nie cierpię swiąt

[Gość: ala]

męczy mnie ta cała komercja, setki ludzi gdzieś biegnących , reklamy ,te same
piosenki jak co roku.Dla mnie święta straciły swą magię.Kolejne sztuczne
uśmiechy i takie same życzenia. Odnoszę wrażenie iż nie ma naprawdę prawdziwej
bliskości, jest tylko taka na chwilę , na święta potem wszystko wraca do
normy.Aby przetrwać w dzisiejszych czasach trzeba być wilkiem.Marzę aby to
wszystko zostawić i pojechać na ciepłe plaże.Obiecuję sobie iż za rok tak
zrobię.A Wy co o tym myślicie???

[Gość: asia]

Nic dodac nic ujac. Pozdrawiam

[Gość: m]

Masz takie święta, jakie sobie stworzysz. By nie czuć komerchy, przestałam kupowac w okresie około świątecznym w dużych marktach, ne słucham tych samych piosenek, nie urabiam się po lokcie (znacznie wcześniej wszystko planuję), nie kupuję tony jedzenia na święta.

A ja bardzo lubię święta u rodziców.

[Gość: jak miło]

Ja bardzo lubię święta , ale tylko i wyłacznie z moimi rodzicami , bratem i mężem . Lubię z nimi porozmawiac , posiedziec w spokoju, przy stole . Nie ma 12 potraw , bo mama nie ma czasu na takie rzeczy a ja tez nie mam czasu zeby jej pomóc . Jest barszczyk , karp , w drugi dzien swiat kupna sałatka , kupna wedlinka i tysiac innych kupnych rzeczy . Mimo wszystko swieta u moich rodziców sa ciepłe i rodzinne .
Święta u dziadków i teściów to sztuczny twór , co z tego , ze potrawy robione przez siebie jak nie ma tej atmosfery swiatecznej , tylko przechwalanie sie ten ma to, tamten tamto , ta pracuje tu itp. a do tego trzeba przekrzykiwac ten okropny TV i udawac , ze sie wszystkich kocha i lubi .

[Gość: wlasnie tak]

Jak milo, wspaniale to ujelas.

[Gość: maxi]

jak ma się dzieci to całkiem inaczej to wygląda,
święta robi się właśnie dla nich a ich zachwyt rekompensuje
wszystkie trudy, kiedy dzieci wyrosną to traktują świeta własnie tak
jak ty (komercja i sztuczność), to może zaangażuj się religijnie,
czyli duchowość, skromność i brak komercji,
ale ja podejrzewam,że po prostu nie lubisz swojej rodziny a na
świeta jesteś zmuszona z nią przebywać, stąd ta nienawiść

[Gość: ala]

Droga Maxi, mam już prawie dorosłego syna i doskonale wiem co to znaczy
dziecięcy zachwyt Świętami.Chodzi mi oto , iż otaczająca nas rzeczywistość
spowodowała że przestałam lubić Święta.Na marginesie dodam iż moja rodzina jest ok.

[modliszka24]

kiedyś to były święta na wszystko się czekało a teraz wszystko jest na codzień
co za atrakcja jeszcze trzeba się narobić

[biedro_neczka]

ja też nie lubię swiąt!!! wrrrrrrrr...

[Gość: Paula]

Lubie swieta. Spedzam je wylacznie z mezem i dziecmi w naszym domu.
Dla mnie jest to okazja do bycia wiecej z rodzina, do zwyklego
leniuchowania, niekonczacych sie rozmow i zabaw z dziecmi. Staram
sie wszelkie prace tak zorganizowac, zeby sie przed swietami nie
wykonczyc. Nie przesadzam z iliscia potraw, ciast itp. Jest
wszystkiego po trochu. Jezeli chodzi o komercjalizacje swiat, to
masz zupelna racje. U mnie kupowanie prezentow dotyczy tylko dzieci.
Ja i maz nie mamy wzgledem siebie tego obowiazku, nie mowiac juz o
znajomych, bo reszta rodziny sie nie spotykamy ze wzgledu na
odleglosc.

[Gość: milo]

Ja także nie cierpię świąt. Takie posty znajdują sie co roku na
wielu forach...

[Gość: kinga]

Nie cierpię świat. tak jest co roku. Niestety nic nie mogę zmienić. Każdego roku
muszę się solidnie namęczyć, aby te święta wyglądały "jak u innych", czyli
czysto, dużo żarcia i takie tam. Od jakiegoś czasu podupadłam na zdrowiu, ale
mojej rodziny to nie obchodzi, bo musi być jak zawsze. W tym roku zachorowałam
w Wigilię. Niestety nikt mi nie współczuł, bo każdy przyzwyczajony, że zawsze
coś mi jest, ale zawsze bohatersko sobie radzę. Jeszcze musiałam gościć
teściową. "Niestety" jest wieloznaczne, ale głównie tu chodziło o moje
samopoczucie i zachowanie mojego męża w tej sprawie.

Co roku mówię nigdy więcej, ale znów ulegam, bo nie mam co ze sobą zrobić w tym
czasie. Świat jest dwa dni narzekania potem kilka. A gdy sie zrobi coś nie tak,
chyba zostaje skaza na całe życie. stąd takie męczennice jak ja.
Przed świętami przeżywam stres, każdego roku większy. A przecież zwycięstwo mimo
wszystko nie daje satysfakcji. W święta nigdy się nie cieszę, bo i nie mam siły
i ochoty.