, ze musi dluzej
zostac w pracy, i zebym poczekala na niego u rodzicow (mieszkaja kolo jego
biura). przyjechal jakby nigdy nic, i pojechalismy. tam zaluzje byly rozsuniete
co wzbudzilo moja ciekawosc ale skwitowal to tym, ze pewnie pan ktory wlacza
ogrzewanie je otwarl. ogrzewanie w czerwcu? nie zablyslam specjalnie, i nie
domyslilam sie nawet znajdujac czerwona roze na schodach ale w srodku roze,
swiece, przygotowana kolacja i muzyka... i on klekajacy... to bylo cudne. w
najdrozszym dla nas miejscu, gdzie sie poznalismy, gdzie nasz zwiazek sie
zaczal. zaskoczyl mnie bardzo. nie spodziewalam sie po nim takiego
zorganizowania i opanowania. niczego nie dal po sobie poznac, a potem tylko
smial sie na moje haslo na schodach.. "ten gosc sobie tu chyba schadzki urzadza"

[wrednababa]

Na sama mysl o zareczynach zaczynam sie smiac)))
Ja rowniez nie spodziewalam sie zareczyn..choc owszem bardzo o tym marzylam i
wiedzialam,ze niedlugo to sie stanie...
Pojechalismy na dzialke w czasie wakacji na ostatni wolny weekend bez dziecka(bo
akurat bylo na obozie)-w zwiazku z tym zaplanowalismy romantyczna kolacje, dobre
winko i .....no i upojna noc)
W zwiazku z tym zabralam z domu takie gadzety jak ponczochy, buty na obcasie
itp(trzeba dodac,ze dzialka miesci w srodku lasu i jest to zwykly drewniany
domek-bez luksusow).
No i kiedy juz wychodze z lazienki po kolacyjce taka odpicowana moj grzes kleka
przede mna i pyta sie czy zostane jego zona?
na co ja odpowiadam - teraz jest mi az glupio-"Ojej kochanie a ja tak w
ponczochach..jak ja to bede wszystkim opowiadac".
he he
Jakos tak te ponczochy mi nie pasowaly do tej romantycznej chwili)
ale wlasnie przez to nigdy nie zapomne tego wieczoru.
A emocje jakie wtedy czulam moglabym przezywac kazdego dnia do konca zycia.

[freciczka]

Mój pierścionek ma idealny wymiar, ale tylko dlatego że udało mi się kiedyś
zaciągnąć Narzeczonego pod witrynę Jubilera i mimochodem napomknęłam jaki noszę
rozmiar Wtedy pozostawało to w sferze marzeń, bo Ł. był stanowczo przeciwko
ślubom, ale warto było spróbować
Model w moim guście, ale o to już sam zadbał.
Jak się zapytał czy za niego wyjdę to się od razu poryczałam i musiał ode mnie
wyciągać odpowiedź...
Teraz święta podwójnie dobrze mi się kojarzą
A moja mama się śmieje, że zaręczyłam się ze Św. Mikołajem...

[misself]

freciczka napisała:

> Mój pierścionek ma idealny wymiar, ale tylko dlatego że udało mi się kiedyś
> zaciągnąć Narzeczonego pod witrynę Jubilera i mimochodem napomknęłam jaki noszę
> rozmiar

Mój sprawdził. Wziął jeden z moich pierścionków, które leżały na toaletce, i
nałożył mi na palec we śnie, po czym zabrał pasujący do jubilera. Do dzisiaj nie
wiem, jakim cudem się nie obudziłam wtedy.

[zabciap]

hehe sprytny jest skoro się nie obudziłaś

[basiula1984]

Wzorem do wielkości mojego pierścionka była zawieszka od soku
Tymbark Pasowała idealnie i na dzięki niej mam idealny
pierścionek

Co zaś do zaręczyn to...był to piątek, 14.11.08. Dzień wcześniej
obchodziliśmy nasz 14miesiąc (wiem wiem...powiecie, że szybko
strasznie) Po pracy wróciłam do domu,a że miałam jeszcze chwilę
zanim musiałam iść na uczelnię, przebrałam się w piżamkę i zabrałam
za prasowanie. W tym momemcie dostałam smsa od mojego Ł. że
wieczorem zabiera mnie na kolację. Na co ja - że zajęcia kończę o
21. Na co on, żebym w takim razie czekała na niego w domu.No to
czekałam. Prasowałam i czekałam Przyszedł. Jak zobaczyłam ogromny
bukiet kwiatów od razu wiedziałam o co chodzi Wyciągnął mnie zza
tej deski, klęknął i zapytał łamiącym się głosem...standardowo
zapytał "zostaniesz moją żoną...yyy...tzn wyjdziesz za mnie?" A
ja, chociaż po części byłam gotowa na to pytanie, zdębniałam i
zdołałam tylko wydusić "Ychy". Na uczelnię już nie poszłam a
zamiast tego pojechaliśmy na kolację

Może ta piżama i deska do prasowania nie brzmią zbyt romantycznie
ale przynajmniej mam co wspominać a nie jak jedna moja koleżanka
tydzień wcześniej, na pytanie co będzie robić w nadchodzący weekend
odpowiadała "My się jedziemy zaręczać"

[najta]

Może Ci coś dosypał do kolacji???? ;P

[najta]

To było do Misself

[z_meetropolii]

o jak miło mój wątek wyróżniony
napiszcie coś o reakcji rodziców

[nietoperekeb]

Ja też się zaczynam śmiać na samą myśl ale o tym jak mój luby
próbuje, próbuje i...mu nie wychodzi
Za niedługo minie nam 10lat (tak 10 !!)i w dodatku nie mieszkamy
razem (ale to przez teściową ), no i o ślubie i wszystkim
rozmawiamy już od dobrych 3 lat ale niestety mój G jest taki jakiś w
tym wszystkim powolny że tak schodzi kolejny rok.
Teraz mu stukneła 30-stka i chyba go to ruszyło. Stwierdził że
wybierzemy salę, oglądaliśmy, częściowo już wybraliśmy i on wtedy
chyba sobie przypomniał że najpierw to sie oświadczyć by chciał
Na wczasach chyba go poruszyła romatyczna atmosfera zachodzącego
słońca i wybraliśmy pierścionek. Ok pierścionek był ale..mi go nie
dał..?
Od czasu powrotu strasznie ale to strasznie kombinuje i przy tym
okropnie się stresuje i bardzo to po nim widać. Już naprawde zaczyna
to być śmieszne, jak kolejny dzień wyciąga mnie do kanjp bo chyba
sobie ubzdurał że koniecznie mi się oświadczy w restauracji...tylko
że chyba ciągle mu cos przeszkadza. Chyba najlepiej będzie jak sama
mu się oświadcze bo chyba się nie doczekam

ps. ale najlepsze jest to że wszystkim naookoło opowiada że ślub na
wiosnę

[krezzzz100]

Cudne, Nietoperekebku )))))Ma to swój wdzięk, nieprawdaż?)))

Pociągnij tę konwencję dalej, kup mu pierścionek (taki bardziej męski) i mu się
oświadcz romantycznie. Niech nosi
Mój nosi. Poważnie. I jest to baaaardzo miłe. Ale mój Mąż jest jednak nietypowy.

[krezzzz100]

A u nas to ja w pewnej chwili szepnęłam mu do ucha: "wyjdź za mnie")))) On
odszepnął: "tak".
Pierścionek dostałam długo, długo po. Byłam zaskoczona. W sumie- nie wiem,
czemu, no...jakoś się nie spodziewałam, bo jesteśmy nie za bardzo ceremonialni.
Ale to ten pierścionek jest dziś moją obrączką

Mam poczucie, że to ja wybrałam. I bardzo dobrze mi z tym.