Zaręczyny

[Gość: oczekująca]

Ciekawa jestem w jaki sposób oświadczył się Wam wasz luby. Wpisujcie proszę ciekawe pomysły na zaręczyny

[Gość: azzie]

kładliśmy się właśnie spać (przyjechałam do niego z innego miasta, przez pewien
czas był to związek na odległość), zgasiliśmy światło, powiedział że ma coś dla
mnie i położył na kołdrze. zdziwiłam się ki diabeł, co to takiego, że nie dał
mi za dnia, tylko musi po ciemku. zaświeciłam lampkę i zobaczyłam małe
pudełeczko z pierścionkiem w środku. zamurowało mnie: raz - że to pierścionek,
dwa - że taki ten chłop wstydliwy, że oświadcza się po ciemku. ale następnego
dnia, już w dzień, klęczący i z kwiatami zapytał mnie raz jeszcze czy za niego
wyjdę.
zawsze kiedy zgada się na temat oświadczyn mam dylemat, no bo jak opowiedzieć,
ze pierścionek dostałam w łóżku, nie narażając się na dwuznaczne uśmiechy?

[aquillka]

A ja mialam zareczyna niedawno, bo 24 pazdziernika. Moj ukochany kleknal przede
mna najperw z pierscionkiem. Wyznal mi milosc przy rodzicach, zapytal czy chce
za niego wyjsc, nie pamietam dokladnie co mowil, bo bylam " w siodmym niebie".
Po zalozeniu pierscionka na palec, ucalowal to miejsce. Potem kleknal z
bukietem czerwonych roz. Na koncu wreczyl kwiaty mamom, podziekowal moim
rodzicom za to ze mnie tak wspaniale wychowali i swoim rodzicom za wychowanie.
Moze nie napisalam nic oryginalnego, ale dla mnie sa to najpieksniejsze
zareczyny....

[Gość: xxx]

Zareczylas sie niedawno, to zapewne odpowiesz nam na pyt. - Na którym palcu
której reki nosi sie pierscionek zareczynowy? A po slubie nosi sie go razem z
obraczka czy osobno?

[aquillka]

ja pierścionek zaręczynowy noszę na serdecznym palcu prawej ręki.
znam taką właśnie tradycję.
Jeśli chodzi o obrączkę, którą włożę już za 5 dni, to widziałam różnie, albo
pierścionek razem z obrączką,albo pierścionek na wskazującym, a obrączka na
serdecznym.
Ponieważ obrączkę mam dosyć szeroką to będę nosiła pierścionek na palcu
środkowym.

[aquillka]

> pierścionek razem z obrączką,albo pierścionek na wskazującym, a obrączka na
> serdecznym.

przepraszam za pomyłkę, chodziło oczywiście o palec środkowy a nie wskazujący...

[Gość: jarod]

Generalnie cudze zaręczyny to zawsze żenada, ale te powiem nieliche.

[Gość: jarod]

to komentarz do postu azzie

[Gość: azzie]

dzięki

[Gość: Patrycja]

Cha cha, ja mialam podobnie. Tyle ze nie po ciemku) i po prostu na wakacjach
nad morzem.
Potem otworzylismy butelke wina.
Jak wrocilismy z wakacji, to on przyszedl jeszcze z kwaitami do domu "prosic" o
moja reke Rodzicow. Bylo wesolo i bez wiekszych ceregieli.

[Gość: Patrycja]

To znaczy tez w lozku wzial moja reke i zalozyl mi pierscionek i spytal, czy
zostane jego zona.

[Gość: Aga]

Mój ukochany oświadczył mi sie z nienacka.Był sierpień,piękny słoneczny
dzień.Pojechaliśmy za miasto na mały piknik.Lężąc na kocyku pod drzewkiem bo był
straszny upał mój ukochany nagle stwoerdził że musi mnie o coś
zapytać.Odpowiedziałam,to słucham a miałam zamkniete oczy.Jak je otworzyłam
zobaczyła go klęczącego przedemną w ręku trzymał pudełeczko z pierścionkiem.Tak
mnie zamurowało ze nie mogłam wydobyć z siebie głosu!No ale jak już mowa wróciła
to oczywiście powiedziałam tak.Slub w lipcu 2005,juz nie mogę sie
doczekać.Pozdrawiam.

[kotek1232]

Rzecz działa się w magicznej stolicy hazardu i szybkich ślubów, czyli w Las
Vegas. W pierwszą rocznicę bycia razem ukochany zabrał mnie na wieczorny spacer
po mieście. Poszliśmy na Strip (główna ulica, najbardziej kolorowa i bajeczna),
usiedliśmy na górce blisko kasyna Ceasars Palace i powspominaliśmy rok. Za
chwilę przyszedł strażnik i nas przegonił, więc przenieśliśmy się w inne
miejsce, na trawnik przy fontannach. I tak sobie siedzieliśmy i rozmawialiśmy i
w pewnym momencie moje Kochanie poprosiło, żebym wstała i zamknęła oczy. I gdy
je otworzyłam, klęczał z pierścionkiem. Przeżyłam szok. I tu urwę opowieść .
Jeszcze tej samej nocy rozstaliśmy się, a tydzień później w tym samym miejscu
zaręczyliśmy się.

Rok później, czyli w minione wakacje, znów byliśmy w Las Vegas. I chyba wszyscy
się domyślają, co zrobiliśmy .

Wszystkim studentom polecam program Work & Travel USA - mówię wam - życiowa
przygoda!

[Gość: aihnoa]

... a ja program Socrates-Erasmus))) Z tych samych powodów)) (i nie staram
sie siac propagandy unijnej))
Pozdrawiam!

[Gość: Bianka]

Moj zabral mnie na przejazdzke nad morze, chodzilismy sobie wzdluz plazy, bylo
jeszcze zimnawo i pusto. Nagle sie zatrzymal mowiac, ze musimy jeszcze cos
zrobic i zaczal wyciagac cos z plecaka, myslalam, ze aparat i zrobimy zdjecie,
ale nie - wyjal pudeleczko, ukleknal i mym oczom ukazal sie zloty pierscionek z
brylantem i zapytal: kochanie, zostaniesz moja zona? Po chwili wzruszenia i
mojej zgody wyjal szampana z plecaka, kieliszki no i aparat Wracajac
kupilismy tort i oswiadczylismy nasze zareczyny jego rodzicom (akurat u nich
wtedy bylismy), bylo milutko, a potem po powrocie zrobilismy uroczyste
poinformowanie moich rodzicow, tez z tortem, koniakiem dla taty i kwiatami dla
mamy Bylo super.

[emilly29]

Powinny byc zaskoczeniem i niespodzianką. U mnie niestety takie nie były. Moze
to dlatego, ze oboje jestesmy po rozwodzie, nie wiem.
Moje pierwsze zaręczyny były takie: no kiedy się w końcu hajtniemy.
Więc umrę niedoświadczając cudownych zaręczyn.
Dlatego bardzo Wam zazdroszczę i pozdrawiam

[scislo7]

nie ma czego zazdrościć - przecież nie chodzi o te słonca zachody, tylko o Was!
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=10678&w=19056709&a=24427072
pozdrowiam serdecznie!

[mamajagody]

Zobaczcie jaki opis zaręczyn znalazłam na Forum "Kuchnia". Wg mnie chłopak
stanął na wysokości zadania! Sam na koniec pyta, czy nie było za
bardzo "podstepnie". Oceńće to same(i)!
Jeśli chodzi o zaręczyny to był mały psikus - wcześniej przygotowałem
fotografię z mnóstwem kwiatów, po drugiej stronie ta sama fotka, ale kwiatami
wypisany napiś "wyjdziesz za mnie ?" (musiałem trochę posiedzieć w programie
graficznym) - pocięte wszystko na puzzle, które stroną bez napisu miała ułożyć
moja Wybranka
Jak już pewnie zaczęła się czegoś domyślać (co poźniej mi potwierdziła) bo nie
pozwalałem obrócić puzzli na drugą stronę, aby nie było tak łatwo i zbić Ją
z tropu, wręczyłem Jej pod koniec kolacji w nagrodę za ułożenie łamigłówki
...... nie pierścionek, tylko srebrny wisiorek (w pudełeczku rzecz jasna).
Po kolacji (jak już pewnie nic się nie domyślała) poszliśmy w śniegu bbrr na
spacer pod Wawel i wmiejscu gdzie się powiedzmy "poznaliżmy" 3 lata temu
pozwoliłem Jej przeczytać napis na drugiej stronie puzzli, w międzyczasie
wyciągnąłem różę z płaszcza, padłem na kolano i .... wieci już co było
dalej.

Nie za bardzo "podstępnie" ?

[atrament]

Mnie mój mąż tez nie oswiadczył sie oryginalnie i sam o to do dziś pluje sobie
w brodę. Mieszkalniśmy wtedy razem. Pewnego ranka ubieraliśmy sie do pracy, ja
stała w rajstopach i zapinałam bluzkę. rozmawialismy o naszych sąsiadach, gdyż
nie bardzo ich jeszcze znaliśmy. Powiedziało mi sie wtedy: wiesz, nasi wszyscy
sąsiedzi myslą, że jesteśmy mężem i żoną. Na co mój chłopak odpowiedział: a
chciałabyś,śaby tak myśleli? No to ja dalej: czy to maja być oświadczyny? Tak!
No cóż .. powiedziałam że siś zastanowię.. Dałam mu odpowiedź po tygodniu,
choć od razu wiedziałam jaką dam. Może dlatego że odbyło sie to tak zwyczajnie,
byłam na niego zła. A mąż mój sam po latach przyznał, że głupio mu z tego
powodu, ale czasu cofnąć się nie da.
Chłopaki, oświadczajcie sie z pomysłem!!! Myslę, że to ważna chwila, często
rzutuje na dalszy bieg związku dwojga ludzi.

do atramentu

[Gość: kka]

Ja tam mysle, ze mialas najbardziej oryginalne zareczyny ze wszystkich
tutaj )) Przynajmniej mozecie powspominac po latach, jak bylo inaczej!!!!
Wydaje mi sie, ze ja sama bylam najbardziej szczesiwa wtedy gdy pierwszy raz
rozmawialismy o slubie i gdy ten pierwszy raz, w Grodnie zapytal czy nie zechce
spedzic z Nim reszty zycia. bez pierscionka, szampana itd. Chociaz te drugie i
trzecie zareczyny byly bardzo piekne...

A tak swoja droga na pierwszej randce bylismy wlasnie w kinotece w PKiN. I
przed oswiadczynami tez... Pierwsy raz rozmawialismy o slubie w Grodnie, wiec
po oswiadczynach warszawskich kupilismy ruskiego szampana

[Gość: aga]

hehehehe mnie oświadczył się mój mąż w sylwestra o północy...byliśmy na
imprezie w akademiku, o północy wszyscy wyszliśmy na dwór by powitać nowy rok i
w momencie, gdy wszyscy zaczęli składać sobie życzenia On zapytał "czy chcesz
zostać moją żoną?" i nałożył mi na palec pierścionek; po kilku minutach
pierścionek zgubiłam bo był trochę za duży, ale na szczęście znależliśmy go w
śniegu )pomijając to że doskonale wiedziałam kiedy się oświadczy,a wypity
wcześniej alkohol chwilę po zaręczynach mnie ściął było naprawdę bardzo
romantycznie i miło. po jakimś tygodniu został zaproszony na obiad przez moich
rodziców i oficjalnie poprosił o moją rękę.

[Gość: zona]

a moj juz obecny mąż, zrobił to tak. rok temu miej wiecej o tej porze
podchodziliśmy do serii egzaminów. po ostatnim wracalismy do jego domu. bylam
na prawde bardzo zmeczona i myslalam tylko o tym, aby sie położyć spać. on
natomias miaj przygotowaną niespodziankę. wchodzimy do niego do pokoju a tam
gra nastrojowa muzyczka, pokój ozdobiony świecami. pomimo to niczego się nie
domyślałam. za moment on wręcza mi ogromny bukiet róż, a ja nadal się nie
domyślałam, myślałam, że to z okazji naszej rocznicy bycia ze sobą kilkunasatu
miesięcy. a on zaraz klęknął pzrzede mną i zadał to pytanie. a ja byłam w
totalnym szoku, rozpłakałam się ze wzruszenia i powidziałam tak. za jakiś czas
opowiedział mi o tych wszystkich przygotowaniach, że jakiś tydzień wczesniej
zapytał moją mamę czy się zgadza na zaręczyny itp. miałam największą
niespodziankę mojego życia, bedzie co wspominać.

[Gość: literka m]

Drogie Panie, czytam Wasze posty i oczom nie wierze. Jak nic rysuje sie z nich
(przepraszam za porownanie) obraz glupiutkiej i slodziutkiej dziewczynki, ktora
chodzi ze swoim panem i wladca i czeka az on zadecyduje kiedy nadszedl "ten"
czas.
Te niespodzianki i zaskoczenia, cudo. A ja zawsze myslalem, ze zareczyny to
nastepstwo pewnej szczegolnej i dluzszej zazylosci i dla obu stron jak
najbardziej naturalny i normalny etap, raczej daleki od zaskoczenia.

Wydaje mi sie, ze Wasze listy to nic innego jak wspomnienie romantycznej
przeszlosci znanej nam raczej z filmow, gdzie ona siedziala cicho i wzdychala
do ukochanego, ktorego widziala niesmiale spogladajac zazwyczaj w kosciele a on
mogl sie oswiadczyc albo nie, bo taki mial kaprys. do tego jesli nie pasowal do
tego "interesu" to rodzice panny mogli go...odprawic i musial ja albo wbrew
rodzicom albo szukac innej.

Ech, ja chyba kobiet nigdy nie zrozumiem. Raz pisza o rownej roli kobiet w
zwiazku, a raz o zaskoczeniach zareczynowych.

[madeleine7]

A Ty sie nie cieszysz z niespodzianek w życiu? Nie jest Ci miło jak ktoś
znienacka sprawi Ci, radosć, wzruszy, spowoduje, ze łza Ci sie zakręci w oku?
Jesli można komuś sprawić tym radość to trzeba olać feminizm, konwenanse, dume,
XX wiek i takie tam. Przygotowania i formalnosci ślubne sa juz na tyle nudne i
pozbawione romantyzmu, ze niech chociaz zaręczyny będą takie jak kiedyś.
Poza tym większość mężczyzn kobiece wspominanie o zaręczynach traktuje jak atak
na jego terytorium więc dziewczyny czekają cierpliwie...

[Gość: Ania]

Ja moję zaręczyny wspominam bardzo miło. Mój ukochany postanowił, że pojedziemy
na wycieczkę do Pragi (byliśmy tam wcześniej i tam właśnie po raz pierwszy
rozmawialiśmy o byciu razem na zawsze). Stwierdził, że musimy pozwiedzać resztę
zabytkó i takie tam. Kazał zabrać jakiś "lepszy"ciuch, bo może gdzieś
wyskoczymy . Wybraliśmy się na spacer,potem była bardzo elegancka restauracja
no i pogaduchy. W momencie, gdy w ogóle się tego nie spodziewałam wziął moją
rekę i wsunął. Mi pierścionek na palec oraz powiedział "Czy zostaniesz moją
żona?". Byłam kompletnie zakoczona i strasznie szczęśliwa Z resztą dalej
jestem szczęśliwa A jak wspominam te zaręczyny to częstko łezka się
zakręci Pozdrawiam wszytkie narzeczone.

kwestia terminologii

[anna.agnieszka]

Drodzy Forumowicze,
dla mnie to są dwa różne pojęcia: oświadczyny - czyli chwila, kiedy
(zwyczajowo) chłopak prosi/pyta dziewczynę by została jego żoną i zaręczyny -
kiedy to tenże sam męzczyzna przychodzi poprosić/poinformować jej rodzicow o
ich zamiarach czyli po zgodę na ich ślub.

W uczonych księgach bon tonu wyczytałam, że tak naprawde to Narzeczony
pierścionek ofiarować powinien Narzeczonej dopiero po zapytaniu Jej rodziców
(oczywiście do Mamy przychodzi się z kwiatami a do Ojca z dobrym alkoholem) o
zgodę i to na oczach wszystkich zebranych. Ciekawe jednak, co, jesli ona nie
zechce? Zdecydowanie lepiej najpierw spytać samą zainteresowaną

Oczywiście, jestem zwolenniczką modfikowania starych tradycji - bo chyba nic
piękniejszego nie oże zostać w pamięci młodych, kochających się osób jak
romantyczne, niezwykłe i intymne wyznanie sobie uczuć i postanowienie o
kroczeniu razem przez zycie.

Natomiast nurtuje mnie wciąż (mimo, że dla mnie osobiście to już temat
nieaktualny) - jak w dzisiejszym, współczesnym świecie rozwiązać kwestie
zareczyn i poznania rodzin - aby z jednej strony nie urazić tradycyjnych
poglądów rodziców, z drugiej - nie urzadzać przedstawienia z proszeniem o rekę
na kolanach, a nawet (jak donosi "Rytuał rodzinny") - błogosławieństwem przez
rodziców narzeczonych oraz (sic!) pierścionka zaręczynowego!

Ew. proszę o odpowiedz na wątku "jak TO powiedziec". Tam też moja odpowiedź -
jak mie się "oświadczono"

[owiesia24]

Ale sie ciesze ze powstal taki watek-cudo!! U mnie było tak- 1 sierpnia
wieczorkiem kłade sie spac(pidżamka,wałki na głowie!)a tu nagle dostaje semsa-
zeby wyjzec przez okno-no wiec patrze a tam moje Kochanie w garniturku pod
krawatem.Część dalsza semsa brzmi zeby sie ubrac szybciutko i nic nie mowic,ani
słówka!Wiec troche skołowana naciagam na siebie jakąś kiecę i lecę z sercem na
ramieniu-myślałam ze ktos umarł,czy coKochanie sadza mnie do samochodu i daje
kartke(na której wypisane sa instrukcje-bo cały czas sie nie odzywaze gdzies
pojedziemy i zebym nic nie mowila i ze bede miala zawiazane oczy!! No i
jechalismy i jechalismy i potem jak juz dojechalismy to mnie jeszcze gdzies
prowadzil (caly czas zawiazane oczy i ani słowa-głucha cisza).Potem usłyszałam
piosenke Krajewskiego "wielka miłosc" a potem zdjał mi opaske.Nigdy wczesniej
nie czułam sie tak bajecznie-bylismy sami,przed pólnoca,w ciemnym parku
zamkowym,pod Miłożębem Japońskim gdzie przyjezdzaja pary młode robic slubne
zdjecia(ma liście w kształcie serca).Wokół tylko swiatło świec i oświetlone
baszty zamku królewskiego.A potem był szampan,róże i pierscionek z brylantem i
te moje ukochane oczy wpatrzone we mnie z nadzieja gdy pytał:czy zostaniesz
moja zoną.No cóż-popłakałam się.Potem długo tańczylismy sobie pod tym
drzewkiem -nawet na chwilke wpadł pan straznik sprawdzajac co sie dzieje bo
muzyka roznosiła sie po całym parkuA potem była jeszcze jedna niespodzianka-
okazało sie ze nie wracamy do domu No i byłam księżniczka na zamku,w
apartamencie dla nowożeńców!! Heh...szkoda ze zareczyny sa tylko raz w
zyciu.Zyczę każdej przyszłej narzeczonej takich wrażeń!!Pozdrawiam cieplutko!!

[Gość: Sorry]

Sorry, ale to jak w tandetnym romantycznym filmie!

[Gość: XXXX]

ZAZDROŚCISZ???

[Gość: Sorry]

Nie! Miałam swoje. Zimą na spacerze!

[Gość: XXX]

No i jak ci z tym dobrze to nie czepiaj sie innych.Każdemu podoba sie co
innego.Ja dla swojej kobiety tez wymyśle cos extra.

[owiesia24]

...i tyle.

[Gość: kka]

moze tak.
Literko m:
To nie jest tak, ze glupiutkie dziewczynki czekaja na swojego rycerza. Przeciez
spotykaja sie ze swoimi mezczyznami, znaja sie, wiedza, ze kiedys sie
zdecyduja, zeby byc razem lub tez nie. z reguly wyczuwaja czy jest dobrze...
Zareczyny musza byc piekne, wyjatowe itp. Noi faktycznie mezczyzni, gdy
podejmuje sie watek slubu, chowaja glowe w piasek, bo to oni musza decydowac i
nie wolno zabierac im wolnosci. To tyle do literki m.

U nas bylo tak. Moj luby po raz pierwszy powiedzial mi, ze chce spedzic ze mna
reszte zycia na weselu mojej przyjaciolki, w przeddzien moich urodzin. Wesele
bylo w Grodnie Nastepnego dnia, znowu zaczal skladac deklaracje, ja Mu
powiedzialam, ze ja tez chce z Nim byc zawsze i na jakis czas temat sie
skonczyl. Potem w czerwcu zaczelismy ustalac dae zareczyn. Nie jestesmy z tych
samych miast, wiec nie bylo to takie proste. Ustalilismy, ze 31.07 przyjedzie
do mojego domu z Ojcem, bratem i bratowa. Wszytstko ok. Na poczatku lipca
zaczal mnie namawiac, zebym przyjachala jeszcze do Niego, bo zyc beze mnie nie
mogl. No to przyjechalam na 6 dni. 10.07 poszlismy do kina, a potem zabral mnie
na 30 pietro PKiN. Ja caly czas do Niego mowilam i mowilam. W koncu mi
przerwal, powiedzial, ze ma mi os waznego do powiedzenia, ukleknal ("Kochanie,
co sie stalo, co robisz?), wyjal czerwone pudeleczko... i zapytal czy uczynie
Mu ten zaszczyt i zostane Jego zona... Troche mnie to zdziwilo, PRZECIEZ MIALY
BYC OFICJALNE ZARECZYNY Z RODZICAMI... no i nawet nie powiedzialam tak, a
raczej "no, pewnie, Kochanie, przeciez juz Ci mowilam, ze tak, wstan" no i si
rozplakalam... A potem kupilismy szampana, ciasto i pojechalismy do domu. Tam
zrobilismy sobie ekstra kolacje i rozmawialismy do nocy... A potem to juz byla
oficjalna czesc: wizyta w moim domu, kwiaty dla Mamy, butelka dla Taty...
Nie byly moze jakies szokujace... Nie byly moze jakie wyjatkowe w swietle tego
co tu czytalam... Ale byy nasze i dla nas zawsze beda najpiekniejsze!!!

[Gość: a]

Eeej no co Ty nie przejmuj się.
Ja też nie lubie cukierkowatosci, ale uważam że Twoje zaręczyny i tak były o
niebo lepsze niż jakieś standardowe oswiadczyny w restauracji.
Najwazniejsze że było Wam cudownie, a chłopak się wysilił.
Pozdrawiam

[ailija]

U nas nie było może zbyt romantycznie, ale jak dla mnie cudownie
Pojechaliśmy na weekend do Jgo rodziny w innym mieście. Oczywiście wszyscy
sugerowali, że to wizyta w wiadomym celu i zaproszenie na wiadomą imprezę.
Zaprzeczaliśmy i w końcu uwierzyli. Wracając po weekendzie do domu, w
samochodzie rozmawialiśmy o gościnności Jego rodzinki i ni z tąd ni z owąd
stwierdził, że zobaczę jak to będzie, jak na prawdę pojedziemy prosić na nasz
ślub. Mimo, że już wtedy wiedzieliśmy, że resztę życia chcemy spędzić razem
(wiedzieliśmy to już po 5 dniach znajomości), było to dla mnie baaardzo miłym
zaskoczeniem. Zaraz po tym jak mnie lekko "przytkało" (mimo wszystko), spytał,
czy ja też tego chcę. Oczywiście, że chciałam
Nie było może całej tej romantycznej oprawy, ale oboje tego nie lubimy. Było
normalnie, naturalnie i na luzie, czyli najcudowniej, bo z serca

[ailija]

tzn. to były oświadczyny
Zaręczyny będą w styczniu. Pierścionek też wybieramy razem, bez ceregieli z
niespodziankami (nie zawsze miłymi).

Pozdrawiam

[Gość: kayleigh]

Pewnie zaraz mi się oberwie, że tandeta, żenada itp, ale dla mnie to było jedno
z najpiękniejszych przeżyć w życiu. I cieszę się, że mogę je Wam opisać.
Po kolei było to tak (streszczam relację narzeczonego + rodziców, bo wszysko
było uknute w tajemnicy przede mną): mój Sens najpierw zadzwonił, upewnił się,
że nie ma mnie w domu i umówił z moimi rodzicami na "za 2 godziny" nie mówiąc
im po co. Przyszedł z bukietem do mojej mamy, nie znam szczegółów, ale poprosił
o moją rękę i zgode dostał Uzgodnili datę zaręczyn na pierwszy dzień Bożego
Narodzenia (to było rok temu). W święta wiedziałam, że przyjdzie, więc nie
zdziwiłam się bukietem róż dla mnie, jedną dłuugą dla mojej mamy ani
garniturem - jak święta, to święta. Chociaż szczerze przyznam, że zaczęłam coś
podejrzewać. Poszliśmy do kościoła, potem był obiad, a tu dalej nic. Poczułam
się lekko skołowana, bo już prawie byłam pewna, że "to właśnie
dzisiaj"(wcześniej rozmawialiśmy na ten temat i cały czas była mowa, że dla
mnie to będzie niespodzianka, więc naturalne było, że starałam się domyśleć jak
najwięcej ). I w momencie, gdy stwierdziłam, że to chyba jeszcze nie teraz i
najmniej się tego spodziewałam ujrzałam Go klęczącego przede mną na środku
pokoju, mamy łzy w oczach i tatę też wzruszonego. I jego drżące ręce, gdy
próbował otworzyć pudeło z pierścionkiem, które się właśnie zacięło...
A potem był szampan i zamówiony wcześniej fotograf w osobie naszego kolegi,
dłuugi narzeczeński spacer, zaskoczenie reszty rodziny...
Milutko było

[Gość: a]

up

Odjechane, szalone...

[minerwamcg]

Już na tym forum opowiadałam o naszych zaręczynach, ale co mi tam, opowiem
jeszcze raz

Siedzieliśmy sobie w knajpie w większym towarzystwie, byliśmy już na leciutkiej
bani. Pomiędzy mną a moim najmilszym sprawa była mniej więcej przesądzona, cały
czas jednak o przyszłym małżeństwie rozmawialiśmy "czysto teoretycznie",
podkreślając to na każdym kroku. Teraz też "czysto teoretycznie" zapytaliśmy
naszą wspólną przyjaciółkę, czy gdybyśmy się pobierali, zostałaby naszym
świadkiem. Ucieszyła się i zapytała, czemu mój najmilszy mi się jeszcze nie
oświadczył. Odpowiedź była prosta: "bo nie mam kwiatów". Przyjaciółka wzięła
pod mankiet drugą i znikły. Zjawiły się z najfantastyczniejszym bukietem
zaręczynowym, jaki w życiu widziałam: koniczyna, stokłosa, babka, stokrotki,
jakieś trawy... słowem, wszystko, co mogły zerwać z okolicznych trawników.
Wyszliśmy przed knajpę, stanęliśmy w kręgu, i wtedy mój luby buch na jedno
kolano i recytuje całą formułę ślubną: "czy masz wolną i nieprzymuszoną wolę
pojąć za męża tu obecnego... którego tu widzisz?" Miałam. Wszyscy gratulowali
nam i składali życzenia – a potem wróciliśmy do knajpy świętować. Co prawda
odtąd mój narzeczony twierdzi, że oświadczył mi się po pijanemu – ale po
pierwsze, na drugi dzień był tego samego zdania, a po drugie – pierścionek
kupiliśmy już na trzeźwo. Z czerwonym oczkiem.
Niedługo potem byliśmy razem u mojej mamy (mieszkamy w różnych miastach) a
potem u jego rodziców, i przedstawiliśmy im siebie nawzajem jako narzeczonych.
Mama dostała kwiatek, ja od przyszłej teściowej drugi pierścionek (też z
czerwonym oczkiem, ale nie taki ładny ) i tyle. Piętrowych błogosławieństw
nikt nie wygłaszał, coś w rodzaju uczty zaręczynowej odbyło się u mnie w domu z
jakimś dobrym plackiem i butelką wina, rodziny spotkały się parę miesięcy
później i jest ok. Wszystko w każdym razie odbyło się naturalnie, ciepło, z
właściwą nam obojgu dozą szaleństwa. Będziemy mieli o czym opowiadać
dzieciom

...niezapomniane...

[pyszczysko]

My poznaliśmy sie przez netnajpierw pisalismy do siebie smsy,listy,e-maile. w
którymś z sms-ów,pojawiło sie stwierdzenie "chciałbym sie z Tobą zestarzec".
dzieliło nas ponad 500km, oświadczyny były pod drzewem,pieknym dębem w
parku,wśród spacerujących ludzi,bawiących sie dzieci.To ta Miłość. Było to 1,5
roku temu.Za parę dni rocznica naszego ślubu,a perę dni dowiedzieliśmy sie,ze
bedziemy rodzicami.pozdrawiam)

[Gość: Pinakolada]

Po pijaku, kolezanki przyniosly bukiet....uuuu, a on sam nie mogl sie zerwac?
nie utrzymalby sie na nogach? Nie mogl sie schylic, aby zerwac choc jeden
kwiatek? Musial byc postawiony pod pregierzem wszystkich przyjaciol....eh,
dobrze ze u mnie bylo inaczej.

[amalita]

U mnie bylo tradycyjnie: bylismy sami, nad morzem, na wakacjach, po kolacji w
pokoiku wzial mnie za reke i zadal "to" pytanie wkladajac jednoczesnie mi na
palec pierscionek. Bylam bardzo zaskoczona i troche mnie zatkalo. Zaczelam sie
smiac i rzucilam mu sie na szyje, zamiast normalnie odpowiedziec. Potem
wypilismy po lampce wina. Nie bylo klekania, siedzielismy przytuleni. Po
wakacjach kazde z nas poinformowalo swoich rodzicow, a potem on przyjechal do
moich oficjalnie "prosic o ma reke". Potem byla kolacja u moich rodzicow, aby
rodzice sie poznali i ustalalismy przebieg slubu, bo od razu ustalilismy date.

[dikande]

-----------------------------

[Gość: Gos]

Poprosił mnie o rękę 19-02-2004 roku, w środę. To żadna rocznica, dzień jak
każdy. Oglądaliśmy wieczorem tv, gadka o niczym, a ja czyję że jest jakis
stremowany, jak nie on. Pytam co się dzieję, a on wstaje, wyjmuje pierścionek,
siada na przeciw mnie i z dziecięcą nieśmiałością (facet 25lat!) pyta czy wyjdę
za niego. Do tej pory jak mi sie przypomni, mam ochotę go wyściskać. To było
takie zwyczajne, a przez to cudowne.

[althea35]

Pierwszy raz spytal mnie czy za niego wyjde w szpitalu na ostrym dyzurze...
lezalam na lozku i czekalismy na lekarze (4 godziny!). Bylam zaskoczona, ale od
razu sie zgodzilam!
A pozniej juz z pierscionkiem w samolocie do Paryza, byl szampan i gratulacje
od kapitana. Bylo cudownie!