starzy przyjaciele

[cledomro]

macie tak, że brakuje wam czasem jakichś ludzi z przeszłości i straszliwie za
nimi tęsknicie? i chociaż wiecie, że dziś to nie byłoby to już to samo,
spotkać się z tamtą osobą, że nie czulibyście się tak samo w swoim
towarzystwie etc., to jednak strasznie żałujecie, że nie ma już tej relacji w
waszym życiu?

bo ja tak, cholera mam i straszliwie mi się to nie podoba. a najgorsze te
wszystkie nasze klasy durne i internet w ogóle, bo zawsze się tu jakaś
przeszłość napatoczy. niechby tak szlag ją trafił po prostu, grzecznie proszę,
niech zniknie z mojego życia, to nie.

[bertrada]

Odcięłam się całkiem od przeszłości. Chciałabym co prawda kilka osób spotkać ale
chodzi mi o te osoby z przeszłości a nie te którymi one stały sie teraz.

[cledomro]

no, właśnie o to mi chodzi, zerwałam te kontakty, bo przestali mnie ci ludzie
zajmować, jak kiedyś, zmieniliśmy się i ta przyjaźń gdzieś zaginęła. w sumie, to
nie tyle tęsknię chyba za nimi, co za uczuciami, jakie kiedyś do nich miałam, a
teraz gdzieś to się zupełnie rozmyło.

[kontik_71]

Taki jest niestety bieg zycia.. Kazdy z nas sie zmienia i te zmiany
ida w roznych kierunkach. Moze powinnismy sie cieszyc tym, ze bylo
fajnie a nie martwic sie, ze sie zmienilismy.. Kazdy wiek i okres w
zyciu ma swoje prawa i "koloryt".. cieszmy sie zmianami

[cledomro]

pewnie, jasne, zwykle sama tak uważam, ale czasem łapię jakiegoś takiego doła,
że tyle etapów w moim życiu się już pozamykało (z moim udziałem lub i bez niego)
i naprawdę nie ma powrotów. i gdy myślę zupełnie racjonalnie, to tych powrotów
zupełnie nie pragnę, ale nie zawsze da się przecież myśleć zupełnie racjonalnie,
cholera, prawda?

[kontik_71]

da sie, ale trzeba chciec. nawet jesli boli...

[cledomro]

czasem lenistwo bierze górę i sentymenty wracają, głupie. a raczej - głupia ja, o.

[bertrada]

Jak się urwie kontakt to żywcem nie ma o czym ze sobą rozmawiać. Ile razy można
wspominać te same wydarzenia i obgadywać te same osoby. Poza tym ludziom
zmieniają się zainteresowania i priorytety.

Ze dwa lata temu spotkałam koleżankę z podstawówki, z którą mieszkałyśmy po
sąsiedzku i dość blisko sie koleżankowałyśmy. Zawsze miałyśmy ze sobą wiele do
gadania.
Spotkałam ją jak byłam z psem na spacerze a ona z wózkiem i dzieckiem.
Pospacerowałyśmy z godzinę, powymieniałyśmy się informacjami co słychać u
wspólnych starych znajomych i mimo, że nadal mieszka w sąsiedztwie do dzisiaj
żeśmy się nie spotkały. Ze dwa razy natknęłam się na nią w sklepie i skończyło
się na zwykłym cześć. To już nasze matki jak się czasem spotkają, to więcej zdań
ze sobą zamienią.

Podejrzewam, że podobnie skończyłyby się spotkania z innymi osobami.

[cledomro]

nie do końca jestem pewna - z niektórymi faktycznie tak jest, z innymi już tak
miewałam, że kontakt nam się na dwa-trzy lata urywał, a potem siadaliśmy
naprzeciwko siebie i gadaliśmy godzinami, własnie nie wspominając, ale tak,
jakbyśmy ostatni raz wczoraj się widzieli.

eee, idę spać, bo zaraz zupełnie się rozczulę nad samą sobą ;). twardym trzeba
być, nie miętkim, nie?

[bertrada]

> eee, idę spać, bo zaraz zupełnie się rozczulę nad samą sobą ;). twardym trzeba
> być, nie miętkim, nie?

podobno ;D

[kontik_71]

Niekniecznie.. ja mam takiego przyjaciela z liceum.. Drogi sie nam
rozlazly jak to sie tylko da, nie widzialismy sie przez lata.. ale
nadal potrafimy sie swietnie razem bawic, jak kiedys

[bertrada]

Moje znajomości licealne umarły śmiercią naturalną. Z kilkoma osobami
utrzymywałam kontakt jeszcze przez kilka lat mimo, że drogi edukacyjne się nam
rozeszły. No i tak było, że widywaliśmy się coraz rzadziej i rzadziej, każdy
miał coraz więcej i więcej własnych zajęć i własnych znajomych aż pewnego razu
drogi się rozeszły całkowicie i prawdopodobnie bezpowrotnie. Nie mam pojęcia co
u nich słychać już od kilku lat. Nawet na NK ich nie ma. ;)

[cledomro]

a może są, tylko się ukrywają?;)

[kontik_71]

Przeszlosc czyni nas tym kim jestesmy.. nie mozna jej przeganiac..

[baba_krk]

jednej przyjaźni mi brakuje, czasem bardzo ;/

[shine69]

Mam podobnie. Choć nie mam czasu aż tak o tym myśleć.

[cheekymonkey]

Mnie brakuje niektórych. Z niektórymi odświeżyłam znajomość i już mi ich nie musi brakować :)

[cledomro]

łojezu, a to jest chyba najgorsze, jak się z kims spotykasz i jest taki wielki
rozczar - gdzie ta fascynująca osoba, kto ją zamienił na tę nudziarę/tego
nudziarza?!;)

[cheekymonkey]

a nie nie - nie to mialam na myśli :)
tylko że te odnowione już się utzymują i już mi tych ludzi nie brakuje- bo są.
Jak dotąd te, które odnowiłam nie były rozczarowaniami :)

[cledomro]

a, to widzisz, po swojemu, oczywiście, zrozumiałam ;).

[qw994]

Owszem. Czasami brakuje bardzo. Ostatnio jedna piosenka przypomniała
mi o dawnych znajomych i zatęskniłam.

[lupus76]

Owszem brakuje, ale tych co odeszli bezpowrotnie. Internet nie ma tu nic do
rzeczy, z zaświatami - póki co - się nie łączy...

[speedymika]

ojjj tak.

[demonii.larua]

Tak, ale z tamtego świata nie ma powrotu to sobie tęsknię tylko.

[sundry]

Myślę czasem o tych dawnych znajomościach,ale zaszły takie zdarzenia,że już nie
ma opcji,żeby wróciło dawne.

[cledomro]

czasem sama mam wrażenie, że mosty są już spalone, czasem wydaje mi się, że jest
zupełnie inaczej.

[sundry]

Ja mogę się spotkać ten raz w roku,porozmawiać kurtuazyjnie,ale nie będzie już
tak jak kiedyś.

[cledomro]

najbardziej na świecie nie lubię kurtuazyjnych rozmów, z ludźmi, którzy kiedyś
znaczyli dla mnie świat.