jak byc kochana

[Gość: młoda teściowa]

kochani poradzcie co zrobić w sytuacji kiedy synowa ma problem ze zwracaniem
się do mnie i męża słowo mama i tata nie wychodzi z jej ust zwraca się do nas
bezosobowo, jestem teściowa od niedawna może macie jakieś doświadczenie w tej
kwesti proszę o poradę

[Gość: zocha]

to trudne ja do mojej tesciowej mowie bezosobowo czasmi wyrwie mi sie pani
dala mi nie raz bolesnie odczuc a takze wielokrotnie powiedziala wprost iz nie
jestem czescia jej rodziny
natomiast do tescia mowie papo, papciu tak zartobliwie, ale widze ze jest mu
milo
nie potrafilabym powiedziec tato, ale chce by odczul, ze doceniam jego
zyczliwosc i szacunek do mnie
natomiast do tesciowj najbardziej pasuje mi pani
jest mi osoba zupelnie obca
ale poniewaz nie chce wzbudzac komentarzy reszty rodziny wiec mowie bezosobowo
naszczescie rzadko sie widujemy
ja nie pytana sie nie oddzywam, a ona i tak od poczatku mnie ignoruje i udaje
ze nie istnieje
wiec praktycznie nie ma mowy o jakiejkolwiek konwersacji
a mysle ze Pani powinna dac swojej synowej troche czasu
moze ja osmielic
nie naciskac jesli nie bedzie jej latwo
nazywac ja swoja corka i traktowac jak corke

[Gość: Baburka]

Moja synowa też początkowo wyraźnie międliła w gardle słowa zarezerwowane dla
rodziców, co w pełni rozumiem. Obecnie odkopała piękną formę _niech mama_ i
konsekwentnie się z nią męczy. Jej zmagania stanowią dla mnie źródło niejakiej
uciechy. Nie zamierzam dorosłej kobiety pouczać, jak ma się do mnie zwracać,
słyszy przecież, że syn nie bawi się w wyszukane formy, a mnie to zupełnie nie
przeszkadza. Musi upłynąć trochę czasu, aby dziewczyna poczuła się swobodnie w
nowej rodzinie. Mnie osobiście jest najzupełnie obojętne, czy dla synowej
zostanę mamą, panią, baburką czy jakimś bliżej jeszcze nieznanym rzeczownikiem
własnym.

[Gość: Gocha]

Mam fantastyczną teściową (od 23 lat), drugą mamę. Może powiem, co mi się w niej
podoba i to będzie jakaś wskazówka. Nie wtrąca się w nasze sprawy, a jak widzi
jakieś problemy, to raczej staje po mojej stronie. Liczy się z moim zdaniem, a
ja zawsze wysłuchuję, co ona ma do powiedzenia. Pomaga mi w miarę swoich
możliwości (ma chore serce). Rozumie, że wybrał mnie jej ukochany syn i dla
niego obie jesteśmy ważne. Dlatego nigdy nie traktowała mnie, jak konkurencję,
rywalkę, ale jak córkę. Wymieniamy się gazetami, książkami, płytami, filmami.
Jej najważniejszą dewizą jest: postępować tak, jak sama chciałaby być traktowana.

[Gość: przyszła teściowa]

Gocha -dziekuję za te słowa!
"Jej najważniejszą dewizą jest: postępować tak, jak sama chciałaby być
traktowana. "
mam nadzieję , że sama tak bedę postępować.

[Gość: Baburka]

Niekoniecznie synową satysfakcjonować będzie to, co odpowiadałoby Tobie.

[nadare]

Gdy tylko pomysle o mojej tesciowej, budza sie we mnie najcieplejsze uczucia.
Moja tesciowa jest ode mnie 43 lata starsza, wiec z powodzeniem moglaby byc
moja babcia:) Jest naprawde cudowna osoba - chocby dlatego, ze zdecydowala sie
urodzic dziecko (czyli mojego meza) majac 43 lata, za co jestem jej
niesamowicie wdzieczna. Jest bardzo wrazliwa i od samego poczatku czulam sie
przez nia zaakceptowana. Nigdy nie marzylam, ze znajde tak wspanialego meza, a
co dopiero tak kochanych tesciow:) Mimo iz mamy wspolny dom (kazdy w nim
oddzielne mieszkanie), czujemy sie z mezem samodzielni (bez zbednego wtracania
sie). To, co cenie w mojej tesciowej jest jej wyczucie, kiedy moze mi cos
doradzic, a kiedy powinna mnie zostawic sam na sam z pewnymi decyzjami. W
zadnym wypadku nie komentuje porzadkow w moim mieszkaniu i lubi moja kuchnie -
z wzajemnoscia:)

[Gość: synowa]

Jestem mężatką z prawie 20-letnim stażem. Jeszcze przed wyjsciem za mąż
przyjełam załozenie, że moja tesiowa jest przede wszystkim matką mojego męża.
Wychowała go, wykształciła i za to jestem jej winna wdzięczność. Dozgonnie.
Na początku było bardzo dobrze, nawet jak pojawiła się druga synowa, która już
na starcie miała lepiej - cóż żona ukochanego pupilka teściowej. To aż biło po
oczach. Nic to, myślałam sobie, i jako jedyna byłam ślepa i głucha.
Potem zaczęły się dogadywania, że moi rodzice powinni coś pomóc (oczywiście
finansowo). Pomagali, ale nie widzielismy z mężem powodu, aby ogłaszać to
publicznie, bo sądziliśmy, że teściom będzie przykro, gdy okaże się, że to oni
nic nie dają.
Po karczemnej awanturze, którą mi zrobiła: że jestem utracjuszką i powinnismy
mieć naskładane pieniędzy (mąż inzynier w państwowej firmie, ja wychowywałam
dwoje małych dzieci dzieci, mieszkania - wynajmowane), że zrujnuję mojego męża,
ze moi rodzice powinni nam pomóc, bo przeciez ja nie pracuję i tym
podobne "zarzuty". Załamałam się, wyjechałam do domu i nie pokazywałam się rok.
Mąż próbował dociec o co nam poszło, bo nie mógł mi uwierzyć. Przeciez wiedział
jak się starałam. Ta sprawa wracała między nami bardzo długo.
Byłam jeszcze bardzo młoda i musiało do mnie dotrzeć, że ludzie (nawet
tesciowa) nie zawsze chcą dostrzegać nasze dobre intencje.
Przeszło mi.
Nadal jeździłam z dziećmi do teściowej, spędzalismy tam wakacje - bo
wiedziałam, że bedzie jej miło. Starałam się być dla niej jak córka. Szanowałam
ją, dzieci uczyłam szacunku dla dziadków. Nigdy niczego nie oczekiwałam, a za
wszystko dziękowałam. U mnie była miłym, najbardziej oczekiwanym gościem. Po
niewielu latach okazało się, że małżeństwao drugiego syna jest kompletną
porażką. Więcej, druga synowa nie szanowała ani męża, ani jego rodziców, ani
jego rodziny.
Teściowa ochłonęła i zmieniła front. Zaczęły się opowieści do sąsiadów, że taka
mądra, że taka zaradna (mogłam wreszcie pójść do pracy), że ... wzór cnót
wszelakich. Było dobrze, do czasu.
Gdy moja teściowa kilka lat temu nie potrafiła sobie poradzić ze stresem, a to
bardzo silna osobowość i musi w takim przypadku kogos atakować, zaatakowała
mnie.
Tak się złożyło, że byłam jedyną obcą w domu (mąż, córka, syn i wnuki - to
swoi, synowa - obca). Zrobiła mi karczemną awanturę, zarzuty z pogranicza
absurdu i groteski. Ja nie brałam udziału w w tej awanturze, w moim imieniu
wystepowali moi "adwokaci" - mąż, teść, jej córka.
Mój syn (jej wnuk) i mąż (jej syn) oświadczyli mi, że moja noga więcej tam nie
postanie. Ale i po tym ochłonęłam, wyjaśniając im, że to nie o to chodzi, aby
się obrażąć. To nieuniknione, że w rodzinie mogą pojawiać się takie sytuacje.
Trzeba umieć sobie wybaczać.
Wybaczyłam.
Nadal tam jeżdżę. Syn czasem mnie pyta, ile mogę jeszcze znieść. Tłumaczę mu,
że człowiek jest tylko człowiekiem i nie zawsze zachowuje się racjonalnie.
Czasem zupełnie niepotrzebnie emocje biorą górę. Dzieci (nastolatki) wiedzą, że
zawsze odnosiłam się z szacunkiem do rodziców mojego mężą, szczególnie poza ich
plecami. Szanuje mojego męża i jestem dla niego oparciem. Teściowa w tym
przypadku nie miała za grosz racji. Cóż życie.
Teraz miedzy nami jest bardzo dobrze, jestem kochaną synową. Mój mąż podczas
każdej wizyty słyszy, jakie ma szczęście, jak dobrze trafił, jaka ma madrą
żonę. A ja cieszę się, że jest dobrze. I czekam na kolejny cios, który może
nastąpi za ro, za dziesięć lat. Nie wiem kiedy, ale wiem, że będzie.
Myślę jednak, że dzięki temu będę lepszą teściową. I że moi synowie widzieli,
ze matce trzeba wiele wybaczyć. Chociaz mam nadzieję, że nie będzie powodu mi
wybaczać.
Co moge zasugerować: szanuj synową, to że jest ona młodsza i po prostu mniej
doświadczona, nie oznacza, że nie ma uczuć.

[pandora_]

Chyba najważniejsze jest "let go" - wypuścić swojego syna czy córkę i pozwolic
im zacząć nowe życie u boku ukochanej osoby. Ja mam koszmarną teściową, jak z
najgorszych horrorów i dowcipów. Nie zaakceptowała mnie, ukochanej swojego
jedynego syna. Traktuje mnie jak dopust Boży i swoim zachowaniem doprowadziła do
tego, że ja - starająca się, próbująca nawiązać kontakt, wyrozumiała mimo
wszystko - skamieniałam. Mam moją teściową w nosie, delikatnie mówiąc. Ona
ciagle przede wszystkim czuje się matką swojego syna i tylko jego, na czym
cierpi jej własne małżeństwo, moje niestety też. W swojej zaciekłości
doprowadziła do tego, że odwracają się od niej znajome, którym na mój temat
opowiada oczywiste bzdury. Jednocześnie potrafi kłamać w żywe oczy, opowiadając
na przykład mojemu Tacie, jaka jestem wspaniała i jaka jest ze mnie dumna. A ja
ciagle pamiętam, jak pomagałam jej, kiedy jeszcze mój mąż nie był moim mężem w
porzadkach i wszystkim, kiedy przyszły teść miał wypadek i leżał w szpitalu. Nie
robiłam tego po to, żeby sie przypodobac - taka jestem (kupuje prezenty dzieciom
znajomych, pamiętamo urodzinach i rocznicach, kocham sprawiać radość innym) i
wiedziałam, że pomoc się przyda. Podziękowała, co było bardzo miłe. Ale nigdy
sama z siebie mi nie pomogła, kiedyś jak byłam ciężko chora i z gorączką,
zabrała małego do siebie (na nieszczęście kilka miesięcy czekaliśmy na
wykończenie mieszkania i mieszkalismy w ich domu) - owszem, spora ulga, ale
nawet nie spytała, czy czegoś mi trzeba. Skończyło się tak, że młodego i siebie
ewakuowałam do moich rodziców kilkadziesiąt km dalej - i pamiętam tylko tyle, że
przyjechał po mnie Tato, bo ja sama nie byłabym w stanie dojechać.
Po dwóch latach z okładem przestałam sie starać. Nie znosze tej kobiety z całego
serca, choc miałam nadzieję, że będę mogła w niej odnaleźć nie tyle bliskiego
członka rodziny, co partnera do rozmów, babci dla dziecka, po prostu - teściową.
Za to babcia mojego męża wynagradza mi to w dwójnasób. Jest kochana, wspaniała
i uwielbiam ją za wszystko!

[Gość: ewa]

Ja rowniez mam okropne doswiadczenia z moja tesciowa. Ona nigdy nie
zaalceptowala mnie i na dodatek buntuje mojego a jej jedynaka przeciwko mnie.
Po 22latach malzenstwa czuje sie jak obca w jej towarzystwie, a on ciagle
wyszukuje okazje zeby mnie udowodnic, ze jestwm zla zona, matka i synowa. Teraz
sie przestalam kontaktowac z nia tylko gdy trzeba w czyms pomoc. Jest to bardzo
przykre ale ja musze myslec o moich potrzebach tez.
Ewa

[wadera3]

Ja miałam niedobrą, zaborczą wścibską i niesprawiedliwą teściową,
kiedy dorośli moi synowie, obiecałam sobie,że nie zgotuję ich partnerkom takiego
piekła jakie stało sie moim udziałem, to wystarczyło.
Szanowałam ich wszelkie wybory, poza tym wypracowałam taki kontakt z synami,
że gdyby któryś z nich wybrał sobie "nieodpowiednią" dziewczynę, nie miałabym
dużego problemu z rozmową na ten temat.
To trochę tak jak z wychowywaniem dzieci, mnie sie udało okiełznać dwóch
chłopaków tylko dlatego,że jako matka pamiętałam co wyprawiałam jako nastolatka
:) a swięta nie bylam:D
Moje synowe,doskonale wiedzą,że jakby co-trzymam z nimi:D

[oliwka117]

Przede wszytkim nie wrtącać się!! Nawet nie mówić co się myśli na dany temat.
Ignorować, nie kazać się non stop odwiedzać, szanować zdanie synowej, czas syna
i synowej, nie kupować im jedzenia a wspólne spotkania umilać a nie czepiać się.
I należy pamiętać: po ślubie dla syna najważniejsza ma być żona!

[Gość: zewa]

Mam wspaniałą teściową od 25lat. W czasach kiedy ja brałam ślub, nie było innej
alternatywy - wszyscy moi znajomi mówili do teściów mamo , tato.Przez głowę mi
nawet nie przeszło, że może być inaczej. Mówię więc tak do dzisiaj i uważam to
za naturalne. To ja zabiegałam o teściowej i teścia akceptację. Uważałam, że
należy im się wielki szacunek.Dziś nie3stety bywa inaczej.
Pierwsza dziewczyna mojego syna była przemiłą osobą, rozmawiałyśmy o wszystkim.
Druga mówiła mniej ale była miłą i kulturalną osobą. Trzecia przychodzi bez
zaproszenia do mojego domu np. o 23 godzinie( musi coś pilnie zrobić na
komputerze). Za zjedzony obiad nie dziękuje, o umyciu naczyń po sobie nie ma mowy.
Z obawą patrzę w przyszłość kiedy słyszę o wspólnym zamieszkaniu.Jestem osobą
bardzo otwartą, łatwo nawiązuję kontakty ale jeśli mam komuś okazać szacunek,
to oczekuję tego samego dla siebie.Ze smutkiem patrzę na młode osoby ,ktore
myślą,że wszystko im się należy.Zapominają o powiedzeniu - Jak Kuba Bogu, Tak
Bóg Kubie. Poadrawiam wszystki synowe.

[Gość: jotka42]

Chcialam odpowiedziec na inny post ale nie wyszlo. Dziewczyny, wy nie macie
pojecie o tym, ze waszymi tesciowymi sa bardzo mlde 40- paroletnie kobiety [ a
kobiety w naszm kraju już zyią ponad 80 lat] i ze jak wy bedziecie miały te 46
lat to bedziecie oburzone, ze ktoś was określi staruszkami.To są fajne
kobiety , tylko za bardzo zarogramowane przez swoje role spoleczne. Świadomie
lub nie! Ale to podobno Wy jesteście te mądzrzejsze?!! Wątpię!! Wasz poziom
wyksztalcenia jest żalosny. Co wiecie o Tatarkiewiczu?

[Gość: tesciowa]

jotka,madrosc,to nie wiedza,ale zrozumienie jakiegos fragmentu
rzeczywistosci.Cala ta dyskusja ma na celu wlasnie zrozumienie
problemu,ktory,jak widac porusza,dreczy i niepokoi.Historia filozofii nie daje
recept na zycie,co najwyzej uczy umilowania madrosci.O relacjach ze swoja
tesciowa Tatarkiewicz przeciez nie pisze.
Zauwazylas jednak inna wazna rzecz,te mianowicie,ze kobiety dzieli nie tyle
wiek,co role spoleczne,ktorymi zanadto sie przejmuja.Od siebie dodam,ze
wszystkim chodzi o to samo...o milosc,jakkolwiek mialaby sie wyrazac.Cala ta
dyskusja pokazuje to w sposob oczywisty,malo tego swiadczy rowniez o pragnieniu
zdobycia tej najcenniejszej madrosci zyciowej,jaka jest zdolnosc do kochania
drugiego czlowieka.Mysle,ze Tatarkiewicz patrzylby z sympatia na nasze
poszukiwania prawdy o nas samych.

[pantarejka]

Będziesz/jesteś świetną teściową.

[on-na]

Teściowa ma przechlapane z definicji? NIe sądzę. Gdybym wyszła za byłego
narzeczonego - miałabym wspaniałą teściową. Była to osoba ciepła, troskliwa,
pełna taktu. I kulturalna! Miała wiele zainteresowań, lubiła rowerowe wycieczki,
świetnie pływała. Nidy na nic się nie uskarżała a miał za sobą raka nerki (no i
jedną nerkę usuniętą na skutek tegoż). Kiedy trzeba było się zająć dzieckiem
(mojej niedoszłej szwagierce trafiło się nieplanowane trzecie), była zawsze do
dyspozycji. Uprzedzała telefonicznie o swoich wizytach - i to nie na zasadzie
"już jadę, gotujcie obiad" tylkopytała, czy może tego a tego dnia przyjść.
Bardzo ciepło ją wspominam i pozdrawiam przy każdej okazji :-) Kiedy
rozstawałam się z jej synem powiedziała: "mój syn nie wie co traci".
Natomiast matke mego męża jest po prostu okropna... :-( Wiecznie jojczące,
uskarżające się na los babidło. Nigdy nie pracowała. Utrzymanie zapewniał mąż. W
domu gosposia, bo babie i gotować się nie chciało. Potem mąż ukrócił te
fanaberie, ale babsko pozapisywało dzieci na stołówki i rozmaite kółka
zainteresowań, żeby tylko jak najmniej mieć z nimi do czynienia. Nie wiem po
czarta te dzieci miała, chyba tylko po to, żeby męża przy sobie utrzymać. Jest
zimna, zero troski o najbliższych, za to sama bezustannie domaga się uwagi. Ona
MUSI być w centrum zainteresowania. Bez przerwy wymyśla sobie jakieś choroby -
a zdrowa jak koń i życzę neijednej emerytce, żeby miała taką kondycję. Wywala
furę kasy na rozmaite mleczka, fluidy, kremu itd. ma tego więcej niż ja i mąż -
i jojczy, że wszystko kosztuje.
Wnukami interesuje się tyle, co zeszłorocznym śniegiem, nawet nei wie w której
są klasie, na co chorowali itp. - ale jęczy z żałobną miną, że nikt się do niej
nie odzywa. Ma zero znajomych, jak kiedyś wybrała się do niej jakaś koleżanka,
to ej tylko uchyliła drzwi i trzymała tę babkę na wycieraczce przez pół godziny!
i znowu pretensja do losu, że "nikt do niej nie przychodzi".
Siedzi tylko z nosem w telewizorze, albo na balkonie, djest w pełnie sprawna i
zdrowa - spokojnie wszystko przy sobie zrobi - ale uważa, że dzieci poinny jej
fundować sanatorium rok w rok i najlepiej jeździć tam z nią do towarzystwa!
Jak być kochaną?... Cóż, zainteresować się trochę drugą osobą. Nie plotkować na
jej temat. Nie starać się jej oczerniać w oczach męża i pozostałych dzieci czy
wnuków. I "zarobić " zawczasu na swoją starość - miec jaieś koleżanki,
zainteresowania, hobby - a nie tylko krytykować najbliższych i cały świat.

[Gość: Anna D]

A ja miałam dwie teściowe. Pierwsza z nieudanego małżeństwa była super. Taka
ciepła, mądra, nie nachalna, życzliwa - po prostu dobry człaowiek. Ale niestety
musiałam się rozwieść z jej synem.
Teraz jestem prawie 10 lat mężatką z drugim mężęm - cudownym, dobrym, uczciwym,
etc człowiekiem, ale za to rodziców ma strasznych. A teściowa okropna -
nieżyczliwa, niemądra, taka Dulska, obgaduje wszystkich w około, że rozwódki,
ze dzieci jezszce nie sikają do nocnika, żę brudno ktoś ma w domu (sami dobrzy
zanjomi i rodzinka). Ona mnie nie lubiła od samego początku jak tylko przyszły
mąż mnie przedstawił (głownie pewnie że rozwódka). Po czasie poznała się na
mnie że jestem dobrą żona dla jej syna i matka dla naszych dzieci, a ja
starałam się z nią zaprzyjaźnić, ale wiecznie miała wymagania, pretensje i
zaczęłą czepiać się nawet moich rodziców. Tego znieśc nie mogłam. Stosunki
mamy "poprawne" ale nigdy się do niej nie zbliżę, a co gorsza moje dzieci też
chyba jej nielubią gdyż wrzeszczy i "wychowuje' je na swój sposób. Próbowałam
dzieci nawet do niej zbliżyć ale same nie chciały z babcią przebywać. Myślę żę
z teściową to jest tak - jak dobry człowiek to dobra teściowa. A dobrych ludzi
w dziejszych czasach ze świećą szukać.

[konwalia9]

Czy mogłaby mnie Pani adoptować? Byłabym "przyszywaną" synową. Bardzo proszę.
Pozdrawiam.

[Gość: synowaa]

Mądra teściowa pozwala żyć dzieciom ich życiem, nie wtrącając się i nie
narzucając swojego zdania (co często się zdarza niestety). Niestety teściowym
wydaje się , że skoro przezyły trochę więcej lat od nas to wszystko wiedzą, ok
w porządku może wiedzą,ale dlaczego z góry zakładają , że młodzi nie poradzą
sobie z kupnem czy wybraniem czegoś sami. Najgorsze, że robią to nawet jeśli
nie zostały o to poprszone, z góry udzielaja dobrcyh rad.
W tych relacjach ważne są też stosunki syn-matka (czyli tesciowa moja), jeśli
facet ma zdrowie podejście i umie to wszystko rozdzielić to na tej płaszczyżnie
nie powinno być problemów. Ale jeśli dziecko jest ślepo zapatrzone w swoją
matkę i bez względu na to co robi jego matka, zawsze przyznaje jej rację, a to
żona jego jest zła i nie ma racji no to coś tu jest nie tak. Takim sposobem
żona nienawidzi swojej teściowej i czuje się źle, bo w końcu ważny człowiek w
jej życiu nie potrafi racjonalnie myśleć, a takim postępowaniem rani ją, bo
jeśłi nie ma się oparcia we włąsnym mężu???
Pytanie czyja to wina?? Czy matki że tak wychowała syna czy może nazbyt śłepego
męża, który nie dostrzega wad swojej matki (w końcu nie ma ludzi idealnych,
nawet własna matka ma wady,tylko trzeba umieć do tego przyznać się). Zdaję
sobie sprawę, że matka jest jedna,ale jak każdy jest człowiekiem i trzeba
umieć dostrzegać w niej wady. Zakładając rodzinę trzeba zdawać sobie sprawę, ze
pojawia sie ktoś jeszcze oprócz matki, żona, której także należy się szacunek.

[macio255]

Po przeczytaniu nasunął mi się dowcip:
Rodzice zastali syna z dziewczyną w sytuacji przedślubnej
syn w myślach - jasny gwint, a mieli mi kupić auto,
dziewczyna - no to jestem spalona.....
ojciec - mmm ładnie, moja krew
matka - jak ta kur...a nogi trzyma, przecież mu nie wygodnie..

zasada jest jedna: żyj, i pozwól żyć innym.
Pozdrowienia i życzę owocnej współpracy na linii teściowa - synowa

[oliwka117]

O, tak. Zyj i pozwól żyć innym. Moja teściowa niestety nie potrafi pozwolić
synowi odejść i ciągle wymyśla mu bzdurne zadania do wykonania szantażując
emocjonalnie. Zadania są durne, bo właściwie nie wiadomo po co, chyba po to żeby
syna oderwać od żony i zająć mu czas mamusią i jego siostrą. A siostra męża
jeszcze gorsza. Po prostu zaczynam nietrawić jej insynuacji, złośliwości i
pretensji do całego świata nie wiedzieć o co i po co. Drogie przyszłe teściowe,
pamiętajcie, że dzieci nie są Wam dane raz na zawsze tylko na jakiś czas.

[Gość: eli]

nie zaakceptowali mnie. Przez pierwsze lata starałam się się jak głupia,
wszystko źle. Przepraszałam. I potem usłyszałam "po śmierci twojego dziecka
(moje pierwsze dziecka zmarło zaraz po porodzie) ani się zmartwiłam, ani
ucieszyłam". Nic wtedy nie zrobiłam. Teraz już z nimi nie rozmawiam.

[kristinbb]

Chciałabym mieć taką synową.Wspołczuję takich teściów......
Jedną synową miałam głupią i dwulicową, a druga normalna, tzn. lubimy się.
Osobiście uważam ,że teściowe powinny być te mądrzejsze z racji doświadczenia
życiowego, ale mądra teściowa też nic nie zrobi jak brakuje dobrej woli ze
strony synowej.

[krystyna-anna7]

Oj, a czy ty jesteś pewna,że mąż jest twoją wyłączną wlasności a i jest ci dany
na zawsze i na wyłącznośc.
Pamietaj równiez i o tym ,że też będziesz teściowa i czy wtedy też uznasz za
słuszne ,że twoje dziecko ma się na ciebie definitywnie wypiac a najlepiej
zerwać wszystkie kontakty bo nic sie nie powinno liczyć ,Czyżbyś była pepkiem
świata! A jak byś tak poszła razem z nim ,i upieczonym ciastem i odrobina
zyczliwości w sercu to co by sie takiego stało? A jak byś tak sama w czyms
pomogła to pewnie korona z głowy by spadla!
A tak poważnie masz problemy sama ze sobą i wspólczuje ci

[krystyna-anna7]

W tym co napisalaś jest sporo racji,trzeba dać młodym szansę własnych
wyborów,mają prawo do własnych błędów.trzeba jednak pamietać i o tym,że rada to
tylko rada a nie dyktat od którego nie ma odwolania.Co innego doradzić nie
kupujcie bialej kanpy chociaż jest bardzo piekna bo macie troje małych dzieci a
co innego iśc z wami do sklepu i wybrać za was kanapę w kolorze
ochronnym.Poradzić można a nawet trzeba ale trzeba też pozwolić wam kupić biał
a kanapę i nabrać wody w usta kiedy bedą rozkwitały na niej coraz to nowsze
plamy.I użyć calego taktu w doradzaniu czym te plamy czyścic...
Pytasz czyja to wina jak synuś nie chce być dorosłym tylko biegnie do
mamusi ,żeby to z nią omawiac wasze sprawy i z nią podejmowac decyzje dotyczące
waszego zycia...wymienilaś zlą teściową ,złe wychowanie - zobacz jak łatwo
wpada się w pułapki zwalania winy- a może to twoja wina bo wybrałas sobie za
męża dziecko a nie dorosłego faceta.Być może został źle wychowany,mamuśka go
bronila przed okropnym światem i zrobiła z niego kalekę a teraz ty go bronisz
obarczając winą teściową zamiast wymagać od niego dorosłych zachowań.Przecież
przed ślubem też musiał się zachowywac podobnie dlaczego wtedy nie zwiałaś
gdzie pieprz rośnie? Widziały gały co brały -to,że masz niedorosłego męza to
nie wina teściowej ,ona go źle wychowala ale ty go takiego wybrałaś,to był twój
wybór

[Gość: pajac]

fgnghgnh

[Gość: roxi]

Moje spostrzeżenia na temat teściowej: Od roku mieszka z nami. Najgorsze jest
to, że jest wdową, a mój mąż jest jedynym jej synkiem.
Jest osoba bardzo nerwową, wszystkie moje rozmowy sprowadzają się do tego, że
ona wie najlepiej. Jak powiem jej cokolwiek - to ona zawsze ma zawsze
przeciwne zdanie.Oczywiście wie najlepiej, nie ma mowy o wprowadzeniu w zycie
jakiś nowości (typu inne menu).
Lubi wiedzieć, gdzie chodze, co robię, czym się zajmuję itd. To jest
najbardziej wkurzające. I jeszcze jedno: nie nawidzę jak mówi tylko o chorobach
i o tym kto ze znajomych już zmarł!!!
Wnioski Teściowo wyciągnij sama:-)powodzenia.

[Gość: Baburka]

Jeśli się zastanowić, czym jest śmierć dla młodego człowieka a czym dla
znacznie starszego, słuchanie opowiadań o chorobach i informacji o zgonach
biższych i dalszych znajomych staje się łatwiejsze.

[Gość: synowa]

Powiedzcie jak przełamać opór który mam w sobie odnośnie nazywania teściowej
mamą , mamę ma się tylko jedną więc nie mogę jak narazie a jest to około 2 lat
mówić mama do teściowej ,napiszcie jak sobie z tym poradziłyście

[Gość: synowaa]

Ja także do swojej nie mówię mamo,bo matkę ma się jedną, poza tym jak jest
jędzą,no to sorry ale ani mi się śni nazywać ją mamą. Też minie niedługo 2
lata, i może wyrwało mi się ze dwa razy. Powiem tylko tyle ,mam obawy iz nigdy
nie zdołam się przekonaćaby mówić do obcej mi kobiety mamo. Tak więc
najczęściej zwracam się bezosobowo. Z ciekawą formę zwracania się do teściów
uważam formę imienną i już. Nie powinno się nikogo przymuszać do tego bo tak
sie utarło.

Jak odkochać od siebie

[Gość: Męczennik]

własną teściową .Zadnej okazji mi nie przepuści,jak tylko córka idzie do pracy
to włazi na mnie i ujeżdza jak kobyłę.Ja już nie mogę ,wydoi mnie i później żona
mówi ,że słabo się spuszczam.

[Gość: gk]

a ja jestem teśćiową i chcę mieć święty spokój, odpoczywać , niechcę się
wtrącać, ciągle martwić czy mają pracę czy nie, o to mi chodzi, chcę być wolna,
spokojna,żeby sobie radzili, jak syn traci pracę, wtedy odwiedza matkę a tak to
nie widzi matki,żeby wspomagała finansowo.
A prawdziwa mamusia od synowej umywa ręce.
Jestem zmęczona , wypalona pracą.

[Gość: przyszła]

Nalezy zwrócic uwage na znaczenie słowa tolerancja, to akceptacja czegoś mimo
tego ze sie z tym nie zgadzamy.
Z obserwacji i doswiadczenia wnioskuję ze kobiety nie majace córek są
teściowymi z którymi cięzko współzyje sie w rodzinie. Jest to dla mnie ciezki
temat, gdyż nie mam zbyt pozytywnych doswiadczeń.
Z perspektywy czasu,(mieszkam z moim facetem 8 lat) uważam, że nie należy
zbytnio nalegac na super stosunki z teściową. Mają być poprawne i tyle. Zbytnie
spoufalenie spowoduje ze teściowa będzie cały czas kontrolowac wasze życie,
oczywiście nie mówię tu o zdrowym zainteresowaniu, a raczej o sprawdzaniu czy
- synowa wystarczajaco dba o mojego syna
- czy przypadkiem nie dzieje mu sie krzywda
- czy syn zbytnio nie rozpieszcza synowej
- czy synowej przypadkiem nie jest za dobrze
- czy synowa nie wykorzystuje mojego syna
tzw. luźne rozmowy przy kawce i ciastku, to zazwyczaj wyszukiwanie odpowiedzi
twierdzacych na powyższe pytania. W bardziej czy mniej zakamuflowany sposób.
Nie wierze ze teściowa tak naprawde jest ciekawa co zrobiłam na sniadanie,
tylko sprawdza czy wogóle je zrobiłam. Bo przeciez jej syn nie moze wyjsc bez
sniadania do pracy. To oczywiście trywialny przykład.
Teściowe po prosu są przekonane ze jej syn to cud natury, nadczłowiek.Synowa
rodzi sie po to by pomagać mu w życiu, oczywiście jest szcześciarą że padło na
nią( choć nie wiadomo czemu?), jeteśmy tylko tłem, i misją w zyciu powinno byc
tylko to co by tu zrobić by jej synowi było jeszcze lepiej.
Oczywiśćie za obcowanie z cudem świata, powinnismy dziekowac rodzicielce i
pytac . radzic sie jej (bo nikt nie zna go tak dobrze jak ona) jakie sa sposoby
na ulepszenie życia jej synowi.
Ja gdy stwierdziłam ze nigdy nie bede godna jej syna, zawsze w czymś bede
niewystarczająca.Uzmysłowiłam ze nie ma sensu niczego udowadniec, bo czy nie
jest wystarczajacym dowodem to ze jestesmy razem? Zaskutkowało to tym ze
zostawiłąm swego faceta.Nie miałam sił na ciągłe oczyszczanie sie z zarzutów ze
jestem dobra ,ze dbam itd Nie miałam już sił na tłumaczeniu facetowi jej
intryg. Cały czas podburzała go. Nawet upokarzajace było to ze miałam sie
tłumaczyc mu z jej oszczerstw.
Po rozstaniu, wiedziałam ze trace miłośc ale zachowam godnosć i zdrowy umysł.
Skutek był taki ze facet przez pół roku starał sie mnie odzyskac, sam odkrył
manipulacje matki,zerwał nawet związki z matka, Zrozumiał ze nie da sie zyc we
trójke. Teraz jesteśmy razem, ja nie zabraniam kotaktów, sama jednak nie chce
sie widywac.
Dla mnie temat teściowej to niezagojona rana

[Gość: Baburka]

A gdyby tak porozmawiać o tym z zainteresowanymi? Myślę, że zrozumieją. W dniu
ślubu syna zaproponowałam synowej, żeby nie katowała się mamowaniem, bo to
przyjdzie w pewnym momencie samo albo i nie, co nie stanowi żadnego
nieszczęścia. Gdyby mówiła mi po imieniu, też nie miałabym nic przeciwko temu.

[krystyna-anna7]

Nie napisalas jak twój mąż zwraca się do twojej mamy- a to ma znaczenie.Zapytaj
swoją mamę jak się będzie czuła kiedy zięc bedzie do niej mówil teściowo.
Zyczliwa teściowa może poczuć sie urażona-od razu od pierwszego dnia robisz
podzial na swoją rodzinę ,ta jest ci bliska i kochana i zamykasz sie na rodzinę
męza.Chcesz być traktowana jak córka to sie przelam-mama to ciepłe słowo ktore
potrafi kruszyć lody.Teraz po dwu latch będzie ci trudno się przelamac.
Moja synowa zwracała się do mnie bezosobowo-mamo nie chciala,po imieniu
też ,efekt był taki ,że zawsze był z tym problem i dla niej i dla mnie.Tyle ,ze
problemów było więcej i dziś mam juz inna mila ,ciepła synową i nie mamy tych
problemów.
Jeżeli macie tylko ten problem,żyjecie w jakimś porozumieniu to przy zyczliwym
nastawieniu obu stron jakoś to rozwiążecie, myslę jednak ,że szkoda,że się nie
przelamałaś...

[Gość: roxi]

BVaburka! widzę , że jesteś teściowa "na czasie".Uważam, że bardzo dobrze
postąpiłaś. Po co kogo zmuszać do mówienia mamo. Ja jestem po ślubie 12 lat i
tylko raz powiedziałam mamo. Wychodze z założenia, że matkę ma się tylko jedną.
Nie przechodzi mi to słowo "mamo" do teściowej.
Dordzy teściowe , jeśli uważacie, że synowe mają opory z zwracaniem się do was
mamo - to lepiej zaproponujcie im po imieniu.
p.s. moja teściowa jest starej daty i nie wyobraża sobie bym mówiła doniej po
imieniu.

[Gość: Baburka]

Moja synówka zwracaniem się do mnie per ty byłaby jeszcze bardziej spętana niż
myszkowatą formą _niech mama_, bo pochodzi z rodziny o całkowicie innym modelu
stosunków rodzice-dzieci niż ukształtowany w mojej. Jak mi się wydaje, dla nas
obu grzecznościowe formy nie odgrywają pierwszoplanowej roli. Znacznie
ważniejsze jest to, co się między nami dzieje.

[Gość: teściowa Ann]

Baburka mówisz dobrze ale forma per Ty peszy synową bo to tak jak by do własnej
matki mówiła po imieniu nie jest to do forma moim zdaniem potrzebne jest inne
słowo do nazywania teściowej które jeszcze nikt nie wymyślił ja bym nie chciała
żeby synowa mówiła mi per Ty

[Gość: teściowa Anna]

kochane synowe to nie ma dużego znaczenia czy teściowa jest starsza czy młodsza
chodzi o to że jest tak w naszej kulturze przyjęte od dawien dawna i niestety
czy się podoba czy nie to mówimy mamo do teściowej, ja jestem niestarą teściową
ale tak uważam ,jak to wygląda syn icórka mówią mamo a nagle zjawia się synowa
i mówi mi po imieniu ,przez szacunek i miłość do męża nazywajmy teściowe
mamą ,spróbujcie kochaniutkie nie jest to takie straszne:))))))

[Gość: gk]

jutro robie gołąbki dla syna i synowej, czy mnie ktoś lubi czy nie mam to
gdzieś.

[Gość: "kochaniutkie?"]

Droga Aniu!
Wzorce kulturowe, o których wspominasz ukształtowały taką oto sytuację i gdy ma
ona miejsce to po prostu -ideał. I mniej wiecej w zdrowej rodzinie w przypadku
ślubu rodzina powieksza sie -żona zyskuje nową mamę, a mama nową córkę.
Powinnas wiedzieć ze użycie takiej formy - mamo jest skutkiem dobrych relacjii
miedzy tymi kobietami, jest oznaka akceptacji rodzinności. Ty domagajac sie sie
uzycia tego zwrotu, bardziej martwisz sie jak oto jak wygląda z boku, dbasz o
pozory. Mimo twego młodego wieku, można jednak być przesiaknietym dulszczyzna.
Droga Aniu do ciebie należy mówić mamo, ale ty o małżonce syna dalej jak do
obcej- synowa, a przeciez wg tradycjii na którą tak zaciekle sie powołujesz
zyskujesz córkę. A w twym poscie postać nowego członka rodziny opisujęsz niczym
wtargniecie (a nagle zjawia sie synowa). Lecz widac twoja moralnosc przewiduje
akceptacje tylko w jedna stronę.
No i jeszcze ten szantaż-co ma szacunek i miłość do meza z nazewnictwem
tesciowej. Nie rozumiem zwiazku naprawde(przecież nie mówi do ciebie ty małpo-
wtedy swiadczyłby to o braku szacuku, czy mówienie po imieniu swiadczy o braku
miłosci do meża?) Czy za kazdym razem chcąc coś wymóc na twej synowej zamiast
merytorycznych argunetów mówisz jej by zrobiła to przez szacunek i miłosc do
meża.Wszechwładna teściowo Anno, to nazywa sie manipulacją emocjonalną, gdy od
miłosci uzależniamy uzyskanie jakiegos celu. Szantażystka, pozorantka,dulska-
oby twoja synowa jak najszybciej zrozumiała kim jestes.Współczuje i tak
naprawde to nie tej synowej a twemu synowi.
\

[Gość: psycholog rodzinny]

Drogie Panie widać że stworzyła się żarliwa debata na linii teściowa -synowa
jest to temat ciągle aktualny, relacje między tymi paniami są różne, dobrze
jest jak wszystko jakoś się układa, panie nie muszą się kochać ani synowej ani
teściowej się nie wybiera prawda.Ale jeżeli stajemy się rodziną to dążmy do
dobrych relacji między nami.Jeżeli teściowa traktuje synową jak córkę to i
synowa powinna się odwzajemnić.Czytając posty widać że synowe nie chcą teściową
traktować jak matkę więc jaka może być ich wzajemna relacja odpowiedzcie sobie
same synowe -nigdy nie będzie dobra

[Gość: Kamila]

Ja relacje ze swoją teściową mam dobre pogadamy sobie o wszyskim ,pośmiejemy
się jest dobrą kobietą ale nawet jeżeli by mi zaproponowała mówienie po imieniu
to ja osobiście nie mogłabym nie przeszło by mi przez usta mówić jej po imieniu
wybaczcie ale to zależy od wartości jakie się z domu wyniosło i jak kto był
wychowany przez rodziców. Do teściowej mówię mama nie powiem było trudno na
początku z tym mamowaniem ale jest już ok

[Gość: Do teSciowej Ann]

Juz dawno nikt mi tak ciśnienia nie podniósł, moze przez to ze Ann tak
naprawde, stwarza pozory sympatii - zwracajac sie do nas "kochane synowe", a
post świadczy o tym ze prędzej krzyżem tydzień leżałaby w kościele niz do
własnej synowej powiedziałaby - córka. I to dbanie o właściwy wizerunek "jak to
wygląda syn i córka mówia mamo a nagle zjawia sie sie synowa". Tescowej Ann
wcale nie byłoby przykro gdyby ta mówiła do niej na ty, z tego powodu ze synowa
nie czuje do niej sympatii, i dlatego ciezko wbrew sercu mówić mamo tylko
dlatego nie zgadza sie na mówienie po imieniu no bo jak to wygląda.
Tozto wilk w owczej skórze.
I jeszcze te fałszywe zwroty -"kochane synowe,kochaniutkie...." Ciarki mam jak
sobie wyobrazam autorkę i jej rys psychologiczny.
Jak to mówią Boze chroń mnie przed "przyjaciółmi" bo z wrowgami uporam sie sama.
Sory ze sie powtarzam , i za styl ale wypowiedż naszej wszechwymuszajoaco-
szantazującej tesciowej, wzburzył mnie najzwyczajniej.
Lis po prostu lisek taki.

[Gość: tescowa]

Nie klocmy sie,prosze.Jednak ta dyskusja robi sie zbyt emocjonalna,a chodzi o
jakas dojrzala refleksje,bo tylko ona stworzy przestrzen do tego aby w
doswiadczeniach innych kobiet,zobaczyc sama siebie.Nie ma wsrod nas gorszych
ani lepszych,kazda ma swoja historie,ktora mozna z dystansu zobaczyc na nowo i
byc moze to spojrzenie pozwoli dostrzec cos waznego,co do tej pory bylo
ukryte,bo nieuswiadomione.

[Gość: jeszcze raz]

No i jeszcze raz potwierdza sie regułę ze im młodsza teściowa tym wieksze
prawdopodobieństwo ze bedzie sie zachowywac jak matrona której bezwzglednie
naleza sie hołdy. Zapamietaj dobre relacje w rodzinie sa wynikiem serdecznosci,
miłoscii, wrażliwości na innych. Jeżeli musisz wymuszac na innych by miło sie
do ciebie zwracano, to żal mi ciebie. Pod autokratką, kryje sie osoba pełna
kompleksów. W twym matriarchalnym domu nigdy nie uda ci sie stworzyć metodami
opartymi na leku i nakazach atmosfery prawdziwie rodzinnej.
Moja mama ma 55 lat i nigdy na swej synowej nie wymuszała zwrotu mamo , było
jej miło gdy usłyszała w końcu mamo. Moja bratowa lubi przyjezdxć do niej jak i
ja. Czasem jak we trzy usiadziemy na kawie to nagadac sie nie możemy.
Plotkujemy o facetach, kosmetykach, czy wspieramy w ciezkich chwilach.Pozyczamy
sobie czasem jakis ciuch , książkę. Mama nie patrzy na nieą przez pryzmet swego
syna, a jak na człowieka. I takiego podejscia ci w zyciu zycze. No ale albo sie
ma kregosłup albo nie. Tego wyuczyć sie nie da.
Pamietaj ty nie jesteś królową, a ludzie wokół ciebie to nie słuzki .

[Gość: kella]

Ja w pierwszych tygodniach po ślubie usłyszałam:
-zrobiłaś karierę wychodząc za mojego syna,
-kiedy mi podziękujesz, że masz takiego mężą,
-twoi rodzice są nieobyci,
-teraz nie powinnaś myśleć o rodzicach, bo masz nową rodzinę,
-twoje studia są denne,
-nie wtrącaj się, bo nic nie wiesz,
-ja będę mieć upoważnienie do kąta syna, bo ty roztrwonisz pieniądze,
-dzieci mieć nie możecie przed jego specjalizacją,
-myślałam, że moja synowa będzie ładniejsza itp.

A ja chciałam kochać moją teściową, bo ogólnie lubię ludzi i uchodzę za miłą
osobę.
Jestem z moim mężęm od lat.Kochamy się bardzo, co niezmiennie irytuje moją
teściową.Zawsze czmuś jestem winna.Zbywam to, ale nie rozumiem...Nie kłocimy
się,bo nie chcę irytować męża.Ale mam skurcz w żołądku przed każdą wizytą. Moja
teściowa to zasadniczo jedyna wada mojego mężą.Teść zawsze powtarza, że jestem
jego ukochaną córcią.

[Gość: Iwona]

Moja teściowa tyle złego mi zrobiła można powiedzieć nam mnie, męzowi i wnukowi
nie jeżdze nie dzwonie i jest mi z tym dobrze.Ma jeszcze jednego syna , którego
wielbi wszystko dla niego mój mąż jej był tylko potrzebny dla pieniędzy,a
wszystko dla tamtego. Liczę tylko ,że doceni mnie kiedyś jak będzie za póżno
jak jej druga synowa da popalić!!!

[Gość: synowa]

Doceniaj ją i bądź wobec niej szczera. Jeśli masz córkę, nie daj odczuć synowej
że jest na drugim miejscu za twoją córką. Mój mąż ma siostrę - to ona jest naj,
a ja - cóż ja ... Mam poczucie niesprawiedliwości w rodzinie, bo czuję na
każdym kroku, jak teściowa jest za swoją córka, z którą - co bardzo istotne, ja
żyję w zgodzie i się lubimy. Niemniej jest mi przykro, bo moja mama przyjęła
mojego męża jak syna, ale moja teściowa z pewnością nie traktuej mnie jak
swojej córki. Ech, szkoda gadać

[Gość: Kaja]

W sumie zawsze mi się wydawało, nawet do dziś mi się wydaje, że na pewno żadnej
tesciowej nie polubię. Teraz myślę, że teściowa to tak naprawdę człowiek jak
każdy inny, my za bardzo patrzymy przez pryzmat roli, a rola teściowej kojarzy
się raczej negatywnie. Trudno to przełamać, sama za jakis czas planuję zostać
synową, tzn wcale nie planuję, ale to w sumie nieuniknione, gdy wychodzi się za
mąż za człowieka, który posiada matkę ;) Trochę mnie to przeraża, o swojej
przyszłej (mam nadzieję) teściowej mogę powiedziec na razie tyle, że raczej jej
nie lubię, ani nie rozumiem, że ma poglądy z którymi zupełnie sie nie zgadzam,
że jest staroświecka, że nie mam pojęcia o czym z nia rozmawiać itd
Ale z drugiej strony ta kobieta jest matką, faceta którego kocham i to ona go
wychowała na bardzo fajnego człowieka, więc w rzeczywistości sporo jej
zawdzięczam. Przez to jestem jej winna, jeśli nie miłośc, bo tego wymusic sie
nie da to na pewno szacunek. Nie chcę, by ona wtrącała się w moje sprawy, ale z
drugiej strony mysle,ze gdybym była matką takie całkowite niewtracanie się w
sprawy mojego dziecka byłoby trudne. We wszystkim musi być jakis umiar. Wejścioe
w rolę synowej jest trudne, ale w role tesciowej chybga jeszcze trudniejsze.
Dwie całowicie obce kobiety, które łączy miłośc do tego samego mężczyzny,
oczywiscie calkiem różna, ale tak samo mocna. Często to jedyne, co mają
wspólnego, a to może bardziej dzielić niż łączyć.
W sumie są 2 drogi udanych stosunków, albo sie zaprzyjaźnić (zdarza się, gdy
teściowa i synową łączy coś więcej, podobne zainteresowania, charaktery) albo w
miarę poprawne stosunki utrzymywane jednak jak narzadziej, spotknie zokazji
świąt, imienin i tyle.
Chlolera, cięzko będzie, osobiscie nie wyobrazam sobie mówić mamo do kobiety,
której nie lubię, a jednoczesnie nie będe raczej mówić po imieniu do kogoś, kto
jest ode mnie 35 lat starszy. Brakuje nam jakiegoś neutralnego słowa ;)

[carimera]

Gość portalu: Kaja napisał(a)

Najlepiej zostan starą panna i nie truj ludziom własną osoba życia.Ożenek z taka
kobieta jak ty kojarzy mi sie z obozem koncentracyjnym.Wchodzisz do rodziny
faceta i już zakładasz ze nie lubisz jego matki.Nie musisz lubiec ale musisz
oddawać jej taki sam szacunek jak jej syn i odwrotnie twoj mąz w stosunku do
twoich rodziców.
Nie trzeba nikomu rzucac sie na szyje ale wystarczy odrobina tolerancji.Ty
chciałabyś zapewne żeby teściowa spełniała warunki ty natomiast nie musisz bo i
po co przeciez to ona Pana Boga za nogi chwyta.To jest żałosne ze kobiety same
sobie robią piekło.

[markiz.de.sade]

Jak być dobrą teściową?

Trzymać się z daleka.
W razie potrzeby zająć się dziećmi, ale ich nie przekarmiać. Teściowa pokazuje,
jaką to jest dobrą babcią, a później rodzice muszą prowadzać spasione dziecko
po lekarzach.

[Gość: Poradnik teściowej]

s9.bitefight.pl/c.php?uid=18822

Umrzec ?

[Gość: Zienc]

[Gość: Maria]

Nie jestem synowa.Jestem tesciowa juz w poznym wieku 67 lat.Dozo slyszalam i
czytalam o okropnych tesciowych i matkach,tak i matkach.Nigdy nie rozumialam
jak tesciowa czy matka wtraca sie do synowej/syna zycia i dyktuja im swoje
prawa.
Np:Tesc wchodzi z kluczem do mieszkania i czyta poczte,Matka zmienia firanki i
meble,Tesciowa planuje wesele jakie ONA chce itd.Ja nie wtracam sie do
niczego,dozo rzeczy nie lubie i nie akceptuje,ale nie mowie ani slowa,jesli
mnie zapytaja o zdanie to delikatnie odpowiem.POmagam w czym tylko moge 2-je
dzieci 2-3y razy w tygodniu i wszystko pytam synowa czy robie dobrze to czy owo
Z poczatku nie bylo tak dobrze, gdyz synowa miala sie na bacznosci (z ta
tesciowa)TERAZ JESTESMY W NAJLEPRZEJ ZGODZIE z czego jest bardzo zadowolony moj
syn.Tacy byli tez moji rodzice ,nie wyobrazam sobie jak by wtracali w moje
sprawy,ale zawsze byli pomocni jak ich potrzebowalam.MOze wrescia otworzylam
tym matkom i tesciowym oczy.KOchana tesciowa.

[Gość: przyszła]

Mario!
I takiej teściowej jak ty życzę każdej synowej.
Mimo że są rzeczy z którymi nie zgadzasz sie-nie naciskasz na zmianę tego
stanu. Przyjmujesz ze młodzi posiadają własną przesterzeń życiową, i nie
ingerujesz w nią. Pozwalasz im zyc wg swoich wypracowanych zasad. Duzej
madrosci życiowej wymaga by opiekując sie wnukami, stosuje zasady wychowywania
syna i synowej.
Tylko gratulować mądrości taktu i tolerancjii. Pozdrawiam

[sztark]

Z własnego doświadczenia wiem ,że teściowa nie powinna ,a nawet nie może (tak
jak i reszta rodzinki) wtrącać się w życie młodych.Oczywiście mozna ,a nawet
należy powiedzieć swoje zdanie ,ale żadnych nacisków.Poza tym powinna być
obiektywna ,a nie jest dobrze jak młodzi (patrz synowa) robią co ona chce ,a
jak nie jest po jej myśli to foch i gadanie do syna ,że to wszystko jej wina.
Tak naprawdę wydaje mi się ,że ,aby dobrze układało się między synową a
teściową to muszą to być śwaitłe i inteligentne kobiety obiektywnie patrzące na
świat i swoich synów.Z takimi zawsze się dogadasz.Moi teściowie to dobrzy
ludzie ,ale mają swoje archaiczne zasady i poglądy i nic im się nie
przetłumaczy.Twierdzą np.(jak również moja mama) ,że wszystkiego nie należy
mężowi-żonie mówić ,bo każdy powinien mieć jakieś sekrety.Ja się w takie domu
wychowałam i wiem ,że to jest pierwszys krok do rozwodu.Do szczęćliwego związku
oprócz miłości potrzebna jest szczerość i zaufanie.Pozdrawiam.Z tego co piszesz
to wydaje mi się ,że Wam się uda.

[pepperann]

Jestem od pół roku synową i jak narazie i moje stosunki z teściową i męża z moją
mamą układają się dobrze.

Na pewno więc teściowa nie ma przechlapane z definicji. Tak samo jak synowa. To
znaczy - nie u wszystkich. Bo są osoby, które się naczytałay,nasłuchały i głupio
wierzą, że stosunki teściowa-synowa muszą być złe i napiete.

Moim zdaniem robisz złe założenie. Nie staraj się z nią przyjaźnić i kochać na
siłę. To może przyjść, ale nie musi. Dlaczego chcesz się z nią zaprzyjaźnić?
Czujesz się samotna? Nie chcesz, by syn się oddalił?

Uważam, że najważniejszy jest odpowiedni stosunek do własnego syna. Stosunek do
synowej przyjdzie sam. Jeśli uważasz syna za osobę dorosłą, którą kochasz, ale
którą nie kierujesz, w którego życie się nie wtrącasz, którego wybory szanujesz,
chociaż Tobie się mogą nie podobać - powinno być OK. (O ile synowa ma klasę).

Czego nie powinnaś robić? Niczego, za co oczekujesz wdzięczności. Nie powinnaś
doradzać synowi, jak postępować z żoną. Brać którejś strony. Udzielać rad bez
tego, że ktoś Cię o to prosi. Mówić krytycznie o synowej przy synu. Pamiętaj ,
miałaś już szansę wychować swojego syna.
Ogólnie - synowa weszła do rodziny, ale to nie znaczy, ze możesz ją ustawiać jak
własne dziecko. Pomyśl, czy sama chciałabyś tak byc traktowana? Czy chciałąbyś,
żeby teściowa twego syna jego tak traktowałą.

Co powinnaś? Być miła, w miarę na luzie, otwartam, interesować się sprawami
synowej. Zapraszać ich do siebie. Zaproponować wspólne (we trójkę, lub czwórkę
jeśli masz męża/partnera) wyjście. Po prostu - starać się ją poznać. Myślę, że
ona to doceni. Na pewno jest na dystans, jest nieśmiała. To w sumie dobrze.
Mogłaby się narzucać, krytykować. Pewnie też jej zależy na dobrych stosunkach,
ale boi się, że jakaś gafa, niedobry krok popsuje kontakty na początku. Ale
jeśli zobaczy, że kochasz swojego syna, któego i ona kocha, że nie chcesz nic
sama tutaj wygrywać - doceni to.

Nie wywieraj jakiejś wielkiej presji. Przed Wami całe życie, na to , żeby się
poznać i polubić (może).

Ja zmoją teściową miałam pierwszy krok "ocieplający stosunki", kiedy mi
opowiedziała o swoich początkach małżenstwa, pokazała mi jakieś zdjęcia stare.
Zobaczyłam, że jakoś mnie akceptuje, że chce mi coś o sobie przekazać. Ja i ona
na pewno się nie przyjaźnimy, nie kochamy. Ale mam do niej bardzo pozytywny
stosunek. I liczę na to, że z czasem będzie coraz lepiej.

[rondo77]

Jestem w wieku teściowych,ale nią nie jestem.
Miałam teściową patologiczną egoistkę.Nie jest to
moje(tylko)zdanie,ale Jej dzieci i postronnych osób.
Paradoksalnie był to ciężki układ ale z plusami!
Była tak samolubna i wymagająca dla siebie,że nasze
życie było Jej totalnie obojętne,a mój kochany Mąż
cenił sobie normalny dom,wszystko umiał koło siebie zrobić,
choć nie musiał.Nigdy się nie wtrącała,bo było Jej to
obojętne.Pero,pero bilans musi wyjść na zero!

[apolonia45]

jestem synową od 20-tu jeden lat. Nigdy nie dane mi było mieszkać z teściami i
zrodzicami, co uwazam za duży plus.moi tesciowie to porządni ludzie. kiedyś
dużo nam pomogli, rodzice też.Tego nigdy im nie zapomnę.Zachowuję to we
wdzięcznej pamięci.Moja teściowa to gwiazda rodzinna.Wiecznie na
diecie.Wiecznie w pretensjach.Rywalizuje już przez wiele lat z drugą synową,
tez gwiazdą rodzinną. Wygląda to śmiesznie, bo chcialaby wyglądać jak tamtao 30
lat młodsza. Jak tamta krótkie włosy, to tesciowa też, jak tamta długie to
samo, tamta blondynka, teściowa tak samo, itp., itd. przykłady można mnożyć.Ale
na mi to wcale nie przeszkadza.Tylko jak pojedziemy z wizytą,to zawsze widzę
coś nowego.Tesciowa nie ma kompletnie żadnych koleżanek, mimo,że od
kilkudziesięciu lat mieszka w tej samej dużej wsii tam pracowala.Myślę, że jest
to spowodowane tym, iż uważa się za kogoś lepszego niż mieszkające tam
kobiey.Ale może się mylę.Nasze stosunki układają się bardzo dobrze.

[Gość: gosia]

moja tesciowa ma 60 lat, meza lat 72, troje dzieci - moj jest najmlodszym synem
(27 lat). Dzwoni do nas-niego codziennie, nawet po kilka razy, narzuca sie ze
swoja pomoca i radami. To jest tesciowa ktora jest zmora. Wolalabym taka z
ktora moge sie poklocic, bo zolza. A ta... serce na dloni... Od zawsze
poswiecajaca sie domowi, zaniedbana, zyjaca zyciem dzieci. Oto przepis na
znienawidzona tesciowa. Jesli taka nei jestes, nie wtracasz sie, nie starasz na
sile zaprzyjaznic i oswoic - bedzie dobrze. Nie musicie byc przyjaciolkami. Ja
moglabym z moja w ogole sie nie widywac i nie rozmawiac, bo mnie meczy... Ale
nie dlatego, ze jest tesciowa, z definicji. Moja babcia tez jest taka i tez jej
unikam, bo nie meczy...

[Gość: mama]

moja synowa to zwykła intrygantka żeby zatuszować swoje braki,poniża innych a
mojemu synowi do pięt nie urasta i z tad jej niechęć do naszej rodziny swoją
pochwalic sie nie może podstepni zakłamani i prości