R.Krasowski-przykład obrotowego dziennikarstwa

[Gość: antyprostytut]

Ciekawe jak ten sam dziennikarz pisząc dla Polityki może mieć inne poglądy niż piszący do Rzeczpospolitej.Czytając jego artykuły dochodzę do wniosku,że najstarszy zawód świata dotyka i dziennikarzy.Kiedyś zmiennością poglądów w zależności od stacji telewizyjnej i rozmówców prezentował Wróblewski.Teraz się uśrednił.

[Gość: Blitz]

Jest więcej takich przykładów. Znana publicystka prawicowa(niegdyś)-Eliza Michalik, pisała dla Ozonu, kojarzona jako skrajna antyfeministka i katoliczka. Po tym jak udowodniono jej plagiat zmieniła pana, teraz przeszła na przeciwną strone barykady, zapluwa sie w Super stacji przeciwko tym których broniła. Podobnie niejaki Cezary Michalski, kiedys publicysta konserwatywny autor ksiazki "Ministerstwo Prawdy", taka "Michnikowszczyzna" w sensie przesłania, kolega Krasowskiego z Dziennika. Zapał neofity pozbawia go resztek rozsadku, niedługo w radykaliżmie przebije W. Kuczyńskiego. Teraz Czaruś wie gdzie dają do pełna w żłobie, i prostytuuje się dla Krytyki Politycznej, ultralewackiego piśmidła z Sierakowskim w herbie.
Jacek Sobala, kiedys nadworny rezoner w Michnikowym Tok FM, pryncypialnie atakujący AWS, piętnujacy antysemityzm, przeszedł na drugą steonę mocy. I tak dalej, poglądy zależą w duzej mierze od tego kto da wiecej. A, ze lewactwo w mendiach dominuje, równiez w sensie mozliwosci kupowania dziennikarzy, więc siłą rzeczy kierunek migracji jest raczej z prawa na lewo

[Gość: antyprostytut]

Masz rację,ale te przemiany odbywały się w różnym czasie,a ja piszę o przemianach równoległych tj pisanych w tym samym czasie.

[Gość: POdwyżki POdatków]

No i jeszcze metroseksualny Wołek niezbożowy, który położył kilka gazet tzw. prawicowych, potem był szefem telewizji półpornograficznej (czy dalej jest, nie wiem), a teraz produkuje się w ketmanówce i mlaska u nich w radiu.

[Gość: Kir]

Twój problem to nie problem, ot strata dziennikarza funkcyjnego, jak można przypuszczać z twojej wypowiedziwidać sam dziennikarz ma dość już spełniania takiej funkcji i takiego go szufladkowania, wrócić do normalnego dziennikarstwasprawdzić się w tym co zawiera jego istotę
tylko co teraz z zaufaniem nowych odbiorców, czy zafunkcjonuje teoria etykietyzacji z wszelkimi negatywnymi jej skutkami, czy też uda się to przełamać własną uczciwą postawą,chyba zbyt patetycznie jak na temat, który bynajmniej do przyjemnych nie należy,

A jeżeli już szukać przykładów to bardziej w losach dziennikarskich Wołka,który poddany na początku takiej presji ,że już sam nie wiedział co robić, to pierwszy traktowany jako własność:)