pankracymm
16.11.11, 00:50
Witam.
Niestety mam problem z nieszczęsnym wirusem.
Może od początku. Mam 21 lat, mniej więcej od 3 roku życia jestem zarażony wirusem. Jak to się stało? Najprawdopodobniej podczas operacji wycinania śledziony. Było to konieczne, gdyż mam wrodzoną anemię hemolityczną.
Przez te wszystkie lata byłem pod stałą kontrolą paru lekarzy, wyniki miałem dobre lub bardzo dobre, nie miałem z powodu wątroby żadnych problemów, żadnych bóli etc etc. Czułem się jak każdy normalny człowiek.
Leczenie interferonem zaczeło się w lipcu tego roku. Jest to pegasys 180mg + rybawiryna copegus. Anemia hemolityczna o której już wspomniałem komplikuje to leczenie. Z jej powodu mam całe życie hemoglobinę obniżoną (wahała się z od 8.7 do 9.1 w zależności od np przeziębienia). Z tego powodu zamiast zalecanych 6 tabletek przez te parę miesięcy przyjmowałem ich cztery.
Leczenie przebiegło dość sprawnie. Po pierwszym zastrzyku miałem lekko podwyższoną temperaturę (37.5), po drugim rozbolała mnie wątroba po paru godzinach. O tych wszystkich objawach oczywiście informowałem lekarza ale wg niego nie było w tym nic niepokojącego. Następne zastrzyki nie wywołały żadnych skutków ubocznych, czułem się bardzo dobrze co mnie i mego lekarza cieszyło. Morfologia była w normie (hemoglobina lekko spadła do 8.5), a enzymy wątrobowe spadły w tym czasie z ponad 100 do 80 (nigdy w życiu tak niskich nie miałęm). Żyję jak normalny człowiek, staram się w ogóle nie pić alkoholu (aczkolwiek czasem się zdarza wypić jakieś piwko do meczu, oczywiście wcześniej uzgadniałem to z lekarzem i mówił że nie powinno to stanowić problemu), nawet sport uprawiam i mocno ograniczyłem niezdrowe jedzenie.
Niestety, ku mojemu zaskoczeniu po 3 miesiącach została zrobiona wiremia i wykazała, że wirus nie drgnął. Trochę załamałem się tą informacją, bo miesiące robienia badań, jeżdżenia po lekarzach i również paru wyrzeczeń nie dało żadnych wyników... W momencie kiedy dowiedziałem się o tym nie byłem w stanie dłużej rozmawiać z lekarzem dlatego nie spytałem go o wszystkie szczegóły. Przepisał mi jednak mimo wszystko zastrzyki i rybawyrinę na kolejny miesiąc, po tym czasie zostanie zrobiona kolejna wiremia.
Mija dwa tygodnie od tamtego czasu, z psychiką u mnie jest bardzo dobrze, nie mam załamań nastrojów itd fizycznie też czuję się bardzo dobrze. Aczkolwiek martwię się i powątpiewam, czy kolejna wiremia pokaże, że coś się zmieniło.
I tu moje pytanie jest takie - czy powinienem się martwić? Podczas którejś wizyty lekarz mnie informował, że w 2012 mają wejść jakieś nowe leki (tym razem nie w formie zastrzyków), ponoć skuteczniejsze. Czy mam brać do głowy to nieudane leczenie, czy może "olać" i nastawiać się na nowe leki?
Z góry dzięki za jakieś porady.